장음표시 사용
131쪽
Collige, virgo, rosas, dum nos novus, et nova pubes,
Et memor reto, aevum sic properare tuum. s.
49. collige, virgo, rosas. Virginem adloquitur, quia virgines maxime delectari soribus, iisque eolligendis operam dare solent; vid. Ovid. Met. V. 393r tum quia rosae imaginem virgitialis tum pudoris , tum aevi praebent. - Dum sos nostis. Elegantius sorte in eod. Iuniano
dum ros no-s r ut ros reseratur ad
Tosam, et piabes ad virginsem. Sie apud Claudἱam Epithal. Honor. et Mar. 249 : - Ceu geminae Paestana rosae per jugera regnant: Haec largo matura die , saturataque vernis Boribus indulges spatio , latet altera nodo ατ ubi Oxon. codex Flori shahebat. In Anthol. III, em a s z. Marcent post rorem violae, rosa perdit Odorem . : vel colligendas
monet rosas matutino tempore . dum rore madescunt, ne solis calore eonseiantur. Sie ros de matri-tino tempore apud Calpurn. Fel. VIII, 8: is viridique greges Permittere eampo Et ros, et primi suadotelementia coeliis. Supra in Ausonii
132쪽
O QUALES ego mane. rosas procedere vidit Nascebantur adhuc, neque erat par omnibus aetas. Prima papillatos ducebat . . . . CorymbOS
' Ita inseripsi, lieet in gehedis Salmasianis et Div n. simplieiteriae Rosis. Duobus enim sequentibus praefigunt eaedem hedra ΕΙ - DEM , lieet primo opigrammati non
sit adpositum poetae nomen. Unde patet, haee tria priora eumdem habere auctorem, sed ineertum.
Quarto FLORI nomon praem Itiunt. idit primum et quartum ex eo dice Salinas. Seri veritis ad Pervigil. en. 445 et 446; et ex eo Almel venius in Epigr. vett. p. II et II; et tertium primumque nuper Iod. I h. Siruchim ever. in Animadu Crit. pag. 88 et 89: secundum aetertium sub Luxurii nomine profert
idem Seriverius, p. 453 et 4j4: sed
inter Luxurii Epigrammata non in is veni, ex Salm iano ot Divionensie dice deseripta. Quartiam . cui FLORI nomen praefigitur, Ex suo e leo dedit Salmas. ad Spartiani Hadrian. eap. 6, p. 155, et Post
Palladium , sub titulo FLORI no.
SA . aliis incertorum veil. poetarum Epigrammatibus inserui Rivinus. iii et malμ Florci tribui ot ἀδηλου esse, sed errorem natur i. quia defloribus ac praesertim rosis agat,oxistimet ad Pervig. Ven. pag. 74 , ubi primum epigramma etiarn adseri, et illud FLORI ab Opilio
Germanice versum notat. BURN. Burmannus autem qnatuor sequen
tia epigrammata exhibet Anthol. Lat. lib. III epigr. 288-I9 I. I. Ο qtiales. Iii Divicinensi eod. Equales exstabat, quod a manu recentiori in margine Salmas. et Leid. erat adscriptum. BUBΜ. Sed hoc AEqutiles quum vim sententiae debilitat, tum contrarium est ei, quod sequitur: .. neque prat Par
omnibus aetas in. AEqMales euian revera sunt, quibus par aetas est.
3. Prima, scit. rosa . ut deincepstaterra, tertia. Laetinam huius versus Burmannus implet fronte est bos, Oudendorpius implebat ieetia eor m-bos: idque mihi placet. quia hieversus conusniro cum Elegiae Ausonii v. dis videtur : . Haee viret angusto soliorum toeta galero
putatos eor)mbos vcicat corticem rosae nondum apertae viridem . iii mucr no vel Apicula exeuntem .
133쪽
Altera puniceos apices umbone levabat; Tertia non totum calathi patefecerat orbem, suuarta simul nituit, mutato tegmine noris. Dum levat una caput, dumque explicat altera nodum, Huic dum virgineus pudor extenuatur amiCtu, Ne pereant, lege mane rosas; cito virgo Senescit.
eor bum etiam Ilieronymus epist. XXVI ad Pammachium. 4. Umbone Iriabat, in veri iee vel fastigio paullum aperto adtollebat Umbo proprie est clypei pars media oditior, apicem acutum habens. 5. calathi parefecerat orbem. Vid.
