장음표시 사용
341쪽
sit inietior, ut resistendi nulla spes sit , videtur sortem offerre pose, uteretum periculum incerto evadat : ' hoc enim est de malis minimum. XLIII. I. Sequitur valde agitata quaestio ' de praeliis , 3 quae definito' numero condicuntur ' belli finiendi causa, puta inter singulos utrimque , ut Eneam , & Turnum , Menelaum , & Paridem di inter binos utrimque bb ut inter Ttolos , & Eleos et inter ternos utrimque , ut inter Horatios . Romanos , & Curatios Albanos et inter tricenos utrimque ;ut inter ' Lacedaemonios, & Argivos. a. ' Si jus gentium externum tantum spectamus , non est dubitandum, ' quin per id ipsum talia certamina sint licita : ' hostium enim eaedem id jus ' indiscrete permittit. Quod ' si vera effet veterum Graecorum . Romanorum , & aliarum gentium opinio , quemque vitae suae esse summo jure dominum, ' iam & interna justitia talibus praeliis non deesset. Sed ' hanc sententiam rectae rationi , ac Dei praeceptis pugnare , aliquoties ' jam ς diximus. In proximi charitatem peccare eum, qui ob res , quibuS carere potiumus , retinendas , hominem occidit, alibi . ostendimus & ratione , & sacrorum oraculorum auctoritate. 3. Addemus nunc, ' & in se, & in Deu in peccare, qui vitam sbi a Deo pro magno beneficio concessam tam vili aestimat. Si res bello digna agitur, ut multorum innocentium 1alus , 'pro ea totis viribus nitendum est. ' Condicto certamine F uti, tanquam testimonio bonae causae, aut judicii divini instrumento , vanum est, & a vera pietate alienum. 4. Una res est , quae tale certamen ' justum , ac pium potest reddere ex una duntaxat parte , ae si alioqui omnino expectandum sit se' ut qui injustam causam fovet, victor sit futurus cum magna innocentium itrare r si nihil enim ei imputandum est , qui mavult ea ratione certare , quae spem ipsi maxime probabilem ostentat. ' Sed & hoc verum est, quaedam, quae non recte fiunt, ab aliis tamen recte non probari , sed permitti, ut graviora mala, quae aliter vitari non possunt, vitentur. quomodo multis in locis tolerantur ' & improba senora, '& impudicitiam proselsae mulieres. . Quod ergo supra Γ diximus cum de praeveniendo bello ageretur se
a ova M ita numera I Ubi iubentur pau- ei decertare de isto, R eventu populi utri
garricem ios,. xωst Diaeibus Othryade . ae Thersandra. c vide Μ a u a s t i Mi- ictaeinta Laconisa. Lib. lv. e. tr. tibi filia de hae historia agit, ct plures auetoritates vel rum addueit. I. B. as mi lax tiam testimonio J Quemadmodum superioribus aetatihus . in desectu probatio
num innoeentiae suae . lolehant eum aceusatori hus in rertamen armorum deseendere.
