장음표시 사용
41쪽
1ς De statu binosi, veteris simulae noua Teclesiae, vlaum sarth deueniret, mox congregati in unum vicum verbum vitae ab illo expetere cunctabant. Nam neque alia ipsis Sacerdotibus aut Clericis vicos adeundi, quam praedicandi, baptizandi, infirmos visitandi, & ut breuiter dicam, animos curandi causa fuit, qui in tantum erant ab omni auaritiae peste castigati, ut ne teletitoria ac possessiones ad construenda monasteria nisi i potestatibus saeculi coacti acciperent. Quae conisuetudo per omnia aliquando post haec tempora in Ecclesijs No damhimborum seruata est g. 7. usa
SAnctus Auguilinus libro de vera religione cap. 28. indit qua ratio oe ad suorum captum Ecclesiastici se accommodent Doctores Quod etiam saltὶ temporibus noui populi a magnis & spiritualibus viris Ecclesiae Catholicae alumnis video cautissime prouideri: ne quid populariter agant, quod nondum esse temporis, ut cum populo agatur intelligunt: alimenta lache a large auidis infirmioribus pluribus atque . instanter infundunt, validioribus autem cibis cum sapientibus paucis . vescuntur. Sapientia enim loquuntur inter persectos, carnalibus vero& animalibus, quamuis nouis nominibus, adhuc tamen paruulis nonnulla obtegunt, sed nulla mentiuntur. Non enim honoribus suis vanis consulunt,& inanibus laudibus, sed utilitati eorum, cum quibus societatem vitae huius inire meruerunt. Haec est enim lex diuinae prouidentiae, ut nemo a superioribus adiuuetur ad cognoscerulam & percipienda gratiam Dei,qui non ad eande puro affectu inferiores adiuuerit. f. s. M.
QV-m muis vero Conesonator literis, eloquentia, moribus in structissim M sit, caueat tamen ut pestem δc venenum, fastum &Icipeibiam , qua de superius etiam tractatum est. Quantopere Vero arrogantia timenda, & .li, remissisque fugienda sit Ecclesiastico Doctori ostendit S. Augustinus Doctorum Princeps, & tamen de sedemisse confitens Epistola r α. ad Florentinam, quod esset Doctor non
42쪽
yaustis statia , Ubersecundus. non persectus, sed cum docendis perficiendus, sic autem id loci ait. Ee sollicitifimὸ cauendum ea tu docen O superbia litium, quod in discend.rmis Unde O' sancta scriptura nos admonet, dicens lacobi I. U. I9. Sit Omnis homo velox ad audiendum, tardus autem ad loquendum. Et ille in Psalmo Io. V. Io. ait, Auditui meo dabis exultationem oeutitiam, : continuoquesubiecit exultabuVt Usa humiliata, ridit enim in audiendo facillima eruari humilitatem, qua dissicilis es in docendo, quoniam necesse es, ut Da ctor habeat superiorem locum, Ῥbi laboriosum est obtinere ne subrepat elatis. Videsne quemadmodum periclitemur, a quibus hoc expectatur, ut non solum Da D. res simus; a erum etiam cNm fimus homines diuina doceamus.' Sed laborum periculorumque nostrorim singulare es flatium, eum ita proficitis, Ῥt illo per-ueoiatis, υbi nullius hominis doctoris egeatis. Im autem periculi non tantum nos: nam ad illum de quo dicturustum, quid sumus nos Non ergo nos tantum periculo isto, sed etiam ille Doctor gentium, periclitatumse esse telatur, cum dicita. Corintb. II. V. 6. Ne in m Nitudine reuelationum mearum extollar, datus
