Ioannis Cantacuzeni eximperatoris historiarum libri IV.: Graece et latine

221쪽

ων τῆς αὐξήσεως του μισθου αντος ἄν εἰδείης ἡ χρὴ γενέ-a,c iam

σθαι τῆς μέντοι γῆς τους στρατι- διορι- μ' ἀφαιρεθη- ναι, τουτο μὲν, τι στερησις ονδεμία ταῶς δημοσίως προσωδοις απο τῆς διανομῆς γεγέννηται ταύτης, τουτο δὴ τι κα διαD5τὴν λιγοτντα ουδεμίαν σχολίαν παρέχουσα τοῖς σπιατι--ταις προς το εἰς ας--τρατείας εὐκολους εἶναι φέλειαν τινα δμα παρέροιν προς τουτοις καὶ το ἀποτεταγμένον εἰς

τὴν αντῶν μισθοφορὰν χρυσίον ωρος ἐμὲ πρότερον ἀποκαλ-

σταμενον, χαρ' ἐμοὐ διανέμεσθαι τας στρατιωται οντω

πια ἐπηγγειλάμην αυτοῖς, τε τον περὶ τῆς εἰρηνης προς αὐ-τους ἐποιουμην λπους ο αδίως πεμμένοις περί γε μὴ τῆς οἰκίας se ἐμῆς πως διοικηθήσεται, eo ci αυτος κρίναις

εν χειν, ἐμοὶ πείθεσθαι ἀνάγκη ο δέ γε θεῖος ὁ ἐμος ὁ δε-

-δτης νυν πιν οὐκ ἀπολυθήσεται τῆς εἱρκτῆς, οντως ἐμου i5λυσιτελεῖν δι' αἰτίας οἰομιμον τινάς μετα δὲ χρονον τινα Maa μικρον ἀπολυθησεταί τε κα - ἐμοὶ διάξει αραπευοριενος. διο καὶ δέομαι τουτου χάριν τυχεῖν συγγνώμης. Toιαυταπρος το βασιλέα καὶ πάππον ὁ νέος βασιλευς τον πρεσβευον- τα πρῶτον Ισαὰκ κελευσας εἰπεῖν, ἀπέστειλεν εἰς Βυζάντιον. aoἐπεὶ δὲ ἀφειτο, την τε εἰρηνν οτι κεκυρωτο καὶ ἐφ' οποίοις τισὶν ἀπήγγειλε, την τε ενστασιν ἐν τοῖς τοιουτοις τῆς στρατιας καὶ τὴν του νέου βασιλέως σπουδὴν καὶ την οἰκονομαν V. 83 οἷς ἴσχυσε πάντας πεῖσαι τῆν εἰρηνον ἐπιμνηφίσασθαι ἀκουων

δὲ Ῥασιλευς, πρωτον μεν νώδενα καὶ 4πίστει διὰ τoaa5μέγεθος τοῖς ἀπαγγελλομένοις. μὴ γὰρ τι τῆς πάσης α χῆς τον νέον φετο αντιν κωνσεσθαι βασιλέα, ἀλλ' εἰν καὶ

Verum de aueto stipendio quid fieri debeat, ipsum selturum agri

ut sine iniuria militibus conserventur, me orare tum quia Pensiones publieas ista distributione non minuerim, tum quia Propter ruris angustiam unius scilicet iugeri, milites parum occupatos habens, hae statione ad expeditiones faciles illos expeditosque reddiderim. Ad haee, aurum in eorum stipendia sepositum, mihi prius restitutum, upere a me illis numerari quemadmodum cum de pae ad eos concionans et difficulter inflectens, me facturum receperim Domus vero mea, ut ad illius arbitrium proeuretur, misi serendum necessario. Patruus despota ut quibusdam de causis diutius in custodia retineatur, utile videri brevi tamen emissum iri et eum dignitate ac honore mecum vieturum et hanc Veniam me ab eo petere. Haec legatum Isaacium referre ad avum constantinopolin voluit quo eum Venisset, de pace confirmata eiusque conditionibus, de exereitus pertinacia, de iunioris imperatoris diligentia et invento, quo ad pacem comprobandam omnes adduxisset, narravi quae audiens senex imperator primum admiratione obstupefactus, fidem dictis adiungere

222쪽

AT. 13aα ἐκ μήροίας ὁ καὶ πορρωτέρω χρι Σηλυβρίας αυτῆς κατ-

σχῶν, παρεχώρησεν --των αλλων, ἐγάπησεν, καἰ αυτοδὲ4λως το παραδέξασθαι Ut εἰρήνην, voti του πραγματος φυσει, ἀλλὰ τοῖς ἀγαθοῖς τροποι του βασιλέως καὶ ἐγγὀνον

θαρρῶν, διεπρεσβευσο προ αυτο ἀγαπητον ηγουμενος-ἀοπως ποτὲ πεισθείη μονον τον πολεμον καταθέσθαι. πειτα

