장음표시 사용
31쪽
Post Gaudiosum Ughellus, genuinis monumentis destitutus , rursum ad apocrypha deflectit, nec ab eo latum unguem discedit Lagareulus. Sed non eadem in ceteris catalogis consensio. Itaque ORT NIUS Gaudiosi succeta dicitur ad annum DCIII. Ejus memoriam extare ait Ughellus apud S. Petrum Damiani. Habuit id , opinor, ex scriptiuncula illa Mauri monachi, quam in dissertatione praevia expendimus. In ea enim ex fide S. Petri Damiani, Decentius, Gaudiosus , Fortunius, ac Deodatus in ecclesia Eugubina ostrina,inreligione floruisse dicuntur, de quibus quandoque beatus Hieronymus
meminerit. Sed haec mera somnia sunt, quae satis superque in dissertatione praevia explosimus sa). In quibusdam catalogis hic Severinum Sabellium offendes , sed in ghellus Fortunio DEODATUM subjicit ad annum DCLXXX., eumque tradit inter patres concilii, ab Agathone Pontifice celebrati, consedisse. Nos ejus nomen in conciliis, per eos dies habitis, frustra quaesivimus, quod di sibi accidisse confirmat Lucentius. Hic rursum catalogi aliquot locupletiores Probinum, post hunc Vigilium exhibent, illum quasi anno DCLXXXIV. hunc anno DCCV. electum. Sed ghellus, non dissentiente Laeta rello, BENENATUM scribit anno DCCXXI. electum, bc Baronium appellat, apud quem tamen nullum hujus Benenati episcopi indicium nancisci licuit. Coletus ex Lucenti Oldoinum corrigit, qui Jacobilium secutus tres induxerat episcopos Benυenutum Eugubinum, Petrum Amerinum, Vilarem Narniensem , tanquam Romanae cuidam synodo , ad annum DCCXXI. celebratae, subfςriptos, cum re ipsa inter ejus concilii patres nullus occurrat, en ventati nomine appellatus. Vides Jacobilio Benve nutum esse, qui est Ughelio Benenatus. Sed utrovis nomine appelles, perinde est, quem neque dum venisse , neque natum esse in certissimis rebus habeo Post Benenatum amplus hiatus est in successione antistitum Eug binorum , quem aliqua ratione, quoad fieri potuit, replere conati sunt.
En igitur anno DCCXXXVIII. lectum PALMERIUM, anno DCCLVII. QUINTIANUM . Hos videbis apud incentium Arma Π- num inter Eugubinos dignitatibus illustres b). Sed Armannus ipse alibi
ingenue fassus erat tabulas antiquas ecclesiae Eugubinae non assurgere ultra saeculum XI. c). Id si Coleto innotuisset, Palmerium , Quintianum haud fortasse tam liberaliter concessi si et ab Armanno erulo ex antiquis monumentis cathedralis ecclesiae Eugubinae, quae is
32쪽
t ubi extassent, WArmannus ipse is aliqui praeterea ex tot catalogorum scribillatoribus ea in medium proferre non omisissent. Sed nescite quidem fingere novit Ar mannus Palmerius enim , Quintianus nomina sunt ab usu saeculi octavi alienissima. Quanquam quid Armannum exagito Fluunt haec ex reffolini fragmentis, de quibus abunde diximus in dissertatione praevia. almerio, Mi intiano sua adduntur cognomina, Palmerius enim Gratiani dicitur, 'uintianus Valeriani, quasi non ipsa nomina fallaciam satis ostenderent. De al-merio igitur, Muintiano idem est judicium, ac de superioribus illis bene multis ab Ughello aga rello in album epit coporum hujus ecclesiae inductis, absque ullo lubsidio veterum monumentorum.
