장음표시 사용
21쪽
Theobaldo, vitae S. baldi scriptore didicimus, a id ipsum argu
mento est satis antiquam fulis canonicorum regularium institutionem apud eam ecclesiam. Sed de his s. m. a latis multa diximus. I. LEONTIUS. s. martyribus Secundino, Agapio praetera missis, initium uae chrono laxis antistitum Eugu binorum Ughellus
euiis Lucentius consentit, in Leonti conitituit , quem patria Lia ceolanum, . S. Silveitro Romano Pontifice ad annum CCCXXIV. i nausuratum scribit. Ejus mentionem esse ait apud S. Dorotheum e piscopum, martyrem, nosne Occurrere inter Patres concilii Ro mani, fedente S. Silvestro, celebrati Catalogi antistitum Eugubino rum, quos viderim, omne in e contentiunt, ut Vel primum locum Leontio tribuant, i s. Secundinum, WAgapium mittunt, vel proximum si eos inducunt. Sed ut lubens dederim multo ante S. Sila vestrum fundatam et se ecclesiam Eugubinam, pluresque in ea florui
se epilcopos ante ea tempora, quorum omni memoria extincta sit,
ita nec ullo modo assentia catalogis illis , testibus scilicet mendacisusimis, ex quibus, ut ante demonii ratum ess , ubi de episcopis paulo antiquioribus agitur, nihil boni exsculpi potest; nec mihi patiar obtrudi mentitam illam Dorothei martyris, concilii Romani auctoritatem . Nam praeterquam quod nulla fides habenda est apocryphis
hujus seudo morothei criptis b); de Leontio Eugubino episcopo
alium , quod magis mirere, in il lcriptis silentium est ampliter enim Mentitum Is conflat eum, qui id ghello propinavit. ΙΙ. Neque vero magis olidam it, quod de Romano concilio ingerit. Duo enim concilia memorantur habita Romae sub S. Silvestro, quorum acta leguntur apud concillorum collectores Sed Et prioris concilii episcoporum obsignarionibus carent, nec ulla in iis Leontii nemoria occurrit Alterius concilia acta ab eruditis judicantur apocrypha. Sed quanquam essent genuina, incorrupta nemo qui sapiat, m-pinor, non fictilia judicabit, recentiori manu assutas, episcoporum 1ubscriptiones, quas, qui primus commentus est, me fingere quidem satis caute potis fuit Quid enim sibi vult ingens illa nominum farrago sunt enim confusa hominum nomina CXXIX. ad calcem ejus conincilii adjecta, absque ullo ecclesiasticae dignitatis titulo, ut pruden nemo judicare possit totidem episcopos iis nominibus designari. Quod si demus etiam, Momnem fraudem iis actis abesse , ii tot adfuisse 'episcopos, quot ibi nomina, leguntur adscripta, quis in ea O- mi-
22쪽
minum multitudine, ubi Leontium offenderit, eum potius Eugubinum, quam alterius cujuslibet edis episcopum iudicabit Est enim Leontius medius inter Turturanum, Anastasium, sic enim legimus: Petrus , Si esyrianus, Turturanus, Leontius, Anas ius, Agispitus o c. a Nullam hic episcopatus notam, nullum cujulque sedis indicium bdes atque adeo nullum hinc momentum ad vindicandum Lugubinum Leontii Episcopatum. III. Quod vero junt Leontium patria Luceolanum suisse, in quo tanquam in re explorat Lazarellus cum Ughello consentit , id sane minus fabulosum non est, quam cetera superiora. Adeo Luceolanus non fuit chimericus iste episcopus, ut ne esse quidem potuerit Luceoli enim, seu civitas, seu castrum, apud scriptores medii aevi notissimum, nondum per eos dies conditum erat. Ejus frustra indicium ullum requires in omnibus, quotquot iunt, antiquis scriptoribus, qui Romanam historiam, aut geographiam Italiae veterem attigerint. Itaque neque apud Livium, aut Florum, neque apud Strabonem, vel Ptolemaeum; reliquotque criptores Romanos, Graecosue; neque apud Plinium, qui accuratim me omnes Iotita orbis, ac praelertim quae erant in Italia, atque in ejus veluti meditullio Piceno Umbria, civitates, ac populos recensuit, ullum Luceolanorum vestigium occurrit. Sed nihil magis me movet, quam quod in antiquis tabulis itinerariis plane ignotum est Luceoli nomen , quanquam is locus media via Flaminia
tus esset inter Helvillum, nunc Sigilio, mallem, seu Callium, ubi conspicuae ejus oppidi reliquiae supersunt, medio sere itinere inter Schiggiam, Cantianum, Waliquod antiqui nominis vestigium loco haereat; quod argumento est ejusmodi tabulas itinerarias ante Luceolum conditum fuisse conscriptas. Ita porro tractum illum viae Flaminiae, qui est ab Helvillo ad Forum Sempronii exhibent tabulae itinerariae, quae sub Antonini nomine circumseruntur b).Ηblυillo vicus. Colle Cicus XXIII. Forosemproni XVIILIerosolymitanum, quod appellant, itinerarium copiosus est , in eo enim praeter civitates, illustriores vicos, mansiones quoque, mutationes lublicae describuntur. In eo ab urbes Nuceria ad iorum Sempronii haec loca recensentur c).