δὲ 4δονῆς ην καὶ θυμηδιας μεστος αυτος τε καὶ οἱ προσέχον- τες ανήτων ἐπιπανῶν, καὶ οἱ ἄλλοι Pen ιαλι εορτὴν ὴρον τὴν χαριεστατην πασῶν. λδ Ela ταχος τε ἐκέλευε τρι ρεις δυο πληρουH Bretro δὲ ἐπεπληρωντο, συν ταχει καὶ προθυμια πολλῆ τον βασιλίδα misy την Ἀνδρονίκου κητέρα του νέου πέμπει προς τον υἱον ἄμα μὲν της εἰς αντον καλοκἀγαλα καὶ τ' τιμης καλευ-D πειθείας πρεπούσας ἀποδώσουσαν ευχαριστιας, αμα δὲ καὶ την κυρωθεῖσαν εἰρηνην ἐγγράφοις βεβαιώσουσαν ορκοις ἐλθουσαν is δὲ εἰς το περ Σηλυβριαν πιβάτας προσαγορευομενον χωρίον - τοτε τειχιστον ον βασιλεις ὁ ἱος αυτῆς ἐλων προσωκυνησέ τε μου την μητέρα καὶ ἐθρηνησαν ἐφ' ἱκανον, η ριὸν τὴν χηρειαν, Ἀντην ορφανίαν δυρομενος του πατρος ουπωναρ χρι του μετα την βασιλέως τελευτην εἰς ἰν βασιλευς ἐχονιος τῆ μητρὶ - βασιλιδι σννῆλθε- Ἀπειτα ἡ βασιλὶς τω βασιλεῖ καὶ υἱω τάς τε του βασιλέως κα πάππου ἀπαγγει λασα εὐχαριστίας, καὶ τερ αττα ομιλησασα οσα - αὐτῆ βουλομένη, - ὀμωμοσμένα παρα βασιλέως το υἱου ἐπρα-

I. Ser. αδτος ex talpri ob rei magnitudinem non potui Non enim nepotem totum imperium sibi cessurum opinabatur; sed si vel a Berrhoea aut ultra usque Selybriam ipse retineret omnia, cetera sibi relinqueret, eontentus erati Et sane hoe ipsum, quod de pace legationem misit, non id fecit, quod honitati suae ausae, sed quod probitati nepotis onfideret satis habiturus, si quoquo modo, ut bello parceret, eum commovisset. Deinde ipso cum proeerihus et aliis Romanis exsultare Iaetitia diemque sestum agere omnium iucundissimum. 34. Porro senior imperator quamprimum triremes binas mari Praecipiens, magna eum libentia imperatricem Xenam, iunioris A dronio matrem, ad filium mittere properat primum ut ei de ista integritate deque honore et prompta hedientia sibi exhibitis sebitas gratias agat deinde, ut pacem iam ratam eripis iuramento on- stabiliendam uret. Progressam ad oppidum, cui Epibatae vocabulum est, non longe a Selybria dissitum, quodque tum muris adhuc rebat, filius occurrens, proesinato corpore veneratus est: suxemn re ambobus diu lacrimae, illa viduitatem, hoc orbitatem auamis entibus nam ab obitumiehaelis imperatoris nondum convenerant Posteram verbia avi suo gratias egit, et alia quae libuit cum eo eo

223쪽

IIISTORIARUM I. 34. 167

φως. παραλαβουσα μαν κεν αδλ ως amata ον κηδεστήν.A. . t aaομωμοκοτος δε καὶ αὐτου τὴν εἰρονην ἀκαταλυτον καὶ 'ε-P. IMβαιὰν τηρήσειν ἐπ τουτοις γεγενημένην, ἄστε τὴν μιν αρχὴν πειαν - τὴν διοίκησιν τῶν πραγματων - προσήκειν,5προς δὲ βασιλέα τον ἔγγονον τὴν μισθοφοραν τος στρατιας διδοσθαι μονον, σπερ ἡ αυτοῖς ἐν ταῖς συνθηκαις γεγραμμένον ιο αν παρ' υτο χορηγοῖτο τοῖς στρατιώταις λι δὲ και περ τῆς διανεμηθεισης γῆς τοῖς αυτοῖς τουτοις μισθοφο- ροις παρα τῶν τα δημοσι διοικουντων ἐνοχλεῖσθαι μηδὲν,

ioἀλλ αυτας ἀνεπηρέαστον διατηρεῖσθαι καὶ τῆς ἰδιας οἰκίας

ενεκα καὶ βασιλίδος της αυτου γυναικος παρα του βασιλικου ταμιειου ζακισχιλίους ἐπὶ τρισμυριοι χορπει - χρυσως. - των τοιουτων ἐγγραφων ορκων προς βασιλέα τον νέον Bἀπεσταλμένων, αρας, ουπερ ἐστρατοπεδευετο τοπον, εἰς Βυ-

