장음표시 사용
171쪽
INVENTORE. ECvNDA huius Columnae parastaticae facies Pythagoram Samium, Demarathi negotiat ris locupletis , vel, ut alij volunt, Mnesarchi gemmarum sculptoris filium , Italicae philo phiae Principem Architae Tarentini praeceptorem , togatum, venerandoq aspectu senem, uniusq. litterae Graeca inuentorem repraesentat .
Hoc loco videre est Pythagoram digito dextrae manus ori apposito silentium Discipulis indicentem: quibus per quin
quennium audire tantum licebat . Auditores autem non pauciores sexcentis habuisse fertur, qui noctu etiam ad eum contiuebant. Perlibrum, quem larua gestare cernitur eius doctrina indicatur. In Aegyptum enim, ut superius a nobis dictu est,nauigauit, ut Aegyptiacam Theologiam, ritu S, minresq. cognosceret hinc ferunt eum ab Aegypti j sacerdotibus caerimonias, numerorum potestates, admirandas temporum vices, blertissim q. Geometriae formulac a Chaldaeis autem sideralem planetarum scientiam , stellarum status, ambitus, effectusq. in genituris hominum didicisse l. Postremo in Italia redijt,4 in Calabriam se contulit, ' Cr toneq. consedit, deinde Metapontum commigrauit, ubi multis post annis supremum diem obijt: cui denique Metapontini aedes eius post obitum pro templo ei consecrarunt, diuinis q. honoribus ipsum prosequuti sunt s. Huius templi nonnulla ad hanc usque diem vestigia, Madmiranda quidem extat, ut ego ipse vidi,dum Calabriam, ceterasq. Regni utrius que Sicilia atque uniuersae fere Italiae prouincias peragraui, una cum totius Augustinianae Familiae Moderatore Magistro Spirito Vicentino,qui cuncta pene Italiae eiusde Instituti Coenobia existicio visitauit,cuius ego tunc a secretis era. Di
ctus est aute Pythagoras Italicae Philosophiae Princeps, propterea quod in Italia Philo 1bphia publice docuit, ubi tot,tatosq. habuit Auditores vel exeo qudd Italus ruit, ex Samo,
172쪽
A. Iarvi nonnullis placet Scriptoribus, Ciuitate Calabriae nunc de s M. Ieta. Sunt enim in Calabria pleraque loca ijsdem nominibus appellata,quibus Grςciae,aut Auae loca, ut Tempsa, Pan dosita,Thuria, Miletus, Scylleum, Amphissa, Locrus, Samus, Thebar.&Melicta Vrbes. Item Acheron, Butrotu S,Crathis, Sybaris amnes . Alij tamen ex aino Graeciae Insula , alij p., . Lorensem,alij vero Tuscum Pythagoram fuisse contendunt. ι βαι Ad Pythagorae pedes stateram cernere est, quae hoc loco depicta, ut opinor, fuit, ob sententiam ab ipso non ra Curi .Exr pronunciatam , hoc est , rateram ne excedas. Eius dicta Oa Discipulis tanquam Pythi Apollinis oracula aestimaban tin. ritu , hinc de nonnullis rationem reddere nescientes aie- ρ mbant: AHὸ a , . hoc est, ipse dixit, idq. satis esse crede '
batur i. Haec hactenus. Reliquum est enim, ut ad litterae formam, quam Pythagoras ipse inuenisse dicitur, transeamus explicandam . Hic enim, γ, litterae reperilse fertur, ut Latina, quae infra legitur, indicat Inscriptio:
thararas, T 'sitIeram ad humana Pira emplum inuenit.
A profecto littera, quam Pythagorae adscribunt, μή humanam vitam, hoc est, Virtutis,& vitii viam my- - νstice repraesentatam esse volun do. Hoc plane sensit di Isidorus , qui arbitratus est, , litteram a Pythagora ad Isia15... exemplum vitae humanae formatam fuisse: cuius virgula in ' ' Vferior, unde orditur characteriple, primam significat arta tem,incertam scilicet,quippe quae adhuc se nec vitiis nec virtutibus dedit, instar illius virgulae, quae non magis ad dextram, quam ad laeuam vergere cernitur. Biuium autem quod superest duabus lineis constans, ab adolescentia incipit: cuius dextera pars angusta est sed ad beatam tendens vitam inistra latior, sed ad labem, interitum q. deducens.