23쪽
Mansio Erbillonis X. Mutat ad Hesis XIV. Mutat ad Cale X.
Ciυ. Foro improni M. Denique in tabula Pe ut ingeriana a).
Ad Intercisa IX. Forosempronii XII. IV. Uulgo persuasum est eruditis tabulam Peutingerianam, ita dictam
ex ejus nomine, a quo primum reperta est, IV vel V. saeculo con cinnatam fuisse, unde etiam Theodotiana a nonnullis appellatur, quod magni Theodosii ejusque filiorum, aut nepotum aetate, ex antiquioribus tamen tabulis compacta c), prodierit. Saeculo igitur IV. aut V nondum erat auditum de oppido Luceolano . Neque vero ulla fides l. londo habenda est, qui eum locum a Narlete captum , direptumque scribit paulo post Totilae excidium, qui amisso exercitu, victus , sauciusque in iis montibus interiit. Multo minus audiendi sunt, qui Luceoli mentionem esse apud Procopium autumant, in quibus in primis notandus est offmannus d). Nam non solum Procopius, sed QAgatias, c ornandes, historiae Miscellae auctor qui res Goticas cripserunt, de oppido Luceolano perpetuo silent. V. Ejus itaque primus omnium, quod sciam, meminit Paulus Diaconus in historia Langobardorum e ubi Romanum Italiae exarchum narrat Ravennam ex urbe Roma redeuntem civitates aliquot recepisse, quae a Langobardis occupatae fuerant, atque in his Ameriam me morat, Perusiam, Luceolos idque juxta Baronium accidit ad annum DXCV. Habes hic Luceolos in numero plurium. Alibi singulari numero castrum Luceolanum effertur, ut certo de ejus nominis ratione no a constet. Ejus iterum meminit Paulus Diaconus, ubi Eleutherii examchi caedem describit f), WAnastasius item bibliothecarius in regorio M. tum in Bonifacio IV., tum m Zacharia Luceolanum oppidum memorat, ejusdemque mentionem reperies apud anonymum Ravennatem, a Porcheronio editum g), atque inter civitates, aliaque loca a Ludovico Pio , ab Ottone I. - . Henrico ecclesiae Roma et nae
24쪽
nae donata, confirmata apud Baronium a). Non igitur Luceoli
memoria assurgit ultra Langobardorum tempora, ut facile aliquis uspicari possit eum locum ab exarcho Italiae munitum fuisse, cum Langobardi, Tuscia, Spoletano ducatu occupatis, Pentapoli ni vertae , ex archa tui imminebant; erat enim is locus in iis montium angustiis aptissimus, si arte, manuque munitus esset, ad cohibendum ex ea parte Langobardorum impetum. Atque huc facere videtur quod non alio quam castri nomine a Paulo Diacono appellatur. Sed quaecunque tandem ejus origo fuerit , certe ut non admodum antiqua fuere ejus initia, ita neque admodum diu durasse compertum est. Saeculo enirn
XL vix quidquam praeter ejus loci nomen superfuisse videtur. Est ejus mentio apud S. Petrum Damianum in epistola libri primi undevigessima
ad Alexandrum I. In Ela, inquit, cremo, quae scilicet erat in regione, quae dicitur Luceoli, consituta. Vides hic Luceoli nomen regionis, proprium dici. Sunt etiam in archivo vel lanensi tabulae plures, quibus territorium Luceolanum, o fluvius Luceolanus memorantur , sed omnes in saeculo XI desinunt, nec ea deinceps loca ex alio territorio esse dicuntur in tabulis ejus archi Vi , quam ex Eugubino in cujus finibus situm erat castrum Luceolanum . Nam quod Cantianenses ex Luceolanis manasse,' castro Luceolano Cantianum succrevisse, a nobiles quidam scriptores assirmant, id merum commentum est constat enim Cantianum altriam , in Via flaminia notissimum , post initium
saeculi XIII ab Eugu binis conditum esse. Qua de re jamdiu cripta est non brevis dissertatio, quae fortasse in publicum aliquando prodibito nos etiam aliquid infra dicemus. VI. Leontius igitur ab Ughello, ceteris catalogis in censum antistitum Lugubinorum in trulus, hoc etiam nomine explodendus, quod summa supinitate Luceolanus dicitur, cum per id tempus ne iaceolanum quidem nomen esset auditum. Sed quod Leontius iste alicubi dicitur b Ravennam a S. Silvestro missus, ubi cum quibusdam haereticis acerrimam habuerit disputationem , id ero, cetera de genere hoc, quae de aliis episcopis antiquioribus memorantur, nugae sunt inanissimae, qua Vix commemorasse, resutasse est.
