De Jacobo Geelio philologo classico

발행: 1909년

분량: 197페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

141쪽

gunsten enos ausgefallen si V j. Fer eandem sententiam tulit auctor Euripidis Restituti in Zeitschrist . . Alterthum s-Wissenschast , sed fusius et copiosius, pluribus usus argumentis et documenti S. In diarii, cui nomen est Wiener Jahr. d. iter. V vol. 123'

1 CL Bri eruisset in van akhui rei vati de BrinkV p. 76 219, nec non quae Schneide in Geolio scripsit in epistula, quae in Tabulario Bibliothocae

Loidensis asseruntur.

4 Diarii, quod inscribitur Philologus ' a. 181 p. 506.5ὶ Euripides restitutus, sive scriptorum Euripidis ingeniique censura , Ham- burgi a. 1843. 844. Geolii de hoc libro iudicium in Section I p. 64 sq. attuli. 6 P. 54 105.

142쪽

quod inspicer non potui, ayse Gellii Opu voeabulo mei ster-hast' i non indignum iudicavit. Deindo A. itZschel in diario, quod inscribitur Jahrbuchers PhilologisV, a. 849' iudicium dedit do obeti scholiis, in cuius initio legimus: Geer Ausgabe de Phonissen isti lino Zwsilai di Widhtigste und ede utendst Erschei nun au demG0bi ut dor euripidei schen Litteratur in de neuesten eit '. L. uelle ' Phoenissas Geolii adeo laudavit, ut Olympici omnino ei in mentem venisse non videatur. ESt, ut ita di eam, nimius

tum tutari atque emendRre. Non habebimus autem, ubi Consistamus, nisi ante iudicium seius de librorum memoria et de metris cognoVerimuS.

Facile intellegitur sex annis post editum Olympicum Geulii

opinionem de codicibus et de textu constituendo non SSe mutatam, quod tamen quamquam paucis, ipsius verbi demonstrandum videtur. De codicum variis lectionibus seel haec scribit Caeterum poteram augere molem libri lectionibus quatuor eodicum . . . . Praetermi Si vero, quod omne vitiosissime scripti sunt ac deterioris notae Plerumque conspirant eum aliquo codicum iam collatorum quid autem attinebat nova c0rruptelas Commemorare, quale sunt .... V Auctoritatem odicum Euripid01 Vide Zeit schr s. d. lisi thurnsmissensellast V a. 18έ col. 960. 2 P. 282 286.3 ἡGoschichte der lassi schon Philologie in don Niodorlanden' p. T. 4 l . 12 m. Iun. a. 1847. Literas in Tabulario Bibliothecae ei densis assor

5 Praef. p. Vi I.

143쪽

12 I

orum parvi aestimat: quid nunc Θ, Scripsit ad s. 34, estne c0dicum Euripidis, quales habemus, maior auctoritas quam traditionis Straboniana0.... 3Vi Post v s. 138l Vale hon aerium et Hermannum secutus iniuria mihi videtur versum in SeruisSe,

qui deest in Euripidis libris, sed legitur apud Gregorium Nagian

Zenum Gregorii aetas, inquit, longe superat codices qu0s hodieti Surpamu quorumque ne archetypi quidem formam et aetatem coniicere possumus V 3. Arbitratur non ponderanda auct0ritate codicum colligi posse utra vera sit lectionum . . . Sed interpretando ); non codicum numero aut pondere, Sed en Su dignOS-cendum S Se i. Interpretando lectionem bonam eligit, etiamsi unus tantum code eam lectionem praebet, nee rogat, utrum Sit Ode meliora deterior Sic S. 26 μέσων pro χεσον, quod ceteri codices

habent; s. 1070 κυδρή pro κλεινή vs. 63 et 1684 etiam lectiones unius tantum codicis praefert, nec tamen in textum recipit. Si duae lectiones ei aeque esse bona videntur, ut 8. 1477, ubi caligo φίλοιο Valchenae φίλους legi vult, plurium codicum On Sensum Sequendum existim at)V 3. Nonnumquam dubitat eiciendus ne sit versu an servandu S. Ad s. 27 adscribit: si secit hunc versum Euripides, incogitantser scripsit. Amabat etymologias concedo, et poterat, modo aptius, origini vocabuli Oedipus alludero. Sed licuit eidem omittere: quidni et gratissima fuit fabro interpol a)ndi occasio in se tralaticia '. Dubitatio hoc loco superat, facit prope cum alchen aerio. qui versum eicit Alio loco autem, ad s. 487, dubitat

