장음표시 사용
451쪽
notatae esse crederentur. Ita in concilio Carrhin siprimo ΓM clerici Drocuratores vel ratiocinatores laicorum fieri prohibere. tur. Concilium tertium D J tum illud sacere, tumeti domos vel praedia conducere & generatim quodvis negotium' turpe &inhonestum exercere, eos vetat. Concilium secundum Mel tense sal similiter alienae rei conductione & turpis lucri caussa negotiatione ipsis interdicit, deiectionem de gradu & segregationem ab ecclesia respuentibus hoc interdidium minitans. Concilium generale Chiarausin se sal canonem habet in camdem sententiam , Demit fomo I u, inquit, neminem deinceps, nec episco
Fum, nec clericum, nec monachum, vel 'insorio conducere, vel faecinariabus pocessionum a inUrnionibus se si iri erer nisi rati. ex DP ad inex abilem imp uberum si videlicet, ut dictum est ante, eorum esset cognatus) tutetim vocetur, vel riuitatis episcopus eum re rum ecclesiasticarum curam gerere permittas, vel orphano=Nm , vel Didum rum, quibus provideri nonpotes σpersonam--γε ecclesiastico auxilio ma
xime indis c. Et heic quidem rationem , ' Ob quam hunc canonem tecerint istius concilii patres, ita reddunt, ut peru nisse ad synodum dicant, Fod eorion, qui in He m coci agi sim, qu
452쪽
otia exereeam, distram ministemm msigraues , se larium vero domossis 1ites s eorum facultarum trainationem ac re uiorem propter au-it
amfusi temer; quae Vetus querimonia erat, iam a cupRi Mo sufacta, quando quosdam aeui sui antistites vehementius insectatus dixerat, episcopos plurimos, quos & hortamento esse oporteat caeteris & exemplo, diuina procuratione contemta, procuratores rerum saecularium fieri, derelicta cathedra, plebe deserta, per alienas prouincias oberrantes, negotiationis quaestuois nundinas aucupari, eoque ipso diuinam vindictam prouocare& in maximam ecclesiae offensionem incurrere. Vt adeo,quum hae fuerint rationes, ob quas istas leges fieri oportuit, nos ipsarum legum naturam ex earum intentione & scopo metiri debeamus; qui fuit, tam manifestos abusus ac auaritiam , nec non diuinorum ministeriorum neglectum emendare, id quod vel tamquam catissa vel tamquam estcetus, clericos saepius induxit, ut secularibus negotiis. im sese implicarent.
QOsnam Iimitationes se exceptiones istae leges admiserint In quibusdam vero casibus istiusmodi eorum occupatio. nes vitio caruita, aequum est, credamus. Certis enim temporibus di locis, ubi prouentus ecclesiae admodum exigui erant, nee ad praebcndum omnibus cicricis honestum alimentum sufficiebant, nonnulli ex illis, speciatim ex inferioribus ordinibus, praeter ministerium ecclesiae sarculari cuidam negotio vacare necessum habebant. Alii, qui sibi latis temporis superesse videbant, christiana ducti caritate negotiabantur, ut quidquid lucr rentur, in pauperum adleuatio in aliosque pios usus consemeent ι & alii, qui ante auspicatos ordines ccclesiasticos vitarasceticae & philosophicae adsueti erant, ubi honestum aliquod opificium suis ipsorum cxercuerant manibus, eadem ratione, etsi non eadem adsiduitate & diligentia, iam presbyteri ac episcopi ecclasiae creati operam mgnuariam in humilitatis suae exercitium, vel ad aliud quoddam vitae christianae ossicium ei ple dum, continuabant. In hisce igitur casibus omnibus vitia, de quibus, tamquam rationibus interdicti, in ante memoratis legibus querela est, locum nullum habebant. Neque erum
453쪽
istorum hominum negotiationes auaritiae essectus erant, nec
cum diuini ministerii neglectione fiebant,adeoque prohibitio re
