장음표시 사용
41쪽
3O DE IURE, ET LEGUM DIs CIPLINA rerum terrenarum soluti & diligentiorem famulatum Deo exhibeant, & contemplationi rerum Divinarum liberius vacent i non video sane, nec videre quemquam posse arbitror,
quinam tandem dici debeant, & omnem de victu, & potu sollicitudinem deposuisse, & regnum Dei primo loco qum rere, & justitiam ejus consectari. At vero cunctis, qui devictu , & potu omnem sollicitudinem deponunt, regnum Dei primo loco quaerunt, justitiam ejus consectantur, Christus a Patre suo ea omnia praesto futura esse promisit, quae ad vitae sustentationem requiruntur: contra Christi ergo proemissionem , quae falli non potest, eos , qui voluntariam paupertatem vovent , periculo vitae sese exponere, Adversarii nostri contendunt. g. X. Sunt prorsus inanes illae omnes ratiunculae , quas Adversarii nostri urgent contra votum paupertatis.
si Aut enim inquiunt in Confessione minembergisa is cap. De Votis Monactorum conditione pauper es, & nisse hil terrenarum facultatum possides 3 tum haec crux divia se nitus imposita patienter est ferenda , quam si praeterea is voves, nihil aliud facis, quam si in morbo voveas te peris petuo aegrotaturum, vel in infamia te perpetuo fore in famem . Quod genus voti furor magis est, quam pietas. ,, Aut possides facultates, & voves, te iis relictis, acturumis vitam pauperem, ut victum quaeras mendicitate, & comis sequaris hujus voti merito vitam aeternam : tunc hoc vo-
is tum primum quidem pugnat cum charitate proximi, quaeri exigit , ne cui sis , praeter necessitatem , mendicimonio is molestus. Deinde pugnat cum fide in Christum , quod se is solus sit meritum vitae aeternae . Manifestum igitur hoc se genus voti esse illegitimum, & impium. Facultates autem
is tuas sic deserere, ut eas in commune conferas, non estis paupertatem sectari, sed de certiori, & copiosiori victu se tibi prospicere . Qui qualis sit coram Deo cultus, obscuisse rum esse non potest μέ i . Haec sane ante mirtembergo ses opposuerant Theologi illi Parisienses , quos S. Thomas
42쪽
EI B E R XIV. CA UT III. 3 ropustulo I s. resutavit; opposuerat etiam miclesus, qui haec alia duo superaddit: I. coecis, egenis, & debilibus ut ele mosyna erogetur, & postulare rationem, & Christi mand
to praecipi Luca cap. Iq.V. I 3. a. pauperes proximos eleemosyna esse sublevandos, non vero alios, quos ne amus. Belle sane omnes l
tum ergo sive sit de iis, quae ad religionem spectant, sicuti offerre sacrificium, &orare; sive de aliis, quae
pertinent ad nonnullas alias virtutes, uti jejunare, & ero. gare eleemosynam, semper est latriae actus, quo singularis cultus Deo defertur. Nam quaecumque voventur, in Divis num cultum referuntur, quum per votum quaedam promis sio Deo fiat. Alia autem ratione uti monet S. Thomasis a. a. qu. 88. art.q. promittitur aliquid homini, & alia
se Deo. Homini quidem promittimus aliquid propter ejus se utilitatem, cui utile est & quod ei aliquid exhibeamus, se & quod eum de futura exhibitione prius certificemus. si Sed promissionem Deo facimus, non propter ejus utiliis talem, sed propter nostram . . . . Ita etiam promissio, qua se Deo aliquid vovemus, non cedit in ejus utilitatem, qui se a nobis certificari non indiget, sed ad utilitatem nostram, is in quantum vovendo voluntatem nostram immobiliter ὐ- ω mamus ad id, quod expedit facere με. Hinc vero est, ut opus ex voto factum sit meriti praestantioris, quam factum sine volo : Primo quidem ait S. Thomas in cit. quaest. M art.6. quia vovere est actus latriae, quae est praecipua in- ω ter virtutes morales. Nobilioris autem virtutis est opus is melius, & magis meritorium . . . . Secundo quia ille, qui
se vovet aliquid, & facit, plus se Deo subjicit, quam ille, si qui solum facit: subjicit enim se Deo non solum quan- se tum ad actum, sed etiam quantum ad potcstatem ; quia se de cetero non potest aliud facere; sicut plus daret homi-ἡ ni, qui daret ei arborem cum fructibus, quam qui duis ret ei fructus tantum . . . Tertio quia per votum immO-ἡ biliter voluntas firmatur in bonum. Facere autem aliquidis ex uoluntate firmata in bonum, pertinet ad perfectionem