1 Vs. 34 Phosnissarum apud Strabonem legitur l. XVI p. 62. s. huius Sectionis cap. III. 2 Apud Geelium est v s. 1386.3 Gregorius . I. p. 28 haec habet: καπροι 'μως ἡγοντες αγρία γένυν ά ς

dubia neglexit omnes Euripidis codices se omisit demonstrare Gregorium traditione illil passum esse facio cum iis, qui Euripidi codice Sequuntur. 4 Comm. p. 136.5 Cf. Comm. p. 246. 6 Comm. p. 226.

144쪽

quidem ἡ nil nisi sepetition om eamque languidam continet ),

Sed tamen servat: maneat quod verbosius neu leat Polynices, quibus condidionibus a bello desistere paratus sit'. De s. 946, qui Valehenaserio suspectus est, eodem fere modo dubitat, sed Servat Vss. 1369-137 aeut disputatione per octo fere pagina Smenda inesse demonstrat, medelas ingeniosas assert, Sed ad X- tremum: quibus haec disputatio mea de his tribus versibus non placet, per se licet alchen aerium Sequantur, e0Sque una litura deleant . Ex instituto suo rarissim in textum recepit Geel, quod Onhaberet aliquam traditi0nis auctoritatem V i). Nequ0 uncis inclusit neque eiecit, ni fallor, ullum versum; qua in re plus peceant Valehenae et vel recentissimi editores. Ne s. 634 quidem expunXit, qui omnium fere editorum consensu reicitur, ut e Soph. Antig. s. 29 illatus. Geolii in re metrica rationes paucis absolvere possum Her- manni enim hac in re auctoritatem sequitur laudat identidem eius ingenium et rei metricae peritiam. Tantum in re metrica ut ita dicam inferiore ab Hermanno differt velut s. 12 sq. antistropha causa Hermann et Oeel uterque suo modo mutare student; post S. 34 Senarium X-cidisse putat Hormann Geeli autem alia rati pr0babilior videtur: S. 343, revera peSSimum, expellit.

1 Vs. 34 in textum recepit Straboniana τούς τεκοντας Pro τρυς φύσαντας es huius Sectionis p. 121 et cap. III.); s. 12 pro υ θεμιτον σοι Suam e coniectura Musgraviana correctionem οὐ σε θειαιτον recepit Wecklein neglexit MuSgravium coniecisse οὐ θεμιτον σε); post S. 138 verba λοζον βλεποντες ἐμπυρρισιν Elata ασιν Valckenaerium secutus inseruit es huius Sectionis p. 2lὶ.2 Praesertim cum Hermanno facit in strophis et antistrophis dividendis, etiam ad 4ss. 304, 1340, 1485 sqq. quae eius divisiones hodie negleguntur.

145쪽

l. His expositis vid0amus, quo modo G00l alchen aerium ab

accusationibus atque insimulationibus nonnullorum virorum doctorum dolandorit. D0beri nim hoc putabam, inquit, manibus Viri, cuius praeter immensas d0etrinae opias egregium ingenium VHermannus ipse praedicaverat. Multa fateor, in prima commentatione paulo duriora conscripseram haec vero δευτεραι φροντι δες praeciderunt. Etenim in primis cavere volui, ne committerΘm

erga Hermannum, quod hic in Valek0naeri castigando identi domcommisit, ut tirones ab illis reconditae doctrina thesauris repelleret potius, quam doceret quo modo iis utendum sit, salva Veneratione quae principibus viris debeatur, et aequa honestaque Errorum reprehensione' i). Multum contra alchenaserium dicere ausi sunt lotZ Firni, ber'), praecipue sermann Sed Geel usquam modum XeeSSit: laudat et Valehenaerium, xplicata interdum eius Sententia, et adversarios eius saepe adversariorum tantum verba affert, ut ipsi insolentiam Suam ante oculos habeant persaepe autem isdem verbis adversarios perstringit, quibus ipse in alchona0rium usi rant. Cuius rationis unum exemplum afferam. Firnhabor oblitus,

quid deceret, scripserat: de Aussassian Valehenaerii han das Pradicat de Piumphoi unm figlioli bestritten orden ' quibus Oeel haec respondit δ): si haec spectant verbum minitari, quo usu est alchen aerius, apparet fugisse Firn hab0rum latinum

esse minari alicui moris i. o. affirmaro alicui eum mortem offugere non Os Se .... Sed corrumpi