6. Simul ni it. Id mihi ,idolor
osse totia nimis, singulis rosae partibus pariter conspicuis, quia Tertia non Io m. Ita enim simul interdum exprimere totam rem videtur, reis
spectu habito plurium eius partium, quas totum simul eompleetitur. Livius VI, 4r a Roma quum frequentia
crescere, tum tota simul exsurgere
aedisciis coepit. . Nimis splendorem rosae plenae et adultae exprimit, Di Deere fores dicuntur ii, Colum.
ris. Nudato legendum monuit Catinnielerus ad Avia ii. sab. 38, pag. Iaa ; Oudendorpio placuit mutati vel nudati germino soris, ut refert
Burin annus : sed lectio vulgata re-ete se habet, et sensus eius verus 'quaerendus est. Mtitiato tegmine est
ablato, Temoto, deposito . siquidemGronovius, Observ. lib. III, cap. I, pluribus locis Veterum probavit, mutriri saepe idean esso, ac moveri, auferri de loeo, quoniam hoe ipso
rei situs ne statias mutatur, vel desiis nil. Quando tegmen soris ita mutatur, vel ita amovetur et separatura nodo, tit tegmen soris esse desiis nat . tum rosa tota nitet. 8. Extenuatur amistra. Ε Salmaxilemendatione, quam Seri verius Probat , haud dubie legendum est exissistititur, i. e. exsolvitur. Hoc con-srmant , testante Burmanno, schedae Divicinens. .ium versus Plane
similis Elegiae de Rosis, 29 : . Vm-tice collectos illa exsinuabat amiis
eius a. Pervig. ven. v. ux : . Mane
virgines papillas solvit humenti P
plo is. Et v. as: a Cras ruborem. qui latebat veste tectus ignea, Uxido marita nodo non pudebit solvereis. Qui illie rubor, hie murineus pra r. Cons. Colum. Hort. 26 . s. ciso mirgo senescit. In cod. Salua. et Leid. laeuna orat inter rosas et vimo, Qt cito tantum margini adscriptum a manu recentiore. Hoetamen a Seriverio editum magis placet , quam codicis Divion. scriptura sis virgo seneseis, licet hanc praeserat Burmantius. Vimo quidem serieseens proxime intelligitur mea, siquidem similiter Ausonius de Bos. v. 36 : .. Et dum nascuntur, Conge Duisse rosas is. Sed tamen respicitur
simul virgo puella, et admonetur fragilitatis suae, ut iacit Ausonius in suo. Familiaris ea comparatio poetis veteri hiis. Vide Paulini notas ad Apostolii Parrem. Contur. XVII, dii. Et conser Eleg. in Ohil.
134쪽
ΑυT hoc risit Amor, aut hoc de pectine traxit Purpureis Aurora comis, aut sentibus haesit Cypris, et hic spinis insedit sanguis acutis.
O. Atit e risit Amor. Quod rosalam pulebrum ridet et nitet, hoe aut Amor essecit, qui ei tantum nitorem risu et Oseulo adflavi ; aut Aurora, quae aliquid purpurae. C mis suis purpureis metitis detractum, rosis adjeeit; aut denique Venus , sanguiue ejus spinis rosae, quibus inhaeserat, adfuso. Tres hasisee Ortas in rosa purpurae Caufisas etiam Pervig. Ven. v. 23 conjungit: - Faeta Cypris de cruore, dequeAm ria osculia. Deque gemmis, deque flammis, doque Solis purpuris . De pectine traxit praeter morem diisettim videtur pro detraxis pectine, aut de abundat, quod saepius sat in Pervig. Ven.
HORTUS erat Vcneris, roseis circumdatus herbis, Gratus ager dominae, quem, qui Vidisset, amaret. Dum Puer hic passim properat decerpere flores, Et velare comas, spina libavit acuta Marmoreos digitos : mox ut dolor adtigit artus. Sanguineamque manum, tinxit sua lumina gutta :' Videtur hoe Epigramma ah auctore ad exemplar earminis Anacreontici XL, eui simile Theoeilii Idyll. xlx exstat , esse compositum, quo Amor ab apicula inter rosas euhatite in digito runctus, et do loris ex vulnere impatiens, questumii ad matrem. a. Quem, qui mississes. amiaret.
