장음표시 사용
191쪽
dit , quos certum est de nato puero non tacuisse , cum Lucas restetur ι - es qui odierant mirati sunt debis, quae diu
erout a Pastorias; a 'Di o . Neque ille, ut iacile factu hiit, atque id debuisse etiam videtur, ex sitis aliquem cum Magis hethlehem Urn allegavit.P terea si Bethlehem Magi pervenerς die 6. Januarii, a8. saltem dies de eo nihil cogitavit: quare, ct Hieroso mam CH ursu Virgo adducere, a Nazarettim
inde, ut Evangelista narrat repetere potuit. Addunt alii oblitum omnium Herodem de Custraro nunquam cogitaste, nisi cum ingravescente morbo, ne sub eius obitum laeti essent Judaei, Regemque alium . quam quem ipse reliquisset quaere rent, & illorum nobilissimos in circo necandos conclusisse, di ad Bethlehemiticorum puerorum caedem vertisse animum, quos inter Antipatrum filium mcisum Macrobius testatur. Ucrum, ut his ordine resibondeam, aliud est abJectorum hominum sermonibus, atque opilionum , ct vulgi rumori non credere , aliud nobilium advenarum , quique lapientiae lauti florerent iidem dictis non adhibere; praesertim cum eos e tota sinquis, remotisque terris anni tempestate perincommoda,
imperitosque viarum itineri se dedisse viderent. Pod additure suis neminem cum Magis m isisse, id mirum videri minime
debet, cum Magis ipsis properantibus alios mittere opus non esset, neque enim , qui ita iratam Hierusalem intrarunt, &de puero interpellarunt verebatur ad se illos redituros, cum de nefario consilio celasset . atque ita provisum satis rebus suis arbitraretur. dem puerorum morti proximum imperas se repugnamus et neque eius rei Macrobius assertur id neus testis. Cum audisset, inquit de Augusta ce ante Meror, quos in Soeria Herodes Rex γε oram istra bimarum jussit intem,ci , Aia. μοque ejus Messum , ait, mestur esse , Herodis pcm m esse, quam AIium. Baronius quoniam Antipatrum M crobius non nominat fuisse putat insantem recens narum: quod si esset tempus secutae caedis ignoraretur. Grotius contendit duas historias in unam confudisse. Esto notetur a Macrobio Alatii ater unicam historiam, eamque distinctam, & veram narravςri quemadmodum Ηvetius vult et non eam tamen vim esse arbitror vocula illius inter; ut unum idemque
192쪽
tempus significet. Hoc bene idem Hvetius animadvertit conistra Grotium , declarans Antipatri interitum post evin νίαν evenisse: sicuti enim .. i.ter unum, eundemque locum hic non indicat, neque enim Bethlehem occisis est Antipater, non vi deo cur unum, eumdemque diem significare, debeat amrm
ri . Omitto Macrobium quarti saeculi sui me Auctorem, &fidei non prorsus indubbiae: illudque de sito proferre data o casione censeri debetasaceto namque Augusti dictum silii sblius meminit: illud enim, & infantibus alusisse, sed eam l arto omis.
sam, ut sit spicatur Monelia, non admittimus. itaque non adeo apertus est hic Macrobii textus, aut tanta cius auctoritas,ut rationes omnes. quς cotra militant contemnere debeamus,& at no uno cum dimidio infantium strinem a MVora adventu r movere possimus.Mensem unum dilatam, mirum id visum Augustino, atque huiusmodi unde aren mentum leti posset ad coi
vellendam sacrorem librorum ratem. Qimmobrem in libris de Euan elistarum consensu cc totus est in hae cunctatione
