장음표시 사용
401쪽
reum fidem,ct regulam appellat, O certioris indigere
additionis, coninmat, quod summa gnorantia signum dicerem cuti gratu forιὰ putarem erram hoc iubasten dere. Regula enim,ct amussis, δ docti Me tu, in quantum nihil eis dees,v1psint hui modi nullam accessonem fuscipiunι: nam cui aliquid deest,illi additia congruit: quae υτ imperfectasunt, nunquam rem amussis, ac re. gula appellabunιαν nominibus. Simpliciter ergo,& ad hominem,cum Patrum sensus sit regula fidei, & crit,rion quo, & etiam ad hominem, ut fatebatur Eunomius , ubi scripturς testimonia non habemus . vel eius intelligentiam, solo Patrum consensu, veritatem consequi possumus,& hqreticos reuincere, di debeI
4 Hac amussi, quoque contentus Nadianzen. a. de Theol.dicebat.Nobis fatis est,qxὰd nemo ex his, ut dia in no numine assati furus ex Patribus illis,o Magistris
pronuntiatam approbauit.Hinc August.in sola Patrum authoritate quiescens,satis putabat ut re veraerat Pelagianos colandi,post enim allata testimonia Cypria- .ni,Hil. Ambr. de c.con .dicta Iulian .sic dicit. Ego . t nebris Pesagianis,ad hactam.clara catholica luminata prouoco.Tu responde quid facias, die quo sonfugias I ego β Pelagianis ad istos nempe Patres ab istis ad quo quasi appellationem intercludens. Qui si a Patribus,tam appellent ad Eeclesiami, tanto magis fidi imatur Patrum authordas ,cum Pontifeκ tanquam rerii gula animata , & critiriomquod, Patrum regoia,tan-ii quam critirio quo,decernat, & com rouersias finiato perduelles Nouatore proscribat. - Quod si Daditione iniosus est, ora enim omnia ae i
402쪽
ripi parsute scriptura i dicit Epiph. hqres si .csi , sola
traditione multa dogmata accepta,& definita sint, sola quoque Patrum authoritate, definire Ecclesia potest,& de hcreticis triumphare,in quorum monumentis magna pars traditionum , exarata inspicitur : tanto enim scedere traditio cum sensu Patrum nectitur, ut qui ununi labefactare conatur, alterius fidem quatiat necesse est .Hinc Basilius ille poenitens in vij. SP nodo Act. I .anathematismo I Ic aui doctrinas M. PP. O tradisionem Eccle a contemnutar, quique cautiatur invoces ArisNestoris υcMAODiosori iactant,dicetes,quod nise fatis ex veteri, O nouo testam D infructi essemus,M.Patrum,&Catholica Ecclesia traditionessequeremur, execratio.