Sic in Petronii deseripi; one loci
amoeni, quani statim dabimus :- Dignus amore locus is. Videtur eo dieio adludi ad a suo, iamdeni. Nam
idor. Orig. XIV. 8 : - Amoenaloea Varro dieta ait, eo quod solum n morem Praestent, et ad se amanda adlietantis. 5. Marmoreos disitos , marmoris instar nitentes. Sie marmoreus poli
OψId. Met. XIII. 74s ; marmorea montis Martiat. VIII, 56, I 4; miam moreum peritis Lucilius apud Non. Marcell. in stare, p. 39I. - Digitos ehurnos dixit Propert. II, I, 9. ED. 6. Tritat stia dimiaia gratia. Suavius Virg. AEn. I, αα8 : ia laclyuiis oculos suffusa nitentes Adloquitati Venusis. Pariter Ovid. ex Potit. II.
135쪽
Proruit ad Matrem frendens, deserique querelas :Unde Rosae, Mater, coeperunt esse nocentes λUnde tui flores pugnare latentibus armis pBella gerunt mecum. Floris color et cruor unum.
a. 9or . Gutta per adtonitas ibat latentibus armis is, et in margine
oborta genas . . utriusque Correctum pugnare, nem.
7. Promis ad Matrem. Unde sic pe edeportini, quod praecessit e laediderit Scriverius, ignoro r nam in Divicin presere noeentibus. uia qui. cod. Salm. Leid. et Diuion. Pemeis dem nocentibus vitio iam , . quianie. BNum. - Certe Promis signis. noeentes modo praecessit, sed -- cantius est, magisque accedit ad orire eonfirma ur; quod verbum aereonticum Illud I. e. Λραμω hoe magἱs aptum et Deeessarium καὶ vaeta ad Προe τυ καλχ, di ρxv. est, quod sequentia ad hoc respus. Pugnare latentibus armis. Scriis eiunt Belia gerant meeum. Et Pallaveritis e coniuctura sua , temere dius de Insit. v. 69 mgnaeia memcorrigens seripturam eodd. edidit: hra tribuit arbori. quae corticem. Unde tui flores pungunt latitanti- asperum et spinosum habet. E serihus armis a. Sed in eod. Salmas. et plura memorata eodicum sponte
Leid. est is Undse tui flores pugnant emergit lectio, quam ipse edidi.
VENERUNT aliquando Rosae: proh veris amoeni ingenium t una dies ostendit spicula storum , Altera pyramidas, nodo majore tumentes; Tertia jam calathos : totum lux quarta peregit Floris opus : pereunt hodie, nisi mane legantur. ,
. Veris amoeni Ingenium, quam Perius earmen papiliatos eoσmbos, mirabilia natura. ratio et varietas Plinius alabastros lib. XXI, 4. s. io, in procreatione et incremento ro- euius vertia et Nostrum poclavi ex sarum. Sic ingenia coeniarum, no- plicant et . Cerminat Onitiis crosa)etium , a Plinio et a Tacito pro va- primo inclusa gratioso cortice. Quoriis e minentis et generibus ciborium mox intumescente, et in virides et libidinum potiuntur. alabastros fastigal . Paullatim rii 3. Allera puramidas. Pyramida A boscens dehi cit, ne sese pandit svocat, quas Ausonius obeliscos, su- s. uane. Cf. sui'. cp. t,9 ED,
136쪽
EPIGRAMMATA DE ROSIS.. V. INCERTI, DE ROSA.
