장음표시 사용
441쪽
quorum historicorum monumentis obuia sunt, quemadmodum so ex ris qJ multo post obseruatiit, qui ingentem exemplorum copiam in hanc rem congessit. Plura in coTEL Rio dii & nεWg-R Gio Dd, quisquis Volet, Videre potest. In re enim tam plana &manifesta non necesse esse, arbitror, ut illis sigillatim c narrandis immorer , sed ad aliarum legum, quae ad clerum attinent, considerationem progredior.
f. VII. Leges adsiduam clericorum in Aco domiciliisui praesentiam
Proxime huc spectantes leges sunt, quae ad constantem clericorum in parochiis suis commorationem attinent; quarum scopus idem erat, qui reliquarum omnium, nemne ipsos ad adsiduam 'officii sui procurationem obligare. Et istae leges tam ad episcopos ouam ad omnem inlariorem clerum spectabant. Concilium Sarduense bJ diuersos canones ad hanc materiam pertianentes habet. eptimus decernit, nullum episcoporum oportere εὸς ad castra imperatoris accedere, Praeter e OS, quos imperator suis litteris arcessat. Proxime sequens suJ octauus
M ἱδ υ αιώ.u-τοῦτε ναρ χ- του σεσωπρο δε τυγχαν , - - Sagar λα- ωαλην- Ar-arm. inia caepe comi igie, ais iquos qui egent trisericordia, ad ecclesiam confugete, qui propter sua peccata vel relegatione, vel in insulam deportatione damnati, vel quavis Hia sententia addicti sunt; iis non esse negandum auxilium, sed sine cunctatione de dubitatione iis veniam esse petendam. - - Hoc quoque vestra solertia iudicet, ut quia vi lumest, ne aliquis episeopus in condemnationem inῶidat ad castra veniens, si qui eorum ei modi, quorum sirperius meminimus, habeant preces, per proprium
diaeonum mittant, ministri enim persona non est inuidiosi, de qua concessa furint, citius persem poterimi.
443쪽
fructus suos colligendi caussa eo proficiscitur, idem tempus in dulget ita tamen, ut in ecclesia ruris, Ibi possessiones suas habeat lingulis diebus dominicis ossicia diuina obeat. Et per duos canones alios s=J eiusdem concilii idem absentiae tempus presbyteris ac diaconis circumscribitur, & utriqtie ante memoratis rogulis pariter ac episcopi adstringuntur. Concilium Agathense Iupro ecclesiis Galliamm idem decretum habet, Maro1ω et Areo iater, inquiens, Aper tres hebdomada/ ab ecclesia defuerit, reiennio aram Nio ne suspendatur. In ecclesiis V Damir intuitu huius adsiduae clericorum apud ccclesias suas commorationis episcopus secuniadum canonem quemdam con . . Carthaginensis quam proxime
ab ecclesia saJ habitare debebat. Et in concilio quinto fra alia
regula datur, oportere quemlibet episcopum apud cathedralem suam ecclesiam domum nabere, nec ea relicta principati cathedra
Quidam fiarem de covisopi in ciuitatibus, in quibus episcopi. constituuntur, videntur valde pauca, quκ sibi sint propria, posiderea in aliis autem Iocis magnas possessiones, ex quibus etiam postis opem serie pauperibus t iislsitve ita esse concedendum iudie , ut si in suas possessiones venturi sunt, de iactus suos eo lecturi, tribus diebus dominicis, id est , tribus septimanis in suis possessionibus degant f dc in ecclesia, quae prope est, in qua presbyter populum
congregat, ne congresationis e pers esse videatur, conueniat de ossicia diuina obeat; & ne fierentius in eluitare, in qua est epistopus, misit. Eo enim moiado S res eius propter ipsus absentiam nihil detrimenti patientur, de arrogantiaeae superbiae erimen essi ere videbitur. e v) Cone. Sariu e. XVI. ΑΩΦ -- ' οὐκ ἀθω. -- - πηλων τυπι
ignoratis, qualis quantaque fit mei salonicensium metropolis. Saepe itaque ad eam ex prouinci a presbyteri δc diaconi accedunt, di brmis temporis mora non contenti permanent de omne tempus illie agentes transsunt; vel vix tandem post plurimum tempus in stras ecclesias reuerti coguntur. De iis igitur defini. dum est. Gus epistopus dixit: ea decreta, quae de epistopia constituta sint, is eritur etiam in eitismodi petibnis. Can. XVII. Quem auctor simul adlegat, nihil in rem praesentem habet. 2 Com. Agath. e. LXiv. tom. Iv. P. 1 m.
ca Conti Carth. IV. e. Xlv. tom. IL p. raor. Vt episcopus non Ioale ab ec .sa hospitiolum habeat. b) Cons. Orth. v. c. v. cibid. DIε.