ε Nihil ei impias tam J Nulla eius est eulpa. AJ De singulis hantum loquitur P a uias A N r A s , quem in ora libri Auctor nossertinem indieat neque enim alio referri potest illius testimonium a nimirum Dormientis taleus , ab una parte 3 Prisama aetolus ahalieri , Electi sunt, qui singulari eertamine
de re inter utrumque Populum eontrovem Meernerent. Neque in memoriam revoeavit Auctor . se idem ediemplum. tamquam e sua bona , alibi astulisse , Ah. II. cap. 23. f. Io. num. I. Epetis enim , At meus . ibi unum . idemque hint. Ceterum ineus Pausantis . de
342쪽
3. XLIII U. De fis publica, qua bellum fustur , Ue. 33
si duo, quos inter de regno controversia est , parati sint inter se armiscernere , ' pati id posse populum, ut major calamitas caeteroqui imminens evitetur : ' idem &, cum de bello finiendo agitur, dicendum erit. Quomodo Assyrium regem Cyrus provocavit : & apud Dionysium ' Hallicaranassensem Metius ait, non iniquum fuisse, ,' ut ipsi principes populorum armis rem inter se disceptarent, si de ipsorum, non de populorum , potentia , aut dignitate controversia suisset. Sic ς Heraclium Imperatorem cum Costoe filio Persarum regis pugilasse lingulari certamine, legimus. XLIV. Caeterum, ' qui sic in praelii exitum conjiciunt controversam , 7 ' sibi quidem jus, si quod habent , adimere possunt , ' non & alteri, qui non habet , dare, ' in illis quidem regnis , quae in patrimonio non sunt. Itaque, ut valeat pactio , ' & populi , ' & si qui jam nati jus ad se cessionem habent , consensum necesse est accedere r ' in seudis non liberis, ' etiam domini, sive senioris. XLV. I. Saepe ' in talibus proeliis quaeri solet, d ' ' uter pro victore sit habendus. ' Victi non possunt videri nisi qui aut omnes occubuerunt, aut in fugam dati sunt. Sic φ R in fines se , aut oppida recipere, apud Livium ρ victi signa. 2. Apud tres nobiles historicos, Herodotum , Τhucydidem , Polybium , tres proponuntur de victoria controversiae , quarum prima ad 3 condictum certamen pertinet. Sed , si quis recte advertat, inveniet,
iunibus illis praeliis 3 sine vera victoria discessum. ' Nam ς Argivi non sugati
eastro Pharnaeus eum Sauromato pugna e vole-hat , ne multitudo oh ipsorum controversiam perien is objiceretur; narrat constanti vi Paris Trogonera capite de castro chersonis. Videm emplum singularis certaminis de regno apud Poti antim historia Daniea : & quae de prou rationi hus inter carolum v. Idiperatorem . RFranciseum Primum Galliae regem , narrant historiei certamen singulare , de quo Pom ntis . fuit inter Eumtinum . se cantit . Vide Lib. v. pag. is . m. iamst. Is 3I. Illius auiatem Inter Hamaeum, & Satiromatum . millum
est uestigium in cap. De caseo chrefouis . quod est ultimum Lib. u. cons. Porphπο--
s vineantur, perdant ius regni ue non tamen ut id statim aequirat victor . nia etsam eonis senserint . qutirum interest. g Fotid , non tib ris 3 Ligiis. I. 3. 23. 9 Ore ro victore J Quia exitus saepe sunt tales, ut uterque illos pro se possit interpre
nee rastris eonsidere audere. I I Tres contra res e 3 Τtia eontroversarum huiusmodi exempla. a candie1tim terramen I Num. 4 4 3 Sine mera a Plena, & eonsumniata alterius utrius partium.
343쪽
338 LIBER III. CAPUT XL 3. XLU, XLVI
fugati ab Othryade, sed nocte superveniente abierant, victores se rati, R TF-- . id suis renuntiaturi. ' Neque Corinthios sugaverant Corcyraei. 'sed C rinthii, eum feliciter pugnassent, Atheniensium classem validam conspicati . nullo cum Atheniensibus virium periculo facto , cessim ierant. Philippini, Lib. Vero Macedo Attali quidem navem a suis desertam ceperat, at classem XVI, c. 1. ' nihil minus quam fugaverat. Itaque, ut = Polybius Rotat , magis pis, bis au Victore se gerebat, quam victorem se sentiebat. Amst. 3. Illa vero , spolia legere, x cadavera ad sepulturam concedere. xxix praelio herum lacessere, quae & dictis locis & apud φ Livium aliquo X L. ties reperias ut signa poni victoriae, per se nihil probant, nisi quatenus cum aliis indiciis ' valent ad docendam hostium fugam. Et certe , ' qui loco cessit, in dubio magis est ut fugisse credatur. At, ubi victoriae firma
urgumenta non. sunt, res ' manet δέ eo loco , quo ante praelium suit: &' aut ad bellum, ' aut ad novas pactiones veniendum est. I. feci XLVI. I. Arbitriorum, . Proculus nos docet , ' duo ese genera :' unum ejusmodi, ut sive aequum , sive iniquum , parere debeamus; quod rio. observatur , ait , ' cum II ex compromisso ad arbitrum itum est: ' alterum ejusmodi, ut ad boni viri arbitrium redigi debeat . cujus generis ιι ἡ,., δ' exemplum habemus in ' Celsi responso : s libertus, inquit, ita μν erisao. d. dare se quot operm patronus ambitratus fit, nou aliter ratum fore arbiti um D si patroni, ' quam si aequisu arbitratus sit. Sed haec jurisjurandi interpretatio , ut Romanis legibus induci potuit, '' ita verborum simplicitati per se spectatae non convenit. Illud tamen verum manet, ' utrovis modo arbitrum sumi posse , ' aut ut conciliatorem tantum , quales Athenienses
inter Rhodios, & dd Demetrium filisse legimus, 'aut ut cujus dicto parendum omnino sit. ce Et hoc est genus, de quo nos hic agimus,
ἐos concusti aeeeperant , eraseharitis a se aiat semesoriam , ου qui id impetrassent . eis sus non reaι trophaea frendL c Par sa7. A. B. )Gao No VII. 4 Spolia latera, eadumera I Quae indieio sunt, lotum aciei, antea eommunem, nune esse eius, qui spolia legit , R eadavera concedit. Iustin. ε , 6. Is P alio iterum lacessere a Quod detrectet hostis , neque audeat prodire in aequum. Lis.