T rosa flos Veneris, cujus quo furta laterent, Harpocrati matris dona dicavit Amor. Inde rosam inensis hospes suspendit amicis, Convivae ut sub ea dicta tacenda sciant.
r. Ese rosn sos Veneris. Bur- mannus, Anthol. Lat. lih. v, ep. at , unde ipse huc transtulἱ, hos
versus in marmore reperios pro diri ait a Cerda ad Virgil. AEn. I, 734, tom. II, p. 334. Beeitat etiam, auctore non nominato, Stuevius, Antiquit. Convitat. lib. III, cap. 6, scit. 35α h. Qx eoque Almelo ven iis Amrenit. Theol. Philol. p. I 59. Qui ex eo epigrammate docent, Poetas stixisse Copidinem , Veneris s-lium, rosam Harpocrati silentii moapud Graec ut et Angriona apud
n mancis 3 consecratam esse volui se, eoque munere eum decorasse, ut rosa loquacitius exhiber tur, vel isti silentii symbolum. Atque hine
morem illum prosectum , ut multis in locis Germaniae in eoenaculis rosa laeunaribus supra mensae verticem adfixa eonspiciatur. atque ut proverbio apud Germanos pervulgat dieatur: i. Haec sunt sub rosa aetamei dicta .. Equidem scio, hoe etiam apud Romanos in eonviviis
observatum, rit hospes curare . . Des tris intor amicos Sit, qui dicta s ras eliminotis, ut Horat. nit Epist. I, 5, 1 5. Mart. X, 48, II: in nee mane ii menda Liliartas, et nil quod tacuisse
velis is. Etiam hoe vulgatum, tantum rosarum usum in eonvivii, fuisso, ut non m ci convivae e rotulis roseis eaput eineti adeumborent, sed ipsas etiam mensae rosis injectis cumularentur. Doret Ovid. Fast. V, 335 : . Temprara sutilibus cinguntur tota coronis, Et latet iniecta splendida mensa rosa is. Cons. Sal. nas. ad Sparti . AEl. Verum , e. s. Undo provertitum ex ipso mor Romano nasci potuit, Di sub rosa distri dieerentur, quae inter convivandum . sub fide silentii in eonviviis servandi. Neque. tamen ipsius proverbii memoriam in antiquitate
exstare, neque morem rosae e lacu
nari suspendendae satis antiquum esse arbitror. Poeta hune morem e letiratirarem reddere ei pien , Causissam pius finxit, rosam Narpocratidieatam. Unde is auctor an interuratiqDos reserendus sit, adhue duia bito 3o. Suspenais amitas. Burmannus
odidit iamiai, sed Stuehius rectius
137쪽
HORTORUM ET RURIS AMOENITATE I. PETRONII DESCRIPTIO LOCI AM NI
oni Lis aestivas platanus diffuderat umbras, Et haceis redimita daphne, tremulaeque Cup SSUS , Et circumtonsae trepidanti vertice pinus. Has inter ludebat aquis erranti hus amnis Spumeus, vi querulo versabat rore lapillos. s' lia edidit Maliger lib. II G-
talest. p. 255, ex Petronio cap. Iat: sed scirte praestat Dei pro loci. Bua,. Aniti t. Lat. lib. I H. ep. 54. I. NMilis restiovis ... timiras. Nobilis platanus, quia praeeipua dignitate inter arbores erat. et singulari cura nutriebatur. Vid. not. Nostr. ad Palladii v. s7 et Iet4. et eoiis. Η ins. Ad vers. I, ro. Umbrar platanorum inprimis eelebrantur, hine Palla. dici Insignes foliis v. II 3, et timorian. tra v. I 45 dicuntur. α. Minmieri driphne, i. e. latarus.lti vulgatis Petronii oditionibus hie versus tertio subjieitur.3. Et ciretimtonso trepidranti meret re pinus. quae . ramis circum aequa. liter in orbem expansis, quasi circumtonsae videntur. Hoc sensu e iaretem malum a Palladio diei, titit:.i ad ejus v. 59. 4. Has intisr debria aquis erranti. itis. I ane lectionem vindieat Bur mannus in motis ad Petron. nam alii trepi nisuetis . alii Itidentatis. M. dore amnis dicitur, undis tremulti motu subsultanti hiis, ut explieat Burm. ihi leni. Unde Itidias tiniana Scaliger ad Catulli Carm. XXXII interpretatur. Christius in Vilicit. p. α 58 putat legendum esse eurro raotiis Itidentibus , aut, ut alii, indebatraquis erranti s. 5. Quem o versabot rore, incialia . v lvohat sugurrante i mpha. In ΘΡi-
138쪽
Dignus ainore locus : testis silvester aedon, Atque urbana procne : quae circum gramina fusae. Ac molles violas, cantu sua rura colebant.
recurrenies qua versat suetus areianas. Discolor adtrita calculus Exit humo is. Auctor Copae : ω Est strepitans rauco murmure rivus aquae .
