장음표시 사용
441쪽
336 CAp. II. PioMENTA ScillNTtR MED. 9o D' renati. Haec argumentatio nullam vim habet
contra peccatum, ut est insectio naturae, quia licet remittatur per baptismum peccatum originale, ut est personale baptizato, non tamen, ut est peccatum t tius naturae e, quod patet ex concupiscentia, & morte,
alijsque desectibus, quibus omnibus etiam in baptizatis
punitur peccatum totius naturς, cum tamen peccatum
personae sit totaliter remissi im. CCLVIJ. Quod autem peccatum originale, ut est insectio naturet, possit esse causa reprobatiCnis , aperta est aiustoritas S. Thomae ad Annibalatum I. Dist. I. q. unica. a. 3. ubi ait: Voluntas damnationis respieit νalioneis debiti in damnator tum damnatio emetito inferaru et suta finis damnationis essὶ Dei justitia, debitum antem damnationis ex parte nostra, non bollan sunt opera mala Myos vel illius, sed etiam NATUR. R I NFECT I O. Et paulo poli subdit, quod reprobatio habet pro illa, non de ne cessitate praescientiam operationum, sed ad hoc suscit PREs-CIENTIA INFECTIONIS NATURE. Quid clarius posset dici, ad ostendendum quod ipsa insectio naturae, non considerata insectione personae , sit punibilis N.
Ratio, quam nuper insinuavimus, non videtur etiam eontemnenda. Desumitur enim ex alia Angelici Princeptoris doctrina in a. dist. 36. q. I. a. 4. & q. I. de Malo a. 4. ubi sic alte Habet hoc traditio fidei, quod nul Ium nocumentum creatura rationalis posset incurrere, neque quantum ad animam, moue quanIlim ad corpres, neque quantum ad aliqua exteriora, nisi peccato praecedente, vel in
persia, Misaltem in naraxa r er sic sequitur, quod omnis
442쪽
ART. IV. AEuTuNT. Mox. SS. Auc.ETTu. 387 alis boni privatio, quo uti quis potest AEd bene verandum. m. hominibus poena dicatur: ω pari ratione in Angelis, cr=c omne malum rationalis creatura, etes culp veuvb poe
Ex qua doctrina sic firmatur argumentum. In bapoliratis remanens concupiscentia, & alij desectus, quibus homo impeditur ad bene operandum habent ratio nem pinnae Propter respectum ad peccatum origini-le, ut praecessit in natura : ergo limiliter per respectum ad praecedentem insectionem naturae poterit Deus denegate homini baptietato GRATIAM yICTRICEM ad vitandum primum peccatum. Confirmatur. Certum est, quod natura humana in omnibus suis suppositis seminaliter ab Adam descen, dentibus peccavit in Adam. Certum quoque est quod non reparetur ii, omnibus suis suppositis. Ista voluntas quam Labuit Deus non salaandi omnes habuit sussiciens motivum ex peccato omnium di ergo sicut Deus denegat baptirato GRATIAM vicTRIcEM eX voluntate non laruandi ipsum , ita di potest ei denegare ex voluntate non salvandi omnes orta ex peccato Omnium , sive, quod idem est, ex peccato originali , ut est insectio naturae: si potest , cit, propter rationes num.