i5ζάντιον με τον βασιλέα προσκυνησων ἐζῆλθε δε καὶ ὁ βασι

λευς εἰς πάντησιν του ἐπονου καὶ βασιλέως. πλησιον δὲ ἀλληλων γενομένων, βασιλευ ο νέος ἀπεπηδησε τοὐ ππου.ως ἀπο γῆς οἷ δουλος το βασιλέα προσαγορευσων ο δέ τε πρεσβυτερος - ηνια ἀναστρέφας, ἐλαυνε οπισωρ ἐβουλετο Va a δε αυτ γ το τοιουτο, μὴ πεζῆ τον βασιλέα, ἀλλ' εφιππον ει- ναι δικαιον την προσαγορευσιν ποιεῖσθαι. ἐεις γαρ ἐπεκράτq-σεν ἀρχαῖον παρα τοῖς μυιωων βασιλευσιν, -ταν unaωσιν ἀλληλοις συντυγχάνειν, τους ριὸν ἔπομένους κατέροις των crππων καταβάντας Ἀπεσθαι πεζῆ αι τοὐς δὲ συμμι αντας 25ἐφιουπους, τον μὲν νεώτερον κυφαντα του πρεσβυτέρου Do

locuta est, sacramentumque scripto comprehensum accepit, ad oe rum redii qui ut vicissim iuravit, se pacem insolubilem constantet servaturum tu has onditiones factam, uti omne imperium et gubernatio universa ad se pertineret, nepoti stipendiorum dumtaxat solutio daretur, prout in pactis scriptum esset et uti iisdem mercenariis militibus propter agros distributos a magistratibus nihil molestiarum exhiberetur, sed intacti illis servarentur item uti pro familia eius et coniuge triginta sex aureorum millia ex aerario Imperatoria Praeberentur. Cum iurasset haec, inquam , scripto mandata ad nepotem misit. Is motis castris Bygantium viam tenuit, ut avum salutaret; qui se quoque obviam ei tulit. Cum mutuo appropinquassent, nepos D equo desiluit, ut humi stans, tamquam seritus imperatorem salutaret Ille conversis habenis retrocedere. Qua ambage insinuabat, decere imperatorem, uti nepos erat, non humi stantem, sed in equo sublimem salutatione fungi. Vetus enim consuetudo apud Romauos imperatores vigebat, ut cum alter alteri obviam fieret, qui utrumque sequerentur a iumentia descendentes, Pedibus ambularent,

ipsi in equis manentes eo redierentur; et iunior aperto prius apite

224쪽

168 CANTACUZENI

A. c. r3aauως περιπτώσσεσθαι τὴν χεῖρα, τὸν με re κεφαλῆς πρῶ- ρον περιελόμενον πrλον Ἀνακχναντα δὲ δε-- εἰς το προ- ωπον αυτον τον πατέρα ἀντιφῶεῖν. τοτε δὲ - ἀγνοῶν τοεθος ο νέος βασιλευς κατέβη του Ἀπου, ἀμ ως αν μαλα καὶ πλέω του δικαιου καὶ συνηθους αἰδῶ κα ευπειθειαν is πάππων ποδω. -ομένου δε αντου πεζὴ καὶ μὴ ἐνδιδοντος, ἀναγκασθεὶς χεριέμεινεν ὁ βασιλευς πλησιον δε γενομενος ὁ νέος, περιεπτυξατο τον ποδα του βασιλέως παντων ρώντων. τουτου δε γενομένου, θρῆνος ἐφ' ἱκανον μαλῶς ξρετο

I διὰ πάπος τῆς στρατιας, ἄμα καὶ χαρα. ἔπερ ἐπὶ ταῖς παρ'ro

ἐλπιδα ριπισταις ευτυχίαις γινεσθαι φιλεῖ ἡ καὶ το τυφον καὶ 3-ριον του νέου βασιλέως ορωντες, ἐπεκάμπιοντο προς οἰμπάς. Ἀπειτα ἐφίππου καὶ του νέου μανιλέως γενομένονηλθον ἄχρι πυλῶν. ἀναστρέφειν δὲ εἰς τὸ στρατοπεδον του

πρεσβυτέρου βασιλέως ἐπιτρέποντος τῆ νέεν, - εῖξεν, ἀλλὰ is

τοις αλλοις εγο τειρον περιμένειν σημήνας τῆ χειρι, αλτος αμα τισὶ τῶν εοπατριδῶν ἐντος γενομενος τῶν τειχῶν, καὶ συνοδευσας τιν πάππου καὶ βασιλε μέχρι μέσης δον, συνταξάμενος ἐπανῆλθεν εἰς τὸ στρατοπεδον εἰς τὴν στειραίαν δε εἰσελθων, χρῶτα μεν εἰς τὸ τῆς θεομήτορος Lao ιενοοῦ τῆς 'OMπητρια. ἐλθών, αυχαριστιας ἀπεδιδου πολ