6. Si Dester viedon. Sie primae editiones et Tragur. eod. Petronii, quod servandum putat Burmanti.
sed siuestris edidit Maliger, et pro-havit Heliis. ad Ovid. Met. VI, 468.
Vespa Iud. c . et pist. v. 53: . Tusaeis, in lueis ut eantet tristis aedonis. 7. Urbana procne. Ita recto dicitur hirundo, quia Drhem maxime frequentat, eoque distinguitur alia stri nedone r quomodo etiam ex.
plieat Barth. Advers. XXIII, di . Atque hane diversitatem naturae in utraque avi diserte notant poetae, tibi sabulam Prognes et Philomelae adtingunt. Ovid. l. e. in quarum petit altera silvas, Altera tecta subit - Et Lucii. Iun. AEtn. 58a r ω Philomela ea noris En volat in silvis, et tu,
soror, hospita ieetis Acciperis .. Praene. prima correpta . ut Draphne, V. I. Eo.-ciretim gramina fuso, i. e. sparsae per gramina temere et passim vagantur. Val. Flaec. I, 25 et ris molli juvenes standuntur in alga . .
II. ITEM. Inaeo quales fudit de vortice flores
Terra parens, quum se consesso junxit amori Jupiter, et toto concepit pectore flammas.
. Idviro quales. Scaliger hoe opigramma eodem loco, quo superius, protulit ex Petron. cap. I 27 et unde
ultimum versum addidi, qui in illius Cataloetis desiderabatur, et in eo liee eius Petroniano male insere batur inter quartum quintumque versum epigrammatis, quod apud Petron. cap. Iα8 legitur, et incipit mete sopor fera, ubi in margine notaverat vir illustris, se in duohus aliis veteribus e d. illic eum non
u. confesso junxit amori. Mii, ut ipse Maligor, etunait, seu vulgatam
lecticinem praeserunt uterque Buris mannus. confessus amor est non surtivus et oceultus, sed apertus, de-elaratus . logistinus. Auctor Elog. in mortem Drusi, v. 3 5 : vi Tu e nissessus amor, tu solus et ultimus
illi is, quomodo ibi legendum videiatur Burmatino. Et amor hie pro conjuge, ut veritim conjugem Pr peritus vocat Iv, 3, 49. De Ioveotiam Statius, Theb. I,-: . illam imus urbem Quam vultu con sissus adis .. Pari sensu professum dieitiolavimus ad Calptarii. I, 55, et
139쪽
Emicuere rosae, Violaeque, et molle cyperon, Albaque de viridi riserunt lilia prato. sΤalis humus Venerem molles clinavit in herbas. Candidiorque dies secreto savit amori.
4. Move 'peron. τὸ κυπειρρου di- BDIim. omposito usus est Cato itieitur Graecis et ἡ κωraiρM, herba Dir. v. TI : . Aut inter varias, V od risera, quae, ut rosmariatis, in neris stipendἰa. flores II mhra reticis ris hortis vulgaris, et retento elinarit, tenecamque illiserit his Graeco nomine CF peris dicitur, ham ham . . Fortasse e ramaiae servaritiaris etiam Cypria. Alia est cupres- potest, id que positum est Pro ---stis arbor, κυπάρισο ς. ΕΒΗ ABD. ad capit, inritaWil in herbas, quamvis Petron. hoe sensu id verbum aeriore de-6. Clianos , pro clamaoit, ut in mum latinitate usurpatum esse no-
Chialoetis scaligeri et eodice MS, rim. Inscriptio epigrammatis 3s pro quo conieceram . molles Vene- Luxorii sie habet: a m eo, qisi rem inelinavit in herbas - ; sed quod amicos ad prandium clamabat, ui postea vidi oeeupasse Hadria uidem. plura exposceret xenia ..
