Pia desideria : tribus libris comprehensa ...

81쪽

LIBER PRIMUS. 6rtuum, ut incites cupidum . recondjS margaritam; ut augeas quaerentibus amorem ; differs dare, ut doceas petere ; dissimulas audire petentem, ut factas perseuerantem quod plane indicat illa flebilis, quae tuum in sepulchro natum CHRISTU Μ, inter mortuos, quaerebat vitium, durantibus adhuc tenebris ; quam accendera S ut quaereret, sed quaerenti disparebas Vt perseueraret: perseuerauit sperans, & sperauit perseverans; & quia in spe perseuera-ult, videre te meruiti Beata visio Sc plena exultatio. a Placare, obsecro, Sc miserere mei, & non auertas faciem tuam a me, qui pro me redimendo non avertisti faciem tuam ab increpantibita et consitientibus in te.

82쪽

GEMIT Us

83쪽

LIBER PRIΜUs. 63VIII. Quis dabit capiti meo aquam , & oculis meis fontem lacrymarum, & plorabo die ac nocte i Hierem. q.

Omis mihi det, liquidas caput hoc eterlatiar in

etiadas,

Totque svat guttis , quod aeterit ante, comis tFronte patet campus quem sebilis imber inundet, Ripa nec, ut fuditus existatientur, obeae .

O mea, s Jubito, duo sumina, lumina nil

Sat capiergeminis alueus aptus aquins.

Ille meis totvi lacomis non si scit imber, Perpetuo sentis, qui rigat om senis. Capta nec Andromache,qua lumina proluit unda, Issa meis lacomis unda sat esse poteri. Nec tua, Iegside, lacrymati balnea leEti, Balnea noEiurnis htimida semper aquis: Nec quibus es solitus ieiunia pascere, giatice, Nocte, dieque tutis qua tibi panis erant: Plla nec illuvies plorabilium lacomaria cuam pluit in Domini Magdala moesta pedes: Nec tibi , qui geminis inaraverat humida sulcis Lumina )fons moest e, Petre perennis aquae. Sed tua, Nile, melim septemplice flumina rivo, Cum τagus Dacos obruis amnis agroS. sit qualis madid ἔ cum mergit Aquarius annῖ Totaque in Θbernas aBra liquantur aquas ; ut potius trepidas qualis ruit imber in urbes, Omnia cum pluuio claustra reclusa Iovi Culminas'turres es acuta cacumina, cautes, Et nemora, o montes, nil nisi pontus erant. Hos

84쪽

Hos oculis γoueamgrauidis mihi currere nimbos, Et caput hoc, totus fat dit Oceanus. Aut sa item tu geminos tabescere lumina rivos,

Perpetuome mein amne natare genas.

Necsccari oculos, nis cum I lupor obaetitit illis,

Finiat Ct lacomas ultima gutta meas. Felices nimium, mitreae, gens caerula, nymphae,

Membra gnibim fluido sunt liquefacta mitio lmsique paludosis mutatae fontibis artu , Quaου vetus es quondam fama professa nurus. Cur mihi non liqvidissiliat quoque brachia rivis, Glauc que muscosis suetuat etnda comis 'Illa ego sum, fontem quae non admittor in ullum, illa ego sum sit j Ira quae liquor 6se velim.

O Ctinam scelerem mertar, notius Acoon amnem, cui, Galatiea, tuo stimen amore fuit.

Aut aliquod, fieri iubeat me Biblida, Numen, suod feri iugo Biblida, fontis aquam l. tit, Acheloe, tua liceat mihi ludere forma, Hercule decepto, cum leve flumen erin sNon ego itinc, Acheloe precaria corpora poriam, Taiarus, exuro fluminis ore. puter. Et licet obscuri fuerim nisi nominis amnis, Non me nomen mile fuisse, querar. Iugis aqtue largus tantum mihi oppetat imber, Getera securum nomen honoris erit. Ttim mea inexhavaetos deducent lumina rivos, Pindu, ut AEBtitia de nive, voluit aqua .