Acta concilii Romani in Laterano habiti ad annum DCCLXIX. Stephano III. Pontifice Caietanus Cennius v. l. non ita pridem edidit ex codice Veronensi antiquissimo , cum episcoporum obsignationibus , qui ei concilio adfuerunt. In his est Florentinus episcopus Eu-gubi , ghello, ceterisque antea ignotus. Praeclarum hoc antiquitatis ecclesiasticae monumentum rurium editum est a Dominico Mansio v. l. in supplementis ad concilia Labbei a .
Ab anno DCCLXIX. quo erat in vivis Florentinus, ad annum usque DCCCXXVI. nullum Eugubinum antistitem novimus. Anno autem DCCCXXVI. ecclesiam Eugubinam moderabatur Benenatus, Cujus nomen legimus inter patres 1ynodi Romanae per idem tempus celebratae b).
Ersonem habet Ughellus ad annum DCCCXLVII. Eum constat anno DCCCLIII. Romanae synodo subscripsisse, atque id unum He
33쪽
illo habemus certum, exploratum . Sed Lazareitu rerum novarum in Ventor mirificus Ersum tradit in synodo Calcedonensi edisse , quod vix dormienti in mentem venire posse crediderim. Est aliquis ex chronographis ecclesiae Eugubmae, qui in suis catalogi ARDANICIUM hic interierat, inuidem, ut audio, ex fide veteris chartae in archivo Canonicorum Regularium ad divi Secundi existentis. De eo nihil alicunde nancisci licuit nec dubito qum omnino expungendus sit. Neque vero ejus archivi tabulae ad tantam antiquitatem assurgunt, certos enim auctores habeo, qui dicant nihil in eo archivo eis saeculo XII. antiquius.
Frsoni JOANNEM subjicit Ughellus ad annum DCCCLIII. quem
nuper has taliae sacrae editor oletus ex tabulis ecclesii ae Eugubinae constare ait. Sed id gratis dictum est, atque utinam tantae antiquitatis tabulas ecclesia Eugu bina servaret ex iis enim locupletiorem teriem episcoporum elicere possemus. Verum unde id manaverit, facile imtelligi potest. Acta enim concilii Romani ad annum DCCCLIII. celebrati in quibuidam codicibus Ersonem habent, in aliis vero Joannem, ut ad oram ejus concilii in editione Labbeana notatum est . Igitur idem fortasse fuerit cum Ersone Joannes, neque enim binominem pia scopum hunc fuit se ab ulu eorum temporum alienissimum est.
E ingenti facinore notissimus est in historia ecclesiastica Arsenius, qui cum Nicola Anagnino conspiravit , ut electionem Benedicti III. irritaret. Factum narrat Anastasius in Benedicto III. a). Porro Benedictus III anno DCCCLV. . . creatus est, quare ad eum amnum in cathedra Eugubina edebat Arsenius.
Narrat ghellus anno DCCCLXXI. Dominicum in synodo Romana sedisse tu Hadriano I. Verum nec anno DCCCLXXI. Hadrianus I. Petri cathedram obtinebat, nec ullam synodum Romae celebratam
34쪽
eo anno novimus. Anno tamen DCCCLXI. Dominicum in concilis Romano iv Nicola I lubscriptum legimus tum apud Labbeum a), tum apud Muratorium, qui rurius concilium illud edidit b). Anno etiam DCCCLXVIII. concilio Romano interfuit, quod celebratum est in causa Photii, quod quia in actis concilii Clolitani V insertum est, perperam a Lagaretio Dominicus dicitur synodo C Politanae suta