PROBUS Leontio successit ad annum CCCXXVI. a S. Silvestro
electus, ex ghello, cui Lazarellus consentito Lucentius. Sed Probi patriam addit , ac Romanum fuisse scribit , ac ne quid desideres, addit familiam, ex Augurina enim gente prognatum autumat Neque id fatis Uitae sanctitate insignem obiit se ait Eugubii, atque in
25쪽
ecclesia tumulatum, quae olim fueris prope theatrum. Consentiunt catalogi plerique in Probo admittendo, atque ita deinceps plenissimam habemus successionem episcoporum , quibus, ut plurimum, sua cuique
patria, .familia, laedis duratio adicribitur, Maliquid etiam de re bus gestis delibatur, quasi haec essent certissima, Mexploratissima. Sed de his nostrum judicium latis jam exposuimuS a . Cum annos duos Viginti sedisset Probus, ei successit TUNNIUS Anicius Frangi panes ad annum CCCLI. 1 ghello fi des. Suffragatur cum a Zarello Lucentius, ceteri sere catalogi. Post hunc PAULUS Tiburtinus anno CCCLIII. electus, ad annum usque CCCLXVII. cathedram iugubinam tenuisses dicitur, cui luccesserit FELIX Eugubinus ad annum CCCLXVII. , quem a Zarellus omniavit fuisse ex ea familia, quae de Anthimis diceretur. Id non probavit Lucentiu S.
DIONYSIUS Sabinus Felicem excepisse dicitur ad annum CCCXCIII. a Siricio Romano Pontifice electus. Addit La Zarellus ab eodem Siricio Sulpitium Eugubinum . . . Cardinalem creatum fuisse, citatque litoriam Martii antiqui scriptori Eugu bini, quem floruisse ait circa annum Domini MLXXX. Rilum tenebit ne qui haec commenta legerit ξ
I. Primus ex episcopis Eugubinis, de quo aliquid certi habeamus D, centius est. Ecclesiae Eugubinae praefuit anno CCCCXVI ex ghello.
Ejus nomen is memoriam sanctus Innocentius I. uis literis ad eum scriptis, immortalitati commendavit. Hinc autem oportuisset antastitum Eugu binorum successionem deducere, non quod ante Decentium multos, ac plures etiam fortasse, quam ab Ughello recensentur, episcopos Eugu bini non habuerint, sed quod eorum memoriam extinxit antiquitaς quam ac aras non una Fugabina sed fere omnes Italicae ecclesiae pertulerunt. Certe in literis Sancti Innocenti ira ad Decentium nostrum, ejus praedecessores in cathedra Eugubina memorantur. Sic enim inquit lanctissimus pontifex: Saepe dilec ionem tuam is Urbem euisse, ac nobiscum tu ecclesia convenisse in quem morem ei ira consecrandis 'steriis, vel in ceteris agendis arcanis teneat cognoυisse, δε-hium
26쪽
bium non es. od susscere ad informationem ecclesiae, vel reformationem si predecessores tui iuus aliquid, aut aliter tenuerunt satis emtum haberem, nisi de aliquibus consulendos nos esse duxisses. uibus idcirco respon rimus , non t aliqua ignorare credamus, sed ut maiori auctoritate , vel tuos ivsituas, vel si qui a Romanae ecclesiae institutio. nibus errant, aut commoneas, aut iudicare non differas . Data est Innocentii epistola XIV kal. april. Theodosio aug. septies QPalladio, viro clarissimo, consulibus, qui est annus CDXU, a). Quare si Decentius saepe ad Urbem se contulerat, iam haec epistola scripta est, ut scribit sanctus Innocentius, eum oportet electum esse episcopum multo ante annum CDXVI. ut epistolae adscriptum, ab Ughello indicatum II. Celebris est haec decretalis Innocenti epistola ad Decentium, nec minus sanctissimi pontificis sapientiam in pluribus ecclesii alticae disciplinae capitibus expli pandis, quam optimi episcopi sollicitud me in pontifice consulendo demonstrat. Haec porro iunt, quae Decentius ab Innocentio quaesierat, in quibus scilicet Q una erat omnium ecclesiarum consuetudo.
