장음표시 사용
201쪽
vronuntiat I sententia corrigat; aliud, falsu obiicere . seu veram etiam insultando exprobrare; ilis Iud namque earitatis, hoc impietatis elle ori I. Praeterea quis non legit in C. Sa Saeerdor. 2. do ose. ordinar. ab Eugenio Pontifice Maximo satutum, ut, si Sacerdos quis certi criminis maniis sestum aliqnem norit, eum nominatim, ni iciaria ordine probare postit, minim E arguat, terminatὸ inieut dixit Christin o Vnin vestrum me tra-I V. Demum quis ignorat hisce aliisque similibus decretis permotos Hostiensem, Io. Andream, Cardinalem Butrionem, & alios in es vlt ae s iar. magna suffragiorum conspiratione asseuerarire, per Canonum iussa nefas omnino esse, crimIna, tametsi vera, cuiquam extra iuridietate forum impingere, ac vitio darer quod sanε, si Canonum stitis stetur, esse indubitatum Alexander de Ne uocons82. n.m r. & de iure Pontigeis expediti mum Farinacius quasi. ios num. 146. testificantlir, DO-ctoresque huius sententiae patronos, Us nic W- censere non attinet, ingenti numero porro Sanctiones omnes, Iurisque Consultissimi viri, quid, nisi Apologetica feriunt, quibus commemorata piacula, quae ab illis damnantur, contrahi palam est 3 .
V. Verum hi omnes globi, quantumuis tant 1 excussi vi, culcita nihilominus qu1m mollitum 1 me iam iam excepti, ad irritum mox cadent. Singulorum. age, periculum faciamus. Primus frustra plane est, siquide in obtrectatio alienae existimationis . etsi naturali & diii ino iure, nedum Yontificio vetita sit; tamen, quoties crimen, quoaearpit, est publicum, locum nullum habere po-xest . ut Theolosi omnes arud Lessium lib. M
202쪽
rust Bonaei nam de Contrare. dup. a propos. I. Carrinalem de Lugo Tom. Maa Ius .HO. I 4. sis. s. num 39. & alios passim definiunt, quicquid secus de ipso ameehu, quo quis de aliorum commissis loquitur, sentiendum sit. QiScirca ubi Apologetica publicis tantum flagiat ijs inurunt stigma, obtrectationis culpae obnoxia esse non possunt. Quid quod ubi crimen etiam penitus occultum est, ad graue Reipub. damnum , quod aliter vitari nequit, arcendum fas quoque omnino est sine obtrectationis vitio ilia Iud detegere , imis etiam necesse est , ut iidem
Theologi apud Bona cinam lac. tar. puniat. 8. strum. . Et Cardinalem de Lugo ibid se l. 7. num HO. conissentiunt Proptere quum aduersus libellos Hae-xeticos, quando nomina Auctorum suppressa, a
que ignota sunt, satis emcax remedium aliud non suppetit, quam Apologetico publicato ad auctoritatem illis detrahendam, atque ita ad Haeresim quoque frangendam ea prodere, dc compescere. hoe utique sine dbtrectationia scelere licet, & veiaro etiam opus est. Canones vero supra grum. I. enumerati, de obtrectatione, atque obtrectatore
dumtaxat, qui elancularia delicta vel infamandi libidine vel saltem sine iusta caussa pandit, aperta
loquuntur, meritoque iniustitiae, atque impieta istis ossietum esse pronuntiant. VI. Gratianus autem, qui deinde in aetem eductus est, recte, sanh ac prudenter in C. mi amisbulae,adiud esse crimina deferre ludi ei, ut lata senistenti a perueris corrigat; aliud falsa obiicere; sis
mera etiam insultando exprobrara animaduertit.
Nam etiamsi erimen verum, & publicum sit, id tamen animo vindictae eupido, aut alias iniuriosis cuiquam petulanter insultando in faciem ingere
re, nens sine dubio est. At Apologetica innocentiq.
