Scientia media ad examen revocata. Per Germanum Philalethen Eupistinum

21쪽

6 CAP. I. DEFORMITAs SC iENTin Mgn agat; mente vero non possint illud concipere, ac proinde patiantur spiritus contradictionem. VJ. Verumtamen cum ex hoc principio totaliter in sua radice denudetur Scientia media, quantumvis Ultro donetur ab adversariis , expedit illud radicitus cxplicare. Ideo sciendum est quod haec propolitio: Hο- Iunius mota ab auxilio gratiae amabit, est similis is tr planta mota ab influentia Solis germinabit. Neutra enim ac pud. Molinae discipulos habet ablolutam veritatem, sed solum conditionatam. Quia non est verum infit libili ter, quod planta mota a Sole germinabit, nisi sub hac conditione, si planta suerit bene disposita. Sicut nec estiui adibiliter verum apud Molinistas, quod voluntas mo- ,ra ab auxilio gratiet amabit, nisi sub hac conditione , si uoluntasse determinet ad amorem. Ex quo apparet, quod sicut influentia Solis non causat dispositionem plantae, di ideo praesupponit illam: ita & auxilium gra-aiae non causat claterminationem liberi arbitrij, sed praesupponit illam. . ν ι Undς sequitur , quod Angelus movens Solem debet praevidere dilpositionem plantae, antequam possit decernere essicaciter germinationem plantς perinfluentiam Solis; similiter Deus debet praevidere determinationem liberi arbitrij antequam decernat essicaciter amorem liberi arbitrij per auxilium gratiae. E contra

si dispositio plantet esset effective ab influentia Solis , tunc Angelus movens Solem , absque alia praevisione disipositionis plantae, posset essicaciter decernere illius gurminationem. Similiter si determinatio liberi arbitrii

22쪽

ART. I. PROB. GRAT. INIMICA esset effective ab auxilio gratiar, tunc Deus absque ulla pr visione praedictae determinationis posset essicaci ter decernere amorem liberi arbitrij. Plusquam igitur manifestum est, radicem Scientiae medie esse, quod aliquid sit a libero arbitrio procedens, quod non subdistur causalitati gratiq. In quo credimus Scientiam Mediam esse gratiar inimicam. VII. Tota haec doctrina desumitur ex Doctore Angelico de verit. q. 6. a. 3. ad 4. ubi sic sibi obiicit: Omnis certitudo qua ast cum suppositione alicujus, non est

certi titi ab oluta, s 2 conditionalis; sicut non est certum si Sol cai et fructum in planta, nisi cum hac conditiones vi rus generativa in planta fuerit bene d 'osita propter hoc quod di bositis Solis ad estetitim pradicium praesupponit virtutemplansa, quasi causam secundam. Si igitur certitudo praedestinationis sit cum praesuppositione secunda lausa, non es certitudo absoluta,sed conditionalis tantum, dcc. Ad hoc argumentum sic respondet Angelicus Do- RCr : Dicendum quod causa secunda, quam oportet supponere ad inducendum praedessinationis essectam , etiam ονῶ- ni praede'nationis 'bjacet; non autem est ita in virtutibus inferioribus reflectu alitnjus severioris virtutis agentis. Et

ideo ordo divina predestinationis, quamvis sit cum suppositione Voluntatis humanae, nihilominus tamen absolutam habet certisadinem, &c.

Quasi diceret: determinatio liberi arbitrij, quam Oportet supponere ad amorem, etiam causalitati gratiaziubjacet, ct ideo motio divinae gratiς ad amorem , quamvis ad illum se determinet liberum arbitrium, Πυ

23쪽

s CAP. I. DE FORNITAs sciENTtR Mgo Elomlnus tamen absolutam habet certitudinem. VIII. Confirmatur hoc ipsum ex moralibus. Quando Praelatus scit aliquori Religiosum in omnibus sibi esse subjectum, nec se movere ad aliquid agendum nisi ex imperio sui Praelati; tunc potest Praelatin decernere

aliquid essiciendum per praedictum Religiosum , absque eo quod pi quideat dispositionem sui subditi. Unde. non indiset hujusmodi cognitione conditicinata, si in tali occasione imperavero huic Religioso, ipse essiciet actionem imperatam; vel, ut imperem illi essicaciter , debeo in istis circumstanti js illi declarare meam voluntatem , alloqui non esset dispositus ad mihi obediendum. E contr* quando scit Praelatus Religiosum non semper moveri ex imperio suo, scd multa facere