I. De pace, zam in aliquot ecclesiis ante confecta 'seria vel populis imperabant, vel sibi mutuo tradebant saccrdotes.
II. De nominibus, quae ant canonem tu missa recitabantur.
III. De infantibus, num presbieris eos in fronte consignare liceat. IV De jejunio sabbati. V. De fermento, an die dominica per paroecias singulas mittendum effet , quemadmodum Romae mos erat, VI. De energument , an presbyteris, aut diaconis liceat super eos manus impon re νVII. De poenitentibus, quandonam essent avo endi, Scripserat etiam Decentius ad Coelestinum Innocenti diaconum ut tria haec ab eo postularet. Primo Soli ne sacerdotes, an christiani ceteri aegrotantes sancto chrismatis oleo essent inungendi Secundo Solis ne presbieris, an etiam episcopis liceret infirmos ungere. Tertio An poenitente eo item oleo inungi fas esset. Ad haec omnia accuratissime uespondet Innocentius ex epistola, cujus nulla particula est, non plurimi aestimanda. Quare Mab vone Primum, scis Gratiano in corpus juris canonici tota fere inserta est. Ea est in nuper editione Petri Coustant numero vigesima quinta. III. Auctor est idem Ughellus, non dissidente Lucentio, Eugubinam civi-
27쪽
civitatem Decenti temporibus ita de lolatam fuisse ut is alibi debuerit
vitam agere in magna rerum omnium egestate, quod indicasse ait S.
Hieronymum, in epistola scilicet ad Evangelum, ubi ita cribit: Ubi cunque fuerit episcopus sive Romae, sive Eugubii, sive Constantinopoli, si e Regii, sive ADYandriae , sive Tanis ejusdem es meriti, eiusdemes, sacerdotii potentia diυitiarum , ct paupertatis humilitas vel sublimiorem , vel inferiorem episcopum non facit a'.
IV. fluunt haec, opinor, ex .pervulgata illa multorum persuasone de excisis per eos dies is pene eversis pluribus Italiae civitatibus, cum plaorbis terrae principe Roma, ab Alarico, quem constat anno CDIX. velut aliis videtur DX. cum magnis Gothorum copiis, post Ligurum cladem , Aemiliam devastasse Flaminiaeque aggerem inter Picenum Thusciam , usque ad urbem discurrentem, quidquid inter utrunque latus fuit in praedam, diripulisse b). Magnam Italiae allitatem, ac prae-1ertim civitatibus Viae Flaminiae vicinioribus a Gothis tunc illatam fuisse, inficias ibit nemo ; sed cave putes ita eversa omnia, ut civitates, tunc a Gothis afflictae, caput erigere non potuerint, ac delertae debuerint in suis ruderibus is parietinis jacere. Certe urbs Roma, in quam ea maxime procella saevierat, haud multo post, ut auctor est Orosius, ita refloruit, ut vix ejus calamitatis Vel tigium aliquod appareret c). Id multo magis de alii civitatibus, ac de Eu-gubina in primis crediderim , quam ne satis quidem exploratum est, a Gothi in ea excursione captam fuisse.
