De scaenis comoediae Atticae veteris, quibus, quae ad actionem spectant, narrantur, non aguntur

발행: 1912년

분량: 107페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

71쪽

Caput III.

De narrati0nibus, quae extant in X0dis. Inter narrati0nes, quae QStant proprium tenent I0eum, quae inveniuntur in exitu fabularum; qui in Acharn. Equit. VeSp. Avibus, Lysistrata 00dem m0d est institutus, similiter in Ecclesia-gusarum fabula. In his mnibus X0stus incipit a brevi narrati0n0.

ethei fabulae partem. V. 1141-42 Lamaehus exit ad bellum, Dicae0p0lis ad cenam quae quiSque geSSerit, altera parabaSi 0niecta e0mperimus. P0eta rem in utr0que diverso m0d instituit: de Lamaehi calamitat primum n0s certiores agit amulus, qui pr0dit v. li4 deinde ipse advenit Lamachus, qui, quae ille

narravit, Statu Su0 0nfirmat. Quae egerit Diea0090lis, e0gn0Scimus e verbis et iactis eius, qui simul cum amasth apparet. Itaque habemus nuntium, qui narrat partem acti0nis anten0Str0 oeul08 institutae, e qua Sequens huius actioni pars pendet Bam sic exitum tabulae appellare p0ssumus; in qu Lamachus Vulneratus opp0nitur Dicaep0lidi laeto Scaenam persimilem invenis in Euripidis Hi)ppolyto, quae fabula tribus ante annis aetnest a. 428). Hipp0lytus exit v. 1101 deinde h0ri antico perieci nuntius adit v. 11b3, qui, qu0m0d filius interierit, patri narrat Paulo p0st v. 1342 affertur ipse Hipp0Iytus m0riens. Quin etiam verba extant similia inter Hippolytum et Lamaehum; cir Hipp0l. V. 123 Sq.:

72쪽

eir. V. LeeuW. Hipp. V. 1347Sqq. Acharn. v. 1190 sqq. Hipp. vv. 1358sqq. Ach. V. 1214 sq. Starkie). Quibus satis demonstratur Arist0phanen hoc l000 Hipp0lyti tabulaui in animo habuisse. λ)Statim a verbis tragicis nuntius incipit a xv. 1li cir. 0ph. Oed. yr. v. 223. Etiam, quae sequuntur, tragoediam red0lent secundum laetum et Virum, de qu0 narratur.' Quis sit is, qui narrat, tanti 0 intereS Scire qua de causa, quae nuntiat, Barrentur, nemo quaeret ei. p. 4). Hae scaena ab Hipp0lyti maxime differt 00, qu0 in hac nuntius perlegiam pr0ieri narrati0nem, de Hipp0lyti interitu, quae e omni parte consuet m0d 00mposita est in Acharnensibus nuntius primum breviter rem indicat . 1178:

quam statim accuratius deseribet v. 1179 - 1188. Itaque partes plenae narrati0ni e0mprehensa sunt in narratiunculam ab uno c0ntinua rati0ne pr0latam. Tamen aecuratam deseripti0nem t0ta praebet narrati0 ipsa Lamachi verba asseruntur v. 1184 - b: 0rba adduntur illustrantia v. 1179 παλινορρονὶ β), 1183 δεινον), 0tus versus 1188. εὶ Certe p00ta tam aecurate res deseripsit, ut iam h0 loco, priusquam ipse prodit LamachuS, aperte Opponeret aetatorem miserrim a Vietum her0 audaei et grandiloqu0, quem antea in scaena vorsari vidimus. Α 0m in n0 multum distat servus, cuius in verbis statim e0En0Sssimus T 1 ιεγαλορρηιιον, qu Lamaehus ipse uti s0let. Pr0pria eius est multitud verb0rum, quam adhibet in

y Omnia, qua comparari possunt, contulit Starkio in edit. etiam in Ooli-podo Tyr similis invonitur compos tio, quas amon in Singulis longius distat Vidolico stiam Tolophum attulerunt, quod sibi reserVRVit V. Loou en Starhio p. XXXVII diei ostar hi parodiam horoum laudicantium Euripidis quas tam0 suspieio falsa ost. - fr. Bahh. p. 26, qui tamen non recto postremam comoedia partem in tragoedia formam redactam esse autum Ri. δ Poeta Spectat ad παλίνορσος quas vox epici est Sermonis Elmst.);cis. Curtius, Grioch. tym p. 56, L. Moyser Andb. I, p. 578. Verum rostituit Elmst. ε Omnes foro vorsus huius narrationis malo vexati sunt; non seum os de his rebus dissororo. o unum dicam, hic quoquct non tantas latero difficultatos, quantas nucleaverunt viri docti nimis Sagaeos.

