장음표시 사용
371쪽
epist. 7 Iam ad defensionem mutui belli, O di 6 ex
cogitatus est, quibusa hic praetextus, ut simulent se oν rodoxiam υkδci, O quo propriu3 contegant inimicitiaιν pietatis δε gratia hostes nobis facto ι videri volunt. Asuero quo caueant ne de erroribus, ct commeatis biferurpissimis argui possiat,plebem ad mutuam contention inagani, sanamque reddant.ae publicis postea malis, sua ipsorum delicta obscurent. βυοemca,ct inconcili bile es hoc bellum propter quod,qui male egerunt ἰνrram pacem suspectam habent,ac metuunt, ut quae turpitudinis ipfiorum ab ondita in lucemproducturasit. Interea
rident nos in deles, nutant qui modica hunt ei, sideri a in ambiguum vocatur, ignorantia gunduar mentibusψropterea quod formam ac speciem veritatis prs rexunt,qui sermonem ver te adulterant. Silent enim pie docentium ora,resista es quavis blasphema lingua,&c.Vnde propter hςc componenda ep. a. ad Episcopum Romanum scribendum, ut haec omnia comm-'neret, Episcopis ad quos scribebat, persuasit. I Interpellatus quoq; est Zosimus a Cetlestio,ne ab Apostolica Sede doctrina eius damnaretur,qui taliteClibrum suae doctrinae hqretice concinnarat, ut Ortod -xe sentire videretur,adiungens : Si forte, ut hominibu quisepiam ignorantiae error obrepserit,infra sententia eorrigatur Inde factum est,ut lenius egerit, ut ait August. a. con, epistolas Pelag.c.3. qua seueriorpostulabar Eeelsa disciplina. Sed non reprehendendus Zosimus, quia C lestium audiri postulantem, eliri iudicio resistentem, Apostolicae censurae sua dicta subiicientenia, ad audientiam recta ratione admisit, qui etiam suauiter medendum existimabat, unde librum conseisio.
nisprob auit, & damnationem inculpabiliter dilistit;
372쪽
nam,ut dicit August. Libellus isses Catholieus dictur
fuit Hementissma Itioso, non opprobatis exulo ima prauitarisallo autem hqretisco detecto epetita sente-tia Innocentis, a Zosimo damnatus est, ct quod ab eodem Sacerdote postea lenit , ct Pelagius repetita a thoritate damuais Itint, paululum insermisia, ram n cessariosraeferenda rasio Ieumiatis fuit, non prauar
3 aQ. Alii vero definitionem Ecclesiasticam eludebant, quoa dicerent, xstiones controuersas ad fidem non pertinere,ut deprehenst non criminaliter, sed ciuiliter errasse vide ntur. Sic Pelagiani cum urgerentur, ex AugLst a .con. duas ep. Pesag ib. 3. cap Io. qui stiones de gratia,& libero arbitrio ad fidem pertinere non putabant,contra quos Augii ib. 2.cap. a 3. ostendit alias esse quaestiones,quae fidem concernunt, alias in quibus salua pace,Catholisi tractatores inter sedissentire possunt: quam partitionem S.Gregor Nisi agnouit lib. de vita Moysis. Et Hςretici recentiores eo prς textu definitiones ecclisiasticas traducul,q rno respiciat aiunt fundametales quos dicut articulo sed 'adlaphoros, qui citra salutis dis diu aedi, vel no eredi possunt.Vnde M. Antonius de Dominis in suo con
373쪽
Iis, ct Smbolis antiqua Ch isti Ecclesis conuenimus: με tamen nouos articulas, siue lacra scriptura aperte comirarios flue a Sstmbolis praedictis alienos ut omnes de testemur. Vasta certe, & vaga hqreticorum professio, quae hac via cunctas sectas fere amplectitur, paucas excludit.