43쪽
31 DE IURE, ET LEGUM DIICIPLINAM virtutis S . Ex his autem, quae a nemine, etiam lumine ipso rationis ducto non videntur, perspectum est, eam esse voti rationem, ut illo & plurimum cultus Deo deferatur,& homo in praeclarissimo quodam opere virtutis sese exemceat , simulque plurimam utilitatem , atque copiam meriti ex eo trahat. Haec autem Adversariis nostris sufficere debe. rent, ut suarum inanium argutiarum eos puderet. Terrenas ergo facultates sive possideat, sive non possideat, qui paupertatem vovet, cultum Deo semper exhibet,
reinque valde virtuosam, utilem , ac meriti plenam operatur.
si Sed fortasse aliquis inquit S. Gregorius Magnus in Evang fi lia lib. I. Homi l. s. num. a. tacitis sibi cogitationibus di-- cat: ad vocem Dominicam uterque iste piscator quid, aut is quantum dimisit, qui pene nihil habuit 8 Sed hac in re, is Fratres charissimi, affectum potius debemus pensare, quamis censum . Multum reliquit, qui sibi nihil retinuit: multum se reliquit, qui quantumlibet parum, totum deseruit si Multiun ergo Petrus, & Andreas dimisit, quando uterque se etiam desideria habendi dereliquit. Multum dimisit, quiri cum re possessa etiam concupiscentiis renuntiavit . A scis quentibus ergo tanta dimissa tunt , quanta a non sequenti, is bus concupisci potuerunt . Nemo igitur etiam quum comis spicit quosdam multa reliquiise, apud semetipsum dicat;
is imitari mundi hujus contemptores volo, sed quod relinis quam, non habeo. Multa, Fratres, relinquitis, si desiis deriis terrenis renuntiatis. Exteriora etenim nostra Domin no quamlibet parva sufficiunt . Cor namque , & non se, is stantiam pensat: nec perpendit quantum in ejus sacrificio , es sed ex quanto proferatur μ. Quod de voto aegrotandi, vel perpetua infamia laborandi dicitur, ad propositum nostrum non facit: neque enim Christus utramque hanc rem aliquando consuluit, neque bona valetudo ,& fama contemnenda est, multoque minus perpetuo abjicienda. Nam bona valetudine , quam a Deo habe mus , ad ea nos uti oportet , quae officii nostri ratio postulat ;de bona autem fama ita solliciti semper cile debemus, ut nu
44쪽
3 LIBER XIV. CAPUT III. 33hil faciamus , quod aliis occasionem praebeat male opinandi
de nobis, ac tota nostra agendi ratio talis sit oportet, ut honestatem aequitatemque preseserat. Ridiculum autem est, quod de charitate proximi opponunt i quasi vero divitibus Christus non praeceperit, ut pauperibus illis subvenirent, qui voluntariam paupertatem UOUc
runt , & consilium Christi sequuti fuere ; immo plura in istis pauperibus resplendent, propter quae multis aliis pauperibus
praeferendi sunt. Nam , ut nonnulla tantum commemore 3
isti vel sua omnia, vel saltem jus , quod in multa assequi poterant , aliis antea reliquerunt, & voluntariam paupertatem, quae omnium perfectissima est, sibi elegere : hujusmodi autem vitae genus sunt sequuti, ut diligentiorem Deo famulatum . exhiberent , & rerum Divinarum contemplationi attentius vacarent, ac propterea in ea institutione vitae positi sunt , ut temporalia bona, quae si antea habebant, in aliorum utilitatem reliquerunt, a divitibus quidem postea recipiant,sed ita tamen, ut in horum bonorum compensationem multo plura iisdem diavitibus bona spiritualia communicare possint, vereque omniabus benefactoribus communicent,quae non sunt ab aliis pauperibus vel non ita facile, vel non eodem modo expectanda. Quod de merito dicunt, nunc paucis : neque enim m do eorum hac de re error a nobis est refutandus. Merita ergo nostra cum Christi meritis non pugnant, sed ex illis, uti effoctus ex sua causa di manant: Christi enim virtute fit, ut m reamur . Unde nostris meritis infinitae perfectioni meritorum . Christi nullo modo derogatur.