es mihistimulus carnis, c. Vnde coe ipse Dominus timoris huius admira lis medicus, Nolite, inquit Math. 2 . R IO. ab hominibus vocari Rabbi,*nus enimes magicter iser Chrinus. Quod retinens idem ipse Doctor gentium dicit 1. Corinth. V . Neque qui plantat es aliquid, neque qui rigat, sed ci iincremeutum dat Deus. Hoc & ille meminit, qui in natis mulier amqnanto magnus erat, Math i I. V. 1I . tantb se in omnibus humiliabat, indigniam se affirmans, qui Christi calceamenta portaret. Math. s. V. 1i. Quid enim aliud osteriait ubi ait Ioannis 3. V. 29. dii habet Eponsam, Pon issea : amicus autem θοψ fiat, cir audit eum, cir gaudio gaudet propter
vocem θοns. De quo fastu & S. Prosper in sancti Augustini sententiis
cap. 4 13. Ad vitandam temationem Narra gloriae, melior est discentis condititiquam docentis. Tutius enim auditur veritas, quampi .edicatur. Quoniam cum doctrina recipitur humilitas custoditur. Cum autem di putatio placet, vix ea,t diserentem non pulset quantulaciιnque lassantia. Christi aiat itaque Do- choris officium, quod fit ex ijs quq hactenus diximus perspicitur. Compendio vero illud exponit S. August. lib. . de doctrina Christiana c. Debet intur Γ ait) diuinarum scripturarum tractator o doctor, defensor rect.e
fidei, ac debellator erroris, bona docere, s mala dedocere, atque in hoc opere sermonis conciliare adstessos, remissos erigere, nescientibus quid agatur, quid expectare debeant intimare. Vbi autem beneuotis, intentos, dociles c. 'rit, aut ipsi jecrit, c tera peragendasvntfictu cause psulae,
43쪽
aliquid: sed ille qui incrementum dat Drus , idis υnciso tyrus, qui docet Yο, de
e)nmbus- I Ioan. 2. V. 17. Sane ipse Apostolus Ephes. 6. V. 19. assiduas
a Cliristianis preces rogat, ut inspiret illi Deus Edric iam ,& in praedi cando Euangelio dicendi libet etatem. Orantes ait in pro me, ut detur
mihi sermo in .sertione oras inci cum siducia, uotum facere Euanielis vi sic 'ium' pro quo legatiove funeor iis cat oua , 1I.t ut in ipso au Acam , prout oportet me loqui.
Ita & precabatur David psalmo ID. IDomime labra vaca aperios, os mcumam; unci. ibit laudem tuam. Probat hos S. Gregorius exemplo, homil. 3o- in Evangel. Per γο cm ait) non initi nitur, quaVdo in G, per spiyitum noct
uncitur, Sed cur ista de doctrina homi milia loquimur, quando Sc ipse conditor non ad eruditionem hona in is loquitur, si eidem homini pervnmonem spi litus non loquatur 3 Certe Cain yriusquam fratricidium
opere perpetraret, audiuit, Genes. ψ. V. p. t Ucuaridum 7 o. peccasti, quiesce. Sed qu a culpis suis exigentibus, voce est admonitus non uri ctione spiritus, audire verba Dei potuit, sed seruare contempsit. Sanctus Gregorius homil. 17. in Euan et elia docet docendi sacultatem ali R Uando concio natoris vitio, aliquando auditorum delicio diuini us negari. Pensate sinquit fratres charissimi, quos dicitur: se . rete Dominum
44쪽
, i s Iunctis i scotiae, Liber stan)rdus. regia ac B. Trinitate credendum sit explicare. . Qi quidem in re ijs quibus erudiendi fideique luce colluitrandi gregis cura tradita est,summopere verendum est, ne vel in unam personam , ne plures Dei induci videantur, contracta fidei doctrina nuda atque inania nobis nomina relinquat, eumdem videlicet eme patrem & filium & Spiritum sanctum existimantibus: vel in tres alienas & exteras aut perturbatas atque confusas, diuinitatique, ut ita loquar, contrarias diuisa, in idem contrarias diuisa, in idem malum contrario errore prolabatur: haudo aliter ac peruersa aliqua planta , clim in alteram partem vehementius detorquatur. Quandoquidem & Deus unus nece illario retinendus est, dc tres personae confitendae, atque unaquaeque cum sua proprietate.
