De Jacobo Geelio philologo classico

111쪽

Di0nis fontes indicavit. Qua in re, quae ad Singulos loco rect0 intelligendos magn0 per pertinet V ij, D Arnim cum magno libri sui incommodo stelli opus fere neglexit vel obiter percurrens annotationes usque ad p. 50 ditionis Morelliana quattuor loco inveni, ubi Geel, non De Arnim, Dionis fontes designavit p. cad ποσου γαρ p. bd ad αν ε το τῆ ειμαρμ εγηρ, p. 36 ad πυθόμ ενου τινος, p. 49 ad ara ν δον Quamquam perpetuum commentarium nisi in orati0nem XII. non scripsit, disputavit tamen de nonnullarum rationum consi

liis ot propositis orationes XXXVII. LXL LXIIL LXIV.,

LXXIV. cur Di 0neas non putaverit, O Stea Sum quaeSituruS. III et VIII. neglegenter esse scripta putat, quibu Seeundae certe Dionis cura defuerint j. VI ab eo appellatur oratio iuvenilis ac sententiis sophisticis referta insunt multa comparanda cum Maximo Tyrio XXXVI. c. 5 sqq. V V XIX. et III. Summatim tantum a Dion esse Xpositas Hausio seripsit '). 0 oratio noXXIV. ad habet in bro vi ac ne insulsa disputatione plerosque ait Dio homines nihil cogitare, quare quid agant, quum alius in alio e Xerceat, nonnulli eloquentiae studeant . Orationem XXX. Reis k pro epistula habuit, uel pro dialogo '). XLIII. nil nisi exordium esse rationi S, quam Dionem non ab-S0lvisSe, nedum pr0 nuntiasse' suspicatus est 'in Consilium Dionis in oratione I hoc fuisse putat, ut discipulum Diodorum civibus commendaret, quo iudicio Geel discrepat a Sold0nio et Reishi i').1 Sonia l. l. p. 34 2 hNonnullos fontes se notavi de Arnim plures omisit iam ab aliis indicatos Sonii l. l. p. 1343. Idem sci ipsis p. 34 ne in Schmidii quid om libro, cui

titulus sest isDe Atticismus , multa inveniri, quae ad hanc quaestionem pertinerent. 3 Utor numeris, qui antiquitus orationibus adscripti orant. De Arnim secutus ost Photium.

4 Cf. Geolii annotati nos ad p. 37a, 46a, 135a. 5 Cf. annotatio ad p. 87e. 6 -Lottreis M. ase V p. 22. in s. annot ad p. 280b. 8 Cf. annot ad p. 298h. 9 Cs ad p. 508h. Attulit Photii verba. 10 C s. ad p. 45.

112쪽

Oratio LXXVI. i non valde placuit Scripsit nim: quidvis pro quo Vis ponitur in huiusmodi chriis' ii. Restat quaesti de Dionis genere Scribendi, qua de re onnyhaeo rectissime admonuit qui conscripserit totum Dionis genus dicendi, melius eum de Dione meriturum es Semredo, quam si conjecturarum centurias effuderitV. Totum Dionis genus seribendi V 00 non c0nscripsit, sed multis locis annotationes ea dor inseruit. quibus qua memoratu dignissima mihi videntur, coniungam cum non nudis aliis Ogis, quos Geel meliore, quam alii dederant, interpretatione a coniecturis tutatus Sty). In eadem paragraphodo inde nonnullos locos proferam, quos ab aliorum coniecturis vindicavit ut errores vel menda Dionis, non librariorum. Quos denique sequuntur loci, ubi lectiones codicum et editionis Morelliana ex aliis codicibus emendavit, quod non minus interpreta

2 . Exempla daturus eorum locorum, quos Oeel ni Xus praeceptis stili Dionei 3 tutatus sit, nonnullos iis adiungam IOCOS, quos e praee septis univerSae grammatica Graecae defendit. Facit est ad intellegendum talos fines non semp0 rite distingui posse, sed si Geel ipse monet locum quendam propter Di 0nis usum dicendi pro integro esse habendum, id commemorabo

