장음표시 사용
391쪽
disponat omnia suauiter , fortitoν , ait Bemardus, mage,suauiter νιν meimira sortitudo , mira suauitas in definitionibus interuenit.Suavitas in instinctu Pontis ficis est, ut vitaliter, & non tanquam inciumentum inanime determinet, ergo oportet , vi virtute intelle ctiva quoque utatur.Verum tu notat S.Th. 3 .contra Gent.c. 78. in hoc suauitas prouidentiat etiam esuincet, quod mediantibus alijs creaturis intellectualibus homines regantur , unde ainquodalliri ui sunt excedentes. V.G in virtute operativa, oportet quod di gantur ab illis , qui in virtute isellectitra meedunt asta,& in proposito , & si in authoritativa potestate excedat Pontifex, in virtute intellectiva plurium conssiliarioruin consilio dirigi potest, ut in scientia priua ta excedi potest: dirigi autem, tu e lationali est ccusentaneum Deus,qui assistentiam promisit,ex parte sua non exclusit,quod est rationabilis conditionis ipssius hominis,sed inclusit: finem quoque promittens, media non exclusit. Vnde ut in iustificatione,facienti, quod in se est,adiuto tamen diuino uumine, Omnem nostram industriam praeueniente, Deus non denegat
gratiam ; ita iacienti Pontifici, quod in se est quod Dei ope qLoqueptistatuo gratiam,& donum infalliis bilis definitionis,& interpretationis non denegat. de Chrysostomus hom. 3 3.in Acta Apostolica,Gentili fluctuanti quam fidem recipere debeat, sic respondit. Seis qua facienda, O qua non facunda , quare igitur facienda non facissed O qua non facieκ- ὸ fac illa,
ct recta ratione quaere . Deo, o Ille omn- ιιιι reuelainbii. Et postea. Non est possibile, uod is,qui abrique audirione personarum audis,non persuadeatur. Ram mur regula emi secundum quam omnea virga oporIebat,
392쪽
non multo opus pratenused male metientem faede de prehenderemus;ita & in proposito, a fortiori facies Ra. Pontifex quaecunque saetenda sunt, & secundum regulam fidei procedens a Deo solutionem accipiet co-trouersorum dogmatum,quq fidelibus sunt consigna-da .Quare Mc conditionalis vera erit. Si praestat Rom. Pontifex, quod in se est; illibate depositum consigna bit: numquam tamen sormidandum de conditionali opponta,quod ponatur in esse, scilicet quod non faciat,quod in se est,id enim falsum est, numquam enim permittet Deus, ut omittat facere,quod in se est, consulendo regulam fidei, tum Doctores,& expertos in dogmatibus viros. Et quando dictum est Petro. Rogaui pro te,ne desciat es tua, media quoque definitionis
impetrauit Christus Dominus absolute,ne temere de finiret; & propterea etiam pro prudentia nunquam defutura rogauit .Et sicut in Sacramentorum admin, stratione voluit Deus, tanquam rem necessario requi si tam , voluntatem, & intentionem ministri, ne esset inanime instrumentum, ita voluit adhiberi a Pontifice rectam rationem,quae prudentiam includit,ut suo P tifici assisteret sicut assistit sacramentis suis .jQuare exemplum in oppositum allatum , magis propositum firmat,quam destruat. Habet autem humana prudentia, cum circa singularia versetur,& contingentia,& in ijs,quae fiunt a nobis,ut non semper procedat per determinatas vias addet et minatos fines,sicut contingit in artibus,quq hvbent certas vias operandi, nihilominus id quod lege
positum est ex S. D. I. a. q. I .ar. 3. ad a. quamuis nosit ex operatione quaerentis consilium,tamen est directivum eius ad operandum,quia ista est una ratio operandi,
393쪽
randi,videlicet mandatum legis. Tamen in prudentia humana Potificis circa ea,quae credenda simi na alia ratio est de quςstionibus facti) oportet accipere,quos diuina lege positum est, hoc est inpostolicum deposiatum respicere, medijs consiliarijs, ct illud habere ran. quam directivum ad definiendum ,. quod cum accipit sicut fit in artibus, est procedere per determinatas i yias . Sapientes enim,& Theologi per scientiam Samctorum, determinatas regulas proponunt inspiciendari per quas dirigi oportet ad controuersa dogmatavianienda, unam, vel plures,iuxta qualitatem materiat definiendae ; nec enim semper omnes adhibitat viael Hς ergo sunt viai,Scriptura sacra,Traditio, Decret priora Pontificum,& Conciliorum, Patrum una nimiis sensus,Ecclesiae consensus, Scholasticoriam doctrinata concordis. His v m iuxta subiectam materi m procestsisse semper Pontifices, perpetuu praxis in eiusmo si definitionibus ostendit.lllis inconsultis,numquam de cretum ab Apostolica sede mimasse confidenter assectimus a quod si emanasse petulcaciter contendant i
