장음표시 사용
191쪽
Is et Pars I Cap. 7. De prauia T
que enucleate , velut commune scitum , Barnus Baldus, Marsilius, Tori. Conradus, Capra. Bos
Clarus, Iacob. Nouel. Abbas. Alciatus, Antonau: Burg. Ruynus, Parisius,& Menochius, quos refer Iaudatque Farinacius o. uum. 7o. & 7 I. It; quum Haeresis, animusquet Haereticus non ex in
scitia, aut ignoratione, sed ex pertinacia aberransi obitinateque auctoritatemEcclesiae contemnensi in vulgatis libris a quovis Sapiente cernitur, Au ctorque ipse iis nomen suum & cognomen, unde liquido dignoscitur, indidit, Apostolica sedes it. tum pro comperyo habet Haeretico , eumque iii Haereticorum album haud iniuria mittit. v II. At obstrigillat nescio quis, nodumque in
scirpo quaerens, negat tantundem esse, Aucto rem
aliquem inter Haretisos prima classis NUci quod 1 Sede Apostolica subinde fieri, allata exempla sanὶ extorquent ac Petrum Friderum, Victori
num strigelium, Marcunt Beu Ierum, ac clteros nominatim Haereticos designari, ae renuntiari, quod edi Apostolicae in usu esse minime vincitur. hixe
enim, quum sit quaestio facti, legitime decidi, nisi
Prius reus ipse audiatur, non potest: illa vero, quoniam iuris controuersia est, ac generatim tantum agitatur, nullo vocatu praeuio, aut monitu opus habet.
VIII. Verum nullum est in hae fuga praesi. dium. Nam etsi iuris factique eontrouersia, de quaestio diuidua omnino sit, illo tamen utramque inciari eo tenetur manifeste, quod Haeretici dicanon mium Auctori generatim, std certo etiam de
sngulari,expresseq; appellato impingitur et victor in m Strangeli versio. inquit decretu, in prima cias re- Ponitur. A uctor, nempe Victorinus Stringelus paulo ante nominatus. Praeterea, Petri Mindani de pro-σ ibin &c. liber omnino prohibetur, Auctor inpri- Harericorum classe reponitur. Quid enim sibi
192쪽
iam pernatam, ac propria nomina fuisse denrehensa, ac proinde eosdem Auctores in Haeret ori
rum quoque classem meritiminii adstripto
193쪽
, I s4 pars I. Cap. . De praeuia s
. doctrina puniatur, ablata ei potestate ullo mora G-eendi. De primo autem modo ac ratione Oreb statim pronuntiat, sape uctores conque
ri, quod nec citati, nec auditi condemnentur e hoc enim necessarium esse, quando caussa ageretur contra u-ctores , Ut Reos e secus vero esse, quando agitur filum de bono subditorum procurando . licet inde indirect. uctoris nota aliqua subsequatur. Nam paterfamitias punire non poterit Alium alienum . nec eum corri
pereo potesZ tamen proprios Alios ab eius consuetudine separare, eam. istu prohibere, ne forte scelerati δε ta improbis moribus insciantur. Fatetur tamen illi eo idem doctissimus Cardinalis num. E . aeuia eo
sequenter Auctoris nomen ex libri prohibitione graui ister laeditur, diligentiam maximam adbibendam , vasuod deect defensionis propria , dum Auctor non audiatur, suppleatur diligenti examine, O , si fieri possit.