73쪽

quae a tacitur vim totius I0ei. In ne narrati0nis inauditam Lamachi 0rtitudinem stendit, qui, etiamsi Vulneratus, tamen i0rtiter etiam pugnavit.')Praeter Verborum multitudinem, quae imprimis initi narrati0nis vim habet 0micam, etiam es tris repetitum vv. 1179 1180 1181 cert 00nsili a poeta usurpatum Videtur unaquaque Sententia, quae tam celeriter equitur antecedentem, augetur calamitas, quae gradati ipsa V0cabuli καὶ repetiti0ne aperte significatur. Itaqu0 dolor n0 debsemus v. 118 Bergk). θΝuntius, qui res per rdinem pr0fert cadit canit resurgit Lamaehu - 0n solum, qu0 laetum est, Sed etiam, qu0m0d0 laetum sit, narrat. P00ta igitur oram instituit nuntii narrati0neme eXcept0, qu0 in unum c0mprehendit illius narrati0nis partes. Equit. M 3I6-1326. Isiciarius ch0r nuntiat se Populum dec0quendo ren0VRSSe; Verba eius ipsius opuli aspectum, quem indicant V. 132 Sq., praeparant. Itaque eandem c0gn0seimus quam in charnensium eXitu Structuram, quamquam hae in fabula exitus pestium praebet

ins0litam h). Unus v. 1321 plenam facti efficit narrati0nem: gora- exitus, qui antua v. 1261 p0llicitus erat e P0pulum curaturum HSSe , pr0missa solvit Illum dee0xit et ita e turpi 0num 10git.

Verbi ,ε αισχοου , quae narrantur, e0niunguntur cum iiS, quae antecedunt. Ut Lamachi famulus, etiam siciarius primum pSam rem indicat, i. e. summam e0rum quae sequuntur . 1318 Καιναι eXtant ευτυχιαι, quas exp0nit v. 321, 1323, 1325'). Omnia metris gravibus, quibus Verba adaptata Sunt, Barrantur.

Ν0vus populi status opingitur similitudine V. 1325.

74쪽

Servus exien breviter narrat, unde saltandi initium ieeurit Phil00l00, qui statim ipse altans d0m pr0dit Verba eius iam priuS, quam adit, audimus V. 148 sq. v. 1474 45 generaliter id profertur Sequitur narratiuncula v. 1476 148l, cum illis Versibus Voce γαρ 0niuncta. Narratiuncula vividissima est: orati obliqua invenitur v. 1480-81 epithet0 v. 14i T.

Haec qu0que cum antecedentibus cohaerent verba V. 1476:ῶς πιε δια πολλου χρύνου spectunt ad Scaenam praecedentem, in qua Senem app0tum 90eta indurit. Intus n0Vum πραγμα ortum Si itaque pr0bat est narratio, qua Simul augetur, quae paulo OS in ipsa Senena m0u- Stratur imago. Irium in IIθ6-III9.

Nuntius Pisuturi et Reginae adventum indicat, cuius essessius hac narrati0ue augetur Splendidissimam describit imaginem, quae ita, ut ab ill describitur, in ipsa gaena videri mnino cup0terat. Nuntius magno cum affectu avium genu all0quitur, qui affectus t0tius narrati0nis son aeq0mm0datus est, et v. 1708 ipsam rem pr0fert:

δεχεσθε τὰ τυραννον ολβιοι δομοις.

