장음표시 사용
211쪽
modi Scripturas prohiberet, sed eas tantum , quae famam honoremue proximi iniuste laedunt , ac Proinde oc ipsae quoque iniustae sunt, non autem reliquas , quae eandem famam atque honorem iuste sugillant, adeoque iustae ipsae etiam sunt. indprofecto suadetur i. ex praefatione ipsiusmet Diplomatis, in qua Pontifex eiusmodi Sanctionem ad io iurias, scripto praecipue inferri solitas, de me
dio tollendas a te edi significat. it. 7ue, in-- iracundia , se perturbatio immanis potissim.m
ex inivryi verbo, vel scriptis, velfacto iliatu nascatur. Et paulo post : mi considerantes, quod in dies crescente malitia , quamplures erc. non erubescinni varytmodo nonnullos 'Principes, Tralatos dcc. vardis iniis-r,s, ct conuicse incere, eorums fama Ohonori deinrrahere, dcc. adeo ut plerumque odia, inimicitia. δε- ditiones ,rixa er homicidia oriantur. Qtam igitur .
Pius V.solas eas scripturas, quae iniurias irrogant, designet,atq; execretur; Apologetica sane, quae iniurijs vacua sunt, damnare ibi no potest. I l. Si Pontifex illic quamcunq; scripturam conuicijs etiam materiatis tantum perspersam quoque vetuisset, N. pleraque etiam sanctorum Patrum volumina, de ipsas sacrosanctas literas, de eas quoque Catholicae fidei Vindicias, quae in Haereticos ab Ecclesia nominatim ac singillatim damnatos foras datae sunt, quibus omnibus eiusmodi materialia conuicia inesse supra cap. . f. 3. ostensum est, ineuitabili necessitatis nexu prohibuisset, quod non mi nus insanum, quam fallum est, ac proinde dicta nefas. incirca statuendum necessarib est, iniurias de conuicia formalia dumtaxat quae ab animo
deprauato fluant, necesse est, ac propterea expresse iubdit idem Pontifex : Ex hoe equidem animus d prehenditur prauud iniuriandi se nocendi in ab eodem Pontifice vetari. At iniuriae formales & conuicia
ab Apologeticis, quae ex iustissima caussa , seu in-
212쪽
nocentiae tuendae, seu Catholicae religionis propugnandae elaborantur, omnino exulant, ut eo F. I. demonstratum est. Igitur ab illo Pontificio interdicto eadem Apologetica toto coelo distare planum est.
V l. Sed contra adhue Regulae Indicis librorum
prohibitorum rit. de eorrect. Iibrorum I. 2. vers. Item
aperte praecipitur, ut quae in perniciem, autp-udiciumfama. er existimationis aliorum iactantur, rep.
dientur. Uerum neque haec e Regulis illius Indicis excussa phalarica, Apologeticis pertimescenda est. quandoquidem eae iniurias, contumelias , & conuicia formalia dumtaxat. non autem materialia tantum; nec non iniustam istum famae proximi violationem, non vero iustam expungi iubent qalioqui & complures veterum Patrum Codices, defacrarum oracula scripturarum, dc plurimos libros , qui in Lutherum, Caluinum, Arium, & similes Haereticos nominatim iam ab Ecclesia proscriptos, a Catholicis Doctoribus emissi sunt, in quibus eiusmodi conuieta & iniuriae materiales extant quidem, ted iustissime, ut toties memora inui, vibratae, necessario culparent, improbarentque, ut Paulo ante etiam redarguebam, quod minimὸ ferendum est. VII. Dcnique Farinacius supra num. I. obductus, & Pii V. Diplomate controuersiam omnem sublatam esse aiens, nihil penitus Apologetico rum luminibus obstruit, siquidem de famosorum libellorum dumtaxat quaestione, non autem de
aliorum librorum, vel Scripturarum contentione manifesto disserit. Non immerito, inquit, nn mers illo 244. Ios. ista controuersia fuit sublata per illum Sanctissimum Pontisicem Pium V in eius consti- νμtione CL v. in qua cauetur poenam libelli famosi is cum habere, etiam quod in eo vera fuerint expressa.
213쪽
Exemplum a Iureconsulto petitum Apologetica non oppugnat, sed
propugna isti tandem Apologetiea ab aequalis
iuris ariete. quo iurisconsultus vn cum Theologo gaudet, vehementer pulsantur. Nam si priuato Theologo fas est. retici notam, nomenque alleui,tametsi abEcelesa non expresshdamnato,singillatim imponere,quidni etiam cui- quo priuato Iurisperito liceat . certum hominem.