Qui D hoc negotii est, quave Suspicer Caussa, venire in hortum plurimos meum sui osZQuum quisquis in nos incidit. luat poenas. Et usque curvos oXcavetur ad lumbos Non ficus hic est praeserenda Vicinae, . 5Uvaeque, quales flava legit Arete :Non mala truncis adforenda Picenis,
3. Quisquis in nos inculis. Quae- recenset Burmannus. Intelligitura δε-d, ni ediit. incidat. Cod. V M. incidis tem Arine. Alcinoi Pliaeaeum rogis in nos. Heinsius, prohante Burman- uxor, ex Iloiti. Odyss. Val. 54; ei. tio, legestidum duxit .Quom quisque, ius in iam meminit Oipheus, Argois tit in nos incidit, luat poenas . v. t 3ra, et Apollon. Iv. Ioi 3. s. Masea legis Arete. In edit. Vi- p. Xon miata truncis adserenaeo. eent. Brix. et utraque Aldi legeba- Alii seripli vel ediii Non pomis retiri tur : is Uvaeque quales flava non legit eis adseroandia vel obseronti . Iti Crete a, quod et in aliis . et in Seiop- eod. seeundo Ileinsit et wilitanopiana. Sed emendati nem certam legebatur Non poma esse mendo. confirmant plorique e dices, qtios Avaneius legebat inserendri. Optime,
140쪽
Pirumvo tanto quod periculo captes:
Magisque ccra luteum noVn Prurium, Sorbumve ventres lubricos moraturum. in Praesigno rami nec inei serunt morum, Nucemve longam, quam vocant Avellanam
Amygdalumve flore purpureo fulgens.
Non brassicarum serre glorior caules, Butasve, quantas hortus educat nullus, is
inquit Burmannus, sed tamen adserendia non ejiciendum videtur, quod notat mala vel poma nobilia, qua miseren . vindicanda . retineis PLeenis , vel habenda pro pomis Pice. Dis videantur. Nam poma Picena Veteribus laudatissima. Mor. Serm. II, 4. 7o : . Picenis cedunt pomis Tiburtia suteo, Nam iacie prae
stant M. 9. Magisque cera ut m. cerea
pruna saepissima dicuntur. ut in Cinpa, v. I 8, et infra in ep.VIII, v. 5; cereoti Colum. HOrt. 4 14.
i. e. quod alvum fluidam sistit, propter austeritatem. Sic Martiat. xΙIl. iis, de vino Signino : . Potabis liquidum Signina morantia venirem is. De Aorbis similiter Maraiial. XIII, asi : is sorba sumus, molistes Dimium durantia veti tres a. II. Prinsigne rami. Nonnullae edi
vosiigiis plurium MSS, in quibus
scribitur, Sealiger legendum putavit qtire vocatur et calora, vel qtire moentur Asiania. Athana velo niax secundum Glossas Isidori est Praenestina , quae et Avellana, auctore
Macrobio, Sat. II, 14, atque ex arbore est, quae dicitur eor)los. Hane autem nucem Graeei Ponticam vocant. De calvis et Avellanis tinetia
3. Hora purpureo. Maliger σω-ζtui, agnoscit in purpureo, ut millo speciahitis aureo; id tamen durum putat Burinantius, ideoque mavult fore purptim figens. I 4. Non brassiearum δε re. Dedi hunc versum ex omendatione Bumitianni, quae mihi omiti uiti saeilli ma, et vetustis II sptis bene insistere visa est. Navi in aeriplis et editis eorruptissimus exstat. Ipsuntarii annus cum Maligero edidit :- Noti brassiem sero gulosior caules M. Sie pariter in utraque Aldina, Seiopia pii, aliisque. Vetustae Vicetii. Brix. ei veti. halistiant . Ncin brassicarum sero gulosior caules M. Medicetis pr. duo Ileinsit, et Vossianus . Noli tiras,Icarum sero gloriosior ea ules M. I ii primo Fabrio. . Non brassicarum gloriosior M. Wittiatius .. Ν n brassicarum sero gloriosior aulae M. In aliis is Non brassicarum surculum prius caulis M, quod interipolatum videtur Burmatino. Emenis lationes varias ab eodem recitatas hie vitalis caussa omitto. Ciatiles brassicae inprimis tribuuntur. Colum.