Se subscristis erectioni metropolis agriburgens sub Joanne X Pomaisce anno MLXVII inquit Ughellus. Addit ex Lucentio Coletus eum interfuisse concilio Ravenn t an CMLXV ΙΙ. Melius muneri suo satisfecisset Coletus, si Joannem X., qui vel memoriae aptu vel operarum indiligentia pro Ioanne XIII, huc irrepserat, sustuli lset. Nam quod addit Joannem hunc iubicripsisse lynodo Ravennati anno MLXVII. delendum est. De archiepiscopatus Magdeburgens institutione in duplici synodo Ravennati actum esse constat, quarum prima celebrata est anno MLXVII. Habemus Joannis XIII. diploma in ea synodo datum cum episcoporum obsignationibus, sed nullus ibi Lugubinus antistes occurrit, Altera lynodus anno in lectu onti celebrata est , in diplomate pro erectione supradicti archiepit copatus Joannes Eugu-binus subicriptus legitur. Acta est haec polierior synodus in suburbana ecclesia S. Severi, apud quam illustre olim fuit monasterium, Classensi qstro postea unitum. De hac duplici synodo videndi sunt
I. B. LODULPHUS. Ab anno MLXVII, quo Eugubinorum antistes erat Ioannes utque ad annum XXXVII. quo Theudaldus vivebat, de quo infra dicemus, quis in ea cathedra sederit non liquet. Ughellus Lodulphum, bςatum illum, quem ferunt, Avellanensis eremi conditorem, initio saeculi XI. Eugubinum episcopatum gessisse existimat, eique abdicanti Iulianum successis se nonnullorum opinio est, Sed de Juliano postea Nunc de Lodulpho videndum, quem ego ex ibo antistitum Eugubinorum delςndum censeo. Multa vero sunt, quae huc me vel invitum impellunt, sed illud maxime, quod si recentiores aliquot scriptores , quorum alter ab altero bona fide accςpit, excipias, nullum Vetus mo
35쪽
numentum est, nullus scriptor antiquus, apud quem hujus piicopi
vel nudum nomen occurrat. Adde quod neque a Bernio memoratur
in chronico Eugubino apud Muratorium a), neque in remolini fragmentis, quae tantopere praedicantur, episcopus dicitur. In quibus adam ero catalogis, a me Visis, omnino deest, in aliis recenti a n adjectus est. II. Non tum tamen nescius esse qui afferant antiqui chronici Gualdensis auctoritatem, ad Lodulphi episcopatum adstruendum . Vixisse autem fertur ejus chronici auctor post initium saeculi XIV. Constantino Cajetano judice, qui ejus particulam affert sub initium ecundi voluminis operum S. Petri Damiani. In eo igitur chronico , cujus autographum m bibliotheca Vaticana affervari dicitur, haec leguntur: B. 6du0bus Augubio in facro mouasterio Mutis Mellans congregationem Columbae fundavit. Fuit is episcopus A. D. XLVII tu eodem monaserio moramis est, o mira sanctitute refust. Sed quidquid id est, merum ei commentum . Viderat olim l. Guido Gramdiu noster chronicon ualdense in bibliotheca Vaticana, cum ab eo petiissem per quemdam ex nostris , Utrum primarium,in cum doctrina, pietate, tum etiam dignitatibus illustrem, quodnam ejus esset judicium de chronico ualdensi, quid de B Lodulphi episcopatu sentiret, semper te dubitasse respondit, ne unquam in cathedra Eugubina Lodulphus ederit, nec ullam esse fidem adhibendam chronico ualdensi, quod recenti manu interpolatum sit, adjecta nimirum ea perlocha, quam hic exscripsimus. III. Neque me movet, quod . Lodulphus episcopali habitu insignitus pingi soleat; nam id ex alia eorum opinione manavit, qui Gum, tota refragante antiquitate, episcopis Eugu binis adnumerari volunt. Neque ulla est ex iis tabulis pictis, quae . Lodulphum episcopalibus insulis ornatum exhibent, quae ullo in pretio habenda sit propter antiquitatem, licet antiquissimae, praedicentur. Ex his alteram vidi in monasterio vel lanensi, alteram Romae in hortis Pamphiliis ad diu Pancratii. Sed nimis in antiquitatis cognitione rudissu oportet, qui eas non recentissimas agnoscat, Mortasse non ultra medium saeculum superius consectas Praeter halce autem duas nullam unquam audivi commemorari olere. Sed illud etiam toreuma aeneum, quod quidam pro antiquissimo Obtrudunt, coelaturae recentis
