장음표시 사용
41쪽
prefigia conscribere, poena falsi, &in autorem eiusmodi libri & in librarium,qui librum ita clim
scriptum imprimere curaret, statuta, l. a. f. a z. C. a. t. Sunt autem silla singulariae literae, sic dictae, quodsingula Verbum componant, V. g. S. P. R. senatus PopuluSque romanus: S.C. senatus consulto,&c. duFresne immo .vocsigia. Cauere hoc ipso imperator Voluit, ne legum sensius per eiusmodi 1igia & diuersam eorum lin ctionem corrumperetur. Ipse enim Triboni nus hic sisepe lapsus. Sic inL 7.pr. Υ . de cap. v. , habebatur Ε.H.QJ. I. A. P. P. D. id est, exceptis his, qua in rure agnationis proximaspoisimum deferuuxur, Pro quo posuit: exceptis bis,qua in iure alieno personis possitis deferuntur I v. G most. ad Z I. Riccius de libr. iur. aph. II. Vbi alia Zoefius a f. in prooem. n. N. f. XXII1. Altera prohibitio tendit ad euitamdam nouam iuris incertitudinem, quae eX diue si diuersorum interpretatione oriri posset. Sobiicet constituit imperator, neminem audere de- here, legibus pandectarum commentarios ad Eere, hoc saltem permisso, aut easdem ex latina in graecamlinguam transferre, auiparatis i .e.hreues & summarias titulorum recensiones
Componere liceret l. a. ν. m. C. de vet. iur. enues.
si quid oro alibi ambiguum fuerit visum,hoc ad imperiale culmen per iudices reserri & ab eo initerpretationem peti debere, ae . N. Existimat tamen Duarenus a I. . pari. in proom. c.I. infimperatorem non ipsam interpretationem,qui - Pe
42쪽
10lum prohibuisse, ne eiusmodi interpretatiΟ-sρs in litexas referrentur & per consequens opi- nionum diuersitas atque confusio oriretur. I. XXIV. Saepe autem numero, inquit Cuiucius in parat. f. in dedie. mirari mihi contigit atque statim stomachari, quod cum ad titulos digestorum monita tantum quaedam breuia, quae paratilla Vocat, Iustinianus edi permiserit, ,eommentarios districte vetuerit: eXistanti, men innumeri, qui in id solum incumbant, quod is vetuit, permisso qui utatur, nullus Θrespondet, de commen rariis se facile accipere excusationem, non fuisse cur Iustiniani aetate his impenderetur opera, qua iuS cum esset Omne clarius, & positum in usu quotidiano, Periculum erat, ne ei potius tenebraS obducerent longioreS commentariorum diSputationes. Verum a sustiniano mox, quia iacuit in occidente Potissimum diu ius omne in occulto nobis fuisse necesse, iuri antiquo & longa desuetudine cor-TUPto obscuratoqua eX commentariiS lumen ste-Πerare,non sufficiente eo, quod ab illo tempore
mi et hi cauerant maxime, ne ab Iustiniani edicto migrare viderentur, editiS Primum siummiS, . quas habuere pro paratilliS, deinde etiam glos-iS, Pro ea, quam idem Iustinianus κατά ποδα interpretationem adpellat. Sed haec cum non
CXPlerent obtusiora ingenia, nec satis ius illuc stra-
43쪽
strare viderentur, i peruenere alii, qui non mutato nomine glossaS auctioreS redderent, quam patere inr iptum glossarum nomen , atque ita paulatim glosis factae grauidae quaesiuerunt sibi libros ingentes, immaneS, insanos commentarios &c. elegantissimum interim paratillorum specimen ad codicem 5c pandectas edidit ipse ID .cobus Cui acius: scripsit etiam paratilla pande-staeum Matthaeus wesenbecius, quae deinde in
commentarium fere excreuerunt, & quorum repelionem edidit Iohannes BrunnemannUMCeterum vocem paratillorum plane aliter e plicat MenagiuS unum. iur. civ. c. . de reple tionibus titulorum, siue, quando ex reliquis, titulis supplentur ea, quae ad titulum pertinere '
adhuc videntur ; sed v. Huber. iu prael. J
f. XXV. Publicatae sunt pandectae & vim legis acceperunt ex tertio Kalend.Ianuar. a. 33. e demque dici elisim institutiones promulgauiti IustinianuS, I. a. st. U. C. de Uec iur. enucl. Vnde quaeritur: utrum pandectae derogent Institutionibus, an hin idis 8 pandectae quidem ratione compositionis sunt priores,institutioneS Uero PO--.1feriores; ait ratione promulgationis, qUse vim legis demum tribuit,nulla adest rem paris prior,tas, unde, si illud intuemur, quod fieri debebat, neutrum alteri derogar, sed alterum eX altero est explicandum, cuius famosum exemplum habemus in I . a s. I. de R. D. circa quaestionem: an . frumentum eX spicis excussum noua species fiat 'de
44쪽
. XXVI. Dixi praeci institutiones T. non derogare , si illud ituemur, quod fieri debebat.
