De Jacobo Geelio philologo classico

121쪽

vitam non cadunt . Non cum Viebulirio, qui hane rationem

Musonio attribuit, sed cum Emperi0, qui eam quamquam dubitanter Fav0rino adscripsserat i), 00l star maluit. Cum iudicio eiu congruerunt De Arnim in Sonny Selim id j. Etiam rationes 'sp Tυχης LXIII. et LXIV. isdem in assenti sentibus Dioni abiudicavit. Orationem XIV. Favorino quoque attribuit pr0pter idem plane senus rationis adstrictae simul et congitatae, idemque studium ornamentorum poeti eorum, ea Dindemdenique exemplorum copia in undique c0llectorum V i. Qu0d

De orati0nibus LXI. et LXXIV. dubitavit. Scripsit enim sinceps de illa: frigida argumentatio, haec quoque sententia stultissima si si scripsit Dio, iuvenis erat se subacti iudieii in his nugis nihil affirmaverim V ). De altera autem: , nisi autem minutum nimis esset in istius particula sit 'se usu Dionis manum me agnoscere dicerem' '). Transpositiones, in quibus Arnimi maXime lacultas versatur 'in perpaueae admodum a Geolio sunt aetase ad p. 37le vario modo G00l et D Arnim verba tranSp0Suerunt. Dittographias paucas notavit duas in oration Oetava ad p. 131 set ad p. 13ba), in quo Sermone, inquit, multa Sunt, quibus defuerunt secundae Seript0ris curae ' praeterea ad p. 162a,

Numeru quoque glossematum, quae n0tavit, Si parVUS; praeter quindecim, quae in indice numeravit, pauca tantum in annotationibus insunt.

9 P. 435.10 Cf. iliarii, cui nomen Museum' vol. I. col. 432.

122쪽

Apparet autem dissicile esse ad efficiundum, quid ut gloss0ma eiciendum sit aliis alii hac in re obloquuntur. Sic ad p. II Se

Oeel posteriorem partem oppugnavit, aut ut glossema delendam aut emendandam esse ratus παλαιοῖ pro πολλοῖ SubstituenS . Etiam Emper et D Arnim verba neis incluserunt, sed aliten id 0ri voluit i). Ad p. Ib verba Πs ικλία δε καὶ αυτον λαθὼν εποίη se Phidias , I φασιν, , τῆ at rἱδρ putat in praesenti l0c tam otiosa se inepta ..., ut scholiastae diligentiam resera n)tV. Quae verba neque Emper ne De Arnim excludenda

esse putat. Item ad p. 134b, 66ld, alios locos. Aliter o res habet, si codices varias lectiones praebent. dp. 100 G00l ptim glossema notavit in his verbis codicis C: αλλ'

ου χεῖρον ἡμῶν. ira mittunt καὶ ηττον το P, qui G00lio ign0tus fuit, pro ε οὐ χεῖρον habet δε καὶ οὐχ ἡττον et tamquam correctionem affert ου χεων reliqui sine καί praebent ε υχηττον i. Optimo iure est significavit verba ηττον το codicis

partem fuisse glossematis, in quo annotabatur hominem agrestem locutione ου χεὶρο ν haud minus usum SS pro ου ηττον eum

B M igitur esse legendum δε ου χεὶρο ν Empermeelium Secuti Sest, n0 ita De Arnim, qui in teX tu habet M ου ηττον.R0liquum est, ut nonnulla domestio arto criticam in verbis exercente dicam. Iam antea' vidimus eum hanc artis eriti eae partem more maiorum eteris antetulisse. Textum corrigendum putat, si quod traditur bonam senisentiam non praebeat, Si Grapeeita non dicatur, si a Dionis gener scribendi abhorreat. Primi et

1 In diario, quod inscribitur Hermes , vol. XXX. p. 363.2 Editio inponiana adhibolida est ad supplendam Arnimianam, quae Odices praeter ira hoc loco non attulit. Ex lections codicis C apparet hunc codicem non prorsus pendore ex codice , codicem C igitur iniuria ab Arnimio sesso neglaetum es. Sonii l l. p. 32, 2, Attuli hunc locum iam p. 78 set G. 3 Cf. sectionis . p. 18.

