Iosephi Binghami, angli, Origines siue antiquitates ecclesiasticae. Ex lingua anglicana in latinam vertit Io. Henricus Grischouius Halberstadienis. Accedit praefatio Io. Franc. Buddei ... Volumen primumdecimum et vltimum 2

발행: 1725년

분량: 496페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

471쪽

fun 'amento nititur, existi inantis, in vita ubi vem- ζ empla habent uir, recentiores quoUam librarios vocabulum tunicam in damaueam mutasse, Vtpote linguae I con-ὶ tudini sui temporis, ubi dat matica sacris ecclesiae vestimentis adnumerata fuit, magis consentaneum, licet illud 1n nullo intinuo auictore hoc sensu adhibitum de preendamus. tauam nunc non nulli tunicam sacerdotalem vocant, Origine vestis erat gallicana, quam Antonius Bas nus, issem Galliae na- primus inter populum Romamm introdux t, inde

erat ad talos usque demissa, qua populus rectoket, indutus esse debebat, quum ad satur andum Impe orem introiret. An vero isthoc tempore etiam clericalis vestitus fuerit, de eo quidem dubitari potest , quandoquidem

ulli: antiqua scripta de eo ut tali loquitur. Quod si autem

fuit non peculiaris tamen clericorum habitus fuit, quia spAκ- rei Mus si'. Qui Constan ini aetate Vixit, caracallas a communi plebe Roma tum gestatas, δι ab earum auctore e Mallaikianas dictas fuisse, perhibet. quod cum,tibio coniungit miPHANius, Vel aliud eiusdem vestimenti nomen, vel ei simile vult: si ficat enim ram mmcam, Vt PETAvivs tkJepiti vit. Caraealtae. Cum e Gallia vestom plurimam devexisset, talaresque e aetatis λisset, coesisset lue plebem ad se silutandum indutam talibus introiade nomine huius vestis , Caracalla cognominariis est. ἔ i , Sobtiam vit. Caracall. P. 1 1.-tar colia nomen accepit a vestimento, quod a io dederat, demissis usque ad talo , quod ante non saerat 1 unde hodieque Torianae duint in ea calis huiusmodi in usu maxime Romanae plebis fidi i in Epiphan. haer. LXlX n. lil. idem est quod Hesychio α suidae . iiφ- . hoc η---Palladius in historia Lausiaca, quem cita a lessus -,- -- s de Melania iuniore ------ καλπιε -- utraque voce dimidiata vestis exprimitur. Colobium euriam tumeam interprerari possis. Proprie quidem quae manicis careat, M M. curtata M. De qua non nihil ad Themistium diximus. Md noci minus apte se appellari videtur, quod non Vltra pectus atque humeros pateret, quasi dim,diatum esset pallinm. siquidem latum clauum nominari censet Acro ;evi reseondete dicit indumentum illud ex purpuva,quod a ceruice ad pectus e tantui stabant principes. Ergo Propterea de vocatum est, quia iustae vestis more nequaquam extendo tur. Aliud est epita, po-mm, de quo Germaeras Constantinc Politanus.

472쪽

& alii eritici id interpretantur; η, συ , iuehum, quod ante datae descriptioni iesipondet. Quod ad Iimaisi attinet, cuius in Vita Cyφrior fit mentio, & quam a no- Nivs antiquum epistoporum habitum fuisse dicit, nihil nisi vulgaris vestis e linis confecta videtur filisse, licet ignoremus duo alio nomine nim pari debeat. BARONivs s II de linea intectula, siue indusio non intelligi debere lepide statuit, adeoque lino um indumentum, itiaice dictum NMetto , Din concludit quod eiusmodi argumentum est , quod lectori risium excrutat , sed animum eius ad adsensum praebendum non m gnopere Vr ei; attamen tam bonum est quam ullum liud, quod 'adfert, episcopos aetate Cypriani vestitu ab aliis distincto im publicum processisse, probaturus. Clericos peculiaribus vestibus, quum sacris operarentur, viss fuisse, sialtem taculo quarto ineunte, non negamus, scd suo loco probabimus& demonstrabimus: ista ullam eiusmodi distinctionem extra Q-cra in reliquis ipsorum vestimentis co tempore obseruatam ui- h