is Eo Deo, qua ante J Arahi a. 17 Ex compromissa J Ubi eonvenit inter par- es . ut quicquid statuerint arbitri, eo stetur sine meeptione,ig ad , i miri artiιritim I Ubi eonvenithoe ita. si patuerit arbitros se gerere ranis quam medios . & honos viros. 9 Ss aequum arbiια - J Si non usus Rerit liberti honitate, qui ejus athitrio se eomaei lit. ao cincillularem I Qui persuasione. R indu
ai cu in iacto a Qui imperio , Ω sententia
Demetr. pag. 899. A. Nihil enim de hoe onseio AEhemos rum memorat Diodo ι Meiarur . Lih. XX. cap. Io . quum tamen suse narret Frustraneam Rhodi astitionem . quae ad parem ineundam Demetritim eompulit. I. B.
344쪽
s. XLVI, XLm. De fide publica, qua bellum fluitur. UE. 33ρ& de quo nonnulla supra diximus ' cum de cavendi belli rationibus a Lib. I.
2. inianquam vero etiam de talibus arbitris , in quos compromissum eth, lex civilis flatuere possit, & alicubi statuerit,' ut ab iis provocare , & de injuria queri liceat e S ' id tamen inter reges , ac populos locum habere non potest. ' Nulla enim hic potestas superior , quae promissi vinculum aut impediat, aut solvat. ' Standum ergo omnino , sive aequum, sive iniquum pronunciaverint , ita ut Plinii . illud huc recte b P Q. aptes : ' summum quissue causa sitie judicem facii, quemcumque eligit. Aliud hi in enim est ' de arbitri ossicio , ' aliud de compromittentium obligatio- Evt. --
XLVII. I. In arbitri ossicio spectandum, 'an electus sit si in vicem judicis, ' an *7 cum laxiore quadam potestate . quam ff arbitri quasi iis
propriam vult Seneca , c cum dicit : melior videtur conditis cause bona, 4. L .f.
' si ad judicem, quam se ad arbitrum mittitur : ' quia δη illum fornatila iu- r. cludit, V certos , quos non excedat, terminos ponit; hujus libera, V nullis ad ricta vinculis religio V detrahere aliquid potes , adjicere , es sententiam suam , non prout lex , aut justitia suadet, ' sed prout humanitas ,
V misericordia impulit , regere: Miltoteles 4 quoque ixuruist, id eth, 3 LRεα. I. qui & commodi hominis esse , ait, in δίαια -ς i. δή--δαι , malle ire aὰ arbitrum , quam tu jus, rationem adjiciens, εἴ ναε οια-m r.
' arbiter id, quod aesvim est, respicit, judex legem et immo arbiter ejus rei causa repertus est, ' ut valeret aquisas. a. Quo in loco aequitas non proprie sigrtificat, ' ut alibi, partem illam justitiae, quae legis Ibnum generalem ex mente auctoris adductius interpretatur , ' nam haec δι judici commissa est sed omne id , quod rectius
G a o T T r.e n tamen inter metra pHos Deum Miabria non μιes J Mariana libro XXIX , t s. B hus libro IV. BL sa. o Paees per arbitrum factas habes aliquam multas in Poloniam historia Gomeri libris X. XVI. XVIII. XXI. XXIV. XXVII. XXVIII. Habes &iti Dantea rimani libro II. eonfer auae nos supra libro II . e. XXIII. g. g. GRO NOVII. Is In quos eo nomissis 3 Qui omnem habent pronuntiandi. Ω litem terminandi pi testatem. a a Mua his potestis. superim I Ut in privatarum rerum arbitris est magistratus . vel
deleat. us Da eo promittentium alliga tona J uid sa-rere neeessario teneantur.
