Jacobi Martorellii Neapolitani De regia theca Calamaria in Regia Academia litterarum Græcarum professoris sive Melanodoxeioi ejusque ornamentis liber primus secundus

231쪽

δασκαλέων γένοι π) αν , οἶ- ν παιδευτυν ἀμελήσαm ; intelligitis, quam probe consiturus sit ludus litterarius, ubi discipuli magistros coii- temnant nostri, quam mihi opportunus Dio, qui πωδευτῶς opponit -ς, magistris scilicet discipulos , &ejure magnus Reimarus ita vertit. Verum hac in re omnino acquiescendum Polluci , qui ideo onomasiconscripsit, ut vocabulorum διάγ-m ae vim definiret: is igitur lib. 4. cap.

olearii, α metochii auctoritate abductus jures Philostrati verba ρειρ οἰκια φοιτων ' λἰ Iην οἰ Aω ξενου, valere adolescentes domum hospitis frequentantes ἰ tunc acri animi mole a nesciremus , cujus rei gratia tot, Neapolitani puelli extra suburbium in σοαν adventarent; sed laetissimi s mus, quando eos legimus in id loci erudiendi causa accurrere suetos. Nil prorsus dubius sum , quin in hoe significatu si ζοιταν in Philostrati loco omnino acquiescat Mazochius , propterea quod ad Velie

mentem testem Pollucem provocaverim: etenim vir ὀ -m in ep. de Ascia p. 2ώ6. col. 2. ipsi Galeno, quem in notione vocis. τεκτυν adversarium sibi aegre habuit, antetulit, licet id adstruat per σι-ηαν, quem τροπον Ο mnes norunt in oratione majorem vim praeserre: Heis ego nolo ea respou sone uti, in vocum fgnificatu malle me grammaticis accuratioribus ... quom medico , quantovis, credere ἰ quare laetissiimus vivo, quod in δα- γνωσθε verbi φοιταν mecum conspiret Onomasticographus. Ipse autem

nil optarem in ea, quam tutamur, dictionum indole adversarium Galenum, quem novi in dignoscendis vocabulis aures teretes & religiosas habuisse: consulas pag. I 8. superne , ubi iratum vides hunc princirim medicum in eos, qui vocem Βεσε, procuderunt, quam longe 'rofiibendam edicit, jubetque antiquum Βεσωῆis vocabulum in honore habendum. Et pace magni viri Marachii dicam Galenum ab divini Homeri mente de γ ικχusu vocabuli τεκπιν minime discessisse, ubi in laudata de Asciae epist. γῆ. 26ρ ipse summus vir enixe conqueritur: Treet x Homericum sic γυλικον fuisse , ut omnem dumtora lignariae artis propaginem ac familiam ... suo ambitu complecteretur . non ut ad alia opificia, quae u lignis non occupantur, pertinerer: sed ut Galeni famae decor sit, praeterquamquod jam pana Iς. ostensum a me est Homerum ἰηπι hanc τώσω accepisse proseruciore , τεκτονι δωματο ' nunc addo adhibuim .ium pro eoaqui co nua polit , atque assabre in quod vis opus , nempe in arcus , &c. Il. δ Vers. IIo. - μἐν ασκήνας κεραοξόορ ωρε τίκτων, atque bic qu=dem elaborans, qui cornua polis, aptaverat fabere Sc brevis Scholiastes, qui etiam grammaticus est, cum Gavino coniurat: Tεκτυν Jὀ καλ-

232쪽

NEAR DEFENDITUR, ET QUANDIU DURARIT. sit

ην H , vo .rtur ratam τεκ 'ν , arcus facit , generatim quivis

faber, ab τῶ χραν, qtiis est aliquid conformare : hunc divini vatis locum, de scholion si vidiiset Mazochius, fortas te Galeno ea in re succinuitiet. Haec pauca pro medicorum fama , quorum ope nimium indigemus , &quos sei r prae reliquis Scriptoribus cultiores suspexi,& adhucdum demiror . Ceterum, si in vocabulorum δω ο n his coctissimis viris minime adhaerescendum , sed frammaticis, nullum est majus momentum, quo fidem oratoribus, philosophis, hoetis, &ci praestemus. Sed ad Philostratum redeamus. μἐν ουν - - ἐμυγα statis δειν ελανειν πις , Olearius:

