De Jacobo Geelio philologo classico

131쪽

aliique, quos accurate Xplorat Plehnius in Lesbiadis p. 37 sqq. Παρί, e refertur ad Priami postseros, diciturque in iis, quae ultro sine Ontentione cedentur . Dicio τε cleperunt m pse et De Arnim pro παρDτα De Arnim autem ilamowitgii donisecturam

παρεντά ad epit.

unde eel coniecit is ποιητῶν, quo Dio, inquit, vel ieeto in senatum intellexerit es p. 43b vel quibus ius civitatis dedis-s0nt Nicomeden SeSV.C. Iam sequuntur u loci, quibus seel textum emendavit ex Dionis sontibus sunt autem documenta perlucida. Ad p. 27 pars codicum habet σελίνων τε καὶ τόρων, sed reliqui codices BN carent verbis καὶ τερων. X dySS. ε s. 72

pseri et Arnimi eiecit i ante τα Ελεγ sinam dona modo Onumerata, eadem sunt, quae Telemacho dederunt Menelaus et Helena vid. Hom. Od. XV, 115, 125. IV, 90. D. Aliquot exemplis ostendam Geelium saepius mera coniectura Dionis textum restituisse. Maximi momenti in hoc genero sunt l0ei, quibus coniecit quod in codicibus postea collatis scriptum invenitur ij. 0ntuli 00lii in orations XI et XII. coniecturas cum variis lectionibus apud Emperium et Arnimium annotatis tres id genus emendationes inveni. Orationem AEIΙ elegi, Ru0 Geel huius orationis Varias

1 Cobet Goelio scripsit ἡBrioven an obot an Geol' p. 10, optimis codicibus i sto multas coniectura Casauboni, Reiskii, Geelii praeoccupatas esSe.

132쪽

lectiones ipse in cale edidit. An notationibus in reliquas Orationes seselium tantum ubi lubebat praeter codicem es et aliquot parvas collationes adhibuisse collationem codicis C a Gildemdister factam i antea vidimus, nec non Odie M X- cepi neglegenti0rem eum suissse in afferendis lectionibus et coniecturis. Quam ob rem, quod deest in Odice , praeterea elegi rationem, quae antecedit XII ' . Duas Goelii coniecturas in oratione XI. unam in oratione XII. annotavi, quibus invenit quod exhibent codices p0stea coliati.

d00st in eo die V et in codidibus familiae sertiae itaque inter

alii coni edit συμβολου quod invenitur in a ' et acceptum est ab Emperio et Arnimio. Praeterea locos nonnullos asseram, quibus seel textui veram med piam adhibuisse mihi videtur, inter qu0s duo p. 42a,22003, ni fallor, sunt eiusdem auctoritatis atque illi tres, quos modo

1 CL Goelii praef. p. XXII.

2 CL eius praef. P. XX. q. 3 CL Sonn l. l. p. 32.4 De Arnim Geolii coniecturam in textu habet, sed codicis II errorem annotare omisit nec significavit verba οἱ τως οἰ στρ ἡ σατα D. θε in nonnussis codicibus deesse vid. mperium ad p. 163d); itaque Emper aut De Arnim indiligentior fuit. 5 a a correctore in V est deletum vid. mperium et i nimium . 6 Codex C ido tu habere tu βούλ. q. sed neglegitur ab Arnimio. 7 Quae lectio, quamquam proxima ab archetypo ab Arnimio neglegitur.

133쪽

lection0 ΔΗ ad luna ussu IAH, seinde codices Ut V anai Sis Se priorem partem verbi ΙΔΗ, codices autem familiae tertias p0steriorem partem. P. 24d aliis locis, annusent Cobot pro A iae Σεὶ scrip Sit εμ- βραχυ, ut potius sit i mi quam ira ut i s V i. P. 42d p in verbis σοι κακούς κηγο- ἡ και τουτου ηπορουν omittitur ii in codicibus praeterquam familia tertiae G00lio autem ignotum fuisse videtur logi in eo dic nam scripsit: E Xeidit 1 ante καὶ τουτου Pro xime Vero InterpreS u cunque male habitabant, vel ne hoc quidem consequi poterant. VP. 50 pro litora 9 in verbis ἔλαθεν περὶ II in ); λαθε sin se ceteri coniecit με. Similem contueturam adhibuit p. 413 in

Geel expunxit: fuerunt enim, inquit, Homeri mendacia in rebus hominum multo minora iis, quae inde ab Hesiodo de diis sentiti sunt neque agnovit particulam illisus, cuiu verSi . . . . Emper et D Arnim idem fecerunt.

