장음표시 사용
51쪽
vanami ad fiιGerendum vinum in charistiam somnii Christi. Vt adeo a Mahorum officium eo tempore praecipue in his duabus robus constitisse videatur, ut nimirum luminaria ecclesiae accenderent, & ministris vinum in cucharistiam suggererent. Ad quod officium qui designabantur, manuum impositione non egebant sed episcopi tantum monitis & mandato instructi illud. auspicabantur, quemadmodum ex canonis modo citati verbis liquet. Issant mologia huitu nominis.
Non nulli se I aliud illorum officium fuisse existimant,
nempe comitari episcopum eique ministrare, quocumque u deret; eamque ob caussam dictos fulta putant arabasor. Vel foreassis ideo, quod una cum seminis canonicis & ascrariis, quiabus in quadam ivsTiNiΛNi minia VJ iunguntur, in exsequiis adseruire obstricti fuerunt. Vocabulum primigenium msuculo uJ interprete, seruum timenem siue pedi situm significat, qui continuo quem comitatur cique ministrat. Et prcaeterea eis hoc nomen datum csse videtur. Enim vero conclusio ista, quam.vir quidam cruditus L hJ inde elicit, quod acoluthorum ordo prius in ecclesia fuerit, quia nomen sit originis, non adco certa videtur: Dissiculter enim sibi quis perluaserit , fuisse ordinem in ecclesia graeca,' cuius tamen nullus etcriptoribus graei ante ivsDNi Ni tempora fecerit mentionem. IV.
Num actuibi iidem sint, qui deputati se ceroserarii
Equidem mcRONYMO XJ noui dicere, quod in ecclesiis o-cH Duaren. deminiae&benefle. lib. I. e. Xlv. Quartus gradus eth eorum, qui ac m- graeee direbantur, ino Britalis, quia episcopum comitabantur, quocumque proficisci vellet. cf sustin. Novell. LIX. t t. cs Hesych- -ε , suxarant, . πεζι m σοῦμα. ba Felli Noe. in Cypr. Epist. Ull. Munus erat cacoluthorum P fi quod aliud, perto. tam ecclesiam hoe secuIo receptiitimum. Quod orientales attinet, nomen agraecis haut um ostendit apud illos in usu mitte. De Romana ecclosia, litterae Cornelii ad Fabium Antiochiensem id abunde testantur. - iὶ Hieron. conre. Vigilant. Tom. II. r. 13. cepistol. LX. m. II. P. sy. a. edit. Fran-
52쪽
rientalibus ad signum laetitiae demonstrandum luminaria acce di consuetierint, quando legendum fuerit euangelium: sed vero ne semel quidem meminit, quod ad hoc negotium peculiarem acoluthorum ordinem habuerint: neque haec ulla ossicii eorum pars in eccle Iia latina videmur fuisse. De quo enim concilium Carthaginense loquitur, probabiliter nihil amplius est,
quam accendere noctu lumina, quando Ecclesia ad orationem ii ere1 em conuenit. Hoc acoluthorum ossicium, quantumcumque pontificii pro apostolica cius institutione militent, non a plius in ecclesia Romana obtinet, sed in cerolarariorum munus transmutatum est, quorum tantum est, ante diaconos caeterosque funale manibus suis gestando ambulare. Quod ab antiquorum acoluthorum ossicio tantopere differt, Vt Duaxmus non fatis mirari possit, quomodo ossicium aliud in aliud mut tum sit, & cur doctores cum ecclesiae veteris aeoluctum appellitent, qui non nisi cer eratrius praesentis ecclesiae exsistatavoruA IJ cardinalis sententiam paullo curatius explicat, grauia terque queritur, quod inferiores ecclesiae Roman e ordines nulla
similitudine ad ecclesiae primitiuae ordines accedant, & quod iam ante quingentos annos vctus disciplina interierit.
eos. M DC LXXXIV. Absque martyrum reliquiis per totas orientis eccistis, quando legendum est euangelium, a m untur luminaria, non utique ad lasan ta tenebras, sed ad signum laetitiae demonstrandum. k Duaren. de minia. de benefic. lib. I. c. iv. p 7 . pag. Ii6I. a. edit. Francos.