Quibus verbis indicati adventus c0ntitietur; nam Siccis Verbis dixeris: Advenit reX statim 'equitum pompae deseriptiovv. 1709-1717, quae Sic incipit:

In fine ipse aditus indicatur V. 1i18-19. Hae omnia plane tragoediam Sapere Statim cogn08ssimus nec mirum est Xitum tabulae, qui t0tus alti0rem praebet 0num, a tali narrati0ne incipere. Omnia diligenter et perspicue describuntur; gomparati extat v. 1709 sqq. magnifissa, eiusdem generis epitheta v. 1709 AEamyαὶ: cir Aesch. Pers. V. 12,

75쪽

Scaenam mutare perae pretium sit.

Haud iuves difficultates praebet 00 0e distributi versuum

in unam quamque perSonam Tamen non habeo, quod huic quaesti0ni S0lVendae peram navem; nam qui Versus ad 0strum attin sentqua0Stionem, Satis certi sunt. v. 1225-122 ab Ath0niensi pr0batos esse nemo negabit v. 1225 propter V000m δπωπα incedaem0ni tribuit itam, quae amo Vox in trag00dia haud rar0 inv0nitur; ' offert verba Atheniensis. v. 228 sqq. alteriuS SSO, qui, quae pri0 dirit, c0nfirmat, indicant verba ὀρθω γε ; ε tamen, quis sit ille, 0n Statim intell0gimus. Ineptum mihi vid0tur aegeoryphae tribuere; quin etiam fuerunt, qui h0s Versus darent sei V appot0. Veri simillimum est ape orba esse alterius Atheniensis, qui c0ll0quitur eum pri0re. 0ntinuari possunt usque ad . 1240. V. 1241 verba νὴ cὼν Λία 0vam personae H- tali 0nem desiderant qua c0nfirmant . 1240. ' V. 1242 prodit Laeedaem0nius, quem alloquitur Atheni sensis v. 1245 - 46. Veram narrationem n0nnisi v. 1225 2 0 1236 1238 contin0nt; ne X his quidem multa audimus de c0nvivi0 P00ta

y Certum AEXomplum Aristophanem hoe loco secutum esse eontendit Nauch Fragm. trag. r. p. 48), quem tamen errare pro certo habeo

76쪽

hoc n0 c0mmemorat, niSi ut occasionem sibi paro aliud instituendi. Quae pri0 dicit Atheniensis, optime depingunt Atheniensium superbiam, qui etiamSi pauea aliis c0needunt, tamen sapientissimos et politissim0 Se pS0S SSe pro certo habent. Cuius verba alter Atheniensis ir0nisse c0nfirmat, tui exp0uit Athenienses sane Sapientissimo eSSe in c0nvivi - quia nonnisi ebrii recte iugiant; quae Sequentibus versibus explicat. Huius igitur verba ineluduntur Versibus, quibu narratur de c0nViri0. Etiam in brevissima a narrati0ne, Si iste hae v0ce ill0sversus Signifieare, 0litam invenimus instituti0nem. Ipsa res praep0nitur V. 122b, de qua in Sequentibus Versibus refertur. Opp0sitionem, quae extat inter pri0rem Atheniensem, qui verba profert affectu plena et Splendida, et alterum, qui tam male admirationem eius comprimit, penitu deles, Si v. 12 28 Sqq.

abire iubet; qua in re proferenda satis verb0sa est et permulta praemittit uv. 1112 1124 , priusquam ad ipsam rem transgreditur. Qua de causa h0 iecerit, reet v. LeeuW ostendit: est δουλαὶ μεθυουσα Pae. V. 3T). Itaque fastile explicatur et aequ- rata descripti0, quae initi extat, in qua vix sibi satisfassere p0test ancilla eir. V. 111T V LeeuW.), et verb0Sitas, quam adhibet dominum all0cuta v. 1129-1136. Ipsum raxagorae iussum quasi biter profert v. 113T-38 breviter tantum, quae iam

audivimus e praec0ne femina v. 834 qq. - refert, quae parata sunt v. 1139-40. Affectus plenam esse narrationem nem0 mirabitur. Ex his narrationibus ea, quae extat in eclesiaZusarum ex0d0, nihil q0ntinet nisi Praxagorae iuSSum, quamquam, Si X- ternam i0rmam speetes, haud pauci c0nstat VerSibus quam reSerVemu in aliam partem. Restant, quae inveniuntur in AcharnenSium Equitum, eSparum, Vium, Lysistratae Xitu. Quae narrati0nes ab iis, quas in altera huius pusculi parte tractavimuS, marime disserunt e0, qu0d40 dividuntur in diverbium et narrati0nem, Sed ab uno inde ab initi usque ad finem pr0i0runtur Brevissima tantum narrati extat in Lysistratae tabula;