123쪽

Secundi generi coniecturarum OStea exempla praebiturus hoc l0co asseram nonnulla, qua ad tertium genu pertinent. In Verbi το πλῆθος. .. ριχησεν. .. ἐμβαντερ p. 23aὶ Singularem numerum in pluralem mutavit: nota elegantia, inquit, quae quum attica haberetur, seeundum Oeridem p. 2, non mirum S acliserioris aetatis scriptoribus frequenter usurpatam esse e Philostrato Xemplorum nubem colligas . Ex Dion autem pauca tantummodo huius usus xempla attulit p. 188a 28ld, aliaque i. Ad p. 194d de in verbis, qua sunt ρ δε καὶ μεῖς mutandum

ess putat in os οἱ Da, nam ut minus atti eum S aec ita, quantum memini, nunquam a Dione Surpatur .

Ad p. 255 cum Reiskio ' fecit, qui γιγνωσκειν mutari iuSSerat

in αναγιγνωσκει . hie, inquit, Si γ νωσκειν servatur Oritur diSerimen inter sentire et intelligere, quod Dio se voluit significare nec potuit . Ad p. 25 mutavit αλλ.ove in sδίως quod ,αλλω non recte 0pponitur adverbio κοινη, t diligent0r Di 0 ista observare solet . Ad p. 399 pro πειτα, non Dioneum asyndeton V, legit επείτοι. Ad p. 61 Scripsit: Di memoria lapsus videtur Lysici semcommemoran S, quocum in nullo erte Dialogo superstite sermonem habet Socrates-ὶ tamen de falli non potuit, ut Glyconis nomen fingeret, quod in Socratis vita ne cognitum quidem est .

Quapropter ex Glyc0ne Lyconem emendavit ). 2. Quoniam nonnulla G00lii 0niectandi artis dedi xempla,

iam primum investigandum videtur, quo Studio in priorum conatis e0lligendis sit versatus, deinde quando coniecturam probandam putaverit. Indo ab initio statuendum est eum quam maxime caViSSe, ne haeta ageret ' Quis Xspectet virum diligentissimum in tantis acervis coniecturarum numquam erraSSO Sed 0nstat umquam optimo it diliguntissime undique virorum doctorum coniecturas

1 Dρhebat scribsere cum Valesio; s. paulo infra. 2 Cf. huius Sectionis p. 95. 3 Cf. huius Sectionis cap. IV. D.

124쪽

conquisivisse ita, ut perraro coniecturam ei, qui eam invenerat,n0 attribueret.

Tres tantum c0niecturas vidi, quibu alienum nomen apposuit p. l07 ου 7σταμιεν est et denii, non Emperii p. 255 αναγιγνωσκειν ant Reiskium Val0sius emendavit p. 412 3 ἐμβοήσεται Κ00hlerant Jacobsium invenit. Solas octo inveni, quas ipse tamquam suas proposuit, eum ab aliis viri doetis iam essent praeoceu patae, nam duae coniecturae p. bl ' εἴπερ αρα, p. 353 αυτοανελεB), quae nunc illigkianae in editionibus circumferuntur, lariasso sunt eius partis coniecturarum nughii, quae post

eius m0rtem demum ab Emperi publici iuris sunt laetae ). Ex octo illis Onny tres, ni fall0r, in tabulis numeravit: p. 5 ανομίας ante delium an Eldi et K00hler coniecerant;

p. 35d 1 δάνθυρσον et p. 24 αποστῆναι sunt Oniecturae Wytten-bachiana0. Reliqua sunt hae quinque p. 25 ασκεῖσθαι, facta a Sel lenio δ); p. 20ba λεγομιεν τήν p. 390 ευρ I, p. 72 ουδεὶς αν αντείποι a Reiski0 p. lib υτιληναῖοι a C. F. Hermanno. Identidem eum admiration attulit coniecturas, quales ealigeri, Casauboni, sughii Emperii. Memoria est dignum, qu0 ad p. 209 d Pnughii 0niectura quadam Seripsit: 0Si haec una Or- recti0num, qua mihi praereptas esse fere doleo V. Coniecturis aliorum vir0rum doctorum non probatis varia fortuna ipse aliquid excogitare conatus est menda illa librariorum c0rrexit, pro verbo usitatiore substituit verbum minus Sitatum, emendavit se Dionis fontibus, nonnumquam mera divinatione Dionis textum restituit. Quorum Oniecturarum generum infra nonnulla exempla erunt asserenda j. Aliquoties c0nclusit meliores lectiones e codicibus esse X- spectandas, velut ad p. 253a si quum facile corrigi OSsint, vera tamen lectio e Codd. exspectanda' ad p. 606a: ego Xcogitare

