장음표시 사용
301쪽
ovis ne noceat vis inimica ineis. Dic age, num cantu poteris lepollere pestem Aut possim, aut nequeam, me vigilare juvat. Vox, Philomela, tua cantus ediscere cogit, Inde tui laudem rustica lingua canit. Vox Philomela, tua citharas in carmine vincit,
murmure, saepe Praedicant Poetae. Ovid. Fast. III. 37: in umbrosae salices volucresque canorae Fecerunt
somnos , et leve murmur nquae in.
ex mplum C ldasii et e . Loid. mis sorte legendum pro meis existimat Burm. Sollieitudinem miram luseinire de ovis et pullis suis, et
super amissis moerorem saepe tio
tant metae: ut Virgil. G Org. l. r. . Qualis populea incerens philomela sub umbra Amissos queritur seius, quos durus arator observans nido implumea detraxit a. Quintus Cala-her, lib. XII Paralip. v. 48 I seqq. uxorem Laoeoontis liberos suos adraconibus devoratos dessent me inparat eum Philomela, ob pullos a dracone rapios quiritante. Et serpentis nidos avium depraedantis naepe mentionem saetunt poetae ; ut Homerus, Iliad. II, 299 seqq. Poristentum narrans, quod Graeei, in
Aulide evenit, et Stat. Dieb. V, v. 599 seqq.
cod. Leid. Aliter ordinat hune verissum Goldastos : o Pestem , dic age, num poteris depellere ea tu λ .. Pe stis poetis est quaelibet res perni-eiosa . sigillatim animal aliis exitiosum. Sic Virgilio, Georg. IV, 4 is, coluber dicitur . pestis acerba houm . . Cons. Maximiani Eleg
8. Ut possim. ntit neqtieam. Sic Pith. et Burm. sed praestantius est
quod habent Gold. et eod. I id.
Atit possim , ratii neqtieram.
9. Voi, Hiramela, Mos. sic Pith et Burm. Vox. Psi ome n. ma Gola et eod. Leid. quod verius esse videtur : MAeere cogit Pith. et Burm. edueere Gold. et cod. Leid. Illud praestat et et sensus est : Vocis tuae iam admirahitis est suavitas, titDnumquemque audientem adlicia . tit eantus tuos ediscere, repetere.
imitari cupiat. Sie Inventitius Elegia superiore v. 45 r ω Seri hero me voces avium Philomela coegitis, h. e. invitavit ut seriberem. Disit eliciti hoc, et duci sequentia, quaridom initium habent, trajecta et aliter disposita sunt in Goldasii. quam in Pithoei exemplo, ita ut . quod in hoe primum est, ibi tertio loco, quod hic seenndum, ibi primo, et quod tertium, ibi a utido loco positum adpareat. Mihi plaeuit ordinem servare Pithoei.
io. Inde tui latidem rustiea lingtia
ni . Ut in Iledae Ecloga de Cuetilo.
v. 5: ia Conveniunt. . . Pastores Pecudum vernali luce sub umbra Arborea . . . omnes qui Cueulo laudeacantare parabantis. t. Vox, Psilometa, etia citharas.