6 Compendiosissima ergo via est, cum insurgunt hinreses, iam Patrum authoritatem urgere,cum scripturae non suppetunt,vel scripturas extorquent, quando Ecclesiae proceres,& Patres ea uti noscuntur. Cum Imperatori Theodosio a Nectario persuasum esset cui r seri SoZomenus lib. 7.cap. I a. ut aduersus haeresum
Principes quosdam iam enim celebranda erat SP nodus Constantinopoli disputaretur, & ad illud munus Sisinius deligeretur,perbelle a Sisinio responsum
est,institutas cum Sectariis disputationes, rixarum, &pugnarum potius fomites fore, eo vero remedio utendum,quod ignem extingueret, ut vocatis iactionum authoribus quςreretur,reciperent ne eos, qui ante
Ecclesiae distrayiones scripserunt, videlicet interpretes. DD. ut si reiecissent, ipsi quoque tanquam rein fractarij, & haeretici manifesti excluderentur . Sin a tem,isdem in medium producerentur, & per eorum dicta,dogmata discuterentur. Proposito igitur Sect
403쪽
rijs,num Patres recipiendi i cum olfacerent quid sibi
vellet Imperatoris perconctatio, non modica orta est inter illos dissensio,quidam enim Patres recipiendos, alij non recipiendos voluerunt. ExpIosis igitur repudiantibus Patrum authoritatem,& remanentibus, qui Patres acceptarunt, cuiuscunque sectae libelli postulantibus id Catholicis producti sunt, &constituta die,ubi libellipr lecti sunt, ij probati, qui cum Patrudoctrina conueniebant, ij explosi, qui controuersim,& aduersam doctrinam continebant. Hoc modo ex sola librorum SS. Patrum inspectione , breui veritatis compendio de hostibus triumphatum. 7 Non dissimilem praxim seruare voluit Theodor Augusta, cupiens enim perturbationes ab Iconomachis excitatas sedare,omnemq; operam impendisset, ut Constantinopolitana Synodus indiceretur, ad haereticorum pervicaciam retundendam, id unum postulauit, ut praxim veterem, tritaque vestigia sequerentur orthodoxi, nimirum ut Patrum authoritatibus, dogmata confirmarent, quas in eorum monumentis reperissent.Indicta igitur dies,ut per Patru documenta ontrouersiae finirentur.omnis igitur generis multitudo in Palatium,ubi coetus congregandus erat, conuenit, tum eorum, qui sanam mentem conservarunt,
di obsequium erga catholicam,& orthodoxam fidem, quam eorum,qui cum pietatis hostibus consenserunt, di hςterodoxis manus dederant. Patrum libelli producti,ex ijs sacrarum probabatur imaginum cultus. eo res deuenit, ut qui sanctarum imaginum cultum rethciebant, reiecti potius,& exsufflati,& anathemati subiecti fuerint,Haec ex Theophane oratione in Saactura Nicephorum.
404쪽
8 Hine merito , saluo conducto Protestantibus dato, sacra, &oecumenica Tridentina Synodus, nedum solis scripturis ,& alijs Conc. documentis, sed etiam.
ex traditionibus,Patrum consensu, voluit controuersias tractari,nec enim omnia ex scripturis accipi poterant,& multa non nifiex traditione sola, soloque sensu Patrum dogmata habentur,& praedicantur-s At ne in maiorum sententijs perscrutandis, de tein stibus adhibendis,in infinitum aberrare contingat,nu merum quoque adhiberi solitum in iudiciis ecclesia. sticis,in medium proserimus,quo colenti Episcopi,in- Concilijs legitime congregatis, dogmata praescripse, runt,errores proscripserunt. Exemplis res demonstratur.In Concilio Ephesino, dum nouella Nestorij praesumptio damnanda consultaretur, producti sum te- istes subsequentes, ex Oriente S. Petrus Alexandrinus
Doctor prsstantissim us, & Martyr Beatissimus Sanctus Athanasius eiusdem Civitatis Episcopus consubstantialitatis filii Dei acerrimus Hyperaspistes: duo illa lumina Cappadociae , Gregorius Nazian Z nus,& Magnus Basilius: Gregorius quoque Nissenus fidei integritate ,& sapientiae merito, Basilio fratre dignissimus. Ex occidente producti duo Summi Pontifices, quorum Epistolae in Synodo illa lectae sunt,& ne tantum caput orbis,testimonium reddere everitati, latera quoque illi adiuncta sunt;nam a Septentrione S. Ambrosius Mediolanensis Episcopus, a meridie S.Cyprianus Episcopus, & Martyr gloriosissumus. Hι omnes, esit S.Vincentius Lerinensis cap. qa. Sacrato Decalogi numero, Magistri. onsiliarijsseses, iudicesque producti, quorum beata illa Synodus doctrina sequens, credens Iesιmonis,obediens iudicio, abrique t is,
405쪽
nasumptione, O gratia e Mei rextilis pronuntiauit.