Veritatem, non intellectis graecis, quo tandem praedicato' insigniemus' D Firn habero, qui uno tantum alterove loco a Goelio

146쪽

assertur i), iam tacere licet, sed d0 lolgii et Hermanni in Vale-hen aerium moribus nonnulla dicenda Sunt.

Kl0tg, qui ex Kayseri et Gl00lii ' sententiis non multum profuit Euripidi, in Plioenissarum quoque textu omnibus modis

dulandundo nonnihil a Vale hen aerio discrepat, attamen, quamquam raro, reverentia Vale hen aeri debitae obliviscitur. Quam ob causam Geui um interdum auriculi prehendit: cuiu rei haec quattuor exempla iudicio Glelii addito asseram. Vs. 6 Valchen aerius Suadebat corrigi χ ρῆν et βροτῶν pro

χρη et βροτόν), perperam Sane utrumque, Sed non Scripsit, ut narrat l0lgius, miro error hic et alias ei tribuens quod non commiserat Vale hen aerius rarissime in textum recipiebat, quod non haberet aliquam traditionis auctoritatem . Vs. 30: Hic lolgi quoque accidit ut narraret Vale henaerium se pronuntias Se' hunc Versum Subditicium esse Seripserat autem

hic in fin notae ad h. l. Eruditi lect0ris optio sit, Euripidine versus inutilis sit attribuendus, an interpolat0ri; si mihi datur libera optio, posterius elegerim V. Eidem videtur alchen aer nulla id0nea causa motus' hune versum improbasse . Qua de remeel p0Stquam copi0Sius exposuit, O colligit: si scripsit hunc versum Euripides, quid obstat quominus reprehendamus quod imprudenti xcidit 3 Vs. 1238: Miratur lolgius neminem Valeken aerium in viam reduxisse V. Itaque alchen aerium in viam reducens, ipse non sine duplici eaque gravi pedis offensi0n incedit finxit enim

Verbum ε πιρροθεῖσθαι activa poteState, et usus est Thucydidis ver-

1 ἡ Lubenter dico Firnhaberi librum de versibus Euripidis dubiis Phoenissarum et sedeae mihi prud senter videri et moderate Scriptum esSe Comm. p. 803. 23 Sons is fit die verbesserun des texies Euripidis in den et Zienjahren eni geschehen Herr tot vel hali sicli ulli g, uti das is selir ut diarii, cui nomen Philologus '' a. 181 p. 50T . Quibuscum con Sentiunt quae Mei nek d. 12 m. Iun. a. 18 Tmeelio scripsit epistula st in Tabulario Bibl. Loidonsis): l lot hat die tiro, vo Ihnen erucksielitigi u ei den, Laum

3 ἡ Κ lolg suchte die Uberlieseruit um jeden reis ii alten V diarii, quod inscribitur Philologi sche octienschrist ' a. 1882 col. l .

147쪽

verbis: qui fatetur se victoriam nefariam Optarct, Se exeu Sare Studet

qu0dammodo, quod petit omnin0V, in quae uel solito Drtass durius sed pereOmm0de: ego iam saepse vidi, verbis via a Di, i, quodammodo et similibus vectibus maxima dissicultatum pondera urgeri posse, non moveri quare iis diffidere consuevi. V 2. Ph00nissis sidundis G00l praesertim Valek0n aerii honorem adversus Hermannum defendere sibi proposuerat. Ex permultis locis nonnullos legi et partim deseripsi. Vs. 7: Tantum adscripsit Hermannus hunc primum Versum in Phoenissis esse, quem alchenaerius pro puri habuerit satis defensum esse a Porsono. Vellem et Valchsenaserit dubitationsime Porsoni delansi0nem ipse sex pl0rasset. Sed Porsonu profecto non longo fuit ab dubitando, qui dixerit: sane non nimis eleganseSi versuS, neque accuratuSV V De quo versu 0 est Geolii iudicium: si fecit hunc versum Euripides, incogitanter Scripsit. Amabat etymologias, eoneedo, et poterat, modo aptius, origini

vocabuli Oedipus alludere. Sed licuit id0m mittero quidni 30 gratissima fuit fabro intorpol a)ndi occasio in ro tralaticia' ).