isse, id qindem ex hactenus dictis non liquet, sed contraritim

s cIs recentio s. eis machi thecuro constat, vestem notat Epiphais' nius eo irea Atiomanitas seu haeresi Lxl X. 'Hμφ---. --τι - - λ.- νί--τῆ --γκα, Hu emissu per erat inta uno ε- horis e Lo es a a fir erat. Palladius his . Laus. ia Mul. ia i , n re p. 43 Παν--τα σηρο---ε Θvm ς-- αν---2 .is. Omnia saberica hemip ria, ain cuia altaribus deae.t. Hei,chiu, α Suidis scribunt , ct interpretantur, , uiso ae ita um insis nidiata υestis. Cl. Meursm hanc quoque lectionem prob it, quia veόte significet. He*chius Φάμ,--- . item, πυ- ia . V λαιον. P.M., smuculum. ita etiam suidas, de E iro .cumron. mo. CCLXl. μ. XL. Ex iis adeo certis antiquitatis eαlesiasticae monuia mentis, qualia esse soloeet, viqvorum habuus , probe possemus intellisere. Sed illud primum de lini 'canea, caeteris vestibus exspoliatus, i ictum gla-- dii orem deiis reniansit indutus 'macte considerandum. Ex iis enim, quae indictis aliis sunt superiis notarii, ne nem certe puro Meo obtusum mouima ψ cum ipsa di me, Cyprianum exutam bino atque tunica remansiste in linea Misimet de linea imeriau tmesigenaeum, qua super nudum indui consueuit rnon enim decebat sacprdotalem decorem, Cyprianum ad interulam usque denu- . dari, cum praesertim ad line inin cogeret magistratus, in carnificula λnctio postularet, quid enim opus erae ad capitis obtruncati em, ad subuculam usque exui, quum praesertim nullum ea de re exstet exemplum P sic igitur molia A

473쪽

potius euinckur. Lectorem haec moneri necesse fuit, quod, nonnulis ea imprudenter confundunt, & argumenta pro Vel com' tra hoc vel illud adlegant, quae tamen diuersam admodum admittunt considerationem.

LIBRI SEXTI

DICTA. CONCLUSIO CUM ADLOCUHONE AD

ERUM PRAESENTIS ECCLESIAE. I..I. Obseruatio prima: Non omnes leges ct regula veteris echissaea praesenti ecclesia eiusque clericis oberuari, ne-

ando hactenus praecipuas veterum Iego & regulas, quae

ad electionem, qualitates. officia &generaliora munia pria mitiuorum clericorum spectant, considerauimus, ealde mnia uno quasi obtutu conspicienda exhibuimus, specialiorum officiorum consideratione ad locum cuiusque proprium resem vatat hanc huius nostrae dissertationis partem, Ribiunctis paucis quibusdam, iisque necessariis dc ad praxin cleri praesentis ecci se spectantibus, monitis finiemun Atque heic primum ante Omnia obseruandum fuerit, non omnes veteris ecclesiae leges ac regulas hodiernos clericos obligare, nisi quatenus res in se ne cellarias complectantur, vel inter r-ulas ac canones, a praesemti ecclesia receptos ac auctoritate munit adontatae sint. monnullae enim leo eκ specialioribus rationibus, statur ac conditioni ecclesiae istorum temporum peculiaribus acpropriis, latae fuerunt. Et sane non absurdum tantum sed etiam impossibile foret, homines ad istarum omnium legum obsequium ac obser- vantiam redigere, rationibus earum cessantibus ecclesiaeque circumstantiis tantopere mutatis. . Aliae leges ab ecclesiis partis laribus pro se ipsis QEs factae' fuerunt,uuae alias ecciclias numquam obligare potuerunt, nisi ab ipsis libere receptae, vel eis auctoritate generalis cuiusdam concilii, in rivo ipsaemo reprae-kntatae & consensum suum tacite testatae si erant, impositae. Multo in uus nunc absolute & limpliciter ecclclias tanto tacu-

