De Jacobo Geelio philologo classico

41쪽

partuna ipse comminisci necesse habeat. Quare nos a tanta coniiciundi temoritate temperabimus' i . Post Chori par0dum introisse putat Graecorum principeS, Agamemnonem, Achillem, Menelaum, Ulixem, quibus de summare, de prioris expeditionis infausto exitu, de repetendo bello doliberantibus cf. Dictys Cret. II c. 9ὶ subito advenisse nuntium,

qui peregrinum hominem adesse narraret tum admissum elephum et sermone usum auetore Oraculo peti ViSse, ut fortissimus

Graecorum vulneri su insanabili mederetur δ). Cui coniecturae ut fidem faciat, affert fragmenta ex Aristophanis Acharnensibus, Ennii fabula, Aristotelis Rhet. l. III, c. 2. Quae deinde in contione acciderint se non iam posse definire fatetur. Ceteris autem egressis' - ita rursus seel - unoque elepho in scena relicto et canent Choro, interim Graeci dolo se circumvento odorantur . . . . Quo audit Clytaemnestra in scenam prodit, quid agendum sit cum olepho deliberatura ). Quod attinet ad περιπετείας καὶ ναγνωρωει prudentia maXima in coniectando opus esse putat, nam, si sola Telephi sanatio ag0batur, hi fuit nodus actionis quaerit Telephus vulneri medicinam: agnoscitur hinc difficultates capitis, si vis, periculum: reconcili tio vulnus ab Achillo sanatur. Exit admodum argumentum in quod ut omnes phil0sophiae moralis thesaurosuffudisset Euripides, non consecuturum fuiSSe puto, ut Spectat0rum animos tragica voluptat afficeret V i.

Nixus autem et iis, qua Dictys Cretensis II, 7 d disc0rdia

Agamemnonis et Menelai narrat, et aliis fragmentis nonnullis G 00 probat duplicem fuiss0 actionem fabulae postremae partis tam inctum esse de Telephi sanatione quam de repetend bello.

1 P. 14.2 ἡ quibusnam hominibus Chorus constiterit, aliis quaerundum relinquo''. Geel p. 303.3 Cf. p. 14. 4 Ρ. 16.5 P. 19.

42쪽

Hunc sero rerum ordinem fuisse exponit in altera principum contione, postquam Telephus fraudis ab Ulixe esset convictus,M0nelaum pro Teleph stetiss0, Achillem vero non intelleet 0raculi sensu mederi e posse negavisse, artis imperitum, et Telephum pro speculatore habuisse. Deinde cum Menelaus ab Agamemnone postulasset, ut Telephum iuvaret, Agamemnonem impatientem adm0nitionis et iniuria fratrem dimisisse Post Chori lamentationes vel Ulixem ' vel Herculem ut deum e machina in oraculi sensu exp0 sit difficultatem solvisse et Graecorum duc0sree0nciliasse j.

3. In Classis sertia Instituti regii Belgi ei conventu publico a. 829 vernacula lingua seel egit: Over den an van et 0nderet 00 in Oud Ges hie denis en Lettere en despella grengen V i. Gaud0re se dicit, quod historica doctrina inde ab Heynii tem-p0ribus a philologia classica sit egregata, idque utrique disciplinae magno fructui et c0mmodo et lare et fuisse profitetur, ἡwant o liter heest die pliis in pluat gegropen die in alte Wetenseti appen et evol de vordering n libret din is V i. Eadem postulat tam ab iis, qui vetustiorem illam rationem

Studiorum antiquorum amplestiuntur, quam ab iis, qui novas viaSingredi malunt: κριμείαν patientiam p. 13 15ὶ bene coniciendi facultatem, celere motus ingenii, quibuS Omnia, quae inveniuntur Vel recte X cogitantur, quam Optime coniungas et disponas p. 16-22 in cautionem denique circumspectam et sapientem, ne

nimis celerit0 tibi placeas p. 22ὶ A. E. I. H0lwerda hanc disputationem voeabulo gemeen-1 Apud Hyginum iniuria amoli, ut me et demonstrat p. 20 Sq.2 Est Goselii coniectura optime excogitata. 3 P. 20 30.4 Haec oratio lecta' d. 2 m. Nov. inserta est corpori Commentationum lingui recentioribus conscriptarum, quod editum est a. 1833.5 P. . 6 In diario, cui nomen est de id sV, a. 1890 m. Sept. p. 428 P. 430 autem haec scripsit: De Leid sche school blees vaagdo id ich pinig an his

tori Sche studien , . . . . duor delude plii lologie oti gerept te bewaren, beter Heusdio

43쪽

plaalsach tig V 0tavit Geeli vero videbantur talia praecepta numquam satis inculcari posse Germanis quibusdam iisque, qui in

his regionibus e0rum Sseelae XStiterant.