S. VIJ. Plurimum ha minantur Molinistae tirea Angelicam doctrinam de modo cognoscendi fusura contingentia.
N quam Molinistae ita produnt suam in Angeli
ca doectrina ignorantiam, quam dum es modo
443쪽
οῖ . CAp. II. 'GMENTA Scirroi cognoscendi sutura conti agentia, quem D. Tnomas tribuit Deo, putant cxcludi decreta de se ei acta, biis virtus .eorum executrix praedeterminatio physica. Sic e
dos xognoscibilitatis suturoi tuo contingentium semper negat ea certo di insallibiliter cognosci in inulis su is a sed admittis decretis, & physica prae dcterminatione. . adis certo & insalubiliter cognosceret illa in causis suis pr determinatis : ergo modus cognoscendi futura contingentia, quem tradit Angelicus Magister excludit decreta de se essicacia, ct praedeterminationem phy-
, CCLVIll. Hoc argumentum, quod adeo extollunt juniores Moliniistis, procedit ex pura Angelicae doctrinae ignorantia. Pro quo iciendum est, quod aliquid cognosci in causa eontingit dupliciter I uno modo, ut .mcdio cognitionis prius cognito ; alio modo, ut termino ultim' cognitionis. Tunc causa habet se ut medium cognitionis prius cognitum quando effectus eognoicitur secundum illud est e, quod habet extra cauium per speciem expressam caui . Tunc veto causa dicitur terminus ultimus cognitionis , quando effectus cognoscitur secundum este quod habet in causa, &cognitio non transit ad esse, quod babet effectus extra
caulami Huie distinctioni duo principia Molin diis ignota, vel sorte, ab eis contempta coniungo. . 3Primum principium apud Angelicum Doctorem in ubitatum est, Eilantiam divinam esse medium prius crinicum, qu9 Dcu. alia a se coὀnoscit. Hoc docet
444쪽
ART. IV. AEuΤuNT. Mox. SS. AM. ET TH. 38s variis locis i. coni. Gent. cap. 49. his verbis: EJ Ectus enisa cognitio suffitenter habetur cunitionem sua ιausa. Vnde scire disimus unumquodque quando causam dua cognostimi. Ipsie autem Deus est, per stram essentiam causaeseIendi at s. sireum igitur suam essentiam plenissimὸ cognορ'
car, oportet ponere quod alia cognoscat. Et inserius . Colligentes igitur MI dras conclusiones, apparet Deum cognos, cere stinum quasi primo per se noIum ; ALIA VERO SI
Ex hoc principio probat cap. O. Deum haberet:
propriam cogniticinem de omnibus rebus. Cap. 6 s. ex eodem principio probat Deum cognoscere singularia. Cap. 56. probat ex eodem Deum cognoscere etiam ea quae non sunt. Cap. 57. Detum cognoscere su- rura contingentia, ct cap. 68. cogitationes mentium,
ct voluntates cordium in virtuae cause, cum sit ipse universale essen h princapium.
CCLIX. Ignorantia hujus principij mater fuit scientiet mediae. Nam si Deus quidquid est a se distinctum
cognoscat in Fantum est causa illius, oportet ad hoc, ut cognoscat gratiam datam in his circumstantijs conjungi cum .eterminatione liberi arbitrij, quod sit caula istius conjunctionis, di istam conjunctionem in ei sentia sua prius cognita, sicut in causa videat: Atqui juxta principium datum scientia Dei est causa eoru in omnium quae Deus in sua essentia cognosck , sicut ita causa et ergo juxta principium datum latenria Dci erit causa istius conjunctionis quam habet gratia in his circumstantijs data cum determinatione liberi arbitrij:&Bb 4 con
445쪽
39o CAr. U. PiGMENTA SC iENTiS MED. consequenter non erit scientia media, quae non es .causa sui objecti, sςd posterior eo, iEvidens igitur cst asserentem , Deum omnia alia 1 se cognostere in essentia tua, sicut in catasai prius cognita, milluν dare locum sic leutiae mediae, quae non potest Esse causiares icitae, nec prior illa. Et cum praedictum principium adeo sit in D. Thoma firmatum d ut non aliter de scientia Dei respectuZcreaturarum loquatur , quia: de scientia artificis, respectu artificialium : qu eumque Eoc principio destructo ex aliis D. Thomς testimonijs, ut plurimum truncatis, scientiam mediarua yoctore Angetlico assertam insonuerit, nonnisi sb-nitus habet, factu'; est veliti a . ibnaus, ct cymbalum lotum tinniens.