amquam multo ampliar maiorum numerara adtiberi
potuerissed necesse non fuit,quia ne e multitudine testium 1ego tempora occupari oporteba ct decem ruos non aliud seM sensisse, quam e reos eollegas suos nemo dubitat. Decem ergo Patrum testimonium,fatis, s perque lassicere S. Synodus adiudicauit, tum ne tempus tereretur in euoIuendis aliorum Patrum mon rnetis,nec enim id erat necesse, tum etiam quia quod
illi decem sentiebant, argumentum cenissimum erati teros collegas,qui allegari poterant,sensisse ,& in eodem Patrum decalogo totius Ecclesiet sensus imago satis exprimebatur, &propterea non unius, vel aIt rius Prouinciae Patres adducti, sed ex omnibus quatuor partibus orbis, ut omnes partes orbis idem sensisse in suis Pr sulibus, qui pro eis loquebantur, tanquam legitimis procuratoribus in ilIis comitijs manifestissime appareret: insuper ne aduersariis calumni di locus pateret, unius, vel alterius prouinciς , vel te stes voluntarios,& ad gratiam loquentes suisse productos.Vnde S. August. hanc viam criminationis Iuliano Pelagiano preclusit,qui conuictus testimonijs P trum occidentalium,ad orientales quoque antistites prouocauit quod etiam secerunt Lutherani ad Grocos confugientes, merito a Hieremia Patriarcha explosi quibus sie respondit Augustinus I. contra Iul.
cap. 2 .Non ergo est,quod pro ces ad Orientis Antistites,
quia ct is vique Christiani sunt, O virtusque partis
. serrarum fides ista una est,quia Mes ipsa Christiana est unde illi condescendens, ad monstrandum' etiam orientalium consensum, NaZianaeni, Basili, di aliorum quatuordecim produxit testimonia. Io SD
406쪽
ro Satis quoque suisset in eodem Concilio solius Iulij,vel solius Felicis Rom. Pontifauthoritatem adduci,ad monstrandum Ecclesiς uniuersalis consensum , ex documentis S. Augustini,qui flagitanti testimonia
Orientis,sic eidem occurrit. Puto tibi eam partem o bis sincere debere,in qua primum Apostolorum suorum violau Dominus gloriori mo martyrio eoronare, cuι E
clesia pν sedentem B. cnnocentium A audire voluisses,
sam sunς periculosam ruuentutem tuam Pelagianis laqueis exuisses.βuid enim potuit vir ille S. Africanis r Iondere Concilijs,nise quod antiquitus Apostolica Sedes, ct Romana cum esterissenet Eecis 2 Sed ut plausib, Iior esset definitio,cum radice fidei, Romanorum Pontificum doctrina, cui uniuersus Christianus orbis communicabat, producti sunt collaterales rami tOtius Orbia,ut ostenderetur cum matrice Ecclesiς eou. iunctos eadem tessera,& consanguinitate doctrina . II Ceterum,ut recte aduertit egregius fidei defensor noster P. F. Petrus de Solomaior in lib. defensionis
Catholicae consessionis contra Brentium c. I9. Non semper est nece e tali numero addici Patres in conelli , vel Summos Ponti rei exfra Concilia,sed tunc ais cum duos,aus tres e plures Patres consenὸ aliquid asserentes adducimus,fasi actum credimus adprobandum Ee- eis consensum,ex duorum, vel trium testimonio, pyasertim cum alij non contradicant, aut quia de ea non
loquuntur,aut quia obiter,ct obscurius. Hςc ille, quae doctrina tam celebris viri, qui fidem illustrauit in Tridentino Concilio,eo missus,ut Pontificis Theologus, & dignus fuit Hosiano calamo,ab impijs vindicari ne maiorum exemplis destituta videatur diligenter ex Sanctorum authoritatibus munienda. In promptu est
407쪽