P. 105μητρι. ἐκειθεν δὲ ἐπανῆλθεν εἰς τα βασιλεια, καὶ συνδιῆγετῆ πάππε κώ βασιλεr. ἐκ μέντοι τῶν πέριξ χωρῶν τε κώπολεων καὶ αυτου Βυζαντιου εἰς in βασίλεια φοιτων πα-aseoque inclinato, senioris dexteram cum seulo arriperet, indeque auspicientem pater vicissim oscularetur. Tum itaque non inscitia moris huius, ae ut avo maximum et plus quam debitum consuetumque obsequium ae reverentiam tribueret, nepos imperator ab equo descendit. Cumque pedibus obfirmatus sequeretur, senior eoaetus substitit, et prope aecedens iunior, pedem illius in omnium consDectu complexus osculo contingi quo saeto gaudium, et ex gaudio lacrymae, ut in summa et inexspectata felicitate, aequaliter per exercitum ciebantur aut etiam tam ab omni fastu alienum modestumque iuvenem imperatorem aspicientes, ad hune fetum movehantur. Igitur equo denuo conseenso, ad urbis portas emenemni. Ibi permittente seniore, uti ad castra rediret, iunior recusavit, et

sequentibus suis manu Innuens, ut extra muros manerent, ipse eum

aliquot nobilibus civitatem ingressus, et usque ad medium viae in Palatium avum comitatus, valedixit deinde ad exercitum se receptu Altero die primum ingressus Deiparae Bodegetriae templum, amplis simas Deo pacis auctori et castissimae elus matri gratias miti inc Palatium Peleus, cum avo versabatur. Ex locis autem et oppidis uidi

225쪽

δὲ si μενοι - βασιλέα τον νέον, ς αἰτιώτατος ἐδοκε τῆς ἐν τε παρωπι ευτυχίας ινας θαυμαζοντες δὲ αὐτου τρον τε ευπειθειαν προς βασιλέα καὶ το του φρονηματος μέτριον καὶ

ωατεσταλμένον, οἴκαδε χαίροντες ἐπανήεσαν. βασιλευς δὲ νέος ἄμα τι πρεσβυτέρω πέντε προ ταῖς δέκα πιν Βυζαν τἐνδιατρις α ἡ μέρας, καὶ τα vin αντι τελουσας ἐπαρχιας τῆ Bπάππε κω βασιλεῖ παραδεδωκώς, αντος, ἐπιπρώναντος βασιλέως, εἰς διδυμωτειχον ἐπανῆλθεν, - καὶ δ, συνευνος ἄντρroβασιλὶς ἐν Αογουστου μηνος ἱσταμένου se αυτῆς - τος

ἰνδικτιῶνος.

λέ. Ῥασι ος δὲ ὁ πρεσβυτερος πασαν - Θεμονίαν

παρακεχωρηκοτος, ἐπιτροπους τε απέστελλε κατα πασαν ἐπαγ

i5κιαν- αν αντιν ἐεικει βέλτιστα χειν ' κα ταῖς τῶν δημ σίων προσοδων πραξεσι, τους ἐπιμελησομένους ἐφέπον καιαπογραφέας δὲ ἀποστείλας το στρατιωτικον απαν οσον η DV. Mχωριων ἀποτεταγμένον τὰς προσολυς εχειν, Ἀτι δὲ καὶ τους συγκλητικους ἐξίσαζε καὶ διωκε δι' αυτῶν τὴν ὴγεμονιαν. πια οδι τους αυτους χρονους Σφεντισθλάβος ὁ των Μοσων βασιλευς, ολὴν τὴν βασιλέως του νέου ἀδελφην γεγαμηκὼς ἐτεθνῆκεινοσησας' διεμβατο την αρχὴν Μυσῶν ω υἱος αυτου Γεώρ-Dγιος ο ερτερής - δὲ του προς ἀλληλους τῶν βασιλέων συνεστωτος πολέμου, τε καὶ Παλαιολογος Ἀνδρονικος τῶν κατὰ is Interpres legit ἐξιχνίαζε istud autem πιι ων sorteanspectat eos, quos Latini Peraequaιores dieunt. D. P. emniacentibus atque ex ipsa constantinopoli ingenti frequentia populi

in aulam, ommunem de pace laetitiam demonstraturi iuvenemque im- Peratorem visuri ventitabant, quem istam praesentem felicitatem sibi unum peperisse iudieabant et promptam ad avi iussa voluntatem moderatumque et frenis parentem eius animum admirantes, domos laeti revertisantur. Diea quindenos apud avum commoratus, traditis, quas obtinebat, provinetis, eius bona venia Didymotiinum rediit, ubi et Goniua erat, mense Augusto ineunte ipsa Indietione quinta videlieeta 35. Imperator senior eoneessu lunioris totius Romani imperii dominus, in omnes provincias, ut maxime opportunum ensebat, Praetores mittere, quaestores diligentes constituere, et notarios legare, qui in indices referrent, quantum militum indigenarum ad reditus piundos destinatum esset insuper et eonsiliarios indagare, M Tum opera in principatu administrando uteretur. Sub idem tempus Sphentisini us Moesorum rex, quicum nupta erat Andronici minoria soror, morbo interiit; quem filius eius Georgius Terteres excepit.