eli. In eo exhibetur . Lodulphus cum insignibus gentis Pamphiliae episcopali mitra ornatis, quod plum maxime valet non solum ad
36쪽
ad imposturam, sed ad ipsius etiam imposturae originem prodendam. Ejus hi ectypo subjicimus, ut de eo eruditi judicium facere possint. IV. Scriptores autem, qui Lodulphum Eugubinorum antistitem est
se volunt, in summa sententiarum varietate Uersantur, quod ipsum argumento est, nihil eos certi exploratique habere, quod equantur. Sunt enim qui Lodulphum electum dicunt, sed minime inauguratum, quod ecclesiasticae praelationis muneri ferendo se imparem prae humilitate judicarit. Sunt qui triennio episcopatum gessit se, posteaque abdicat se existiment. Atque id adeo certum Jacobillo fuit, ut eo triennio, quo Lodulphus Eugubinis praefuit, non solum religionem ipsam magnum cepisse incrementum, sed civitatem omnem providentissimi episcopi per plurimum floruisse, habitatoribus auctam is novis aedificiis ad populi multitudinem capiendam extra pomerium exciratis non modice amplificatam confirmet quae nemo mirabitur tam fidenter diciabique tabulis, oestibus idoneis, in tanto veterum scriptorum , monumentorum silentio, nisi qui ejus austoris ingenium non noverit. V. Sed quid quod aliqui etiam inventi sunt, qui Lodulphum tradiderint post abdicatum eme episcopatum, rursum adactum esse ad collum abjecto jam oneri submittendum Quod si quaeras quo anno e-icctu sit, quove abdicarit, multo etiam majorem dissensionem acri
37쪽
ptorum invenies. Quae autem Coletus ex Iacobillo corrasit ad Gghellum in Lodulpho supplendum de ejus aetate, de anno, die obitus, de corpore apud monasterium Avellanens hodie dum religiose servato, si quid est aliud ejusmodi ejus diligentiam potius quam judicium probant. De Lodulpho enim incerta omnia, illudque imprimis obscurum ubi ejus reliquiae, sicubi sunt, requiescant. Certe apud vel lanam nihil earum et se unquam auditum est, nec ullus B Lodulpho cultus adhibitus est ab Avellanitis ante hos paucos annos, cum Petrus Pamphilius comes aram Lodulpho, quem pie credit gentilem tuum, in templo vel lanensi posuit est enim multorum opinio B. Lodulphum, quem monasterii Avellanensis conditorem ferunt, ex gente Pamphilia prodiisse. Qua de re, deque aliis ad Lodulphum pertinentibus, dicemus in antiquitatibus vel lanensibus, si tantum o- ω erit, ut opus jamdiu exalciari ceptum, absolvere liceat. Est ad aram B. Lodulphi in templo in vel lanensi hic titulus
Sacelium χο Dimo Lodulphi Pamphilio Eugubim Hujus remi Ioniis Mellanae fundatorἰ ut dimisso patriae episcopatu
Et ad haec primaeva claustra reversus obdormiυit in Domino XX. annuispii , VII Com. Petrus Pamphilius patricius Eugubinus Trinepos Petri germani fratris Antonii Albani San. mem. Innocenti X. P. M. Ob religionem erga gentilem suum Ac Pamphiline gentis patronum Eκtruxi ct ornaυit anno Domini DCCXL.