Ad p. e monuit ου μονον - αλλα maiorem vim habere quam υ μονον - M. καί, quam ob rem non laudavit eis kium ), qui

1 C . annot ad p. 49c. 2 l l. p. 131. D Schmidii hac inuo tumultuaria ope iacita iudicat: Selim id ineoliavit magis rem quam absolvit . . . . ccedit, quod quae ante ipSum ab alii observata atque coli secta orant, inprimis a Wyttentiae hio, Goelio Baguet adhibero noluit, non Sine magno operi Sui de trinaento . 3 Vehementer assentior his verbis Sonnii l. l. p. 133 integro locos certis argumentis a te moris conatibus vindicare haud inutilius duco quana corruptos dubiis, ut sero fit pro rei natura, tentare coniecturiSV.

4 Alia ali oram in capito IV. huius Sectionis, ubi agam de Goelii conisecturis

et emendationibus. 5 Editio non Dionis a. 1784 euravit quae Reiskii uerat uxor Geel, Bali hui-Zen Emper, De Arnim, Sonny sertatim vituperaverunt eiskii operam tumultuariam atque sestinationem.

113쪽

etiam De Arni in p. 346 καἱ inseruit ante Verba, quae Sunt παρα Μεγανδρον quamquam optimi codices II et M κχ non sex hib0nt. Ad p. 9b: Amat, inquit, Di 040nitivortim Ollocationem, qualis QS των λάγ τ ης διοικητεaer vid. p. 360, 69a 86d 119 ae saepius'. Eadem de re git ad p. 378d ἡ τε χρυσι κη θεραπείας ε τω ανθρωπού ευρῆσθαι δίκε τῶν παθῶν, καὶ χαMIT δη ..., quibUS in verbis dixit did senium et Reishium iniuria mutasse τάγανθρώπων in τοῖ ανθρωποι a quod multis anni post tertiu praebuit De Arnim. Ad p. ibo eish tentaverat ο δε ἐγγυο υτο - ο τος δέ non memor consuetudini Dioneae .... vindicanda Sunt tum per ε παναλ.ηψιν tum observata Satis frequenti repetitione pronominis'.

τ μιχ δεν invito Geelio eis ke ante κα κεῖνα voluit καὶ ci a De Arnim autem interpunXi P0St χιμυς τατα. Ad p. 120 Reis kii festinantis causa oeuit Gesel εχ etiam apud Dionem multis locis signifieare ni Si V. Ρ. 124 in verbis, qua Sunt ' μιχτχ γ 9.λω eandem abun dantiam sermonis V inesse putat atque apud Euripidem Hec. s. 484 , quamquam voeabula ibi sunt disereta. Alterum exemplum habundantia sermonis V affert ad p. 224 περὶ - α παιδία , εὶ τω μι η γεγοιντο Παῖδε ubi Dionem de Platonicis παιδοποιία τε περι, πως παιδε τοι τί γται Pol. V. p. 450d cogitasse putat Emper autem et De Arnim sub η γεγο - παῖδε Seeluserunt. Vahlen

1 In diario cui tomen ἈΗormes'. a. 189, p. 361. Cuius rei De Arnim mentionem fecit vol. II. p. 338.

114쪽

Ad p. 29 απῖ.ωρ dixit significare si inpliciter sine artificio '. Sud dish et Van Herwerde coniecerunt μυελῶς. Ad p. 46 Reiskii causa doctiit apud Dionem πατέρες saepe esse parentes ' ad p. 160 b, 263d 280b, 582b αἱ idem ossu

Ad p. 202 impr0bavit, quod a Casaubono articulus in verbis απο μητροὶ τῆ γῆ deletu erat ualia enim saepe apud Dionem legi p. 103b, 4bbb, 22 a)- ad p. 90 Reishium non rectius articulum deleVisse. Ad p. 10 in dishium animadvertit: ἡ προἱ e. aec. Sollertem quandam ac saepe repetitam eiusdem rei considerati0nem indicat ' tuetur itaque περὶ τούς θεου a Reiskii 0niectura περὶ του