excusanda. atque inter caetera, illa tia U Herodigi ποπ renuntiaverunt, eum eνedere potuisse ima fauori seliae vi pone deceptos, posteaquam non Iamenerant, quem natum putav rant erubuisse ad se reiare, atque ita eam timore delaps ab I-quirendo , ac persequem puero quietisse . Cum ergo postpurga- nouem Matris ejus in Hierusalam eum illo venisseαι, ea reseessent is templo, quae a Mea narranis , quia verba Simeoni , Annae de His prophetamritim eum coepissent ab eis. qui audi rant praedieari adpri uam intentionem reindicaturὼ erant animmum Rehῖ3, admonitus per Amsium γωσο eum infaste , o Matre ejusfugit in is raptam. Dein tustatis rebar , quae is templo suae, dictaeque fuerant, Herodesse a Metis seminitI sum: ae delude ad Cinariri mortem eviens pervenire mutus iri fontes , Aut Matthaeus narrat Meiau. Si ergo a s. dierum mora incredibilis poenae videtur. adversarii annum, vethiennium addunt τ aut quae haec est illorum argumentatio: Herodes mensem distulit puerorum caedem, ergo annum, e
go hiennium distulit. Et Augustini quidem rationes, ut bene Tillemontius μὴ observavit, nihil nisi exiguam moram excusare possunt, nihilque illis melius , atque opportunius excogitari potuit, ad longius intervallum tradiici non possiant;
193쪽
quin etiam brevius illud ipsi durius videtur: itaque mavult adventum Magorum ad tempus Virginis Purificationis disse
re. Calmetus etiam uno post CHRisri ortum mense collocat et Tomiardus ad diem i. Februarii: Serry a 6., vel 27. Januarii. Inter hos etiam numerari ivtest Florentinius , qui concludit: aut igitur fatendum es non statim ae se delusum sensit Herodem infantitarium Bethlehemisistim maudasse ἔ quod in Rege iraeum dissimo , ct jurir regnandi Eesit o lux eredibile es, aut omnino adventum Magorum post oblationem, purifcationem ineluissa
'tuendum es. Me Augustini auctoritas , S Ecclesiae mosi raecipua Mysteria tempore sito celebrandi persuadet, ut incia iam unum sustineam Herodis crudelitatem et atque existimem ad tantum scelus , caedemque nefariam, quae invidiam illinctura erat ingentem priusquam descenderet luculentius testimonium aliquod expectasse ἔ tempus etiam Percunctando explorandoque trivisse. Cum autem ex iis, qui in HierosisID mitano templo ipse die purificationis adsuerant, quod acci derat cognovisset, putassetque Jam Bethlehemum, domum, ut
credebat, sitam remeasse: tunc vero puerorum caedem imperavisse. Certe quod Hieros blymae in ipsa Regia Urbe acciderat latuisse eum non est dicendum: non sui me vero perna tum . neque suspiciosum hominem , regiique nominis reti nentissimum ad Regnum quocumque poterat modo tuendum animum applicuisse, neque e fundere voluisse, quam iere per mensem continuerat rabie, ac crudelitatem, dictu est omnino incredibile. Non est igitur dicendum puerorum caedem, Vel annum, vel biennium distulisse, si rem ipsam, si veterum auctoritatem , si recentiorum hominum doctissimorum sententias attendimus. Itaque ex omnibus his, quae post Cristisτι ortum ad mortem usq; Herodis contieterunt nihil colligi potest, quo suadeatur CustisτuM ortum anno V.C 748. Atque hactenus quidem visi simius improbare corii sententiam,qui pro CHRISTI ortum statuunt anno Iuliano o. et sed nos id non fecimus: tantuconati sumus patefacere ex hoc illam charactere non consim mari. ct eam multo minus anni 41., sed haec omnia in utraque sententia optime, commodeque explicari. Attamen neutram, aut improbamus, aut eligimus,dum notas omnes, quibus ad annum CARisri natalem constituendum Chronologi utuntur,
194쪽
De Custini Baptismatis tempore.
ΡEtavius in hanc quaestionem ingressus,haec statim initio h
bet et qui natalem Domini certo anno definire eo ti sunt unum omnes Luca testimonium Uurpiarunt, ubi de Cuaisro ad
baptismum aecedeste ita scribit:-ipse Iesus erat quasi ann rum triginta incipiens ritur, ut putabatur γωσb Atii Heli: praeclare . Extat Danielis Pal ebrochii Consuliatoria Epistola ad Petrum Possinum ,super anno CHRiseti trigesimo apud Lucam, di Evangelieae historia principio exinde o Mando O . Etenim cum signiscare Lucas videatur GRiιτυu baptizatum anno Tiberii XV., atque addat CinisTuκ tunc fuisse annorum 3O., ab anno XV. Tiberii retro numerantes annos trigilita facile collia gere sibi videntur annum Custisri natalem . Hanc methodum prae caeteris usurpavit Benedimis Millinus in disssertatione sua de anno, quo natu est Rurus , O de anno, quopassur est 6. Verum multum praepedita est haec via. iam vis enim ce to apud omnes constaret de anno Tiberii X v. cui vulgaris aerae
