장음표시 사용
281쪽
choreas encyclicarum contemplationum Ire
quentat , se multiplicem eruditionem secta Lur, terreno ptio sit adscriptus corpori, cum se oculis ad lectiones opus habeat , ct aι-ribus ad ausicultandum , o reliquis sensibis, ad tractanda sensibilia singula. nam sine iu beatiuo iudicari aliquid natura non patitur. D-
dicatur autem persensi ensibile, itaquesime sensu non potest quicquampercipi in hoc mun-- do sensibili , quae magna ex parte sphilo μ-phandi materia. Sensius porro es animae pars
magis corporea, radicata in totius animae con
ceptaculo : quod vas Aeraptus Hurate nominatur. hactenus Philo. Et in hunc sensum Pet. Ryth. fortasse illud cecinit Petrarcha noster: . ψμ' I' da man mancaὰ te e A camin Histor tratu a fossa,o e se Amore scorto, uti in Gierum alemme, se io in uitio. Sinistrorsum,videlicet se per tramites SC- suum oberrare coactum : istud certε, sit Homero applicabimus. Nepenthes Aegyptium hac ratione dictum coniiciemuS, quia nimiru haud rationalem tantummOdo animae partem respiciat, sed ut sensus omnes similiter tangat ad huiusmodi animae vasculum pertineat. Quod mirum,quam recth ad Homeri mentem, imo id expresse indicasse,pluribus ex locis in-
282쪽
DE Avo CAMENTIS. 2 νsra apparebit : quibus simul tota huius medicamenti perfectio absoluetur. Nam quamuis firma haec nobis adhaerescat opinio : minime lugendos mortuos, remqUCVanam, Sc futilem. esse macerari tristitia, ubi naturae lege , & numinis prouidentia praeire alicui nostrorum Contingat,quo Muniuersa caro incedit: fieri tamcn haud potest, ut si filium quis viderit morientem cum sensibus inuoluatur animus vel erga mortuum sese oculis,vel contemplatione vertat,quin desiderio tactus, moero ris nubilo serenitatem mentis offuscet. ae,ut clarius constent: sciendum est affectus omnes in tres classes distribui posse; SC quamuis multiplex eorum,apud Philosophos distributio,ita tamen ad rCm nostram secernere consonum erit. Alios magis quodammodo corpori, alios plus animo, reliquos utrisque tribuimus. Attinet ad sensus dolor, & voluptas. haud enim nituntur opinionibus, ut spes, d metus, qui tantummodo animi sunt: cum, sola mali opinio metum , vel boni spem
afferat. Cruciatus autem nuda cogitatio, minime dolorem accprsit,nec deponenda Cruciatus opinionc . cruciatum ipsum sustuleris. Tertij generis affectus, tam ad
283쪽
aso p ARS QVINTA . sensum, quam ad animum respiciunt, ut luctus , & amor. Siquidem amor procursus animi est ad rem amatam. Concupi scit autem complexus, deosculationes, &ipsorum corporum conglutinationes. desideratur vero in luctu demortui hominis persona, utpote Unius praesentia, consuetudine, usuque iucundissime vitam agere
Harum affectionum, quae propius ad
mentis naturam accedunt: aptiores sunt, Vt rationis imperio corrigantur 3 ex eo
quod una cum opinione,atque Cogitatione mentis sumi, δί deponi possunt ; cras siores vero rationis subducuntur impe rio. Dedit enim nobis natura animoS, Vs que adeo corporibus congruentes, Ut in potestate nostra non sit fodicante cruciatu, vel titillate voluptate,dissimulatio,vel oblivio. Reliquae difficiliter moderantur, cum in eis tam sensus, quam animus pyres sibi partes vendicent. Et ut exemplis rem omnem aperiam:
huc traham Chrysippi quandam comparationem, sed ex doctrina Galeni,& in meliorem sensum. Itaque ea ratione spes, nactusque deponi potest, qua quis per ac'cliuein locum concitans gradum,cum ni
284쪽
DE Avoc AMENTI s. 2 s I hil corporis mole ad motus velocitatem iuuetur,in promptu valet subsistere. Corpori vero, qua grauitas est , in eius praecipitatione nulla ratione occurritur:& ita irrationalem sensuum molem indicat. atqui per decliuia currunt, stare confestim non possunt,quod propterea euenire constat, inquit Galenus, mwτ. si απιωμ Calen. de ενεςν η ἡ ψο- ωτία. η - πις
σων τώ βαρει ρεχπντων. Osa impetus ipsorum, es motus causa composita est , altera anima lium,quae ex appetitione mouetur,altera inania malarum rerum, q poradere inclinantur, se
Et cum luctus huiuscemodi sint affectiones, quae ab duplici velut fonte scaturiunt : haud unicum simplexque reme dium , ad eas extirpandas opus est. Quapropter,Vt Verum,essicax,& panchreston, ut ait Cicero, reddatur Homeri pharma- Cie. PK
cum: iam dictis aliud sibi poscit adiumentum, cuius ope integre sanitas, serenitassique comparetur. Quod indicasse superius visi sumus, cum Chironis beneficio, illoc est,Chironis victu cu de Frugalitate, Chironio panace in Medicamentis, Chi-aonis Hypothecis in Consolatione , α - i Chiro
285쪽
11α PALs avi NTA Chironis disciplina in proxime superiori
parte ἀπένθαι adipisci docuimus. Siquidem Chiron animal humana equinaque forma componitur :& sensitivam partem, mentemque hominis symbolice depingit, Vt nos supra tetigimus. Quod ex Homero est : qui Equorum lacrymis,& collocutione ipsum idem inumbrauit:& Contineri non possum, quin his doctis
simi & politissimi I. C. Iacobi Gutherii
verbis confirmem. Sapienter, inquit, Homerus cum Achsissem fingit luctu perditum ianctantiiu Patrocli caseum desiere, inter Equos tandem costo tum eugac manus. Equi certe illi partem hominis inferiorem designant a ratione seiunctam,ex qua dolor oritur, se voluptaN. Animo enim immortali aliam animis e-ciem mortalem inesse sapientes tradunt, qua mariss affectibus ducatur. huc usque Gutherius. Et in istam intemperanter Achillem sese conuersuri cum his figmentis Poeta designet: rursus id comprobatur , quod de eius mente in Patrocli funere, supra cum grauissimo Tertulliano conclude
Sed ad Chironis medicinam referre hoc pharmacum : nollem ea notione ac
cipi , qua passim apud Medicos χε Πομ
286쪽
Dg Avo CAMENTIS. ε H; Myo insanabile vulnus exponitur. Vnde MVirgilius, siue is sit auctor , siue Euphor- virgil. inbius, Vel ut nonnullis placet, Caelius Fir- Ppςμ4ntianus epigrammate *d inuidiam. . Visit pectore sub dolente vulnus, uod Chironia nec manus leuarit, Nec phoebus bole e clara Phoebi. Etenim si luctus & moeroris affectio, de qua nobis est sermo,non nisi Chironia ar- te curari potest : videtur proinde vi Telephia , quod aiunt plaga , & insanabilis
testimetur. & ita cum iis transuersum daremus : qui omnino necessariam in obitu charissimorum tristitiam Voluerunt.