proserant aduersarii, quod nunquam fiet & tacebimus . Simul autem pludentia, & ars, in consulta. tione Pontificum resplendentit prudentia ut plures, vel pauciores consiliaris aduocentur, hi non illi, ut hovel illae viat,vel regulς adhibeantur: ars vero, ut Om, lnino per regulas fidei ad definiendum necessarias, easque determinatas procedatur. iut i dγ8 Sed ut argumentis primo ioco factis, res deam usu Diversa ratio est de inflinctu bene fortunam tristinctu Pontificati. Bene Fortunatus sic agitur', ut nullam agendo praestet diligentiam. Secus autem Pontifex sic
394쪽
agitur,ut etiam agat, i dictum est,sic respondetur primae instantiae.19 Nec ullum absurdum est,ut qui diuino consilio regitur , humana consilia expectet: nam in actibus supernaturalibus , Angelus custos, ct homines etiati hominibus cosiliantur per modum suadentis,& Deus quoque, nedum suadedo, sed perficiendo operatur in hominis voluntate,& per modum perficientis 3. con. Gent. cap. 9a. Ita & in casu nostro,Theologi per m dum suadentis,Deus per modum perficientis,Pontifici consi ita subministrat.Nec Principem,& Pastorem Ecclesiae ab inferioribus dedecet erudiri,nam nullum est inconueniens inpotentijs ordinatis,unam esse instruis ctivam alterius superioris,quae tamen est illius directi-ua,unde virtus corporea.sesitiua,intellectiuς materia cognitionis subministrat,i e tamen sensus ab inteli ctu corrigitur:Sic soluitur secundum argumentum. a o Sunt autem Cardinales Episcopi,Theolog per modum ministerii assistentes, & consiliarii, unde no per modum principalis agentis se habent, sed ut ministri. Quare sicut Theologia iure suo inferiores facultates sibi assumit , tanquam ancillas, sic Theo ta columen, - Summus Pontifex sic enim S. Petrus a Dionys.appeI- latur ep.ad Tim.ὶ omnem sibi intelIectuin biicit, ut
famuletur, propterea no requiritur necessario cons
sensus inferiorum,sicut connitu in decisionib. fidei,nacosensu s, & approbatio quada superioritate impori at di necessitatem videtur imponere ad illud amplecte dum. Vnde etiam,si Episcopi habeant in Concis is votum decisivum, adhuc sub Pontificis moderatione, de iudicio ultimo subduntur,eius enim est fratres confirmare. multo magis alio. doctos non Episcopos, qui
395쪽
ve consiliarii aduocantur,edocere. Hςc est autem pr rogatiua Petri,di successorum,ut in altum ducat rete, hoc est,in profundum di putationum, ut dicit S. Ambr. .in Luc.cap. F.& moX.m hoc altum disputationis, E clesia . Petro dueitaν. Cui Maximus videtur alludere Hom. .de M. Petro,& Paulo,qui loquens de S. Petrovocat eum admirabilem piscatorem, non tam piscium, quam dogmatum,dicens. uui dum maris projunda
rimatur, ad ausimum maiestasM aternae peruenis arrieanam. Et ut idem dicit.Tantaque ei potesas attributas is in arbitris eius poneretur esse de rudicium, Propterea primum eius miraculum recensetur, quod claudusanauerit,eius enim est fidelium bases consolidare, ut
mentum continete ita O in humine membrorum f=Zamenta con met. Currunt ad monumentum Petrus Pastor, & Ioannes Theologus, praecucurrit tamen a Ioannes citius Petro, verum Petrus primo monume
tum ingreditur,nam & si interdum Theologus acrimonia festinet iudicij, subsequitur Petrus maturitate sententiae, honor tamen Petro defertur, primus enim intrat,cui datum est distinii tua sententia, ves ipsas csIestes sedes,vel utcςli ianitor introire. Alegibus vero positivis quantum ad vim coactivam solutus est Princeps terrenς ciuitatis, csterum non est solutus a iiire naturali,& diuino. Similiter dicendum est de summo Hierarcha, quod subdatur iuri naturali, & diuino, quod ius etiam prudentiam,&consultationem inclu
ar Consilia ergo auscultate,nedum naturali,sed& dia Dinoiure tenetur.Vnde S.Chrysostlom. I9.ad Rom.