Id quod adsimile videtur dies o Euangelico, hoc est, Arcta δε-- ν. angusta est via, quae ducit ad vitam: lata vero, spatiosa
173쪽
r uisa quae ducit ad perditioner . Hoc idem innuere visus est Pers γ' V 4us,in adumbrate quidem dicenS:
E tib quae Samios deduxi littera ramos, Surgemem dextro monstrauit limite calgem.
Explicatius autem ac fusius Epigramma illud, quod labae -- incerto Auctoris nomine inter opuscula Virgiliana circum--- -- fertur, id omne planum facere videtur hunc in modum ,:
Humana vita speciem praeferre videtur Nam via Virtutis dexιrum petit ardua eaPem. D 'cilemq. aditum primum flectantibus essent Sed requiem praebet fessis in vertice summo. Hoste ostenta iter,iliati sed Itima meta Praecipitat captos, voluitq. per ardua sexa. ui uis enim duros casus Virtutas amore Vicerit, iste sibi Ludemq. decusq. parabit. A qui desidiam , luxumq. sequetur inertem, Dum fugis oppositos incauta mente labores,
Turpis, inopsq. smul miserabile transiger auum. Hoc Epigrammate non minus elegan m , quam Christianam pietatem redolente Hieroglyphicum de humanae vitae ratione feliciter explicatu mihi videtur: nec minus ingeniosea Pythagora excogitatum iudicatur,quam ceteraGraeci Al- , is rivi, Phabeti elementa,quae mystica habent significatione. Quin- . . . que enim litterae mysticae apud Graecos appellantur, ut suo ρη loco de ijs sigillatir i dicemus. De littera Pythagorica hactenus. Nunc vero de Epicharmo loquendum est.
ERTIA huius parastaticae Columnae facies Epicharmum Siculum, Poetam comicum, Philosophum , Pythagorae auditorem, Tityri, ut stribit Suidas, vel Chrymati filium repraesentatis. Huic nonnulli Comoediae, necnon duarum Grae- earum litterarum inuentum tribuunt, hoc est Θ, α P, ut Aristo-
174쪽
)armus Siculus duas Graecas addidit litteris.
Litterae ab Epicharmo inuentae.
' v M litterarum altera,Θ scilicet, Thita vel The-ta,ex quinque mysticis characteribus est,& mortem significat: iudices enim morte damnatis litteram Θ, quae per medium telo transfixa est, apponebant, cum sit prirna littera huius dictionis θα-οe, quae mortem significat, ut tu, dictum est. Hinc Martialis illud Theta mortiferum, Persius M 'δεν, autem nigrum appellauit dicens: πλ' Et potis est nigrum mortis praefigere Thesis . .. ' Ab alio vero Poeta infelix dicitur . Vnde ait:
nimium ante atias infelix littera Theta.
De hoc Hierogluphico , nonnullisq. aliis huius generis mysticis characteribus superius loquuti sumus, cum deprimo Alphabeto Hebraico antiquiori sermo habitus est. Haec de Epicharmo, duarumq litterarum inuentione, ut ad Simoin
V A Wr huius parastaticae Columnae facies Simonidem Melicum ex Caea vel Chio insula
laurea ornatum , gestantemq. dextra citharam , litterarumq inuentorem repraesentat 3. Hunc Simonidem quem aeum, vel Chium vo-
ut primum longas H,ini, litteras, tertiumq sonum Lyrae
175쪽
sutiat. Lyra inuenisse Suidas testatur octauamq. chordam C ri ' si Z tharae siue Lyrae addidisse Plinius narrat , . De memorarier. I, , di arte ab eo ipso inuenta Cicero hunc in modum ait Si-O - ρ monides aeus, primus artem memorandi inuendis fertur Cum enim coenaret in Thessalia Simonides apud Scopam, fortunatum hominem, & nobilem, cecinissetq id carmen,
quod in eum scripsisset, in quo multa ornandi causa, Poetarumore, in Castorem & Pollucem scripta fuissent, nimis illum sordide Simonidi dixisse memorant, dimidium se eius ei, quod pactus esset,pro illo carmine daturum: reliquum a suis
Tyndaridis,quos aeque laudasset,peteret,ia ei videretur. Paulo post ferunt nunciatum Simonidi ut procliret, iuuenes stare ad ianuam duos quosdam, qui eum magnopere euocarent: 1urrexisse illum ipsum prodi jise, vidisse neminem . Hoc m-terim temporis interuallo domum illam , ubi epulabatur Scopas, concidisse, ea ruina ipsum oppressum cum suis interijsse quos cum humare vellent sui, nec possent obtritos internoscere ullo modo: Simonides dicitur ex eo qubd meminisset,quo eorum loco quisque cubuisset,demonstrator uniuscuiusque sepeliendi fuisse. Hac tum re admonitus inuenisse dicitur,ordinem esse maxime, qui memoriae lumen asterre ... 'Haec Cicero Simonidem quattuor denique litterarum, quae supra eius caput cernuntur, inuenisse, proditur, ut Latina imfra eiusdem pedes docet Inscriptior
Simonides Melicus quattuor cyraecarum litterarum
inuenior. Litterae a Simonide inuentae.