444쪽
sedrae ingligere. Ex his igitur clucet, Quod ecclesia ciuitatis prae. cipuus domicilii episcopi locus esse .lcbucrit. Et cΑssAssvrivs Id in suis adbunc canonem adnotationibus episeopos Galli e puniagit, Iraiis cancinii, inquiens, conrr limi enscopi, qui magna parte anni rure versantur e deliciamur. Sed Vnum est, quod hac in rc difficultatem quamdam parit, quando Iustiniami fdJ finit, ut nemo epi soporum foris asea GHem PLVSEAM PER ANNUM TOIVM as esse audeat, ni hoc per imperialem fiat iussionem. Eri quo consequatur, opiscopuin ab ecclesia sua per annum ordinarie & extraordinarie diutius abesse posse , sed ego mentem eius esse nuto, quod abesse pollit annum, quoad vixerit, non annum poli annum; sic enim pcrpetua abaentia euasura esset, quod concedere veIle, legis intentio non est, quae ipsos potius ad id, quod ediametro contrarium est, obligat,nisi imperator urgente re quadam extraordinaria iecialiorem illis libertatem indulgere consultum duceret.. ' VIII. plurium ecessarismusurpatione O de legibus contra eam facts. Alia regula iisdem quibu3 priores, rationibus fundata, erat, quae plures simul ccclclias habere prohibebat, eaque episco. piaeque ac interiores clerici adstringebantur. De episcopis res manifesta est ex AMARosio, quod non fuerit licitum episcopo quas habere ccclesias. Loquens enim de his verbis apostoli: episcopum oporser esse unius morit inirim dicit: Si .d superflem υJrantum litterae respicianetus, prohibra bigamum episcopum ordinari e o, -- να ad altiorem sensum conscendimus, inhibet episcopinn duas usurpare e
risi, Hoc est, ubicumque duae antea dioeceses fuerunt, noni,stum erat, unum episcopum ambas usurpare, nisi ecclesia pro sua sapientia ac rcrum suarum statu p4s coniungere satius iudicarct. Et certe notatu dignum est, quod licet multa exempIa
445쪽
translationum cpiscoporum de minoribus ad maiores sedes o via sint; ne unum tamen exemplum in antiqua historia, qua tum ego quidem memini, occurrat, quod quispiam ex istis episcopis utramque sedem iunctim retinuerit, immo qnod ne inter ipsos quidem Arimin, quibus alioqilin regularum obseruatio m Dime omnium curae cordique erat, hoc factum sit. 4od ad inferiores attinet clericos, distinguendum nobis est inter ecclesitas dioecesianas & parochiales, & inter ossicium & beneficium in ecclesiis parochialibus. Ecclesiae necessitates a presbytero vel duacono requirere interdum poterant, ut in pluribus una ecclesiis parochialibus ossicia dimina obiret, si qlia esset ministrorum pG nuria, sed reditus istarum ecclesiarum idem ad ipsum non 'ecta bant, quia in commune ecclesiae Urbanae seu cathedralis aerarium pensitabantur, eX quo ipse menstruam velaniniam partem sitam, quum totum diuideretur, habebat, quemadmodum antea obse vatum nobis est. Et hoc porro demonstrat, quod in primis istis inculis non eiusmodi plurium beneficiorum usurpatio, sed tantum plurium ossiciorum procuratio locum habere potuerit in eadem dioecesi, intra eiusmodi tractum ac restionem, ut quis in duabus parochialibus ecclesiis per se ipse ministrare & sacris operari posset. Quod autem ad diuersas dioeceses attinet, quum ordinarie fieri non possit,ut quis munus parochi in duabus dioecesibus obeat, canones seuere prohibent, ne quis nomen suum induarum ecclesiarum catalogo habeat, Vel Vtriusqe reditus partici-pet. Concilium GaDelon se hac in re praecise decernit ita
hanc sentcntiam: Non liceat clerico in duarum ciuisinum ecclesias eodem tengere in cura gum refereri, σ in ea, si qua a principio crinatur est, tam ea, inquam, in quam matrem, coMugit, propter inanis ostiae cupiditatem I eos augem qui hoc factuat, I Fria ecclesiae νω- qua asinitio .rdinati sint, vi ilue forum ministrent: sed si iam quispiam ex Lia in aliam ecclesiam translatusest, nihil prioris ecclesiae veI ereum , quaesta easens, maruriorum, Ne proclia phiorum, I xenodochiorum rebust
446쪽