Sie Gold. et eod. Leid. mia et eis is ras Pith. et Bum. eitharao et carmina legi vult Burm. quod non a quor. Nam hic tantum citharae . et
302쪽
Et superat miris musica flabra modis. Vox, Philomela, tua curarum Semina pellit Et recreat blandis anxia corda sonis. Florea rura colis, herboso cespite gaud S, i, Frondibus arboreis pignora multa foves. Cantibus ecce tuis recrepant arbusta Canoris, Consonat ipsa suis frondea silva comis. Judice me cycnus, et garrula cedat hirundo:
versu seq. tibiarum sonum eum Philomelae eantu comparare vult. II. Et superae misis mustea γ εω modis. Ghra conjecerat Heinsius,
sed postea delevit e sic enim in carmine AstronomicoSisebuti Anth Lat. V, D. 46 edito, va. α e . Arguistoxque inter latiees, et mustea sa-hra Pierio liquidam persundis ne
me intelligi puto organon hyArauislieum , quod vento et natu per
aquas eoncitato a nos edit. Ita et in nostro mustea sabra es e reor ti. hiarum vetito et spiritu insatarnm sonos, siquidem et mortis voeari sontis ille poetis solet. Claudian. Epith. Pall. et Celer. v. 38 r . Orisisque recursu Dissimilem tenui varia bat arundine ventum a. Et Flaee. Aviantis, Fab. 39, v. Q , Dhi lituus inquit: is Sed tantum ventis et canistibus arma coegi M. Plinius i. e inse iniarum eantum inprimis eumtthiarum satu conseri r vi omnia tam parvulis in nucibus, quae tot aquis; tis tibiarum tormentis ars hominum exeogitavit M.
13. τυα et e rarum semina pellis.
Sie Pith. et deost in eod. Leid. et
edit. Goldast. etiriarem semian, ut
apud Properi. libro III, Eleg. in
I, 43o e . Qualis apes aestate nova per sorea rura Exereet sub sole la hor M. Auctor epigrammatis de Hyaeintho, Anthol. Burm. lib. I, epigr. 155 : ω Sod ervor exstineti florea rura replet is. Horea inter et sori discrimen eage, multis exempludoeot Brouh. ad Tib. I, 3, 16, p. 9. 6. Pignoria mticius es, i. e. pulistos educas: quomodo et voeat stat.
mela penates Cirenit amplectetis, antinamque in pignora transfert is
r 7. Ciantibus reca tuis recrepant ambusta earioris. Cantians es enerva r
erepant malo in cod. Leid. Pro rea erepana malim resonrant, ut sit imitatio Virgilii, ril. II, 33: is solo
sub ardenti resonant arhusta cieadis a. BURΜ.rs. Indiae me Oentis eedris. Alii quIdem cycni tantum praeserunt Insciniae. Salei. Bassus carni. ad Pis. v. α 55 r . Sic nec Olorinos audet Patidionis ales Parva reserect sonos. nee, si velit improba, possit .. Et garrtila eediat hiriando. Garrata
quidem hirando passini poplis dieittar. Vid. ad Pentadii Epim. de adventu veris: vi Nota tigilla linit
303쪽
Codat et illustri psittacus ore tibi.
Nulla tuos umquam cantus imitabitur ales: Murmure namque tuo dulcia mella fluunt. Dic orgo tremulos lingua vibrante susurros, Et suavi liquidum gutturo pande melos. Porrigo dulcisonas adtentis auribus ollas. asNolo tacere velis, nolo tacere velis liam garrula luce rholidon is. Η e tamen loeci Dei sius reponebat ne don. quod probo. iit aptius eum. psittaco conjungatur. Bunmanu. - Et Boinsitim et But maianuni miror tam parum fuisse memores rei propcististae , ut hie aedonem reponendam putaretii. adeoque comparatidam cum Philomela , quae eadem est. uo. IIustri psittacus ore, i. e. eu
jus loquetidi saeuitas adeo celetita aes Statius ira Psittaeo Atedii Mei Silv. II, 4,-: -Ηue doetae stipentur aves, queis nobile sandi Iti,
natura deditis. 22. Murmure namque mo. Plinius l. c. de lusciniae sono : is interdum et secum ipse murti rarat .. Statius
l. c. v. 3. de psittam: Quis tua tam subito praeeli sit murmura sat M. Lin melia pro suavi sermone. ea niti, eloquentia poni vulgatum est. Vid. Burm. Anthol. toni. I, P. 426.