CCLX. Secundum principium apud Angelicum
Prςceptorem non minus indubitalum est, quod scilicet millum' tu aium, sive necessarium,sive contingens co noscat Dcus in essentia sua, sicut luter milao ultimo comitionis: cum ad hoc requiratui, ut cognitio divina non tarminςtur ad elle , quod habet rcs futura extra clientiam divinam : quod est impossibile, eo quod - cognitio divina mensuretur. ςternitatς, quae Omnibus differentis temporum praesentialitcr coexistit. Quod elegantcr explicat Angelicus Magister q. 2. de veritate, a. I 2. his vcrbis Dinc aliqvid. sumsicitur ut buturtim est. quando inter cognitionem cunsentis rei evenitim in-
PecitHr ordo praterisi ad futtirum, hic autem no potest ii vertari inter cogniti em didinam . O quamcum de rem coώ-
446쪽
ART. I UL AmmiuΥ. Mo L. Sy. Aua. ET TE 3ptωmque est sinit pra entis ad prasens. Praeclare hoc probat II ..dist. 38. q. I. a. s. dicens: se Divina enim cognitio modum aeternitatis habet, quiis est esse totum limul sine luccessione unde sicut quam , , Vis tempus temper sit successivum,tamen aeternitas estis praesens omnibus temporibus una , & eadem , & in is divisibilis ut nutae stans, ira cognitio sua intuetur om nia tempora, quamvis sibi luccedentia, ut prςlen o tua sibi. nec aliquid eorum est futurum respectu ip- ,,sius: sed unum respectit alterius , unde secundum ,, Boetiam mςlius dicitur providentia, quam praevi- , , dentia, qtata non quasi buturum: sed omnia ut prae,isentia uno intuitu procul videt, qualLab aeternitatis
o speculo, seta tamen potest dici praescientia in quan- , , tum cognoscit id , quod futurum est nobis, non CCLXJ. Ex duobus supradictis principiis Colligitur primo,dupliciter cognosci aliquid in decreto divino;
Uno modo, ut in medio prius cognito, vel melius ut determinante medium prius cognitum ; alio modo , ut termino. ultimo cognitionis. Priori modo omnia suturative necetiaria, live Contingentia cognoicit Deus in suo decreto, juxta illud D. Thom. I. p. q. Iq. a.
quia Deus stipsum videt in seipso, alia autem ase videt, non in ipsis sed in seipso, ubi nota, quod cognoscere aliquid in seipi o accipitur dupliciter a D. Thoma, temet prout opponitur cognitioni quae terminatur tantum ad esse quod habet res in causa , de ita cognoscere aliquid in teipsis est idem ac cognoscere illud secundum esse quod
447쪽
392 CAP. II. PiGMENTA SC iENTi AE habet aetii extra causam. Sccundo accipitur prout op
poni ur cognitioni in alio prius cognito; & hoc modo di. it D. Thom. Dcumj videre alia a se non in ipsis sed in seipso ; quia ut ex primo principio habetur, Om nia alia a te cognolcit in essentia sua sicut in caula prius cognita: Et consequenter in essentia sua per decretum determinata; Virtus enim libere agentis,& per modum arti licis,non est causa emedius nisi ex propolitostue voluntatis. Ideo dixit D. ThomaS I. p. q. Iq. a. 9. ad 3. Scientia Dei est causa rerum voluntate adiuncta: unde non oportet quod Matumque scit Deus, sint,ves fuerint, vel sis ura sivi; sed sola' ea qO V T ESSE , VEL PER
NITTIT ESSE Et in I. sent. dist. 39. q. I. a. I. ad S,
Licet este fire in Deo sint iden seiundum rem , ramen
IPSA esse autem non , O iδεῖ esse suum non subjacet si,
bertati voluntatis sicut sCIRE OPERAT ivvM CREATVRE.
Posteriori autem modo quo aliquid cognoscitur in decreto sicut termino ultimo cognitionis, Dcus nullum futurum sive nece larium, sive contingens, cognosicit in silo decreto. Nam ad hoc requiritur, quod inter decretum & esse rei inveniretur ordo praeteriti ad suturum, ut sie cognitio terminaretur loliam ad esse ici quod habet in causa , non vero ad esse quod habet cxtra caulam; eo modo quo Ecclipsis sutura cognoicitur ab Astiologo in tuis causis; qui non videt esse quod habet Ecclipsis extra causis sitas , scd sollim intuemtur illud esse quod habet in determinatione suamin ca sarum. Hic autem ordo ptaeteriti ad futurum non potest:
448쪽
ART. IV. ABuΤuNΤ. MOL. SS. AUG. ETTH. 393 inveniri inter dccretum divinum & quamcumque rem suturam , ted temper ordo decreti divini ad rem quamis cumque est sicut ordo praesentis ad praescias; eo quod
decretum divinum,non rninus ac divina cognitio,aeternitate mon iuretur. Hinc