legum censura ad illas haud attinebat. Namprimo leges ecclesiasticae & ciuiles clericis inferioribus honestam alimiam artem, necessitate ita urgente, tractare permittebant, ut sibi ipsi liberale alimentum procurarent, quum reditus ecclesiae suppeditare eis illud non possent. In concilio in ba nensi quarto fri tres canones continuata serie sese excipientes, occurrunt, quibus clerici victum & vesti. tiun honesto quodam artificio vel agricultura, sine officii sui in ecclesia detrimento, sibi parare, &ii qui ad operandum validi sint, artem quamdam & litteras simul discere iubentur. Et satietantum abest, ut Ieges imperii id impedierint,' ut potius tales clericos ad exercendam honestam aliquam artem excitarint, achrylarpeto, siue tributo lustrali, ab omnibus negotiatoribus exigi so to,ut alibi seri fusius demonstrauimus, specialem eis imdulgendo immunitatem. See do licitum ipsis qu ue crat, ii ras subsecivas cuidam opificio vel arti inmendere, si ad bonum quemdam caritatis finem id spectaret. Exempli caussa,vi ne ecclesiae oneri exsisterent, velut quid superflui haberent, quo alio. rum indigentiam subleuare ponent: vel etiam ut eis exemplum praeberent, quo ad adsiduitatem & diligentiam in suo quisque
vitae genere excitarentur; quem dignitumum scopum apost rius sibi praefixerat, quum propriis manibus operanxtabernacula conficeret; cutis ad exemplum multos praeclaros veteris ecclesiae episcopos haud puduit vacuum tempus suum honesto cuidam labori impendere, ut eumdem caritatis finem, quem apostolus adeo frequenter inculcat, Obtinerent. Ita soro-Dvs ΓdJ de Zaenonae episcopo mis De in Palestina memoriar prodico Cone. Cinh. IV. α Ll. tom. II. cone. P. 3Io Clericus, vantumlibri umbo Dei eruditus, arremio victum quaerat. Can. LlI. Ueriem victinn &aimentum si, inti clois vel agricultura, absque ossicii sui detrimento, pam. C. LIII. Omnes elerici, ad operandum validiores sunt, de is reficiorum de
454쪽
dit, ipsum iam senem ac centum circiter annos natum, numquam a matutinis aut vespertinis hymnis aut a reliquo ossicio divino abruisse,& nihilo secius certum tempus lineas Vcstes texei
di artificio dedisse, eoque & sibi ipii necessaria comparasse &aliis subministrasse, tametsi ecclesiam diuitem & opulentam habuisset. RPiPHANius contra Messallianos haereticos qui magni desidiae patroni erant) generalius Obseruat, non tantum omnes viatam monanicam sequentes, sed plerosque etiam e sacerdotum
Dei numero ad sanctii simi sui secundum Deum in Christo pa-
stillimi sui Necundum Deunt in Chris o patris imitationem. Paulum aposto mintilliso a non omno quidem sed plerique tamen ad sese piam diuini verbi piae
. ex rnam manuum operam adiungunt , q msumque sumum artem
adepti quae nec a dignitate sua nee ab ecclesis cura, quam perpetuam se. , runt, abhqrreat; ut ipsbrum sonicientia, pr i r illum diuini verbi I borem, propriarum 'manuum frumim ferens, ac cum tibi ipsi, tum statribus ει egenti, bus operis sui quaestum impertiens, vqlπtMε pςrsu tyra hoc φst eam primu ias & pMariones, quam Mod manuum inarum opera lucelli quaeserit, quae proximis Lli vitro pro ardensi in Deum amore, communicet. Atqui nulla ad
U- cestae coacti semnatique sitat. sed quum iustidimus alios I
455쪽
tris, nudi apostoli, imitationem ad susceptam diui verbipti