1 Cobet hane ostii conisecturam ad p. 198 improbavit: Semel, inquit, Dio recis imitatus est Antiquos ' -Var. Leci.' a. 1873 p. 208).2 Logitur hase annotatio ad p. 144d. 3 De Arnii in calce habet: 11 m. BV V debebat esse Ut vi e meel et Emper).4 Cf. Emper ad L5 D Arnim ogloxit M. 6 Ita Sonii 3 qui L p. 4 exhibet: De Arnim in II πολλῆν inesse per errorem scribit. Hic locus inter eos est, quibus V meliorem servavit scripturam quam o B et reliqui codices omnesV. Cf. huius Sectionis p. 8.

134쪽

P. 220 codicum scripturam προς δ' omnium editorum Onsensu mutavit in προ e L Quod attinet ad ηγαπκαζε καὶ ξε-π2.κπτε Vim i ho modo diiudieavit ., Denique didici quidem, verba traiecta differre a positis δια ιχ ετρυ, Sed e communi lantersepetenda arbitror verum neque haec Omnia, neque alia, quae de hoc confusionis genere asseruntur, me OmmoVent, ut Dion ea

dia librarii tribuana Corrigo ἐξεπλaηττε καὶ ε γάπικαζεV. Odem ordine verba leguntur in codicibus classis III. Hoc quoque loco igitur emendavit deteriorem codicum lectionem in meliorem, quae est in codicibus postea collati S. P. 414 αλλα εν οι αυτῶν Si Geelii emendati pro αλ Ieαυτῶν, quod licet omnes codices habeant, Sensu tamen caret.

δίφρου saeta υ περ το τεῖχο ἐλασειν nune in editionibus ei reum fertur: Esr Geel, ut Valchenae alio loco, invenit pro se

Ab κωνι in codicibus Si γλύκ ων VH PC et Y ωνι B U .hEtsi, inquit, Di 0 memoria lapsus videtur, Lusielem Ommemorans ), quocum in nullo certe Dialogo superstite sermonem habet Socrates tamen adeo falli non potuit, ut Glyconis nomen fingeret, quod in Socratis vita ne cognitum quidem est. In promtueS Γλαυ κωνι, quod ReiShius in medium protulit, non reputanS, eum hoc Plat0nis fratre, quippe generos iuvene, nusquam Ocratem ita disputare, ut uκας et συκοφαντή1ριατα ei obiiciat. . . His igitur exclusis, scripsisse Dionem coniicio Λυκωνα cuiuS nomen eum nyto optime coniungitur utpote eius, qui illi ac Meleto tertius accessit Socratis accusator . . . Neque alienum Sta Dioneis δικῶν et αυ κοφαντημ ατωγ quod in Platonii Ap0l. p.

1 CL p. 7 huius Sectionis. 2 CL huius Sectionis p. 95

135쪽

24 S0crates ait, Lyconem sibi insidiatum esSΘ περ των ρητοροὐν .P. 648 propter dativum Optime pro οἱονται rescripsit δπονται in his verbis: βουλομενοι γαρ αυτ M reliqui αυτοὶ παντε καὶ

Pro ἡδοναῖ in codibus si ἡ δυναις. Reiske ieeit i , qu saet0, inquit Gesit, tamen reliquit illud, quod sententiae minus convenit serviro di ura enim in philosoph0rum schola nemo dixit,

sed voluptatibus itaque restituamus, in quo locum certe; tueatur, ἡδεναῖςV. Praeter eas Goelii coniecturas, quae emendationum nomine non indignae SSe videntur, quarum exempla hucusque attuli, aliae Sunt eaeque non paueae, quas, quamvis pro certis haberi non possint, tamen cum optimis aliorum inuontis haud immerito comparari liceat. Quas Ordine omne enumerare neceSSO ViX puto. Sic enim persuasum habeo, Si ii S, quae Supra XpOSui, demonstrar mihi non contigerit, quantam et quam utilem operam studiis Diondis praestiterit vir eruditissimus idemque Sagacissimus me in tali re, ubi omnia opinioni quam maxime sint subiecta, iudicium meum aliis probare frustra conaturum.