Ad s. 207 arroganter adscripserat Hermann ingentem Copiam doctrinae profudit atoken aerius, ut absurdissima intorprotum de hoc loco commenta refutaret, non feliciter tamen ipse rem gerens, quum non videret quo vitio haec laborarent. Id est in κατεγασθην Sublatum est vitium in dii Dindorfianis, in quibus ex mea emendatione Seriptum est κατεγασθη V. In qua Geel iure optimo si immo quae Valehen aerius copiose disputavit, non huc pertinent, sud ad sequentia, tum amicus ingli dudum coniecerat κατενάσθη,

idque sibi non displicere perspicuis verbis dixit alch0

1 Cf. huius Sectionis p. 121 2 In ockloiniana editions ingli mendatio κατενα τοι circumsertur.

148쪽

Eandem Hermanni festinationem videmus ad s. 428, ad quem Hermann annotat: Valehen aerius ad Oetam de συγ γαμ βρος et συγγαμορ disputationem delatus sui hic dissimilis fuit. Alioquin hune versum, sicuti Ortinus, ut prorsus ineptum damnasset. Iortin assensi sunt alii, eieceruntque Brunsthius et Pors0nus i).Εgo non eiiciendum, sed emendandum duxi 000pt ἐμοὶ pro εμόρ)V. Recte uel siquid Θ, minusne inseptus Versu est, Si pro εμ e scripserit μοι aut non intelligo Hermannum in re satis perspicua, aut poenas dedit indecore repreh0nsi Valek0naerit . Ad s. 486 Hermann haec observat: non esse Euripideum pronuntiavit Valchen aer), non animadvertens, Si deleatur, turbari cohaerentiam dictorum, deficiente quod reSpondeat praegresso

μ εν, neque SSe quo C0mmode referri possit Sequens versus .

Subridens seel: Quidni Valehen aerio leuit iungere μὲ - και et iam tum scire qua p0st eum praecepit Hermann ad Viger. p. 84l V. Mallet autem Gepi alchsen aerium iudicasse non tantum

hunc Versum, sed Sequentem quoque inutilem Sse mutato S. 485 2 εν in μυόν.

Excepto us 567, in quo haeserat Valchen aer, utpote languido et inficet0V, de quo tamen Hermann pronuntiat tantum abeSSe, ut quidquam in hoc versu languidum aut inficetum sit, ut nihil putandum sit aptius aut fortius dici potuisse ' usque ad s. 968Valchenaer, item igitur Geel otium habuit ab Hermanno. Ibi Hermann pruritu rixandi incitatus: quid dicamuS, qu0d neque ille tam Suspicax alchen aerius, neque quod Sciam quisquam alius hune et Sequentem versum spurios esse iudicavit pNimirum nullas reperiebant in quibus haererent phraseologicas minutias . Quid dicamus, inquit Geel, nisi eos satis prudenter do hoc loco iudicavisse, et hunc Hermanni impetum tantum eSSe, ut XSpeetes argumenta invicta et summam eonfidentiam affirmantis tamen contractis paullum velis si pergit: Ego quidem vehementer Vereor ne sint ab histrionibus inserti, quo paternuSamori Creontis magis eluceret Certo, Si Turipides eos scripsit,