ε In sirem judicis 2 ut merum ius , summainque iustitiae legem , & caularum merita spectet. αν tam laxiore quadam I Ut possit etiam prater ius ex aequo. st hono statuere. ag Idum formula a cum qua semper datatur a praetore iudex. veluti e s μιενει dare ,
eum possit in alienum . Ω absurdum sensum rapi , ex ratione. & prudentia id intelligenis dum monet. I, ao, a7. T) In Ioeo sENECAE non a itur .se a Miris ea compνomis r sed illi Ao,tri veri latit disti, nimirum Pedanei, seu a Praeture dati ;arhuri autem dieuntur . quod dentur in δε- diei ho. ri . vhi laxior erat eorum potestas , adeo ut in aequo & hono deeernere eis ireret quum Itidires esse dicti , qui in Iudiciti stricti iuris addieetantur intra verba S leguis subtilitatem manera deherent. videc et C E R. Orat. pro Rosi. comae i. a. 4. I Niss T IT. de vitionia. s. t. & ao. inprimis n
345쪽
3ω LIBER III. CAPUT XX. 3. XLVII - XLIX
rectius fit, quam non fit, 3 Q etiam extra iustitiae proprie dietie regulas. Sed ' tales arbitri sicut inter privatos, & eiusdem imperii cives frequentes sunt, ' & specialiter Christianis commendantur ab Apollo' o Paulo I. Cor. VI. 3x ' ita in dubio non debet tanta potestas concelsa intelligi r ' indubiis enim , 3a quod minimum est , sequimur : p cipue vero id ' l cum habet inter summanr potestatem obtinentes , qui cum iudicem communem non habeant , arbitrum ' censendi sunt aditrinxiisse iis regulis, quibus judicis Officium adstringi solet.' XLVIII. Illud tamen observandum est , arbitros lectos a populis, aut summis potestatibus ii y3 de principali negotio pronuntiare debere,' non de posse 1sone : ' nam δε possessiori a judicia juris civilis sunt : ' j re gentium pol sidendi jus dominium sequitur. ' Ideo, dum causa cogia scitur , 3s nihil est innovandum, ' tum ne praejudicium fiat, ' tum quia difficilis est recuperatio. Livius in o historia disceptatorum inter populum Carthaginiensem , & Matini illam, ' legati, inquit, Iiu possessAvis nou muta-
XLIX. I. ' Alterius generis est arbitri sumtio, cum quis ipsi hostide se arbitrium permittit, ' quae est deditio pura, ' subditum faciens eum, qui se dedit, ei vero, cui fit deditio, ' summam deferens potestatem.
Arre trire σα ωπ αυri, dicunt Graeci. Sic ' Erulos in senatu rogatos legimus, b Lisim . permitterentne de se arbitrium populo Romano. Consilium P. Cornelii xxxvii Lentuli apud Appianum, circa finem belli Punici secundi, de re Catae. 49. thaginiensium hoc erat : ' permittant, inquit, Carthaonienses se arbitrion sero , ut victi Alent, multi aut ac fecerunt et videbimus deinde nos .
. m. I. U, si quid fuerimus largiri, 3β ' habebi ut uobis gratiam : 37 neque enim
fedus dicere poterant, pra ultiιm autem luterest. Qitamdiu sedera cum illis hi in , ut ea rumpant , semper aliquid cansabivitur tauquam ias ad 1 suraliquam sederis Iartem. Nam quia multa sunt dubi.e interpretationis, patet semper perplexandi materia. At, tibi ut deditis abdistiterinis arma, corpora ipsa acceprrimus in potesatem, tum demum intelligent nihil se habere proprium, demittent unimos, V quodcumque a nobis acceperint, id tanquam de alieno datum libeutibus animis accipient. a. Sed
a Quod minimum J L. 9. D. de R. I. 33 De principuli n/gotio J Utrius sit res . de
qua ambigitur : non uter interim eam possidere debeat.