ris Ibio NI DE quamuis Isidorus trium Graecarur . : litterarum hoe est A, Θ, m fuisse testetur liniusta-
Plus ti. o. men eas quattuor,quas ob oculos posuimus,inuenisT G: st,anirmat Plutarchus item dc Cornelius Tacitus quattuor ab
176쪽
, A. 13 ab eodem Simonidosuisse inuetas aiunt. De mystico sensu, Com. o. Ω, alio in loco dicemus, cum sermonem habebimus dei Christo Saluatore nostro , qui primam Alphabet liti ram. vltimam sibi vendicat, cum sit principium, &tinis dicens: Ego sum caeci atque de ceteris mysticis A M. e. r. loquemur litteris , de quibus etiam non nonnulla superius dicta sunto.
Latinarum litterarum, Hetruscaeq. linguae Inuentores repraesentante. De Nicomata Carmenta Latinarum litteramminuentrice . Rixi huius parastaticae Columnae facies Ni P ρ Lb. costratam Euandri Arcadis matrem aspectu 'U Venerandam,&vivacem, litterarumq. Lati ''
narum Inuentricem repr. Esentatis. Haec ante Liu. lib. .
Vrbem conditam in Colle Palatino sedem habens tanquam Sibylla fuit habita ob futuro ia/---rum Vaticinia carminibus tradita atque ob id Carmenta tan vel Carmentis a carminibus Latine fuit appellata siue a car 'pente vehiculi genere,quo utebatur: carpentum q. quasi caris mentum a Carmenta Euandri matre appellatur, ut Ouidio placet hunc in modum dicenti:
Nam prius Ausonias matres carpenta vehebant: oisic Hac quoque ab Euandri dis a parente reor. a. Fan.
Quamuis autem de huiusmodi litterarum inuentione non modica inter Scriptores sit controuersia, ut infra videre est: nos tamen anscriptionem,& non ullorum Scriptorum opinione sequuti,Nicostrata Latinarum inuetricem affirmamus a littera-
177쪽
ia a BIBLIOTHECA Iitterarum, ijs protecto notis, quas supra eius caput licet ad cuius pedes Latina haec legitur Inscriptio.
conrata Carmenta Latinarum litterarum
Inuemrax. Litterae a Nicostrata inuentae.
MICOsΤRATAM Carmentam Latinarum sexdecim litterarum inuenisse ex Latina Inscriptione constat, quamuis nihil omnino certi nisi ex Isidori sententia amrmare queam: nam eas in Latium a Pelasgis illatas fuisserit' li 7 Plinius ac Solinus produnt, Dionysius ab Arcadibus, qui post Pelasgos venerant, adductas fuisse in Italiam volunt . Hinc factum est, ut Nicostrata Euandri Arcadis Mater Latiuis primu dicatur dedisse litteras, ut Inscriptio aperte docet. Scitu praeterea dignum videtur, Latinos characteres, quos ob oculos posuimus, a Cadmo ex Phoenicia in Graeciam primumis. Γ. . allatos fuisse, ut Plinio placet, qui ait Graecasin veteres quidem litteras easdem pene suisse , quae nunc Latinae sunt, ut Delphica tabula aenea indicabat, quae Romae in palatio Mineruae dicata,& in Bibliotheca cospiciebatur,eiusdem Plinii, ut ipse testatur,temporibus. Id quod etiam ex utriusque Alphabet Graeci scilicetin Latini characteribus, siue litterarum figuris planum profecto fit , si diligenter Alphabeta spectentur utriusque enim Alphabet litterarum pars maior eandem figuram, ac potestatem,eademq. nomina hahere cernitur, quod ad initium pronuciandi saltem pertinet, ut in singulo quoque fere clemento videre est. Quamuis autem Latinam linguam a Graeca ortum habere,multaq ab ipsa a cepisse, constet, non tamen hanc illa uberiorem omnino emedicendum est, si utriusque lingua iura probe eΣaminentur.