203쪽
vel Catholi eae religionis propugnandae gratiis r seripta longe , tam prauo affectu, ut supra cap. 4.
a. patefalium est, peregrinantur. . VII. Neque Eugenius Pontifex tertio loco appellatus exposita: fundataque doctrinae refraga - ur, Qtippe non de quocunque Sacerdote, sed de Antistite solum, atque Episcopo, ut ipso e thema te Canonis liquet. sit , inquit, non ut dex,uel homo,sed ut Devi,subditum esse reu eriminis, affirmat integrum illi non esse eiusmodi subditum nominatim arguere. At hie Canon I. ad alios, qui neque Antistites, neque Episcopi sunt. neque vitaturildictione potiuntur, inuita plane Dialectica, di eunctis legibus reclamantibus, quae ab uno singulari casu ad alios valde diuersos transiliendum
VIII. II. Respectu etiam Antistitis, atque Episcopi cum grano salis intelligendus, videlicet non licere Praesidi crimen subditi occultum manifestare, nominatimque illi exprobrare; nisi grauis caussa nimirum boni communisueroeurandi, vel damni ea uendi aliud suadeat, ut Theologi uniuerisse de alterius abdito crimine sine legitima eausis 1 non aperiendo praecipiunt... IX. III. verba ipsius Canonis attenth inspicienda, quae sunt huiusmodi et Si Sacerdos mat, pro
certo aliquem esse reum criminis; velsi confessus erit. O emendare noluerit, nisi iudiciario ordine quu proba -τe psit; non debet eum arguere nominatim, sed sed νerminate .scut dixit Chrom ; unus vesrum me traditurus efI. in verba supra, ita interpreta ista sunt,ut Sacerdos, qui aliquem delicti comperiatum nouit, non eum nominatim arguat, ns iudiei ris ordine probara psit; sed indeterminate, sicus dixit Chrisin &e. perinde, ac si ea clausula, nis i Meiario ordine quis probare positicum sequenti mem-hro, quasi ad Sacerdotem, di non ad reum quoquc
204쪽
perti deret, iungenda fore r. Sed perperam omnino; nam si ita verba traiicerentur, tensum valde perturbatum, ineptumque parerent. -menim eo in Canone de occulto crimine subditi agatur.
vi indicaui,& ipsis Everbis satis dilucet; ite ille necessarib explanandus esiet: QtΨndo Praesul subditi occultum crimen nouit, si non habet duos te iastes, quorum fide illud in Iudicio probare queat, non debet eum publice ac nominatim arguere. Occulte namque ac priuatim posse Anti 1titem. imo etiam debere abditum subditi peccatu, quod explorato nouit, nominatim reprehendere, ex ipso Euangelio perspectum est , & tanquam certum Theologi omnes sanciunt. re ex adultero huiusmodi sensu essicitur, etiamsi crimen occultum sit, quando Praesuli duo testes ad id in iudieio reuincendum praesto sunt, posse subditum publieEab illo extra iudicium quoque eiusdem occulti eriminis semper argui; quod tamen ita generatim acceptum falsum omnino est. Quum enim adhuc idem crimen, quanquam Praeses duobus testibus illud probare potest , occultum sit, ut Canon ipse haud obscure ponit, equidem nefas ei est id extra iudicium publice redarguendo prodere, nisi grauis aliqua caussa ei prae manibus sit, ut constat. Ne igitur tam peruersus sensus inde elietatur, spe ctant illa verba et iudiciario ordine quu probare pint, necessarib ad Reum quoque atque ad meminhrum praecedens, gignuntque hane commodisiis inam, planissimamque sententiam: Sacerdos,qui aliquem criminis Reum certo comperit, seu quia aliquis se reum esse, ei tanquam Patri extra forum arcanae, & sacrae confessionis ultro fassus est, seu quia res aliunde illi innotuit, ubi subditus in scelere ita erit pertinax, ut, nisi cernat hoc non ita lat Ere, ut aliquis iudiciario ordina idem probars
non possit, nullam emendationis spem pollicea-H s in s
205쪽