Put Tirium. quem planὲ λntem esse sibi su opinione persuadet,adornato libro, in quo patrati ab usto sceleris, v. g latroeinii indicia & probationes Tecenset, conm atque, Reum publieὶ agere , agyroseriberer Id rero tam abisnum, atque in bene instituta Repub.omnino intolerandum quis amismare ausit II. Versim ego huiusinodi Iurisconsultum non
reformido Aduersarium, sed meae patronum caun is, ut mox docebo, laetus exeipio. Quid enim Nitro in primis Haereseos crimen, quorTheologi in Apologetieis persequuntur, esse delictum exceptum , atque inter φxcepta disparis quoque rationis, ut supa in vindieνι mei eap.7.n taui, eui proinde reliqua flagitia undique componi nequaquam possunt. Illud nune quaero, an Titii latrocinium certis exploratum sit, an verb in- aerib si incerib, constat iam, quanquam id eum Haeresi etiam esset coniunctum, nullo priuato, imo neque Iudiee ipsis Titium eiusdem noxiae Reum iure peragi ae damnari posse. Sin certo ruaero rursum, an latroeinium occultum. vel pulicum si si occultum , nemo potest illud c i-
214쪽
quam detegere, nisi iusta ad retegendum causis 1
moueatur, ut communis doctrina Theologorum
Iancit. Sin publiciim; potest quilibet id liberE. quemadmodum solent Historici, non solum com
. P rique conditione librum 1 Titio Iuce donatum statuat,in quo is populos ad rebellionem solicitet,criminaque infanda in Regem
tuum, ac migistratus evomat :. tum enimuero cui-
'ά . 3 , qui accusationem eiusdem Titii
vel frustra fuisse,vel auertendo malo imparem cer mi, fas esse aio, alio libro tempestiuἡ edito, illum Titis Codicem refellere, eundemque Titium, au. te quam etiam 1 Iudice Iata siententia damnetur. rebelIem appellare, ae reuincere. Quod si praester. ossicio fidelissimi subditi defunctus merito existimabitur, laudemque ac pretinia suum apud Regemae magistratus promeritus iure censebitur, ut iuris utriusque Interpretes ultro concedent, neque
vIlus eorum inficias ire audebit. Ergo pari quoque laude ae praemio 1 summo remifice, & aliis Ecclesiae Praesidibus assiciendi sunt, qui quoscun- 'que Haereticos Haereticis libellis for,s datis ad defectionem a CathoItea fide Christi gregem adhortantes impellentesque, nec non conti iciis & contumeliis praecipua caeri Senatus capitae saepe proscindentes, iustis vindiciis compescunt, Haeretico que, quos iam Inquisitoribus detulerunt ,' ne que ullis aliis remediis adhibitis pestem eorum extingui posse animaduerterunt, aperte nuncupant,reuincunt,& diuulgant. I v. At si ita res est, inquies,& Concionatori quoque, cuius munus, & partes sunt, flagitiosos 'reprehendere, increpare, corrigere, integrum erit '
probum homidem ipso de suggesto in templo
215쪽
nominatim designare , intentoque digito com monstrare, quod tamen inconcellum esse, ac plane nefas explicare docet Alexander de Nevo Onsai. ubi quendam diuini verbi praeconem , qui certunt Sacerdotem adulteri j. & sacrilegi j in ipsa mei sacI a concione publice arguerat , etsi non perspicuis omnino verbis, sed inuolutis ac tectis illum delinea uerat, veraque euisdem scelera perstrinxerat, di animo quidem & consilio, ut aiebat, probo . hominis icilicet perditi bonam ad frugem reuocandi; nihilominus dc iniuriarum: istione, de damnorum, quae prae famae iactura idem sacerdos
fecerat , Ielarciei,dorum obligatione teneri conis tendit.
