장음표시 사용
21쪽
ro DE IURE, ET LEGUM DISCIPLINA ,, a. a. qu. 7 a. art. 3. in his, quae contra nos fiunt, sunt se in praeparatione animi habenda, sicut Augustinus in lib. r. is De Sermone Domini in monte exponit illud praeceptum D mini: Si quis percusserit te in unam maxillam, praebe ei ctes aliam a ut scilicet homo sit paratus facere, si opus fuerit. ω Non tamen hoc semper tenetur facere actu et quia nec
si ipse Dominus hoc fecit ; sed quum suscepisset alapam
se dixit: Quid me eaedis Τ ut habetur Ioannis Ι 8. 23. Et I. a. qu. IΟ8. art. q. Dicendum, ait quod ea, quae deis vera dilectione inimicorum, & similibus Dominus dicit se Matib. 6., & Luca 6. si referantur ad praeparationem aniis mi sunt de necessitate salutis ; ut scilicet homo sit parvis tus benefacere inimicis, & alia hujusmodi facerc, quum Q necessitas hoc requiret: & ideo inter praecepta ponuntur. is Sed ut aliquis inimicis hoc exhibeat prompte in actu, se ubi specialis necessitas non occurrit, pertinet ad consilia is particularia μ . Sunt ergo in Lege Evangelica hujusmodi proposita consilia, quae in quibusdam actionibus singularibus locum quandoque habent. S. V. Hujusmodi exercitatio consilioru in talem vitae r tionem non inducit, ob quam consilia Evangelica quempiam
profiteri, dici possit. Tunc nos Evangelica consilia dici potest, quod profitemur, quando institutio vitae nostrae hujusmodi est, ut sit
tota comparata ad normam illorum consiliorum , quibus non una , aut altera actio nostra regitur, sed tota vitae ratio componitur , atque ita quidem componitur, ut cain sibi sequendam proposuerit , qui Evangelica consilia profiteri dicitur. Hoc aute in non habetur, dum quod consilii est , in una,
aut altera actione opere completur: exercitatio itaque consiliorum , quae consstit in actionibus quibusdam singularibus, talcm vitae rationem non inducit , qua dici possit , quod Evangelica consilia profiteamur. S. VI. Ii recte dicuntur Evangelica consilia profiteri . qui
p. pertare omnibus divitiis, castitate cunctis carnis deliciis, Obedicati a superbiae vitae omnino renunciant. Bona Disiti od by Goral
22쪽
LIBER XIR CAPUT II. 11Bona mundi, quae in humanae vitae usum veniunt, altria capita reducuntur , quemadmodum jam animadvertimus i ; hoc est ad divitias bonorum exteriorum, ad delicias carnis , & ad honorem , atque dignitates, quae quidem omnia S. Ioannes Apostolus in sua I. epistola cap. 2. v. I 6. sub nomine concupiscentiae carnis , concupiscentiae oculorum, & superbiae vitae complexus fuit. Inde vero est, ut ad haec tria capita, hoc est paupertatem, castitatem, Robedientiam ea omnia reducantur , in quibus esse potest locus exercitationi consiliorum a . Qui ergo paupertat omnibus divitiis, castitate cunctis deliciis carnis, obcdiem ita superbiae vitae omnino renunciant, novum vitae genus aggrediuntur, in quo eam, quam potest, consiliorum eXercitationem homo habet . Si igitur consilia Evangelica illi jure optimo profiteri dicuntur , qui juxta eadem consilia totam suam vitam componunt; est sane inde consequens, professionem consiliorum Evangelicorum ab illis fieri , qui paupertate omnibus divitiis , castitate cunctis deliciis carnis,& obedientia superbiae vitae omnino renuntiant. S. VII. Vcra, o propria ratio consiliorum in paupertute , castitate, atque obedientia, quas quispiam se servat rum voveat, potissimum consistit. Ea est ratio consiliorum , ut dum illa amplectimur, facilius, atque expeditius vitam aeternain consequamur 3 . Nunc autem , quemadmodum animadvertit S. Thomas I. a. qu. Io 8. art. ., interres hujus mundi, di spiritualia bona,
in quibus aeterna beatitudo consistit, posti sumus: quo sane fit, ut idem nobis contingat, quod illis, qui in medio
duorum extremorum versantur : accedere enim magis ad unum extremum non possunt, quin ab altero recedant, &quo magis ad unum accedunt, ab altero recedant oportet;
ita & nos dum rebus hujus mundi magis inhaereinus, mi nus intendimus ad spiritualia bona, vel ad haec magis intendimus, dum illis minus inhaeremus, ita ut quadam inter se proportione semper progrediatur major accessus ad res