Lodulphum Iulianus excepit Avellanensis monachus, si qua Ughello fides. Sic enim de Iuliano ghellus Iulianus remita S. Crucis de Cellana adlectus es, anno scilicet IX. quo ei persuasum erat Lod alphum ab epilcopali munere se subduxisse. Ait autem Julianum anno XII decessis e die leptima Maii. Sed Lucentius Ughello excidit se putat annum XII pro anno XXXII. Putat enim Lodul-phi abdicationem, electionem Juliani contigiis anno XII. u-juique propterea obitum, ex animi uiumententia, confert in annum
38쪽
MXXXII. Dum autem ait se hujus episcopi annum emortualem, episco. patus epocham ex meliore inspectione necrologii Avellanensis, ex Jacobitali commentariis hausisse, quid sibi velit, haud sane intelligo. Nam quid Jacobilius hic more suo effutiat, unusquisque rescire potest a); ex nec rologio Avellanensi nihil eorum intelligi potest, praeter diem obitus . In eo eis nim necrologio, quo quisquam anno obierit, rarissime adscribi olet, ac Iuliani obitus usitata illa formula notatur ad diem septimam ait: Obiit n. Iulianus episcopus Eugubinus commissus noster. Sed nimis ingens hiatus erat in successione antistitiam Eugubinorum ab anno CMLXVIII quo Joannem episcopum adta concilii Romani exhibent, ad annum XXXV ΙΙ. quo Theudaldum vixisse mox ostendemus. Et
incommodo ut aliqua ratione occurreretur, ut Lodulphum antrulerunt,
ita Julianum, quem ex fide nec rologii vel lanensis constabat episcopatum Eugubinum gessisse, sed tempus tamen ignorabant, huc tulerunt. Sed Lagarellus majus, aliquid est ausus duplicem enim Juliarium posuit, alterum ad annum XII alterum vero ad annum LXXVI. quod ipsum ostendit incertam nutare Juliani episcopi sedem , quam tamen nos hinc amoVere non audemus, nulli bi enim commodius, quam in tanto hoc hiatu constitui potest. Porro Julianus Mellanensis commissus dicitur, quod plurimum a monacho distat , ut norunt harum rerum periti. Resorbendum igitur quod habet Ughellus, Julianum vel lanensem monachum fuisse; sed deinceps tamen plures ex Avellanensi familia ad episcopatum Eugubinum aisumptos eis in
I. Theudaldus, quem alii Tedaldum alii Theobaldum vocant, ex Avellatanensi monacho episcopus Eugubinus, sedit se dicitur ab Ughello ad annum XLIX. anno LII. una cum antistite retino, cui item Theobaldo nomen, dedicationi ecclesiae S. Floridi apud Tifera nates interfuisse. Sed Theobaldus retinus, ghello ipso Peste multo ante eum annum obierat. Dedicationem vero ecclesiae S. Floridi, quae Tifernatium cathedralis est, actam scribit Jacobilius a Petro Tifernati epit copo ad annum XII. Theobaldo Eugubino Theobaldo item retino ad eam olemnitatem accitis b). Sed idem tamen jacobilius alibi scripserat Theobaldum ad augubinai infulas e-
39쪽
vectum esse post Iuliani obitum , quem decessisse scripserat anno MXU. atque ita suam ubique oscitantiam prodit a). Lagarellus heu dat dum hunc in duos dii pertitur , quos ipse Theodaldum, Tetdaldum appellat. Illum ad annum XII. , hunc ad annum XLIX. Eugu binis antistitem tribuit. Sed missis nugis, id unum de Theudaldo, id
enim Verum est ejus nomen, exploratum habemus, interfuisse illum Romano concilio, quod anno XXXVII. celebratum est b), rursum alteri Romano concilio , quod habitum est anno XLIV. c Etenim inter patres postremi hujus concilii subscribit Theudoldus S. --riani, cujus sedem ignorarunt , qui episcoporum indices ad abbea- nam conciliorum collectionem confecerunt. Sed is proculdubio est episcopus Eugubinus, de sancti enim Mariani nomine dici consuevit ecclesia cathedralis Eugubina, quae beatum illum martirem praecipuum patronum colit, atque ob eam rem episcopium S. Mariani, S. Mariani