anno respondeat, ct quo eiusde ςrς anno fuerit Custilarus baptizatus de quo infra disputabimus non constat, quo praecise anno aetatis Duae ad bapti simum ipse accesserit, & ulva Evangelii side liberum Auctores putant aliquantum divagari. Itaque anno elatis 3 i.baptizatum vult Baronius:3a.Deckerius.&Tirinus: 33. Natalis Alexander, vi ait in ea sententia multos esse e . Parisiensi facultate doctissimos Theologos . Hanc etiam sei tentiam non improbat Pambrochius c , atque assert Irenaei illud co et quod iam in aetatem seniorem declinabat CuRIsrus quando docebat, idque se ex ipse Ioanne audisse seniores test ri . Petavius vero in Epiphanium agens de vulgari methodo , quaCMaiari natalis annus investigatur scribit:quamquam aliquis
CH IsrυM anno 28. . vel 33. aetatis sitae baptietatum esse diceret,
non tamen Evangelicae veritati Judicio suo repugnare, quod uberius explicat; posteaquam particulae M, quae in Graeco
195쪽
textu M. est I Miata, di in citra controversiae, quaestionisque cardinem residere censet, triplicem potestatem declaravit. Ait enim in Lutae textu . vel ινδι-τιμι, sive dubitative sumi, neque ita sumptam particulam illam paucorum dierum tantum , aut mensis unius, immo anni discrimen facere ἰ sed qui paucis infra, aut supra numerum consistit trigesinrtim νύσω τρια-ν ἀ των dicit oste. Nam cum Matth. i 6. scriptunis sit Dominum esse transfiguratum μίν - αι τε ab instituto se
mone; Lucas eamdem historiam exsponensis. Dcturn essebdnarrat ab eo sermone post dies ω- -οῦ quo loco eadem more vocula inis est , cum ad verum numerum biduum . hoc est tertiam partem addidisset. Nax cum Ke ero Petavius: quihus addat, qui volet aliud Natalis argumentum: m mseriam
untur viris doctis, qui EvangeIici textus vim eam esse existimabunt , ut nisi neoessos ins ruat sima numero . quem Evangelista expressi propius sit inhaerendnm . Si id sentiunt, faciunt, quidem me lubente, qui etiam argumenta a Pape-hrochio, &petavio allata minus idonea ad id. quod volunt comprobandum arbitror. Video enim illiam Irereri textum ab eruditissimis viris, vel suppositum judicari, ct astena manu insertum, quod Baronius contendit est, Pagius Q, &ube rime Honoratus co et vel si legittimus iudicatur, notari tamen quasi aliould contineat a ventate , ct eommuni egeterorum Patrum sensu alienum . inquit Nicolaus Ie
ra novissime recensitit, illustravitque Renatus Massuri N. Quare nihil huic opinioni commodare potest Iocus, qui a viris doctis, vel abhorrere a veritate. ver aduherinus me ex stimatur. Neque quicquam prodest, quod assertur ex Matthaeo , ct Luca, quorum ster post dies sex famam narrat, quod alias
196쪽
sias evenisse dicit postiere dies octo. Etenim variationem istam . sive bidui discrepantiam non faciunt particulae . . , re, sed computandi ratio alibi, quoque ab Evangelistis usu iura, dia caeteris iam antiquis scriyoribus; ut numerando mcliidant thmmς utriamque extremum. Itaque S.Hieronymus edisserens hunc locum ἔ-, inquit. 63solutis; quia his meati. Onsvntur dies. ibi primus additur, ρο extremur c . Eadem est Oiry stomi eadem Augustini sententia ce . Nihil ergo emciunt huiusmocii argumenta.& tantam aberratione ab anno trigesimo pati non videturEvangelii ille locusapropius ergo anno, que Evangelista nominavit adhaereamias.Nihil tamen ide magis esscitur certum .ae definitum baptismi annum ex Luca colligi. Quis enim hoc iIIa auctoritate evicturum speret anno trigesimo ineunte. non expleto, aut contra trigesimo jam finito GauruM baptizatum . Patres quidem, si eos consillas, noluisse definire hanc controversiam videntur: etenim Evamelii verba, vel eis similia omnino adhibuerunt. Ita Clemens Alexandrinus H, Eusebius co , Hieronymus γ), Augustinus O . Iustinus v ro I duhitationem hanc i Iane confirmat scribens CF- τυκcum ad baptismum venit annos numerasse triginta plus minus. Duo stini, qui pro annis 3 o. selum inceptis, necdum min
