De scaenis comoediae Atticae veteris, quibus, quae ad actionem spectant, narrantur, non aguntur

31쪽

Servus lamentans d0m pr0gurrit et ch0r ebrietatem d0mini describit. Prima quae effert verba, plena sunt affectus; qui tamen, qu0 de t0ta deseripti0ne diei 0test, non tragoediae imitati0ne nascitur, sed ex ebrietate et bacul Phil0cl00nis. V. 1296 aecurate, quae summa est t0tiu rei, pr0ieri; narrat non S0lum Se perisse, Sed etiam Se perisse Vapulantem. Quam Summam item ut praeco explicat paulo iusius v. 1299-1303 quos sequitur ipsa narrati0, quae iterum vostula γὰρ ' 0niuncta est cum versibus, qui praecedunt. Scilicet 0ge,summae 40e loeo id signific0, qu0d servo gravissimum eSt 0tius rei. ChoruS, quae iacta sint, e servo quaerit v. 129T-98 qui VerSus apertam continent par0diam δ). Ipsa descripti bene cum iis, quae antecedunt, conectitur.

V. 126 filius cum patre ad cenam abiit ab ipsa cena instipit servus v. 1309. Quae inter facta sint, etsi n0n narrat 0eta, facile tamen ipsi nobis fingere p0ssumus neque magni interest de iis certi0res fieri. In sine v. 1324 Phil00l00nis aditus a

serv indicatur. Narratio, nam h0e 000 tam meram descripti0nem n0n habemus quam in vibus, vividam et illustrem rei imaginem dat. Asseruntur verba Phil0eleonis et c0nvivarum et recta

accurate res describuntur v. 130 sqq. 1319-21, adduntur verba illustrantia v. 130T 1315 - D. Sch0l de Voce διει υλ- λαινεν - 1320-21 1324 σψaHoμενος, ei sch0l.), et Similitud0 v. 1306 ita efficitur narratio, quae digna est nunti Euripide0. Quae tamen res e loci natura Xplicanda St; nam p0eta e0nvivium tam diligenter describens risum audientium movere V0y Ad v. 129 cis Thosmoph. v. 582-83, qui eadem fero praebent. Poeta igitur in utroquo loco in animo habuit notum tragoolia cuiuSdam locum, etSi nequo tragoodiam nequo poetam novimus frustra Fritzscho Euripido fuisso affirmat . Ridiculo locum mutavit Aristophanes Plut V. 963 cfr. V. Leeu on). Item in duobus tabulis astatis exsuntis in Gerylade et,Aeolosicone eodem modo eundem Euripidis locum imitatus esso

δὲ Quod amo etiam in tragoedia non raro nos facere Opu OSt Cis. Henn P. 12.

32쪽

luit id qu0 imprimis indigant verba Phil00l00ni et c0nVivarum, tuae refert Servus. Etiam hic in Versibus, qui plane Sunt c0m0ediae, inveniuntur figurae v. 1320, 322. )Quam ob rem exierit ServuS, clare apparet qua de causa abeat, ipse . 1325 Xp0nit Gradationis, quae inest narrati0ni, fines significantur . 1304:

Pr000mium n0n inveniri in tali narrati0ne iam dem0nstravi in l000 Avium tractand0. Epil0gum suo iure misit p0eta; nam in transitu quem legimus, is quaedam est gaenica, quae bene significatur proverbi lupus in fabula - Quae pil0g0 addit minueretur, quia is celeritatem transitus retardaret. Quae cum ita Sint c0gnoscimus trag00dia instituti0nem inc0m0ediae tormas redaetam, etiamsi certum exemplum, qu0 90eta

X0 minus in indieati0n nuntii Arist0phanes Se 0lvit tra-g00diae legibus. Servum, quae intus iacta sint, nuntiaturum SSen0 prius audimuS, quam narrare instipit. Servum prodire statime0nicimus audientes, quae dicit v. 129 sqq. quem ipsum e0Π- vivi adfuisse apparet e V. 1307. 0ri simile est haec narrari ab e0dem, quem V. 1251 delygl00 cenam parare iubet quae in eista p0rtetur ), qui χρυσε 0eatur. R Sest mnin Supervacaneum S talia aecuratius investigare. )i Ad v. 1320 λόγους λέγων eis. Ch. V. 299 Nub. V. 1445 VOSP. V. 238, Lysistr. V. 747, Plut. V. 523 ad V. 1822 , πειτ' ἐπει in lat. V. 695. Do his omnibus D. additamentum. Plura huius senseris exempla undiquo pollecta affortis Lectum ad ch. V. 177. - Re to v. Leeum. Confor Ach. v. 085 sq. CD. Sehol ad V. 086. δ Do nomine Ch. Wilam Arist. u. th. II, p. 75 an. 4 UeAp. γP. 483 an. 2. Nil nomen Xουσος ' Ataro Omnino negat, pro quo ScripSit