episcopus saepe in tabulis ecclesiae Eugubinae occurrunt, quorum non unum deinceps, ubi ex usu erit, exemplum proseremuς. II. Hoc episcopo sedente, ad superos migrasse ferunt . Fortem ex prirnis illis Avellanensis instituti bdalibus, sanctitate illustrem remitam, cujus sanctum corpus in cathedrali ecclesia Eugu bina incorruptum asservatur. Obiisse dicitur ad annum XL. De eo diximus indissertationi praeviae capite septimo. ΙΙΙ. Pertinet etiam ad haec tempora ui donis Pamphili charta, qua jusseam ratam firmamque esse decernit donationem castri Vallis a majoribus suis ecclesiae Eugubinae factam, quam ex apographo X-
In Dei nomine, o Temporibκ Du Leonis unibe alis p. anu eius primo, Suante Henrico Imperatore , uno ejus tercius indic tercia e
Eugubio, Profitentes pro iteor ego Guido Ilus Pansilii per huius pa-giua nostre vocis promissionis confirmacionis do di confirmo ad canonica beatissimi vi martiri Mariani re ad spis eguaces in perpetuum , idest
caserum Vallis, quomodo canonice confirmavit avus meus Petrus , o muria Pansilii pater ejus propter donacione facta prius ad ipsa canouica a Johanne Amantie , patre dicti Ponfli re promitto ab hac hora non mole-sare ipsa canonico, facio sinem ' quietationem ab omni lite, quam habui contra os propter ipse capro is cedo omni iure , nod possum habere in Uro prefato , ita ut ego , nec silii mei non molestabunt quod jure adquisivisis causa donarionis, re confirmacionis facta me, re a majoribus meis, o si contrabeniυero , promitto vobis solvere penam Garien- et ict
40쪽
eo libris seΜainta re insuper hec pagina semper maneat integra uel Signum an Guido cui relecta est. q. u. an. Albertus si de dicto Guido qui con ensit. l. V. man Baruncellus comes 'Suppolus filius ejus roga; rotes , e.
Fuscardo tabelli scripsi ct complevi.
Jonem Ughello scriptoribus Eugu binis ignotum, produnt
a L . concilii Romani tu Victore I. Ea nuper vulgavit cl. Mansus cum epilcoporum obsignationibus, in quibus eli Guid Egobinensis episcopus a). Actum est hoc Romanum concilium anno MLVsΙ. Gui- doni igitur locus auignandus inter Theudat dum Rodulphum, sive Ros redum , quem non improbabile est ante Rodulphum sedisse, ut in Rodulpho mox dicemus. Extat S. Petri Damiani epistola ad U. Piscopum, qua eum reprehendit ob ecclesiae tuae praedia alienata distracta qua de re inquit Numquid oblitus es, quod ante fere quinquennium Vicitor Apofolicae Sedis episcopus , in plenario concilio , Florentiae celebrato, cui simul, Imperator Henricus interfuit , hoc sub emcommu vicationis censura prohibuit b) Celebratum est concilium Florentinum , de quo hic sermo it anno MLU. in Pentecoste c). Cum ergo haec . Petri Damiani epistola scripta sit quinquennio sere post concilium istud, quilpiam fortasse haud te. nere dixerit . hunc episcopum , ad quem scribit Damianus, ipsum esse Guidonem epit copiam Eugubinum , qui anno MLVII. Romano concilio interfuit Oidonem enim , seu idonem , ac uidonem promiscue cribi consuevisse nullus dubito II. At, inquies, anno MLIX Fugubinis praeerat vel Rodulphus, Vel
Ros redus epit copus, qui concilio Romano ad eum annum celebrato adsuit . Uerum hic ego nodum insolubilem non video . Fac enim eam epistolam criptam esse paulo pol initium anni LIX. , tunc in vivis et se poterat Guido, cui paulo post obeunt , successerit sive Rodulphus , sive Rofredus, Meo ipso tempore Petrus Damianu S minus scrupulose loquendo , scribere poterat concilium Florentinum ante fere quinquennium celebratum fuisse. Ab anno enim LV ad annum MLIX. si utrumque terminum numerando complectaris, quinquennium utcunque habebis. III.