explicans ea verba..is costiarius eius fui re dicit ii
396쪽
Mature Ro. Psit. ex depos de fini ut. 3 is
circo dicerem,quia nullius indiget consilio,cum 1 e fecerit omnia,nec necesse est, in a quoqua a Fia cupropriia Dei FI non consiliarι,etu omnis alius homo. Deo, consilio atrigi opus i. Cogitationes enim mortalium timidae, incerta' prouidentve nostrae, unde propterea Spiritus
'ix Tobiae Consilium semper β sapiente perquire. Vnde&propter hoc Paulus, quamuis Spiritum Dei
haberet, quam uis neque per hominem, neque ab homine Euangelium , sed per reuelationem, accepisset, consulit nihilominus Euangelium, seorsim autem eis qui videbantur aliquid esse, um iudicium,etim publico OmnIum ruricio conrtingens, ut ait Chrysiost. ad Galat. in hunc locum. Ipsaq; diuina Sapientia nostro modo loquendi nobis se accomodans,necessitatem quoq; conlii ij inculcat,dicens . Ego sapiemia habito in conmtio,ct eruditis intersum cogitationibus, vel ut legit Ua- tabliis. o Sapientia cohabito solertia,O Arientiam confusorum ala equor. Quamquam haec, ad assistentiam sapientiae cum consilio res aguntur,pIanius referatur.
oic patet ad 4. Quae omnia cui aliet ultimς obiectioni
Iespondeatur nedum cogruentiam, sed ex rerum natura ortam necessitatem cosilis inducunt, ut si per impossibile consilium deessὸt, illud ex suppositioite impossibilis antecedentis sequeretur, quod non assist rei Spiritus lanctus , quia tamen impossibilis est iudicialis error in Pontifice, impossibile est, ut diligentia,
ct consiliariorum vota omittamur: di nunqua conditionalis, dini impossibilis Matecedetis, ponetur in esse. et a Si vero illam Opinionem sequamur,quod absque consilio sepicntuli. posset definive,testiinonium habemus,quo eam sententiam defendamus, & haereticie etiam obviemus. S;cenun Nicolaus epist. I 8. ad Carolum
397쪽
roIum Regem Ioquitur.Sedes haec sancta,atque prae pva,cuι Dominicι gregis, ct folicitudo,curaque commi est,in omnibus mundi partibus,remtudinis sua dis
none saltibri,cuncta oraenare,'rficere que,diuinofreta procurat auxilio .Et quod Engulari etiam authoriente . perficere valet, multorum saepe Sacerdotum, decernis saepe des ire conuemu. Rem ergo cum Hilario concludimus, lib. I. de Trιnit. quod in consignatione huius depositi, a Romano Pontifice, Vnu es hoc immobile fundamentum,una baec es felix petra, Petri ore confessa , Tu es Filius Dei viur; tanta in se sustinens argumenta veritatis,quanta peruersitatis quaestiones, O in-idelitatis calumniae movebuntur, quas iam vidimus dissipatas,ostendendo Pontificem diuinitus amatum . infallibiliter decernere, depositum bona fide tradere fiIijs suis , non leuiter, sed mature procedere, ut lige omnia hqreticorum ora oppilare suificiant, ut desinat testicuIas ultro nectere nouarum curiositatum, di no-- uitatum. Sed bene scripsit idem Hil. 6.de Trinit.Emeni datis di estis sustorum est,per quam primum,inratio intelligentia non requiritur, O deinceps ab intelligense
398쪽
Ex sola Patrum doctrina, saepe Proceres Ecclesiae,Concilia, Romani Pontifices triumpharunt. Ephesina Synodus de
cem numero Patrum authoritate con
tenta, Nestorium damnauita minori numero etiam haeretici debellati: ex solo Augustino hostium acies profligatae.