474쪽

iorum litteruallo disiunctis, obligare possunt; quandoquidem unaquaeque ecclesia leges de rebus mutabilis natui ae sibi ipsi se rendi notestatem habet, nullis alius cuiusdam ecclesiae legibus aditricta. Neque consequenter ulla isti nacti ecclcsiae membra ilium te arum obsieruatione tenentur, nisi renouatae& valore instructae fuerint ab ea ecclesia , cuius membra sunt. Et hoc ecclesiae catholicae sensiui ac praxi conuenit; quod he obseruari necesse est, ne quis de huius nostrae dissertationis scopo perperam iudicet, ac si eo spectet,vi, quam clamque regulam heic memoretuimus, ea ncccssaria fiat & vim obligandi accipisat; vel ut pryΘhtem ccclesiam reprehendat, quia non in mnibus rebus modo vetustae praxi conueniente agat a Id quod fieri nequit, nisi omnes casus & circumstantias in omnibus iaec iis easdem efficiam .

obseruatio secunda : Quaedam veteris ecclesiae regulae praestan- ιυβmum usum habiturae essent,siis Olegitima aucto- i. , ' , , ritate reuiis erent. ii Deinde autem, hoc non obstante sine cuiuspiam ossensi ne libertatem obseruandi mihi me poste sumere, existimo, ouod nonnullae veteris c teliae regulae praestantissimum usum haDitu

rae essent, si iusta ac Iegitima auctoritate in praesenti ecclesiaru- viuisccrent. Quid, quaeso, si legem haberemus, Iustinivitea in in lege ciuili consentaneam, qua quilibet patronus, vel quicumque clericum aliquem cligerent & praesentarent, iureiurand adseuerare tuneruntur, quod neque propter aliquam donatio-Dem, promit sone aut amicitiam, aut aliam quamlibet

catillam, scd icientcs cum rectae & carbolicae fidei di honesiae es.se vitae & litteras nosse, eum elegissent ρ Nonne Gret hoc egregium aliquod praesentium legum contra pactiones Λι uiniacas ad

ditgmcntum e Quid . . si antiquorum chorepiscoporum ordo in ampyoribus dioecesibus restitueretur Si coadiutores episcopis infirmitatς laborantibus vel senectute confectis darentur Θ --. .magni Vsus forent, uti ad multas res alias ita praecipue ad exercendam disciplinam, & ad facilius ac constantius Ieragendum excellentissimum confirmationis officium ὸ Pruens lector hanc obseruationem de multis aliis exemplis facere

ipse Flerit,quae heic a me suppeditari necesse non est, sed poti-Ηlta 1 us

475쪽

iis praetermittulitur, quod tantum historici antiquae' ecclesiae partes ago ; aliis, quorum id est ossicii, relinquens, ut pro h dierna ecclesia leges sanciant, si quid heic suggestum fiterit, quod pro sua sepientia ac prudentia materiam te in, in maius enencium & incrementum ipsius ,facere se posse, existiment.