Tandem , si possunt , Apostolos , & eos qui cum illis
erant, praefectos, & doctores, atque primos Christianos, reprehendant, immo & contemnant, quia sua omnia aliis communia fecerunt. V Nam inquit Augustinus Cont. list. Petiliantis lib. a. num. a 39. exceptis Apostolis, & qui cum eis erantes praepositis, atque doctoribus, quos fortiores, & eminense liorcs in barba Aaron intelligimus, lege in Actibus Ap si stolorum, & vide, qui rerum suarum venditarum pretia ad se pedes Apostolorum ponebant ,& nemo dicebat aliquid pro-
45쪽
34 DE IURE, ET LEGUΜ DIs CIPLINA is prium , sed erant eis omnia communia , & distribuebatur, unicuique, sicut cuique opus erat, & erat illis animarana, ἡ & cor unum in Deum μ. Horum exemplum profecto imis tantur, qui facultates suas sic deserunt, ut eas in commun
Inter egenos autem ii quoque, & quidem potissimum,
Veniunt, qui paupertatem voluntariam voverunt, atque eiusmodi egestate laborant quae ex sui natura ab omni vitio aliena est . Illud accedit, hujusmodi homines habere in se quaedam, religionis , ac pietatis ossicia , uti modo dicebamus, propter quae multis aliis egenis praeserri debeant. Si ergo egenis eleemosyna eroganda est, potiori jure iis quoque erogetur oporter,
qui voluntariam paupertatem voverunt. Luca autem cap. I
U. I 3. ad convivium vocandos esse dicit pauperes , debiles, claudos, & eaeeos. Tam ergo illis, qui aliqua infirmitate ii corpore laborant, quam aliis, qui egestate tantum , praeci pit Christus, ut eleemosyna tribuatur. At revera egeni sunt,& quidem perfectiori ratione, qui voluntariam paupertatem voverunt i ergo istis quoque vult Christus , ut eleemosyna
De eo autem ordine, qui in eroganda eleemosyna serva. ri debet, hie disputare non aggrediar i res enim est, quae paucis expediri non potest. Illud solummodo repeto, eos , qui Voluntariam paupertatem voverunt, plura ex eorum instituto in se habere pietatis, ac religionis ossicia, ob quae aliis praeserri debeant. Propter amorem ergo Dei eleemosyna eroganda est, subveniendumque fratribus nostris, quia sunt filii ejus. dem Patris, eamdemque cum nobis naturam habent. In nullo sane illorum , qui egestate laborant, haec non inveniuntur rimino sunt omnino aequalia in notis, & vicinis, ac in aliis , quos nesciamus. μ Sunt nonnulli , inquit S. Gregorius Magnus is Morat. lib. 2I. num. 3 r. qui pietatis suae viscera tender se usque ad incognitos nesciunt, sed solis, quos per assidui- is talem notitiae didicerint, miserentur: apud quos nimirum in plus familiaritas , quam natura valet , dum quibusdam nois cessaria non quia homines, sed quia noti sunt, largiuntur. is Bene
46쪽
LIBER XIV. CAPu T Ιv. 3 sis Bene nunc per Beatum Iob dicitur I : Si despexi praetereum
se tem , eo quod non habuerit indumentum . Ignoto enim provisis mo misertum se indicat, quem praetereuntem vocati quia se vidclicet apud piam mentem plus natura valet, quam notisse tia. Nam & unusquisque qui indiget, eo ipso quo homo est, is ei jam incognitus non est μ . Quid et Collectae , quas per unam Sabbati apud Corinthios Apostolus fieri praecepit et ,
sicut antea apud Ecclesias Galatiae praeceperat , nonne Fidelibus habitantibus Ierusalem, qui tum a Corinthiis, tum a Galatis non noscebantur, distribuendae erant ' At quid mi. rum , si Wiclesias dum Evangelicae Legis consilia negat, etiam contra illius praecepta agat .