178쪽
VATICANA. 133 Graecae enim linguae bertas, si Graecis credimus, Latinae, rem δε ut ipsi volunt inopiae non est anteponenda, cum haec Latina scilicet lingua, una profecto sit, illa vero multiplex, hoc est,
Attica, Aeolica, Ionica, Dorica, communis. Nam LatIna velut multarum Gentium una lex una est lingua Romana unius autem Graeciae, quod pudendum est, non una, sed multae sunt tanquam in Republica factiones. Itaque tantum abest, ut Latina lingua inops dici debeat, ut haec ipsa uberior Graeca nuncupanda sit,cum lingua nostra una idem et liciat, quod Graecorum multiplex praestare solet. Hinc Cicero in Cic. lib. t.
libro de Finibus huic sentetiae sumagatur dicens: Sed ita se, T' '
tio,& saepe disserui, Latinam linguam non modo non inopem ι μὰ ut vulgo putarent, sed locupletiorem esse, Quam Graecam: quando enim, ne nobis dicam, aut Oratori us bonis, aut Poetis, postea quidem quam fuit quem imitarentur, ullus Orationis vel copiose, vel elegantis ornatus defuit Idem alio in libro ait Etu, quod sepe diximus &quidem cum aliqua Ge. lib. s. Querela, non Graecorum modo, sed etiam eorum, qui se Grae secos magis, quam nostros haberi volunt, HOS non modo non . phil.
vinci a Graecis verborum copia, sed esse in ca etiam superiores . Haec Cicero. Quare idem Tullius ut quod diXerat, ra eis. lib. a. tione ipsa confirmet, alio in loco ait Dolorem, laborem Vno nomine, ποιος, appellarunt Graeci. O igitur verborum gi inops interdum, quibus abundare te semper putas Graecia lHoc idem fere de alia voce hunc in modum dixit Benem a Ge.tib iores nostri accubationem epularem amicorum , quia vitae r. 'r' 'coniunctionem haberet, conuiuiu nominarunt melius, quam Graeci, qui hoc idem tum compotatione, tum conc nationuvocant. Haec Cicero Conuiuium enim a conuiuendo dicitui, quasi conuiuere, plurimorumq. vita sit. Ex huiusmodi igitur auctoritatibus iationibus clarum fit,Graecam linguam non esse locupletiorem Latina, quamuis idem Cicero, hancia Lib. i. Vocem Σωτη a voce una e X primi non posse dicat hisce verbis V rr. a. Hoc quantum est 3 ita magnum , ut Latino uno verbo exprimi non possit, is nimirum Soter qui salutem deditis. Haec Ciceroci qui quamuis loco huius dictionis iactator, dixerit,
Soter, ne noua voce ut cretur, non tamen dicendum est, hanc
Vocem Soler, apud Latinos exprimi non posse perdi tionem illar
179쪽
33 BIBLIOT NE c Aillam Satrator quod est nomen verbale a verbo Saluo as, deductum qua quidem voce usus est Cicero in Pisonem cens Me posse iterum Rempublicam saluare, si cessissem: infinitam caedem fore , si restitissem i. Haec Cicero. Idq. in multis editionibus me legisse fateor . Quamquam autem
eam Vocem Saluator, tamquam nouam Ciceroni vitare visum est: non tamen a nobis omnino vitanda est, cum res no- - LM ' ua nouum postulet nomen. Hinc Paulus Manutius nouus mon.μα Latina linguae instaurator, ac parens dixit, recte quidem:
a Quo patet communis error eorsi,qui IESUM CHRISTUM, Seruatorem appellant: aliud enim est seruarer aliud salutemdar . Seruat is, qui ne salus amittatur , aliqua ratione praestat: salutem dat qui amissam restituit. Qubdit Seruator
est Soter,quia minus valet,necesse est, SALVATOREM P-pellare,quod saTH Graece dicitur, usurpato in re noua nitio verbo quod veteres quoque probarunt. Haec Manutius.