3 Hujus cap. s. a. o Cit. s. 3 Hujus lib. cap. I. s. a.
23쪽
I2 DE IURE, ET LEGUM DIs CIPLINA hujus mundi, vel ad spiritualia bona,'& major recessus aspiritualibus bonis, vel rebus hujus mundi. Res autem ii jus mundi consistunt, sicuti jam observavimus i , in divitiis bonorum exteriorum, in deliciis carnis, & in honoribus. Hisce ergo bonis dum magis inhaeremus, bonis spiritualibus minus intendamus necesse est ; dum vero spiritualibus ardentius incumbimus, consequitur, ut temporalibus remissius incumbamus. Quapropter semel ac cam vitae rati nem nobis sequendam constituamus, qua a rebus hujus mum di omnino avertimur, spiritualia intensius consectamur, ac
propterea ejus conditionis ovadimus, ut illa facilius, atque expeditius assequi possimus. At vero professione paupertatis Omnes divitiae exteriores, professitone castitatis cunetur delectationes carnis, professione obedientiae honores, & quidquid pertinet ad superbiam vitae, abdicantur: igitur hac proseusione consiliorum, cum ab omnibus hujus mundi rebus nos 'removeamus , atque recedamus , ad spiritualia bona magis a cedimus . Dum autem ad spiritualia bona magis accedimus, vitam aeternam facilius, atque expeditius consequimur . Si ergo ratio consiliorum in eo posita est, ut dum illa amplectimur facilius, atque expeditius vitam aeternam consequa mur a ; dicendum sane est , veram , & propriam rationem consiliorum potissimum consistere in paupertate, castitat , & obedientia, quas quispiam se servaturum voveat. Nam tunc solum fit, ut a rebus temporalibus omnino recedamus, spiritualibus vero tota animi contentione inhaereamus, dum haec consilia vovendo profitemur .
S. I. 'AM divitiae , quam paupertas homini bona , aut a mala esse possunt, habita ratione finis, ad quem
Id ita evincit S.Augustinus Sem. o. n. . , alias Sem. I S. Deci Hujus cap. s. a. o Hujus lib. cap. I. s. . Disiligo: by Gooste
24쪽
LIBER XIV. CAPUT III. I 3 De Dι-rsu inquiens : μ Si autem solis malis in potestatem dam retur aurum,& argentum,recte putaretur malum: si solis bo-
D nis,recte putaretur magnum aliquod bonum. Rursus si solisse malis deesset, videretur magna poena paupertas: si autem so- si lis bonis deesset , videretur summa beatitudo paupertas. B Nunc vero si scire vis aurum posse bene haberi, habent &is bonit si scire vis non eos per aurum bonos esse , habentis & mali. Item si scire vis quam non sit miseria paupertas, ,, sunt quidam pauperes beati : si scire vis quam non sitis beatitudo paupertas, sunt quidam pauperes miseri . Qua propter, sicuti monet S. Thomas lib. 3. Cont. Gent. cap. I 33. ἡ In tantum divitiae bonae sunt, in quantum proficiunt ad se usum virtutis i si vero iste modus excedatur , aut impe- is diatur usus virtutis , non jam inter bona computanda sunt, fi sed inter mala. Unde accidit quibusdam bonum esse ha- is bere divitias, qui eis utuntur ad virtutes ; quibusdam si vero malum est eas habere, qui per eas a virtute retr se huntur vel nimia sollicitudine , vel nimia affectione ad
se ipsas , vel etiam mentis elatione ex eis consurgente.