MDXCUMI.ὶ NescM, quomodo tandem es , ut hoc munus in lumin riori ui curam postea conuersum fit, dc doctores nostri passim acoluethos cer strarios interpretentuF.co Bona rer. lituis. lih I. c. XXV. n. is. Abiit nune in desueturinem hac distinctio, quae diaconos, subdiaconos de acolythos tantum comprchendebat. Desierane quoque minorum ordinum ossicia, quae plerumque a pueris & ab homiltibus mercede conductis, nullisque ordinibiu a litiat.1 exercentiar. Prascis temporibus nemo clericus ordinabariae, qui alicui ecclesia non euet addictus. Ad millἰ a tem pueri in con.brtium cleri primo litterM, cantum,& ritus eccusiasticos ed aeri iolebant, ve piatim legimus in vitis pontifici tme tum ostἱarii, deinde Ioctores ordinabantur, re sic per gradus ad reliquos ordines adscendebant, eum prius singilloriini offeta mercuissent. Atque hinc oriebatur, ut rerum ecclesia.
stic.irum peritissimi essent, in quibus fuerant ab ipsa pene ii antia enutriti. colluba e ιt Me abe ina ante annos inciter qmventos, donec paullatim ad uias mores deuentum et , quibus nunc vitari ut oc vivimus.
53쪽
Exoresae inisio haud peculiarem clericorum ordinem eonstituerunt. Ihil certius est, quam quod apostolorum aetate & proxime insequutis temporibus potestas exorcisiandi stu etaiendi daemonas plenum miraculis spiritus saneti donum fuerit, non clericis, mulio minus uni cuidam corum ordini, peculiare &rarium, sed aliis etiam christianis datum, quemadmoduma alia extraordinaria Spiritus Sancti dona ea tempestate im- Irtiebantur. ORiomta sat dicit, christianos idiotas, hoc est,sicos precando & adiurando clicere daemonas. Et de Gre' orro Thaumatur speciatim obseruat s R Tra 9J, quod laicus adhuc multa patrarit miracula, nunc sanans infirmos, nunc daemonas, missis tantummodo ad obsessos epistolis, eliciens. Et hanc potestatem omnibus christianorum ordiniuus fitisse communem, CX TERTmaini bi aliorumque antiquorum apologetarum scriptis apparet, Ubi ethnicos prouocare sustinent, quod si quem a daemone obsessum in loco publico & in conspectu magistra
iam' νήματ ν, G. λνατο - τάδε λογι--σ--ε πίσεως γλαξεσιν. Non pauci citrii iani eiiciunt ex Asellas coris poribus, idque sine omni curiositate magorum & veneficorum sed solis preeibus adiurationiburque simplicibus. Nam plerumque plebeii homines hae iaciunt , Per verbum statim coarguente daemonum infir talem Christi gratia, quod non opus sit ad prestigandos eos ex anima hominis & corpore sapientibus verbis Musidis da fide rationibus. . Socrat. lib. IV. c. XXVil. --- v ga Bra σε, ΜΗ'- Θεραπιν- λι---ι δε μισελῶν φυγαδιυ- , a buc lincus eii. , multa fecit miraculae nunc aegrotos sanans, m:ne daemo Iax per epistolarnis ms .c Tertuli Ami. c. x xllI. Edatur hie .aliquis sub tribunalibus vestris, quem clamo ne api coni ei. Iussus a quolibet christiano loqui spiritus ille, tam se Meni nem confit titur de vero, quam alibi Deum de falso.