ego autem ρο ipse plecturas oratione commendare constitueram I ne autem credas huic interpretamento, videntur enim Latiaria verba praesesem

re Sophistam publico sermone picturarum laudes suscepturiam; verum Gra ea, cum habeant ἀπέμας, admonent illum privatim,& scripto iconum nostrarum laudes Irrsequi voluisse, atque ita secisse constat . Eis ταλuu Drιδειξιν αὐτά ποιησοεώθα, ἐπειδὰ λη - μειρακια, Olearius ζωο, faciamque Ua argumentum dicendi , cum primum juvenes venerint 2 Marachius longe aliter : ferro ista declamationis argumentum faciemus, posequam adolescentes consumerint Ilongue siquidem Glant argvmeu-rum dicendi , ac argumentum declamationis, hoc enim quasi publicae orationis negotium est, illud privatae, neque ego, neque quis me oculatior videt hic belle quadrare verbum declamare , cum Philostratus pueris nostratibus veluti clanculum iconas quasdam interpretatus sit. Quod

autem λιδειξις opportune vertatur argumentum, vide praeter ceteros Pollucem in fragm. D. lib. . ubi pares facit si Vero a me exempla 'uaeras non a lex icis corrasa, praesto est Lucianus in

ηλικιωτας , ει ι οἰμω Θεους πι γλυφ ν , sed mihi lusum quendam non injucundum videbatur habere non inelegans argumentum apud coaetaneos, s exis arer morum rcunctitarum scalptor οῦ adiunctum hoc ἀπ πω tam cum παιδί is, quam cum adjiciendum . Idipsum habeo ex Daucydide lib. 6. p. 3ς . Eh m ἄλλους μαλλονεικασειν υ τῆς δανάμεως , atri εὐώας, η ἐπὶ π μἰας παρασκε ἡν, apud c teros Graecos potentiae potius , ac divitiarum argumentum videretur , quam adversus hosem avaratus e verum quid te in re tam certa minrorὶ Si m liora iis, quae ego ex Scriptoribus collegi de voce λιδειξις, optes, vide omnium, quot novi, ε lωικ D'Orvillium in Chariton. pag. 3ς .etenim de vocibus ἐπιδῶ πιο, μι ἰξεις Sc ἐπίδευμα- ad quam plures auctores provocat, inter ceteros recitat AElian. V. H. I x. I s. verum hujus historici 4ocus opportunior est lib. 13. cap. II. ubi & Perizon. docta quaedam etiam adnotat: sed exempla sere omnia eo collineant, ut haec vocabula sint eorum, qui virtutis, vel artis specimen edunt, ipso D'Orvillio teste; quare pro notione declamationis nunquam reperire est.

233쪽

sia LIB. II.CAP.RP.V. INFERIORIS AEVI HELLENISMUS .

Hic pro re nata multa admiratione percellor , cur diligentissimae lectionis Mazochius, qui in Reinesiano inscript. syntagm. totus est,& Peri-zonius, ac D'Orvillius, qui triumviri ea de ρητρι multa commentati sunt, non viderint famosum epigramma, quod tot praeclara ingenia torsit, atque adhuc illius sententia ab cidi eode exsperiatur; in quo inter ceteras

σκοτνω τας Voces adnumeratur epidixis , quam etiam Reinesius edicit

esse declam ut onem: adscribam epigraphea, quae illita est pag. 2s8. ut ab consulendi negotio te liberem: Q MAGURIUS. Q. F. FAB. FEROX

LV s. EPIDIXIB. ET . CETAE S. I. II. III. IN GREG UETURI AN VE. ET IUNIORUM. A. Α. DICAVIT. EURAS. VIII ET PERTI C. VNCINOR. XII. N. CCL IX Magnus Reinesius aenigma hoc praegrandem eruditionis vim conreistans, &sexcentis lapidum, atque auctorum te itimoniis fultus, ut licet selicitatem saepe miratos sim, hoc tamen interpretamentum, & medelam tanto viro

invidendam censeam, ita solvit: Q. Μ Vota, sive Magullius Q. FLLIVS e tribu FABIA FEROX LVyra , sive scholas EPIDIXIBVS .ET ZETESE . i. e. exercitio declamationum, & quaestionum GREGII VENTVRIANAE . quae ET IVNIORVM dicebatur, AQUAS i. e. Aponas dicavit HEDRAII, i. e. sedilia VIII. ET PERTICAS IAR XII. numero CCLIX. Itaque brevior sententia sit, Ferocem hune dedissse ex

