Carminum puerilium et juvenilium libri 4. Vincentii Placcii Hamburgensis

321쪽

THEODORUM AN ΚΕ LMAN

A AMBURGENSEM, m impetrata mirilis a in utroque re Licentia, una cum com muni Amiso

insato , peregrinationi accingeretin.

T N Themidos sanctum Pindo plaudente Se

natum

ANKELMANNus eat, nodisque ligata resolvat Jura su is, legumque sciens oracula pandat. Et valitura ferat populo responsa petenti. En tibi judicium Divae, quam juris M aequi Arbitrium penes omne manet, cui turba cli

Annuit, & vulgant decreta recentia Mystae Heidelbergenses. Constant sua gaudia Pindo, Et Phoebus Phoebique comes pia turba s

rorum

Certatim tua templa, Themi, latua sesta frequentant AN ΚΕL MANNE, novosque tibi gratantur

Seria conjuncto testantes gaudia plausu. Gaudia quae Divis ,& quae, dulcissime DoRNI ,

322쪽

Invideam tibi soli, unum niti pectus utrisque Jamdudum foret, dc tibi quem praesentia dca

Auget amor, spatiis idem transmissus iniquis Quam liber,in nostro geminaret pectore sensus. Rarior his etiam praesens Venus aurea festis Advolat, Si praebet puerilibus omina votis, Inspicatque faces hilaricum matre Cupido, Ipsa decus format solito studiosior addit, Mores qui placeant, gestum qui possit amari Fingit, &auratum, ne quid sibi desit, adaptat Ipsa manu cestum , qui formam, animumque ministret, Verbaq; queis functo studiis commendet Amico Se puerumque suum. Sed jam sacraria pandens Intima, & attentis relegens mysteria divis, Fatidicae Themidos, doctique oracula Phoebi Promit Atlantiades : &qua ducendus in orbem Am ΚΕ L MANNus eat; quam se duce salvus ad aulam Commigrare suam, cultosque videre Batavos Debeat, & nullo iungendos ponte Britannos, Inde virum laetis Gallorum destinat oris, Et tandem quacunque patet Germania, multis Casibus, Sc varia per taedia longa viarum Fortuna, incolumem tamen,& comitante fideli Felicem socio. quo bina cubilia Solis Aut Arabas, vel utrumque Polum non cuncter

Deductu m, patriis reddit feliciter oris. Hie Tibi, chare, Deum munus, pulcherrima claro

323쪽

Stemmate nympha gravi sese cum dote r servat, Quam tibi Magna Venus lecto sociarejugali Tendit, dc in seros dat amare fideliter annos. Sic ait, dc promptis jam dum talaria plantis Nectit, iterque vias properat sociare per omnes I felix, comes i felix , dulcissime Do R N i, Quo vos fata vocant: dc seu nos Rhenus in al- Oceanum multis gravidus qua proruit undis, Seu Liger, aut Tamesis, vel quam nunc, SequaDa, Poto, Barbaricasve rigans Ister violentior Urbes, Aut variis demum praecingens tempore cannis Albis, & usque tuas contemnens, Alstria, lym- phas Nymphis, Billa tuis ripisque superbus amoenis, Nos iterum nobis, di nostris reddet ovantes ;sQuae mihi quae totis lux optatissima sectis 'Gratior existet, Quam tunc nos fronte serena Amplexus inter dulces, atque oscula laeti, Nista per absentum communia gaudia mentes Frateroosque iterum coram jungemus amores Rectius, unitis geminantes omina votis l

324쪽

GODO FREDUM MEL MIUM

mi Principis Neoburgici Medicum Auliis cum, & Patriae suae Archiatrum, Phys, cum ti Polytriarum felicissimum

Sororis dum vivebat, carissimae,

JAni ferme totum, Sol circumvolvitur am

Ex quo nulla mihi M usa vocata fuit. Sive vocata fuit memini nam sorte rogatam In Themidos laudes, ) frustra vocata fuit. Ergo vale, dixi, quondam carissima nobis Qvie canis in d*ctis turba novenajugis. Si Themis est odio vobis , at semper amatum Prae cunctis vobis hoc mihi numen exit. Conticuere uere , tenuitque silentia Pindus, i Nec revocare mihi numina laesa fuit, V