Quibus ex verbis manifeste dignoscitur, nos iure quidem uti posse voce illa, quam Ciceroni tanquam nouam vitare placuit hinc etiam non solum Graecam linguam locupletiorem Latina non esse, verum etiam hanc illa uberiorem exbiata V stere planum fit. Quod Horatius dicere visus est, aperte
ua quidem hunc in modunia: Venimus ad summum fortunae, pingimus, atque udimus, ct Dectamur Achiuis doctius nctis
G iti ro. Cui sane rei Nigidius apud Gellium adstipulari videtur di- τα -- cens: Graecos non tantae inscitiae arcessis, qui, ou ex O, asi sc ripserunt, quanta qui Et ex E. I. Illud enim inopia fecerunt, hoc nulla re subacti. Haec Gellius Multa in hanc sententiam possem congerere, quae causa breuitatis omitto,concludens, Latinam linguam a Graeca haudquaquam superari, quamuis haec ab illa ortum trahat, sicut ex litterarum utriusque Alphabet figuris , potestate , ac nominibus videre licet , ut paulo superius dictum est . Nec tamen huid Nierρη veritati Hieronymum aduersari quis putet , cum ipse di-
,hi' .a cat Unde nos propter paupertatem linguae, rerum noui-Σρο.ώβ.ι tatem dc sicut quidam ait, quod sit Graecorum sermo latior, lingua felicior, conabimur non tam verbum transferre de
verbo quod niposiabile est quam vim verbi quodam expli
180쪽
VATra ANA. r 3 sicare circuitu. Id enim ex aliorum opinione dicere visius est, sicut infra apertius explicauit,dicens: Multa verba sunt, quae nec de Graeco in Latinum transferri valent, nec de Hebraico Φ με 'ia Gradicum:& reciproce,nec de Latino in Graecu, nec de Gra corin Hebrariinta. Quibus ex verbis colligitur,nec Graecam linguam Latina locupletiorem, nec Latinam Graeca esse uberiorem,sed utramque aliquando coarctari, atque ita, ut sese habeant sicut excedentia, ut sic dixerim, excessa ambae enim aliquid in se habere cernuntur, quo altera alteram eX- cedere videatur:& quisque ex aliena lingua transferens nonnihil inuenire solet, quo difficultatem explicandi sibi inesta
ridet. Quamuis autem nos, ut possumus, transferre adla- Ciael. ιε boremus non tamen inde damnari, aut coargui Latinae linguae tenuitas debet, quando, ut testis locupletior Hierony m. r. mus est, etia Graeci pleraque nostra per circuitus tranSserui. Haec de Latina lingua mihi dicere visum est,ut eam a Graeca, qua Ortum habet,nequaquam superari,facile dignoscatur. De Nicostrata item Latini Alphabeti In uentrice hactenus, ut ad ceteros eiusdem Linguae characterum Inuentores
LITTERARUM INVENTORE. LΤERA , huius parastaticae Columnae facies Euandrum militari habitu indutum , Carmenta filium , Arcadiae Regem , aliquo Latinae linguae characterum Inuentorem repraesentat. Hic ob suam ipsius eloquentiam Mercurij filius m. ιι.ε-ox Nicostrata lictus est dimissaq. Arcadia , cum patrem et Incasu interfecisset auito regno pulsus, suadente Matre, quae D. is a vates erat, ut dictum est, conscensa naui in Italiam venit, αμ- D pulsis Aboriginibus, tenuit illa loca, ubi postea Roma condita fuit, paruumq. oppidum in Palatino Monte eXtruxi .
Aborigines autem Populi dicti sunt anticuissimi, qui primi dicta loca incoluerunt sic appellati, quod primi visi sint tam