4 a. Post ea, quae in Historia classis tertia sed . a. 1833 id si solii in Polybium observationibus inveniuntur, memoratur eius commentatio de Aristophane eiusque Ranis i). Ubi has laro legimus: quaesivisse Gellium, quid Aristophanes de Euripido

censuisSet, exploraSSe, qui status reipublieae, qui mores Atheniensium iis temp0ribus fuissent, X posui S se propriam comoediae, imprimis veteris, quae dieitur, vim et rationem.

Vir illustrissimus . . de Tex, qui id om poris classi tertiae

ab actis erat, Speraverat fore, ut proximo Commentationum volumini hae quoque disputatio insereretur, quae tamen Spes eum fefellit, hanc fortasse ob causam, quod Geel partem huius disputationis retractavit in oratione, Qui titulus est: Gedacliten verden orspron van et Blijspul' - . In qua oratione c0ntendit Graeeiam ita artibus praestitisse, ut

Zibi ingono insen hei met et lariggnam, Sehoorv Oeten onder Zook, dat overte vel ingen en et uigeni SSen uitlegi en tot en gegonden in rengi, dat ergelusergeloofwaardigheid ikt noeegi . 1 ClI. p. LII st IV quando eam commentationem eo recitavorit, ibi non inusnitur hoc tantum statuendum est, id factum esse inter a. 1829 set a. 1832, nam ant hane commentationem commemorantur Geelii observatio nos in tres PolSbii locos, de quibus supra Scripsi, set poSt a commentatio eiusdem de oraculo Delphico quam recitatam esse a. 1832 infra ostendam. 2 Edita est in diario cui nomen est: De Urien des aderi and SV, a. 1834, p. 369 392 deinde paginis, quae sequuntur, oppugnat vetii orationem -ove de libuend waarde an lettserkundige oori brengselsen ' Hollandscho Maat schappi vota Fraalbe uiasten en et ense happon voL IX . sol longe alia ratione atque lacerat uet, praestantiam operum literariorum aestimandam esse signissi cavit et eiusdem desinitionem: si opus litorarium gi ni et uit fluitondverbonden an ei Zeher ijdvah, os an en enkel land maar algemeen Vroiecit nominatim allatis Ciesrons, Pindaro, Demosthene, Aristophane, aliis. Memoria digna videntur, quae p. 394 de Ovidio aestimando scripsit: Indienal do si h bbser dei Latiun scho Litoratu ur even viij ti in Ovidius laeton alsi L. dan Eou die Dicliter oldra libken guen duurga me Maardet hebben'.

44쪽

adhuc et insuperata sua praecepta et Xempla, quod imprimis demonstrat de comoedia. Fere doluit medio aevo Latina quoqu0 opera detestta esse. Er cliij nt' - ita Seribit heen eaonder-

literatuur, ter echte nnoOgele eeSt is, me de te de elen, ni et terst0nd vergegeld adde me de pri heis en efb00men hare redehunstige si eraden V j. Hic reputemus nune clamari a multis illam linguam, tamquam inutilem, discere nostrae iuventuti non iam Opu esse lG00l modum excessit; attamen si eligendum SSet, quod nego, utra lingua in exilium iret, ego quoque mallem retinere linguam Homeri, Sophoclis, Platonis. Disputatio de c0moedia Graecorum fuit praelusio alterius disputationis, qua acturus erat Geel de comoedia Batava quam tamen numquam, quod Seiam, recitavit neque edidit. Illa in initio et sinu 0nnullis passim in reliqua parte mutatis vel additis invenitur in libro, cui nomen est: OnderZ0eh

2 Geolium Romanos non magnoppi dilexisse apparet ex epistula eius ad Rit scholium data asservatur in scriniis Praefecti Bibliotii. Lugd.-Bat.): JetZtselion te, as Sie aus teli vermbgen, et quantopere te amem i. e. undisietes, Si liobo ganet undisa adaequat Ausdrii chel nur atton dis stoelist ei senRomer das amare siel et hausi immunde in es immer ut Zu einenV.