Sed ad naec intelligenda & pro rei dignitate declaranda, atque exprimenda lonstori oratione opus fuerit, quam praesens institutum atque adeo haec via ferat. Quin ad id potius dc nunc semper adhibendus sit spiritus per quem sollim Deus de intelligitur, de exponitur, & auditur. Pure enim ta atum modo attingendus ille est, qui purus est , unius beatque ei dem modi. Haec autem idcirco in praesentia paucis commemorauimus, ut illud ostendamus ei, qui de tantis rebus disputationem habeat, praesertim apud multitudinem, quae ex varijs aetatibus habitudinibusque conflata est multifidique instrumenti cuiusdam mufici in modum varijs pulsibus opus habet, dissicile esse huiusmodi orationem
inuenire, quae omnes concinnare atque conciliare , scientiaeque lumine collustrare possit. Cuius rei ea causa est, quod cum in his tribus rebus periculum versetur mente, sermone, atque auditu, vix aliter fieri potest, quin si minus ad omnia, ad unum certe horum impingamus. Aut enim mens superno splendore minime perfusa est, aut sermone
languet, aut denique auris, quia nequaquam purgata is doctrinam
excipere nequis: quorum si unum acciderit, non minus quam si omnia Concurrant, veritas claudicet necesse est. Accedit etiam illa causa
quod auditorum pietas dc religio, quae perfacilem ijs, qui aliud quod-His 4octrinae genus profitentur, gratamque & acceptam orationem reddit, in detrimentum hie periculumque cadit. Etenim velut de Deo Te omnium maxima, saluteque adeo ipsa, primariaque omnium sPe, certamen habentes, quo ardentiori fide praediti sunt, eo acrius orationi adiaci sarit , atqne obsequium & credulitatem non pietatem, sed veritatis proditionem esse interpretantes , omnia' antr proiecerint,quim opiniones eas quas domo secum afferunt, & dogmatum quibus
intriti sunt, coiisuetudinem. Ac-moderationibus nec omnino pela
45쪽
32 D J hominis, Psterissi,nulae nouae Ecclesia, dite ast c lis hornis tibiis adhuc loquor, qui etiam ii a veritate aberrent tamen quia vericatis it adio pietatisque Zelo, tametsi non fecundum scientiam, F Om. Io. v. a. id ipsis accidit, ex eorum fortasIe numero futuri iunt, qui non grauillimis poenis damnabuntur, nec veteribus multis a ficientur, quemadmodum ij, qui animi malitia Sc peruertitate voluntatem Domini explere neglexerintl Luc. r2. U. 7. 1. Atquffhic quoque fortasse a sententia aliquando dimoueri, atque ab eadem illa pietate , ob quam prius repugnabant, ad meliorem mentem reuocari queant, si quis eorum sermo attigerit, atque aut interne aut exter- .sie, ut terram illicem, sic praegnantem luceque dignam mentem atque ita effectam, ut ex parua scintilla luculenta statura in ea veritatis flama
effulgeat, commode tempesti teque pulsauerit: Quid porro de illis dixeris , qui inanis gloriae studio, dominandique libidine iniquitatem in
excet im loquuntur, psal. 72. V. S. De Ioanne inquam dc Mambre. r. Ti. . V. 8. Non illis quidem aduersus Mosen , sed aduersus veritatem arma induentibus, atque aduersus sanam doctiinam insurgentibus Quid etiam de tertia Has Ie, nimirum de ijs, qui per imperitiem eiusque comitem temeritatem aduersus omnem doctrinam suillo quodam affectu gradiuntur, pulchias lue Veritatis margaritas conculcant Mat. 7. U. 6. Quid pol, emo de iis qui nec certam opinionem ullam, nec diuinae doctrinae vel probam ullam vel vitiosam formam impressionemqtie secum ferentes ver ina sermonibus omnibus magistrisque sese iubijcientes, tanquam ex omnibus id qhiod melias ceritosque es , electuri ac libi ipsis, hoc est malis veritatis iudicibus confidentes, a disertis positea verbis & ad pei suadendum conriaratis, subitide circumferuntur atque versantur, omnibulque sermonibus obruti protritique multisque doctoribus permutatis, ac multis literis velut puluere, inventos facile abiectis auribus tandem dc animo fatiscentes 6 insignem vecordiamὶ omnes peraeque iidei docti liras fastidiunt, perniciosamque formam tibi ipsis insculpunt, ipsam videlicet fidem nostram ut in cer am nihilque sani habentem irridentes & aspernantes, stulteiare 1 doctrinae professoribus ad do trinae condemnationem transeuntes. aod perinde , ac si quis vel oculorum morbo, vel aurium vitio laborans, lolern aut voces accusare instituat, illum ut obscuruin minimeque sui genrem, has ut ab nas & imbecilles. Ac proinde minoris es
negoUjrta ii adhu .animae vcritatem prinium, instar cerae nondum signatae, impIunere, quam conscriptis iam literis, hoc est pestiferis opinionibus placitisque doctrinam piam inducere, nillilque aliud ali equi,
46쪽
qutim ut posteriora cu M pitoli I; constita dandiri cu perturbe utur. Nu-que enim ut planam &tritam via,P calcare Pl rit.'t, quam asperam