Obseruatio tertia: AI quidam antiquae ecclesia I gessest formare postent clerici, licet non sint praesentis ecci

Porro obseruari potess, obtinuisse quasdam leges Inflanti qua ςcclesia. ad quas, dicet non siint statutae leges pr, mih G-i

Heliae, clerici tamen innocentissime se conformgre ponent: &forsan honori & incremento ipsorum foret, si sponte in d eas se conformarent, quandoquisem nulla lex habetur , quae illud vetet. EA Num in uno isti: modi casu. dabimus. ruat dexquaedam veteris ecclesiae, ytisupra ostendimus saJ , qua clerici omnes controuersias ciuile, quas alii cum aliis ha baa,to interst mutuo dirimere, nec ad sae Iarces aliquem iudicem adire in hebantu , nisi ipsis lis esset cum homine quopiam laico. Iam vero licet nulla talis lex in hodierna ecclesia reperiatur, neque ramen ulla est, quae impediat, quo minus elerici episcopos mos arbitros eligant, & sponte sua omnes caussas suas ad ipsos, vel alios quosdam iudices referant, de quibus inter ipsos conuenis.set; quam finiendi controuersias rationem christianos homines decentissimam esse, fatendum est. Unde etiam, ut ostendimus in ecclesia primitiua ab laicis fisequentissime adlistia fust, quippe qui episcopos suos, sponte facto compromisis, arbitros eligebant, ad inhaerendum eorum sententiae semetipsos obhgantes. Quod igitur in laicis adeo commendabile fuit, in clericis multo honestius eorumoue gratii mi ac dignitati conitententiis sit , ne. cesse est; ut ne alia emolumenta memorem, quae G hac coninno 1 tas disimendi via potius, quam ex ulla alia, ptant exmnere. . Ex hoc unico exemplo facile cris ad iudicandum ma tenus iustum honestumque tuerit clericis, veterum clericorum maκin m aliis similibus casibus inutari. in i

s. IV.

476쪽

Obseruatio quarta: Demet rum exemplorum mac sis is : i de legibis perpetuae oble nic Vlthna obseruatio, quam in praesentem figertationem nostram faci ani duximus, ad istas ecclesiae veteris leges asetinet, quas ii ecessarias esse & perpetuo obligare, fatendum est. Cuiusmodi sunt pleraeque, quas secundo ac tertio huius libri capite recensuimus, de vita α ossiciis clericorum praecipientes. Quibus omnium ecclesiarum clerici perpetuo tenentur, quum istarum legum materia ab lutae & sempiternae sit obliseonis; nec ullum umquam at, earum obsequio immunem esse sinat. Veterum igitus maxis in conformando sese ad istiusmodi leges continua admonitio, ipsorumque exemplum aeris clericorum omnium aetatum imitatio futura est. Nihil est,quod animos nostros' plarumque magis moueat atque ciat, quam magna &nobilia aliorum exempla. Haec simul iucunde insinuunt & adeκplendas ossicii nostri partes potenter nos excitanti Haec fieri posse ostendunt, ut tuae r ulae obstruentur, quippe quas a mortalibus iisdem quibus nos adlactionibus obnoxiis, iam obseruatas exhibent. Haec animi nostri magnitudinem sancta qua' dam contagione inflammane & nos ad nobiles actiones, aem lationem nostram prouocando, suscitare pinum. Haec inopis nantes nos in laudabilium erum exercitium, nostras a propiastis nobis exemplis aberrationes. eliprobrando atque reprehendendo,deducunt. Hare modestiam nostram adficiunt & in et tum conuertunt. Haec diuersas nostras necessariasque es commouent rimque ad agendum opus nostrum, has inna.

tas nobis aemulationti si tillas & msita χllertiae in bartienta excitando, instigant. Quare , quum alii editis in lactes pulta cam de ossicis di cura pastorali perspicuis regulis de stitutionibus ecelesiae non mutilem Neram praestiterunt, ego veterum exempla ipsorsim regulis addid ,quoco melius nos excitarem, ut ipsorum vestigiis insistamus, quae aptissimorum ad institueo incommouendumque exemplorum beneficio signata nobis sime atque expressa. Quis, quaeso, eximiam illam defensionem aeresponsionem, qua aducisus praefectum aria inm usus est a snivss', legere potest, quin veritatis simili occasione defendendast