4 'insoria iudicia J Quibus in antecessum
certatur, uter, dum iis est, possidere deheat: nam is onus probandi in alterum devolvit. 3s Nisit νη mn udum J Non aes renda pos.sessio et . qui rem tenui. 36 Hahebunt nobis gratiam J Id beneficio nostro conleeuti fuerint.
G x o T s s. h Dε nitieipali nustio pronuntiare de*ere, non d. pus sisne J Id Duκ Sabaudiae dieebat in eoniatroversis salueiae. Vide Serrantiis Henrieo IV. aut potius eum , qui Serrani Historiam utiterius deduxit. JGxo No II.;o Diam eaedia finitiis 3 Etiam per leges possit non fieri. at Ita in dtibio I Ubi non plane , ae diserte de iis eonventum est.
346쪽
s. XLIX, L. De Me publica, qua belrum finitur, Ue. 34 ret. Sed hic quoque distinguendum est, ' quid victus pati debeat, &' quid victor jure, ' quid etiam salvo omni officio sacere possit, ' quid
denique eum maxime deceat. Victus post deditionem ' nihil non patiet dum habet di quippe jam subditus , ' & , si jus belli externum respicimus, eo in loco, ut ei nihil non eripi possit, ' etiam vita, ctiam libertas personalis, multo magis bona, ' non publica lautum, ' sed &, singulorum. AElasti, inquit alio loco Livius , 3 permino libero arbitris . Ne in corpora xxxvii. sitiretur, metuebant. Citavimus h alibi : ubi omitia ei, qui armis plus p e. r. tes, dedia sunt, quae ex iis habere victor, quibus mulctari eos velit, ipsius Φ ikiiiii judicium, atque arbitrium est. Eodem ta illud ' Livii ς pertinet i Roma- ..
nis mos vetusus erat, cum quo nec faere, nec aequis legibus jungerentur ami c Lib. VILcitia, uou prius imperio in erim tanquam pacatum uti, quam omnia divina, humanaque dedisset, ob ides accepti, arma ademta , praesidia inbibus imposita
forent. ' Etiam occidi licite interdum deditos ψ ostendimus. γki L. i. At victor, ' ne quid injuste faciat, spectare primum debet , i ' ne quem occidat, nisi id δ' suo facinore meritum, sic &, ' ne cui qui
quam auferat, nisi in justam poenam. ' Intra hunc autem modum , ' quantum securitas patitur, ad clementiam, & liberalitatem propendere,' seinper honestum est, interdum pro circumstantiis ' etiam ex morum re gula necessarium. a. Diximus alibi, bellorum egregios fines , quoties ignoscendo trans- ε Lib. III. igitur. Nicolaus Syracusanus apud f Diodorum e παεα,mis meae ea, zXV
,ai tradiderunt se cum armis, confisi clementiae victoris r quare im XIII p. 3.dyruuiis fores εοs decipi spe nostrae humanitatis. Postea et g τὶς 'L-ήνων τους icis, 1
quis uuquam Graecorum eos , qui se clementia victoris permitidirent, iud
precatili supplicio puniendos censuit ' & CAsar Octavius apud ε Appianum,
G ovatii Intra hune avitem modum, quantum securiatis patitur, ad elementiam , E liberalitatem ye pendere. δεπινεν honestam est 3 vide nobile exemplum Ferdinandi Legionensium regis apud Marianam lib. XL e. Is. Et repete quae nos supra hoc libro , eap. XI. S. H. & Is. Gao Nou 1 I. 38 Permisso libero arbitrio J Si senatus. populique Rom. omne de se arbitrium neerent . ne principes eorum vinculis, & suppliciis tr
Ω egresso modum eorum, quae Vulgo , & pr milaue in bello fiunti uantum iecurit- J cone ere potest victor, ita ut ipse extra metum cladis , aut re bellionis maneat. t Indeprerabili supplicio I Ut Gest. I, 23. Paena indeprecabitis. gg Meus non exstat Lib. V II. quem Auctor in margine iudicat. sed Lib. XXVIII. c. 7 . quem errorem tacitus emendassem , ut innumeros alios ejusmodi silentio praeterii, nisi Datem eius ostenilere possem, fir aliquat nus id iuvaret. Nimirum loeum illum noster exseripser i ἡ PETRI FAaxi SEMEIT . Ita, I. e. ν. p. m. I. ubi tamquam ex Lis. 7. laudatur, & alterius libri eiusdem Script ris. uunterus falso notatur. I. B.