I. I. ontinentia ad comparandam perfectionem quam maxime conducit. Continentia illas passiones moderatur, aut omnino re
primit , quae tendunt ad aliquid prosequendum . Passiones autem eo vehementius in suum objectum feruntur , quo magis inclinationem naturae sequuntur . Natura ad ea potissimum inclinat, quae sibi vel ad individui, vel ad speciei conservationem necessaria sunt. Cibus autem ad individui, venerei actus ad conservationem speciei requiruntur . Continentiae ergo potissimum studemus , dum passiones ita regimus , ne ad aliquod illicitum tendant. Quia tamen, uti inquit S.Thmmas a. a. qu. I S F. art. a. ad 4. Delectationes venereorum se sunt vehementiores, quam delectationes ciborum : ideo is circa venerea magis consuevimus continentiam, vel incomis tinentiam dicere, quam circa cibos μ. Hac vero accepti ne de continentia hoc nos in capite loquimur, hoc est quatenus omnem delectationem vcnercorum excludit, eamque conν tendimus ad persectionem comparandam plurimum conferre.
Quandoquidem nemo sane dubitaverit, quin nos eo facilius,
47쪽
36 DE IURE, ET LEGUM DIsCI LINA expeditiusque ad Deum tendamus, quo magis hujus mundi
curis sumus exuti. ac liberius mentem nostram levare , ac nostros affectus in Deum dirigere possumus. Hoc vero est, quod continentia potissimum assequimur. Nam inter ceteras necessitudines , quas cum aliis habemus , ea, quae inter virum, &uxorem intercedit, praecipua est. Nam a primo nostro parem te haec dicta fuisse novimus Genesis cap. a. v. 24. Qualno se rem relinquet homo patrem suum, & matrem, & adhaere-- bit uxori suae, & erunt duo in carne una . Huic rei accedit, quod, sicuti inquit Apostolus I. Grinu. cap. 7. v. 32. &seq. μ Qui sine uxore est, sollicitus est quae Domini sunt, quo-
ω modo placeat Deo: qui autem cum uxore est, sollicitus estis quae sunt mundi, quomodo placeat uxori, & divisus est . Quemadmodum enim advertitiS. Gregorius Magnus in Ezechiel. lib. a. Homit. q. num. 6. Conjugati quippe quamvis &ω bene agant,& omnipotentem Deum videre desiderent; d
se mesticis tamen curis occupantur, & necessitate cogente, in se utroque mentem dividunt. Continentes autem ab hujus si mundi actione remoti sunt, & voluptatem carnis etiam a
se licito conjugio restringunt, nulla conjugis, nulla filiorum si cura, nullis noxiis ac difficilibus rei familiaris cogitationi-ἡ bus implicantur μ . Si ergo quo magis hujus mundi curis expediti sumus, eo facilius mente affectuque nostro in Deum tendimus; nemo dubitare potest, quin continentia ad perfectionem assequendam quam maxime conducat. Mente enim , atque affectu quo magis Deo adhaeremus, eo perfectiores
S. II. Maior perfectio eum continentia indivisibili nexu
non conjungitur. Quamvis perfectio ex observatione consiliorum maximum adjumentum recipiat; tamen essentia perfectionis non .