3 Cf. l. l. p. 369 Sq. 392.4 Editi in prima. a. 1838, p. 273 sq. notam exhibet a Wollersi postea recte

45쪽

44. Ad historiam iterariam quoque pertinet commentatio de Oraculo Delphico V, a. 832 i recitata in lasso tertia Instituti regii Belgici ), quam a. 18 38 una cum aliis disputati0nibus inhonderZOe en Phantasie V edidit '). Et huic pri0ri se alteri ditioni, qua prodiit a. 841, addidit

n0nnullas annotationes. an imburg roune enim in opere, cui titulus: Histoire de a Civili sation V, tom. VI, sententiam G00lii oppugna Verat. A. 183 confessus est Huli manni libro Nurdigun de Delphi schen Oraheis V perlecto se antea Drtasse nimi Secutum SSe ingeniosum illum Mullorum ). 0pinxit indolem tam populorum Doricae Stirpis quam I0nicae; X posuit eorum, qui raculum condidissent, non hoc fuisse c0nsilium, ut futura cognoscerent futuri scientiam ne optandam quidem esse , sed ut com firma-r0nt instituta et leges SuaS. b. Annum 1840, quo Geui Olympicum edidit, duae commentatione pra0Stantissimae antecesserunt altera de Xenophontis Apologia Socratis ac postremo capit Memorabilium, altera deSt0sichori Palinodia. Hac paragrapho autem mihi antea commemoranda Sunt On-

nulla alia ): epistula, quam d. 0 m. Maii a. 1833 viro clarissimo isti oti diario, cui nomen Archid vos hork0lijk0 Geschie denis V duomissam . pertinet enim praecipue ad Xenophontis pologiam Socratis, de qua infra scripturu Sum.1 h Het volgende opstet, o ais et u edi ulit ordi, is esciaren et eden, in isti Institu ut 4oorgelegon'' Onderetue en Phantasie, edita a. 1838, p. 275.2 Cf. Historia Classis tertiae a. 1833, p. LIV. 3 Bakhuigen an ei Brinli, qui sodom anno in diario, cui nomen de id sV in parte Boskbeoordeelingen Goeliani libri censuram egit p. 464 haec Significavit: Ter ibi tu et sel. Over et Dolphi sche Ora ksi' op sene andere plant dantibaar Ouden nivangen hebben, addon e liter in dii bookjelie vervroogor opstellen an Pros Geel versenigd evonden ZOO lS .... V 4 C. O. Mulieri librum, cui titulus est die Dorier . CL OnderZoe en Phantasie' i, p. 278. 5 Omitto Geetii nonnullas epistulas, quae praecipuo ad rem bibliothecariam pertinentes a viris doctis Sunt editae.

46쪽

celeberrimo qu0dam codice Theodosiano, qui in aedibus Vaticanis S Servabatur, set se aliis quibusdam rebus bibli 0thecariis

oratio Latina d. 2 m. Iun. a. 183 4 in Instituto habita doDionis Chrysost0 mi vita, scriptis, ratione dicendi, auetoritate et

lit sera ad asium datae sur e Disco ur de Di 0n Chrysostome in titulsi log d la Che vel ure , editae a. 839, de quibus in Sectione altera et urus Sum j; oratio do Polemone d 25 m. Iun. a. 838 in Instituto recitata, qua Belgice videtur disseruisse cum de aliis rebus tum de 6. Comm sentati0n d Xenophoni in Instituto d. 2 m. Iun. a. 836 reeitata, een aagstu maar goed en an overdae hi V i, Geel , Ostendere sibi proposuit postremum caput Iemorabiliume Apologia esse descriptum, ut adeo non dubitandum sit, quin Ap0logia sit Xen0phontis, sed dubitare omnino liceat, an quidem

l Vol. IV, p. 247-252. Quibus in litoris hoc iudicium se moria dignum dedit p. 250): Indien menini vi oeg os Hansi et regi celeberrimum koia noemen en OOPwerp, dat o ni et an alte bibliographon en palas graphen oken is, an Ou ikantwoordon, dat de Duit schors o mi ijd veel Lewegin malion, en et cis liberrimum noemen, Waar van ij no naati e libk Lennis dragen maardat daarent egen in Ze 'eten Schal Soint ijd Wat ac litoraan lost' '. Oualo iudicium de aliis sebus postea dedit in diariis, quae inscribuntur: ἡJourna de a ay V et Rheini sches Museum fur Philologio' ', de quibus suis loeis disputaturu Sum.