V. Verum neque id exemplum Iegitimis Apo- Iogeticis nocet. I. Quia dispar longh ratio Haeresis est, ut paulo ante innui. II. Quia tam imprudentis correetionis expressae nulla plerumque utilitas , vel necessitas, sed certa potilis, dc grauis offensio. Secus vero est de Apologeticis, quae publi-
eos alterius libros Haereticos iugulant. Concio nator non pugnat in ullum, qui libro a nefarios in lucem emiserit, Auctores vero Apologeticorum maxime. dii quis nebulo, Titius v g. Haeresim publice nundinaretur, ac praedicaret, profectbquic linque Concio nator. qui eum valide retunderet , Haereticumque enucleath appellaret . ac velut pestem taeterrimam fugiendum totis viribus persuadere niteretur, facinus valde egregium, opusque sanctissimum faceret, quod nemo iure improbare potest. Alexander autem de Nevo, illo cons. 8a. de casu long E diuerso cuiusdam Concio natoris disputat, qui etsi probum corrigendi consilium praetexebat, reapse tamen, ut illic planὸ vincit, ex odio atque inimicitia, occulta crimina illi Saeerdoti suo ni et capitali hosti, non vlla probabili eaussa permotus, sed eius infamandi tantum 1 t,
216쪽
exprobrauerat. Idcirco ibi num s. sitae opinionis firmamenta afferens idem Doctor, eam Concio natoris publicam reprehensionem violatae alienae famae ream, ac proinde clancularii
necessario enuntiatricem elare pronuntiat. Mox vero addit: verum dicit e legitima eaussa, ct quia monetur malo dis. Et paulo post : tauod non licet alicui detrahere dicendo verum. quando nulla p=obabilis caussa ad hoe impellit o Denique: Etuta nomeonsat, quod verum dixerit. At enim Apologetica
de iis plerumque, qui flagitiosis libris excussis, aut Haereseos, aut calumniarum iam infamati sunt. differunt, atque ex iustissima de grauissima causs*necessariae defensionis qua innocentiae, qua Catholicae fidei, sine ulla deprauati animi assectione,
ut toties aduerti, conflantur. Atque adeo horum factum ab eo illius Concionatoris, toto coelo diuersiam,
His ita expeditis, eo ronidem quaestioni ab aliis praetermissae non minas operosae, quam spissae hic tandem aliquando laetus im2ono.
217쪽
I 8 pars II. Cap. i. Defraudibis
Hu de Hars, atque Haretieo pro Lydi huisu neces situdine generatim hactenus enucleatu, nuneo profani hominu insana doctrinά . rauseru.qua multiplisam illivi Haresis palam faesunt, a . quirendum . ac prim. xempestiue . accurate,
CAP. Ι. Quanti Christianae Reipublicae interistit, Gasparis Scioppij artes, ac
x Oeeultis . de elaneulariis Haeretieis, de quibus pari. i. num. 2. sermo mihi fuit, duas ego classeν secerno,in quarum prima eos numero, qui suas Haerireses ita defodiunt, abduntque, ut earum vestigium extrinsecus nullum omnino relisquant, vel nonnisi paucissimos conscios habeant, de quibus nihil mihi hoc loco dicendum. In altera illos censeo, qui . etsi in recessu ac lateishris degant, nihilominiis suae amentiae alios Parinticipare fraudulenter student, paulatimque suae graveolentis nidore doctrinae Catholicorum PIurimos inodorant; quorum de grege turbulentus quidam Grammaticus est, intrinsemis lupus PIarapax, extrinsecus vero Proteus religitinis, mi-rὸ versicolor, qui quum ex Haereiscorum patriis sabulis quendam utcunque se emersisset, ita ira Catholicam Rempub. ouis corio quoquo modo usumtectus, non tam nouua ho*es , quam noctua
218쪽
cetis hostis, irrepsit. ut eam qu pestilentibus Iubellis, qui, multipliei consternatione, qu flagitiosis moribus inficere, agitare, affigere, ac veXaret in praesens quoque non delinat.