consistit in consiliis, sed in praeceptis r . Unde quandoque coniugati, qui praecepta Divinae Legis sanctissime custodiunt, ac Deum, & proximum suum quam maxime diligunt: a quibus sane duobus praeceptis, Christo monente, tota Lex pendet s i Hujus lib. cap. I. . Disiti co by Goral
48쪽
det, & Prophetae; quamvis non omnem continentiam servent, sed eam tantum, quae propria est conjugatorum, ad majorem perfectionem prae illis ascendunt, qui ab omni delectatione carnis revera abstinentes , Dei praecepta minus intenso charitatis ardore observant. Isti enim in ea, qua in Deum feruntur charitate, languidi sunt, ac propterea cetera etiam praecepta Divinae Legis, qua ratione possent, tota charitatis intensione non implent. Hinc vero est, ut tum in Veteri, tum in Novo Testamento nonnulli, qui ab omni conjugii delectatione non abstinuerunt,sint quibusdam aliis in perfectione praeferendi,qui continentiam servant. Est ergo manifestum majorem perfectionem indivisibili nexu cum continentia non conjungi .
se Fieri enim potest inquit S. Augustinus in lib. De Bono Comis jugali num. a 9. ut alius non habeat aliquid, quod alius is habet, sed aliud habeat, quod pluris aestimandum est. MDis jus enim bonum est obedientiae, quam continentiae . Nam is connubium nunquam Scripturarum nostrarum auctoritateri damnatur, inobedientia vero nusquam absolvitur . Si ergo D proponatur virgo permansura , sed tamen inobediens , &m maritata, quae virgo permanere non posset, sed tamen ob se diens, quam meliorem dicamus Ita si conferas ebri se stin virginem sobriae conjugatae, quis dubitet eamdem ferisae, re sententiam qq. III. Quamvis sine continentiae virtute nonnulli ad majorem perfectionem pervenerint , atque etiam perveniant prae aliis, qui continentiam servarunt, vel servant ; tamen comtinentiae laus, & pretium inde non minuitur. Continentia ejus naturae est, ut ad comparandam perfectionem quam maxime conducat, quia ea fit , ut & liberi u mentem nostram in Deum levare, & affectus nostros dirigere
possimus i : in se igitur spectata adjumento est ad perfecti
nem assequendam : & si contingat, ut qui continentiam se vat , ab altero , qui eamdem non servat, in perfectione vin . Catur; id ex virtute continentiae non est, sed ex aliis defectia
bus, quibus ille laborat ; atque dici debet , futurum fuisse,
49쪽
38 DE IURE, ET LEGUM DIs CIPLINA ut hujusmodi continens ab ili' altero adhuc magis in persectione vinceretur, si continentiae virtus in eo non esset. Continentiae ergo pretium nunquam minuitur, licet quandoque persectio major adinveniatur in iis, qui continentiam non te varunt legitimo in matrimonio , quum accidat, ut major perfectio in istis aliquando reperiatur . Ioviniani sectatores retrahere omnes a continentia conabantur , argumentum ducentes ab Abrahaino, aliisque Veteris Legis Patriarchis sanctissimis , sicuti apud S. Augustinum legimus in lib. De Bono Conjugali num. 27. μ At per hoc ab eis, inquit qui co