fundo suo perticas CCLIX. quarum sngulae XII. unciis constabant , σaddidίsse sedilia VIII. Omnasto, quod erat ad aquas Aponi agri Prope

urbem Pataviam, ut grex, me corpus Veturianum , quod Ο juniorum dicebatur, declamationibus , quaesionibus exerceretur. Qua arte, &quanta πολυμαθία verba isthaec muta, Sc informia loquacia reddiderit, ac veluti faber optimus exasciaverit, tumet legas, duodenas enim longiores

paginas implevit; inibique noscere est non unos doctissimos viros, Licetum, Holstentum,&c. Dams, atque Edipum Reinesium. His posthabitis, agam quod instat, an nimirum in hoc lapide Patavino epidiaes snt declamationes , uti vult Reinesius in ima pyg. 26 I. dum

inquit, Sophistarum, oratorumυe ριελέτα , ct declamationes erant ἐπιδώ-εεις, quod fierent eum quadam ostentatione d in cujus vocis vi & indole cum Mazochio conjurat: verum quas Scriptorum auctoritates proseri, vel sublestae sunt , vel meam fulciunt sententiam ς exempli ergo , quae ab Iamblicho recitat verba, aperte pretestant μι δείξεις non esse declamationes , sed specimina & argumenta e ait enim Iamblichus de vita Pythag. init. cap. Ir. hune senem Samium hominum in hanc vitam ingressum comparasse turbae ad nundinas confluenti, in queis ille lucrum,

234쪽

NEAP. DEFENDITUR, ET QUANDIU DURARIT. si

cur pecuniam, hie gloriam edito roboris specimine quaeret, ὀ εενεκα επιδειξοα φ ηκει τῆν ραψω τῆ σι-- inde idipsum luculentiae: dicit, genus hominum ad nundinas πανσγυρεις) accedore , ut contempleu-tur loci naturam, vel artificum meliorum manu elaborata, cur fortitudinis , aut eloquentiae SPECIMINA in his nundinis Uendi solita, M :

'uam non valere declamaturus , Sc declamatio, id quod vides in interpretamento doctissimi Utrici Obrechti, qui Iamblichum Latinum reddidit, probavitque Ludol. Κusterus. Cum hoc Sophista conlpirat Paus

sa tenes in Κulinii ειδώμ, in eodem hoc omnaso curiam suam baben/Elei , his prodeunt, qui vel subitae, vel meditatae orationis cujusvis generis copiam profitemur , vel potius, in cuiusimque orationis generis Decimine se exercent. Quin scias ipsum Reinesium veluti imm

morem eorum, quae paullo ante definiverat, vertisse λίδειξιν, non declamationem , sed incimen , dum recitat locum Himerii apud Photium cod.

gatus specimen edere noluisset. Bina autem reliqua testimonia, quae producit eodem tendunt,& nonnisi vi , atque invitis Musis ad declamati nis notionem detorquet. Itaque, ut ad lapidem Magurianum sermo redeat , si in eo revera scalpta fit vox epidixibus , quarum causa lusum , sive gymnasium , sue ξουλὼ πυον dedicarat Magurius, profecto hunc locum ne dicas declamarionibus addictum, sed dumtaxat, ut juvenes eloquentia instituerentur, ac in eunοχιδίοις λἰγοις, vel συγγράμμαm exercerentur, atque hoc Deciminum genere saepius edito, inde in serum ad causarum negotia celebranda subacti progrederentur; quam sententiam aperte tuentur verba GREGII IvNIOR vM , quae in laei de vides' atque si hoc pacto hanc θην etiam in eo saxo accirias, probatissimae doctissimorum interpretum opinioni acquiesces, licet ab Reinesio, & MMochio, qui pro διαγνώσει declammtionis dejerarunt,& fortasse uni insurrexerunt, discedas. Interea vereor, ne mihi iratissimus sis, quod pro vestiganda dictionis ἐπιδείξεως notione,ci Philostrati verborum luce , veluti declamationem paraverim. Demum g εσεσθε μη ξι θ Me i μἰνον, ἀλλα ερω ν ς, Π μὴ σαως ζραζοιμω , Olearim: vos vero ouimini , non miao approbarmri , verum se quid minus luctilenter replicaverimus , percuntaturi: τῆξω θε vG mi, conversum approbrauri, Sc a vi vocis, atque a mente Sophistae longe abest οῦ reponas attenti , ut centies in Hom. Iliad. τ. v. 8 . idest ἐνείμω συντιθεμενοι, vide hic Barnesium, quis enim unquam somniaverit magi-Tit et stros,