dicationcm externam manuum operam adiungere, quae nec a dignitate ipsorum, nec ab ecclesiae cura, quam perpetuam gerant, abhorreat: eaque ratione cum sibimetipsis vitae subsidia para re, tum aliis egciatibus operis sui quaestum impertire. Confimtio m somlicarum YJauctor apostolos introducit adolescentio res in ecclesia cohortantes, Ut ad tesorum exemplum in omnibus usibus ac necessitatibus nauiter ministrent, & operibus suis cum omni honestate vacent, atque ita tum sibi ipsis tum egentibus necessaria prouideant. Quo ipso licet apostolorum praxis non exacte repraesentetur, non enim Vllum alium apostolum manibus suis operatum cssc legimus, praeter I vi,dum praedicaret euangelium o condocemur tamen, quid auctor hac de re senserit; quod non simpliciter illicitum clerico iudicarit,sa culari cuidam negotio vacare, si liberalitatis exercendae, non turpis lucri acquirendi caussa, id fieret. Et obseruari meretur, quod leges imperii clericis, qui aliorum inopiam subleuandi erio negotiabantur, eamdcm immunitatem a tiibuto lustrali in uisierint, quam istis, qui necessitate adacti ad se ipsos alendos
mercaturam faciebant I quod utrumque alio loco demonstravimus. Tretio, quaedam celebratissimorum episcoporum insemin
pla suppetunt, qui ex animi submissione & philosophicae ac lata
boriol e vitae amore horas ab ecclesiasticis officiis vacuas honesto quodam negotio, cui priscis temporibus adsueti fuerant,
bo ea & ecclesiasticas occupationes habeant, dc pro eo atque aequum est, ali i aiadidem debeant, abundaritia quadam virtutis dc prolixae voluntatis id sibi oneris
, operis huius non negligimus: alii enim ex nobis sunt piscatores, alii taemaeulorum opifices, alii agricola, ne umquam otiosi simus,
456쪽
H de Shyri lone, episcopo Trymithun is in ro, qui e praecipuis episcopis in concilio Nicaens congregatis & dono prophetiae ac miraculorum illustris fuit, narrant, quod quum antea pastor ciuium fuisset, in isthoc vitae genere ex singulari animi mode-fira omnem aetatem suam transegerit. Vcrum ipsius actiones& totius vitae tenor, ipsum hoc non ex avaritiae instinctu fecisse demonstraruiat. Nam soroMENus speciatim obseruat, hunc ei
morem fuisse , ut ex Ductibus , qui ipsit prouenirent, alios paupemibus distribuerit, alios poscentibus mutuo dederit sine
usuris. In dando autem vel recipiendo numquam ipsum per se dedisse aut recepisse , scd cella tantum accedentibus demonstrata iussisse, ut quantum opus haberent, sumerent, ac rursus Ut reponerent, quantum se sumsisse, nossent. far to obseruathiis, quod leges istae, quae superiorum Ordinum clericis, saeculari quodam negotio occUPatis, maXime omnium contrariae fuerunt, in casibus necessitatis eis priuilegium indulserint, quod tantumdem fuit; hoc est, quod alios pro se negotiantes adhibere potuerint, quoad ipsi per se negotiationibus
operam non darent. Ita enim concilium Illiberritanum reddit : Diseopi, presbyteret e diaconi, de locis suis negotiandi ea se non
discedam, nec circummuresprouincias quaestuosas Mndinat sectori . Sane ad oletum stibi comptirendum, aut filium, libertum , ara mercenarium, aut amiram,ara quemlibιτ mitrant: fl voLmrim ingoriari, intra provinetamneyditientNr. Vt adeo omneS istae leges liragia a cipientia ac prudentia rectissime temperatae fuerint ; ut, quemadmodum ab una parte coitus Dci & necessitates ministrorum ac seruorum eius simul supplerentur: u ab altera partz nullum auaritiae in clericis pabulum subministraretur, nec eorum quispiam in pro-
457쪽
prii ossicii neglectu confirmaretur, si eis passim in orbe vagari, occupationibus se impedire & animum in alia omnia abducere permitteretur, id quod ab illis, qui sacrae functioni consecrati
erant, alienum esse oportebat. In hos λlos uniuerse istaeui xoMYMi flJ aliorumsuc Veterum fgJacres inuectivae directae sunt, quas lecior iisdem limitationibus eademque casuum distincti ne interpretari debet, quemadmodum leges publicas interpretati tanus : quum utrarumque scopus fuerit, solum reprehemdere vitia diuitum, qui sine ulla idonea caussa vel necessitate urgente curis vitae saecularis contra regulas ac ossicii sui indo-- sese implicabant. 3 νεω
L ges adexternam eorum conuersalmum respicientes.
