Homeri Nepenthes seu De abolendo luctu liber, in quinque diuisus partes, ... Opus doctrina, & eruditione refertum, in quo & nonnulla vtriusque linguae scriptorum loca illustrantur, emaculantur. Auctore Petro La Seine

발행: 1624년

분량: 339페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

251쪽

cap. .

Theogn. insent. Cic. lib.3. Tuscul.

versari,cum eum in voti solutione,in aedia dedicatione deponerent: & Feriarum die ut inquit Petronius , etiam lugentes. ride- .hunt 8 Sed de hac re, ne sim prolixior:vide Ioannem Κirchmannum, scriptorem huius materiae luculentissimum. Nec sunt

cuiusctunque generis homines , quibus hic luctus probari debeat: nam s

αφρονες ιυνθρωποι, Q, νήπιοι οι τε Θ ιιπον κδακουM. Vt ait Theognis. Plato de

Dementes homines , cst ulti qui mortuos

nόnne dementiores, stolidiores'; qui hoc S

ab aliis exigant Z Celcbratissimus Plato in sua Republi- ' ca, nihil in hac re a legumlatoribus lege Pstatuendum iudicauit,quippe, ut ar Pitror lacrymas in funeribus prohibere dispoi.,iriquit,tanquam ad aliquorum hominum imbecillitatem, quod fateor, nimis

seuerum. ad eas autem adigere itidem ab- surdum,cum ex recta institutione non sit. Si enim sapientibus,non vulgo leges con derentur,utique omnem prohibere oportuis et, ut Soloni placuit: quamuis &ci immodicus pro filio luctus obiiciatur.Sed cum popularis stultitiae aliqua sit haben da ratio, si quid lessus permittaεuta ycur-

252쪽

Dr Via et v TE. iis . . nis intra dies undecim coercuit,ipse Plato intra domesticos parietes sepeliendum statuit: cum inde scilicet nullum ad suos

ciues honestatis, atque virtutis exemplar. & vere,ut inquit Homerus: Homer.

ου γαρ ης et ς πιλο κρυiροῖο γοιο. sta est et tibia igidi luctus. Nec profusum, insanumque lugendi more in Patrocli funere probas e Poetam dicendum est,si quidem,id eo artificio canit,ut mani stum faciat,cotrarium commendas. , & ita affectibus indulgere Achillem permittat: Vt eorum moderatio nem, correctionemque solummodo ex

tollat. Et huc spectant Thetidis admo nitiones,Vlyssis consilia,& ipsius Patrocli verba in somnis ad Achillem.

. . .

Longe me abigunt animae , umbrae defunctorum. Quod Tertullianus vidit,& acutissime Ter. libde his verbis admonuit. Nouimus aκtem praeter Poetica iura , pietatis quoque Homericae industriam. Tanto magis enim curam sepulturae locaui quanto etiam moram eius inluxissem

anima

253쪽

ctum domi detinens ipse amplius cum illo maceretur enormitate solati, dolore nutriti. Ita querelas animae in sepultae ad utrumque confinxit , mi in tantiasuneris, o honor corporum fruetur, o maeror adfectuum temperetur. Et hi i Iouis lacrymas ob Sarpedonis mortem, .de rep. aliud annuere, quam ad luctus commen-Hς G in dationem pertineat, vetus scriptor Hera- all. H0m elides itidicauit Non est igitur in hac lugendi consue

Homeri anna

s tu i ine bonum, nec quidpiam in eius abrogatione : quod minime decens videatur , & merito cum Germanico, velut lc- tacit.li./. ge statuendum:N ON DECET DE FVN

V I. Quod vero ait Plutarclaus: auferri τίω ζ ριλεῖ Q, p λῶν Δοιιω : quasi eos , quos post mortem lugendos negamus: viventes,nobisque coniunctos amare prohibeamus. Cum sine dolore amittatur quicquid sine amore possidetur. Constantissime negamus. Ament sese inuicem . mutuaque concertent affectione parentes, filij,fratres,consanguinei,amnes, concilies , SC ipsi amici, qui SL nomine dilectionem profitentur : hoc unum tantuni indicimus, ut salutariter ament. NequC. hic