33쪽

Ubi res aeta sit, scimus . v. 1250. Eth0p00ia deesse s0let in servis, qui inveniuntur in Arist0phanis fabulis. Neque praesto Avium certum eth0s habet in. Deseripti0nem, quae suum tenet l0cum invenimus in

Lysistrata eum mulieribus, quae iuraverunt se a V0luptatibus Veneris abstinere velle, in gr0p0lim S recepit frustra h0rus senum ea eXpellere q0natus est, 100de pr0bulus repulsus est tamen c0nsili Lysistratae periculum imminet. Nam ipsae mulieres, quae 90llieitae Sunt, B0 SerVant; 0nantur e aree effugere in urbem, ad Vir0s. 0 Lysistrata h0r nuntiat v.

Statim videmus hanc gaenam in duas partes esse dividendam, quarum una c0ntinet narrationem, altera exempla quibus qua Lysistrata narravit illustrantur. Vv. 706 Tl TR 0ificiunt diverbium plane tragisti quin etiam partim e trag00dia translati sunt. ε Ch0rum interiecti0nibus perS0nam l0quentem interrumpentem etiam in trag0edia invenimus.q Expletati0nem magis magisque augiam subit s0lvit Lysistrata V. 15 βιxxir μεν - βρύχ/σrον του orov. ')i In Equitum fabula serta ratio postam OmmoVit, ut mores ΘΓVOTum, qui initio fabulas pro dolant, accuratius depingeret hos enim eum ceteris Servi compararo non obos. Quod in aliis fabulis prius non focis, quam graviores partes servi tonsebant, dico in Ranis set in luto, Tamsen se Xanthia ne Cario multum disserunt a coieri nisi eo, quod gravioris Sunt momenti in aetion pserficisenda ita, ut servi, qui Atant in nova qua dicitur como dia. D. Nilam Uegp. p. 82, 483. - Non octo do hae scaena iudicat agon p. 118; lo rosultat o laconiuration do fommos ost pax, quae in no fabula oonstituitur. Hio

habemus, qua ex illa coniuration Sequuntur, te ConSequeneeS .

' V. 17, quo Lysistata orba chori v. 16 refutat, divorbio ad

34쪽

ΑΛ. 1 indipit narrati s descripti0 quam usque ad finem

seuenae perductam n0n Sse iam dixi Optime p00ta narrati0nem nuntii miscuit scaenae c0micae et c0gn0Scere p08SumuS, qua de causa hoc egerit quae LysiStrata narrat, in scaena agi mnin0Π0 90terant. Tamen mnia, quae fiunt, per narrati0nem c0ntinuam pr0ierri iacile tibi fingere p0tes, quam Aristophanes s0lvit secundum 10rmam g0m0ediae S0litam. Quae narrantur in prima parte, in altera exemplis, quae ipsi fieri videmus, dem0nstrantur ita, ut in t0tis com0ediis ea, quae in parte ante parabasin p0Sita laeta sunt, in posteri0re parte illustrantur. v. 725-22 narrati0 artificiose transit in acti0nem. Item, ut praee Avium et Servus Vesparum, Lysistrata, quae in diverbi profert o. 18-19 accuratius deseribit; equitur ipsa narrati VV. 20 sqq. Haec scaena se differt ab illis, qu0 vv. 218-19 0 80lum descriptione, Sed etiam t0ta Senena,

quae c0ntinuatur, illustrantur et explicantur. Lacunam acti0nis hae narrati0ne expleri digere vi p0SSumus; nam ipsa acti ante cul0S 0Str0s produeitur. TameB, quae narrantur et aguntur, - si t0tius fabulae c0nstructionem respici digna Sunt, quae a nunti0 Vera narrati0ne pr0ierantur; mihi quidem in hac eaena latere Videtur narrati maxima X parte in formam scaenae c0micae diss0luta.