Simili ratione, quemadmodum non post multa prosequitur idem S. Doctor: Paupertas laudabilis est, in quantum hinis minem liberat ab illis vitiis , quibus aliqui per divitiasis implicantur : in quantum autem sollicitudinem tollit, quae se ex divitiis consurgit , est utilis quibusdam , qui scilicetis sunt ita dispositi, ut circa meliora occupentur; quibus. ω dam vero nociva , qui ab hac sollicitudine liberati in is pejores occupationes cadunt . Qualia ergo ea fuerint, quibus divitiae, vel paupertas deservierint, ejusdem quoque
naturae crunt tum divitiae , tum paupertas .
S. II. Voluntaria paupertas possessione divitiarum longe
praecellit. νIEternam salutem eos non esse consequuturos, qui duvitias possident, praeter omnem rationem Pelagiani effutierunt, quemadmodum ex S. Augustino epist. I T. num. 23. , alias epist. 8s. , compertum habemus: praeter omnem, in
quam, rationem. Nam uti habet idem S. Doctor Serm. 36.
25쪽
I DE IURE, ET LEGUM DIs CIPLINAnum. . , alias Sem. II 2. De et empore μ Et ipses divites si lucratus cst Christus sua paupertate , qui quum dives eseri set , propter nos pauper effectus est . Nam si eos con- si tempsisset, & innumero sanctorum habere noluisset, non
si Timotheo, sicut dicebam , Apostolus praecepisset , ut &si ipse praeciperet r i Praecipe , inquit, divitibus hujus mun-- di non superbe sapere. Inter hos , qui fide sunt divites, si sunt quidam divites hujus mundi. Praecipe illis, quiae &- ipsi membra illius pauperis facti sunt μὴ . Hic ergo nos
paupertatem voluntariam cum ea divitiarum possessione comparamus , quae nihil in se vitii habeat, atque potissimunia cujusvis inordinatae affectionis expers sit. Quoad usque ergo divitiae rotinentur, id semper apud nos manet, quod &mentem nostram solicitudine quadam angit, di nostrum aD sectum ad se facile pertrahit. Nam Christus explicans illam partem parabolae, qua Lucae cap. 8. v.7. dixerat, quod se Aliud
ἡ semen cecidit inter spinas , & simul exortae spinae sus. se focaverunt illud μ v. r . haec superaddidit : Quod autem se in spinas cecidit; hi sunt, qui audierunt, & sollicitudia nibus, & divitiis, & voluptatibus vitae cuntes suffocan-- tur , & non referunt fructum . Quae quidem anima vertens S. Gregorius Magnus HomiI. I I. in Evangelia num. I. ita habet : Quis enim mihi unquam crederet, si spinas si divitias interpretari voluissem ; maxime quum illae pun-- gant, istae delectent 8 Et tamen spinae sunt , quia cogiis lationum suarum punctionibus mentem lacerant, & quum is usque ad peccatum pertrahunt, quasi inflicto vulnere cruem si tant μ . Num. 3. haec superaddit: Notandum vero est, se quod exponens Dominus dicit, quia sollicitudines, & v Iuptates, & divitiae suffocant verbum. Suffocant enim, is quia importunis cogitationibus suis guttur mentis stran-- gulant: & dum bonum desiderium intrare ad cor non se sinunt, quasi aditum flatus vitalis necant . Notandus
se etiam, quod duo sunt, quae divitiis iungit, sollicitudi-ἰω nes videlicet, & voluptates, quia profecto di per curam
26쪽