tur. iunc solum nempe bonam ad frugem reditu- itus , quum in iudicio illud probari posse sibi persuaserit : donec crimen ipsi tanqua in patri constitati , manet abditum, haud debet istud publichac nominatim carpere Vnde patet Canonem de pio posita Apologeticorum quae mone, an possis quis alterum omisi a iudiciali contentione,edito. que libro exagitare, nihil prorsus innuere. X. Venio iam ad Sacrorum interpretea Cano num postrema in acie locatos, qui vera crimina extra iudicium alicui exprobrare nefas esse aientes , explicatae doctrinae nihil officiunt. Aliud enim est, absentis crimen verum narrare simplici. iter, atque urgere, aliud praesenti scelus insultandi consilio exprobrare. Primum, quando crimen vulgatum est, prauusque animus facessit, ex honestorine, ut quum Parens filiis, quo sibi ea ueant, illud
refert, atque execratur, ex omnium Theologorum
sententia licet. Alterum minime, quia exprobratio atque insuliatio iniuriosum animum sonat. circa illud Interpretum placitum non quem cunque alterius de crimine sermonem, sed eum ltantum, qui occulta crimina sine necessitate retegit , vel certE quae uini publica animo infultante, i hoc est iniuriae architecto exprobrat, ac proinde Beiniuriam facit, complectitur. Propterea Farinacius
communem Doctorum sententiam ros nΜm 24 ν. testatus cita cum eis apposite philosophatur. Demis retanonico iniurians ranetur indistincte, etiam quod verum dixerit, extra iudicialiter tamen, illud quod dicit, Reipub. intersit sciri. Et Boe cyusa extraiudiciali. rer informando videtur habere iniuriandi intentionem, qua facit aliquem iniuriarum poena tenera. Subditque
ide in Farinacius una cum ignatio Lopez, id esse desare Ponti ia expediti mum. Quibus plane scitis atque Doctoribus ego quoque lubens a tantior. At Isi omnes, Apolosetica, quae ab omni verbor uim in-
206쪽
.' auri4 , iniuriaeque faciendae consito iam eap. 4. E.
t. di s. vindicaui, nihil prorsum attingunt, ut patet. i. XI. Addo insuper eundem Farinacium, quan αὶ tumuis allatam modo doctrinam de iure Pontii iae expediti mam pronuntiarit , Paulo post tamenii num. 1si. hoc pacto sapienter excipere: Si iniuria , fuerit proiata cum caussa, O sine animo iniuriandi.
tune veritatem me ars prout dixi in octaua opinione., nii.13i. ubi palam docet, quod supra nis. 246.vt moisi do retuli,ex eommuni Doctorum placito asseuerai. uerat,tum rescindi, irritumque esse; quum animusi iniuriae irrogandae abest; di vera piacula ex iusta l. caussa velut legitimae defensionis obiectantur. ii quemadmodum Apologeticis Blemne esse toties, iam denuntiaui. md eo etia illustrius clarescit.
ο quo idem Farinacius eo nil.2s i. iniuriam cum causis sa,& sine animo faciendae enuntiata, non forma a Iem veramque iniuriam, sed materialem tantumi. ae plane inanem intelligit, alioquin seeum ipset. Pugnaret, atque id, quod num. 2 6. constituerat. i. turpiter vel pueriliter expungeret. Eodem enima modo cap. s. 3.ostendi,verba aspera,& alias iniuisu tiosa quum iuste sanoque consilio usurpantur, inis auriosa amplitis non esse. Iam Farinacio, bc eateise His Doctoribus illo nis .2sI arbitris,quecunque verins ba acria ac mordacia sontem maxim Curunt, quan
. do sine animo inferendae iniuriae, de eum caussa.. vere proferuntur, etiam extra subsellia iudiei . t quamuis eiusmodi sint,ut si absque caussa,vel eum' iniuriae irrogandi consilio proferrentur, iniuriam utique facerent, ab omni iniuriarum labe sunt Omnino pura. -mobrem haec eadem verba cum caussa, ac sine animo faciendae iniuriae, si in librum
referantur, atque ad innocentiae, vel Catholicae fidei necessarium patrocinium typis vulgentur, culpari iure non poterunt': squidem verba ius enuntiata , eo dumtaxat, quod scribantur,
207쪽
atque edantur, iniusta, aut iniuriosa minime re duntur, nisi aliqua mala circumstantia, vel deprauati affectus, vel alicuius interdicti . vel improbae eaussae, vel alia similis accedat, quae in legitima Apologetica nequaquam cadit, ac proinde hae cunctis quoque Doctoribus plaudentibus elucu- brari, atque in lucem emitti possunt.