Itaque frustra nimis diligenter trag00diae vestigia investigabimus. DiVerbi Versus magna ex parte ex Euripidis fabulis Sumpt0s esse Sch0lia n0s 0gent; ' de . 1 iam dixi. Sessiesit

ex his versibus de exemplo nihil c0neludere p0SSumus. Narrati pr00emi caret tamen hae e re hoe 0e Vix aliquid c0neludere liget de exempl0, qu0d 0etae sessulus Sit Lysistratae aditus bene explicatur intra mur0 manere n0 90test

Fortasse Aristophanos Sophoclem rospexit. Eloctrao fabula docta est posterior aetat poetae.

y Vocula γαρ hoc loco v. 19 non coniungit narrationem cum Versibus antecedentibus, sed in rovi descriptione priorem xplicat oriodum. β V. 13 svora sapit naturam Euripidis; ih. Thesmoph. V. Sqq. δ cf. Med. V. 6sqq. quibus Versibus similiter Xplicatur exitus nutrieis Leo M. i. r. p. 17.

35쪽

verae narrati0nis l0cum n0 habet et in fine totius scaenae ego quidem, quom0d0 00ta talem epil0gum fingere 40tuerit, nesei0. Artem narrandi in ipsa descriptione non inveniri mirum n0 est, quae enumerat tantum per ordinem, quae iacta sunt

l0go anaphoram . 35 adhibet mulier, ut valde se de lino

Utrum p0eta par0diam sentiri v0luerit necne, difficile est dictu. Certe e0nsulto instituit seaenam Secundum narrati0nes tragicas certe etiam spectatores initium eaenae audientes nuntiorum narrati0nes rec0rdati sunt. Tamen, an porro Odem m0d intellexerint artem poetae audiend quo n0s legendo, dubito neque ut Arist0phanem hoc SperaViSSe. Magis etiam s0luta et c0ttidianae vitae 10rmis acc0mm0data narrati nuntii legitur

Hac in eaena ipsius acti0nis finis narratur acti finitur e0, qu0 regimen rei publica traditur mulieribus. Iam v. 160-240 PraXag0ra cum s0ciis conti0nem in scaena habuit, qua eas instrueret, habuit rationes satis l0ngas et exquitas. Itaque haec omnia Vera c0nti0ne repetere noluit Arist0phanes, etsi 0nti0nem in Scaenam se pr0ducere p0sse iam in charnensibus dem0nstravit. Vidimus easdem eum c0mm0visse causas, quas iam in Equitum narrati0ne tractanda invenimus eir. p. i). Praeterea sic scaena muli faceti0 laeta est, item ut in quitibus , quam si p00ta veram induxisset 0nti0nem. Quae facta sint in illa c0nti0ne, Chremes civis, qui inde redit Blepyr amico narrat Veram habemus Scaenam comicam, in qua dial0gus mixtus est narrati0ni, quae qu0 iam in luto et Avibus nunt. fieri vidimus interl0cuti0nibus alterius perS0nae interrumpitur. Τragica Verba n0 inveniuntur nisi v 392-93, e tragoedia Sumpti sch0L Bakh. p. 181). Si 0rr investigamus Vestigia trag0ediae, primum e0gnoscimus narrati0nem magna cum arte institutam esse Chremes, quae in c0nti0ne facta Sunt, ita narrat,

ut iis, quae singuli pr0tulerunt, adcurate descriptis et ita X- peetati0ne inueta vv. 395 - 454 denique culmen totius vv.

36쪽

455 - 452 rei nuntiet reliqua, quibus novum statum Chremes et Blepyrus pingunt, breViter defluunt. Uterque addit epil0gum vv. 471-4TT), qu quae Sentiat 0re nunti0rum tragic0rum indicat. Narrati Chremetis iam incipit inde a v. 376 sed interrumpitur a lepyro v. 389-393, qui tri0b0lum se amisisse queritur, de quo iam c0gitavit . 380. Statim cum audiverit e Chremete c0nti0nem SSe 0lutam, quaerit de e0, qu0 gravissimum ei est, de tri0b0lo; et p0stquam audivit illum iniecta re abisse,