347쪽
ij. HuA' ἔ δη-s a sedera paciscenda venisses. Α sensisses me is Mrnu , Et injuria affectum. nunc, cum te By amicos, exercitum arbitrio nostro permistis, demis mihi iram , demis V eam potestatem, quam in sedere coactus eses concedere. ' Mim cum eo , quod vos dignum es pati, I tu 1am V alterum specta nativi est, '-me facere par sit : atque hoc praeferam. 3. Occurrit saepe in Romanis historiis locutio, ' tradere se in fidem. tradere in fidem, & clementiam. Sic apud Liviu in lib. XXXula. Lega tiones fultimas tradentes tu fidem civitates fias benigne audisti. Lib. . xLv Paulo, ut se , staque omnia in fidem, V clementiam populi Romani permitteret, contendente, ubi de rege Perseo sermo est ; sciendum autem est, his verbis ' nihil aliud , quam Α3 deditionem meram intelligi r κ neque fidei nomen his in locis aliud significare , quam ipsam probitatem victoris, cui se victus committit . 1 Nobilis est apud Polybium. & Livium histocla de manea Et lorum legato , qui in oratione ad Manium consulem eo prolapsus est ut
vertit Livius se , siaque omnia fidei populi Romani permittere. Cumque percunctanti consuli iterum ' id assirmasset, postulasse consulem, ut quia dam belli incentores sibi sine mora dederentur. Cum Phaneas excepisset, nou in servisutem , sed iii fidem tuam nos tradimus, & , quod imperaretur , non esse moris Graecorum, respondisse consulem, nihil se curare, quid Graeci esset moris, se more Romano ' imperium habere in deditos suo decreto, & catenis vinciri legatos jussisse. ' In Gmaeo est , .i ὶ G 7γ
iatur , cum jam vos fidei nostra permiseritis 3 ' Ex bis verbis apparet, quantum impune , & non violato gentium jure facere possit is , in cujus iadem populus aliquis se permisit. ' Neque tamen hac potestate usus est Romanus consul, sed & legatos dimisit, & ' Etolorum concilio de integro deliberandi fecit potestatem. Sic populus Romanus ' ' Faliscis respondisse legitur , edoctum se, Faliscos se non potestati , sed fidei Romanorum eo misisse : R de Campanis legimus, s eos non sedere, sed deditione in fident venisse. s. ' Ad
348쪽
s. L - LIV. De Me publica, qua bellaim mi ur , Byc. 343' Ad ossicium vero ejus, cui facta est deditio, non male remi ris Senecae ' illud r clementia liberum arbitrium habet r s ' non sub fur- mula , ' sed ex quo, By bono DdDue, M avolaere illi liret , By quauti se
vult εε taxare lum. ' Neque referre existimo, an dedens se dicat se dedere alterius Iapientiae, an moderationi, an misericordiae, thaec enim omnia' blandimenta sunt; res manet, ' ut victor arbiter fiat. LI. Sed sunt tamen & ' deditiones conditio natae, quae aut singulis consulunt chli , ut ' quibus vita fatua, ' aut corporum libertas, ' aud& quaedam bona excipiuntur ; ' aut etiam universitati: quarum nonnullae etiam ' mixtum quoddam imperium possunt inducere, de quo egimus
' LII. ' Accessiones pactionum sunt ' obsides, & ' pignora. Obsi- , u i bdes diximus dari ' aut sua voluntate, 6 aut ejus, qui imperium ha- 37. het ; nam in summo civili imperio comprehenditur & ε' jus in actiones subditorum, ut in bona. Sed civitas, aut ejus rector ' tenebitur illud. incommodum ei, qui patitur , aut proximis repensare ; A si plures sint , quorum quis obses eat, reipublicae nihil interst ι danda opera videtur,' ut sorte res dirimatur. ' In vasallum, nisi idem subditus sit, jus hoc seudi dominus non habet: neque enim reverentia, & obsequium, quae debet, ' huc usque pertin nt. LIII. ' Interfiei oblidem posse, diximus, per jus gentium