nequeo, quod satisfaciat' ad i. 33 dubitat quidem, an pa-1 Vid ad p. 23Ta. 2 Cf. Emporii praes i. I. st XXII. 3 C diarii cui ornen est de Gids , a. 1841 p. 562.4 In paragrapho IV. huius Sectionis.

125쪽

tientia potius quam duro palato Opus sit ad balaenarum carnes mandi acandas ' sed sperat meliores libros eam difficultatem

Iam venio ad illam quaestionem, quid a divinationemeel 0stulaverit. Ubi divinando textum emendare p0sse sibi videtur, id

agit, ut demonstret coniectura sua meliorem sententiam praeberi quam ante fuerit, idque, quod excogitaverit, eadem sententia aut apud ipsum Dionem aut in ius lantibus vel in eiusdem aequalium scriptis inveniri. Si aliorum virorum doctorum errores Stendit vel si quam coniecturam emendationis locum obtinere putat, non raro audimu eum quaerentem, qua ratione vitium Sit Ortum. P. 23 40ish μ ξγιστον delendum esse putavit in verbis πτερμυέγιο τί θρατ γεσθαι καλειν ορθοτερον, Sed - ita est omisit quaerere ei Shius, qua ratione istud vocabulum ortum sit . Ρ. 8Sa Casaub0nus divinando pro δειλους iam invenit δε υς, itaque legit ἡ δεινουe Code M si νου praebet Sine . quam Oeel putat veram esse lectionem, nam postquam δεινους in δειλους abierat, librarius , inseruit, quo Salva esset Sententia, iungens τρυγαντιο δ δειλουςV. Ad p. 203 scripsit: facilius est expellere Verba τὴν πειριαν

τε καὶ γνοιαν, quae revera nimia sunt, quam unde nata sint ostendere .

1 De lectione codicis lectores habent, quod optent . De Arnim et hoc

126쪽

Reishe putavit ex ditionibus aut solum υτ delendum ess aut una eum ταχα. Quam lectionem sine ταχα habent Geel Emper, D Arnim. 00l perturbatam lectionem Oe modo explicat: si ini et M non carersent verbis 'AHύτω ταχα, tamen obvia sSet suspicio, in his latur librarii correctionem: qui quum scriptum reperiret ἀλλ' αυτ μὲν annotavit ταχοι 'Aνύτω Soli pro υτν)non imperit illo conlidiens nam et facilis confusio est vocabulorum 'AHυτο et αυτορ et permutata Sunt, ex gr. in Themistio p. 390. Haec igitur quum irrepSiSSent, teXtum turbarunt. Nunc haud dubi scribendum 'Aλλ' 'Aγυτ ih ... V. Alia huius via ac rati0nis exempla infra inter G00lii mendationes sum praebituruS. 3. In animo enim habeo prius demonstrare Gellium Saepenumero iis, quae ab emendari0ne postulanda Sunt, non respondisse, nam sim et inde dan ego rievoudige videntie, dat reen laut is, dat se oorgestet do verb0tering 0 juisten inaangues se dat ij et nistaan an de so ut 0nged W0ngen Ver-klaari, an lene e0njectu ur de etens lia dienen V ). 0 80mper vitium manifestum fuit, antequam coniecturam tentavit.

loco codicem C omnino neglexit, quamquam oratio V. non est in codice , sod in es. Sonny .l. p. 30, Goel et in per codicem C pandem scitonem praebere atque IIIJ arbitrati sunt. Sonia autem exhibet ἀλλ' 'A9υτω ταχααὐτα μεν, quod idem est in seditionibus. 2)Q. Woltjor overis usi in en ritiekV p. 36.3 Datae sunt . 28 mens. Ian. a. 84 assorvantur in Bibliotheca ei densi.

127쪽

nes se Odieibus erant Xspeetanda0.