Verum hic non adeo adcurate processerunt compilatores, adeoque cogunt nos, ut dictae re- . gulae exceptionem stibiungamus. Scilicer imbremerunt illi compilatores nonnulla pandectis, quae tamen in institutionibus abrogata esse deprehenduntur. Exemplum de plinara refert lyn. Thomasius in delim hi si iur. cim νύa. nam in L et f. de R. Vi dicit Paulias,picturam rabin' laecedere: at in s .s- R.D. ninc sentenuae derogatur , idemque habetur in L '.' .a.j. de M. M. DP ur adeointer hanc Io. ν. a. 9 δ Las. νί. ν. de R. V manifesta sit repugnantis. Ita quoque olim iure praetorio Lola signacula intesta- sinentis suffciebant, quo reserunt l. ra. priss derisiust rupi. Z. . se de Mn.po sec. rota sed hoc mutatum in sta 'de testam quatenus eXnO-υnsimis constitutionibus Justiniani, iuris vereris Conrrouersias decidentibus, aliquid ex codice in- Ruinionibus insertum esse deprehenditure nul- 'lim dcibium est, quin institutiones pandectis de-roneor, v. lan. Stryh. in princ. iam β. ra. avs sed 'melius forsan fuistet, si compilatores talia iam antiquata in pandectis etiam omisissent. 'Mora iciuat compilatores, quod in eorum fauΟ-em adfert Duarenus ad Τ. Aproarm. αλ circ. c 4 , IH
45쪽
fin. scilicet, non fuisse illos in componendis pan-
dectis adeo solicitos de nouis constitutionibus , . quoniam id non fuerat sis diserte mandatum, quod tamen intuitu institutionum imperator mandaUerat, V. I. 3. st. II. C. die Dei. iur. enucLnam isticit, ut ipse Duarenus fatetur, quod imperator compilatoribus etiam veterum ΙCtorum libris & dictis addere aliquid, vel detrahere, eademque mutare permiserit, V. silpra g. XVI. in quem vero sinum hoc factum s.certe in nullum Alium, qnam ut omissis antiquaris ratia iura ita Terenroperi, qua' sevo fustiniani conuenirentis. XXVII. ' Pandectas vis. titulos aesI .l ges compfecti, adierit Lauterhachius in com jur. iuprafat.: Ahi vero, prout ad dictum . Lauterbachii locum adnotauit Dn. Stryk. 8I34. leges solum numerant, totidemque agnoscit glossq. Et hae tantum etiam in foro habent auroritatem iuxta tritum illud : quos textus non agnoscit glosse, eos nec agnuscit forum et ceterae
ergo legeS manent dubiae, cum priuata industria renitutae sint a Contio &Cuiacib, U. l. δ. qq. f. x de . bon. damn. Lao. q. . de interdict. Erreo infra f. LVI. Interim in editionibus vulgatis , diuersis titulorum,& legum numerus Variat. Ita in editione Gothostedi titulusprosoluto coaluit cum ritulo de Gurpationibus ae usucapion, bus , & titulus deprauiaegus eruditorum cum titulo de rebus autoritate iudicis postfidendis, in glossato corpore autem illi tituli diitinguuntur .& prior quidum a. L 1 . de usurpι- uc. IIO',
46쪽