Apologetica neque in PijsPontificis Maximi diploma, neque in Regulas Indicis quicquam
delinquere ΦI. CAcrorum arce Canonum depulsus Aduersa. Pij v. Sanctionem,quae nouo in Bulla-Hrio Tom. r. fol. 33s. exarata est, atque ex ordine inter eiusdem Pij Diplomata, cxcvia. numeIatur, in Apologeticos libros magno niis eiaculatur.
Nam in Q Sanctione Pontificum ille Maximus, atque Sanctissimus, ut obuiam iret, frat numque inij ceret odi js, Simultatibus, Iurgijs, Seditionibus . Rixis, atque Homicidijs, quae graui anima, rum periculo, perniciosoque Reipub.exemplo atque offendiculo, ut illic in Prremio. & β. pracedenti. num. I. disert E praefatur, grassari solenti poenis acerbissimis propositis, quamcunque libellorum
famosorum, seu quarum uis Scripturarum, quae conuicia, iniurias, vel tamae, honorisve alicuius probra continent, compositionem praecish vetat, ij idem poenis teneri vult, qui de alio fuerint obloea ri, aliculini, fama ac honori vera etiam exprobrandavit rarint sunt verba ipsiusmet Diplomatis.
Praeterquὶm quod eodem illo g. I. denuntiat, idipium alitis plerisque aeris legibus fuisse cautunn
208쪽
atque ad marginem ibi lex unica C defamosis tibest .
alij que Canones e Decreto Gratiani laudantur. Qua etiam de Sanctione Farinacius Io . dcnum 244. meminit, eiusque beneficio controuersiam omnem penitiis sublatam esse te-
statur Quia in autem Apologetica proximi famam gruuissime omnino seu calumnias , seu Haereses ei exprobrando laedant, haud dubium , haec ab eo Diplomate damnari. II. Sed auertat Deus infaustum omen, Pius V. legitimis Apologeticis aqua, atque igni interdixit Z Non patiar ijs tam insignem, compertamque, inimiam fieri. Aio planissime, haec extra letum omnem illius Pontificiae Sanctionis posita esseta. . I Quia Pius Pontifex eo Diplomate non sane qua-
νumuis Scripturarum, qua conuicia, iniurias. vel fama, honorisve alicuiusprobra continent, compositionem
vetat, ut obiectum est. sed certarum dumtaxat ecfingularium , quas nominatim exprimit , fabrica tionem , ut ex verbis ipsis Sanctionis apertum est,
quae, hic omissis breuitatis gratia iis , quae ad rem
non pertinent, neque 1ensum ullo modo variant, sic habent, g. 2. Statuimus dic. Πς quiS audeat, nec . praesumat libellos famosos.. nec literaε monitorum vulgo appellata4. Lerreri d' auus . continentes eonuleia, iniuriM,velfama, di honoris alicuius lasonem,nec ali inquam Scripturam, in qua defamosis successibus dissa
Fatur, vel ea, qua coram nobu, vel alys ad υniuersalis Ecelesta Statuo regimen depuratis secreto tractant rarevelentur, componere, dictare, scriberri Vbi palam
eii, a Pio V non omni, vel cuiuis Scripturae, sed peculiari tantum . in qua de futuru Decessibu/ dissers vel secreto acta cum Pontifice, eius de administris deteguntur, stigma inuri. Nunc quaero ex te. Vel tu Scripturam quamlibet, alienae famae ob
trectantem, quam a Diplomate Pij perstrictam ais,a libellis famosis, quos ibidem percellit,distiqu
209쪽
tuis. Si non distinguis, fateor, eam omnem Setiis pluram , quae famoso libello reapse eadem est . E Pontifice omnem libellum famosum diras ibi
deuouente Omnino verari. Sin autem distinguis; tunc exploratum est, ab eo, non quamlibet scripturam, quae alienam laedit famam, sed illam dumis taxat , in qua defuturis successibus di eritur, vel secreto acta cum Pontifice &c manifestant titi, prohiberi ; multoque minus per illam clausulana, Nee li-
, teras monitorum vulgo appellat aettere d' auus, Oun-nibus Scripturis proximi existimationem obterentibus diem dici, poenamque irrogari ; siquidem hae quoq; literae peculiares quaedam ac certae Scripturae sunt. Quis autem nescit, minimE integrum esse, ex singulari interdicto aliquot Scripturarum. interdictionem generalem omni u colligere; praesertim quum in odiosa materia, in qua leges, pinis nasque esse restringendas vulgato Iurisperitorum effato vel tonsbribus constat, versemur