Aliae quaedam leges latae erant, ad externam eorum respicientes conuersationem, ut ipsos tum ab ostendiculo in ipsorum dignitate tum a periculo in conuersatione tutos praestarent. Ι-stiusmodi leges erant, contra commercium ac conuersationem ni tu isti , philosophis gentilibus factae. Concilium It m ritumis: sin J Cos, qui cum tu i ris cibum sim serint, a cominu niolae abstineri iubet. Conciliiun Aga thrasi inJ canonem habet ciusdem argumcnti, quo iudaeorum conuiuiis interesse cole ad convivia inuitare prohibentur. Et caenones sic dicti apostoliri non
- Hieron. epith. u. ad Nepol. p. s. D. edit. Fraticos Negotiatorem Hericum , de ex inope diuitem,eκ ignobili gloriosum, quasi quanidam fuge. si SQρ e. Seuer. hist. lib. i. p. 3o. edit. Amstet. MDCLVI. r. stib l. e XXIlI. p. t. , edit. Lips MDCClis. Tanta hoc tempore animas eorum habendi cupido veluti . . tabes incessite inbiant possessionibus, praedia exeoliant, auro ineuhant, emunt venduntque, quaestiri per omnia mi denti ' At s qui melioris propositi viden- aut , neque pod dentes neque negotiantes, quod est multo tum ut, sedentes misenem ex j inant , atque omne virae deeus mercede corruptum habent, dum quas venalem praeserunt sanctitatem. m Com. Illib. c. L. clom. l. p. 37s. Si quIs Meriens vel fidelis eum iniueis cibum sumserit, placuit eum a commimione abstinere, ut debeat emendari. i cn Conc. Agath. XL. tom. Iv. conrip. 33yo. omnes clerici, siue inci ,iud inrum conuiuia evitent a nee eos ad conuiuium quisquam exeipiat.. οὶ Cav. apost c. L in. Ω --, η ' η ελώς ,ε . --ερο νων - σι- με- νῶν ωδαίω, ὴ σ-v-ω -τ' αλῶν, η- παρ -τῶν πω τετ ωρεῆς ξροια, οι- ἔ--οῦον,-ia A. - l - , αφρο Θω. Si quis episcopus, vel presbyter vel diaeonus, uel omnines ex clericomm catalagin, ieiunat cum ludaeis, vel cum ipsis fis os dies as τοῦ vel ab
L .ipis Xenia accipit , ut, vetes gratia, Mynia, vel quid tae . deponatur. Si vero se Linus, s Eresetur. Eff a --
458쪽
tantum cum lucis ieiunare vel cum ipsis lastos dies agere, sed etiam Τῆς munera seu dona, quae diebus festis alii aliis mittere solebant, ab eis accipere interdicunt. Et leges comtra consuetudinem cum philosophis ethnicis eiusdem prorsus
generis crant. Nam somΜENVs spJ Thou mi episcopi mi L L. ceae in Syria duos patrem & filium, ecclesia eiecissed,
cit, ideo, quod, quum Epipiamin sophista nobilis hymnum in
laudem Meehi recitaret, ei recitationi interfuissent ; id quod e rum dignitati non conueniebat, quando alter presbyter, diacoenus alter ecclesiae christianae erat. Similiter dignitatis corum intuitu factum est, ut alii canones in caunona comedere vel biubere eis interdixerint, nisi in itinere conuituti vel alia quadam urgente necelsitate id facere necessum haberent. Nam inter sic dictos ea uoues apostolieos & statuta conciliorum Laodirent irJ, haginensis DJ diuersae regii lae in hanc sententiam reperiuntur; quarum seueritatem non est quod magnopere mireris,
ψαλτων, a ι, καινων, ἡ θυρωρον, η - τώγρει τω τῶν ἀσκηνων, - παπιε ὼν εὐ- iσου,-. Qtim non OPOrtet sacrato , a presbyteris usque ad diaconos, cte dei quemlibet ecclesiastici ordinis usque ad ministius, via te res, vel cantores, vel exorcistas, ves ostiarios, vel exercitatorum Orcinis, in cauponam ingredi.
ι Conti Carth. Ili. c. XXvII. leom. u. cum. p. 337r. ut clerim, edendi viabibem idi inusia taber 3.non itare rur , nisi peregrinationis aminitate compulsi.
459쪽
quia Iuliamu eamdem circiimspectionem ab ethnicis suis flanainsebus requisiuit, Vt ne umquam publicis spectaculis interessent, vel tabernas ingrederentur, contumacibus atque immorigeris lacerdotii abdicationem minitatus, quemadmodum ex ipsius epsestola ad Arsarii pontificem Galatia, somMino stJ memorata, γ' hisque fragmentis scriptorum eius videre est.
Leger de eorum habitu praecipientes. Ad huiusmodi leges referre illas antiquas regulas possumus, quae de veterim clericorum vestitu ac habitu agunt, qua in re ab ipsis obseritanda erat mediocritas, ut ne in Ontrectationem ac reprehentionem aliorum ab alterutra parte incurrerent, quod vel nimis cleganti ac inuidioso, vel neglecto nimis ac sordido estitu uterentur: quandoquidem eorum cultus gemneratim is esse debebat, qui ipsoriam grauitatem animi sine ulla superstitiosa morositate,& modestiam ac humilitatem sine adfectatione, posset exprimere. Itaque hac in re ipsorum regulae
consiletudinibus ac opinionibus eo tempore receptiS accommodabantur, quae communiter rationem ac modum decoro ac indecoro in Miusmodi rebus constituere solebant. Ita, exempli caussa, quum coma longa & caluitium, rasitra capitis vel barbae arcessitum, tum Resieratim pro Vitio indecentiae in contrariis extremitatibus lincretur, clerici ad decentem mediocritatem inter has extremitates obsieruandam obligati erant. Hic sensus est dubii ac controuersi illius canonis in concilio C maginensi, secundum veram eius lectionem : Clericus nec eomam mistriat fuJ,nee barbam radat Contraria consuetudo quum in lim
τους νεήν-vm ' τους δή Deinde singulos flaminea hortare, Ut Nec ara theatrum accedam, nee in Lab is bibanae, nec artem ullam aut Dp ficium turpe ac probrosum exercean . Et eos quid iti, qui obtemperauerant, honore adfice: contumaces vero atque immorigerari e pelle. Vid. ιuIian. fragmenti epist. p. -rditi PariL MDCXXX . to.