235쪽

si LIB. II CARV. P.V. INFERIORIS AEVI HELLENISMUS

stros, ac sophistas a discipulis, & pueris eorum, quae docent, adsensum exspectare ρ vides jam interpretes vel doctissimos interdum adeo dormitare in Graecis Scriptoribus convertendis, ut rerum, ipsumque naturae Ordinem turbent ac permutent.

Haec satis pro restituenda Graecae fidei Iconum Philostrati prooemii parte Latine aflectissima, licet a doctissimis viris conversa: minores qua dam αξλεινι ri nihil mihi curatae sunt: operae pretium ratus ipse , ut vetustissima monumenta, quae ad summum Ptriae decus malignitatem temporum vicerunt, ad Sophistae mentem exacta circumferantur ; sane nisi patriae amor me fallat, nihil esse potest optabilius ad Neapolitanae umnis magnificentiam, & Graeca civium studia . cultumque commendandum hoc Philostrati vehementi testimonio. Vides Neapolim, uti nunc, ita olim convenarum, atque incolarum multitudine prae ceteris Italiae urbibus frequentissimam : atque vel in suburbiis si s quinque contignationibus su--rbas , & peregrinis, ac cari illimis marmoribus splendescentes , tabulis quaesitissimis a Neapolitanis ipsis forte depictis circumundique appensis ;quas dignas reputarit Philostratus aeternitati scriptis suis commendare, &queis Romae fortasse elegantiores non viderat, utpote ad nostrates potias vivida orationis vi delineandas aggressus. Si has aedificiori im moles, & ornamenta . sui τοῦ τῶQς exstitisse legimus, quae intra moenia opera admiram da non fuisse praedicemus λ jure igitur canit Statius Silv. q. q. v. 89.

suid nunc magnificas speries, cultusque locorum, Templatue, o innumeris Datia intersincta columnis, Et gemmam molem nudi, rectique theatri, Et Capitolinis quinquennia proxima Iu Dis. Quid laudem risus p cyc. Non minora decora reperire est, quam quae in Sophista legimus, si reliqua Neapolitanorum studia Sc rationem vitae advertamus; apud eosdem erant

gmmentissimis aemuli, ut ait Strabo, p. 37 . & iτου moi ex vetere nostr' cippo , Vid. p. s Io. celebrabantur : origine Attici, K κοἰ, & cultissimi eloquii sanctitate attici abant, non vero ut reliquae omnes majoris Graeciae urbes : elegantiorum artium amantissimi , quippe tabulas ουκ ἀπαθῶς conquisiverant plurimorum pictorum . Si plures picturam ramaidis,& id genus artificum, quae Neapoli exstabant etiam in aliis pinac thecis, optes, vide Petronii indicem edit. Burmann. Pro pueris docte instituendis ovi Atheniensium more publicas ea magnificentia, quam in Philo strato legis, aedificarunt, easque forsitan Strabo sinitiis vocat: ac pueri ipsi minime inertes ac desidiosi , verum faceti , elegantes , ingenion , & φι-Mκοοι, licet decennes; ita ut haud vererentur vel exteros Sophistas, quo aliquid docerentur, prehensare importunius : tantaque indolis acie valuisse ac beatitate eos intueor ut ingens Homeri opus jam menti ab ea usque aetatula fixerint: etenim Philostratus ipse Iliados puellulum illum decennem gna-- rissimum

236쪽

NEAP. DEFENDITUR, ET QUANDIU DURARIT. sis

rissimum praedicat, cum ait o ουν, οτι νοεῖs, conferamus , quod nosti: nunc o perditos mores,atoue saeculum iners ac obsoletumi vix sciunt