DGnec an inferias, ic funera moesta sororis Pro solito Pindi convoco more tuae. ν . Annuit antiquos renovans mea Musa vigoresvetbis nostris promptior ipsa fuit. N s Sponte

325쪽

Sponte sua versus , neglectaque plectra resu

mens ,

officiosa mihi triste peregit opus. Sive tuis, rara seu virginitate sororisi conspicuae meritis hoc mea Musa dedit. Hoc precor,ut quia nunc olim quae serre solebas Laetior ad nostros non licet ora modos. At quantum fas est excuta e pectore luctu , Fronte serenata carmina moesta legas.

ET indolere me doloribus MEL MI Tuis, bonisque, publicisque nunc verbis Oenare fas sit hoc sororium funus. Etenim fateri si mihi licet verum,

Querulaque voce mentis intimae sensus Proferre: non jam dixerim tibi-- Tuus ne, proprius ne nunc magis luctus iVenis tepentem sanquinem gelu figat, Animumque menti,de spiritum neget membris. Uterque certe pectus occupat totum, Geminumque moesto corde sentio luctum. Et vero, M E L M i , si tuo meum pectus

Sic separari posset, ut tuo posset Contrarios, ac dispares pati sensus, Noni mente sana, corde non forem d nus. Jam quid beatae virginis decus cantem Virtute partum, quam domesticus quondam Testis filere nolo, nec loqui possum Immane tristis, heu i doloris augmentum l

Ne multa dicam, s nunc quod impedit luctus

326쪽

Meritisque quamquam , di teste vel Deo veris Manes modestos laudibus gravem longis,

Hoc proferam unum verbuloque defungar. CATHARINA nomen omini suo junxit. Et vera puritatis integrae norma Vixit, suoque comprobavit exemplo' Hoc quod ferebant fortis incolae Spartae, Generosa nullis corda protegi muris. Non ergo claustris nostra, non feris digna Cavea, nec altos inter abdita est muros. Coacta virtus, micentiam ferre - Inepta, sepe carcere indiget clause, Et labis intus constium suae pectus Metuensque, propugnaculum putat mur . At Christiana mens , di intima secum Virtute tutum,prorsus unicum CHRISTu Mobtendit, ars dc robur optimum cordi. Custode solo hoc fata quos dabant annos CATHARINA vixit, dc modestia summa,

Pietate summa ι Numini, di bonis vixit, Satisque secit, donec impigram curis Domesticis , latioribusque consuetis Studio vacantem sedulo puellari ri , Monuit subire, quod diebus hinc paucis . 'Subiit citatum mente mastula fatum. Hanc flemus uno, plangimusque nunc uno Dolore MEL Mi, sed dolore condigno, Qualisque fato convenit pio functis, Qualisque debet esse Christianorum, Quos , nocte quamvis dormiant inaequali, Tamen lux una mox beat resurgentea. N 6 PRO-

327쪽

PRODROΜUS TRIUMPHI

J. U. D. & Ρ. P. Lugduni Batavorum,

In Parnasso decreti.

GRO Novi ANAE tot laboribus doctis Scitisque scriptis sat superque spectatae' amae, triumphum gloria perennanti Post fata, tardatique funeris metam Qua rite ritu ducat, atque condigna AEternitati tradat inclytae pompa, Et posteris nepotibusque commendet, Iam mente dudum quaerit anxia Phoebus, Dubiusque magna lite disputat Pindus. Quivis Deorum nempe, quaeque Divarum, Queis sim templa, vertice uerirnam , Sacraeque laurus, ac amabiles luci, Dulcesque lymphae Pegaseii fontis, Versusque molles, litteraeque sunt cordi, Hie esse primas mstulat suas partes, ' i Suasque nolit esse quisque postremas. Non ergo vulgo quae selent adornantur, Tituli vesani, laureaeve communes, Indigna serri dona mentibus tantis: Inu sitata. parciusque collata