Supra i iam numeravi nonnullo locos p. 23a, 9ld, 325a, 399a), ubi in ulla codicum auct0ritate pro iis, quae non Di0nea

esse putabat, substituit quae cum Dionis genere scribendi congruere arbitrabatur. Videntur autem mihi dolandi p0sse a conieeturi Se0dem modo, quo Geel alios locos integros manere iussit: 0 enim omnia vitiosa esse, qua aut semel aut perraro in quodam seriptore inveniantur. Alia iusdem generis addi possunt. Sic ad p. 237 verborum ε*η - εἶπε hoc mutat in ιπερ. Frequent0 quidem V - ipsius verba assero, apud Platonem et Xenophontem e0nSequuntur εἶπε - είδη in adona loquentis orsona qui inverso ordine poneret, Vidi neminem nequ0 lingua ratio fert . Contra De r-nim ordinem hoc modo defendit: pergente eiusdem perSonae ratione addidit εἴ πε), ut his verbis aliquid momenti inesso SentiremuSV. d. p. 80 ποιήματος in verbis, quae Sunt του δεπ ιηs ατ ρ συντελεσθεντο , temere mihi mutasse videtur in δραμ ατρο ἡ Vel ' θεαμιχτορ, quod , συντελουνται feSta, certamina, aerificia, huius

generi alia non carmen, nedum hoc verbum pro Tragoediae acti0n ponatur ' P. 599 in verbis δει 'αρα καὶ τὸ ΙΠολυνείκ γ,

λαχεῖ, sollicitat λαχεῖν, cuius dictionis X0mplum requir it)V, in quo καχεσθαι Vel aliud latere putat. Neque Emperi neque Arnimio perSuaSit. N hae quidem varii generis coniectura serenda mihi videntur.

Ad p. 9 - quamquam antecedit προ ταυτα, in ομως mutal P. 101.2 Leguntur haec verba ad p. M.

128쪽

Verat, quod ipse se poeniter dicit in Phoenissarum dition ad Vs. 526: Quasi in formula si ς OS προ ταυτα. s. lato Apol. 30b. Imitati sunt recentiores. Itaque Oenitet me Obscuratum esse in Dione Chr. p. 68d ubi mutavi se in ομωρ '. Ad p. 76 δαιμονιων iniuria mutavit in δαιμονων, quod δαίμ ων et δαιι νιον apud secentiores permutentur i. P. 180 nulla codicum auct0ritat nixus intulit 'Aχιλλέω ante αριστειαν et verbum ποιεῖ in Sententiam, quae incipit ab τὸ μιεν. P. 226 a 296a 399a, aliis locis ad πειτα addendum Hsse δέ aut mutandum esse in επει τοι putavit, quod iure Sonny l. l. p. 97 negat. Ad p. 252 Bων iecit tamquam illographiam verborum υχομ οιί oc quasi Dioni Soli non liceret pleonasmo uti. Ad p. 272 σῖτον in τιρον spravavit, nam bibliopolarum fraus non haec erat, ut in loci alicuius depressi et subterranei marcore papyrus vetustatis col0rem contraheret, sed in frument0, ut ostendit ali loco x David phil0s0ph Armenico allat δ).

Ad p. 3l0d in verbis L Zai. λον ψελ.ουσι των ντων συνεφερε ἡ non leni 0rem corrigendi rationem V vidit quam hanc: οι μυχλλονα αποβαλουσι τω οντων συμφεροι. 0nny autem duos l000 affert 'i, quibus αφαιρεῖν coniunctum Si cum genitivo.

P. 49l iniuria mihi videtur mutasse ἡδιον in ἡ Δια quamquam talis frequens fuit librari0rum error '. Ad p. 30 ex verbis τερα δῖε γυναῖκα. .. Σεμίραμιιν primum mutavit in ἐταίραν, quod Dionei fontes Semiramidem εταίραν appellent atque τερα oppositum n 0 habeat. Sed ut αλλορ, ita Vocabulum, quod est τερρο pSum nonnumquam Opp0Sitionem d0signat. P. 661 spuetosius propter compendium αγοic quam verius

1 CL Sonii l .l. p. 204.2 Ii diario, cui ornen Zoit seliris sit die lis thumswissens hastV, a. 1842 col. 17. Locus est in Aristot Catog. Quamquam lmoniti ab Emperio ne τὶτος Sollicitaretur, tamen eandem coniecturam atque Geel postea fecerunt Doelinerotrachmid. 3 l .l. p. 198.

