De sacra antiquitate ordinis B. Mariae de Monte Carmelo tractatus duo, ... authore R.P.F. Ioanne de Cartagena ..

121쪽

rem reliquit. Ibidem etiam tradit naereti-COrum Oppugnatorem acerrimum fuisse, in cuius testimonium refert illum religioso quodam strat agem Me illusisse Seuerum Imperatorem,ut cum ille expectaret,eius errores approbandos a Ioanne, ille publice eos damnauit, ver- Idem Nica ba Nicephori sunt haec: Ioannes unesium, ' eotiscendii ex vimque parte Sabba, o Thest dy propugnatorum de manibi vir ques ultu ,atque ubi paululum continuit,st mul titudinem etiam mussitasse audiuit, minus I namfidem, anathemate condemnari debere fiducia plenum vulusemodi protuli verbum; Si qui Eut'cheti, serrisorio, ct Seuero, ct So- therico C rea Cappadocum Epistop assenti tu anathem P. Atque hinc est,quod doetissimus Pos seu inus ex ordine Iesu itarum tomo secundo,fol. aos. ab omni haeresi alienum imo iactitate clarum illumir dicat in haec verba et Ioannes Hierosolymitianus possedin scopus, quem Gennadius in Catalogo inquit scripssisse aduersu obtrectatores studi sui librum, in quo ostendit frigenis se ingenium non silem equutum , reprobatur a Paronis annalisim tom. to sub anno Domini Α-44. Leonis autem quinto sui Pontificatuε, mon-srante eum havdfuisse Carmelitam, id quod

Petrau

122쪽

Petrus Luccim asseruit , fisciens eum Pa triarcham Hierosolymitanum ab Adriano Pontifice Maximo huius nominis primo mino. naLL rao Montis Carmeli eum ad dignitatem ob vir nctitatem, ais doctrinam euecrum

sul ruis anno septuagesimo supra septin/ge,tesimo scripsit vero ad fratres quosdam.

hortatorias epiLiolas, atqui ct vocasse Petrum Luccium corycitur,cum de Ioanne illo, de quo Gennadius scribit, aliunde constat eum dixisse anno quadring ntesimo 2 quod excurrit, ac

siri j quidem hortatorias epistola , sed

librum aduersus obtrectatorci nominusui, quo 1n opere purgare se doluit Hie onymo, atque Epiphanio ue crimine Origenis quinis adCaprasium eomponit librum de institutione primorum Monachorum, quem Armericus Anxiochenus Patriarahae Graeco Latinum reddι-dst, quique Venetiis idem in lucem prodiit Haec Posseuinus. Causa autem,ob quam D. Hieronymus&Epiphanius aduersus D. Hicioα Ioanne scripserunt,monentes, ne Origenis erroribus adhaereret,ea certe suit

quod crebro ipse rigenis ingenium sum inopere laudare solitus erat; videmulti Seius doctrinam se approbare coniectabant,&hinc patres illi ansam sumpserunt ad ipsum corripiendum quod tandem non ignorans .Epiphanius in epist .ad ipsum Ioanne, inquit Video

123쪽

I ,Epiphan, Video quod propter hanc causim omnis vestr in ignatio concitatasit, quod dixerim vobis Arri Tatrem Origenem silacet aliammhar Am radicem, parentem laudare non δε-beiis AEcce habitus est Ioannes Origenista,non quia eius errorum sectator sed ingeni laudator esset, ut Dipse Ioauestitetur in libro,quem seripsit aduersus sui nominis obtrectatores. VndeDiuuS Hieronymus,qui aduersus Ioanne prς- ardore sit zeli scripserat,putans, illum erroribus Origenis adhaerere,postea ve ' ritate cognita id retractauit in quam antea,tanquam Origenistam abiecerat, postea, torthodoxae fidei verum cultorem amplecti non dubitauit.Etenim in

epistola ad Theophilum carpit illum, quod Ioannem reprehEdisset: verba e

ius lam haec et Libere reuerentia vestrato DIuxpu, quor,dolebamus. e nimium esse patientem, ignoranta iam seri gubernacula , gestiebamus in interitum perditorum 4m ut ideo ,

exaltasti manum diu, Si 'endisti lagam sistrirasyrtim si erfisceptione cur tam ,

nen debes contra urbis huius dolere Ponii τέως quia nihil tuis litteris pracepisti, Ἀρο Merarium 'trabes, quod nesciebaιfrre fententiam. me reor tam nec audere,nec veste, re aliquanda iadere. Hac Diuus Hierony

mus. Quibus recitatis,subdit Illustrissi

124쪽

communicatione ante cum Origenistis inita,

deque im animi consilio inhurendi io Theo. ρ . Addo, quod Diuus Augustinus Diautua diserris verbis eius sanctitatem attestatur. m libro secundo, ca. uer. dixit: Othedra qui icit Romana Ecclesiasen qua Pe trinsedit, in qua hodie Anasta sedet. vel Ecrisiae Hierosolymitanae, in qua Iacobmsedit, ct in qua hodie Ioannos sidet, quibi nos in Catholica fide nite connectimur θώ bu vos nefario furores aratis imo QBaronius prae emit loco ait: D.Augustium Idem.