54쪽
i in sistere voluerint, vulgaris quilibet christianus eo illum
adacturus sit ut se daemonem non deum aliquem esse, confiteatur. Miraucius rEtix fini chiistianorum potestate licuitur sed certo cuidam hominum ordini minime eam adsi- at; quod nec ivsUNus DG MARTYR , nec iRTAzVs f J, nec cY- imus J, nec Amonius μὰ faciunt, sicci lapissime de hac potestate in ecclesia' loquantur
dieiquis ipf dae nono de temet ipsi, consiteri, quot& t mo
mum I pei. is eoiseptos homines per orbem omnem & hae c vestram
urbem, quos alii adiuratores & incantatores & venefici vel ra curare non potu erant . permulti hominum nostrorunt, christianorum inquam, per nomen I si Christi sub Pontio Pilato crucifixi adiurantes canarunt, atque etiam nunc Lanant exarmantes tque exigentes ab hominibus, qui illos obsederunt, muena Iren Iib ll. e. LVl. Nee enim qui sunt a Fimone & Ρrpocrate coecis pomunt donare visum , neque surdis auditum , neque ornues da inues , taetre eos qu. ab ipsis immittuntur, si tamen oc hoc faciunt; dic. Cap. Lul I. In illici nomine, qui vere illius sunt disicipuli, ab ipi accipientes gratiam, perficiunt ad beneficia reliquorum hominum, Quemadmosium vn uuque accipit donum ab eo. enim diomes extatiiunt remuisnue V vere, ve etiam rpissime credant ipsi, qui emundati sunt a nequiitimis spuitibus di sitit inmaelia. pHan. ad Donat. p. 4. p. 3. edit. Paris. inde iam fallias datur, eastitate' sobria . mente integra , voce pura, in medelam dolentium , posse venenorum Ii us exstinctiere, animorum desipientium Iabes reddita sanitate purgare infestis i Aere pacem, violentis quietem , se ocientibus lenitatem: im Dinsetas quas expignamus hom λιs immerΡrnit, is eos sone minis increptatibus cogere, in re ιnt, claris verberibus Irgere, conflictan-ms, eiulantes, gementes, incremento Pinnae Prodigantis extendere, flagris cata
re Arnob. coni. Gent. lib. l. Pas 38. edit. Ham m. MDCX. Quid ' quod istis latuita, quae sunt a nobis inmmatim non cut rei posces at magnitudo aeprom-rae non tantum ipse perfecit Vi sua, verum quod erat sublimiusi muItos criis tiri & facere sui nominis cum adfectione permisit. Nam cum vuleret Chris situros vos esse gestarum ab se retiam, diuinique operis abrogato. es, ne a subesset suspicio, magicis se artibus munera illa beneficiaque largitum, ex taenia illa populi multitudine, quae suam gratiam se bantae adn,irans pista
totis opis es, rustic- atque id Senus desesit . imperitorum , qui per vari. - . ' S. II
55쪽
lycopi senes meri trium primarism se lorum ordinarii
Vt autem hoc donum omnibus hominum ordinibus conramune fuit, ita par est, credamus, specialiore ratione episcopis& presbyteris ecclesiae fuisse collatum, qui, subnata exorcis mum aliquem in ecclesia adhibendi occasiiqne, ordinarii eius fuerunt administri. Ita noNA fi J cardinalis notissimum illuni Tinoia iANi locum intelligit, ubi de christiana quadam femina a daemone obsessa loquens fi J, Theatrum , , adiit, er Dincum daemonio rediit. Itaque in exorcismo cuni muratretur ini viam spi-rinu, quod assus esset fidelem adgredi; eonstanter er iustissimo quidem inquit feri, in meo enim inrωni. Hunc exorcisinum, inquam,
noNA a presbytero quodam ecclesiae, mirificum Spiritus d. donum induto, peractum es e existimat. Idem etiam de exqrcustis apud evpκiANU IJ, diuina potestate daemonas eiicientibus, dici potest; itemque de iis, quorum riRMiLiANus smJ meminit tamquam inspiratorum Dei gratia ad discernendos detegend*sque malos spiritus; uti eorum aliquis mulieri fecit, quae se inspirata in csse, & diuino mandato miracula patrare,
-- cuncta illa miracula admini ulis perpetrarent. Verbo ille compestuit verminantium me Ebrorum cruces, cte illi verbo compe- selierunt furialium vermina passionum: In perio ille viro exturbauit a corpo
ribus daemonas ct examinatis mos restituit senius e sub eorum ponantes π ιESse casibus, iussisue non a Iuvitaties emisiautiae mitiferuAt tiὶ Rona Rer. Litum lib. l. c. XXV. n. XVH. An illi Tertulliantu & Minueius F, lix de exorcistis Icquantur, tamqu-m de clericis ad hoc osticium specialiter oriadinatis, vel potius presbiori eo tunc muneτe IΠngerentur' sicut reuera
Quod hodie etiam geritur, vi per Exorciitis voce humana dc potestate diuina flagelletur de uratur & torqueatur cliabolus. cm Firmilian. Ep. LXXV. ap. Cyprian. p. 223. p. γε s. 67. edit. cit. Unus de ex reii is vir mohatus di circa rel1giosam disciplinam bene semper conuersatus, qui exhortatione quoque fraerum plurimorum , qui ct ipsi fortes ae laudabilis in fide ader ne, exercitatus, erexit se contra illum spiritum nequam reuincendum squi subtili fillacia etiam hoc paullo ante praedixerat, venturum quemdam aue sum de tentatoretia infidelem Tamen ille exoreis a inspir.itus oti gratia Bit ter restitit, de esse illum nequissimum spiritum , qui Prius iam tua putabatur, otiandit.