is rumpunt bonos mores colloquiis malis, inani, & mala ver ἡ sutia dicitur homini Christiano continenti, & nuptias rein is cusanti: tu ergo melior , quam Abraham ' cui argumenisto ita respondet S. Doctori μ Quod ille quum audierit , non se perturbetur et nec audeat dicere r Melior, nec a proposito se delabatur : illud enim non vere dicit, hoc non recte facit. ἡ Sed dicat: ego quidem non sum melior, quam Abraham: si sed melior est castitas coelibum , quam castitas nuptiarum, is quarum Abraham unam habebat in usu , ambas in habitu .is Caste quippe conjugaliter vixit: esse autem castus sine comis jugio potuit, sed tunc non oportuit. Ego vero facilius nonis utor nuptiis , quibus est usus Abraham, quam sic utar nu-M ptiis , quemadmodum est usus Abraham: & ideo melior sum illis, qui non possunt per animi incontinentiam quod ego, is non illis, qui propter temporis differentiam non feceruntis quod ego . Quod enim ego nunc ago, melius illi egissent, is si tunc agendum esset Sic & scemina innupta, quaeri cogitat ea, quae sunt Domini, ut sit sancta & corpore &is spiritu , quum audierit impudentem illum percontatoremis dicentem: Tu ergo melior, quam Sara respondeat: Ego,, melior sum, sed iis, quae virtute hujus continentiae carent, es, quod de Sara non credo : fecit ergo illa cum ista virtut , se quod illi tempori congruebat, a quo ego sum immunis, ut si in meo etiam corpore appareat, quod illa in animo sere fi bat. Num. 28. Res ergo ipsas si comparemus, nullo mo fi do dubitandum est, meliorem esse castitatem continentiae, quam Disitigod by Corale
50쪽
is quam castitatem nuptialem, quum tamen utrumque sit bo. is num: homines vero quum comparamus, ille est melior, is qui bonum amplius, quam alius habet U. S. IV. Continentia supra conjugium longe praecellit. Rem istam a Theologis Polemicis contra tum antiquos
tum recentiores haereticos solide copioseque pertractatania, haud multis nos modo attingemus, aliqua tantum in medium proserentes , quae de ea dubitandi nullum locum relinquant.
Quum discipuli libellum repudii a Christo sublatum audivissent;
μ ita es ea a bominis eum uxore , dixerunt , non expedit nub re . Ad haec vero illud Christus primo reposuit , quod Non omnes capiunt verbum sud , sed quibus datum es t deinde triplex genus eunuchorum distinxit. Alios ergo eunuchos nato nonnullos effectos ab hominibus , quosdam vero , qui si oscas Uerunt propter regnum Dei r iterumque postea superaddidit: qui potes capere, capiat i . Quae omnia expendens S.Ambrosius in lib. De Virginis. cap. 7. num. 28. ita habet: μ Nosis enim nova omnia, quae Christus non docuit, jure damna is mus , quia fidelibus via Christus est. Si igitur Christus nonis docuit, quod docemus, etiam nos id detestabile judic, is mus. Dilcutiamus ergo; utrum Christus integritatem d D cuerit , an repudiandam putaverit a . Et sunt, inquit, se spadoner , qui se 'fos eas υerunt propter regnum Calorum. se Est ergo praeclara militia , quae regno Caelorum militat. se Itaque jam tunc Dominus docuit intemerata esse debeo se studia castitatis. Num. 29. Unde & Apostoli eam ceteris
is praeeminere cernentes : Si ita es , ajunt , causa viri cum sis uxore, non expedit nubere. Quo dicto.& graviora judicave- se runt Onera vinculi conjugalis , & verae integritatis gratiam is praetulerunt . Sed Dominus qui sciret praedicandam omniam bus integritatem , imitandam paucis : Non omnes, inquit,
is capiunt verbum sud, sed quibus datum es , hoc est , non estri communis plurimis , & vulgaris integritas , nec pro infir-M mitate permittitur , sed pro virtute conceditur. Denique
is quum dixisset: Et sunt spadones , quise jsos cor erunt pro.