pletis stare videntur Iremem si , & Epiphanius I . Uerum
197쪽
alter iis auctoritati nonnihil hic eruditi detrahunt, quod de amCRRisrimortis, ac nativitatis disputationem de proprio ingenio istiuiens ea persequatur, ouae sententiam suam juvare pollunt. Alter an haec ipse ex sensu stio , an de haereticorum sermone proserat, non liquet. Massuetius scribere haec eum inhaeretis corum sententia trutat: cerie supra, idem , quod caeteri Patres
de CRRisro scripserat et triginta quidem annorum erisens cum .eniret ad baptismum che., nihil definiens incoeptouae eos , an
completos intelli ere debeamus . Relinquitur Isychius quia cumque ille sit austor commentariorum in Leviticum, qui aperte sententiam suam declarat de annis 3o. incoeptis. Verum huic inferiorum aetatum c a plerisque enim Saeculo VII. fl ruisse existimaturo opponi Imrest Chronicon Alexandrinum, ubi cM Cu isos dicitur baptizatus anno aetatis sitae trigesimo eri leto, decurrente trigesimo primo et Alcvinus Q, Cedr
nus co , Bernardus Q. & prae reliquis Beda ce . cuius est illa
celebris vox et Babet ni fatur Melesiae Ader Dominum in earne paulo plusquam 3 3. annis , Qque adfua tempora passionis vixisse. Quamobrem si antiquis limos Patres consillamus nihil illi co serunt ad hanc quaestionem finiendam : etenim , ut Evangelisa, hoc tantummodo dicunt CuaisTUM anno trigesimo baptis mo perfusum t quod eque de incoepto trigesimo, ac de trigesimo completo intelligi potest: si Scriptores inseriorum aetatum, varie eorum inveniuntur, disca epantesque sententiae. Atque hoc idem de Recentioribus valet: Nam S.Thomas γ , Alberius M. ω , Caietatius, Salmeron &c. 3 o. expletum tue tur. Contra annum 3 o. inchoatum Lyranus , Dionysius Carthusianus y . Jansenius, Peretius, Baronius, Toletus o. Quamobrem miror nonnullos, homines caeteroquin doctos rem hanc veluti certam, di Patrum contensii definitam trade re. Et Maligerum quidem . qui de trigesimo anno expleto opinionem suam uti dogma aliquod tradiderat resutavit Pet
vici se . Postea Ignatius Gravesentus 9 , ubi Lucae textum
198쪽
ipropositit addit sententiam sitiain congruere magis Euin litiae verbis, quod non sbium dicat quasi annorum triginta cf exrm, inquit, hoc tantummodo diceret particula ius quasi, qua utitur
aliquam permitteret libertatem addendi unum , aut alterum an
num et sed praeterea habeat participium ineipiens . Deinde in sententiae sitae confirmationem Canonem asteri Concilii Ne esariensis stati ientem is a ni nulius ordinetur Pres terante annos 3O- etiamstfuerit homo valde dignus : quia II.P. C. tu anno 3 o. baptizatus es, coepit docere. Denique ait unanimi hoc consensu tradere Iullinum, Clementem Alexandrinum , Irenaeum, Eusebium, Augustinum , Hieronymum , ct Chry- stomum. Magnum esset hoc quidem Scripturam, Concilia, Patres sententie huic favere . Uerum ex PP. excepto Irenaeo, cuius verba. Ouam vim habeant stapra vidimus, caeteri nihil opinionem illam iuvant. Nam trigesimum annum dumtaxat
appcllant, ct Justinus numero 3 o. addi aliquid, aut detrahi pos se diserte assi renat . ut vidimus . Clirysbliomi etiam Homilia illa, ouam citat hyeia udicanara viris doctis, nihilque indicat. nisi idem , cu caeteri, Scaeteris paulo obscurius e .