CCLXIJ. Colliges secundo , hanc esse rationem , quod Angelicus Praeceptor saepe non meminerit decretidum loquitur de cognoscibilitate futurorUm contingentium. Quia, scilicet, cognitio stat ari contingentis quam habtit Deus in decreto , non est cognitio futuri sed pr sentis ; est enim quali cognitio rei in speculo. Unde
D. Thornas intendens tradere modum cogni cendi futurum contingens sub ratione suturi semper attendit ad causas crcatas , respectu quarum dicitur niturum. Et banc ponit continuo differeni iam inter futurum contingens, & suturum necessarium a quod futurum contingens non habet esse determinatum in tuis causis per intrin ecam caularum determinationem antequam actu producatur; siquidem de essentia contingentis est, quod causa illius non sit intrinsece determinata ante actua tem productionem , ita ut inter intrinsecam caulla determinationem, di existentiam contingentis non inve-Niatur ordo praeteriti ad suturum , sed ordo determinationis caulae ad existentiam contingentis sit sumper
ordo prςsentis ad praesens. Et ideo coialtanter asserit Angelicus Praeceptor futurum contingens non posse cognosci certo in isuis caulis secundum intrinseca sua consideratis. Futurum autem necessarium habet esse determinatum in suis caulis per intrinsecam determina-
449쪽
ii mem colarum antequam actu producatum, ita ut intrin:ecam determinationem causae, & existentiamarices larij inveniatur ordo praeteriti ad suturum. Et ideo potcst certo cognosci in suis causis intrinsece cosideratis. Brevius de clarius dico , quod causς futuri conti sentis antequam physice praedeterminemur non sunt determinatae ad illius productionem. Causs autem suturi necessarij antequam physice pr determinentur sunt determinatae ad illius productionem. Haec est ergo di ferentia inter futurum contingens, de necessarium,quod futurum contingens non habet esse determinatum in causa ante phylacam causae praedeterr lationem, nec conseCuenter sub ratione futuri per aliquam cognitio
arem sciri potest , cui nisitas subesse non possit. Nam
cognoscere illud in causis physice praedct er minatis non est cognoscere illud sub ratione fiituri, sed sub ratione presentis, quandoquidem ordo physicae praedeterm nationis ad existentiam rei non sit ordo praeteriti adfuturum, sed ordo praesentis ad ρος sens. Futurum auriem necessarium habet esse laeterminatum in causa ante physicam causς praedeterminationem , R ided certo sciri potest stib ratione suturi: siqvilem ter esse d terminatum quod habet in causa, & esse quod habet extra eausam datur ordo praeteriti ad suturum. Ad formam igitur argumenti respondetur , con cedundo Majorem, eo quod D. Thomas tradit modos cognoscendi sutura contingentia sub ratione futuri; conventcnter ergo dixit sutura contingentia non pol
se cognosci certo in suis causis, quod diset intelligi
450쪽
λRTIV. AsnTuNT. vlov. Ss.1ud. ET TA. Ii v de causis non physice praedeterminatis , quia sol una modo per ordinem ad causas non physice praedeterminatas possunt contingentia habere rationem futuroriti.
Unde distinguitur Minor. Admissis decretis & physicis
praedeterminationibus certo cognoscentur sutura conia
tingentia in suis causis praedeterminatis, sub ratione futurorum , Negatur. Sub ratione praesentium , conceditur. Deinde distinguitur Consequens: ergo modus cognoscendi sutura contingentia , quem tradit Angelicus
Magister, excludit decreta de se esticacia , ct physicas
praedeterminationes, ut terminos ultimos cognitionis, conceditur; ut media prius eognita, negatur. Patet sciis Iulio exodustis. CCLXIII. Enervatur quoque argumentum P. Annati, qui disp. I. num. 46. in hunC modum argumen inlatur. Quando S. Thomas concedit e Teistus necessarios praestiri posse in causis suis , ut futuros , vel sic parat hujusmodi causas a decreto, vel non. Si primum, falsum est effectus illos cognosti posse in tuis causis, quippe quς secluso tali decreto nihil operaturae sunt: si secundum , ergo dum negantur effectius contingentes posse similiter in suis causis cognosci, debent hae quoque stimi prout substant divinae voluntati.
Rel pondetur, D. Thomam separare tam causas necessarias, quam causas contingentes a decreto , ut prae- determinante, non autem eas separare a decreto , ut
praeparante. Decretum enim Dei, sive essicacia divinae voluntatis non solum intendit effectus, sed etiam causas praeparat. Nam , ut docet Angelicus Praeceptor I.