129쪽

Ad p. 665 pro verbo, quod est Dτις, Substituit εἴ τις quod neceSSe non esse Sonny exemplis demonstrat j. 4. Multis locis ueli contigit, ut Dionis textum traditum in

integrum restitueret. Eius emendationes varii generis esse supra iam significavi ): duas elegi, ubi G00l menda librariorum correxit quattuor, quibus pro verbo usitatior verbum minus usitatum substituit duas, ubi ex Dionis lantibus Dion sem mendavit; reliquae, qua annotavi, potius merae divinationi attribuenda esse videntur. A. Iam ante enumeravi nonnulla xempla, ubi meel alteram partem Odicum altera e0rrexit i. Hoc autem loco duo documenta asseram sum solitis illis librari0rum mendis detectis in totam traditionem propagatam CorreXiSS0. Ad p. 236 a codi eum lectionem μοσα Θως ἔοικεν - corr0xit in

P. 364 ad D ἡ δύο ρῆμα εἰ ποντε annotavit: ΘXpunxerim gl0ssam iii μα nisi δυο natum est e β se l. δευτερον. nam εν ἡ δευτερον Θημα, graece dicitur . Quam mutationsem etiam S0nny )plurali numero . ηματα, quem Casau bonus et De Arnim contegerunt, praetulit. B. Quattuor locos annotavi, ubi G00l textum mendavit verbis minus usitatis pro usitatioribus substitutis. Ad p. 4b tertia c0dicum familia, cuius est eo de P, Xhibet παρα μJγωγ ε των αγαθῶν prima autem et Secunda familia, qu

1 l .l. p. 22 . 2 Ρ. 102 huius sectionis. 3, P. 96-98 p. 100.4 Complures librariorum errores ex compendio ortos eo ad p. 449a significavit. 5 Cohet Emperium docuit vid. mp. p. 23 Urbinator 123 hoc loco haboro

tionem XV ex Urbinato 123 quoque contulisse, tantum lectionsem Urbinati h

6 l. l. p. 20 l.

130쪽

οσίων, quo respieit ipse Dio O dicen S: ηγεῖται πη ἀρετἡγοσιοτητα V. Qua de coniectura Sonny, cui auctoritas codicum primae et secunda familiae maior est quam tertiae S0lius, scripsit ):ἡG00l sine dubio recte restituit elegantissima est Oniectura, palaeographicam si spectas rationem ΘΕΩΝ - ΟCΙΩΝ), ad sensum aptissima V i. Ad p. 39a codices B prima familia habent των ἐκθεσσαλ e codices V Secundae familae των ε σσαδία a corr. Θεσσαγ.tae 'i in codices tertiae familia ' τῶν ἐκ μυεσαδία c. Gellio editionum lectio εκ Θεσσαλία Su Specta est, qu0d Dio enumerat eos, qui ριακροθεν advenerant, ae media tamen ponitur Thessalia intor Libyam et Borysthenem V In lections c0 dicis usu εσσαδίας latere ασσαλία ingeni OSissime coniecit. mper et Do Arnim cum eo fecerunt. Ad p. 90 G00lii si coniectura, quae ei ipsi quam maXime placuit ). Ibi lim legebatur: κττερον δε των 'Aχαιων τούς εκπεσοντας

ου σμικρα χωρία. Mau bonus, cui λαβοντα n0 suspectum fuit, pro παρεντες coniecit In αρον τε Qua de coniecturameel scripsit: si ingeniosa quidem St, Sed non cogitavit ut longe distar hanc insulam a continenti, O perparvam esse V atque correXit .αβοντα in Λεσβον τε et παρεντε in παρεντας, nam revera, inquit, Lesbia ρυ σιχικρὸν χωρίον est, eamque Oecuparunt Achaei, a DO-ribus expulsis do 'iux traditione Satisfacion Strabo p. 83 sq.

1 Oratio III et pars orationis IV. desunt in codice M. 2 l .l. p. 1.3 D Arnim familiam tertiam secutus est. 4 D Arnim sectionem codicis M omisit quamquam sex hoc quoque apparet codies XI esse correctum ex Odico familiae primae. Cobo Emperium docuit lectionem codici V esse μετασίας.