nulli ae pedam vestigi j impi et Iim , aruumque colere aratro saepe proscillam & emollitum : ita commodius quoque fuerit animum pingere, cui vitiosa iam aliqua docti in x impressa iit , i improbaeque literae alti siti iec untiatiatae Alioqui pio scriptori duplex lite labor salelpiendas erit, vi Sc priores substitarat. Ac tot tamque graues sutat cum reli quis animorum morbis tam in doctri: aa etiam ipsa peruersae peruersique spiritus notae Sc impreisones, tantumque ei negotium incumbit,
eat haec moderandarum regendarumque animarum cura commissa est: pl.lraque edi. im ne modum oratio excedat praetermissimus. Quemadmodam igitur si quis belluam variam & multiplicem ex multis bellula
magnis iuxta paruisque feris mitibiasque conflatam cicurare ac ducere aggrediatur, huic in natura adeo varia & prodigipsa gubernanda, maximus procul dubio labor subeundus sit , maxiniumque certamen quippe clim nec vocibus iis leni, nec alimentis, nec manus attrect-tioiaibus ac sibilis, nec teliquis denique institutionis modis belluae omnes delectentur, sed aliae alijs, pro tua qiraeque natura S con uetudine, ves gaudeaut, vel offendantur: ut qui eiusmodi belluae curiam susce perit, eum varia omnino Sc multiplici scientia omiarum instruetumque elle oporteat, circongruentem cui l ierationem adhibere , siquidem belluam cum laude ducere atque in collimem tineri cupit. Hiud dissimili modo communi hoc Ecclesiae corpore instar compositae eiusdem& inaequalis bellan , ex pluribas variisque moribus & sermonibus coagmentato, summop ye qaoque necesse est antistem sina ul&tim plicem olfe, quantum ad eam, qaam ad res omnes adhibere debet, animi integritatem . e cq aam maxime varium ac multiplicem, quant Iad id attinet ut v nihil cui is .ie beneuolentiam sibi conciliet, omnesque apta S apposita Oratione 1lloquatur. Quidam enim lactis alimonia opus habent, hoc eit si a plici ci rudimentaria doctrina, nimirum qui animi h ibi tu line, teneri iunt, recensque ut sic dicam, compacti, nec virilem termonis cibum ferunt, quem si quis iplis praeter vires ad mouerit , elus pondere fortasse opprelli atque ooruti sanimo ad id transmissum est attrahendum, sibique commoda0dum , nequaquam satis virium habente, quemadmodum nec corpus in cibis materia con
stantibus J pristinas etiam eo rom vires labefactabit. Alij sensuum organa ad veri falsique delectum atque discrimen exercitata habentes. Heb.4 V. i , Ac proinde sapientia ea quae inter perfectos exponitur,
47쪽
,3 4 Destatu hominis, τeteris simul ac notile Eeelistae iublimioriqile ila firmiori cibo indigentes , I. Corituli. a. vers 1 in quis iacissis D Uinel. I. Corinth. 3. versic. a. oleribusque hoc est infirmorum eos alat. Rom. 1 . V. 2. t udigne acerbeque id laturi sint, nec immerito, utpote nihil Chriltiani roboris colligentes, nec laudabili illo incremento augescentes, Ephes. φ. V. I s. quod sermo diuinus affert, cum oui praecla te alitur in virum absoluens atque ad spiritualis aetatis mensai am ducens. Et ad haec qui idoneus s non enim plerisque si miles sumus, qui veritatis doctrinam cauponum ritu adniterant, vinumque aquae admiscent, Isa. I. U. 22. h. e. doctrinam cor hominis exhilarantem citin vili de vulgari humique reptante & euauida, frustraque &temere stilente svi ipsi ex hac cauponatione nonnihil emolumenti capiantJ aliasque alio modo cum ijs a quibus adeuntur, verba faciunt, omnibusque assentantur. Ventriloqui sane homines, & vaniloqui, voluptatibus suis subsequentes, easque verbis aucupantes, e teria delepronunciatis, atque in terram accumbentibus, ut sic maxime populie istimatione floreant, aucupantes grauissimum sibi ipsis detrimentum
imo exitium afferentes, iii noxiumque simpliciorum animarum cruorem effuladentes, de manibus nostris aliquando requireiadum. Quin potius illud exploratum habentes, melius ei se alijs, qui artis petitie praestent, habenas nostri concedere, quam indoctos & imperitos allorum aurigas esse, praestareque candidam aurem submittere, quam sto- idam linguam mouere: hoc, inquam , nobiscum nec pessimis fortasse tonsultoribus, benevolis quidem arte colloqiuiti, laudabilius daximus ea , quae uiscenda & facienda sint,addiscere, quam quae nescimus docete. Praeclare enim cum eo agitur cui vel altis lima senectus doctrinam callam attulerit, eamque vim habentem, ut nouae in pietate animutilitati atque adiumento esse queat. Ac meo quidem iudicio admodum stulte temereque illi faciunt, qui priusquam ipsi satis doctiina instructi sint, aliorum se magistros profitentur, figlinamque, ut Vulg dici solet, in dolio discunt, hoc est, alienarum animarum periculo Pie' latem meditantur. Stulte si ne ignorantiam quidem suam praesentium: temere si cum eam intelligant, hoc tamen negotium suscipere audent.