Ad p. 21 id lacit cum Reishio, qui significaverat γνωριην SSeευνοιαν, προσκλιπιν τῆ γνωαηα. Postea autem D Arnim invito S0nni i in t0xtum recepit Wilamowitgii coniecturam ὁρμ, ην. Α p. 223 δυλησονται non esse mutandum ScripSit: intelliguntur enim liberi V. Attamen De Arnim omnibus codicibus adversantibus in textum reeepit δυHησεσθε. Ad p. 248a propter eiskium scripsit apud Di 0nem non Sine exemplis ob abundanter poni in his subbγον. .. αλγ' τι καὶτ οντα eodem modo p. 249c τι inveniri. Ad p. 273 Ruish in verbis Iσπερ εἶ δορ καὶ καλλος OS καί inseruerat οἶτω; saepe mitti ουτα M inquit Geel, in hae On- Structione, Otum est , atque asser ρουσθε τῶν θεῶν, καὶ τῶνανδρων p. 6203. P. 29le ad ἡδοναρ ... χείζονα ησθω monuit Dionem talibus

abundare.

Ad p. 355u omnino, inquit Geel, Sole Di post καὶ 2. ἡγ, quo

115쪽

p. 560 ου non est tentandum, quod fecerunt Emper et De Arnim, num S pro ου χογον, quod Saepe tum in aliorum scriptis, tum in Dionis sepseriri sciebat ei Ahius, cuius id n0tam ad p. 47bV ij. Ad p. 397 απατην etiam significare delectationem V aliis exempli probavit ad p. 25 τουτω apud Dion0m interdum contemptus aliquid inesse ad p. 469e particulis εἴτε - εἰ sita Oppositis, ut Sequatur utrimque apodosis, frequenter uti Dio nem V ad p. 478 ευθεω non statim V, sed exempli gratia

posse significare. P. 47 9 in verbis καὶ γαρ τι ἁμαρτηριατα . . . ληθως ante αληθῶ Reish addiderat de qua coniectura non pu e8Semeel aliis locis demonstravit. P. Sic adscripsit θραν interdum significare: intentis animi 0culis aliquo Spectare . Ad p. 52 dixit Dionem τινα adiectivo, quod Si πολυί, adiungere Olere ). Ad p. 55bb: oblitus quam sibi in verbis κηλεῖν et γειν placeant imitatores Platonis' Tou κηλεῖ in κακλεῖν mutari iusserat. Ad p. 558 in verbis Ο Γ Σωκρατης τι με παῖ ρ εριανθανελιο ξρος την του πατρο τεχχην κηκ αμ εν David Sehaefer De Ar-nim λιθοξοον ut glossema eiecerunt sesel autem verbum Servavit, , quoniam ortis illius indicatio opponitur sapientia Socratis Ut graece dieitur διδασκειν τινα θξοον, OSSi tueri κανθανειν

Ad p. 93 verbis, quae sunt αἰ χρα κερδανεῖ θεαματα Dionem putat imitatum esse aut Euripidis Antigona versum aut Phile

bumque κερδαινειν rotium recte Vertisse Verbo, quod est e0mpendi facere V duobus exemplis probavit ). Ad i. 644, ἡπs vehementor defendit a Reiskii coniectura