254쪽

DE VIR TvΤΕ. hic Epicureos insector : qui amicitias proprio commodo , atque Voluptate metiebantur, sed cum Epicteti cautione. ε γτ -αγγουντων , 8- Dχν-

ac λινονὶ si ια- ου ταρα ση. Singulis in rebus, quae vel delectant, vel usui struiunt, mel diliguntur, memento considerare cuiusmodisint, exorsus a minutissimis. Si osiam dilue sis te ollam diligere,nam ea constacia non pe

turbaberis.. Id ipsum praecipit Seneca, in procinctu semperstet animns , ct Id quod necesse est, nunquam timeat,se quod incertum est semper exstectet. Hoc etiam a Philosophia

sumptum , Terentius. ita commode eX- pressit. Puamobrem omnes, cum fecundae res sunt maxime,lum maxime meditari secum oportet, quo pacto aduersam aerumnam ferat, pericla, damna,exilia. Peregre reaeens semper cogitet aut fi*peccatum,aut uxoris mortem,aut modi

bum filiae: communia esse haec, fieriposse, ut ne ne quid animo sit nouum,quicquid praterdem

euenia omne id deputare esse in lucro SocraLaert. invit. Epicu. . Plutarc. de amor. in

lib. Epict. in

ad polyb.

cap. O.

Terent. in Adelph.

255쪽

Plutarc. in conlol. ad

PAR; QUARTA . Socrates tali exercitatione sapientissi mus,vel cum semetipsum efferret, & iai haustu unico a morte abesset: mira animi tranquillitate, iocis cantilenisque delectabatur. Semper quidem mori didicerat, dum viveret S cum mori iuberetur sem-pςr se victurum putabat. Quid enim magnum , aut insolens est, si quod mortale est emoritur ξ Nec aliter, quam diutina huiusmodi contemplatione profecerax Anaxagoras : qui nunciata silij morte, sciebam iam illum genuisse mortalem rC-sp0ndite nullisque datis tristitiae, ac fracti animi indiciis, disputationem, quam for te inter familiares de natura xerum habebat, ad Mem usque constantissimu pro 'duxit. Merito igitur,liςc laudatissima carmina,& ipse Cicero laudibus celebrat. . Ego cum genui tunc morituros scivi, se ei

rei sustuli Praeterea ad Troiam cum misi ad des den

dum Graeciam, Sciebam me in mortiferam besium non in epulas mittere.

Ad alteram ex blutarcho difficultatem, dolorem solicci ob necessariorum

le habrae principium. vltro id a nobis assi

ritur,

256쪽

DE VIRTUTE . .

titur, sed tamen εφ'-, in nostra esse potestate secus, ac ille dicebat contendi mus. Neque hoc portentum Stoicorum, nam ita esse , vel ipsa tandem fatebitur Academia. Nam cum luctus animi qua dam affectio, si de affectibus cum Stoicissentiendum; nulla nos urgeret difficul tas. Siquidem, aut cum Chrysippo, cuius Chrysip. in 'opinio magis apud Stoicos obtinuit,diceremus:affectus omnes κῶας -- ε j, iudi- de Deerocia qVaedam esse ; aut Zenonis amplectere

uenientes contractiones, se solutiones , elatio es tem Hr deiectiones animae. Et ita semper concluderemus : perturbationes, Ut CicC- Cic. Acad. ronis Verba usurpem. oluntarias esse M opi

nionis i iudicio si cipi, se omnium perturba

tionum ' esse matrem moderatam quandam .istemperantiam.

Sed patiar in contrariam sententiam duci:cuitis ratio , vel omnium maximum Stoicorum Possidoniu mouit, ut ab utris Possidon. que his opinionibus alienus: ncqtie iudi-- ' Cia, neque iudiciis laccedentia cise affectus putaret, sed oriri eos ex irascibili,

257쪽

concupiscibili facultate. Quod commi 'niter inter Philosophos receptum est. Inter eorum tamen CXOrtiam , 5 progressum , distinguendum cum sapientis limo Epicteto. Quam diiunctionem profert Ast allu, Agellius, S ex Agellio S. hugustinus invoct. Axx re praesenti notatu, atque relatu satis dis Autust. gnam. Visiouera animi, inquit Epictetus, is de ciu- quab φαι, moras Philosophi appellant, qui-Dri ςδp Α - mens hominis , prima satim flecte accidentis ad animum rei pellitur, non voluntatis

sunt , neque arbitri', d vi quadam siua .ferisnt si se hominibuου nsitandae e Probationes