Sed ne huiusmodi velut praeiudicio
quodam nos morentur,qua ratione interpretari debeant, ex Maximo Tyrio exponemus. Sed prius illud fortasse non omi rendum;quandoquidem sermo incidit de Chironis arte:eam satis diuersE ali quado accipi. Isidorus Hispalensis veterinariam, Isid. orig. id est, iumentorum medicinam facit, & in hunc sensiam eius picturam , & vocis etymon trahit: sed hic fortasse , ut saepe alias nugaturis Nec mihi arrider, quod Thrax ille Claudius Verderius, V M. in Chironis Centauri sectatores dicat. Sed 20 ' de hoc auctore quid sentiam opportunio
287쪽
rem hae, quae leuissima est, dicendi occ
Sidonius .sionem optarem. Sidonius Apollinarisii λ ςp U- Chironis artem alio transtulit , cum in. Epistol. ad Agricolam scripsit. Sane conturbernio nostro Iustus adhibebitur, quem si iocari licet in tristibus, facile conuincerem Chironica magis inuitutum arte, quam machao- Nie. Rig. nica. Cuius loci explicationem Rigaltius in Ono -- in Onosandrum, non minus scite, quam vere ad illud Diogenis reuocauit : qui duos Centauros pessime pictos cum vi disset. Ποτερω-, inquit, εS7,τter ictorum es Chiron'Io. faustro Itaque Sidonius ut Rigallio & Savaro in exudi' ni placet,inscitiam Medici rideris,ait:non Comm. iri Machaonem esse, aut Medicum, nec otia Sidonium. Chironem; sed χειρονα, peiorem scilicet, Δ deteriore arte institutum , & quod in . Aristen. laudem dicebat Aristenarius, carumάκιομ δ
gnum seu nomine. idem locus apud Aristidem, in quo legitur ex Cantcri versione. Nec enim ad Chironem itare oportebat eos qui domi praeceptorem haberent,quo Chiron etiam secundum nomen multo erat .serior. Mae. Tyr. Sed redeundum ad Maximum Tydiiser. 18. rium ι & his quae de affectibus dicta sunt, huius auctoris considerationem adiicia
288쪽
DE Avoc AMENTI s. mus. Tantam enim animi, & corporis ait esse conneXionem , & congruentiam vinullus animi, qui non ad membrum aliquod pertineat,motus sit, nec sensus fieri in corpore, qui ipsius animae non sit. Itaque malorum omnium, qui nos sauciant, duplex genus. Alterum ab animo incipit,& desinit in corpus. Alterum cum superiori directe pugnat:exorditur in corpore dolor ex vulneribus,conuulsionibus,eXustione, & similibus. Sed hic dolor, non corporis sensus est, sed ipsius animae,
contra illum nulla excogitari potest Stoicorum πιαλγησία, & indolentia, ut re Vcra insensibilis efficiatur: ad cum expel-lςndum , a corpore incipienda 'curatio. Quoties vero tristatur anima,afficitur pa-xiter cum ea corpus, & tabescit, hoc est,
quod pallere solet, quod attentiari, Ut in
iis fieri videmus , quos amor CXCruciat, quos paupertas conficit , quos moerox
squallore inficit. Haec mala,haud ex se insanabilia sunt, sed tantum eo , quod non adsit , qui nos pharmaca ad id valentia
condoceat, eaque applicet opportune, ut χειρ-ον et α/Mα, quod dixerunt Vcte res : vulnus scilicet haud absoluth immo
dicabile , sed quod ob sui malignitatem,
289쪽
medicam vix recipiat curam , & Chironem aliquem respectare videatur. Poeti Virg.epig. cc ergo Virgilius inuidiae Vulnus extulit, ad invi vi neque Chironi medicabile diceret. Mai. Tyt. Qua de re Tyrius Maximus inquit. ἐγώ ibid- mem ει πινα ἴξ66fato δεινομ τίω τεπί- , χειρωνα εινον, σνα μυιδπλῶ A ἀγα, ελM. Ego quidem vehementer δε-bito an similem alibi Chironi inuenire possim, cuius arte utrumque simul bonum consequar, Pind. pyr. animae scilicet corporis cli salutem. Et Pin-φ4ς darus nec immerito optat Chironem reuiuiscere: ηθελον χειρα- κε εἰ Hεῶν ἡμετερας γλω σαι Gινον α ξαο - .ου λύει ρόνον α -
Velim rastronem P0lliridem Si fas hoc e nos ira lingua
290쪽
DE AVOCAMENTIS. 2II Commune optare verbum, Reuiuscere mortuum, Prolem late potentem Vranide Saturni,
Mentem habentem hominum amicam: Ualis exiniens nutri, t olim Filium Incolumitatis Membris vegetae suavem Asculapium, Hero omnigenorum propulsatorem modi
Sed quid Chironem requirimus, si alterum habemus stisculapium t & is est Homerus: qui utramque medicinam , in sua admirabili poesi exactissime demonstrauit; Ac ut est omnis Philosophiae auctor, lenitatem Epicurei, Stoicorum miscuit seueritati, SI suo remedio velut Epicurostoico quodam temperamento,ut ita mihi fas sit nominare, mentem instruit, Msensus ad voluptates conuertit. Quibus autem animum communire opus sit, iam satis supra indicatum :reliqua breuiter adiiciemus. Et primum illud non ambigendum : sola sorbitione , haud absolui Homeri pharmacum, cum ipsius pharmaco-posias nullum Poeta recenseat effectum.