1 Vol. I. p. 122.2 Addo praeesepti causa, nam . l. Geo εἰναι in τινα mutavit. 3 Cs Bibl. erit. nov. Vol. V. P. 52T.

4 Apud Stobasum XCV. p. 18. 5 Himerii Or. II. 3 26 Aristidis anath Q. p. 211 ed indorsianae .

116쪽

ή περ ἡ de auctore, inqtiit, huius seripti l dubium me ess significavi nisi autem minutum nimis esset, in istius particulae usu Dionis manum me agnoSeere disterem V. Ad p. 664 Dionem non abstiner scripsit a voeabulis poetarum, ut ἀριδηλ. τατον 293d), ωλοψ υροιτο 297b, 300a , δυσαρεστον 304e), επισπερχει 308a), στιλπνοτατορ 436b . B. S0cundo loe - asseram aliquot loc0s, ut demonstrem X rectissimo Geolii iudici non quodcumque mendum in libris inveniatur, librari cuidam esse attribuendum Dionem enim ipsum interdum aut aberravisse a suo scribendi genere aut lapsum SSememoria aut mentitum esse. Ad p. 37a: Aecidit aliquid, inquit, Di 0ni: nam incongrua haec sunt ceteris huius seriodi membris. Non licebat ducis iustitiam cum militum iustitia comparare, nisi quassenus ipsi aliquod imperium haberent. Sed videtur tota haec oratio negligenter scripta esse Seeundae eri Dionis curae ei defuerunt'. Ad p. 19la stronu mentitum esse Dionem ipsum contendit; quam ob causam recte nihil mutavit. Verba στε κηπιοι παῖδε p. 202b , quo uno loco apud Di0nem ὐστε legitur ea signifieatione, qua valet Οὐσγερ nee eel neque Emper tentavit De Arnim autem omnibus c0dicibus invitis in

quod in codicibus si in hoc modo defendit: omissi υτρου post καὶ quum in aliis seriptoribus, praesertim citerioris aetatis, multa exempla sint, in Dione hoc unicum est, quantum memini'. Emper sit D Arnim alio modo rem egerunt.1 Est oratio LXXIV. 2 Ct. p. 90 huius Sectionis. 3 No odi eum quidem lectionis montionem fecit; s. p. 9.

4 Prius et manu correctoris habet alterum eΣ. M On habet, ut legitur in oditione inperiana. De Arnim parum accurate tantum significa rhoiνεως και ἐξηγουμ. Tvo libri, praeter M'

117쪽

In verbis αλ λ SD γε ἔστηκε πυκτευων παρ' utiis p. 357 inputat Interpretem x sensisse aliquid desiderari, sed non recte Supplevi Sse. Igitur, inquit, vel alia intercid0runt, vel obitor Di0ὶ tetigit rein praesentibus cognitam V De Arnim contra affirmat:

tit: Sit ita, ποίημα interdum prosam rationem Significare, hic certe Dio 00sin intelligit, quamquam exempla ex poetis mittit . Ad p. 64 Di 0i videtur memoria lapsus LySielem e0mmemoravi S Se quocum in nulla certe Dialogo Superstite sermonem habet SocrateS . Ad p. 583 Dio narrat Chryseidem cupivisse cum Agamemnone manere, dum audivi Sset de ClytaemeStrae et τητι. Quod verbum Goel servavit, quamquam illa ιυ ης non apparuit ante caedem Agamemnonis ad Stupra referri cel ιότητα nequit'. Ad p. 40b: Tu 'σαφερ χηρ υκ μοσε τοῖς περὶ IO αρχον τί δε βασιλευρ; ουχὶ καὶ τους βασιλείου θεου και την δεξιαλαπεστειλεν Emper haec contraria putans historiae α πεστειλεν mutaverat in υπερεῖδεν ). Credidit autem Geol haec e memoria scribentem Dionem . . . . ita interpretatum Sse, quasi Regis iussu issaphernes Graec0 Medor lusisset '. idem fortasse obverSata esse, quae paulo post de Ariae cognatis narrantur δεξια ενιοι παραβασιλεύου ιφεροντερ, Xenoph. nab. II c. 43.

C. Ultimo l0 loci nonnulli sunt asserendi, e quibus appa-1 Illa antiqua in tot prolatio Latina videtur esse facta ex codie quodam, sed apparse interpretem textum, ubi parum intelloxerat, temere iniit avisse es. Geol ad p. 253a 334d 35Te 390b, 494e, Mi a Emperii praes. p. XXIII 3De ritim proll. p. XXXIX.) , ex illa versione, inquit, nihil auxilii sporandum est ' quo iudicio reum pro iam condemnato tractavit, nam esel ad p. 142d logitur ad p. 144d interprolation ista nixus contendorat 1 excidisso ante καὶ τουτου Quae particula post a in codicibus familia P inventa est, sed eam etiam in codice C inveniri Gosel ignorasso videtur. Deest in codies, quod De Arnim notare praetermisit. Cf. huius Sectionis cap. IV. D.