I I. Simili prope dolo oli in Philippus quoque
Melanchthon, nefariae auspex Sectae, ut Catholiacam religionem labefactaret, nostram Societatem Iesu circumueniendam sibi euertendamque existimauit. Nam suo E famulitio versuti hominem ingenis. qui nostri ordinia res ae mores e Ploret , nonnullosque ex eo socios, si quo astu, vel arte tantum consequi possit, ad suum execrandum dogma traducat, Romam submittit. Hic emissarius ille ac sycophanta, religionis specie in-sgniter ementita , nostram in familiam per compositam ludificationem belle se penetrat. tiro numque in album relatus, mox sacrae recentisquzmilitiae. quanquam simulath dumtaxat cultae, partes omnes strenue obire, animi Iabes in hebdomade saepius expiare, diuinum epulum frequenter libare, suum in corpus voluntariis flagris identidem saeuire, externa pietatis ossicia ad unguem
implere , totum denique sese ad disciplinae praescriptum, nutumque moderatorum fingere. v rum haud ita multo post, ut ut inuolucris ac tene bris sese obruere annixus fuerat, quum imprudenti quinque supra viginti perniciabiles opiniones
Catholicis scitis abhorrentes excidissent, ad Cardinalem Io. Petrum Caramam. Haereticae prauitatis Summum Quaesitorem confesti in delatus, caussa diligenter cognita . ad probrosa triremium tran-ctra perpetuum inopinato damnatur. III. Pari ferme exemplo versipellis quidam Praestigiator, quum Lutheri Haeresim maternis ab uberibus suxisset, diuque inter Haereticos educatus, una cum reliquis orthodoxae fidei ianua com-Plures annos deerrasset, oborta tandein luce, saniora
219쪽
ni ora inire consilia, veterumque flagitiorum euis bilibus quomodocunque e X cedere visus est. Romam continuo aduolat, Epistolam de sua ad Catholicos migratione thribit, Christianorum Aulas Principum sedulo lustrat, Italiam Hi saniamque diuersor Germanus peragrat, vari js offici js atque offuciis multam sibi apud summates auctoritatem conciliare omnibus unguiculis, ut dicitur, contendit. Romanae verbiam aggregatus EccIesiae, modesth aliquandiu se habere, boni viri mores prae se ferre, pietatis studium non mediocre ostendere , Catholici personam viri egregi E induere, de Haereticis quoque ab errore euellendis agere, quin etiam de omni planὶ ordinum genergresarmando complura documenta suggerere. IV. At quia Iupus pilum facile, mentem aegrcmutat, ut est in prouerbio; vir inquieti spiritus. ad ingenium pedetentim regrediens . Christianae Iaruam fidei siue dolos E sumptam, siue diu quocunque modo gestam sensim sine sensu posuit, donec temporis lapsu eb demum euasit insaniae, ut qui mitis Christi ouis credebatur multisprursum Iupum, qualisacccsserat, sed multo insaniorem. perfidia non obscuris pellucente argumentis, sese
prodiderit. Nam quum sacram profanamq; Remis pn b. homo ventosus, Iupraque humanae superbiae mensuram tumens, nutu suo atque arbitrio . hoc est, metis sui capitis ludibriis. neque Summo Pontifice, neque ab EccIesiasticis Praesulibus, neque a Catholicis Principibus . neque a caeteris Christiani coetus Optimatibus administrari cerneret; ingentium munerum aeruscandorum spe frustratus, impotenter excanduit. suaque monita& eommoda posthaberi fremens, in apertam eruispit vecordiam ς cunctaque pene Reipub. munia atque honestates arroganter despicere aggressius. ratam summa capita allatrare, in Principes, in Regess
220쪽
ges an Caesares,in Antistites, in Episcopos, in Caν-dinales. in ipsum quoque Pontificem Marciurum virulentos sitos dentes adigere, Sacerdotes, Cleriincos, Religiosos tum lingua. tum calamo dedecorare, virorum integerrimorum famam discerpere, Religiosas familias antea concordes sceleste inter se committere Omnia denique Ecclesiae Iuminaria famosis libellis calumniarum mendaciorumque congerie stipatis, forasque datis foede polluere. V. Neque hoc satis. Supremi iura Pontificatus, Haereticorum voluntarius patronus, temerat,
auctoritatem irridet, decreta expIodit. Quin Ecclesiae quoque suffragia diuinitus adminiculata. Erroris insimulat, sacrosanctas literas, Generalia Concilia, Doctorum Catholicorum libros nequiter mutilat, peruerse explicat, improbὸ distorinquet, in scelerum tutelam seruitiumque abducit: contra vero damnatos ab Eeclesia Codices Iaudat, retinet, legit, disseminat, e tenebris editionuiterat 1 extrahit, lucique restituit. Quid amplius et oties approbatum Sede Apostolici ordinem irreligiose improbat, viros sanctos solemni eo secratione corio iam pridem assertos, de coelo sacrilega impietate deturbat. Q tribus facinoribus tam nefariis praetere veteratoriam, & plus quam Pharisti eam Dpocris , ut vocant, ad reliqua crimina fallaci sanctimoniae colore pingenda, eoque ad venenum Christianorum animis propinandum instillandumque, illecebrosius concinnatam ad-inngit. Quid quod ipsam et in Italia subdolus
' Nomiis diuersans, nouas subinde Satyras ac Loedorias, tanquam sulphurata perniciosae doctrinae, ac veluti insaniae malleolos fabricat, perque congerrones sitos in transalpinis Haereticorum regionibus clanculum, ac sine facultate, nisi forte eu-Iundem Haereticorum . publicandos curat 3 Ne quo hisce altibus, quasi adhuc minus, quam vellet, D.