77쪽

pr0prium tenet 0eum Xitus Equitum, in qu Ag 0racritus cum ch0r0 0lloquitur. Tamen in his quoque eadem cogn0se 90test instituti0 neutra illam divisi0nem praebet. In unaquaque ex hi narratiunculi re pr0fertur, quae, etiamsi ipsa n0Va est, tamen assti0nis partem antea inc0hatam conficit, in unaquaque alicuius aditus praeparatur, qui e0dem ferem0d indicatur; cir. gh. V. 1189; qu. V. 1331 Vesp. V. 1483; Ar. v. 1i 18 Lys. V. 124 I disssedit a f0rma consueta Diverbium deesse iam dixi neque pr0emium neque epilogum inVenimus; quae iniquitibus extat narrati0, Suum tenet locum. Neque locuS, qu reS, quae narratur, iacta Sit, neque qui Sit, qui narrat, iudicari s0let, etiamsi velut in vium fabula, haec non per se intelleguntur item, qua de cauSa pr0dierint, qui rem nuntiant de exitu omnino nihil audimuS, plerumque aperte in scaena manent, nonnisi in Acharnensibus et vibus comperimus; reliqui prodeunt, ut Spectatoribus, quae iacta Sint aperiant. Omnes narrati0ne e0dem modo c0mpositas esse Vidimus Narrati0ni praep0nitur res, quae narratur, summatim indicata ); narratio, quae VeSp. V. 1476, V. V. 1709 Ode γαρ cum prima parte c0niungitur continet, quae, dum chorus cantat, iacta Sunt Statim sequitur Scaena praeparata. em eorum, qui narrat, incipit a fine actionis antea interruptae. Omnia, quae narrantur, breviter, sed perspicue describuntur; qua de cauSa Oeta Su0 quemque l0gum modo instituerit, dem0nstravisse mihi vide0r. Singulae narrationes inter se differunt n0n nisi rebuS, quae sex uniuscuiusque loe natura fagile intellegi 08sunt. Itaque his qu0que narrati0nibus lacuna, quae extat in acti0ne tabulae, expletur; quod tamen muli minus accurate fit quam in nunti0rum tragic0rum narrati0nibus. Etiam in hiS, qua traetamus, res antea breviter indicata postea ceuratius explicatur tamen n0n 0lum indicati et explicati arte inter se cohaerent, sed etiam id qu0 maxime differt inter eas et nunti0rum narrati0ne - Π0 dem0nstratur, quom0d re ad eum finem pervenerit,

qui in diverbi indicatus est, sed ipse finis, ipse Status breviter deseribitur plura Deest continuus progressus Nuntius, qui

Φ Paulo significantius in Acharnensibus quam in ceteriS.

78쪽

prodit in Hipp0lyti fabula, accuratissim describit, quomod res

progressa sint usque ad ipsum infortunium servus amasthi nihil nuntiat nisi Lamaehum Vulneratum esse, set tantum, quae in hac re facta sint, narrat. Τ)Etiamsi laeuna aetionis aesturali 0 0Xpletur, tamen n0Π- nullis l0eis hae n0glegentia minuitur 00, quod in fine seaenae anteeedentis significantur, quae Sequentur; ir. qu. V. 261 A V. V. 1693. Iam in iis narrati0nibus, quarum forma quadrat ad nuntiorum, vidimus extare, quibus deest progressus dic Lysistratae descriptionem' mulierum effugientium et praee0nis relati0nem in Avitus de h0minum ορνιθουανι δ. Medium tenent 00um narrati0neSpri0ris nuntii v. et servi Vesp., illius de Nubil0queulia exstruditione, huius de Onvivio, quae pr0gressum quendam Xhibent. Omnes fere narrati0nos, quas in h0 capite traetaVimus, imaginem quandam ut in quitibus, Vibus praeparant, a qua incipit κωμος, et ipsa narrati0nes elagiunt, ut ille initium capere p0SSit. Qua ex re lisset suspicari, hic latero Vetustam e0m00diae

partem.