Perj, fluent lacomae eluti maga flumina vultu, Flumina luce fluent. flumina nodie fluent. Nec nisestere meis oculis erit et a moluptas, Donec erunt lac mis crimina mersa meis.

suis

85쪽

LIBER PRIMUS. 6s

Quis dabit capiti meo aquam, O oculis meis Istatem lur marum, cin plorabo die ac nocte Hierom. 9.σ Q I totus vertar in fletum , & nequaquamo guttae sint lachrymarum, sed abundantia suminis, non satis digne fleuero. b quis dabiti capiti meo aqua di oculis meis fontem lacrymaru ut praeueniam fletibus fletum& stridorem dentium, & mauuum pedumque

dura vincula ; dc pondus catenarum premen eium, stringentium, urentium, nec consumemtium. Heu me mater mea, ut quid me genuisti

filium doloris, filium amaritudinis, indignationis& plorationis aeternae lc Nescit flere qui flenda committit ι & cum sit ipse lacrymabilis, non habet culpae lacrymas suae. d AXa suspirans, a patre terram irriguam petit, quia a creatore nostro cum magno dein iiderio, quaerenda eli lacrynaarum gratia.Hinc irriguum superius accipjt anima, cum sese in

lacrymis coelestis Regni desiiderio, assiigit: irriguum vero inferius accipit , cum inferni supplicia flendo, pertimescit. e Tu quidem Rex gloriae & omnium virtutum magister, docuisti nos verbo & exemplo

gemere

86쪽

66 GΕΜITUS gemere ac flere; dicens: Beati qui Iligent, quoniam ipsi consolabinitur Tu fleuisti defunctum

amicum ,& lacrymatus es valde super perituram ciuitarem. Rogo te , bone IESU , pet illas pretiosissimas lacrymas tuas, de per omnes miserationes tuas, da mihi gratiam lacrymarum quam multum desiderat & apBetit anima mea , quia sine dono tuo, non possum habere eam : sed per Spiritum sanctum tuum qui dura corda peccatorum mollit, &ad fetum compungjt ; da mihi gratiam lacrymarum , sicut dedisti Patribus nostris , quorum vestiθia debeo imitari, ut plangam me in omni vita mea, sicut ipsi se planxerunt nocte ac die. Da mihi irriguum superius & irriguum inferius, visui mihi tacIoue panes die ac nocte. Da mihi, dulcissime fontem irriguum fontemque perspicuum,in quo lauetur assidue istud iniquitatum holocaustum. Da mihi gratiam lacrymarum benedicte & amabilis Deus, praecipue eX mul'ta dulcedine amoris tui & commemoratione milericordiarum tuarum. Tribue pro bonitate& pietate tua, ut iste calix tuus inebrians Spraeclarus satiet sitim meam.

a Lacrymae siquidem sunt peccati diluuium& mundi piamentum. b Et sicut torrens, diuersa obstacula diruit sic lacryma feruentis desiderij. Omnia pecca in diluit, Omnia tormenta contemnit, & cur sum suum ad Deum peragit usque dum perue

niat ad aspectum Dei. Ecclesiastici c. 3s.

87쪽

LIBER PRIMUS. 6 a Nonne laconiis , duae ad maxillam descendunt i A maxilla enim ascendiarit, Psque ad coe-ltimab Rercute Domine, percute, obsecro hanc durissimam mentem meam, pia & valida cuspide dilectionis tuae , & altius ad intima penetra potenti virtute; S sic de capite meo educ

aquam immensam, o de oculis meu vertim fonte lach martim iugiter manantem eX nimio a fectu, desiderio visionis pulchritudinis tuae: ut lugeam die ac nocte , nullam in praesenti vita recipiens consolationem. o Da mihi, quaeso Iacrymas ex toto affectu internas, quae peccatorum meorum possint soluere vincula , &coelesti iucunditate semper repleant animam meam. Venjt mihi in mentem alterius mulieris deuotio mira, quae insepulcro iacentem, prae amore quaerebat, quae r

cedentibus discipulis de sepulcro non recedebat, quia sedebat ibi tristis ac moerens Si ergo ita fleuit, & in fletu perseuerauit mulier, quae