lis sγML definitionem, aliquas eorum, ime sum prohibi , ocere , sa issicia θω in proprio grad. exet e. Et ne quis sub ullo alio nomine nanc legem migrare auderet, eadem rcgula Pro monasteriis etiam statucbatur, nullum abbatem duobus monasteriis eodem tempore praeςsse oporterc. Quod cautum fuit a Concilio Rubensis J dc Daonens, & confirmatum legibus imperialibus I iniani J, qui eas codici suo inseruit. Iam istarum legum omnium scopus erat, ut clericos ad iuge ossicii siti exercitium obligarent in ista ecclesia, in qua ordinati primum erant: de quasi quando abirent, siue hoc cum siue sine venia fieret, non amplius in ea ecclesia, ad quam primo spectauerant, Partem habere permittebantur. Et haec regula per aliquot saecula post con cilium Chailredonense viguit, in concilio Nicae, secundo si I aliisque recentioribus conciliis renouata,
disimias praesidere. vid. eamdem' legem in cons. Epaonensi si lx. ibid. p. ιΠ7. chλ Cod. lus m. lib. l. tit. ul. de epitc. les. L. Noa sit vero ista duorum monast
Fum eontemnet. Unusquisque ergo treundum. apostol sam vocem, H quo v eatus est, in hoc debet manere, di in una Mari ecclesia. Quae enim per turpe Iumina in ecclesiasticis rebus es impar, aliena coasistunt a Deo. Ad virae verra
447쪽
IMLeges, quae clericos saecularis negotia ae ossicia in se recipere, prah: bent. Eodem consilio, ut clerici ad suum quisque officium conis stanter adligarentur, leges ferebantur, quium a saecularibus ne otiis , quae ipsos a proprio negotio ac ossicio nimium abstrahe re poterant, prohiberciatur. Intcr sic dictos canones apostobrestres in hanc rem reperiuntur. Quorum Vnus su Diseopus, inquit,
vespresbyter, via diaconus secutans curas non fuscipiat: alioson deponatur.' Alius ΓIJ ait: Diximus, 3- oportere episcopum vel presbterum se ipsum ad palleas administrationer demittere, sed in ecclesiasticis nox. otiis versari. Vel ergo ita nono rc persuadeas , vel deponatur. Vltimus f=m dicit: DVcopus vel presbter, vel diaconus ' exercitui vaca/σνtraque obtinere Polem, Romanum scilicere 1na pratum eroeerdotalem administrationem, deponatur. quae sunt enim Caesaris, Caesari: quaesum Dei, Deo. BAMAMON & 2ONARAs hoc canone militaria tan
tum officia prohiberi existimant, quia vocabulum adhibetur : sed ex coTuoramo aliisque supra ostendimus, vocaburtum ς ρατειας & nuturae apud Romam statiori significatu accipi, ut omnis generis sarcularia officia, tam ciuilia quam militaria deno tet: adeoque melius hunc canonem interpretantur DP, qui ct
huiu, netellitatem studia sunt diuersa: ex his vero qui voluerit, aequirat compori oppotetulia. Ale enim apostolus: in ea, quae mihi opus erae Κρ- - qua mecum furit, mufratinum manu UM. Et haec quidem in hae a Deo conseruanda ur . Geterum in villis q- foris sunt, propter inopiam homin-
448쪽
rico 1aeculari administrationi tam ciuili quam militari una inimecclesiastica quadam functione tamquans rebus, quae simul conis sistere nequeant, Vacare prohiberi statuunt. Evssinius ΓΗ ex epistola concilii Abinouem, quod Paulo' Samo tensi episeopatum athrogauit, docet, inter alia ei obiecta alimina hoc etiam Riisse,
quod faecuti res gelsior digritates , d scenarsis vocari ι iam epi dipus matare r. Du e ri, inter Itor,timos erant ciuiles quidam ministri,
ita dicti, quod ducenta sestertia annui salarii nomine accipiebant a principe, ne Dioγα obseruat spJ VAL ius. Et hoc aperte indicat, istorum canonunti intentionem fuish , ut clericos non miniis a ciuilibus quam militaribus officiis prohiberent. Tantum in extraordinariis quibusdam casibus,ubi ad summae necessitatis vel caritatis arilaebat negotium, unum vel duo exempIa inueni mus, quod episcopus aliquis ecclesiasticum & ciuile ossicium. ne ulla censura iunctim administrauerit. Quemadmoduni de celebri Iarabo Nisibensi obseritat Timonox os b7J , quod fuerit episcopus & rector ac dux Nisibis, seu AntioeFiae Bygdoniae, urbis in
confinio imperii Perso mi ac Romanorum sitae. THEon Eoseum
repraesentat tamquam virum, possidentem magnam in patria sua fimam ac existimationem ob patrata ab se miraculi, qui bus urbem a Persis obsessam aliquoties subleuauerit. ra credibile est , imperatores Constolinum ac Constantium huius rei intuitu ipsum, tamquam hominem ad tractanda ciuitatis gubernacula apprime idoneum, eleFisse, quod locus edet magno perbculo obnoxius, & Persarum incursionibus nimium quantum ex positus. Illiusmodi autem exempla in antiqua historia rarissime
Leges, quae clerisos mures ita euratores fieri veram .