2 Cli. Commentationes Latina tertiae Classis, a. 836 p. XXI et, aedenkschristen in de edendaugseli Talen an de dei de lasso ' Vol. I. a. 184 vel 1855 oditi p. 67 in quibus argumenta selii orationis parum inter Se congruunt. Magis verum attingere mihi videtur id, quod invenitur in Historia, quae Commentationibus Latinis inserta est. 3 Quam epistulam antea communicavit cum sociis Classis tertiae es. Instituti onuntiationes, a. 184l, p. 190).4 CL Gedenksehristen Vol. VI, d. a. 1848 1855, p. 9 70. 5 Ita arstonio suo . 1 m. Aug. 183 seripsit epistula asservatur in Bibliothee Lugd. at . . Eum insteiodami commentationem hane recitasse apparet e diario, cui nomen de id SV, a. 1906, pari. III. p. 19T.

47쪽

p0stremum illud Caput Memorabilium a Xenophonte profectum sit. Fortasse pologia ipsa nihil est nisi ultimum quoddam caput Memorabilium V ij. Valehenaser, Selinei der, alii pologiam un0phonti abiudicaverant; multi alii existimaverant Apologiam petitam S Se X OS- tremo capit Memorabilium. Contra Gest in hae comm0ntatione, quae 3 fore paginas Ontinet, Ornem annum sequitur, qui Ap0logiam Xenophonti vindi

caverat.

Iis, qui Xenophonteae pologiae auetoritatem tuerentur, praesertim semor. l. IV c. 4 initium molostissimum esse intellexit. Iam circum SpeXerat, quomodo argumenta, quae ipSe adm0ViSSet ad vindicandam Xen0phontis Ap 0logiam, refelleret: quippe hanc et descripta se se morabilibus verba ab uno eodemque scriptore proficisci non potuisse V j. Eam vero partem Memorabilium l. IV c. 4 DI 4 interp0lat 0ris esse demonstrare conatur i. Remota hac difficultate contendit postremum Memorabilium Caput a pidi illa es fragmentis conglutinatum esS0V j. Utriusque argumentis breviter contra tis e0mparat Singulas partes nonnullis locis aut ab aliis aut a se ipso mendatas plura eicienda esse concludit, quam eiecerant indor etBOrneman, nam neque initium cap. 8 neque finem Xenophonteum esse posse. De initi et aliis nititur indiciis et iis verbis,

de quibus haec scribit: nisi nunc indoctum interpolatorem deprehendero, t0tius capitis per me licet Xenophon auctor sit ,

1 Histolia Classis Oilia Instituti logii Belgici a. 1836 p. XXIX XXX.

recognovit, eas quattuor para graphos uncis iii clusit. Quibus aute in argumentis permotus vel quo auctore hoc fecerit, nescio.

48쪽

Socratis memoria recolenda' ij. Interpolatorem ante oculos habuiss0 clarissimum l0cum o Phaedonis initio, sed Phaedonem ibi Ech0crati, hospiti Phliasi0, sollemne estum ae legem facile ignoranti, de annuo ill legationis negotio Xposuisse nusquam vero alia eiusdem diligentia specimina e Xenophontis libris prona si posse)V ). Deinde sic pergit hae si vel maxime cedam, quod cedere nequeo, expedi as haec: γαγκη με γαρ ἐγDετο

αυτ μυετα τὴν κρΘιν τριάκοντα ημ ερας βιωναι δια τὸ Δ ἡλια μὲν Hειγου του χηγος εἶναι Nem Veterum certum indicavit tempus,

quo annuam pompam abSolvi mos fuerit ac ne poterat quidem numerus dierum definiri, quandoquidem vel secundis ventis X-pediebatur navigatio, vel contrariis iter retardabatur quamobrem apud Platonem, . 1 Phaedo: τουτο δ' ενίοτε, inquit, εν πολλῆ

deinde: δια ταυτα καὶ πολ χρονος ἐγένετο - Σωκρατει ν τωδεσμωτηρίω ὁ μεταξύ τῆ δίκη τε καὶ του θανάτου ' Quid autem

ille ors0natus X0n0phon obibant Delia mense hargetione, qui apud Athsenienses erat triginta diorum igitur tu i iii in dissp0Suit, quia mensem dixerat, vel totum credebat Thargulionum e lege Sacrum esse. In errorem Drtasse induxit Auctor Ei 4- tollam ad Xenoph. XIV, p. 36. Alb. εἶτα δη τελευτα ποιησας ημερα τριακοντα, ni Si utraque ex eodem lant fluxerint quae Secutus est Seneca Epist. 70V Τ). Totus locus exscribendus erat arctius contrahere enim tot et tam lucida documenta nequeo. Alia argumenta interna, qua dicuntur, a Guelio allata, nunc omitto. Pag. 22 commentationis duo argumenta, quae dicuntur externa,

affert Galenus , Oeconomicum pr0 Memorabilium postremo libro habuit; si aut0m caput octavum quarti libri in suo exemplari legissut inepta fuisset Oecon0mici adiuncti0.