III. II. Si Pontis cit illius Diplomatis poenis tenentur ii quoque, qui de aliquo fuerint oblocuti.
alicuius, fama ae honori vera eiiam exprobrando deis Traxerint . ut principio num. I. existimatum patet ἔineluctabili consequutione fit; ut omnis plane honoris famaeue alienae obtrectatio, etiamsi non scripto, sed verbis solis efferatur, ac vera exprobret, non tantum flagitium sit, naturali, ac diuina lege, quae proximi famam honoremue laedi prohibet. vetitum, de quo nemo dubitat; sed cunctis etiam poenis, quas Pius V. in ea Sanctione imponit, urgeatur, quod sicut falsum omnino est, ita apud
Theologos omnes, fac rorumque Interpretes Ca- nonum prorsus inauditum, atque a mente & ver
his sapientissimi Pontificis alienissimum. Nam Diia plomatis genuina periodus haec est. mibiu paenis
etiam eos ligari volumm,qui huiusemodi libesis, literis. μι Arieturu da abruo oblocuti fuerint alicuius fam4.
210쪽
o Amori, vera etiam expronando detraxerint, ae eas, qua coram nobu, vel alijs, ut supra,seereto tractantur. reuelauerint. Ex hoc equidem animiti deprehenditur prauus iniuriandi, eis nocendi.atque ide. eos ea dom poena teneri conuenit. unde perspicuum est, huiusmodi clausilla idem plane, quod antea illo g. a. detretum fuerat, repeti, ut i js e vocibus, vela lys. ut supνά. di lucet, atque hic hoc dumtaxat a dijci, ut etiamsi vera crimina exprobrentur, constitutae poenae nihilominus non effugiantur. Neque vero hic Pontifex quamcunque obtrectationem poenis multatam vult, sed eam tantum quae libellis, aut Script xis circumfertur. At talem obtrectatione libellis, scripturi sue addictam, ad omnem aliam obtrectationeto,etiam verborum tenus, porrigere, neq; per
se ita Dialectices. neq; per Iurisconsultoru responsa fas est. vi vero etiam porrigeretur, nihil certe adhuc ipsa Apologetica, quae minime obtrectant, sed obtrectationes diluunt, infestaret, ut notum est. IV. II L Pontifex prudentissimus illi e famosos tantum libellos, dc litervi monitorum, vulgo let tere d'auuis appellatas, quae convicia &c. continent,
nec non Scripturas defuturis successibus die. siue vera, siue falsa exprobrent, prohibet, ut paret; de alijs autem Scripturis nullam prorsus facit ineuistionem. At Apologetica neque m nt libelli famosi, ut probatum est cap. 4. neque litrea monιtorum, quae nihil docent, sed ad opprobrandum tantum modo adornantur, qualia Apologetica non sunt. neque Scripturae de futuris successibus, ut manife- sum est; neq; secreto acta cum Pontifice evulgant, ut pariter tellatum est. Igitur in confessis est, eam Pij v. Sanctionem Apologeticis non repugnare.
V. I V. Q Minuis darem Diploma Pij v. cuicumque Scriptarae conuiciis scatenti Christiana Re-Pub. interdicere,quod tamen minimh do, falsumq; ad esse iam vici; adhuc tamen non omnes huiusmodi