Animisque plebis haud habentibus quidquam,

328쪽

Illustrioribusque mentibus digna Parantur, Zc quae displicere non possint Divis, & ipsi grata quae forent Phoebo. Quam sancta lux est i Quantus ille Parnasii Chorique sacri lucet entheus su ori Quam magna , pulchra , quamque digna

Surgunt, Gao No v I : Quanta stat columi

narum

Series, & alta fulcra, digna vel coelo, Titulis, tuisque laudibus sacris charm. Gemmis la auro dignioribus chartis , Sculptisque depictisque vultibus praebent et Et nomen arcus evehunt triumphales . Astrisque sese contrahentibus condunt. Quis cuncta dicat, exprimat ve quis fando, Quae vota, quanti templa compleant plausus, Quibusque numquam finienda lux tantis Requireretur laudibus recensendis Quidquid vetustas doctioribus sectis Seu Graja, sive vidit usque Romana Vatum bonorum, sive nuda qui vera Sermone docto posteris reliquerunt,

Hoc occupari nuuc GRONO v Io cernas. Nec ullus alta, tantus eminet turba,

Adscribat ipse quin suae Iubens famae GRO NOVI AN O nomini suam partem. Et a tenebris vindicare quin pergat, Illum, sagaci qui removerat mente Tantum libellis optimis tenebrarum , Et secta longa quas adauxerant labes, Et imperitae duplicaverant dextrae.

329쪽

O si diserta vox, Zc aureus sermo Et copiosus nunc mihi redundaret, Sacerque fons rigaret aridam venam Stylo Gno Novi pingereris antiquo , Alcraeus olim, MCeoniusve quo Vates Vel orbe docto cognitus Maro toto, Aut Tullius Demosthenesve scribebant. Hi nempe cu iacti, quosque proximos tantiSSedere leges ordinant sacrae Pindi, Tuis, GR ONO v i, laudibus, tua fama operosi lassant ora docta certatim. Salve, Gno Novi, lucidum refulgentis Decus Lyccei, quo nec adspicit majus , Nec docta cui par tota novit Europa: Doctrina cujus omne quod vetustatis Grajaeve Romanaeve restat, eli hausit, Tibicen, & columna litteraturae Alias ruentis, eruditior nemo Quo possit alter esse, magisve sincerus Vere elegantis elegantiae doctor, Humaniusve humanitatis exemplar, Praecepta pulchra moribus probans restis,

Sociansque verba magna maXimae menti. Qu*m te, Sorores testor hoc novem doctas,

Ipsumque Phoebum, quam te desero prorsus Invitus, 3c silentio dccolens trilii Taciturnitate, fulgidissimum lumen Vitutis, admirabilisque doctrinae, Fastis decoro. , debitoque splendore

Orationis impotens adaequare.

Quod si quid olim, si licebit, o Phoebe, Quam, tunc cothurno celsior Sophocleo

330쪽

Gradiar , GRo Novi ,3c concinens tuas laudes Dicabo totos nomini tuo Soles.

At nunc inertis conscius mihi Musae En delicatis auribus tuis parco, Dum quod canendum restat oppido magnum: Si quidem, quod opto, quodque corde nunc

totos

Ardentioribusque comprecor votis . Valere quidquam det benignius numen, Nec ferre spem det hanc volucribus ventis, Quondam Camoena doctiore pangendum Fluentiori destinamus hoc venae, Ρerfectiori destinamus hoc arti, Maturiori destinamus aetati.

Fratri carissimo, ct honoratissimo

Laurum Medicam

is Academia Electorali Du bingens

oblatam acceptumi. γ

Post longas sic ergo moras, dulcissime,

Te, Germane, tuus tamen exoravit Apollo. Persuasitque sacra praecingere tempora lauro, Et doctas ornare comas, pectusque modestum

Plus nimio j ussit titulis adsuescere dignis Doctorumque choro sese sociare medentum. .