477쪽

dio quodammodo incendatur ξ am audens & diagnanimus, non obstantibus ipsis malevolorum & improborum calumniis, ad decertandum pro fide reddetur is, qui leFrit scJ. quam

absurdis comumeliis conuiciisque Oiseati Iruerint ATH ANA-sivs dc BAsia. ivs, maxima illa eccleux Iumina & mortalium, optimi, ideo quod in causis religionis confia i haeresia Arianum d carint. Contra ea quam pacificus, quam candidus, quam ii genuus & prudens essicietur in componendis minus necessa-rὼ controuersiis, quae inter catholicos in ecclesia ortae fueri

qui magnim illud candoris & studii pacis exemplum ' er

oculos sibi propolitum habueriti quod NABAMamus saJ inpers ina describit ATHANAsu, qui pro sua prudentia duas partes e cath Iicis inter se contendentes conciliauit, qui propter paucas syllabas & altercationem de meris Verbis ecclesiam propcmo-. dum discidissent Θ Vt unum tantummodo adhuc addam: Quis est, qui quum magnum illud caritatis ac abnegationi sἰr niplum in patribus tempore collationis Carrisim Mosclerigerit,&considerauerit, quam sorti & promto aniliis primatam utilitatem suam propter bonum, pacem & unitatem ecclesiae neglexerint, non eodem nobilistimo spiritu & flagranti amore Christi aliquantum adfletur ὸ quod ipsum ei animum addetinquiduis ccclesiae bono libentissime. ve iaciendum vel si ere dum, priuarumque suum commodum smblicae utilitati deum vendum; quandoquidem cum sanctis istis patribus, se propter ecclesiam, non ecclesiam propter i factum esse, persi alis nata habet Quemadmodum hoc maxim ni falutis consecutionem ccclςuae adfert, si has similesque Virruxe4 ac dom gratiis cleri corum seorum mentibus impressiri ita inter alia adminicula, quae ad finem istum obtinendum adhiberi possiunt, nullum forsan huic effectui accommodatius est, quam si istae virtutes per validam quamdam ejusmodi illustrium exemplorum incitationem commςndentur. Et qui tura Firmii imagines. publico con ς i exhibet, ut ad minimuni ista defensioue xtendi ve

nia indu ri poterit, qua usus est Him Dd,

quod

478쪽

RSpretatiores quaedam regulae obseruandae commendantur. Pre. - mum quidem eae, quae ad antiquom homines tu ministeriam ecclesiae educandi methodum spectansi Verum enim vero dum in commendandis veterum memoplis ita sedulus sum, committendum mihi non est, Vt quasdam ex praestantissimis ipsorum regulis in culcare negligam Cisi m i ssint ipsorum leges de educandis adolescentibus in usim ministerii hcclesiastici sub magistro disciplinae; cuius negotium erat, mores & vitam eorum tormare,&ipsos estismodi studiis reexercitationibus adsuefacere, quibus ad superiora officia ac munisteria in ecclesia praeparari & apprime idonei reddi possent. iuuentutem educandi methodus quum iam, ereciis ac demiis ac Iudis litterariis, mutata sit, ad quos haec cura deuo Iura est, illi in eam cogitationem omnino debent incumbere, ut idem fmis nihilo semis obtineatur, hoc est, ut omno hau 'nes, ad sacrum quoddam munus adspirantes, tam in studiis suisquam moribus recte erudiantur, ut ad arduum opus suum&va rias futuri muneris partes idonei fiant, Et tamo maiorem hac in re curam ab illis adlis,eri necesse est, quia episcopi hoc aeuo speciaIem istam morum ac vitie. istiusmodi hommum notitiam habere nora possunt, quam olim habuerunt, quum in ipsorum oculis educarentur eorumque inspectioni subessent. Iam vero, quod ad hanc studiorum ac vitae ipsorum partem attianet, primum a cura & deinde a testimonio eorum dependere debent, quibus educatio ipsorum commissi esto su enimvero recenti' quidam praestantissimus auctor fg I, qui in sontes corrimit hodiernorum christianorum status inquirit, ubi de ostficio pastorali deque ordinariis homines ad illud educandi viis laquitur, duplicem de modo educationis in muItis Daerapae a -