- Nonnullis temporibus ac locis leges ecclesiae hac in re tam
449쪽
rigidae erant, ut epili Opuin Vcl picSbyteruin cuiusdam tistamenti executionem suscipere Vel tutorem constitui, haud sine rent, quod hoc ipso ab aliis negotiis nimium eos auocatum iri, credebatur. Notabilis quidam casus, qui huc reserri potest, in
eYpκε No occurrit. In concilio quodam Africans stativum esse dicit fri, nequis de clericis e ei min0rris tutorem vel citratorem test menso μ constituat, e tando singuli diuino sacerdotio honorati rein cleri- eo ministerio constituti, nonnisi est ri aresciis des ire preeisnuatque orationisis vacas e debeant. Hinc quum quidam Geni H VActor de saeculo excedens Geminium Faustimm, PreSbyterum cccle- siae Furnitamirum, tutorem testamento suo, conti a illius concilii decretum, nominasset, CYPRi Nus clero plebi I innitaram scri bens mandabat, ut sententiam concilii contra I iorem ex Q querentur, quae erat,vpro dormitione eius fieret oblatio, aut deprecatio aliqua nomine eius in ecclesia pro more in ecclesia his temporibus usitato fretusnaretur. Haec quaedam erat excommunicatio post
mortem, quum istiusmodi hominum oblationcs repuctiarentur, nec ipsi apud altare Dei inter alios Osterentes nominarentur, nec communibus precibus ac laudibus, quae Deo tum pro omnibus fidelibus in domino defunctis fieri solebant, honor rentur. Haec poena erat eorum, qui hanc regulam aetate pria ni violaratu . Sequcntibus temporibus canon iste renouatus
filii, cum aliquo tamen discrimine. Etsi enim episcopis per leges ecclesiasticas & ciuiles absolute& uniuersaliter hoc ossici um suscipere m interdictum eratς Presbyteris tamen, diaconis & omnibus inferioribus claricis tutores ac curato res corum esse licebat, qui iure ac lege cognationis stJ hoc caritatis ossicium ab eis deposcere poterant. Sed prohi
bitio adhuc aduersus ipsos firma stabat, si hoc ossicium pro
personie fieri permittimus, presbyteros autem, Se diaconos de subdiaeonus iure de lege cognationia tutelam aut curam suscipere hereditatis permittimus. Confis
450쪽
ullo alio, qui non de ipsorum esset propinquis, suscipere vel
lent, uti e quadam ivsTi Ni ANi m Mella, ad hanc rem in ecclesia comstituendam facta, apparet.. XI. -
Leges, quae ipsos a fideiussione pro aliis , defensione caussorum coram tribunali, suo ipsorum vel ecessarum sua mnomine suscipienda, desistere iubent. Aliis legibus prohibebantur, ne procuratores coram trubunali in ulla ciuili lite vel suo ipsorum vel ecclesiae nomine agerent. Neque sponsores in istiusmodi caussis pro alio quopbam esse, vel vadimonium promittere poterant, quod eiusm ioccupationes detrimentum ecclesiae adferre credebantur, dum miniItros a constanti diuini ollicii procuratione avocarent, quemadmodum ex modo memorata ivsTiNi mi nouella siM & quia busdam antiquis canonibus f J apparet, qui clericum in ulla
eiusmodi cauta sponsorem fieri, sub poena abrogandi ossicii ve
Leges, quibuό saeculares negotiationes exercere se mercata oram facere prohibentur. Quemadmodum igitur omnibus istis ossiciis & negotiatu . onibus interdictum clericis erat, eo quod tempus consumerent di diuinis ministeriis essent impedimento : ita aliae quaedam occupationes Vetirae erant non ob hanc solum rationem. etiam quod generatim auaritiae & sordidi lucri maculis