460쪽
dierna ecclesia Romana vigeat, REM ARMinvs NJ & alii istius partis scriptores, qui omnes caerimonias suas apostolicas esse in illisque magnum aliquod mysterium contineri,dictitant, vocabulum radat in isto vetusto canone omitti volunt, ut cum hodiernae cola si retudini constentaneum reddant. Sed eruditus sAvino
xJ alteram te istionem genuinam esse, tum e Vasi eam tum aliis exemplaribus manu scriptis dς monstrat. Quid, quod ipse spoΜ-Diruus f)Jhoc fatetur, & inde occasionem corrigendi niRo Nise
arripit, quod statuerit, tempore si DONM LPO Lia NAOs morem. Din
se episcopis Galliae tondere barbam : quum tamen ex quadam sto ii epistola jJ de contrario liquid iis me constet, quod tunc coma breui & barba prolixa uti consueuerint, quemadmodum
Maximum Palatinum, amicum suum, qui e laico clericus factus erat, depingit. Habitus, inquit, iuro, gra , pu lor, cour, fer nia rei
ci 'Bellarm. de motrach. lib. II. c. XL. Concilium Carthasinens: Iv. ean. XLIIII. pis. hibet clericos a'ere eomam aut ha bam. έ Savaro not. in sidonium lib. IV. epist. XXIV. pag. 3os .i Sicut clerici eois mana tondebant . ita barbam promitxebant. Concit. Carthag. l .c. xLIν. ααδ-cus nepte comam niuriat , neque barbam radiat. Sie MSCtum Vaticanae bibliothecae , S. Plistoris , Ganseasis , meas , & Isidori liber Parisiis impressus recte , quod raciat erasum eth ex decreta Burcardi lib. II. c. CLXXIV. luonis parte vl. c. CCLxV. & ex c. V. Extra, de vita & honest. clericorum a quodam malesentato & feriato homine, qui una litura maximas ι altercationes excitau It, barbamque sacerdotibus erasit malo exemplo. Nam siueiflud ex concilio Carthaginensi sumtiam sit, in illo legitur; negite barbam ra-aato si ex deeretis Aniecti papae, in illis nulla barbae mentio eth XXIII. di itinct. lem. cIerieis. Vsua .Xv. Kd Maii pontific. c. XV. innocent. li . ep. I l. ad Tardiis sinum , & Marianus scotus in chronico, qui omnes auctores inter sanctiones Arib. ceti barbae rasionem non numerant. Martinus quidem Polonus in chronico & Petrus de Natalibus lib. IV. e. LVII. sonstitutionem, qua coma de barba simul clericis prohibetur, Aniceto tribuunt, sed quo auctose nescio, scio quidem & liqui. do scio, ex traditione apostolorum esse birbam alere. S. Clemens eonstitui. apostolie. lib. I. e. IlI. Climens Alex. Paedag. lib. III. e. Ill. D. Cyprianus l. l l. ad Qtuistinum LXXXV. de Epiphanius i. HI. tom. II. haeres. LXXX. praeterquam quod postolorum icones omitem dubitationem abstergunt. vid. Leuita XIX. c Spond. xpit. Raron. an. Lulit. n. LViu. Meerdotes Galliarum sidonius .XIII. lib. iv. docet corona decoros de barba rasos fuisset Seruare autem in his lac rum coosuetudinem, ut secundum cuiusque prouinciae mores vel barbiti ves at tonsi incederent, velut lege quadam fuisse praescriptum, ex eo saltem facile potis est perspici, quod quum saepissime occidentales cum orientalibus ad eoncilia coa-νmilitat, nulla utriquam exorta huius rei gratia conuouersis reperitur. caritati