D. Gregorij Nyssae Pontificis, magni basillij fratris, De immortalitate animae cum sua sorore Macrina dialogus, nunquam antehac neque graece neque latinè excusus. Daniele Augentio interprete. ...

11쪽

fure ripotest. Quod Suidam non fefellit, qui in eius viso scriptum reliquit,

Ut -- , , λόγω. Accedit hi acri cripturae singularis notitia iucuius trisatione doctus, . argutus larus citu breuis est. Quae omnio mihi quoquepari elegalia,copia et pedisticuitate exprimenda' tent, eadem omni

no mihi quoque necessaria fuisset eruditio, eadem dicenili is , eadem tradendi persti

cultio , qua tantus Ῥι claruit uuae omnia quam a mesint aliena, obe noui.Interim tamen, e mihi temperare opotui, qui quod

e re omnium fore iudicabam, illa ro,irili praestarem te tantus thesaurus non e com misi Ecclese iactura diutius lateret. aeteru, cum in meis vigiliis omnibus non nomen solum in imagosed memoria quoque tua erga me beneuolentia mihi Uidue ob animusne-

est pro animi mei conficientia pros eo quanti te facio, ut nomini tuo hoc quicquid est dica-

12쪽

rem, non tam obtua in me beneficia. magna

alioqui, quod ego plurissacio Μηφima

egregiae tuae in me oluntatis, quia excedens ingenium tuum huiusmodii tractatione admirabiliter delectari solere noui Praeterea veryex omni hominum de me bene meritorum numero,cuiplus debeam quam tibi, Hero apientissime, orsum habeo nemime, qui me iampridem in tuam asciueris semiliameotissimums delegeris,cui tuos liberos, quorum educatione tam sancte ocuras n-stituendos commetares quo magnum certia

ego semper duri,quὸdplacuerim tibi qui turpisecernis honesium.Sedquia incidi in memtione charistimor ii pignorum, liceat hoc

mihi quo flumere pro eo studio quo omnia iverse familia tuae leta glorio si

ma exopto, illi Ioannem tuum narismai

rem ex cuius fumiliari sermonesepe cognoui quanta inquam certas es non familiae tuae

sium, quam amplissima fossidissimam

esse non ignorosed etiam nostrorum temporusta

13쪽

filo in eo adolescet optimio ad omnem virtutis laudem expectatissimo,cohortem ad ingenium excolidum, quod ut praecipuum in nobis volum .dismum ibomiuia quae ad sempertimuin maxima semaximae laudis exinlimia fiunt. Huius ibiscultatem,

Ioannes latura largita starentis aure voluntas ea est,ut Uihil mali quam te nonfortunae bonis, in quibus multum inest infirmitati ed animi dotibus audare, virtute ueeas toto animo capessere, quae nobis adimi mpossunt tum tranquillam ut vitam vivamus,facile praestat, tum memoriam nostri in omne tempus omnesque gentes asseminant.

Vides quam nihilesset tota eiustas, ris lumine literarum illastraretur.Hides neminem

prope dixerim paul nobiliorem fuisse, qui fenobilitatem tuerisivam posse credere nisi M-ra virtutis nobilitas accederet. Neque te auferat nomorum temporum deprauata distia

in quibus nobibita literum Mendore obscuriorem se feri putat Nim s enim sube

14쪽

quantu in ignominia versentur, non intelli gunt. At, Vt altisie, Codem vitia r tot nates diu seneciis In nos redundan eculo premimurgraui,

octo tu celera regnan euit impietas furens. Propone tibi ante oculos nobilitatem omniugentiu quae magnam gloriam sint consecutae:

eam imitare,ad eam te exerce, huc confer cogitationes tuas Habes parentem huius rei cau

sa rigilantisimum:habes patruum Episcopu

Lumbariensem n quo omniafumma a Deo profecta fiunt,quae religioni, aesidio, o mediocri,atque ornamet vel maximo esse possunt.

Noli tatis opportunitates adolefies omittere, O tibi persuades eo animo fueris; t,irtute maxime ducas expetenaea, caetera omni ore tibistilia Sed haec tu melius naute ad te redeam,Hero apientissime, cum nullis fere

aliis facultatibus possim, of ci altem atque

operae perfueralia,quoadpotero, sui impros virili meaparte enixe opera dabo, ut de officio erga te meo nunquam in iis praesertim

15쪽

quae ad diuina virtutum tuaru admiratione flectet ure coqueripossis Accipe ergo Gregoriria latine loqumte ibi,Wstero nisi iniucta Δ,Getem ad quos perueniet minutile futum quos interim obtellamur, ut hac uersone

mea quali que est boni copulant, et finiem pretis eruditione forte de erat, animustite

iuuandae rei literariae diligant,ac meminerint honestos conatus, etia cum male cesserint, iure Ludari. Scis tu, Hero apient ipsimefluid meaepostulent rationes, neque ego etia quan tu mea cuus uelis dubito.Ego uero qui te noe ortu sed ex uirtute bonitate , tua pendo iidem quisemel es coepiwn testemper ero, hoc e P, tui obseruantissimis idque ut tibi

persuade uehemente uelim.