A Mem te Domine, amem te ex toto corde meo , de amore tui diligam& proximum meum, sicut me sum.
48쪽
cr notia, Libersecundus. 3ybona velim , sed praecipue illi pro viribus procurem praesentem dc aeternam salutem. Infirmer cum infirmis, urar cum seandalizatis, omnibus omnia commiserationis affecta fiam, ut omnes lucrifaciam, & ne meus conatus inanis, ne labor ii ritus iit, affluenter domine largire gratiam,
qaia neque qui plantat est aliquid, neque qui rigat, sed tibi uni debetur fructius oc gloria, qui das incrementum dia prouentum Deus ut saecula betaedictus.
DE MODO AGENDI CUM HAERETI cIS
NOSTILI TEMPORIS.SVMMope Re cauendum est in omni disputatione contra haereti
cos quantum fieri potest , ne de erroribus particularibus cum illis contendamus: sic enim fiet ne conuicti de uno statim ad alitim percurrant. Sed de hoc contendendum est cum illis, ut probe-mas eis aliquem esse in orbe qui non possit nos decipere in Proponendo ea quae sunt fidei,& explicando sacras paginas. Ad hoc autem probandia sani esticacissima argumenta quibus satisfacere nullus possit, &cum scierint conuicti de hoc, tenentur credere ei quem dicunt habere in- falΙibilitatem proponendi quae sunt fidei, & hoc facile conuincetur. In principio autem huius disputationis cum haereticis, supponendum est, fidem Christi non posse deficere. Lucae 22, Ego rogaui pro te, Ut nθuaseiat fides tua. Ex sancto Paulo supponatur fidem esse ex auditu.
Rom, Io. Tettib supponatur hominem debere esse paratum pro de,
49쪽
3 6 De sIatu hominis, etreis intit ac noua Ecclesiae, senissione fidei mo, i iuxta illud Mathai nono. sui =nene'auerit coram Lo
reticos disputandima est. Vel vii credis aliquid vel nihil : si nihil, ergo non es fidelis, si aliquid ergo vel ea quae credis , aliquis tibi dixit, vel
nullus. Si nullus, est colui a Paulum dicentem fidem esse ex auditu. Si aliquis vel is potuit te decipere vel non. Si primum unde icis, quod iste non deceperit: ergo tua fides est inceria de errat, quia paratus es mori pro defensione eorum quae credis, cum possis decipi. Si secundum liabemus is a tentum . quod si concedat intentum, quaeso quis est iste 3 pote it respondere haereticus quinque modis. Primo quod Ecclesia. a quod Lutherus vel Caluinus 3. Scriptura. Quarto reuelatio. Quinto qAod Spiritus testatui ea vera quae alij docent, & quod explicatio scripturae quam tradunt vera sit. Si dicat primum quod est Ecclesia Romana , credat ergo ei ; si dicat esse Ecclesiam inuisibilem 1, ergo non potest audire illam: ergo nec credere ; quia fides ex auditu. Si dicat clesiam esse visibilem, scilicet bonos viros qui docent Lutheri sectam: noli potest scire an aliquis sit vero bonus , nec quod habeat
gratiam : ergo incertus est quod isti sint boni , dc sic fidcs qtiam ab ijs habet, incerta est, cἰim possit decipi in fundamento , idelicet in hoc quod illi homines sint boni, cui innititur fides eius.