pro sua voluntate , tunc ut decernat essicaciter, & imperet essicaciter aliquid tali Religioso, debet per scientiam suam prius explorare dispositionem sui subditi, de uti supradicta cognitione conditionati, Ecce quomodo Praelatus ad imperandum aliquid essicaciter, illudque decernendum n qn indiget aliqu scientia explorante dispositionem Religiosi, nisi quando in actione Religiosi est aliquid quod n0n procedit ex imperio Prslati. Ubi autem Religiosus nihil agit nisi ex imperio Praelati, non est opus ut prius prε

scientia explorer, antequam suo imperio decernat. Unde in Evangelio de Centurione legimus. , quod homo erat sub potestate constitutus dicens huic : mari, Uadit; γ alui veni, O venit; servo suo, fac hoc facit , Nath. s. Praedictus centurio ob plenam suorum m-

24쪽

ltrum subjcctionem, absque ulla praevia scientia , decernit essicaciter actiones liberas sibi subditorum ; Re Creator habens potentissimam potestatem supra liberum stlς creaturς arbitrium non poterit absque scien 1 aliqua exploratrice decernere essi citer actiones suae creatui ae Judicet cordatus Theologus. IX. Evidens ergo est adicem Scientiae mediae,esse quod aliquid sit a libeto arbitrio,quod non sit a gratia, ct liberum arbitriu non accipere a gratiae motione quod se determinet ad suum actum. Ideo impugnantes Augustinum, qui non totum tribuebant praedestinationi, sed aliquid libero arbitrio, existimantes initium fidei non este effectum praedestinationis, debuerunt recurrere ad Scientiam mediam, & exploratricem liberi arbitrij. Vox enim eorum erat , Predestinationem inniti Scienti& quod praedemnatio nihil decernit, nisi procientia e Ioraderit, ita Faustus Regiensis lib. a. de gratia, ct libero arbitrio, c. 2. 6. dc T. f. IJ. Ex probato Antecedente deducitur Scientiam Mindiam esse oratie inimicam. X.HIrmiter stabilita veritate nostri antecedentis L probatur essicaciter illius Consequentia. Hoc ipso quod Petrus non habeat effective ab auxilio grantiae, quod se determinet ad amandum, gratia debet dari ex operibus et ergo Scientia media , quς hoc assirmat , erit inimica gratiae. Patet Conseq. ex illo Apostoli Rom. at . Si aatem gratia ,jam non ex operibu , alio

25쪽

s CAP. I. DEFORMITAs SciENTin Mpo lsilominus tamen abiblutam habet certitudinem. VIIJ. Confirmatur hoc ipsum ex moralibus. Quando Praelatus scit aliquLm Religiosum in omnibus sibi .esse subjectum, nec se movere ad aliquid agendum nisi ex imperio sui Praelati; tunc potest Praelatui decernere

aliquid essiciendum per praedictum Religiosum , absque eo quod prς ideat dispositionem sui stibditi. Unde. non indiget hujusmodi cognitione conditionata, si in tali occasonae impcravero huic Religioso, ipse essiciet actionem imperatam; vel, ut imperem illi essicaciter , debeo in istis circumstantijs illi declarare meam voluntatem , alioqui non esset dilbositus ad mihi obediendum. E contra quando scit Praelatus Religiosum non semper moveri ex imperio suo, sςd multa facere

pro sua voluntate, tunc ut decernat essicaciter; & imperet essicaciter aliquid tali Religioso, debet per scientiam suam prius explorare dispositionem sui subditi, &uti supradicta cognitione conditionati. Ecce quomodo Praelatus ad imperandum aliquid escacifer, illudque decernendum non indigct aliqui scientia explorante dispositionem Religiosi, nisi quando in actione Religiosi est aliquid quod non procedit ex imperio Pr lati. Ubi autem Religiosus nihil agit nisi ex imperio Praelati, non est opus ut prius prε-

scientia explorer, antequam seo imperio decernat. Unde in Evangelio de Centurione legimus. , quod homo erat sub potestate constitutus dicens huic : Vari, Uadit; γ ali' veni, o venit; servosuo, fac hoc Gr facit , Nath. 8. Praedictus Centurio ob plenam suorum militum

26쪽

litum subjcctionem, absque ulla praevia scientia, deternit eficaciter actiones liberas sibi subditorum ; Ze Creator habens potentissimam potestatem supra liberum stlς creature arbitrium non poterit absque scientia aliqua exploratrice decernere essicaciter actiones suae creaturae udicet cordatus Theologus.