Ioannu more snctitatemque sivo tempore mirifice coluit. In centuria etiam I , Catalogi scriptorun Britan mae haec memoranda legor Palladim Gracm primus Scoto centuriaior m Aposto Ioannis quadragesimi quasti

Hiero timor Epistopi discipulus olim fuit, author es colam Harlimius,dum adhuc tetit,aia Erem cultor solitariae Syria loca, potissime

Carmelum incoleres. Eius, inquam, ominis,

qui ad Origenis aligoricum dogma Hieron'- mi atque Epiphanu in se concitauitsir pt quibus tamen ipse ιυudii rationem reddens re- fondisse non Origenis em sed ingenium esse imitatum, edidit ibrum contra ut nudi Obtrectatore. 9 niditutione primorum Mo- G, Ocho-

125쪽

nachorum librum allegorijs plenism, qηem e Graeco transeatum vi Sed quid in his nimium moror'cum adhibita distinctiosine duplicis Ioannis a grauissimis Doctoribus acceptata innocentia Ioannis Hierosolymitani facile innotescat'duo fuerunt antiquis temporibus Ecclesiae

Hierosolysmitans Episcopi Ioanisi mine insigniti, ambo Carmelitae disciplinae profesores, quidam illorura vir fuit sanctissimus,qui librum scripsit ad

Caprasium,alter haereseos author controuertitur, ille iunior, hic antiquior. Ηa quam trado distinctionem, diserte prodiderunt collectores epitomes. quae dicitur Conradi Gesneri, quam si impugnatores aduertisset, minime forsan asseruissent, Ioannem quadragesimum quartum Episcopum monastica

disciplinae patrem, plenum sanctitate, insignem miraculis, haereticum fuisse Origenistam,sed potius falso habitum,

ut talent. Eruantur bae tenebrae,& oriatur lux, Vt cognoscantur, qui Domini

iunt. Nec latuit haec distinctio doctissimum illum,& de Ecclesia Catholica o- Molanus. time meritum Ioanne Molanum, qui in suis ad Martyrologium suardi additionibus, eo die, quo natalis Ioannis adnotatur, videlicet pridie Idus Ianua-

126쪽

ORD. DE M M TE CARM. o rii pium Ioanne iuniorem inscripsiti adiungens eum Oi dinis Carmeli pro- se rem fuisse .porro,ut obiectioni Illustrissimi Baronii ex integro satisfa δὴ ni clam,restat ostendere verum,quod nissum ipse putat, scilicet D. Cyrillum AleΣandrinum Carmel ita fuisset sane hoc clarissime patet ex his, quae ipse scribit in epistola ad Eusebium, ubi frequeter idisertis verbis se profitetur Carmeliti- cs religionis alumnu unde vel ex uno hoc capite oportet,nostrae sententiae assentiri,vel certi negare, illum librum esset Cyrilli,quod tamen apud om nes in cofess,eshcillum esse eius authorem: deinde Trithemius descriptori Trithem. hus Ecclesiasticis ait: Cyrillus Episicopus

Alexandrinus natione Graecus montis carmeli quondam decus, ct cudio insignis: Deinde in officio etiam a multis Pontificibus approbato, quo utitur sacer ordo Carmelitarum in dies acti Cyrilli exprUsε idipsum continetur Iacobus etiam phi Iippus Belgomen sisai. 3. Chronici sui leob ph,

dixit:. Habuit praterea haesiandis Religio D vp. Bergon villum Gracum rum doctissimum, atqMesa' pientissimum qui rato miιlios libros a se edistos, etiam Prophetia spiritu curuit de li. ii. Cyrium natione curam eiu demordinismon iis Carmeli benerali; Prior, ipse aciem enato

127쪽

te anno Domini ir99.o doctrina, ac pro--φhetico spiritu illustratus , insignis multun, fui, qui εm esset admodis doctus, scri fit Vsadam ingeni sui opuscula ad Abbatem Ioachim,de oraculo angelico librum, qui incipii, tempore annorum Christi Ditem de proce fisi Ordinis librum, me solis lumes addi-navinia. -M Accedit his insignis Poeta Mantuanus, qui de Cyrillo agens, haec caro minaceciniti Proilucente diem Libo,gelidamque fugantὸ Ex agri 0emem fert annuafestas risius Vrbis Alexandri pastor defluxit ab alio