externum non etiam interno jure, ' nisi par ipsius culpa accedat. ' Servi quoque non fiunt di immo ' & jure gentium bona habere , & heredibus relinquere possinit, ' quanquam Romano φ jure cautum est, ut bona eorum e m- in fiscum eoganoer. LIV. ' Au fugere obsidi liceat, quaeritur 7 & constat non licere, dc' si ab initio, ' aut postea, suo laxius haberetur, fidem dederit. Ali qui videtur ' non is animus fuisse civitatis obligandi civem ne aufugeret,' sed hosti dandi facultatem qualis vellet custodiae. ' Et sic defendi pota est Cloeliae 4 factum. Sed etsi ipsa nihil peccaverat, civitas tamen reci- ρμγ βε
in sum relinquat dedito , exeeptum ab imperio victoris. 48 Ais effvs. qui imperium J Ipsos invitos. 49 με in actiones 3 Potest qui summum imperium habet . publici boni causa, auferre si gulis arbitrium agendi , vel non agendi, ut potis snserre hona. .so Fludi dominias aeon habet J Ut eum vasu. Ium tib rerum det invitum. si Obuidem posse J Si non sinet pactum qui obsidem dedit. sa Si is initio quo laxi- J Ut minus aerae . vel moleste eustodiretur. dextra data, ς jurejurando promisit se non ahiturum. hh Sie Phocinisses , dum sese dedunt Ananilio, pacti, ne qui. ssile paterenων , rante I. I v I O , Lib. XXXuu. c. a. nua. Io. I. B.
349쪽
344 LIBER III CAPUT XX. g. -- LUIT
. Didia. pere , & retinere obsidein non poterat. Sic Porsenna r si non dedatur OL D ses , pno rupto se sedus habiturum. Deinde : Romani penus pacis ex sederer insuerunt.' LV. ' Odiosa autem est obsidum obligatio, tum quia libertati inimica , tum quia ex facto alieno venit. ' Ideoque stricta interpretatio hic locum habet, ' quare s3 in unam causam dati, in aliam retineri non poterunt e quod ita intellige, ' si aliud quid sine obsidum accessione promissum sit. ' At si in alia causa fides jam vioIata sit, ' aut contra nil debitum . iam poterit obses retineri, non ut obses, ' sed eo gentium sis, a 'Lib. jure, quo subditi ex facto imperantium detineri . possunt, guI, a. r quod ipsum tamen ne fiat, ' caveri poterit, adjecto pacto de reddendis obsidibus , ubi id, cujus nomine dati erunt, impletum erit. LVI. Qui obses datus est . Π tantum ut alterum captivum, aut O
fidem redimat, ' eo mortuo liberatur. ' nam in illo, dum moritur, jus,Arii e pignoris exstinctum est, FV ' ut in captivo redemto dixit φ Ulpianus. Quare . ' sicut in Ulpiani quaestione pretium non debetur, sy quod in pe soliae locum successit, ' ita nec hic persona manebit obligata, quae perii nae vicaria facta est. Sic Demetrius a senatu Romano non inique postu- ais'. labat dimitti , ω: 'μόκου- Mik. 'Am ἰχω ia , inquit . Appia-D 'nus. Justinus ' ex Trogo: Demetimus, qui obses Romae erat, cognita morae L M, te Antiochi fratris, senatum adiit, obsidemque se malim legere obsidem imqui ui se ii , ut cohaereat oratio) vivo fratre venisse, ' quo moriuo, G M obses sit, ignorare.' LVII. Rege autem, qui sedus fecit, mortuo , an tendiatur adhuc f Lih. II, obses, pendet ab eo, quod f alibi tractavimus, ' an sedus habendum sit
personale, an reale, ' nam sy accessoria non possunt e Scere, ut in ' principalium interpretatione a regula recedatur. ' ejus autem naturam A
' LVIII. Obiter hoc addendum est, obsides ' interdum non accessionem esse obligationis, sed revera partem principalem r ut cum quis e contractu εο ' factum promittit non suum , & quia , eo non praellito, 'tenetur ad id, quod interest, ' ejus vice obsides obligantur : ' quam