demiis

479쪽

demiis usitato, habet querimoniana. Primum quidem in im es suod attinet, queritur, mrod iuuenes illic vivant iustoliberius diluis ipBrum consiliis & arbitrio res icti effraenatos & dissolutos se profiteantur atque ostentcnt. Quid, quod non tantum ibi licenter vivant, sed priuilegia etiam habeant, quae ipsis ius i dulgeam omnis generis petulantiam belluria facinora cum publica hominum offensione impune perpseraddi, ipsosque magistrarus iurisdictioiu crimant. Iain vero istae uniuersitates, aequas baec spectat accusiatio cuiusmodi Dei beneficio nostraea . . aluaria non lanc maximam caussam habent considerandi, qque,

vique a prisco illo exemplari aberrauerint, dc quanιρορ antiquam illam educandi rationem sub inspectione epim gubernatione magistri disciplinae in una3Raque cc'si' inter arum academiarum mpthodum intersit,' in quibus, s vir ille

doctus Vera narrat, secuta magistrorum ac profes Brum ad miseisinandos Gscipulorum suorum mores non . Sten 'x ,, ALtera ipsius querimonia ad studia, qu*inacatamiis cis crattinet, in quibus duo , ςsidςrat. ATheologia, in Gatur di facia bcriptiixa explanatur ineth9go qiitastica & mere specillativa. Loci communus res , terminis icholasticis S quaestionibus minus ne figriis . Do ritur iuuentus praecipue de qua uis materia dispime di uni irisam religionem reuocare in conti Ovcrsias. H cmethodusii

480쪽

siministerio se consecrant, di vcrsisS ro doceantur, quarum co-

segnitio maxime necessaria eis esset. Historiae & anticuitatis es siclesiasticae studium ibi negligitur. Theologia moralis in scho- ,,lis theologorum non nisi testina & schola1tica ratione doc situr ; & in multis academiis omnino nihil de ea traditur. Ra--ro de disciplina ibi quidqtiam dici, audias. Pauca vel nulla Amonita de Latione gerendi curam eastoralem & gubernandi ecclesiam luggeruntur. Ita ut plurimi eorum, quibus hoc OB ficium demandatur, illud auspicentur, nescientes, in quo illud ,,consistat: neque ullam aliam huius rei ideam habeant, quam riquod sit eiusmodi prouincia, quae ipses ad habendas conciones

se& textus sacros explanandos obligeti,, Persuadere mihi non possum, ad omnes uniuersitates hanc accusationem aequaliter pertinere, neque inquiram, qualentas ea ad earum Vllam spectet,

sed solum dicam, quod vitia, de quibus heic fit querimonia, in

methodis educandi iuuentutem, in ecclesia primitiua adhibitis, rarius deprehensa fuerint; ubi, sicut ostendimus, praecipua hominum ministerio ccclesiae destinatorum studia, & ante & post eorum ordinationem, eiusmodi erant, quae ad eos in necessariis ni ionis suae ossiciis ac partibus erudiendos directe spectabant.

Magna diligentia id agebatur, ut homines ad sollicitum & pr cticum scripturarum studium obligarentur, & ut sibi ipsis historiam, leges ac disciplinam ecclesiae notas redderent, quarum cognitione atque exercitatione periti fierent omnium artium curandi animas hominesque pios.ac sanctos emciendi, id quoaspiritualium medicorum negotium est, & tota muneris pastoralis ratio. Qua igitur in re eorum regulae atque exempla omni

bus ecclesiiis imitanda aptissime proponi postunt.

SEARCH

MENU NAVIGATION