136쪽

SECTIO IL

1 Assorvatur in Bibliotheca sidensi. 2 Apud Nauckium t schisinium s. 1H4 1118 et s. 1182-1186.

137쪽

Continet praeter praefationem I paginarum 2 paginas quarum Phosenissarum textus Graecus 4, scholia 60 paginas

obtinent.

Pag. V. praefationis de consilio et ration haec Geel scripsit: ἡ natus est hie Commentarius post exploratas Hermanni et Κl0igii ditiones Ph00nissarum ij, quum uripidem Aristophanis causa denuo legerem. Quid sentiam de Hermanni ration interpretandi recensendiqu0 Poeta se, de quo iudicio qu0d tulit desValck0n aerii κρίσει et ἀθετήσεσιν, in hae Praefatione non Commemoro,

quamquam multa disputare poteram de alchen aerio, d huiussi corrigendi pruritu V, de doctrinae ostentatione , de effundendis iis quae ut cir bonum sit, at nescire malum non sit V - , de quo aliis quae in eo reprehendi video, quaeque ut haud Omnino vere culpantur, ita confunditur hominis consilium eum eo quod temporum vitium dicitur, multo vero potius neceSSaria conditio St, pend0ns illa ab naturali lege cuiusvis disciplina condenda ac sensim finibus suis circumscribendae. Sed Veritu Summe σκιαμαχίαν ingrederer, Si responderem iis quae Hermannus in Praefatione )1 Hermanni Phoenissae a. 1840 Lipsi a sunt ditas, lotetit a. 1842 Gothao.

2 P. v. q. Hermanniana praelationis haec leguntur: ἡQuos inter inter prsetes et eriticos qui merito primarium locum tenset, L. C. Valekenarius, is St, quo, ut dicam quod sentio, ne doctior potuit Phoenissis contingore, nec qui lectorem magis sexcruciet. Immensa fuit in id viro copia doctrinae, egregiumqueingonium sed ipsa illa vis eruditionis secit ut ea abuteretur, et quum modo effunderet quas ut scire bonum sit, at nescire non malum est, modo coniecturis attrectaret quae sanissima Sunt, nunc moratur lectorem alienis, nunc satigat fastidio simplicitatis importunoque ubi quo aliquid mutandi pruritu. Non sum nescius repplendum id Sse partim a consuetudine eius popularium, apud quos summa laus habebatur multam sectionem ostentare, partim a tempore, quo virtus critici in quadam ad coniectandum propensione si vel code aliquis vel similis antiqui scriptoris locus ansam praeberet, posita putabatur . Paulo post ἡqui laudis illius spuria a senuinis cir distinguero adipiscendas gratia sindustria suspiciones venatur in eo ista obelis ostentandae perspicaciae cupiditas postremo in morbum vertit, ipsi quidem qui e morbo tenetur gratum, aliis autem molestissimum et sene intolerabilem .

138쪽

nescio qua de ea u Sa importunita ac fortasse praeter intimum animi sensum disseruit. Itaque Commentario Sus sum, ut in singulorum interpretatione locorum, qui Hermanno ad velli ea n dum alchen aerium ansam dederunt, di SSensum meum signifiearem. Saepe enim Virum celeberrimum depr0hendere mihi visus eram in ipsa Valehen aerianorum acerba refutatione errantem. Haec notavi deberi enim hoc putabam manibus i ), cuius praeter immensas doctrinae copias egregium ingenium V Hermannus ipse praedicaverat V. Paucis post versibus hae leguntur: Kl0igium expertu est

Hermannus ae αυτου ργων κοπιδα inter quos nee dens, quum

hic receptam traditionem verborum Euripidis non nimi revereatur, ille ne transversum quidem unguem ab eadem deflectat, paulum, Opinor, inclinavi ad illam partem, ubi salvas videbam

linguae leg0s ac superstiti OS Sollieitudine aeuam errorum considerationem .

Phoenissarum igitur seditio G00liana imprimis est facta ad

editionem alchenaerianam adversus Hermannianam et lotgianam defendendam atque vindieandam. Sed etiam sua sponte annotationes et coniectura permultas G00 addidit i artem criticam Xercere ei voluptati erat.