LI PER XIV. CAPUT III. isse mentem opprimunt, & per affluentiam resolvunt. Re enim se contraria possessores suos & afflictos, & lubriem faciunt. se Sed quia voluptas convenire non potest cum afflictione χἡ alio quidem tempore per custodiae suae sollicitudinem asese fligunt, atque alio per abundantiam ad voluptates emo, si liunt . His autem fit, sicuti etiam praedicta Christi verba expendens S. Thomas a. a. qu. I 86. art.3. ad 6. animati vertit , eam divitiarum naturam esse, ut persectionem ch
ritatis impediant principaliter alliciendo animum, O disrahemis; indeque ita concludit : Et ideo difficile est eharit si tem inter divitias conservare . Unde Dominus dicit Mati. - IV. quod Dises di cile intrabis in regnum caelorum . Quod se quidem intelligendum est de eo, qui actu habet divitias,
se nam de eo, qui affectum in divitiis ponit, dicit hoc esse si impossibile secundum expositionem Chrysostomi 1 , quum
se subdit: Facilius es camelum per syamen acus transire, quam se disitem intrare in regnum eriorum. Et ideo non simplicuse ter Hies dicitur esse beatus , sed Qui iumentus es sine -- cula, ct ps aurum non abiit: Et hoc ideo, quia rem se difficilem fecit: unde subditur : quis es his, O lauda, is mus eum 2 fecit enim mirabilia in vita ; ut scilicet in
,, ter divitias positus divitias non amaret . . Vitium autem, quod ob malitiam hominum ex paupertate oriri facile potest , sublatum quidem penitus est
omnis etiam occasio ad malum prorsus amota , semel ac paupertas voluntaria sit. Nam uti recte monet S. Thomas in citato art. Ille, qui omnia sua dimittit propter Chr se stum, non exponit se periculo neque spirituali, neque se corporali. Spirituale enim periculum ex paupertate pro is venit, quando non est voluntaria r quia ex affecta conis gregandi pecunias, quem patiuntur illi, qui involuntarie is sunt pauperes , incidit homo in multa peccara, secundi imis illud r. ad 'rimoth. ult. V. Qui volant ritates φνi Deidant, in tentationem, O in laqueum diaboli. Iste autem affectus deponitur ab his, qui voluntariam paupertatem serum
27쪽
r6 DE IURE, ET LEGUM DIs CIPLINA B tur; magis autem dominatur in his , qui divitias pomes dent, ut ex supra dictis patet. Corporale etiam pericu- ω Ium non imminet illis, qui intentione sequendi Christum se omnia sua relinquunt, Divinae providentiae se committen-ri tes . Unde Augustinus dicit in lib. a. De Sermone Dominiri in monte cap. II. Quaerentibus primum regnum Dei, ct ju-ἡ sitiam ejus, non debet subesse solicitudo , ne necessaria δε-- sint μ . Nam, uti prosequitur S. Thomas opusculo I 6. cap. 6. ad ra. Hoc nobis promittit, si in illo spem nostram po-n nimus: non tenacibus, non cupidis fit ista promissio ; sed - sperantibus in Deo μ . Postremo, quemadmodum idem .
S. Doctor advertit lib. 3. Cont. Gent. cap. I 34. Remanet eis
si spes probabilis suae vitae sustentandae vel ex labore pr se prio , vel ex aliorum beneficiis: sive accipiant ea in posse sessionibus communibus , sive in victu quotidiano M. Tam ergo manifestum est, quam quod maxime , voluntariam p* pertatem possiessioni divitiarum longe praecellere , semel ac dicatur, sicuti revera dicendum est, unum alteri praecellore , quando propter illud ab eo periculo removeamur , in
quo ob istud sumus a praecipue vero si periculum tale sit, ut jacturam summi boni in nobis inducere haud dissicili ratione possit. g. III. Praecellentioris virtutis est voluntariam pauperi, tem vovere, quam erogare eleemosynas ex iis , quae posesidentur.