sterior vera a. L IK. F. deris. aut. iis possvmcDpit, idem in editione Maloandrina tamenina prout obtemauit Gotho laedus in M. addae LLita porro numerus legum in nonnullis edition, bus variat, quia interdum duae Pro Vi ZTeserum. tur, quod in sita editione Godiostedus maiori li- itera indieauit, v. Dn.Stryla ind. vot.-H. titulor
nem pandectae centum quinquaginta. mrdia ver suum penE continem , I. a. . r. in f C. de Deci iuri enucl. quid versumn nomine intelligitur φ Gothostedus in non ad d. q. a. lineo imtelligendas esse putat, in eumque finem, omitum re Duarenum adlegat Verum , quemad- modum credi vix potest , quodIustinianus simagulas lineas numerari curauerit: ita quoque duarenus a Gothostedo adlegatus ipsi plane 'contrarius esti versus explicans de membrisior,tionis integris, siue preroriae, qUem morem' - , merandi versus veteribus i admodum frequen-ttem fuisse, stimul ostendit ad s. in proam cos i Stib. a. dis . anniu. c. 6. ita quoque ipse imper, tox in d. l. a. . r. libros veterum H totum plus quam trecenties decem millia versuum eo le
f. XXIX. Haec de compilatione pandecta- sTum, quam cum clypeoHorcul comparat idem , Duarenus ad F. inprooem. e. a. Vt enim, inquit, in rClypeo Herculis magna erat varietas rerum insignium depicta: ita in his libris ingens rerum
47쪽
cognitu dignarum copia & varietas descripta reperitur. Progredimur nunc ad sera pande- ctarum, quae post tempora Iustiniani illae e
XXX. Duo autem hic distincte consideram da erunt, scilicet fata T in rerente primum,dein- in occidente. Quod oriensem attine Pandectae& alia iura Iustiniani ab initio pura& in lingua latina florebant per XL. annos sub iustino,Tiberio & inuritio, Arthur. Dua. de auron iuri ciuis La. c. . Is . a. eX quoe sita desumsit. Dn. Beyee ipUdfriori iuri membrisof. a. I AN. Ingra cum traustata haec iura recipiebantur in forum sub Phoca imperatore ignavo & imprudenti, qui occisio Μauritio. A. 6oo. in imperium sis cessit, & durabant m annos 26o. Cir iter. An a omnia sub eo, an vero iam ante eum in graecam linguam versa fuerint, certo non constare diciniiupo . & Dua. G. inuritius vero in .dissis libris iuris comm-JU I. ex notitia i η in Iosephi Mariae Maretii, Vasionensis episco- pl, testatur, digesta a Theselaeo, antecessere, tiam aetate Iustiniani graece reddita fuisse, hoσenim permiserat imperator in L a. ν. at. C. O veni
f. XXXI. Subsequentibus temporibus Bamlius Macedo, ad imperialem dignitatem a. 867. eueetias nouam iuris collectionem meditabatur, emam adlegans nimiam prolixitatem, obscuri- , talem & ordinis in corpore iuris iustinianet d. sectum, inductum vero, prout alii existimant, t
48쪽
aemulinone, famam Iustiniani ex compositione iuris pon ferente , Arrh. Duc aer , HI.