Vertice Carmeli Anctae primordia vita Helia defat tuli cresceistiis annis, RHigio erevit rerum, udentia creuit. quia dimna legiisse ientia More Suauiuquomsus cunctos praeellere Patre . Ad decoris tantiJacros eruenit honores.

sen inius centur. r. Ecclesiast.hist. 3.p- Neonu dist, x.t de Monach. Carm. Paleonyd. multu . lib. a. cap Basillius Sanctis r. ili prolo discursuum mmmemorialis etiam traditio totius ordinis Carmelitani,

qui Ilin anquam sanctum suae disci id in prose rem,&ex Apostolicam alio ne natalε illius celebrat, aussus erve, mintimi esse hunc tantum viruit illi adimendum.

128쪽

ORD. DE MONTE CARM. os

simus Card Paronius videtur asserere ordo Varmelitarum non sump erit exordium,nequ ab A merico Patriarcha Antiocheno, ut quidam censent Seruasseque iam am hac tempora hune ordinem tria Religionu votaesesentialia.

Octauo contra antiquitat Caris

melitanae religionis obiicitat se lustrissimus Cardinat is Raro-

. iusto. I 2.3d annum mi. D8r,ab A. lexandro Pontifice exordium habuis verba eius sunt haec: Antesua ab Alexanis dro ad imsuccessorem conueriamus oratione, constantior ita videtur assertio, quod Ordo religiosorum Carmeluarum qui in Palesime, in is Carmel monte fixeresessis, sub eodem Alixandro Romano Ponti e sumo originemrauoto anno amem eiu Pontificatus, ha

betur incerium deinde addit, primordia huius religionis deberi Aymerico Pa triarchae Antiocheno Ad hanc obie

ctionem euertendam eruditus author

petrus, uastellus in suo libro Apologetico pro Ioatinis Rerosolymitani

129쪽

xto DE AC R. ANΤΙQVIT. Monachismo in Carmelo,postquam recitauerat relata verba Baronii ,haec sub Petr .umst iungit Sed hoc est derelinquere fontes, quoere sibi cisternas qua non continent aqua: ad limpidum magis fontem aecurre,Aurdem puram aquam defidem . Etenim maior paraeorum, quorum tibi conflantior apparet assertio, uni aut haretici, aut qui male de mona iasica antiquitate sientiunt in his scindoctis FrancMod Franciscus e uodius libro de vestitu, origi, nsatus Ecclesiastici, qui 'enena ua exsuxit ex mirgili Polydoro a Simone frinast, quan-ιώmμ es susticari, hareticorum commentis conspersa denique ut similibus numeransversedeam,ea est en3entia Iuichaelis Bun-ehingeritis historia EcclesiaB.ad annum Io rsid quid ipsi putat ante Paulum Monasticen nullam fuisse,nec memini me alibi aut legisses, aut audiuisse quempiam, qui esset in Cardinatis Taroni j sententia, ct non mul antiquitatims dica derogaret, ac proinde nihili putato habendam esse eorum siententiam.Caterum hic

tantum animus en eam refutare ex tesyimonio

sum viri Cyrilli,cuius de ea re certa erisclesia adseuerantis illo ipse tempora, cui aduersi-

τὸ appingunt ordinis primam insitutionem ius ipse Armerici, antiqμ- Ioannis nostri

de Carmelitana antiqui e volumen e Gracs

130쪽

nostrorum mimonia,ac fisso leuiternimuia contumelis dicerentur escta,quanquam nemo os Carmeli is rem hanc domesticam cer trus dei iusque queat testari ergo ex his pra- termissis multis, adducam . quem dixitFncti fimum,antiquissimum P.trem Diuum Cyrillum Fresbyterum Consiantinopolitanum. emtium ab Aymerici reformatione Priorem GJeneralem quem erroris, o mendaci arguere. valde temerarium,ac impium'erit Testimonium autem,quod adducit, Cyrilli, habetur in epistola illius ad Eusebium Eremitam,qua ordinis Carmelitici 1 Ioanne Hierosolymitano usque ad sua tempora,continuationem fidelissime enarrat ibii , longum huius rei sermonem,& postquam retulerata ibrum a Ioanne Hierosolymitano compositum de institutione Monachorum Carmelitarum,haec Verba subdit de Aymerico, quem ibi nominat: Intekigens autem quosdam eorum qui in Oceidente superuenerant spretisseniorum monitis, non recte ambulare

ad veritatem religios vita Eremitica in pr dicto Ioannis libro descripta, ct perpendens, hoc ideo maxime contingere, quia Graecas littera ignorantes, nescisbant codicem illum logere,flcis librum illum de Graeo in Latinum irans erri. Caeterum,ut quod in hac hus

ius authoii mpugnatione censeo, i

culenter