Viventem cum mortuis quaerebat, quae te manu

fidei tangebat: quomodo me plangere & in planctu persistere debe anima , quae te r demptorem suum iam coelo praesidentem , &lbique regnantem corde credit, Ore confite-

ur es Quomodo ergo gemere & flere debet ta-lS anima, quae te toto corde dj ljgir, teque to- o desiderio videre concupiscjt s

88쪽

GEMITUS

89쪽

Dolores inferni circumdederunt me, pra oecupauerunt me laquei mortis. P 17. E 'o iterum Adfino aliquis nova fabula fer,

Infelix candita praedam oranda stiis fEn, mihi mens nemorum sudijs iuuenilibus arsit, Et perit studiis menS prompte capta sim. Mens fuit, ancipites venatu pellere curas ;Non tamen insidiluis, pulcbra Diana, tuo Θωa mihi rabidis non eaet latratamolossis, LuBra nec infeLia follicitata cane. Nec iuga Taneti neque manata territa cornu, Nec sultim molucri cuspide ratus aper. Nec mea Parthenys circumdata reetia tuis, Nec meditata feris callida lina dolos. Numqua ego elpedicin enarida tela et arcus, Vluete Spartanae Virginis arma tuli. O mtinam mens tkia mihi, DiZianna, fui sset l

Non ego nunc praedae cingerer a te meae.

Heu quibim inprudeos siti iij mihi torpuit Has lotin potias, nemorum crura notata mbis f η quota tuis mihi praemia, Bacche, trapetis f. ut agitata tuis praeda, Ctipido iugis fNon tantum pharetram neq;tantum tela Cupido, Cauta sed, τι fassas, fida plagaHNegaeris. Pampineos lanism neque conctitis te thrsos, Sunt qNoque, queo capias ebria crura, doli. msiurgit Dati Samson male tonsis ab νlnis,

Vincta Philisthaeo brachia fune tulit. cum

90쪽

το GEMIT V sCum tacet ignoto me severatus Iaccho, Compede succiduos Liringis Iacche pedes. Idalis, ecce, sitiis iam me quoqtie cassibus ambit, auae toties votis praeda petita meis. Hei mihi, quot circum pedicarum indagine cingori Setifera venantum praepete septa globo.

Scilicet ira fuisseeetia feralis imaro, Antonio; celsi mertice missa iugi tCum patuere, oeuli colictastis unius ictuin Omnia, quae mundo didita regna iacent ;Omnia, ceu parua tellusque polusque tabella, Pictάque Liant minimo corpora tota vitro et Omniaque haec ingens obsepserat mndique rete,

Hic caput, illi pedes Cinnin, illa manus. Sic sua deceptum laquearat quemque τoluptaεm visco Bolida decipiuntur aves. Ahisiva nexilabus tendit mors χndique tramis

Retia, arachnaeo callidiora dolo. Vis sedet nigro venator aranem antro,

Insidians pennis, pridula musia./uis :Sensit Gi mota repidare, cubilia, rela, Emicat, es trepidam raptat in antra feram et ut qualis viridi latet arbore callidus auceps, Pennipedi meditans vincla do 'gregi. Linigeros abdis micino gramine mastos, Spargit S in nitido plurima grana fio. Et circum inesti fas secretaerata molucres, quaeque canant vinctae compede, ponis aues.

Ha,sastu, es cantu ι leuis ille foramine buxi;

HAEDOM, praedam decipit iresuam.