3 3 Distulit quandam definitionem Victor de die Pas
chatis celebrando proxime post I . Lunam Martii Iren o adhortante Victorem, ne tot EccIesias Asiaticas,cum quibus praedecessores eius communicauerar, a Christi corpore separaret; prudentia ergo summa suit sicut praecessorum Victoris non definire, sed tolerare,sorte ne si Zizania evulsa essent,endicaretur si mul,& triticum; vel serte quia, ut dicit Bellarm. de obseruatione quaestio erat,non dogmate , quod colligitur ex Eusebio S. Hist.cap. a . dicente,quod, Densus Victorem , tie tam multas Ecclesas omnino propter traditionis,ex antiqua consuetudine, inter ritas usurpata obseruationem.ὼ corpore conuersae christi Ecclesiae penntus amputet,cum pleraque alia,tum ista apposite,ct conuenienter admonet. Verum cum ex Blasti dogmate,diuersitas obseruationis Iudaico more,secum etiam asserret haeresim Iudaicam , mature illi occurrendum duxit Victor definiendo contra inartadecimanos,cuius decretum Nicgni Patres secuti sunt,ex Euseb. I. de vita Constantini cap. II. & haeretici deinceps habiti ex Ephiph.haeres. O. 3 Euulgarant quoq; Romae origenistae libros Periam chonorigenis ut scribit Hieronymus ep. I 8. ut S
cerdotes quoque,ac nonnullos Monachorum,maximas
culi homines in Osensum sui ιraberes,ae Amplicitarii
374쪽
Quid in depos recod. Psit. curat,&c. 29 Z
Iuderet Episcopi,nempe Siricii, qui de suo ingenis eateros extimabat.Vnde a Russini danatione abstinuit.Sedem anatus etiam Sirarius,ait Baronius anno 397. nu. a a .Rinnus.n.versione Periarchon suam esse negabat, tum quia Origem a se Catholicos esse metrebantur,vnde ex simplicitare,ct innocentiasua tales esse existimas, gladio mucronis non se accinxit,ad eos de corpore separandos.Verum idem annalium conditor aduertit,qu
citius Stricium e vivis excessisse, di successisse Anast sium,magnum Origenistarum oppugnatorem, & sub- dit dignam tanto Cardinali obseruationem.Saepe quiadem atque pauendis es demonstratum exemplis,ut Pontifices illi,qui causam fidei paulo segnius tractauerunt, ac remissius ceriauerunt,4 Chri primario omnium pa-sore,quam ι eleriter ex bac vita subducti, adeo ut manifeste fuerit declaratum,fummo,iugique studio Oecia-hquediligentia semper inuigilasse super Romanam Eo clesiam Diumam prouidentiam, ne qua vel leuι saltem suspicione barerica Iu*icionis assergatur.3 3 Sed eo etiam nomine alij definitiones ecclesiast, cas retardare contendebant,quod dicerent Ecclesiam non se intromittere debere de subtilioribus,& dissicialioribus quaestionibus, quae magis videntur ex ingeniorum contentione exoriri, quam ex studio veritatis.Sed haec fuit Arianorum quaerela, quam Imperat re Constantino suggesserunt,sic enim Imperator CG stantinus apud Eus lib. a. de vita Constant. ubi Arius in Alexandrum insurrexisset,virique litteras destinauit,inter caetera, dicens,quod tales quaestiones, quales nulla lex canonue ecclesiastιcus necessari praescribit edinanis dissoluti ocj certatio proponit, licet ab exercendi
375쪽
ingeni= acumen Insuuantur,tamen interiore mentis es. guacisne continere debemus in neque in pubiscos populi conuen 1 temere esser re,neque vulgi auribus meon θὰ concredere. α Ius quisque enim, qui rerem tam gra-uIum,tantaque ob vir se involviarum vim, vel Matis accurate pervidere,vel pro dignitase expiscare valeat stEt Coestius eiusque assecla Zosimum Papam a definiendo retardare putabant hac eadem suggestione .