56쪽
baptizare, sanctificare panem & eucharistiam facere simula bat. Isti exorcismi fiebant inanifesto eum miraculo, & nihil probant amplius, quam quod quidam homines isthoc dono i structi fuerint, qui probabiliter praecipui quidam ecclesiae presbyteri Herunt; illud certe non probant, quod exorcistae laintum eo tempore distinctum intςr clericos ordinem in ecclesi constituerint
g. III. cuo sensu quiΓbei sum ipsius sit exoreista.
Sunt, qui huius ordinis camdem, quam Tinomini aeta tem esse, autumant, quod vini sus magnus ille iureconsultus,
qui TER LL1ANi tempore vixit, in libro quodam suo snJ de e orci satione, tamquam re impostoribus per quos probabiliter christianos intelliuit) vssitata loquatur. GOTHOELEDus exorcistas sudaeos ρb eo intelligi sentit, qui quidem plerique impostores erant: fac autem, ipsum chrimanos intelligere quod vero est similius, si consideres, quod LMTANTius foJ de ipso narrat, Publicasse videlicet illum nefaria principum in eos rescripta;)ni- 'hilo tamen magis prosat, quam quod omnes largiuntur, fuisse
nimirum ςκorcisationum s*u im recationem rem tunc temporis inter christianos vulgo cognitam & factitatam. Alii ipsius TERTvi Linrat wstimonium in libro de corona miluis urgem', quo autem loco, tantum abcst, ut peculiarem cxorcistarum ordinem statuat, ut potius unumquemue suum ipsius exorcistam facere videatur. Nam ibi inter alia argumenta, quibus ad disi suadendum christianis vitam militarem lub imperatoribus ethnicis utitur, hoc etiam adfert spJ, quod niturum sit, ut ad crustodienda idolorum templa ponantur, atquς ita cogantur daemonas noctu defendere, quos interdiu Itigassent cxorcismis; ser quos preces eorum intelligit, ut ivNius recte interpretatur. ta etiam alio loco dissuadens inristianis earum rerum mercatuis
Iam, quae ad sustentandam idololatriam stu cultum daemonum
cs Vlpian. lib. VIII. de Tribunal, in Digest. lib. ia Tit. XIII. IN. I. Si ineantauit, si
imprecatus est, si ut vulsari ver impostorum utar exorcisauit. Lactant. lnihil. lib. U. e. xl. Domitivis Vlpianus in de ossicio Petocon ulis libro septimo rςlcripta principitim nefaria colimit, ut doceret, quibus poenis adfici porteret eos, q)ii se cultores Dei confiterentur.