Si tum sacrificii, rum holocausti, quae debetur, ratio habeatur, est omnino hac de veritate perspectum , quemadmodum S. Gregorius in Ezechielem lib. a. HomiL8. num. I 6.
ostendit: μ Sciendum vero est, inquit quia hoc inter sa-- crificium, atque holocaustum distat, quod omne hol si caustum sacrificium est , sed non omne sacrificium h si locaustum est. In sacrificio enim pars pecudis, in hol
is causto vero totum pecus offerri consueverat . Unde &is holocaustum latina lingua totum incensum dicitur. Pe
se semus ergo quid est sacrificium, quid holocaustum. Quum si ergo quis suum aliquid Deo vovet, & aliquid non vovet,
28쪽
L I B E R XIV. CAPUT III. II si sacrificium est. Quum vero omne, quod habet, omni, si quod vivit, Omne, quod sapit, omnipotenti Deo vovcrit, si holocaustum est . Nam sunt quidam , qui adhuc mente in si hoc mundo retinentur, & tamen ex possessis rebus subis si dia egentibus ministrant , oppressos defendere festinant.
ἡ Isti in bonis, quae faciunt, sacrificium offerunt: quia &si aliquid do actione sua Domino immolant, & aliquid sibia si metipsis reservant. Et sunt quidam , qui nihil sibimetipsis
si reservant, sed sensum, linguam, vitam , atque substan-ἡ tiam, quam perceperunt, Omnipotenti Domino immolant. - Quid isti nisi holocaustum offerunt, immo magis holoca A stum fiunt 8 . . . . Quamvis ergo, sicut dictum est, sacri G,, cium sit etiam holocaustum, majus tamen est holocaustum si sacrificio: quia mens, quae hujus mundi delectatione non se premitur, totum in omnipotentis Dei sacrificio incendit, , quod habet i. Hoc vero est, quod ii faciunt, divitiarum,
quas tenent, vel obtinere possunt, habita ratione, qui voluntariam paupertatem vovent. Hinc S. Hieronymus Vigilantium dicentem, melius esse retinere divitias, easque diastribuere pauperibus, quam omnino renunciare divitiis, ita refellit in lib. contrae eumdein nuin. I . Quod autem assi si rit, eos melius facere, qui utuntur rebus suis, & pauli
si itin fructus possessionum tuarum pauperibus dividunt, nonis a me ei, sed a Domino respondcbitur: Si ins perfectus , esse Oc. Iste, quem tu laudas, secundus, & tertius gra si diis est, quem & nos recipimus; dummodo sciamus pri-- ma secundis, & tertiis praeserenda μ . Praecellentioris eris. go esse virtutis, voluntariam paupertatem vovere , quam erogare eleemosynas ex iis, quae possidentur, nemo videre non potest.
S. IV. Voluntaria paupertas , quae vovetur, spectat ad perfectionem Evangelicam. In Christo potissimum, atque in Apostolis verum exemplar Evangelicae perfectionis attendi debet : at vero tum Christus, tum Apostoli voluntariae paupertati se omnino suboiecerunt : voluntaria igitur paupertas , quae vovetur , ad Com. II. C Evan-Diuili od by Cooste
29쪽
18 DE IURE, ET LEGUΜ DIs CIPLINA Evangelicam perfectionem spectat. Volo enim fit, ut quis omnem divitiarum acquirendarum facultatem sibi adimat, ac propterea in paupertate perseveret oportet. Quod ergo nunc volumus, primo de Christo videamus , deinde de Ap stolis. Christi divitias, atque paupertatem praeclare prose
quutus fuit S. Augustinus Sem. I . num. 9. , alias Sem. I I O.