nde Zosimus ad Episcopos Africanos sic scripsit
apud Baron. anno OIγ.num. 13. I umqueque Mane GuιIium, edi quos unque , qui eo tempore regionabus aderant Sacerdotes ad vinuι, has tendi ias ρtiasti
num, O ine a certamina,qua non aedificant, sea magis destruunt x illa curio μέ is contagione profluere , tam mnusiusque ingenio inurio intemperanti eloquem ita suprascripta a suur,cum in hoc etiam ma norum virorum nonnunquam cum stin autboribus scripta prariclitantur φω permiatam temporis miseriam interpretatus arbiIris.Et postea. Commoneo, ct tam ingenia uestra sanctarum omnium scripturarum, quae Mecundum vadisionem Patrum, O maiorum praecepta sunt, pr scriptis obseruationibus custodire. Haec ille,antequam venenum detegeretur,ct technae aduersariorum patefierent. Sed ubi compertum est eas quaestiones quamuis dissiciles ad fidem Catholicam pertinere, illico hqresis damnata,fides Catholica asserta. 36 C terum praeclare Andradius lib.a. de script.& tradit. pag. I79.& Iso.dicit,quod res abstraua , ct ad fidem impertinentes non definiuntur, nec definiri patietur Spiritus fractus. V. G.an materia cetii differat a
materia inseriorum, nec cair ad hoc dari Spiritum
376쪽
sanctum,ut definiat tales questiones naturales curi sas,fidem non tangentes.Claues enim,ait,hoc est,fummam, Ecclasiae iurisdictionem Romanis Ponti σ1bus pributam esse ἀ Christo,inquit S.Thomas propter bonumst dei,ct pacis Ecclesiae. Subdit. Hoc poni eum dignitate non solum deifcit, sed etiam ampli cat , eo namque illo rum mihi dignitas Ianctior, er augustor esse motu , quo fuerit Ecclesia rationibus,atque necessitatibus magis alligatasne que enimpotest illum esse diuinum, Osςrosanctum,quod adEcclesia sua Fendorem, O dignitate
tuendam Chriseus Iesus comparauisa νisus sanctus veri Ecclesia moderator,non es curiositatis institutor, sed nece sitatis;non temeritatis fautor ined pietatis. Et concludit,cenm,inquit,in quaestionibus pacanda tamen,O instituenda Eccle ae accommodati errare illos, ac falli,
nunquam posse sadmittens in impertinentibus posses sed postea subdit. qui uam eri posse neget, ut Porifex,qui errare desiniendo nequit, ea in animum induineat lacris mysterijs adiungere,qus minime sunt Eccleos rationibus necessaria, Ied eodem censeat ossatu ab inanibus de itionibus retardari, Fo ad recte definiendum inducitur , minime tunc moror,dummodo ea tamen
censeamus, . Romanis Pont cibus atque Concilys de si . niri posse, qua Christi sunt Ecclesiae aliqua ex parte necessaria , flique eo augustior , Iacrosancti illius iudiaci, maiestas, quo grauioribus se cauris ad sententiam
pronunctandam adiunxerit. Hanc viam iudico magis
dignitatem Pontificis illustrare, dicendo,quod Rom. Pontifex ab huiusmodi quςstionibus defimedis a Spiritu sancto retardatur, quam dicendo, si eas definiatiaepertinentes qus stiones, a Spiritu sancto destituatur.
377쪽
nam sicut Pontificis diligentia ita peruigilat , ut di cit Gelasius . ι ι nulla rima prauuatis, nulla pro As contagione maculetur , ita vigilat ne quid e traneum , etiam si contrarium non sit admisceatur. In rebus vero ad fidem Catholicam pertinentihus etiam difficilioribus non tacet, ut quod creditur ad fidem Catholicam non attinere,non promatur, Vel adstruatur. Prudentiς tamen Apostolicae Sedis inseruata,& reseruanda expedientia definitionum, cum circumstantija temporis loci, &c. agentis enim uniuersalis est altiorem, yniuersalem respicere, publicum. videlicet Ecclesiae bonum, vi tranquilita-
378쪽
In huiusmodi definitionibus non temere Ised mature procedunt, depositum inspi
ciendo scripturam TraditionesMonci lia, Praecessorum decreta, Patrum sensu, atque consensum. Et calumniae Spalatensis confutantur: Vm ergo,tot sint prςrogatiuς Pontificis summi inconsignando deposito, ut Spiritu Dei regatur,& agatur,posset alicui videri,nullo opus este consilio in definiendo,sed inconsultis scripturis, Patribus, dic. propria aut horitate definire posse.Primo,quia si bene sortunati ex Ar.de bona fortuna non expedit consiliari,quoniam mouentur, & diriguntur ab author e naturὰ,qui est melior omni intellectu,& humano consilio,incertae namque prouidentiae nostrae, diuinae vero motiones infulibiles.Vnde qui minus utuntur ratiocinationibus magis diuinos instinctus insequuntur: multo magis videri posset in Pontifice definiente , non requiri consilium, vel consultationem, cum diui
a Secundo, quia cum in eo resideat spiritus sapientiae,& consilis,ut dictum est,ad quein pro consiliis , &consultationibus omnes fideles recurrunt, absurdum est.