57쪽
faciant, ita argumentatur, quod alias daemones ipsorum at mni futuri; hoc est, quod ab ipsis foueri & nutriri censendi sint, quoad materiem aliquam eorum cultui sirppedita usrint. sua consimilia, inquit laJ, exorci sit a mos suos, sub v d .nium suam cellarium praestat φ Vic Oma Γε ὶ & noMA VJ falso id interpretai,tur tamquam dictum de exorcismo ante baptismum, v cabulum atavini pro catechumenis ecclesiae accipientes: Cum . tamen hoc loco reuera daemonas significet, qui ita a TERT6U--o respectia eorum dicuntur, qui ad eorum cultum sustinendum quidquam conferunt. Isti eniin homines eorum quasi nu- 'tricii sunt. Vt adeo hic locus recte intellectus pro antiquit te exorcistarum, quatenus pCculiarem clericorum ordinem comstituere dicitur, non militet, sed solum ostendat, quo sensit christianus quilibet suus ipse debeat esse exorcista, nimirum precibus suis resistendo diabolo, ut fugere necesse lineat. 'Moreistae seculo terris extremo certum ordinem constituere
Relicta igitur tum extraordinaria exorciandi potestate, quae miraculis plena crat, tum ctiam ordinaria illa via, qua quilibet suus ipsius erat exorcista: restat, ut inquiramus, quo primum tempore exorcistarum ordo in ecclesia coeperh. Et ' heic nou s fi J sententiam tutissimam esse iudico, quod hac e traordinaria & miraculis plena potestate subtiaeta ortus sit, quod probabiliter gradatim & non eodem tempore in omnibus locis factium est. CORNELira suJ, qui saeculo tertio vixit, e , 'o cistas inter inferiores ecclesiae R ame ordines refert; Auctor tamen eon limio , qui post cum vixit fxJ, non esse certum
ν vi ecom. de Ritita Bapt. Iib. II. r. XXX. p. 36α s) Bona Rer. Lituνςic. lib. l. s. XXV. n. Tvll. Omitto alla Tertulliani Ioca, quae a quibusdam adterri solent ad huhis ordinis antiqilitatem ostendendam, ut oletasAlatria c. XII. de anima c. LVII. de eo; ova mibtis e. XI. enini HI umni exuroseo remo es, quin bapti o praem/rti ur. co Bona ibid. Postea subtram hac poteitata colutituit eccIesia ordinem, qui Lem
58쪽
ordinem dicit, sed Deum exorcisandi donum tanquam liberam
gratiam,cilicumque Velit, largiri. . Et Propterea secundum hanc hypothetin nulla inter lin cons nitioncs regula habetur, quae vuIam ordinationem exorcistis praescribat, Vtpote a Deo tantum, non autem ab ecclesia, constitutis. Sed hac in re constitutioni- tuto fidere non postumus: Certum enim est, hoc tempore exorcistas, tamquam certum ordinem inplerisque ccclesiae tum
oro e tum latinae partibus fuisse institutos: id quod ex concilio Irii ldinis, ad an. CCCXLI. cclebrato, liquido constat, cuius in aliquo canone sFJ chorepiscopis hypodiaconos, lectores;
exorcistas promouendi facultas conceditur; quod ipsum hos mnes iam tum constitutos ccclesiae ordines fuisse, arguit. Post hoc exorcistarum inter inscriores ordines crebra a taculi quar- scriptoribus iniicitur mentio; cxempli caussa a concilio L-dietato fzJ . ab cpipumio fri, PAVLiNO bJ, svLPicio imino ΓΗ , in
- . Primis lector seruiuit in annis, Inde gradum cepit, cui munus voce fideli Adu Ne malos de sacris pellere verbis. Quod quia perspicua meriti virtute regebat,
Iure sacerdotis veneranda insignia nacti s , Mente Ioco digna meritum decorauit honorem.
e sulpic. vit. s. Martin. c. v. Tentauit idem Hilarius, imposito diaconi meIo, sia eum i Martinum arctius implicare, dc ministerio vincire diuino; sed eum caepissime restitisset, indignum se esse vociferans: intellexit vir altioris ingemis hoc eum modo posse constringi, si id ei ossicii imponeret, in quci quidam to
cus iniuriae videretur. Itaque ex reisam eum en praecepIt. Quam ille Or-ῶ-unium-dei Pe1ule tamquam hiuuiliorem videretur, non repudiauit.