Vignato quasi procuratore aisquo Auctoris absentis, qui bona fide adducat, qua in defensionem Auctoris allegaripossent: quando scilicet Guctor Catholicus ea. bona alioquin existimationu o quo eam subdit
mox non Didetur pratermittendum, quando error non eu omnino manifestus , ut ab Muctore antea extagatur , ut declaνet sensum sua doctrina . qui sensin si Catholicus appareat poterit iudicum iussu , si necem fuerit, adi in ipse libro , nempe Auctorem nonnis in tali sensu doctrinam illam tradidisse, atque ita eam explicasse. Qua lenitate erga Catholicos Auctores .honae existimationis utendum, iure censet prudentissimus Carlinatis. X. pacto autem Haereticos tractandos idem arbitratur mox sic edisserit : liter cum
Bareticis Ecclesia hostibus agendum e T. quorum ver ha etiam dubia in deteriorem sensum iuxta eorum mentem interpretanda sunt e subdole enim verbis ambiguis utuntur, υt sese simplicioribus mentibus insinuent o aliter vero cum Catholicu, quando di tales sun
194쪽
βη vis erari possit ab ipsis vel dissontanea eorrectis.. v.' qalis interpretatio, qua apposita periculum torum doctrina parum tuta praeaueatur. Vnde
eus non est, sed Haereticus; aut si Catholicus, non est bonae existimationis , eiusque error manifestus est; ex sententia sapientissimi Cardinalis de Lugo, ut ex eius verbis pal1m ac necessarib colligitur, Ion esse locum procuratoris assignationi, neque talem Auctorem interrogandum, audiendum, aut citandum. XII. obseruo II. Haereticorum nomine ab
eodem Cardinali hie haud dubi h eomprehendi
etiam nondum nominatim damnatos, & denuntiatos, quos scilicet tales esse ex manifestis erroribus libro vulgatis fatis certo compertum est, quod perspicue eo reuincitur, quia ibidem, num. - . una cum communi Doctorum placito lancit, ad Censuram Bulla Coena prohibentis libros Haereticorum incurrendam non requiri , ut ij sint condemnati, denuntiati, vel declarati, sed satis esse, si Lectori constet Auctorem esse Haereticum, etsi is nominatim damnatus minime sit. Ex quo euidenter colligitur, huitiis odi Haereticos mini me declaratos, nec denuntiatos , ab Ecclesi 1. quando tales eos esse ex Haereticis ipsorum libris certo agnoscit . ac proptere, talium librorum Iectione , intentato quoque dirarum fulmine, interdicit, grauiter admodum puniri , ut plZnum est. Si igitur Ecclesii testatas libris tantum Haereses satis esse iudicat , ut eos vetet, Auctores quel illorum , quanquam minime denuntiatos tam graui poena , quanta est ita Η aer ticorum classem ipsbs reiicere, assiciat ν haud du-hium , opinor, est, quin Cardinalis de Lugo eas. clem Haereses lassicere quoque putet ut i idem Auctores tanquam Haeretici ab eadem Ecclesia in eo-Iundem
195쪽
Is 6 pars I. Cap. 7. De praeuia in
rundem librorum censura tractentur, ipso rilaue verba etiam, dubia sunt, in doteriorem siti Ihn
iuxta eorum mentem, accipiantur, neque prius ipsi interrogentur, audiantur, aut citentur, tametsi ij isdem neque dum nominatim ante damnati, dc deis clarati simi. XIlI. Obseruo III. Quando Eeclesia Aucto rem aliquem in prima Haereticorum classe reponit, huiusmodi Aiustorem ab illa non sbium oblique , sed directo etiam puniri, ut liquet. Nam quamuis poena sontibus,qub innocentibus,& bono communi consulatur, irrogetur ; id tamen non tollit . quin ijsdem sontibus directe infligatur. Haud secus etiam, quanquam Ecclesia, ut Catho Iicis prospiciat, Haereticorum libros damnat, Auactoresque errorum Ης reticorum primae classi damis natorum scriptorum accenset, hoc tamen certheos minime eximit, quo miniis huiusmodi poena
admodum graui . etsi iustissima , directe multenis
tur, Ut patet. ΑΣ iv. Hi ne in rem meam sic praeualide urgeo. Sedra Apostolica nomen Haeretici ex certis libro is Ium Haereticorum documentis tantummodo, singulis Auctoribus eorum non citatis, nec monitis iure imponit,ut demonstratum est. Igitur priuati quoque Theologi ex ijsilem librorum tesseris aequE exploratis nomen pariter Haeretici talium libro iarum architectis, & conditoribus singillatim multo magis etiam non vocatis, neque interrogatis' possunt tribuere. Consequutionem euinco facillime : quia etsi Apostolica Sedes censuram priuatorum Theologorum hac praerogatiua maxim Esuperat , quod ipsa auctoritate, & iurisdictione praestat, ista autem caret; ideoque illa sententiae 1 se pronuntiatae cunctos obstringit. haec minime, ut sypius indicaui: tamen eadem Apostolica Se- ides multo grauiorem, foedioremque infamiam Λucto in