Etiammini bello inter imperatores darauis, eum Andronicus alae

226쪽

στησε του νέου προ τον πρεσβυτερον βασιλέα, ο ερτερὸς ταῶ πολεσιν ἐκειναι ἐπιστρατευσας, ας μὲν ἄλλας ἐμακνε, Φιλιππουπολιν δὲ εἷλε, αεγάλην τε καὶ πολωανθρωπον ουσαν, καὶ πεζῆ καλιππικεν στρατευματι ἐρρωμένην, καὶ ἐν ἐπικαι ριν μαλιστα χωριον κειμέντε eo αυτάρκη εἰναι καὶ προς π λεμον κα ειρηνην τῶν ἄλλων μάλιστα ηπειρωτιδων εἷλε δὲ τροπι τοι δε παρα τῶν ἐν Βυζαντιτ τινος αυτ ν των ἐπωνδείων χθει τε προ βασιλέα τον νέον κρυφα ἐμηνυθ' ως τῶν Φιλιππουπολιτῶν τε νέε μανιλε συστρατευομένων, τῶν Io αλ uo ἐγχωρίων - τὴν οὐ σιτου συγκομιδον ἀσχολουμένων, RIM ἐπελθων ἐκ του αἰφνιδίου ἄον αν κρατησειεν λιπανδρουσο κατα δὴ τὴν τοιαυτην φηγνσιν ἐπελθών, ἀπορια τῶν αμον

μένων παρεστησα το ρλως ἀφικομένου δὲ μετὰ την εἰρήν γε εἰς ιμμοτειχον του νέου βασιλέως, ο ερτερῆς ἀποστειλας is

στρατιὰν τα περ την Ἀδριανουπολιν κατέδραμε πολίχνια καὶ

ἐληῖσαπορ ἐπιδιώξας δὲ ὁ βασιλευς κατέλαβεν ἐν τοῖς ορμις

της Μυσίας, καὶ ἀπροσδοκητως ἐμπεσων, τους ιιι διέφθειρεναοτῶν, τους δὲ εἷλε ζῶντας, πλὴν λιγων, σοι διεσώθησαν ἐπιγενομένης νυκτος καὶ το στρατοπεδον αυτῶν διηρπασανaoBοὶ στρατιῶται, καὶπὴν λειαν ἐπανηγαγον. μετὰ δε ταντην την

μάχην γνω δεῖν ο βασιλευς ιι' ἀμυνεσθαι μονον ἐπερχομ- νους τους Μυσους, ἀλλὰ καλαυτον αυτοῖς ἐπαπρατευειν. καὶ συναγαγὼν ἀξιομιαρον στρατιὰν μετα ρα οστην ἡμέραν ἐπ

Iogus, provinciarum Rhodopes Romanis subditam praesectus, a nepote ad avum descivisset, Terteres urbes illas invadens, alias ferro ignique vastarat, Philippopolin amplam et populosam, equite pediteque munitam, idoneo regionis loco sitam, et seu paci seu hello inter omnes continentis urbes appositam eperati cepit vero isto modo. A quodam studiosorum sui, quos habebat Byzantii, exodio in imperatorem iuniorem occulte certior erat factus, Philippopolitanis quibusdam illi militantibus, aliis in frugibus olligendis

occupatis, si ex inopinato superveniat, facile in tanta virorum Paucitate urbem subaeturum. Hac suggestione allectus, improvisas a venit, et ob solitudinem a defensoribus nullo eam negotio subegit. Prosecto post pacem factam Didymotichum iuniore imperatore, Terteres oppidulis circa Adrianopolin depopulationem intulit. Pers eurus depopulatores imperator et in finibus Moesiae assecutus, in-aperato irruit, aliisque trucidatis, alios vivos comprehendit paucis fugientibus nox saluti fuit eastra quoque miles diripuit et praedam reduxi Post hanc pugnam imperator Moesos non incursantes modo repellendos, sed etiam armis ultro appetendos existimavi Quare iusto exercitu conscripto, ecundum diem tricesimum in Moesiam