139쪽

Occasione oblata fortasso quaesita C0b0 hoc ipso anno 184 6 munus adeptus, cui iam dudum amici atque patroni Geel et Bahe eum destinaverant, praemissa in libri initio praefatione post uelit in Phoenissas commentarium Scholia antiqua in Euripidis Tragoedias partim inedita partim editis integriora'

inde a p. 25 usque ad p. 3I0ὶ edidit D.

nissarum textum explicandum et emendandum Geel usus est cuius rei vix ulla pagina testimonium non praebet. Iure dicit se curavisso, quantum potuerit, ut virorum d0et0rum opiniones de hoenissis cognosceret; de aliis , ita pergit, , quae commentati Sunt, non quidem neglexi, sed minus sollicite, quoties inventum aliquod meum sponte natum proferebam, circumspexi V i. Perpauca tantum in hanc legem peccata inveni.

Vs. 343 auct0r Valchen aerio a seelio deletum esse recte monet echlein Miro error Geel neglexit Valdhenaerii do hoc verSu Sententiam si multo rectius fuisset missus me iudici OV assurru. Vss. 77 et 21540ishii coniecturas seel iteravit. s. 403 a Valek0naeri discrepat fretus et aliis argumentis et eodem,

1 Diarium, cui nomen est Aligemelne ei iungV, a. 1843 m. Iun. epistulam iam publici iuris fecerat, in qua legitur: ἡ Cobeti hier Sc Romae Eusam-mengebrachior inedirier Scholienapparat ii Euripides init alii rei chen tollensons unbekannter Classi Ler ir in de Philolouie in Erschei nun Werden . 2 Do obeti selioliis es. Naberi Vier ijdgonoot sen ' p. 21T; Zeit sch P. f. d. Allei thums issonschast' a. 184 col. 61 sqq.; Gottingi sche gelehrte Angeigen a. 84 p. 153T-l559; Philologus' a. 1848 p. 408-435: Iahrbucher . hilologio' a. 1849 p. 282-286 33 Brisven an obet an Geel' p. 12.4 Praef. p. XII. 5 Hie et ubique laudo Phoenissarum versus secundum Nauchium et eck

ieinium.

140쪽

qui Hermani iam rusus irat, tutum tamen momen non affert. Phoenissarum commentarium angustioribus finibus quam Dionis terminavit: pauciores in illo conieeturae, quae pertinent ad alios seriptores, inveniuntur. ae, quae in Ommentarii indico annotantur, magna e parte ad Tragic0S, praecipue ad Euripidem, attinent. Neque ita opios de singulis quaestionibus scribit neque ita Xcurrit i), ut interdum in Dionis commentario pleraque pertinent ad uripidem et Euripidea, ad liuius poeta0 indolem eiusque de natura humana cognitionem, ad rem Seneni eam et personarum divisionem, ad Aristophanem in Ranis et Phosenissis Euripidem irridentem. Multa Batavorum nomina honoris causa in commentario leguntur: praeter Gr0tium, alchen aerium, Hemsterhusium deinceps nominati se laudati sunt obet, echer, Hamaher, Pluygers, Camper, Sterk Bahhuigen an de Brinh, Leemans, Peerlkampi alii. Eadem suavitas et alacritas sermonis, qua in Olympico, in Phoenissarum commentario inveniuntur abundat ingenio, delectat tam doctrina quam sollertia. 2. Aequales uelit, eum p0pulares tum Xterni, opus eius

in universum gratis animis Reeeperunt.

Id quid0m, qu0 de G00lii Phoenissis seriptum legitur in diario,

cui nomen Algemeen K0nst e Letierbode' - , totum imbutum est suavitate illa decocta, qua id temporis Seriptores erga vir0S praestantes utebantur, sed iudicium nullo modo diei potest. Commentarii, qui inscribuntur de Gids V, tacuerunt: akhuigen x peregrinatione nondum redierat Privati in patria complures iudicium protulerunt, inter quos arsten et Hamaher ). Ephemerides literaria Gottingenses a. 817 pauca tantummodo

1 Memorabiles sunt maiores annotationes de sculptura p. 176 st de lutarchi gensero die0ndi p. 2 4,. 2 A. 184 p. 56-60.3 Cf. Geolii ad arsi senium data epistulae, quae asservantur in Bibliotheca Loidonsi, et opistulae Geehi ad laruakerum datae, quae leguntur apud Hama-keram p. 91 qq.