379쪽
est, ut aliena consilia exposcat,qui consilia petentibus tradit. Sed& cum sit vertex, & princeps pastorum,&Doctorum magister,absurdum est Pontificem in eum ordinem redigere,ut ab inserioribus erudiatur.3 Tertio, quia Consiliarij sint Patres in Conciliis,Papa superior est Concilio . Si Cardinales, non assistunt Papae per modum limitationis potestatis illius,nec integrant vel faciunt unum corpus cum Papa,sicut Capitulum cum Episcopo, sed assistunt per modum ministerii. Si vero Doctores inferiores inspicias, multo minus Consiliari j dicendi sunt . Quod si consensum. eorundem Cardinalium,Episcoporum, DD. requirere non tenetur,quin imo,ne turbetur ordo Hierarchicus, potest illis quamuis inuitis reluctari,pari ratione consilium non debet exposcere. Quarto,accedi quod nullis legibus videtur constiactus Pontifex.Vnde si Princeps secularis legibus solutus est. l. princeps de legatis,multo magis sumus Princeps,cuius potestas a Deo illi attributa, ut nullis, humanis legibus adstricta sit, ita nec legalibus consilijs alligata. Et dissicile est assignare quod de iure diuino,
vel naturali consilia petere teneatur. Et dato, quod consilia exposcat Pontifex , in definitionibus tamen, Doctores multi magni nominis,in Papa non ad n cessitatis, sed congruitatis titulum reducunt, consiliorum requisitionem. s Vltimo.Si non peteret consilium, non propterea actus nullus redderetur; ergo signum est non requiri consilium de necessitate. Hae sunt ratiocinationes, quς consultationem,& consiliationem a Pontifice ablega-
6 Sed extra omnem controuersiam est,Rom. Pontifi
380쪽
cem, in quacunque re decernenda secundum fidei regulas pronunciare,& iuxta illas examinare, quod rectum est, explodere quod adulterinum , ac proinde ijs testimonijs niti oportere, ex quibus veritas determinanda est, quod absque consultatione,' inquisitione fieri non posse,mox manifestum apparebit. Sciendum ergo est, quod Pontifex in definitionibus non se habet,ut principale agens, sed ut minister Dei,& minister obiecti fidei reuelatae . Est autem de ratione instrumenti, ut non agat per propriam Armam, sed per formam sibi superadditam, vel virtutem,vel motionem, cum producat nobilius se, ad differentiam agentis, qui quando producit aliquod sibi proportionatum, non requi rit superadditam virtutem,vel motione, ut cum ignis
producit ignem, undecu aqua maris circulariter mouetur, nihil ei imprimitur, sed ad fluxum , & refluxum requiritur impresso Lunae. Idem videmus in artificiatis instrumentis, potest enim serra sibi effectum proportionatum facere, sed non superexcedentem, ut scindere, nisi ex motione agentis. Et in instrumentis quoque supernaturalibus potest aqua humectare , sed non propria virtute producere gratiam, nisi eleuata virtute diuina, ut in baptismate,&c. Comparatur autem Pontifex Deo mouenti, sicut agens inferius sub ordinatum superiori, & tanquam instrumentum ad primam causam , non quidem inanime, ut est aqua in baptismate, quae ita agitur, ut se non agat, vel mo uetur, sed veluti minister respectu Domini qui, &instrumentum animatum dicitur. Vnde,& Apostolus dicit ad Cor. I. c. q. Sic nos existimet homo, ut mimurorchriui. Quare ad effectus sibi proportionatos discurrendi di ratiocinandi, nulla Opus est virtute impressa