Marquard. Freherus inpraef. ad ius Graeco. manum. Non vero perficiebat opus destin tum Basilius morte praeuentus , edebat tamen epitomen codicis Uusinia i , π ωθει v των νοή - , in quo tituli disponuntur Oxdine alphabetiώco: multae leges praetermittuntur: multae etini
iam ex diuersis titulis sub uno colliguntur, V. POcius in prole . ad/ .F. Gothost. in non mi
f. XXXII. Basilii filius, Leo, deinde A. 868 edebat integrum volumen in LX. libros dius sum, illudque ilicia B inscia α νο φα) ad blabat, vel a patre suo Basilio, vel quod constit
rioneS regias opus hoc contineret. Hic sub una titulum sunt relata, quae in iure Iustinia. neo dispersa. Idem enim titulus continet, Primo leges pandectarum ad ipsum titulum spectantes: deinde leges codicis ex eodem titulo sumias: tandem nouellas & ostitutiones,, siquid in his occurrit ad eundem titulum perib friens. Omisit tamen Leo nomina ICtorum & .imperatorum, ex quorum scriptis &constitutio. 3nibus leges desiimrae, nec non subscriptiones egum codicis, v. Iulius Pacius inprougom.ady . . f. I.s Gothost. G. Arrh.Duck.d.l. I. c. s. GN. . EX eo Dn. Beyer Osos scici. Ricciusdetiis. ur. Rom. apb. DIN. g. XXXIII. Iuris Iustinianei in nouas ei
nodi formas subinde recocti, apud orientalis
49쪽
imperii subditos continuus vis fuit usque sa annum I H. quo capta est a Muhammede con stantinopolis, deinoe vero omne deletum fui Mauritius de libr. iur. comm os s. Equidem Iohannes Leunclauius in parax. iuri antiqv. prolet. & eo Arthurus Duck d. l. λ. e. a. ν. Testatur, turcas etiam habere codicem Iustiniani ooque uti in causis decidendis; verum refere Pauli deprincip. iur. p. a. qu. s. se hac de re aliquando Arsenium, Metropolitam Tyberiope leos in Prussia exulem, interrogasse, ab eoque responsium naIisse ' quod de modernis ad minimum temporibus illud falsum siti et ra. 4, XXXlU. t Iam de oecidente. Ius Iustini: neum in Illyricum venisse coniiciunt, quiΔPalm idectarum publicratio praefecto praetorii Illyricii a Iustiniano demandata fuit, i. a. in f C. de ver iux. muri. Italiam renuerunt Gothi per sex iginta annos post Iustinianum, quibus pulsis in . . vlteriorem galliam per LongobardoS, regra eorum Longobardorum θ per ducentos ann
Italia potiti sunt, eodemque tempore in Hispa- ma Visigothido Vandali, in Gallia Gothi, oecodominabantur. Hi nullas patiebantur leges, nisi a se conditas, longobardicas, gothicas, &αqtim adhuc habemus in codice legum antiqua rum: illum . tamen honorem romanis praebuerunt ut leges suas omnes latine scripserint, & . contradius omnes stcundum leges romanis in. .
ierint & eas iuris romani reliquias, quas adipisci potuerunt, in usu iudiciorum una cum legibus i
50쪽
stis obseruauerint, Arth. Duest. d. l. I9.F. ν. n. Cum quibus conciliari facile postunt, quae habet Conrig. de orig. iur. gem. cap. II. ius . lf, XXXV. Illud interim notandum; perius Romanum, quo simul usi sunt Longobardi, non ram intelligi Iustinianeum, quam potiuS iuS Ve- S, quod ante eum Obtinuit. Pertinent huc, quae idem Duckius ex aliis autoribus refert: Objeruasse Longobardos codicem Theodos avum, Cari institutiones, Ulpianifragmenta vidi v xas arsententias, forsan maiorem honorem δε- ruri libris Iustinianeis, si in eos incidissent.
men Longobardorum regum in usu mansisse qua dam turis Romani ante Iustinianum statipem fecit verosimile, secus, quam Culario est visum, Salmasius de mutuo p. m. nec aliud probat lex itprandi resis, quam ex L e. Cod. Longob. xit. v. l. v. adducit idem Conringius o. II. ins . Praeterea notandum, quod, quando Conringius c. ao.p.ra . dicit, deuictis Gothis magnam lust, maniper Italiam, omnem fuisse existimationem shoc non de eo tempore inrelligendum sit, quo Gothia Longobardis Italia pellebantur, sed de eo, quo Iustinianus antea Gothos ex Italia ex-Pulerat, prout contextus hoc ostendit, quamuis interdum haec ab aliis confundi videamus. . . g. XXXVI. Haec de ea parte itastin, quam Longobardi tenebant. Quod Romam, archarixum Ravennatensem assique Italia loca Lovgo-