196쪽
Au ibus ipsis Haereticis,quam priuata Theoloia
inrim censura, inurit, quandoquidem tanta Au- storitate ipsa polIet, haec orbata penit lis est, ut notum est, & iam ant E probatum. Adde, quod ilIa Apostolicae Sedis censura non tantum facti, sed
iuris etiam infamiam , poenam videlicet morte ipsa Leuiorem irrogat; haec Theologorum nonnisi facti,ibnge nempe mitiorem. Ergo quum Se . des Apostolica ex solis libris Haeretieis, infamiam Haeretici criminis, Sc nominis, multo atrociorem Auctoribus eorundem librorum merito conflet;
mu Ito magis priuati Theologi ex solis item Coindicibus Haereticis ignominiam paris quidem delicti, atque appellationis, at Ionge leniorem iis dem Auctoribus inferre possunt: praesertim quum eam non poenae, sed defensionis tantum nomine
X v. Confirmatur I. Quia si libri Haretici
Theologis ad notam Haeretici eorundem fabris architectisque imprimendam satis non essepi; neque Sedi Apostolicae maiorem poenam im 2Ο-nenti sufficerent, ut palam est. Et tamen s-ciunt, ut docet experientia. Ergo multo magis Theologis minorem irrogantitas satis eIunt. Confirmatur II. Quia ut duo testes Iudita ad Reum condemnandum, quum illi nulli exceptioni obnoxii sunt, plane sufficiunt; ita duo quoque
testes omni exceptione maiores ad idem eiusdem Rei crimen exploratum omnino habendum,antequam etiam ab vlIo ludice damnetur, vel citetur, prudenti euique satis sunt,ut eonstat. Ergo Theologi ex solis libris Haereticis nomen Haereti ei, scelus & probrum, certis eorum Auctoribus non m nitis , neque rogatis, Sedis Apostolicae imitatio-Ne, quanquam di ari auctoritate, ut expIanaui. iure optimo possunt affingere.
XVI. Videant igitur, qui priuatim Theolog
197쪽
tum in singulares Haereticos nondum tu ina- tim proscriptos censuram & nomenclatmnena E solis voluminibus diuulgatis expressam impro .
bant, ne ipsummetApostolicae sedis eundem proris lius usum moremque Priscum imprudenter perceIIant , conuellantque, quod certe nemo, nisi i .
. probus valde umluaui tentaverit. ,
Nullam tragulam in Apologetica ab
I. - defunctus proelio haud sanEleui, se bE 4 ni me Iudit opinio, felieiter ; cerno modo
. eb decurrere amicum interpellatorem , ut
,eipub. salutem tutam , si Apologetieacin tuto lconsistant, neger, PertuIbatamque admodum aspene evertam penitus contendat. Quid enim Z si priuato euique, iuridiciali criminis accusatione crinnino praetermista , libellos publicae utilitatis nomine, vel priuatae correctionis gratia, concita- nare, ac foras dare, in quibus graue delictum certo ab homine. puta Titio, commissum variis arga. mentis. imi ici', de coniecturis probare niteretur, quemadmodum Apologeticorum conditoribus selemne fere estiliceret quae rixae, quae contentiones, qua odia, offendicula hinc non pullularent est id forte sesi Haereseos faculo exagitando concessum quis aiat; nem. ius cur idem quoque alijs' etiam flagitiis Istnge taeterrimis quae Reipub. interest, ne dira lues grassetur, Ietegi euerberan- . dis fas sit, caussari,aut tergiversari poterit.Eodem namque exemplo quibuscunqye priuatis integrum ac solutum foret, adornato, ac publicato li-bino Titium adulterata monetae , Paratae necis
198쪽
' Prinei,i, multiplieis sacrilegi L capitalis venefici i,
Me sini lium eriminum valde atrocium Reum agete . quod sicut Ieges omnes sacrae, & profanae ver tant , ita nullus adeo pudorem decoxerit, ut sem-niare non erubescat.
II. Vertim tulgura ista omnia, utpote ex vitro. nulli formidanda, quilibet non inuitus fatebitur. qui vigilanter expendet. I. Sicut Haeretici delationem ad Sacros insitores nullo Rpologetico Tum obtentu unquam omittendam diserte monui; ita neque accusationem apud iudicem e Tundem titulo negligendam, serio me hic denun
III. II. Longh aliam Haereseos esse rationem, quEm caeterorum criminum. Ea quippe crimen exceptum est, ut ex Hostiensi, Specula tore, Angelo, Conrado, Gomezi O, & reliquis Do toribus Farinacius docet: ac proptere, in sacro insitorum foro nomina ipsa testium, ac de- Iatorum, qui Reum perstringerunt, eidem Re
minime aperi utitur, contra ustim planE,&consuetudinem caeterorum omnium tribunalium, Midem Farinacius i88. num. . demonstrata
incirca urarum non est, si certum Haereticum n minatim refellere, edito quoque Apologetico fas est, non autem continuo quemcunq alium etiam facinorosum, tametsi Reipub. valde noxium.