IX. Evidens ergo est,radicem Scientiae mediae,esse quod aliquid sit a libet o arbitrio,quod non sit a gratia,

ct ii rum arbitri u non accipere agratiae motione qu nise determinet ad suum aetiim. Ideo impugnantes Augustinum, qui non totum tribuebant praedestinationi,

sed aliquid libero arbitrio, existimantes initium fidei

non esse effectum praedestinationis, debuerunt recurrere ad Scientiam mediam, & exploratricem liberi arbitrij. Vox enim eorum erat , Predestinationem inniti Scientia, ct quod praedestinatio nihil decernit, nisi praescien-ria exploraterit, ita Faustus Regiensis lib. a. de gratia, ct libero arbitrio, c. 2. 6. & T. f. IJ. Ex probato Antecedente deducitur Scientiam Mindiam ese gratie inimicam. X. T ' Irmiter stabilita veritate nostri antecedentis L probatur essicaciter illius Consequentia. Hoc ipso quod Petrus non habeat effective ab auxilio gratiae, quod se determinet ad amandum, gratia debet dari ex operibus . ergo Scientia media , quς hoc assirmat , erit inimica gratiae. Patet Conseq. ex illo Apostoli Rom. D. Si aatem gratia uam non ex operibud, abo. - A s ' qui

27쪽

io CAP. I. DEFORMITAs sciENT1 MsD quin gratia jam non est gratia. Prob. Antec. Gratiam dari ex operibus,est gratiam dari dependenter ab aliquo opere praesupposito ad gratiam : sed hoc ipso quod Petrus non habeat ex auxilio gratiae se determinare ad amandum, gratia datur dependenter a determinatione liberi arbitrij quae praesupponitur ad gratiam: ergo &c.

XJ. Respondent primo Molinae discipuli , Apostolum non excludere dependentiam gratiar ab operibus sub conditione praevisis; sed solum ab operibus praesentibus, aut saltem absolute suturis.

Contra. Gratia non datur ex operibus: ergo secundum Apostolum non datur etiam ex operibus sub conditione praevisis. Prob. Conseq. Hoc argumentUm est essicax apud S. Augustinum: Gratia non datur ex operibus: ergo non datur ex operibus futuris. Istud ergo Argumentum erit etiam eScaur Gratia non datur ex operibus'. ergo non datur ex operibus sub canditione pravisis.

Sicut enim S. Augustinus ex eo quod Apostolus dixit absolute gratiam non dari ex operibus, excludit opera futura, ita etiam debent excludi opera lub conditione prςvisa, clim nihil sit determinans magis ad sutura conditionate praevisa, quam ad sutura absolute praevisa. Hoc autem argumentum habet S. Augustinus lib. I. contra 2. epist. Pel. c.7. his verbis : Propter quod profecto desipitis, qui dicente te state non ex operibus , sed ex vocante dictam est, vos dicitis ex futuris operibus, qua Deus

illam facturum esse praesciebat, Iacob fuisse dilectam et atque ita contradicitis Apostola dicenti, non ex operibus: quasi non asset dicere, non ex praebentibus, sed ex futuris operibus:

28쪽

ART. I. PR o B. GRAT. INIMICA I sed ait, non ex operibus, ut gratiam commendaret. Vos ergo similiter, qui dicitis ex operibus sub conditione prς- visis dari gratiam, contradicitis Apostolo dicenti; non ex operibus; quati non posset dicere, non ex praesentibus, sed ex futuris conditionater sed ait; non Ex operibus, Ut gratiam commendaret.