49쪽

Alterum argumentum praebet Dio Chrysostomus ille Xenoph0ntis studiosissimus, qui in oratione in laudem Melancomas habita or. XXVII), ubi S0eratis ad Hermogenem Verba aemula

λιστρυ αἰ ἡοτυ γίγνεσθαι. Quibu verbis non illa sex capito octavo Memor exemplo fuisse putat Geel εἰ S is τομαι πλείω

verum hae potius Apologiae: εἰ τι προβήσεται εχ ηλικία, ιδ

Quamquam non dubitat, qui de argumenti utriusque generis uberius disputari possit satis tamen demonstratum arbitratur postremum Memorabilium aput a Xenophonte Scriptum non esse; es quo Velut amputato aegro membro, vulnus fit, isque libri finis est, qui a conSuetudine Xenophontis longe abhorreat' -). Ita senim haereret is, qui legeret, plurane Xspectanda essent necne. Accedit quod in illo libro, qui praecipua facta dictaque Socratis complectitur, missus esse n0n potest ultimus ille phil0sophi sermo. Quae autem desiderentur in fine semorabilium, ea ipsa in Apologia inveniri Geel ostendit, cuius et initium et finis cum ceteris, quae Xenophon de magistro suo rettulit Optime conveniant. Hoc igitur molitur Geel, ut, quem locum ultimo M e mi r ab id ii m capiti cessit, eundem sepetat postliminio libellus, qui cum ii ii ii ara titulo separatim editur' δὶ Quem libellum a Memorabilibus separatum esSe suspicatur eo tempore, quo multae ferebantur Apologia Socratis, aliae ab aliis scriptae, et quidemant Dionis Chrysostomi et Galeni tempora Ap logiae enim Xen0phonteae Separatim scripta meminisse Diogenem Laertium III, 34;ΙΙ, 6, 7, alios l. Igitur lapsu temporis e Memorabilium eXem plis evanuisse' putat a tamdiu exulasse, donee venerit aliquis,

1 l l. p. 23. Cf. Olympiciis, p. 265.2 l. l. p. 23. 3 it p. 25. 4 l.l. p. 29-3l.

50쪽

qui operis huius commodum finem requireret, quodque domo petere non posset, ex pologia subriperet V ij. Eandem sententiam, quam Geel, postea defenderunt ob et i, R. Lange, M. Sehang i.

Inde a p. 2 argum0ntationi de Memor postremo capite inseruntur alia quaestiones Xenophonteae quibus ostis et temp0ribus Xenophontis opera confecta Sint utrum Oeconomicus coniunetus fuserit eum Memorabilibus neene in magna et perdoeta adnotation segit de Polycrate Socrati aeeusatore.

l l l. p. 32.2 In Novis Lectionibus , oditis a. 4858 p. 78 enim scripsit: Xenophontis haec si ba sunt in pologia ς 30 sq. quain Memorabilium partem ultimam

esse Geolio prorsus assentior').

3 Christ in libro, qui inscribitur: Goschichio de Griochi schon Litteratur ,

hali sino si toro lassuli ruta de Schlusskapit sis de DenkWurdigksiton, irilaber So in geleitet, ais ob sie in Erganguia der se morabilien hildon solio. Da sis aueli intor en unsi dei libri gen christen Xenophon Eurueli stetit,so alton si nam haste ritilior sit unt ergoschoben V. Hoe iudicium aliquanto lenius est, quam quod legitur in sedition altera . Ad calcem pagina liaec habet: Das uingekoliri de Schlus dei memorabilien aus dor pologio go- nominen et Suchen vaehZuweisen pel De en apologia Leidon 83i, undR. Lango, De en quae dieitur apologia, alle, Diss. 18 3 Selian in Ausgabod se plat. pologio S. 85 dor nis hie lon sui dise chthoit intriit . 4 Hae epistulae asservantur in Bibliothoca Amsteloda mensi.