59쪽
rescriptis Tugonosti sedJ & GR1TiANi fel in codice Trit olliano, ubi imireratores caindem, quam reliquis clericorum ordinibus, immunitatem a ciuilibus muneribus eis indulgent. g. V. Eorum ordinati . ossicium ordinatio & ossicium eorum a concilio Carthinno q&Lam. to ita deseribitur VJ : Exorcisa, qtmm ordinara , arcipias A mam epis opii libellam, in quo scripti sum exorcis , dicente Abi episcoporaeripe s commenda memoriae σ/abeto potestatem imponendi mami fiaper merymemm, siue baptizatum fue ea chumenum. Hae rmulae
certae preces erant,quibus in nomine CHRISTI adiurabant mam dabantque impuro spiritui, ut ex homine ab se obtesta egrederetur: id quod ex verbis PAVLi Ni, quae de Iebre, quod , ad
hoc ossicium pro elo, habet, porest colligi, ubi disii VJ : b
n -' , - . - - I rimis iactor seruiuit in annis, t ... i. In legra sum e Pit, eui urumu voce fideli f. . Adorare malos e farris pellere verbis.
Non constat, quod ad hoc ossicium impositis manibus Iniraeeo lati ue ecclesia suerint ordi lati: attamen neniini illud, siue publice in ecclcsia siqc priuatim in vilis aedibus aliis, sinem Udato episcopi licebat exercere, uti concilium Io licentim II praecepit; certe consentiente chorepiscopo, qui hoc in casu ex
episcopi si I arbitrio auctoritate instructus erat, fieri id debe-
d Cod. Theol. lib. Xll. tit. l. de De H-.-CXXi. Tom. III. p. 46 . edita' Logd. M DC Lxvo Q Ii ante secundum innitulatum mansuetudinis memex ordi- ne curialis ves presbyteri faitigium vel ministerium diaconi vel exo reissae sincepit ossicium, Omne eitu Patrimonium immune a curialibus nexibus habeat ae liberum. εὶ ibid. lib. xvΙ. rami. dil Episco .les. X tW m. V. p. 36. rim tems, dia. conos, bbdiae nos, ame exorcsem dc lector , ostiarios etiam, ει omnes per- . , ι inde , qui p imi sunt, PersonMium munerum evertes esse praeeipim . fὶ Cone. Carthre. iv. c. Vii. TOm. Π. P 2 O. Paulin. Nataov. Fel.c. id. nota K pag. 24 cla Cone. Laod. c. XXVI. 'on τίε χαν. -- - μέτι - πιως-μπτε - -ε οἰ - φ. QEod e os adiurare non oportet, qui ab episcopis promoti non sunt, neque in ecclesiis neque in aedibus. iὶ Coned. Antioch. c. X. Vid. g. IV. not. y P. 24.
60쪽
g. VI. energumenorum Userumque nominum o stationum
Die gwnwni quorum in gratiam hoc officium constitutum fuit, ita vocabantur vocabulo quod in latissimo significatu suo homines a mouente seu operante quodam spi itu, liue bono sitie malo, agitatOS denotat; at sensu strictiore a scriptoribus ecclesiasticis usurpatur pro hominibus, quorum corpora a malo spiritu Oppressa possidentur. Quam ob caussam alias λυμνιθρονοι, fui iam dc κατ ηριοοι dicebantur. Et quum hoc saepissime cum magna commotione , vexatione & disturbatione corporis esset coniunctum, quae interdum phrenesin & furorem, interdum Paroxysmos epilepi, cos aliasque violentas conquassationes & contoniones erui hat ; tales homines hoc respectu dipe latinis autem scriptoribus hiemanter, hoc est, hiberna quasi ten pestate agitati, appellantur. Ita emin-ω- auctor in qui dam locis s J eos simpliciter vocat, Der quos illam evergummos intelligere, planum est, quod alio loco LG
pat; & narrat nobis preces, hoc nomine, quum oblationes Merent in altari, pro uniuersis hominum statibus& ordinibus f sas, ut Deus ipsos a Violenta ista agitatione daemonis vellet liaberare. Ita viri docti plerique, CXcepto AisAspmAEo, phrastin