DaeS, quae impubes olim iam didiceranti neque eos vides inscitissimos vera salie libellos, sed Homerum Scriptorum omnium patrem, ac numen. Haec sane testatissima de urbis nostrae , ac civium institutis posteritati commendavit Philostratus : utinam quis, quot quot Strabo, Statius, Dio Chrvis stomus, Petronius , ceterique veteres Scrietores , & frequentissimi lapIdes decora complectuntur, colligeret, ae oratione collustraret, haud scio, an cum Neapoli quamlibet majoris famae urbem aequiparandam quis diceret. Iam tandem sermonis ordo, a quo haud poenituit me paullulum de- se ille , urget, ut praestem , quo pacto contra Neapolitanorum Hellent smum hoc longissimo Philostrati loco usus sit metochius ὀ πάνυ οῦ eo autem

recidit omnis doctissimi viri ratio , ejusque summa est , Sophistam dixisse

Neapolitanos solummodo originaxione Graecos esse ἰ inde eo quod πολιτε is Romaua donati sunt , graecissasse, atque εκβεβαρεαρωσθα ' eamque fuisse Nea Politanae urbis faciem merio tertio saeculo, ut insitutis , ac Romana lingua imbuti cives in scholis tum grammaticam , tum rhetoricam artem Grae cc erudirentur, uti nune ab Europaeis pro Latiali Iiugua addiscenda feri haec Mazochius p. ioa. de Philostrati sententia. Verum quisque novisse satis est tantum virum non ex animo haec eruditissimo operi illivisse, sed ratione causae , cui favet ; etenim explicatissime oppositum edicit S

phista, cum Neapolitanos Sc A' κους facit, atque περο α δοις Ελλω μους, circa Graeci eloquii βηdium Attice excultos ' Romanae linguae, aut πολιτεἰάς neque meminit , neque potuit meminisse, cum puram putamque Atticam dicendi vim , atque elegantiam in hac urbe expertus

si . Praeterea , si nostri puellaei decennes Maeonium ebibebant felici pectore fontem, ut etiam ait Petronius, qui fieri potuit, ut tam cito duodequinquaginta libros tanti vatis addiscerent, nisi eisdem Hellenismus paternus esset, atque ingenitus λ Quare reor hoc extremum argumentum Marachii ex Philostrato expromptum, & docto commentario oneratum praeceteris imbecillius se prodere adversus Neapolitanum Atticismum ; imo nihil magis appositum pro antiqua urbis hilaritate, vivendique elegantia. I x. Praestitum jam est luculenter dabore haud poenitendo viros, atque, Philostrato teste divite etiam puellos politissima oratione Graece locutos adhuc tertio ab Christo nato saeculo : acerrimi studii mei nunc partes sunt ultra progredi, atque ostendere, adhuc procedentibus tempestatibus, Neapolitani Atticismi leporem, neque Latio oblitum, neque in urbem nostram insulam peregrinitatem, sed multa post saeculorum vertigine antiquam, & vernaculam festivitatem perdurat te; nec nisi sero, posthabitis Homero, & Menandro, ceterisque Graecis, quos Statius συμπολms in epiced. patris enumerat, immissos Granios,& Lucilios,& braccatis, ac tran alpinis gentibus tandem aditum patuisse . Ut autem hunc posteriorem nostrae civitatis Hellenismum tutemur contra Marocnium , qui tunc otmnino

237쪽

mnino denatum vult, imo idipsum summa auctoritate, qua valet, edicit in disserti de Sanct. Episcop. Neap. pametao. Osen una fuit IV.jaeulo nullum Neapoli populum Graeci oris Dise, opus habeo proterre non exigui ponderis monumenta,& praesto mini sunt Graece scripta quaedam marmora, queis vetus tempestas opportune pepercit: quare ea producam, ut vela consulibus, vel in characierum forma, vel ab ἰδιοπισμοῖς aetatem Graecanicam perdiu viguisse quisque colligat necesse sit. Parvum agmen duat elegantissimus cippus,& Neapolitani decoris plenus, in tribus iaciebus scriptus, stem memini pag. 63.& in aedibus Sacerdotum Cruciferorum nomine in Furcellens regione ου πρεποnως servatur.