- vid. Met. XV. 684 : a Ter r petita dedit vibrata sibila lingua a.
ut in Sisebuli earmine astrologico, i ii initio : - Tu sorte in lueo lenius vaga carmina pangis . ; ut legehat Heli ius, pro gignis. BDΗΜ. - sed
pianda hie minime submovendum. Λὼere esse P elarum ritis. rvat otioviris, observ. Iv, Ia, quando nompo itieipiunt eanerst . ut Nemea. Cγnm. v. α : .sertiri praelia ruris Dandimus .; ita et de avis carmin commode dicitur piande melos. i. e.
Itielpo. Similis hiate versus Ovidii, Ain. I, i 3, 8 : . Et liquidum tenuiguliure catitat avis n. 25. Porrige δε eisonas adtentiantiri s o s. Adtentis miribtis escase . Leid. quae esurientia librarii seriptura est: alterum sic expressit Alvarus Cordub. ut ex hoc loco suppleti tum est, Porrigo Disoniam gaudenti pectore Hecιrtim. Odas verti ista a late dixerunt pro quocumque eatitu suavi. Sie in Elegia de Vocibus anim. supra edita : .. Et merulus modulans tam pulchri, concinit Odis M. BURΜ.
pis. ut Pithoetis edidit, ineptus
et vitiosus versus est, Prima in volo perperam producta : his repetit eo lex Leidensis : Nolo tacere metis . nolo evicere molis. Mendose eerte hielegi Volo ineera evis D tal Bivinus ad Pervig. Ven. p. x35, qui adfert Nolo laeere velis, malo tricere Hebri. An ex Alvam Cordubensi eme dandum p Nolo timere velis. nolo tacere etVID. BDnm. - Goldasius hunc veratim dedit . uti eum e ex Lei- densis halivit, noc caussa est, cursum mutare et mendare velimus.
304쪽
EPIGRAMMATA DE ANIMALIBUS. 203II. DE ELEPHANTE.MONSTRORuri princeps Elophas promuscidis armis Horret mole nigra, dente micat niveo.
Sed vario sugienda inalo quum bollua gliscat,
Est tamen ex certis mors pretioin serae. Nam quae conspicimus montarii roboris ossa s Iunianis veniunt usibus apta satis. Consulibus sceptrum, mensis decuS, arula tablistis, Discolor et tabulae calculus inde datur. Ilaec est humanae semper mutatio sortis: Fit moriens ludus, qui fuit ante paVOl , ,-
enim passim Elephanti. Hine monstra eburnea dicuntur Drae tilici in FIDIaem. vs. aso : is India eum gemmis et et hirnea monstra mina tur,a. ED. - Promtiseissis e sic Burm. sed legPDdmii pmboscidis. Haec manvs nristitia Latinis vocatur. ED. I. Horret moti nigra. Sie apud
tibiis r ω Tui vitae moles, ac P pugnacula dorsti Bellua Digranti gestans Atriam molem ibidem ha- hos v. 5 D. En. 3. Qtitim helitin iis ι, h. e. quum ira tu ineat. Virg. 2 . XII, vs. 9 :.. Haud seeus accoufio gliscit vitilentia Turoo ... ED. 4. eerris viliose Buri legeti iadum expertis, ut apud Horat. Epist. I. 8. 86 r .. Dulcis inexperiis etilia tura potentis amici FD. 6. mistis iapta satis . 1 orte lusibus ob versu in ultimum e niiciunt quidam ; sed hene praesert Burmantius usibus , quia proximo di i letici otiu-merantur illa , quae ex ebore donti olephantini in iistis humanoseediant. ED. s. utitritio sortis. Pithouus male mortis. Et versu seq. arte, quod hene correxit mura. ED.
MENSA coloratis Aquilae sinuatur in alis, Quam storis distinguit honos; similisque figura Texitur; implumem mentitur gemina volatum.
Aquila, quae in mensa de sardonyche lapide. ED.
305쪽
α ,4 ΕΡIGRAMMATA DE ANIMALIBUS. IV. DE GALLU GALLINACEO'.