auth. S. Augu. lib. de bono perseueranti c. I 8. ubi cum pr misisset,contra prςdestinationem Sanctorum, qua secundum scripturas sacras ipse Sanctus ex doctrina Ecclesiet defendebat,neminem,nisi errando disputare posse ; ad probationem veniens,sic dicit cap. I9. Puto
tamen eis hoc es Pelagiam1Jρur de hac resentetras tractatorum requirunI,Sanctos,o ιn M,O doctrinis C isiana lati biliter di matas viros, Crymanum , Ambro sum,quorum tam clara testimonia posuimus, de be es mere ad utrumque,tris, ut graiiam Dei gratuitam , cui credenda, atq; aericanda est , per omnia
prs dicent, & infra. Sed bis d-bus, qui si Dere debuerunt,Sanctum Gregorium ad amus, ct Iersium, qui,cteredere in Deum is quod credimus consieri,donum e e estatur. cap. vero zo .sic concludit. auamobrem si Olonoti,ct Doctores Ecclesiae,qui eis successerunt,e que imitati sunt,utrumquefaciebant. i. ct Degratiam qua
non fecundum merIta novi datur, veraeiter praedicabant f ct piam obedientia praeceptis salutaribus infru bant; quid est, quod inuicta violentia veritatis,pecte ieisi nostri dicere existimant 2 11 Cernis pie lector Augustinum docentem duos, vel tres grauissimos Patres sussicere,ut legitimos testes ad Pelagianorum errores retundendos, & ut perpetuo in ea mansisse sententia Augustinum agnoscas,de eiusmodi suffcientia lege quς lib. I .cap. I. contra Iulianum inculcat,nam post adductas authoritates Gregorij,&Basilii aduersus Pelagianam hqresim, negantes originale peccatum,sic ait. Vide iam virum sufficianι ibi ex Orientis partibus,duo uti tam insignes viri, Oram clara praediti sanctitate, O, Ocui fertur, etiam in carne germani.Orietis vero partes recenset ad hominem
408쪽
Sola author.P5t. defini ut cot haeret. 33 τ
minem arguens,quia sorte auidius Orientales, quam occidentales Patres,Pelagiani recipiebant, quod etiaex eodem S.Augustino colligitur;post enim allegationem multorum Patrum Latinorum, contra eosdem Pelagianos sic inuehitur . An ideo contemnendos putas, quia Occidentalis Ecclesia sunt omnes, nec ullus in eis, est commemoratus Episcopus intentis 2 Propterea ex Oriente Gregorium, & Basilium produxit, ut ex hoc binario numero Pelagianam hqresim reuinceret . Et post adductam authoritatem Gregorii Naaiana. &aliorum Patrum, ad QIum Gregorium se restringens dicit. tibiparua in uno Gregorio, iscoporum Orien .. talium Gaetur authoritas es quidem tantapersona , ut neque ille hoe,nisi ex Me Christiana Omnibus notis ma,diceret, nec liti eum tam clarum haberenν, atque venerandum,msi baec ab illo dictis, ex regula noti m
13 Ergo ubi ex notissima veritatis regula,Pater aliqui grauit simus dogma aliquid traderet, vel ex consensi Ecclesiς loqueretur,vel per eius dicta Ecclesiae eiusdefensum,atque consensum demonstraret, tantq autho'ritatis esset,ut merito ab omnibus, ut incorruptui tedistis,atque sufficiens ad faciendam fidem suscipiendus, atque suspiciendus esset. Sed & cum idem Pelagimus diceret,Ecclesiam Catholicam Filij Dei sponsam uia Astica constupratam, & a latrocinantibu aprinod eruendam sic enim Catholicam sugillabat impius ut constupratores, & latrones potius Augusti s reuincit hqreticos, ct unius Cypriani clypeo se tuetur,
dicens.Ideo ne latrocinamur ex Africa,quia unum ma syrem hinc opponimus Cyprianum, per quem probem santiquam nos dcfendere Mem,contra vesn errarIέ v