Si secundum quod Lutherus, qui non potest nos decipere: ergo ante illum non fuit fides nec Ecclesia. Item unde certus est illum non potatillia decipere & decipi; si tantum opinatur, est opinio. Si certus est, unde Z ex quo certo principio in Si respondet semper aliquos fuisse, quos dicimus haereticos, qui non potuerunt nos decipere i confutatur, Quaero enim unde hoc illi constet 3 dc qui fuerint illi hoc certo nescit. Sed vel ex hystoria, tunc non esset fides, vel quia illi alij dixerum tales fuisse antea. 8c tunc isti cum illi dixerunt, potuerunt illum deci pete: si non potuerunt illum decipere, qui sunt illi qui non potuerunt illum decipere proponendo credenda, aut proponendo fidei avi thores quos sequi debemus , nisi Ecclesia in Concilijs Sc Romanus Pontifex: quis, inquam, alius qui non posset errare, aut decipexe ex Dei promi ilione. Item i iii contraria inter se senserunt : immo nunc
quot sunt Lutherani, tot sunt contrariae sententiae: quare nulli eorum est credendum. Si dicat non omnes haereticos praete Ilios , sed enentes Omnia quae Lutherus tenuit, non potuiste decipi, iuec decipere alios. ergo ille nunc errat de omnes Lutherani non tenentes omnia quae Lia
Iherus tenuit. Item unde illi certo constat eos qui cum Luthero
50쪽
O' Reyni Icelo. I qcyprinis . , γ urat & non alios non potuis te. Item unde constat salila semper ' in omnibus aetatibus aliquos qui idem quod Luttier us senseritat hoc st
Si dicat tertium , scilicet scripturam cile in fallibilem rigulam a qua didicit ea quae ci edidit. Licet iacra sci iptura sit regula in tallibilis, tamen contrario modo intelligit vi ab liae teticis di a Catholicis: crgo ne-
celsarius est in Eccleii 1 aliquis iudex , qui non possit decipi explicando
scripturam sacram, cuius determinationi in his quae sunt fidei, &inexplicatione scripturae, omnes Christiani teneantur obedire & credere. Pri r orea Ecclesia illuminata a spiritu sanctostia auctoritate habet aliqua ex Gaditione Apostolorum , imo eiusmodi quorum oppositum praecipiebatur antiquitus in scriptui a Nam quando explicat Ecclesia quod illa praecepta diuina ex Dei voluntate iam non obligant: ut obseruatio-ia is Sabbathi praeceptum ccss auit: &obseruatio diei Dominicae non habetur in scriptui is. Imo non habetur in scriptui a Dominica dies. cim couuenidemus a m.i set Litho, i ad 6ungeuth s. Dum. D. Ioan . suit i Dona inica in spiritu: Item D. Paulus ait opertum elle Euangelium ijsqu2pereunt & de Iudaeis, quod cum legitur Mortes, velamen est positum sit per oculos eorum. Item in concilio Apostoloium ach. Ic. praecipiebatur abstinere a suffocato & languine, quod non obseruatur. Praete rea scit plura aliquando indiget explicatione, ut Paulus ait 2. Cor. 3. Et era occidit, S: 1. Petri 3. dicitur in epistolis Pauli aliqua elle dissi cilia quae multi deprauant, de alibi Prophetia propria interpretatione
Si dicat quartum scilicet Reuelationem infallibilem esse regulam Contra. Illa nunquam fit omnibus hominibus, sed viri vel paucis: Virile igitur cognoscunt c aeteri, quod illi qui dicunt factam cistere uelationem , non decipiantur a daemone, ut falsi prophetae oo. decipietes Achab 3. Regum 22. Ergo neces Iarius est aliquis in Ecclesia qui non possit decipi. Si dicat quintam, quod scilicet Spiritus sanctus testatur ijs elati vera qda: alij docent, & etiam quod sit vere explicata scriptura ab Contra arguitur, unde scit quod non sit Spiritus malus qui hoc testaturl raesertim cum dicatur 2. Cor. I. Satanam transfigurare se in Angelumacis: & I. Ioan. 4. Nolite omni iritui credere. Et r. ad I himoth. 6. Iannuissimis temporibus disce rint quidam a si is .i:tendentes Pira&ίγs eri ολ is, Idem dicitur a. ad Timoth. s. Se 1. Petit . & in Epistola Iudae c. i. Pre
terea contra illum sic argui potest, Si tu Lutherane dicis lanctum et