23 Observationum in Diono in Chrysostomum ' Lipsias a. 1830 p. 62.3 CL p. 90 huius sectionis.

118쪽

rebit Goelium non odicum aestimatione, sed textus interprotatione ductum lectiones codicum et editionis Morellianae correxisse e X aliis e0dicibus. Quod ut faceret, ei facultatem dederunt collatio sui codicisu ἡ te deel d00r en anderen, an geliden, gemaaht V et collatio codicis Parisini O a Gildum ei stero ei allata i). Eligendum puto ex iis l0cis, quorum ieetiones a Gellio praelatas Emper et D Arnim aut ambo aut alteruter in sextu exhibent. Hoc mihi sumpsi, ut passim ex editionibus Emperiana et Arnimiana codices melioris nota adderem iis, quos affert Geel; monendum enim est fere ubique in praeter lectiones editionum Veneta et Morellianae tantum ex collationibus nescio quo modo factis notas ei fuisse lectiones codicum C et M. P 23 lectionsem codicum Ora ἐπανα αντο ceteris praetulit.

32 ιλαροῖς Cin scripturae αγαθοῖς quae invenitur in codice V ut in margine codicis ;7l περιεῖλκεν B C δ lectioni codicum reliquorum περιῆγ.θεν ε);

item lectionem codicis Ἀναυχ φαι praetulit Scripturae αγαγε:Hται,

sumendum.

Σεῖρον, quod C habet, et contra lectionem codicum reliqu0rum, quam D Arnim secutus Si δε ου ηττον - .l3lcε αν οἱ φθαλμι-τse C MN legendum esse Scripsit, non ανθρωποι φθαλμιουρ luod in codicibus i et in margin o dicis

1 Cf. Olympici praes. p. XXI. 2 Cf. huius sectionis p. 80 sq. 3 Oi alio lII. et IV. huc usque deos in codico M. 4 De Arnim non annotavit Θερικλειν esses in ceteris codicibus es. Tmperii p. l) 5 Qua de ro infra acturus sum cap. IV. Q. 6 Hoe de loco Goel egit ad p. 449a.

119쪽

23 id O M optime supplere' δου , quod omissum est in , dum B Oxhibet δουληί. 298e i in aecipi iussit τουτον pro τουτοιν, quod est in U B. 449 M reet legisse iudicat αυθρωττους UT X Ompendio

προσταγμα 1 Lectionem marginis odicis Arnim neglexit. 2 Dω Arnim in textu habet λως, in per autem, qui dubitantur asser ως τε,

habet μως.

4 Cs huius Sectionis cap. IV. D. 5 Vide Geelium ad p. 449a. De Arnim nihil de codicem attulit.

120쪽

l. Capit proximo gi d G00lio Dionis sextus interprete et

vindicatore, nune aeturus sum de eodem artem eriti eam Xercente. Quamquam enim arte eriti ea eum usum osse in codicum ieetionibus deteri0ribus a melioribus sesternendis haud negaverim, hoc tamen magis esse interpretis, praecipue i, ut Geel, explieatione teXtus, O codicum genealogia atque aestimatione fretus rem tuam aga - Vel inter omne constar arbitror. D G00lii igitur arte critica disputans rationem non Sum habituria eorum locorum, quibus meliorem lectionem e codicibus sibi cognitis restituit Artem criticam G00 exercuit, quotiens quaesivit, utrum aut rati quaedam aut sententia aut singula vorba Di 0ni attribuenda essent, necne ad artem eriti eam pertinent eius coniecturae et mendati0nses. Itaque de rationibus, sententiis, verbis deinceps acturu Sum.

Tres orationes se Dioni abiudicavit, de duabus dubitavit. De orati0n Corinthiaca XXXVII. haud ambiguo scripsit in ἡDionis non est. Fihil duri diutum sit in magnos Viros, qui discrimen non animadverterunt; dixeris autem Dionem nondum plane cognitum fuisse iis, qui haec confundere potuerunt: etenim plane abhorret Corinthiada ab Di0nis dicendi gen0r tum oratorio tum rhetorico Praetorea, quae rit illa significantur, in Dionis

라틴어 텍스트