y Cavo dicas harum narrationum similo quid iuv0niri in niuitiorum narrationibus, qua - quod fiseri solo apud Sophoclom o Aoschylum brevi pro oomio Exornati sunt. In tali prooemio de ipsa re, quam iam in

diverbio audivimus, nihil profertur, sed generaliter tantum nuntii loquuntur. - No putaveris an descriptionem eodem modo institutam osse quo illas narratiunculas in Lysistrata totam scaonam solutam esse narrationem vidimus se tota scaena res anto indicata eXplicatur. Itaque seaena DaReiture narration ita, ut una ab altora separari non possit. In narratiunguliSunoquoque Oeo Scaena quae sequitur ab illa separatur, etiam in Equitibus.

79쪽

Caput IV.

De eteris narrationibus.

De legatorum relationibus uv. 65-89; 36-150 vi quicquam dici p0test utraque Scaeuam, quae equitur, X90nit. Etiam in tragoedia eiusdem iere generis inveniuntur narrationeS; Τ)tamen geri p0et his l0gis, qui plane comoediam et Vitam c0ttidianam sapiunt, tragoediam B011 reSpeXit. De narrati0ne, quam pr0fert Dicaeop0lis υ. 496-546, 90Stea dicamus. Quae narrant Megarensis uv. 51 -759 et Boeotus uv. 867-869), item exp0siti0nem praebent ut legat0rum relati0BeS. Quae iis mandata sunt Lamachi famulus uv. 959-62 et para- nymphus uv. 1048-1053 reddunt breviter, quae paSSUS Sit, narrat agric0la vv. 1018-102 i). Hu0 0mnia in eodem l00090nenda sunt v prologi et narratio, a qua iugipit altera Ratiarum nrS; unaquaque narrati0ne movetur Scaena epis0dica, cuius Xp0siti ea narrati0ne continetur.

Hae primitiva exp0nendi rati in ipsis scaenis epis0dicis 0rta esse mihi videtur fastillime talia quaedam aDτοσχεδίως ar- rari p0terant, Si qui novam huius generis gaetiam movere Voluit. ινν. 969-Iθ94. Pri0 m tius pr0dit, ut, quae duce fieri iusserunt, Lamach0

80쪽

Iam V. 108 alter accurrit nuntius, quem istae090lis indicat . 1084 qu0d 0n 0dem m0do astit u eh0rus, quia judicati adaptatur ' V. 1083 neque res est, quae eiuSdem generiSVerbis apte praeparetur. Iubet enim Dica00p0lidem ire cenatum, aesturate describens Omnia, quae parata sint v. 1089 1093; rem ipsam brevissime pr0fert v. 1085-86, cui addit explicati0nem V. 108 i. Deseripti0nem cenae paratae iterum invenis Ran. V. 03 Sqq. Egetes. V. 34 sqq. v. LeeuW. talia n0bis rev0eant in animum descripti0nes aureae aetatis, quibus gaudebant p0etae e0mici et Epicharmi fragmental et quae certe in is libus

l0eis reS0nunt. Praeterea aedurata enumerati0ne rerum quae, X-

peetant Dicae0p0lidem, Tamasthi miseria demonstratur, qui his

v. 655 Muplior ad Aeh. v. 1 69 idem misso videtur in sermotis cottidiano quod σκυθρωπος in tragoedia cli Schol.); quod apud AriStophanem semel logitur Lys. v. 0 in parodia. o inter Signa erat Π-

λ Henn p. 48, qui tamen non statis cognovit UliXis narrationsem proprium tenero locum inter RS, qata enumerat.

' Ch. Hipp. v. 1151-52; eo. V. 2I6-17 Phoen. v. 1332-34. y CD. Aosch. Sept. v. b4 Soph. i. v. 119i v. 1072 e certa tragoedia Sumptum SSe non puto B h. p. 25 .ε Tamen non opus os V. 108 plane parem acoro Lamachi versui Bachmann Phil. Suppl. 5, p. 260). Sane verba Dieaopolidis o Lamaehi inter se rospondon in his scaenis tamen setiam . 1078-1080 turbata osthaeo responsio vv. 1078 et 7 recto distribuit Elmst.)

SEARCH

MENU NAVIGATION