De remstore r μμ Invenimus inquit verum pauperem, in ,, venimus pium , humilem, non de se fidentem, paupe-M rem verum, membrum pauperis, qui propter nos pau-- per factus est, quum dives esset. Vide divitem nostrum, se qui propter nos pauper factus est , quum dives esset . si Vide illum divitem: omnia per ipsum facta sunt, & sine - ipso factum est nihil . Plus est aurum facere, quam ha-- bere . Dives es auro , argento, pecore, familia, fundis, si fructibus; tibi ista creare non potuisti. Vide illum divisis tem: omnia per ipsum facta sunt. Vide illum pauperem: se Verbum caro factum est , & habitavit in nobis . Quis digne cogitet divitias ejus 8 Quomodo faciat, qui nonia
,,. fit, quomodo creet non creatus, formet non formatus, si mutabilia manens , remporalia sempiternus Paupertatem ,, cogitemuS: .... concipitur utero virginali, includitur vi,
si steribus matris. o paupertast In angusto diversorio nasi scitur, involutus infantilibus tegumentis in praesepio pO- is nitur, fit cibaria jumentis pauperibus ; deinde coeli, &is terrae Dominus, creator Angelorum, omnium visibilium is effector, & conditor fugit, nutritur, crescit, tolerat arta- is tem, Occultat majestatem: postea tenetur, contemnitur,
is flagellatur, illuditur, conspuitur, colaphizatur, spinis cm,, ronatur, ligno suspenditur, lancea perforatur. O pauper.
is tast Ecce caput pauperum, quos requiro, cujus paupe- . ris membrum invenimus verum pauperem . Profecto si verus pauper non est, ac propterea membrum Christi pauperis , qui iis, quae habet, ipsique habendi facultati omniano renunciat, non video sane , quisnam alius esse possit. Apostoli quoque ut Christum sequerentur, omnia re liquerunt. Nam sicuti Mati. cap. I9. v. I7. leSitur, Petrus
30쪽
LIBER XIV. CAPUT III. nomine omnium ita Christum confidenter compellatus fuit: Ecce nos reliquimus omnia, & sequuti sumus te: quid se ergo erit nobis μ ' Neque est , cur, uti monet S. Gregorius Magnus lib. I. Homit. s. In Gangelia num. a. Aliquisis tacitis sibi cogitationibus dicat r ad vocem Dominicam
is uterque iste piscator quid , aut quantum dimisit, qui pe-ἡ ne nihil habuit' Sed hac in re, fratres charissimi , af -- ctum debemus potius pensare, quam censum .... Mul-ἡ tum ergo Petrus, & Andreas dimisit , quando uterque
si etiam desideria habendi dereliquit. Multum dimisit, qui
se cum re possessa etiam concupiscentiis renuntiavit. A se- quentibus ergo tanta dimissa sunt, quanta a non sequen si tibus concupisci potuerunt . Etiam qui voluntariam paupertatem amplectuntur, tanta dimittunt, quanta ab aliis
concupisci possunt, ac propterea quoad rem istam nihil in eis desiderandum superest, quo Apostolorum in se exemplum exprimant. Si ergo Evangelicam perfectionem in Christo, & in Apostolis expressam habemus , iique paupertatem
amplexi fuerunt, resque omnes abdicarunt, consequens in
de fit, ut voluntaria paupertas , ad quam voto quis seta obligat, ad perfectionem Evangelicam pertineat. g. V. Voluntaria paupertas non ita spcctat ad Evangeli. eam perfectionem , ut in ea Evangelica persectio consistat, sed ut ad illam ducat. Essentia perfectionis non consistit in consiliis, sed iupraeceptis r , ac propterea sola observatione praeceptorum quis eam sibi comparare potest . Quum Abrahain inquites S. Thomas opusculo I 7. cap.7. nunquam dives esse deis is sierit, quin potius in divitiis fuerit mortuus, & eas ista se morte reliquerit filiis, ut in Genesi legitur; videtur secum se dum praedicta non fuisse perfectus, quum tamen ad eum se Dominus dixerit Genesis 17. r. EG perfectus. Quae quidem se quaestio solvi non posset , si persectio vitae christianae ista se ipsa dimissione divitiarum consisteret. Sequeretur enim ,
se quod qui divitias possideret , non pollet esse perfectus.