lambuit, et plurima Ioea depraedatus, aptivum ninum fecit, nee

227쪽

d σατ δε υδένα ουδὲ γαρ εθυς υτε Μυσοῖς -τε Ῥωμαιοις ἐν α καταδρο uar ανδραποδίζεσθαι αλλήλους βοσκήματα δὲ καὶ ἄλλο ἀποσκευην εἷλον αἰχμαλωτον πολλὴν ἐκεῖθεν δὲ 5εἰς Βυζάντιον ἐπανῆκε τε βασιλεῖ καὶ παππιν συνησθοσομενος ἐπὶ τῆ νικη ' ταυτην γὰρ ἐποιησατο πρωτην εἰσβολην βαρβάροις ἐπιστρατευσας ευρε δὲ ἐλθών πο ου πρεσβυτέρου βακσιλέως τον Ἀρνά-ην εἰς δεσμωτοριον ἐμβληθέντα υσυρανδι ολίγαις ημέραις ὁ πρεσβυτερος βασιλευς δικαστηριον καμ1-ας, συνδικάζοντος αυτε καὶ του νέου βασιλέως καὶ τῶν ἐν τέλει πάντων Ῥωμαιων παρόντων, ἐκέλευσε τον Συργιάννην εἰς μέσους ἐλθεῖν, ὁ ων κατηγορεῖτο τας αἰτιας ἀπολυσόμενον κατηγορεῖτο δὲ αυτον, ως ιν συνωμοσιας αμα Ῥωμαιωνου πολλοῖς πεποιημένος ἐπὶ τῶ τον πρεσβυτερον μοιλέα ἀπο-I5κτειναντας, αυτον ἀποδειχθῆναι βασιλευοντα Ῥα μαιων οἱ μὲν ου διώκοντες ἐπέκειντο σφοδρῶς ἀληθο α αντον κατηγορουντο διῖσχυριζόμενοι εἰναι. χλεγχον μέντοι ἐναργῆ τῶν κατηγορον-μένων ου ηδυναντο παρέχειν αντος τε ἐκ του μοιον - μὲν Dκατηγορεῖτο συκοφαντιας διετεινετ ειναι, ου μέντοι καὶ ἀπο-

Σοδείξεις παρεῖχεν ἰσχυρας, α ιδ αν την δικρον διαφυγο ἐπἐπολυ δε αυτου τε καὶ των διωκοντων προς ἀλλήλους ἀντικαθυσταμένων, ως ἰσοπαλεῖς ησαν αἱ δίκαι , ὁ πρεσβυτερος βασαλεὐ ἐπέτρεπε τήνδε φῆφον ἐπὶ τοῖς λεγομέ3υις εζενεγκεῖν του δὲ ἀπαγορευσαντος δέει του μὴ διὰ τὴν ἀποστασίαν καιρου ἀπαρασχοντος δοκεῖν ἀμυνεσθαι αντον, - πρεσβυτερος βασι- ωλευς πολλὰ αυτον κα πορησας, καὶ τους διωκοντας ἀποφην

enim e Moesis, vel Romanis in more fuit, ineuisionibus mutuum pere, peeor aliamque praedam multam abstulit. Inde Bynantium victoriam avo gratulatum revenit hanc enim, in barbaros dueens, primam impressionem secerat Syrgiaonem autem ab eo in care rem conieetum invenit, paucisque aiebus interieetis, iudicio instituto, et una secum pro tribunal sedente nepote in praesentia omnl-ram procerum Romanorum, illum ad criminibus respondendum prodire iussit. Accusabatur, quod cum aliquot Romanis coniurationem fecisset, ut imperatore intersecto, ipse imperator Romanus rear tur. Accusatores premebant Vehementer, vera se obiicere assevera tes, nee tamen evidentibus argumentia id probare poterant. Si-Iiter ipse accusationem meras esse calumnias contendebat quamquam firmam probationem , qua poenas effugeret, non afferret. Post longam partium altercationem, quod paria causarum momenta erant,

senior iuniori serendae sententiae arbitrium detuli Quo me ante, ne propter defeetionem hominis leue se videretur, senior in Sygiannem asperitis invehens et Meu-tores Vera dicere pronuntiaris,

228쪽

-σι παππον καὶ τουτο δε συντελιμένον - ἐκ παντος τρω

B τελευτησαντος δὲ αυτου, αἰ πο Μεσημβριας ἄχρι τί νοοτοῖς Μυσοῖς πήκοοι πολεις κοντι τοῖς 'Hominera προσενό-io ρησαν βασιλευσι καἰ ο πρεσβυτερος βασιλευς - προσχω-Mπάσας πολεσιν ἀπέστειλεν ἐπιπροπους, - ἔκρινεν φυτος.