Hules 'lenssidissimum Galliarum lumen, o amplissimum totius orbis terrarum decus, iterumque o sepia vale atque salue etiam atque etiam Lutetis Regii cholis Donicis, Idibus uuintil. Anno Christi, Dei nostri, M. D. VIL

16쪽

AD LECTOREM. Vana quid Ascrae capiunt somnia citis'

Quid quoque Maeoni carmina caeca senis Nomina quid retinent Pani tumefacta Platonu'

Quid retinet Latiasoria prima rone' Scitiet his aliqui situm es, quo purior, αμ quo

Certior erroris nubila cuncta liues Corporeae γ,ma oblitus,dominaequesuentis,

Vim fis notam Artis habere tuae In te iam tandem,Lector, deflende, relictis Nugis, cunfla anim elige digna tuo. Sit, sum nouisse cupis quae prima laboris Cura tui librum hunc olue oculis, manibus. Hic tibi, i tandem fetura recepta es Pontificis,qua non altera se prior. stus cum plena situ in tenebris conclusa lateret, Vix tandem in nostras coepitabire manus. Atque OGquicquidides, Augmtruonis habebit, Qui tantum Oluit non latuis bonum. Exceptum ingenio expressi calam'ue notauit,

Et lingua,qua non altera nota magis. De igitur Judii, ite accedentibus auret, Auctum animumsudissentiatesseruo. Certe erit, ipshac idem malo procuret, Et tibi detrii P de petiuit aquas. Tuncrices, Animumscriptis qui morte redemit

Tam bene,quiposit nos per ora mori

17쪽

D GREG. NYSSAE PONTI

tris, De immortalitate animae cum suasorore incrina Dialogus.

Daniele Augentio interprete.

vi e vita humana ad Deu migrasset celeberrimus inter sanctos Basilius,& communem luctus occasione reliquiLset ecclesiis, adhuc autesuperstes esset sorori

M, stra, ego quidem ad eam festinabam,

acceptam in fratre calamitatem cum ea comunicaturus:& mihi dolore confectus erat animus,ut qui latum damnum ferret gerrime, 'uriebam aliquem lacrymarum sociu,qui tristitiae par onus sustineret Pota quam autem alter in alterius conspectum peruenimus, mihi quidem animi aegritudinem commouit subiecta oculis magistra. Etenim ipsa quoque infirma graque tene-

18쪽

batur valetudine quae tendebat ad morte. Illa autem non secus atque j qui moderandorum equorum artem recte tenent, cum

doloris impetui, ut me parumper abrip ret doloremque leniret meum, cocessisset. oratione tanquam freno aliquo me postea aggressa est reprimere, immodestum, insolentem animum sua oratione dirigens.1 Nef. Ab ea autem adducebatur illud Apostoli- 4 cum,Tristitia non oportere affici de iis qui

dormierunt.Vt enim ita assiciantur, iis tum euenire qui spem non habent.Ego vero cum moerore cor mihi adhuc ferueret, totusque in luctu iacerem, Qu'modo, at ba, fieri potest, ut hoc recte fiat ab homini. bus,cum apud numquenque adeo naturali mors laboret inuidia, & tam maut a dia ut neque qui vident morientes, facile hoc spectaculum admittant, iique ad quos mors accedit,eam quantum fieri potest,f giantri aversentur quinetiam quae seruantur leges,vltimum in maleficiis,& in suppliciis ultimum id decernant quanam rati ne fieri potest,ut e vita excessum nihil e putemus,etiam in aliquo extraneo,non solum in necessariis, quando vivere desierint Videmus autem,aiebam omne quoque ha

manum

19쪽

manum studium eo spectare,ut in vita permaneamus. Propterea enimi excogitatae nobis sunt domus ad degendum, ue ab ambiente frigore vel calore offendantur corpora.Agricultura aute quid est aliud quam vitae apparatus vitae autem cura omnino geritur propter metum mortis. Quid vero medicina,qui fit ut in honore habeatur apud homines An non quoniam videtur aduersus mortem arte pugnaret Loricae autem,clypei,ocre galeς,μquq ad nostri defensionem arma sunt coparata, murorumque ambitus;portae ferreae,ac quae tueantur

tota , atque caeter huiusmodi propter quamnam aliam causiam fiunt, nisi propter metum mortis Cum ergo sit naturaliter mors adeo terribilis quomodo facile paruere possumus ei qui iubet, ut superstes demortuo nulla unquam afficiatur tristitia , Ac Quid aute inquit magistra, quid tibi

per se in morte maxime videtur molestum Ad eam enim accusandam no sumesteonsuetudo eorum in quibus est minimum rationis.GREG. Quid vero, o et aiebam, an non merito est dolendum eum videamus eum qui vivebat anteain loquebatur,repente nec mirare,nec loqui, de esse omnino

20쪽

immobilem, ε omnes naturales senses in eo extinctos, adeo, nec Visus operetur, nec auditus, nec aliquid aliud ex iis quae sensus apprehendit cui si ignem admou ris , aut ferrum adhibueris, aut ense cod. pus dissecueris, aut etiam si feris obiec ris, vel in tumulo condideris, ad omnia

eodem modo se habet iaces mortuus.Cum ergo in his videatur mutatio, illa autem Vitae causa,quaxunque ea effet,repente euanueri quo modo in extincta lucerna, flamma scilicet quae in ea ante lucebat nec ita ellychni manente, nec alio commigrante,sed plane evanescete:quomodo fieri potest, ut tantam mutationem ferat sine d lore,qui nulla re euidcnte nitatura Animae

enim excessu audito, quod relictu quide est videmus: quod est aute separatum ignor mus,& ipsum quadnam sit sec dum naturam, in quidnam transierit,non terra,no aere,non aqua,non ullo alio ex elementis,

in se illam ostendente potestatem quae excessit ex corpore. Quae cum excesserit, mox tuum est id quod est relictum,corruptionseque 4nteritui iam expositu. - Cum naes dicerem, interim silentio mihi manci indicta,magistra, Num te, inquit, is metem

tuam