Ne esariensum PP. decretum tantum abest, ut Gravesenios aveat, ut excusationem aliquam docti viri quaerant, ne n ceat. Etenim ex Bonisecio aetas ad Presbyteratum requisita erat 3 . annorum expletorum οῦ idemque statuere videtur Are- Iatense IV., ut Marione cd . altique docent. Quamobrem c Ichriores antiqui Canon istae, cui anno 3 o. ineunte Rrsruri baptizatum senserunt toti in eo sunt, ut huic Canoni satisfaciant. Geminianus ait. Domini Hum non esse trahendum ad Gnjequentiam. Archidiaconus inquit, muItume ax probatio, nee covruit exempώr , quia Sacerdos non potest esse ante annos 3 o. perfector et Ied eum Dominus Dii baptizatus, Oevit praedicare cabae non erat 3 O. annus completus, immo vix
inegptus. Quae de participio illo addidit tam multi refutarunt Petavius . Papebrochius, Natalis , Monelia, Hugo Grotius, ostenderuntque initium praedicationis, non anni trigesimi principium designare; ut nostra oratione non egeat. A a Itaque
199쪽
Itaque concIuditur, ut illo Lucae textu trigesimus tertius , aut quilibet trigesimo major annus excludatur; utrum trigesimus incςptuli, an expletus significetur nequaquam pos Ie constitui. Quare annu NataIem Custi fri ex hoc charactere defini re omnino non ',ssumus. Neque tamen hic tantummodo residet hujusce characteris incertitudo , verum anceps pariter est, a quo extremo termino illi circiter triginta anni sint retro numerandi , & quo vulgaris aerat anno GRistus Jordanis aquis fuerit abIutus . Etenim Authores etiam celebri Tes non minus, quam in anno Nativitatis, aut Mortis, in haptismatis anno constituendo discrepare inter se : ab anno enim V. E. 24., usque ad annum 32., quilibet annus suos habet Auctores cc , qui eum tali insigniunt Mysterio . Et eorum, quidem plures abstarda prorsiis ratione ex eo, quod mortem
CMaisri nimium a vero stipra statuto anno removeant, quos ideo dimittimus et ex illis vero , qui anno 29. nobiscum mor tem collocant alii 26. , alii et . , qui autem ab ea non lonee
absunt, Blanchinus a f., Monelia ce et 8- baptisma consignant: ct Blanchini quidem opinio , cum illius tantummodo
prava Consillum digestione nitatur ea impugnata corruit. M nelia vero cum suum sistema quibusdam argumentis confirmare conetur eo pauIo moramur, & iisdem discussis experiemur an statim . an quendam alium anni raesententis
Tres igitur nobis seggerit characteres, quibus id depraehendamus, primus ab anno is . Tiberii supra relato Lucae textu cxpressus, alter ab annis aedificationis Templii, tertius a Pilati gubernatione deducitur et singula stercurram is .
Dedecimoquinto Tiberii anno ad Latietatem seperioridissertatione dictum arbitramur, qua demonstrasse saltem hoc xonfidimus. ne sapientis binos, sanctis limosilite Patres, ut caetera omittam Evangelio aperte contradicere alteramus, a Pr
consillari ibi statuto imperio esse eum annum numerandum. Itaque hoc praesiit m sito in quem V. A. iste is. Tiberii annus incidat omnino non liquet et neque enim conflat de praeciso anno. quo Tiberio hoc imperium ab Augusto est attributum , aut de anni temIvitate : quare cum vel RAL anno O . .
200쪽
vel sammam eain dignitatem collatam ostenderimus se- clii itur vel in et 6. . vel a . decimum quintum incidere , & aliis etiam pertrhai polle, privsertim si ad notas proleps es quis confugiat . quas nos Moneliae cc relinquimus et earum enim heneficio is . Tiberii a morte Caesaris Augusti, qui certo incidit iu 29. U. f. annum ad 27. reducit. Neque enim proconsili.
Iare admittit in Iurium , quod an satius sit amplecti, quam has longe retitas obtrudere interpraetationes alii viderint. Nos vero colligimus eo magis constare . nihil certi inserre licere ad baptis inum constituendum ex Tiberiani anni adnota tione. Naximam autem induceret incertitudinem. quod Pe-tavius docet et nimirum t s. anni Tiberii GRisτυμ hapti Z tum ex Lucae oratione non necessario seqiii. quippe anno illo Ioannem dumtaxat prodiisse, sermonesque instituisse ad turbas scribit; nescire autem nos quantum intra initium praedicationis Joannis , ct haptismum Custiari intercesserit temporis ,
unde postulatum id esse, non probatum anno ipsis Tiberii XU.
haptietatum esse CHRisTuM . Sunt etiam , qui integru annum
inter duo illa, praedicationis Ioannis initium , & Cua1sri baptisima interjectum volunt Natalis ce), Lamy ω Graveisn o . At his, atque Petavio resim deri potest utcumque Evangelii
textus de Ioannis praedicatione loquatur, illius tamen initio proxime successisse Custi ,ri baptismum indicare, quod & Patres tradunt, qui in eundem Tiberii annum conferunt illa duo. Hos supra recensuitvus, quibus addi potest Eusebius qui aperte anno Tiberii XV. consignat initium praedicationis CHRI-so, nec aliter alii sentiunt. Quae contra recensiores aliqui asserunt sunt sane levia, ut bene etiam Monelia cD probat. Itaoue consentiendum doctissimis atque antiquissimis Patribus censemus . nec multum ab initio Ministerii Ioannis. Clini fribaptisma inungendum . Illud vero probabile arbitramur circa Octobris exitum, eo quod esset Poenitentiae tempus apud
Iudaeos ccerisse predicare. CinisTuis vero haptizatum sexto Januarii, ut constans est Patrum .& Ecclesiae traditio, optime a BENanimo XlV. M.sapientissimeque firmata . At nihil minus de anno res γndente i s. Tiberii non constat. Α a a Vide