in titio l . ant Dersecta re. Ob qtram dati erant. καE J Per clarigationem , ves pimoris cupionem. 3s I aestim vi aureum J Dum alter captivus. vel obses iiivisit patriam, & redemtionis pre
is Ur in eapιimo redemu J si quis patrem alienius redemit . ut . in recepto pretio a filio, eum liherem dimittat . R is pater mortuos sit priusquam pretium a filio redderetur.3 cuba s. pressona Devim 3 Quod cum Moaxandum esset pro raptivo . R euius ipse raptivus eroganta pignus fuisset e pro eo mortuo .ssi se inre pignotis soluto', habet, retinetque
sειν - . - reati J cum solo rege perincussum . an eum rege , R populo. accesmia non possint 3 Propter obsidem datum non statim sciuius intelligitur esse Ie te . si aliud ab initio actum esse appareat. 6o Fatiam non fiatim a duod alius debet praestire. il) Hane eoniecturam. laetio nomine Au
tem Sebeso nisi quo detrahatur de voce οἷδε- . ut habent nonnulli vis. Quod ultimum verius videtur. I. RG E O ia o
350쪽
3. LVIII - LX. De Me pMca , sua bellum fuitur, ε'. 34s
suisse videri sententiam Caudinae sponsionis, diximus alibi. Non dura . Lib. Π, tantum, sed A iniqua est sententia exillimantium . ,.' obiides etiam sine p. X v. b. consensu suo alterum ex iacto alterius posse obligari. '' i hu' LIX. Pignora quaedam communia habent cum obsidibus, quaedam Genι. LII, propria. Commune, quod si & ex alio jam debito retinentur, ε3 ' nisi ' obstet data fides: proprium, quod quae de iis est pactio, ' non tam stri cte sumitur, quam illa de obsidibus t neque enim aequale est odium. 'Res enim natae sunt, ut teneantur, ' non & homines. LX. Illud alibi quoque diximus φ , es ' nullum tempus id essicere e. Lib. posse , ne luitio sit pignoris, ' si id praestetur, pro quo pignus supposi- φ ιν tum est ' Nam qui actus causam εε veterem, ' notam habet, ' non creditur 67 ex nova procedere. Ideo sis patientia debitoris ' veteri contra Gi, ' non derelictioni imputatur, ' nisi certae conjecturae aliam interpretationem exprimant : ' ut si quis luere cum vellet, impeditus id silentio transmisisset ' tanto tempore, quod ad consensus conjecturam lassicere possit.
Gao No VII. si ob des elim.ι με e sensu I si aliquill o fidum peccet. aut aufugiat, pro eius delicta alterum . qui simul sit obses datus, teneri. sa D ex alio deriso J Si iam solutum sit . emius musa pignus datum est, R interim debitor aliud debitum ab eodem ereditore e traxit . in huius quoque dehis seeuritatem olim datum pignus potest retineri.
tum est . non nisi in unam i eausam , quicquid etiam interueniat . hune obsidem esse debere. σε Iritiau es ditium a Favorabilior est ea is pignoris. quam obsidum : ideo laxior eius interpretatio. ss Nultam tempus a Plaeuit enim, temnis non esse modum finienda obligationis. re femb. ad tit. Gibus modis εθ. -Ibp. solviιur. 66 Veterem, V notam J Ut pignus contractum Q ει nova J Imbitione pro derelicto. 68 Patientia Obitoris 3 Quod debitor pignua amdiu penes tenentem esse passiis est . id praesumitur feeisse . quia confidebat contractui, per quem putabat id sibi repetere . quando cumque vellet , licere . atque integrum esse non quod id pro derelicto haberet.
ΡΑ x in genere sumitur pro quiete . Reconcordia. Vid. eap. r. f. heu Pe. x de iugis. e. I. in 'r. X. de Treuga Npace. in specie vero pN pacto, quo bellum Oomponitur. L. I. s. I. L. s. s. I. T. de
Tum IR pas. Nomen igitur est a paciscendo, de supponitur iis quaedam inter paciscentes , quae pactione hac finitur. Constat ex his pacem vel a natura esse, vel ex pacto. Illa bello prior est, quia iax x ita tu