Prima quidem epigraphe inseripta est in adversa saxi iacie, altam epi-- Dissilirso by Cooste

238쪽

NEAP. DEFENDITUR, ET QUANDIU DURARIT. si

gramma in dextro cippi latere; in finistro scalpta vides T. Flavii Evam this, qui in tot certaminibus vicerat, praemia, coronam scit. & palmae

ramulum :Et cernere est consulum nomina Severi, & Herenniani, qui anno Christi III. ni m. vergente jam ad exitum saeculo altero, floruerunt ; & licet perquiramus lapides tertii, quarti saeculi, quos mox dabo, ex his Fla. Vianis epigraphis aperte eruis extremo secundo saeculo Christi nati Ne polim ἐμ ικωτψlis adhue vixisse , neque parum quid amisisse illius o.

mne genus elefantiae , qua primorum Augustorum aevo circumfluebat: Advertas rogaris plenam characterum munditiem , nam ideo marmo ris fidum exemplar ei sculpendum curavi, praesertim si A elegantiam , in Quo lineola transversaria in angulum flectitur: revisas, quae in Titi Augusti lapide adnotavimus pag. 16. vides etiam I non omissum, sed ubique adscriptum more cultiorum civitatium ; praeterea quanquam isthaec epigrammata operibus haud publicis addicta, quae curate incidebantur, sed ab hominibus non magni nominis consanguineorum memoriae eXarata, δμογρα- τἀπει se habent, licet multis vocibus,& difficilioribus concepta sint. Si sententiam bini epigrammatis pensites, brevem, apertam, gravem lapidum ritu reperies; quare merito Philostratus saeculo tertio Neapolitanorum r δμ λπων demiratus est. Ad haec advertas tot certaminum, & ludentium nomina, imo & vocabula Fratriarum adhuc viguisse; in Castoras, eorumque templum, cujus binae columnae adhucdum stant, religionem; nec non absolutam statuariorum nostratium artem; nam quoad bonam partem signa Dio scurorum, quae epigraphe meminit, propter binas eas columnas adhuc aeterna nostrae aetaus artificum admiratione invisuntur: addas etiam hoc posteriori aevo Augustos celebrasse Neapolitanos , ideo enim scalptum vides Σ ΑΣTA. Verum de hoe praeclarissimo cippo longior sermo cum interpretamento redibit in seq. cap. de Fratriis. Quae

239쪽

si 8 LIB. II. CAP.U. P. U. INFERIORIS SUI HELLENISMUs

inae cum ita se habeant,& tot urbis nostrae species magnificentissimas ludorum, templorum,& linguae sanctitatem altero Christi deficiente, atque haec eadem tertio saeculo exstitisse, judice Philostrato, testatissimum sit; qui fieri poterit, ut citis lime omnia,& casu tam praecipiti iverint pessum quarto saeculo, ut pervuli ὀ πανυ Marochius, nec per gradus ac vices, quae humanarum rerum conditio est, delapsa sint ρ Id unum menti meae haud sedet, cur idem summus vir hunc honestissimum Neapolitanis cippum non meminerit , nam certe scio illum ipsi innotuisse , teste locuplete Carolo Franco Patricio Aquilam , s viro , qui in nostro περιθρυμετυ sero jam omnium votis oratoris erimas agit, nee parem exspectes,) in differt. Delporigine, sto, e territorio delia Citta di Napoli pag. I s. porro negem Marachium, postquam oboluerit binas hasce episraphes nitidas, ac elegantiae plenas, sed sententiae suae adversantissimas, aufugisse, sed dicam virum tot doctissimis operibus edendis implicitum facile oblitum, cujus oblivionis me enitet, fortalse non illevisset doctis chartis suis de Eccl. Neain pag. Ior. Itaque vere hoc videor esse dicturus Strabonem ipsum , si quidem plusculum a ikisset, Neapolim inter illas urbes fuisse numeraturum , quas evasisse barbaras, hoe es ad Romana institura, ct linguam transivisse

conquerebatur I praesertim cum tuo vivo ae vidente jam dilabi Graeca Neapolitanorum insituta carperint, ut ipsemet lib. V. fatetur e sed aliam prorsus Strabonis mentem fuisse luculenter prestiti pag. 4 s. quod etiam ex hoc cippo eruitur, atque ex sequentibus saxis. Hic etiam addere possem pro nostro tertii saeculi Hellenismo acta S. Niconis Neapolitani, quem dicunt Graecum sutile , & a patre Graeconatum , ac matre Christiana , ῆν δε α ες E 'ην , νητρὰς μεν DiTιανῆς, πατής δἐ ED. ς, vid. Bolland. die 23. Mart. haud ignom ex Hebraea sacraque loquendi ratione Oην accipi pro ethnico : attamen nisi sit esset quis ore EM.ροικῶ , dici sane haud quiverat Graecus in notione ethnici:

sicuti nunquam Romanos, ac reliquas Italas gentes, quae Graece non loquebantur, appellatos reperies pro ἐθναοῖς apud Scriptores sacros. Verum pressius acta illhaec mihi pensitanti occurrit Niconem hunc mari. potius Syracusanae Neapolears civem fuisse ; etenim actorum conditorem Chaeromenum Suracusanum vides, ac Niconis, sociorumque mari. συμφοιτητο, condiscipulum : imo si hic athleta invictus noster συαπολίτη ς audii Dset, Chaeromenus certe addidisset Neapolis Campaniae , non autem, ut ipse

larum retione ortus , quae Neapolitanorum Hicitur : Sc nullusdum nescit in quaternas urbes, sive grandes regiones Suracusas distractas fuisse, quarum princeps Neriis cognomento erat, vid. su' 'ag. 4s . Et miror non statim id advertisse doctissimos viros queis pro iis immenl. ac loboriosissimis voluminibus plurimum debet Christianum nomen ' & pro ingenti praconio, quo urit m nostram iidem in prooemio actorum Niconis mactant, gratias reserimus immortales. Interea nos, ne Syracuti, is veluti sacri ἀνδρα -

240쪽

NEAR DEFENDITUR, ET QUANDIU DURARIT. si ρ

πιδιτ ιου teneamur, tantum athletam Niconem sibi reciperari, licet inviti&aegerrimi, sinamus, templum tanto heroe dignum erigant, ejusque patrocinio ac fide fruantur. Iratos haud patiar cives meos , si quem συμιπολ .Lτην diu rati sunt , eos spoliarim ; semper enim actione redhibitionis Syracusanis se obnoxios futuros grave lane & molestum negotium nemo inficiabitur. Ceterum si quis retractarius, atque opinioni doctillimorum Bollandi, sociorumque devotus nostrae Neapolis civem fuisse Niconem pamvelit, pro Hellenismo Neapolitano tertii siculi depugnabit, atque novum monumentum, licet dubii plenum, addere sataget: verum mihi est extra numerum & pretium. X. Alterum saxum habeo ab Capacio νg. s. & ab Reinesio brevi actnotatione illustratum v I. 37. demum MaZochius in Ecel. Neap. p. I M. docta quaedam adjecit: ita quidem nobis servavit Capacius: A-ΚPΕ ΠΕΡΛION. ΠΡΟΚΛΟNΥΠΛTON.ANTI HALON. TΩN. In In NE TEPPETHNAPTEM IΣΙΟΙ. ΦPHTΟΡΕΣ ΑΝΙΟΙ ΒΗΣ . X AΡ I NQuanquam hie lapis incerti admodum saeculi sit, Mazochius, quem pauca latent, aetati Hadriani subdubitans addicite Videtur mihi sane Crep reius iste Proculus sub Hies, inno, a quo Consulares Campaniae insituri fuerunt,) Conse I suffectus, Campaniae Consularis fitisse: qui Con

sulares in Graecis marmoribus, o in libris μυπατοι Iaepe vocantur. in certe, quia nomen administratae provinciae non adscribituν , Campania videtur intestigenda, quae a Consularibus administrabatur . Tanti viri animi mentem quisque dignoscit, nam cum viderit Graecum lapidem qui inferioris saxuli notas praefert, quanto quivit altius, ad Hadriani scilicet sevum, retroegit; ipse enim, ut paucis ante versibus dictum est, vix post Tiberium Neapolitanos in Latinam linguam transivisse edixerat. Et quis credat hunc Creperejum sub ipso Hadriano renuntiatum Campaniae consularem, ni m. statim ac id munus institutum est, non vero tuo sequentibus Augustis p Praeterea credat quivis, non ego hunc Proculum fuiste Campaniae consularem, nam lapis minime illam reticuilles, sicuti tum Graecae, tum Latiares epigraphae provi ciae nomen apponunt, vide vel indices

Gruterianos , Scc. in voce consulares, Sc correctores, si 'c. Seio Marachium,

cujus libros lubentissime volvo, a queis pinguius eruditionis scenus percipio, quam a multis, in diis. de Sanct. Ep. Neap. cultu pag. 292. novam epigraphen proferre , ubi scalptum est corrector sine provinciae nomine, quam interpretatur fuisse Lucaniam, ita se habet: Brettius Praesens

v. c. co . . ector curavit . .

Inde inquit, Ac mihi Cidetur hie Brettius Praesens vir clarissimvs

라틴어 텍스트