V. Neque huc facit, quod ex S. Hieronymo inepte affertur. Id quippe unum ibi agit Hieronymus, ut ostendat, non esse metiendam episcopi dignitatem ex majore opum copia , vel ex amplitudine civitatis, in qua quisque episcopatum gerit. Quare verissime inquit eju-dem meriti esse ejusdem sacerdotii , sive Romae sit episcopus, sive Fugubii. Id porro non est praesentem civitatis ecclesiae Eugubinae paupertatem, ac vastitatem indicare, sed urbem omnium amplissimam cum alia multo inferioris ordinis comparare, qualem omnino fuisse Eugubinam cum urbe Roma collatam, etiam rebus Eugubinorum Ut cum maxime florentibus .ante cladem Gothicam, ne Gghellus quidem ipse nefarit VI. Sed quid quod forentissimam reipsa suisse per eos dies ecclesiam Eugubinam intelli imus ex ipsa S. Innocentii ad Decentium epistula, quam supra laudavimus Quid quod ex pla epistola constat, non alibi Decentium degere consuevisse, quam in sua civitate Eugu-
28쪽
bina Frustra enim Innocentium conluluisset, ut ex ea epistola in telligimus, liceret ne fermentum , hoc est, ut plerique interpretantur Eucaristicum panem diebus dominicis ad rurales ecclesias trant mittere ex civitate, ubi ipse lacrificium celebrabat, si a civitate ipse extorris fuisset. Sed de ea re non nihil etiam in dissertatione praevia distum est sa). FLORINUS natione graecus Decentio sussicitur ab Ughello ad annum CD XXVI. Concinit Lagare lius, ' Lucentius .catalogi plerique, ex quibus tamen est aliquis, qui post Decentium in trudit Theophilum ad annula CDXXII. tum Florinum ad annum CDXXIX. ex quo magis magisque intelligas, quo in pretio haberi oporteat ejusmodi catalogos, qui non lucem praeferunt, sed tenebras offundunt. De Florino addunt b , conjunctissime vixisse cum Abundio mirae sanctitatis remita , qui iis locis vixerit , ubi postea castrum Serrae S. Abundi conditum sit. Credam ubi testes idoneos attulerint Laga- rellus hunc addit S. R. E. Cardinalem creatum a S. Coelestino I. atque eius rei fidei uisorem profert Agomanium Eugubinum ex historia Martii, quem supra nominavimus Nugae scilicet, omnia. ANASTASIUS Romanus Florini succelsor ad annum CDXLIII ab Ughello notatur, suffragante Lazarello, Lucentio,' catalogis omnibus. AGA PITUS pari coniensione adstruitur ad annum CD LVII. patri Anagninus. Lagare lius sedem Eugubinam per ea tempora aliquamdiu vacasse scribit, civitate cilicet ab Odoacre Herulorum rege vastata. Somnia sint huic auctori familiaria.
MARCELLUS ad annum CDXCIX. ut placet Ughello, uti.
centio. Sed Lagarellus, melius inito calculo, edis ejus initium anno postero, hoc est anno D. assigit, ac ne nudum Us nomen proferat,
Patriam adjicito Tifernatem appellat. Sed aliqui hic Decentium
alterum interserunt ad annum CDLXXV. cui sufficiunt Ambrosium. Hunc autem , Ne temere conficium quispiam credat , hoc illustri facto commendant , quod theatrum , vana scilicet idolorum religione dedicatum rac aut oleum, quo clanculum convenirent gentile ,1ubruenda curaverit. De theatro, aut oleo in il sertatione, quam
praemisimus, aliquid dictum est, quae si jam inde ab saeculo V. LTui coepissent, vix am ullum eorum superesset vestigium. THEODORUS Marcello successor adscribitur ab Ughello ad annum XX. Sed qui Ughello ei Theodorus , a Lagaretio, audiore 1 cilicet magis oculato, Theodosiius dicitur quidem quod magis mirere, ex familia Mariona, nostris profecto, superioribus temporibus
29쪽
ribus apud Eugubinos admodum clara, Willustri, sed quae lac La
et a relli commendatione non eget, ut Veris laudibus contenta.