4 tem, quas msκα λοης vocant, quibin ea- ' dem vis no cuntur, ac dijudicantur,volunta riae siunt fili homilvum arbitratu. Exemplo,

si lubet haec doctrina illustrari potest. Si

quidem in amore tria obseruatur conspicuo. Primum enim , animi motus, cum pulchrum obiicitur. fertur namque ad ipsum naturali propensione animus :&amorem dici,& non esse in nostra pote . state constat. Cum vero facta sit conse-R . quendi spes emergit consensu,& delibe- ratione appetitus. Deinde ad speciem visam exardescens,& vehementiori impetu

ad fructum properans: fit stabilis, & vo- luntaria libido: quam magis proprie amo-

258쪽

DE VIRTVTE. i2s - ψrem nuncupamus, nec est Philosopho rum , qui illum haud esse in nostra pote- Aristot. instate autumet, cum desiderium definiant xh-ς Prop. pulchritudinis. Nam quod a natura est, illico in ipso ortu occideret:nisi consensu, approbatione,voluptate,vel in monstrum adolesceret. Idem in genere de affectibus, Seneca: 08 primus motus non voluntariu seMe. l. i. in sepraeparatio assectus , se quaedam commi- 4ς ira,ς,

natio. Alter cum voluntate non contumaci.

Tertius motin es iam impotens, qui rationem euicit. Sed de his aliqua alia apud clarissimum Stoicae doctrinae adsertore Lipsium: quem utiliter in hac re consuluimus. Cumque ita se habeat: Aut nihil, inquit S. Augustinus , aut pene nihil distat inter s. Aug.Ly. Stoicorum aliorum s Philose horum opinio- u dς Vi nem de passionibuου, or perturbationibus animorum. Quod ante cum Cicero dixerat: & idem notat : cum Stoicos verbis magis, quam rebin aduersus Platonicos, seu Peripate

ticos certare conuincit. i

Vt amor ergo naturale habet principium, & est in nostra potestate : ita & natura insitum in suneribus coniunctorum . obtristari. Lugere autem, ne dumet: υἰ του με is , e σ--ξειν msupra modum disseret, luctumi adaugere,

P quod

259쪽

IEsso: in Fab.

PARs QUARTA Plutarch. quod etiam dicebat Plutarchus haud li

minibus naturale, sed ex falsa quadam

opinione est : itaque & voluntarium, εφ' 1υ μ. Quamobrem non inconcinne

hac super re, huiusmodi ab AEsopo narratur Apologus. quod scilicet, cum genitis a se Diis honores,& munia singulis ascriberet Iuppiter:accessissetque ad eum cum aliis, etiam actus, sibi. huiusmodi quidpiam e postulasset: Iouem dixisse, hoc se illi concedςre munus, ut solis scilicet iis, qui voluisseut, & illum clegissent,semper desiet. Ad eos igitur ingruit, qui eum

. . Colunt : & si ab initio repuleris , neque animum permittas sauciari , quam longe semper a te aberit. Sed homines cum naturali aegritudini suapte natura ianodicae &exili praeter fas decensque opinionum i - .mcuta falsarum subministrent , illique

Vano quodam erroris consensu agrestes ctiam sicilius, de immanes misceant assC-ctiones: ad immodicos postea luctus,tu pesque interdum , S emineos eiulatus,& inexplebilia lacrymarum studia, non Cic. lib.3. immerito deuoluuntur. Ex quibus etiam clare perspici potest immodicas istas ani morum aegritudines CX corruptis peruersisque opinionum fallaciis, de non eX r -

260쪽

DE VIRTVTE. 22 'rum natura temere esse susceptas. Itaque fatis apposite, apud Philemonem Comi- Pli evincum,seruus quidam dicebat fragm.

ο θ mi λαγ uel et α; et v ἐαυτώ -ο-μν καυν ἀφακριτα , ἀμειν θ Mi cm ei. Id est: Grauiora quam suapte natura forent, O Here ibimet plurimi reddunt mala Si nam i mortuus sit alicui filius, ate estpraerepta morte cuipiam, aliquis eius ex propinquorum grege, Et cogitet ita, Mortem Aj homo quippe

erat

Tantum est malum quantum quod ante

s vero, Acerba vita de hinc futura mihi

Non hunc videbo postmodum: Perist enim: Haec cogitare si quis intra se velit, P i Adiun

SEARCH

MENU NAVIGATION