Bo σίλας δὲ ὁ του προβεβασιλευκοτος -- ἀδελφος αὐ

τομολος ἄν ἐν ' μαοις τοτε, ς ἐπυλτο τὴν τελευτὴν του βασιλέως Μυσῶν, ἀπελλον και αντος προσεποιήσατο s.ciori τὰς ἀπ αιυν- μέχρι οφεως ἐπιλειπους τῆς 2 - σιας πολεις προσχωρησάσας ἀμαχεὶ διὰ τὴν οἰκειοτητα του γένους. πέμφας δὲ ς βασιλέα καὶ ἐπαγγειλάμενος π αυ-Cτον τελεῖν αντον τε καὶ πολεις καὶ τὴν σννεπομένην στρωτιὰν δεσποτης Μυσιας που-ιλέως ἐπιτέτραπται νομά-ao

ζεσθαι βασιλεος δὲ ὁ νέος, αμα καὶ του πάππου καὶ βασιλέως ἐπιτετραφότος, τὴν ἐκ Βυζαντιον καὶ την θρμαν τρατιὰν ἀθροίσας, εἰς Φιλιππ-πολιν eo ἐκπολιορκησα ν ῆλθε. γενομένεν δὲ ἐπε ο Bovσίλας αρια τῆ π' αὐτον στραπια

του πολέμο συνεφα νομενος συνῆλθε καὶ περιστρατοπεδευ-asa. Interpres Iesi κωνι. ED. P. r3. In r. legisse videtur

πατράδελφος vertit enim patrum. eareere damnatum vinculisque ad olumnam aptatis onstrictum eu-atodiri mandati Rumor suit, propter paeificationem cum avo rogasse nepotem, ut quam aretissime in ustoaia haberetur, et ex composito ita factum sed erat manifesta et resutatione indigna Humuia. 36. Adhue Byzantii morabatur iunior imperator, eum Terteres Moesorum rex supremum diem vidit quo e tincto, urbes Moesorum a Mesembria Sumnum usque ad Romanos imperatores sponte Mes- aerunt; quibus senior deleetos a se praesectos designavit Boesilas demortui regis frater, qui tum ad Romanos transfugerat, auditoreos obitu reliqua Moesiae oppida a Stimno ad Copsi citra in gnam propter generis propinquitatem se dedenti reeepit, mittensque re sit ad imperatorem, ac se eum oppidis et exercitu in eius arbitrio fore pollicens . despotam Moesiae se appellandi auctoritatem accepi Isos avi commissu, Byzantio et e Thracia eontractis opiis, ad Phi-ippopolin obsidione premendam abiit. Eodem eum suo milite Boe- suas ruperam Romanis navaturus e montulit. ciueta et obsessa

229쪽

HISTORIARUM a. m. 73

τελθοντες, διὰ τm ὀλιγανδρίαν, σπερ καὶ αντος, λακτιν D

ἄρχοντες - ῆσαν αδτῶν , τε ' χης καὶ ὁ Πραηρης, τὸ a πένος Ἀλανοὶ καὶ γνας ὁ ἐξ Ουγκρωὐ στρατηγος δὲ ἐπι

πῶσιν γ ν 'Pως κατά τε χε α γε-- καὶ ἐμπειροπα- τος πραππεω ο καὶ τετελευτηκντος του βασιλέως αυτῶν, ου κατέλιπον τῆν πολιν, ἀλλ' ἐφρουρουν μένοντες τοτ ει πολιορκουμενοι πο μαγιλέως, deo μὲν πυλῶν ώς ἐς μάχην Isπαραταξορμνοι προ εσαν ουδαμῶς τὰς πυλας δὲ ἀποικοδομι- σαντες ἀπο πιῶν τειχῶν ἡ μυνοντο καρτερως κα ἐκάκουν

πολλὰ τὴν βασιλέως στρατιων ἐπολιόρκ'σε μὲν ουν αὐτους ὁ βασιλευς ἐπὶ τέσσαρσι μησὶ συνεχῶς σηριέρω τειρομαχῶ ἀπαγορευοντος ἰν τὴν παραληφιν εδη. ἐκ δερμα- τις P. Ioa-περ τειχομαχικὰς μηχανὰς ἔζησκημένος, ad ἐν ρδιοι τῆς ἐπιχειρησεως ἐδοκει - πολις κεῖψαι ἐυάδας τῆς ἁλοατειυς ηον φαυλας πεπιθει τῆ βασιλεr, καὶ ἐδημιουργει του χαλγημα, προσταζαντος βασιλέως. ἐν M τοιόνδε ἐπὶ τρυ- -

nane nomen Matthimim pro Ioannes Blain autem βαροπὸν dieebant, ut auctor Meet . D. P. Vid. Dueang. Glo .