FRUCTUOSUS apud Ughellum lectus habetur anno DLXXVII. cui
tandem luccesserit ad annum XC. Gaudiosus, ex epistola S. Gregorii, notissimus. Sed hic ghellum delerit Lazarellus, cui scilicet, cum nimis magnum temporis intervallum es. videretur inter Theo dosium, ut ipse appellat, Fructuoium , quatuor e suo penu promit episcopos . Primus est Ansonius, natione Gallus, quem, ne quis loco pellere audeat, martyrio illustrem fuisse scribit Uigilio I. Romano Pontifice inauguratum. Hic porro sub Ardeli judice ob confessionem fidei clavis acutis capite terebrato martyrium fecisse dicitur a). Sed hunc martyrem toti antiquitati ignotum , nemo , ut opinor , religione impeditus, rejicere verebitur . An sonio Lagaret lucsuccesssorem dat Antonium Romanum ad annum LIII. quem concilio C Politano interfuisse autumat. Antonio Sulpitium Albium successorem tribuit ad annum LX a Pelagio I. electum , qui cum ipso Pelagio Totitae regi ad Urbis excidium properanti occurrisse traditur Atque hoc tam insigne hujus episcopi factum unus in tanta antiquitate non ignoravit Lagarellus, qui Omnem rationem temporum confundens, ' istoriam immaniter pervertens, haec e somniando vidisse ostendit. Post hunc obtrudit nobis Amicum Nicaenum, neque veretur graeco homini latinum nomen imponere, cui denique Fructu olum successisse tradit, atque ita rurium cum Ughello coit, a quo ante. disia senserat. Et Fructuosum quidem sanctitate insignem praedicat, eundemque ex familia Mariona genitum scribit, ex qua luperiorem quoque Theodorum , et Theodosium deduxerat Sequitur hic a Zarellus sublestae fidei auctorem Franciscum anso vinum b). De familia ructuosi Theodori, seu Theodosii idem adnotat , inani lane opera, ex Mandosio, ghelli illustrator Coletus
Post tam multos errores hic tandem figere pedem licet Gaudio nomen , ac memoriam servavit nobis S. Gregorii M. epistola, quae est octogesima septima libri non . Mandat Gregorius audioso, ut Tadinum, vicinam civitatem , adeat ejulque loci ecclesiam pastore vidua-
30쪽
viduatam visitet, detque operam , ut a Tadinatibus is eligatur episcopus, qui eo munere sit dignus Vetat autem anctissimus Pontifex, ne Gaudiosus in episcopum Tadinatem eligi sinat clericum ex aliena ecclesia, nisi sorte contingat, ut neminem in clero Tadinati reis periat, ei muneri sustinendo idoneum. Commonentes, inquit, frater nitatem tuam, ut nullum de altera elui permittas ecclesia nisi forte inter clericos ipsus civitatis, in qua stationis impendis incium, tilius ad episcopatum dignus , quod evruire nou credimus , potuerit inveniri Erat id ecclesiasticae diiciplinae contonum maxime, quam plures canones , responta, decreta Pontificum Romanorum confirmant a).
Eo fit, ut etiamsi tot alia falsitatis indicia deessent, hoc etiam nomine mihi suspecti esse deberent catalogi antistitum Eugubmorum quibus Ughellus, Lazarellus usi unt. Nimis enim multi in iis
occurrunt peregrini homines, quos nullo modo verosimile est in clerum Eugubinum fuisse cooptatos. De visiratoris, sive, ut etiam dicere solebant, interventoris ossicio, quod in adinati ecclesia mandante S. Gregorio M. gessit Fructuolus, plura citu digna habent antiquitatum ecclesialticarurn scriptores, quos expilare non vacat b). II. Tadinatem episcopum, Fructuoso praesidente electum, narrat Iacobilius c S. Facundinum fuisse, cujus celebris est memoria apud Gualdenses, adinatum succestares . Jacobilium fidentissime secutus est Stephanus orgia in suo de historia adinati libello, quem nuper Ramae edidit d). Ac Facundino quidem obeunte ad annum DCVII.
ecclesiam adinatem diu pastore destitutam narrat, in eaque post Facundini decessum mira anctitate floruisse juventium Facundini ipsius discipulum, ac tandem ei praefuisse Cyprianum episcopum, quem ad annum DCXLIX. vixisse confirmat. Haec omnia quasi certissima ab eo auctore proferuntur, etsi nullis certi monumentis nitantur. Mirum in hac luce iterarum historiae canones tantopere negligi. III. Est alia S. Gregorii M. epistola ad Venantium episcopum Perusinum, ad quem nescio quid vestium miserat, mandans, ut quidquid id esset ad Ecclesium episcopum, quem frigore affligi intellexerat, perserendum curaret se . Est qui suspicetur Ecclesium hunc Eu- subinum episcopum fuisse malim ego Clusinum, quod ubindicare vi detur alia ejusdem M. Gregorii epistola f), ad Ecclesium scilicet Clusinum , ad quem alias non satis bona valetudine urentem, equum O-n miserat, ut eo uteretur, cum Romam esset Venturus.