409쪽
nam, profanamque nouitatem I Et postea . Vide qua monsruo ,o furi a dicas ιοntra antiquissimam Cathoιieam em, non habendo quid dicas, &mox ostendens ex uno Cypriano eandem fidem probari, ait.Sed quarumlibet tergiverseris o haresis Pelagiana,qua contra muros antiquissima veritatis,nouas conseruis machinas, nouas moliris in frias,Poenus disputator, quod me contumeliose,tuus defensor appellat, Poenus inquam disputatur,non Mosed Cyprianus, Poenus re hoc vulnere Poenus;
immoIat O poenam scelerato ex dogmatefiami metrii Virgilianum in Monomachiς Aeneae cum Turno ad Monomachiam Cypriani cum Iuliano, mira dexteritate,& concinnitate transmutans,Et ex hac Monom, chia unius tamen grauis Doctoris,prostratum Iulianuostendens Augustinus,sequitur. βuid situ Episcopos Θx Africa nominassem ι quot ex alijs orbis panibus nominaui, aut quid fl in eisplures Afri eni/Unus hinees, Uteri aliunde, quorum ab Oriente,O Occidenre coninoenoone confideris,ct tamen ιanta ob inatione caecaris, ut non videas te potius velle corrumpere antiquum E 'el a decorem. Lantiquam Mem, tanquam Sara an culam pulcherrima casistatem.Item lib. I .cotra Iulian. Hieronymi testimonium urget,non ut unius hominiri dicens,Hic vir omnes,vel pene omnes,qui ante suum ex
utraque parte Orbis de doctrina Ecclesiastica scripserant,legitur,nec aliam de hac re tenuitprompsisse sensentiam.
x Et S.Basilius suam profitebatur esse Ecclesiae fide,
Gregorii testificatione confirmans. Fidei vero nostra, qua poterit e eeuidelior probatio, quam quod a nutrice beata foemina,qua ex vestrogremis progressa est. M
crinam dico illasIrem iliam educati iamur, a qua O
410쪽
Beatissim: Gregor. verba,quae memoria benemeis ad illius v Me alarem fruata,ina retinuit,edocti sumus. uibus illa nos adhuc infantes , tanquam pietatis rigmaιι bures xtt,ac frmauit. . Vide suffecisse Basilio unus patrem Dei loquum ad si dei Catholicae probationem. In Concilio Florentino tres sessiones habitae sunt, nempe a G. 22. 23. ad inuestigad uni unius Basilijsen. sum. In Concit.Chalaedon Act. I . unius Cyrilli dictumdihgemer expensum : in o. Synodo Act.7. unius Dio. nysii Act. s. alterum Cyrillio Act. I a. unum Mennae testimonium. In 7. Synod. Act. 3. una Chrysostomi periodus appensaubique dictum. banctus Ioannes oris aurei talia dixit de Iconibus, quis audet dicere quidquacontra In Concit. Chalced. Act. I. Quis poteraι nutri Patris ortiti reprehendere voces IF : Vnum ex aduersariis pro nostra veritate tuenda Caluinum adducamus,qui lib.3anstitui. c. I. sect. IO. in materia de iustificatione,sic dicit - Neque opus es multum inuesigando laborare quando unus AUuhirnussus seere ad is potest,qui fideliter , magnaque diligentia omnium sementiascollegit,ex illo igitur sumanι lectoreisssi quid de sensui ambiguitatis Iabere certi volunt. Erga quando unus Pater testis est sulficiens, S indubitatus antiquitus traditae fide firmissi inum prie stare argumentum, vel ipsorum aduersariorum iudicio nouimus. Ad unius quoque Patris authoritatem ses restrinxit Iuellus in concione ad Crucem D. Pauli habitat vi apud Humsedum in eius vita impres a anno Lpagu i . qui loquens de a7.articulas. ab ipso enumeratis ait.α- ante dixi nunc repeto, libens me submiram,ct palinodiam canamin modo unus quispia uersarisrum nostarum erudiso ide nobis loquitur, vel