Gr. a. V.

lam urbe, non solum nihil emelebant, sed male multabantur etiam, duo multi erant intus et pari virtute milites. Terteres nam emul a Philippopoli potitus est, timens, ne vicissim inopinato adoriente Romam, ob penuriam propugnatorum eam oecuparent, quemadmodum ipse Oeeuparat et quia in confiniis erat sui Romanorumque imperii, seleelos ex Alanis et Moesis equites mille et duo peditum etratorum tuta, qui apud ipsos habentur heuieosi simi, praesidii ausa eo miserati orum duces Iules et Temeres ex Alanis ostiundi, et Inas ex ungaris; summus imperator Ihanes

Bhossus, manu promptus et artis imperatoriae scientissimus. Hi post fata regis nihilo minus urbem tuebantur. Ceterum tune ei cumsessi, instructis velut ad proelium ordinibus nequaquam egrediebantur obstructis autem portis, de moenibus se sortiter detensabant, nee parum obsessores ex an Obsedit eo imperator me sibus ontinuis quatuor, quotidie muris oppugnationem admovens. Sed eum expugnationem desperaret, Germanus quidam machinarum muralium egregius et sex, quia urbs ad aggressionem commode sita

Videbatur, spe magna illum omplevit; AEuius iussu machinationem

230쪽

A.C. iam καίδεκα οἰκιαν κατεσκευασε ξυλ6ην Ἀ-αμδε νυποδέξασθαι ἄνδρας ὲκατον, νεμελλον -ν μηχανην κινεῖν 'δοθεν ωθοῶν--τες ,περανα δὲ οὐ οἰκηματος ξυλινον πυργον καταστραγματα ἔχοντα πέντε, ιος ἐν ὲκάστη δὴ καταστρώμ- των ἐκ Bτο - -τινικων τῶν λεγομένων τοῦ,απρῶν ανέντων βέλησεσομένων κτω, ο εμελλον του ἐπὶ του τειχους βάλλοντες

ἀπώσεσθαι. τελεσθείσης δε ξδη τῆς μηχανῆς. καὶ τῶν τε οπλιτῶν κα τῶν isto κινεῖν τον πυργον τεταγμένων, se ἄλλη πῶσα στρατιὰ τῶν σημαιων ἀρθέντων καὶ τῆς σάλπιγγος σημηνάρης, ἐτειχομάχον ὁ πυργος δὲ - τῶν is io θεν --ντων κινουμενος, ρει βάδην, eo δοκεῖν αυτὸν ἐρι

πνέοντα κινεῖσθα ουδὲ γαρ εωρατο τις τῶν Eνδοθεν ουδαμ

dis, διε υδὲ βάλλεσθαι δονατος ἐν eo δε ἐν ἐφικτβ ἐγέ

νοντο του τοξευειν , ο μὲν ἀπο ου ξυλινου πυργου βαλλον του ἀπο τῶν τειχῶν αντο δὲ μήτε τι ἀντιδραν 'tomsi is

c καὶ τῶν ἀπο τῶν ζαπρων ἀφιεμένων βελων διὰ κραται

τητα κα ρυμην διὰ παντος οπλου χορουντων κα διαδυομένων, τραυματιζομενοι vn αυτῶν. οἱ δε καὶ ἀποθνησκοντες, νε ρον - ἐκαρτέρησαν, πειτα ἀπέστροσαν, τὸ τεῖχος πημον καταλιποντες. μέλλοντος δὲ σον Ῥυπω του ξυλινον πυργονao τοῖς τείχεσι τῆς πολεως συμμιγνυσθαι, τοιουτον τι συνέβ'. προ τῶν τῆς πολεως τειχῶν ἐν ἐκ παλαιου κατεσκευασμένο

5. Inde mangratores , qui arcubalistarii fuerunt, quorum usus in bellis tune temporia plurimus M. P. st ricatus est, domum ligneam, suppositis rotis sedecim, eaPacem hominum entum , qui intus eam propellerent. Supra domum tu rim ligneam addidit habentem tabulata quinque: in quorum singulis octo starent, qui e Latinis arcubus tinny vocant sagittis iaciendi propugnatores a muro fugarenti qua absoluta, et sagittariis quique ad eam protrudendam delecti erant, ingressis sublatis signis et elangente tuba, totus exercitus moenia oppugnabat tures senaim et instar animalis cuiusdam procedebat nemo enim intus deli lentium ulla ex parte apparebat ita nec tangi de Ioco superiore poteran Ut intra teli iactum venit, qui in turri erant, oppidanosaagittis appetere Ii nescientes quid contra inciperent, ac tot tela

Propter summam vim atque impetum arma quaevis penetrantia, in mediumque orpus subeuntia exeipientes, partim moribundi concidere, partim vulnerati restare. Ne diu restantes stationibus de dere ac moenia deserere quibus cum turris iamiam admovenda esset, res miranda contigiti Ante urbem antiquitus cisterna aquae recipiendae condita et lignis tabulisque cooperta paulatim, eo terra aecumulata, apparere desierat; et iam pridem incolarum nemo eius

ullam notitiam habebati Asseres illi cum us et quidquid nemin