XIJ . Respondent secundo Mol. discipuli, Apostolum

excludere solum illa opera, quae habent rationem meriti ; opera autem sub conditione praevisa non habent rationem meriti. Non enim videtur esse contra Apostolum, asserere, determinationem liberi arbitrij prae cedere influxum gratiae, dummodo non praecedat per modum meriti. Hac fucata solutione cogitant Moli-nse discipuli se longe recedere ab ijs qui impugnant Augustinum, sed evaneserunt in cogitationibus suis. Contra. Illa opera excludit Apostolus quae detrahunt gratiar: liquidem ait: Non ex operibus, ut gratiam commendaret, secundum S. Augustinum: sed determinatio liberi arbitrii praecedens influxum gratiae detrahir grati aer ergo prae stam determinationem excludit Α-postolus. Prob. Minor. Illud detrahit gratiς, quod tollit ab auxilio gratiae discretionem credentis a non credenter juxta illud i. Cor. 4. Quis enim re discernit untd autem habes quod non accepisti Sed determinatio liberi arbitrii praecedens influxum gratiae , tollit praedictam discretionem: nam hoc ipso quod Petrus sedeterminat ad credendum antecedenter ad influxum auxilij, jam se discernit a non credente; ergo prςdictum auxilium influit facta jam discretione. . Confirου

29쪽

1M CAP. I. DEFORMITAs SciENTIR MED. Confirmatur: Illud gratiar detrahit, quod tribuit libero arbitrio aliquid in quo glorietur: ' Si autem acupisti.quid gloriaris quasi non aueperis ait Apostolus I. r. 4. sed determinatio liberi arbitrii praecedens influxum gratiae tribuit libero arbitrio aliquid in quo glorietur , ergo &c. Prob. Minor, piridicta determinatio non accipitur ab auxilio gratiae; ergo liberum arbitrium in illa poterit gloriari; & consequenter detrahit gratiae. XIII. Hoc pulchie deridet S. Augustinus in suis Impugnatoribus lib. de Pi aedest. SS. c. a. ubi sic ait: Vo-hm a seips' sibi esse quod credit, quasi componit cum Deo, ut partem fidei sibi vendicet, atque illi partem relinquat ; c quod est clarius, primam tollir ipse .s sentem dat illi, iis eo quod didi esse amborum, priorem se facit, posteriorem

Deum. Non sic pius cir homilis Doctor Cyprianus, qui dicit,

MT. Si nostrum nihil sit, peto, Qomodo determinatio liberi arbitrij possit antecedere influxum gratiae quia quidquid non est ex influxu gratiet, nostrum est. st si determinatio liberi arbitrij antecedat iuῆuxum gratiae, peto, Quomodo auxilium gratiς praeveniat liberum arbitrium ut se determinctῖ Respondeat Molitiae discipulus , de semper meminerit ejus , quod ait

August. in opere imp. contra Julianum, c. 9s. Si non praevenit ut operetur eam volitionem sed privi existenti voluntati volitioni , sive 'determinationi gratia cooperatum, quomodo Uerum est; Deus in nobis operatur O velle, quomodo Nolantas praeparμικr in Domino Θ Et illius , quod

dicitur epist Syn.Asror. Episc. in Sandinia exulum, cap.

30쪽

ART. I. P R OB. G RAT. INIMICA II14. In viviscandis uultum inistum humana voluntatis ex eciat; sed ipsam voluntatem bona faciendo vivificat.

s. IIJ. Solvitur quidam locus S. Augustini in quo P. Amnatus objectionem errantium accepit pro solutione Au

gustini.

XIV. Bjcies. S. Augustinus I. r. ad Simplicianum. qu. a. ait, quod ipsum velle sit Dei, vocando; nostrum , sequendo et ergo non potest dici, quod in operatione gratiς nihil sit nostrum. Hanc Objeὸhi nem proponit P. Annatus disp. i. de scientia media , num. 37. impress. Paris. sub his verbis: Et si quis Obmurmvres quod in constituenda divina gratia congruitateida partes se alivas dicamus ιreatae libertatis; Augustinum appellet, cujus est illa vox ad Simplicianum, ut velimus σ1tium esse voluit i nostrum uam vocando; nostrumsequendo. Rejpondeo, quod iste locus ab Augustino disputando profertur secundum suum errorem , quo ante Episcopatum tenebatur; sed postea in eodem loco re

XV. Sciendum enim est, S. Augustinum aliquando credidisse, quod Deo vocanti ad bene vivendum, vo Iunias non ex inspiratione divina, sed ex propria libertate vellet bene vivere, qua voluntate polita Deus dat artem, sive potestatem bene vivendi. Sicut enim

ars pingendi est quaedam potestas pingendi, quia illa habita potest quis recte pingere. Ita ars & industria, qua bene vivitur, vocatur ab Augustino potestas bene