tum intent anim de hac re sessum meditatur, ut inniti B0n Videatur audire, quae alter narrat. V. 388 demum verba Chremeti ,ου ελαβον ' eum m0Vent, ut quaerat οὐδ' GV ἐγω λύ-β0ιμι κτλ. cetera aure eius praeteriunt neque de iis quaerit Tum demum re finita, quae laeta sint, seire vult tum demum rec0rdatur ea, quae antea alter dixerat de multitudine h0minum. Itaque diverbium, . . ea, quae ipsam narrationem Ble-

cedunt efficitur v. 372-3Τ5. Chrem0s Blepyrum alloquitur miratus statum h0minis t0ga muliebri ustiti v. 374); de summa

narrati0nis nihil dicit Struetur trag00diae pr0rsu S0luta St, praesertim in prima eaena parte et plane redassta in Scaenam comidam. Nihil0minus quaerendum est, quaenam similiter inStituta sint atque in trag00diae narrati0nibus fieri solet. Abeunt in conti0nem mulieres V 284, Viri V. 28 Sqq., vicinus Blepyri v. bi. Α e temp0re, ii ipse Venit in c0Π-ti0nem, Chremes instipit v. 381. Itaque, qu0m0d illi iter c0Π- tesserint, n0 audimus cir quae de hae r dixi p. 25. Benetamqn initium narrati0nis exeipit finem acti0nis. C0nti0nem 30lutam esse Chremes statim Blepyr nuntiavit v. ii itaque expletamus mulieres re c0nieeta redituras esse qu0 sit v. 478 sqq. Scilicet Chremes, qui reeta Via e 0nti0ne redit, prius prodit quam illae, quae tarde et caute prostedunt timentes, ne quis 80 bservet scir. v. 481 82: φυλαττε σαυτην σφαλως, πολλοὶ γαρ ἱ πανουργοι,

Itaque etiam in fine scaena apte c0niuncta est cum iiS, quae

sequutitur.

37쪽

Accuratam disp0siti0uem nonnisi vi restituere p0teris. De,diverbio et narrati0ne iam dixi: narrati in duas dividitur

parteS, quarum prima arte c0haeret cum diverbi0 altera v. 395 sqq. continu sermone defluit usque ad . 45 T. Maxime haec scaena a nunti0rum narrati0nibus differt 00, qu0d usque ad O. 455 sqq. qui culmen t0tius narrati0nis em-ciunt, mnin n0 Seimus, ad quem finem re perVenerit. Habemus ethop0eiam, quae tamen c0moediae debetur Chremes, hom0Stultus et lentus, mirum plebiseitum m in n0 miratur itaqueB0 statim rem inauditam pr0fert, Sed ut iacere S0lemus in laeto aliqu0 narrando, a rebus primis ingipit, i. e. ab adVentu Su0. Neque aditus neque exitus Chremetis ullo m0d explicatur; pr0dit, ut Blepyr - et 0bis, narret, quae laeta Sint abiens

dianam Chremes a c0nti0ne reversu 10rte occurrit Blepyr0, qu0cum c0d0Cuius p0rro pr0cedit talis res nulla eget probati0ne et su0 iure p0et eam inla scaena tragica neglexit. Qua e re etiam facile explicatur, quare quis sit Chremes V. T demum audiamus civem Atheniensem et Blepyri amicum eum esse iam

I 00uS, quo res acta Si verbis ε ἐκκλησίας v. 376 satis significatur.' Epil0gum vel pil0gos extare iam VidimuS; pr00emium aut tale quid vi expectamus. Etiamsi nos dissimus, priuSquam aliquid narramus: H0r inmat' aut .Ic mu Dirma Was orgahleti', tamen haec sunt Vividius l0quentis. Talia n0n Xpeetamus a Chremete h0mine quietissimo. Is omnino nihil narravisset, nisi Blepyrus, unde Veniret, X e quaeSiViSSet v. i6); idem fit v. 394 sqq. semper lepyru rem prom0Vet. Praeterea l0gum n0 habuisset pr00emium in tali eaena.L0nge alius h0m atque Chremes est BlepyruS, o Sceptique et u resigne , multo vividi0 quam ille, cuius Verba Saepe interrumpit. Unus alteri pp0nitur v. 21-4ib. De eth0p0eia iam satis dixi itaque frustra erit de asseetibus quaerere. Perse intellegimus in verbis Chremetis, qui ipsam qu0que profert

38쪽

narrationem, Vera et certa affectus signa perpauca inveniri

hae sunt, quibus rem tibi illustres ceterum respiciendum est Chremetem plura dicere quam Blepyrum in haec scaena Itaque eXplicatur quare, Si numeres, plura extent signa affectus in verbis illius, i. v. 378, 383 πλεῖστοι), 386, 399, 11. BlepΠus v.