IV. III. Manifestarium quoque discrimen patere, quodHς resis velut cancer serpit,estque animi morbus prae cunctis aliis pellacissimae contagionis, quum ea, quod deli istum immane est, crimen esse inficietur, contraque quod infandum mendacium est, excoctam praedicet veritatem; quo fit, ur maxi-mh omnium siqnos vitiis perniciabili indulgentia ex professo quasi laxet. At reliqui flagitiosi ut cunique perditi, qitanquam aliis prauo exemplo utique iunti nunquam tamen ebim Pudentiae raptu urin a tur,
199쪽
tur, ut peccata immania, quae admittunt Gegent uesse peccata salioqui dc ipsi forent Haeretici atquia
ita fraenum ipsum peccandi, notitiam scilicet, te seramque peccati de medio auferant. Quare delicta Monetari j, Latronis, Sicarii, ac aliorum re-1pectu Haereseos videntur potius lingularia; at ipsa Haeresis, generalis quaedam lues pestifera , quae omnes communitet inficit V. IV. Casum initio expositum ab Apologeticis magno interuallo distare. Haec enim depublicis libris Haereticis, eorumque Auctoribus refutandis agunt; ille de improbis quidem ac scelestis, sed qui suis de flagit ijs in libros nihil reti Ierunt. Haec de eo, qui Catholicam fidem ab Haeretico publicis Codicibus nequissim h oppugnatam defendendam iustissime suscipit; ille de eo, i qui non defensionem ullam , sed accusationem.
tani lim adornat. VI. V. Si casus aequalis componatur, utrumque eadem facultate gaudere. Si enim mores tu .pissimos ae impurissimos blandiloquo stylo de-
'scriptos, typisque editos, Lectoresque ab iis ad libidinem, ad foenus, ad homicidia, ad proditionem, atque ad alia delicta inuitari incitari, solicitari ponamus, quum huiusmodi Codices Rei pubis lnoxiosissimi sint, ut elarum est; liberum utique cuiuis docto , ubi accusationem frustra interpo.
suit, erit, contrariis libris vulgatis illos reiicere. eorumque Auctores, ubi aliae rationes ad graui iasimum Reipub- damnum ex tam flagitiosorum voluminum lectione redundans auertendum non sum cerent, tanquam libidine aliisque vitiis Readatos notare, appellare, vituperare. Neque iatum ab honestate , aut recta ratione deflectereti quod quis frustrao in 'ino suspicaretur . sied rem dium necessarium prorsus foret, sicut viri sapietatissimi plerique Maclita uello , alijsque improbiq
200쪽
Auctc 'libus , nigrum stigma, antequam etiam e . rum monumenta essent prohibita, libere inusse-ν runt, &quae ipsi serunt, delicta iisdem merito impegerunt. VII. QDndo libri aliquem Haeretici nomine insignientes , prius quὶm emittantur, Episcopis, Inquisitoribus. Magistratibus examinandi, pro- bandique ex Sacrorum Conciliorum, ac Pontificiorum decretorum praescripto exhibentur, nullum rixarum, contentionum, incommodorum,
vel offendiculi, nisi larth Pharisaiei, ae proinde ex Christi Domini & Doctorum omnium scito ob bonum commune contemnendi, periculum esse potest, dum illi, quorum est . quid Reipub. Chri-hianae utilitas, vel necessitas postulet , dispicere, sedulo exeubant, atque in speculis toti sunt.
Sacrorum Canonum Sane ionibus Apologetica nequaquam
I. T Rofano legum armamentario exinanito. t iam e sacro tormenta promuntur, quae in libros Apologeticos exonerentur. enim I. in his tam hospes est, quis tam rerum ignarus , qui nesciat, alieni obtrectationem nominis, summorum Pontifieum, Anacleti, Alexandri, de Clementis interdictis quὶ C ex merito,s q. qii C'. Summa ibidem; qu C. homicidiorum. δερα-nit distinct. I. seueria vetari, ipsumque obtrectatorem homicidam appellari rII. Deinde quis non animaduertit in C. qui ambulaν .f. sed O aliud. aliud esse.ex sentenisma Gratiani, crimina deferri Iudici, ut impro- hos, qui secieto admonit . respiscere noIuerunx, H a prouun