1 Iortino auctore hunc versum ecklei uncis inclusit.

149쪽

vix aliter defendi possunt, quam ut Creontem dicere putemus, si suam animam ii accipere velint, s0Se moriturum V. Recte' respondit Guel - et sic eos defendendo puto, eodemque modo intell0xit magnus Phraseologista . Praeter nonnullas proeursationes arma quiescunt usque ad s. 1346, quem versum οἴμοι κακων δυστηνος I ταλαρ εγω obelum Valek0n aerii effugisse Hermann miratur Geel Opp0rtune haut haec non intelligo, aut ψυχρῶ illusit ius manibus prius malim V. Vss. 1369-I37 pervenimus ad tres versus, in quibuS Obelus Valehen aerianus mult0s conturbavit itaque aliquanto fusius dolis disputab investigaturus, quam Geui methodum sit secutus et in Valek0naseri defendendo et in corruptelis detegendis et inteXtu mendando Sunt hi versus:

καβλεψα αλληλοισι διαδοντε κόρας ). Rectissim Valdhenaerium significavisse observat Geel unive sam huius Scaena adornationem, pugnam Singularem, reeeSutrimque factas ex Homero expreSSa esse eum tamen non effugisse hanc Hermanni animadversionem: lusit V. importune copiam mem0riae ostentans , eum laudare debuisset Hermannmemoriam, quae tam utilia et apta SubministravisSet. EXpungi, inquit Geel, illos tres versus voluit . et primum quidem, quod Polynices sui dissimilis esset qui causae sua aequitate retus ad sua repetenda venisset , Si nunc dedecori sibi lare victoriam fateretur. Concedit Hermannus, haec addenS: etsi non Si ex omni parte serum. Non enim dedeceret Polynicem, nec sui ille

1 ADt. o libro secentiore a Weckieini assertur, est etiam anteri coniectura rotiqui codicses sexhibent αιτῶ. Participium coniungendum est cum verbo Πολυνείκης vs. 43643.

Valekenaerio Geel in primo versu coniecit αλγιστον ι Secundum et tertium hoc modo emendavit:

150쪽

dissimilis esset, si se turpissimam fateretur victoriam precari, modo adderet, id se invitum et coaetum facere . Hae verba si recte interpretor, rati si concludenda est: atqui Polynices ista non addit ergo sui dissimilis est, unde optime ratiocinatus est Valehenaserius, huiusque conclusio non partim, sed integra admittenda StV. G00l - ita ut Valehenae ratus participium, quod est αἰ aevsvs. 369), longius remotum Sse a subiecto Πολυνείκηe sus l364 codicum sectionem BI retinet, sed proponit α λγιστον pro αἴσχιστον. Αιτεῖ. Firnhaberi eorreetionem ferri non posSe censet, eum Euripides valde peccavisset, si nuntium induxisset de solo Polynice acerbissima vituperatione utentem, de precibus vero Eteoelis, non minus crudelibus, quae Sequuntur, tacentem Aecedere quod nuntius thsenis ali 0 auditores habuerit quam Polynices cum illa

preearetur.

Aλπιστον in proximum versum recepto uel iudicat lacrimas certe habere, quo eXcusarentur, nigi Obstaret explicari non posse cur ass0etus iste significetur post Olynieis preeationem, non vero p0st teoelis . Vs. 370 alchsenaerio spurius esse propter verba ἐπ ει δακρυα et omnino sententia arere visus est Hermann eum fraudi aecusavit ἡhoe vero est fraudem imperitis facere ' et quaesivit: ἡ quae ista ars aut diseiplina sit eritiei, quae prius expellat verba, quam viderit, num sana sint an corrupta V 000l eum infectare abire his verbis ivbset: nihilne umquam simile contra disciplina illius leges peccavit 0r mannus CorreXit autem τῆς εὐρμη ἴση. Quis dieat Valehen aerium non praevidisse se vapulaturum ob pruritum corrigendi , si quid in istis verbis mutaret 3 Sed correctio Hermanni, ingeniosa et probabili et cuius praeStantiam lolgius non sentiebat, haudquaquam tangit dubitationem Valehenaerii V. Hanc ob causam Geel accepto Hermanni invento υxῆς, qu0 preces in Sedem suam reducunturV, pr δακρυα, quae hunc locum foedant , θαυμα proposuit, itaque legit πολ.λοῖ Γεθηει θαύμα τῆς ευzηρ Ἀση id est ne quis in m haereat, οἱ exspectans Αρν

SEARCH

MENU NAVIGATION