391 0mmoti0nem animi aperit Verbi ,οι ιοι δειλαιος quae tritissima sunt in q0m0edia. y Aecedunt quae supra c0mmem0rari verba iurantia. Quae cum ita sint, pro longitudine narrati0nis et multitudine verb0rum, hae in re dial0gum a narratione Separare n0np0SSumus, pauca habemuS, quae animum Chremetis narrantis c0mm0tum esse dem0nstrent id qu0d 0ribus eius e0nvenit.

Alit0 res se habet in lepVr0. Summam totius narrati0nis Chremes pr0fert v. 455-bi; narrat 0 S0lum qu0 iactum sit, sed etiam qua de ausa civitas mullieribus tradita sit. Incipit narrare ab eo temp0re, qu0

in e0nti0nem advenit v. 381), desinit e0nti0ne s0luta vv. ii; 45 sqq.): itaque, quae narrat, omnia ipse vidit Optime rem illustrant v 378-379, 38 sqq. 408 sq. 42 sqq. Singula verba illustrantia addit 00ta v. 383 πλειστος), 398 scir. Plui.

0m in n0n peetant ad artem narrandi. Brevis similitudo extat V. 428, rati0nes regias invenis v. 00-402 404 412-421;0rati0ne obliqua Chremes utitur narrans quae dixerit Praxag0ra vv. 430-4543. Quantam habuerint vim illae regiae rati0nes, melius etiam intellegimus si recordamur hae n0n omnia eadem V0e pronuntiata esse Veri simillimum est Chremetem uniusquiusque V0stem imitatum esse.' In o. 430 sqq. 0eta bliquam orati0nem a de causa instituit, qu0d40 m0st muli accuratius rem pr0ferre p0terat difficile erat haec mnia ipsis raxag0rae

39쪽

verbis allatis narrare neque intelleg0, qu0m0d tum p0eta dial0gum, qui invenitur 6 435-440, 0rmare p0tuerit. Ipsius narrati0nis singulae partes s0lit modo inter se c0niunetae sunt; cir. V. 399, 11 446, ἔπειτα, καπειτα); 408, 270ιετα τουτ0 J9 397, 31 ελα, gτα). v. 402, 448 figura legutitur, quarum utraque ad Vim Verb0rum augendam addita est. Trimembre in ips dialog comic extat V. 43 sqq.

Hab0mus igitur nuntii narrati0nem plane in e0m0ediae scaenam redasstam; quod magis etiam fit 0, qu0 dial0g initi dii sine scaenae p0sit ipsam narrati0nis i0rmam, quae in media Scaena aut apertius Xtat, n0nnis attent anim inspicisentes animadVertimus, sed, ut mnia r dial0g habeamus, fastile adducimur. Aessedit, quod narrati iterum interrumpitur parte dia-l0gida vv. 436- 440). Vix dubitare liget, quin h0 l0q0 00ta in anim habuerit ea, quae narrat nuntius in Orest Euripidis, quae fabula delaesi a. 408 et quae erat τω επὶ σκηνῖβ ευδοκιμούντων. in Ibi enim e0dem iere m0d deseribitur c0nti0, in qua Argivi decernunt, ut 0riantur Orestes et Electra Itaque fieri p0terat, mi

h Hypoth. Aristoph. gramm. Quae hic profero, σχέδια tantum Sunt. Eduardas Fraon holad undo fino se pervenisse me docuit, etiamsi aliis ot certioribu argumenti uSuS St.

40쪽

3 vv. 427 454 Ipsa Pra Xa-g0ra, ut ciVitatem mulieribus tradant, cives m0net et illas laudibus effert. 4 6 455-45 : 0gimen rei publieae aecipiunt muliereS. 2 879 89T: Pylad00t Oresta deseriptis, quae althybius dixit, referuntur; 0quitur κα-

3 898 902 Di 0 medes favet eis: hi assentiuntur, illi

abnuutit.

l0quitur eadem fere pr0sereRS. 7 943 952: Capitis damnatitur Orestes et Eleetra.