ola autem Patrum aut horitate, Veteres contenti, cum in scripturis, in Concilijs no haberentur expressa dogmata, vel cum subdole exto queretur a perduellibus hς- reticis,eos euincebant. Ita Concilio Alexandrino cum
de diuinitate Spiritus sancti,di Christi anima aduersus hςreses disputatum est, non
aliter hoc factum,dicit Socrates I. Hist. cap. I. Quam cur antiquis viris visum suu . Non enim nouam aliis quam religionem excogitare. que Eccle am inιroduc re ed qua ab inisse traditis eccles astica praescripserat, O sapientes Chrsiant,eertis rationibus ιnqui erant, stabilire voluerunt. Atque ad hunc modum veιeres omnes de Me re di taruntscriptisque providerunt ad p aerisarem,Densus,clemens, solo MI, Serapion, Ori-
399쪽
genes quoque, non qua rimus eius sententia ausi, fed nautea de ea misia traditione interpretatus. Ad uersus Arium vocem consubstantialitatis a Patribus acceptam in Concilio Nicgno, ut illum consularent, urgebant,ita docet Athanasin epist. ad ἰAstos; Non suopte ingenio verba excogitantes sed a Patribuspetemus Ierimoniasse si ipserunt. Idem ut stribit ad Ser Pionem dicebat. o secundum Apostolieam a Patribus acceptam Mem issa tradidi, nilalprorsus abunde adretens . Sic in Ephesina Synodo triumphatum, qua doquidem ei visum est,ut dicit Lerinenscap. 63. Nihil at udporieris credendum decernere,nis quod sacrata bique in Christo consentiens, Sanctorum Patrum t nu et antiquitas . Concilium Chalcedonense ad P, tres colagit Act. 3.& ε.In 6. Synod. de duplici Christi voluntate ,& operatione,catholicu dogma firmatum est Patrum testimonijs,qus-,ut dicit Cano lib. 7.c. 3. Ea solum ratione resondere: seposse existimaruntin I, bros depravarent,di alia ςx dem Sancti, testimonia
vel mutila,vel etiam conficta,rn confirmationem erroris
adduxissent. nra Concilia recensere superfluum: de iterum de hac re supra tractatum est. a Rom. Pontificum clara testimonia. Patrum namque authoritate Leo magnus, Euthychem, eiusque fect tores proscripsit, astruxitq, a Sanctis PP. consentie libu ullos nisi impios de narreticos discrepare, ex ε. Hist.tripart.cap. ao.Ioannes II.serie Patrum recensita, Eutychia nos revicit. Innumera in epistolis Roman.
Pontificum , & Conciliorum gestis exempla mini.
3 Quid Patrest Cum Eunomius pondus Patrum uiabus euinci videbat sua dogmata, cernerct, ilIud eis
400쪽
sium meditatus est, ut authoritatem eorundem esu. deret Ne velitis,dicebat a parti, nempe catholicorum .plus tribuere , ac multitudine verum a false dia Icernere.Sic putabat uniuersitatem pessundare,& mox ad Patres repellendos , linguam armans , subdit. Neque digni ιι quorundam commoti, mentem ossuricare,vel us lis,quaproccuparunι defererido, posteriori-Fus aures obserare . At Basilius primo contra eundem Eunom .auid tu narria non dabimus plus antiquitatu non reuerebimur Christianorum multitudinem, Oo. Ad Patium vero consensionem confugiens,figit gradum, ut cum illis ad quos idem Eunomius, subdole tamen, prouocara eundem consularet.Subdit ergo. Nullam rationem dignisatis eorum faciemus , qui omni diritali gratia claruerunt,quibus tu omnibus inimicam hane impietatis viam,ct bostilem nuper excogita sed claudentes ut oculas animi Megminata cuius er Sancti viri memoria, otiosam atque omnino vacuam deceptionibus , atque cauillationibus tuis, mentem nos msupponemus magna profecto es tua potentias qua mari is, an eis diabolus assecutus non es a tibi filo impena aderunt.Siquidem omnes tibi per a traditionem μοι, a praterata tempore sub Dia simu virio euicit, gitations s in is Impys pomponemus Z Verum cum eandem fidem Patrum, ei veritatis conuictus, admisisset,&tanquaad amussim,®ulam acceptasset Euno-mius sui oblitust eadem turpissimis aprobris affecit. Sed illum rudus aggreditur Basilius,quodpngnantia i queretur Emomi quippe qui Mamussim vocat, ct quo em laudat o τοπωχυνε μαρινι paιηιbur videamr: quo autem rursui am carm yis. 16-Ebi ad loppositionem Mursu aperiaιὰ Ruapropur eandem ει- cX a tram