C,NDii A Phoebeo praesul g nt Ora rubore, Crista rigot radiis; ignoa harba micat. Alde, colla, comae, PDCtUS, semur, ungula, Cauda, Paestanis lucent floridiora rosis. Flammea sic rutilum distinguit pinna colorem, Ut vibrare putes ignoti membra laces.' Do Gaho gnvinneis E Ρliboeanis, lila. IV, p. i53 , suti nomine Aleimi ad sertur in notis var. apud Ovid. F.isi. I, 455. In schedis Sal-rtias. Erat inscriptio de Capone sag- sanatio, legendum forio Phasianti :huic enim optimὐ convenit tiOe epigramma De hae ave Martiat. XIll ep. 69. Plura de Phasia DO in notis doeiorum ad illud Petronii, c. 93 :. Ales PhasIaeis petita Colchis M; et vide notas hiri. Op. tona. II, P. II 4. Seneca, C sol. ad Helviam, e. 9: . Ultra Phasin capi volunt, quodam hiliosam popinam instruat. is PLLEram Phasidis viseem vocat aractor Phoenicis, vs. I 44. ED. I. Phoebeo priar Igent ora rubore Hreniere emendaverat Heinsius a sed iiostea delevit. Pra DI ni Vo sianus e . ED. I. Crastra νtibet. In cod. vossiano
4. Presennis sior Aoria rosis. Paestiro ria saepse apud poetas in pul-ehritudinis deseriptione memorantur. Claudian. Epith. Ilotior. 247, et adposite Mart. IV, 4α r. Paestanis rubesant semula labra rosIsis. ΕD.
EDinus in nostras volitans argenteus anser Dulcisono strepitu colla canora levat.
Ales grata bono duplici, nam sercula mensae
Complet, et adservat nocte silente domum.
Solus, Tarpeia canibus in rupe quietis, Eripuit Gallis Itomula tecta vigil.
De Ansero. Debetur hoe epigr. 1ehedis Salmcisicitiis. Respieit ad Gallos Capitolium Obsidentes. an. sertim strepitu proditos, ut notum. Ovid. Fast. I. 453: - me defensa juvatii Capitolia, quominus anser Dei ieeur in lanees, Inachi latita tuas . Priapertius, Eleg. III, 2. tar
.. Anseris p tutum voce suisse Iovem M. Plin. His . Nat. X, cap. a a r
is Est et anseri vigil cura, Capitolio testata defenso , per id tempus canum silentio proditis rebus . . Isid. Orig. lib. XII, eap. 7 : - Nullum animal ita odorem hominis sentit, ut anser; unde et clangore ejus Gallorum adseensus in Capitolium
306쪽
LuDicat carminis et lusuum poeticorum specimen haud ignobile propono, Syllogen centum aenigmatum vetusti auctoris, quo genere antiqui omnis memoriae poetae, rhetores , philosophi, ad honestam animi oblectationem, in Conviviis maxime, ingenium, sales j acosque exercuerunt. Anigmata et griphos vocarunt Graeci, scirpos Latini si), pari utrimque ratione nominis, quod captiosi, tortuosi im-Pli ritique sermones essent, tamquam nassae et retia sa). Naturam et diversa genera aenigmatum Satis luculente exposuerunt Vossius sa) et Glassius 4). Frequenlatum eorum
Per omnes gentes et aetates usum , moremque promendae exercendaeque Per quaestiones Obscuras et implicatas sen- εὶ Gellius, Noet. Au. lib. XII, cap. 6.
αὶ Sussiciat hic adponere adnotationein IOA. Scaligeri in Conjectan. in Varr. lib. IV. p. fio : . Quaestiones obscurae seirpi oli in Latinis, Graecis vero γριποι dicebantur, quod ut πρίεοι erant πλε ματα Minyrinae ex scirpo, ita Etiam ex ficirpia nassae piseatoriae, quae dicebantur scirpi culae, ut Plauto, Lucillio et Pinpertio. Itaque improbe fecerunt, qui apud Gollium ex scirpis furti a secerunt M. Similiter Caelius Calca . Epistolic. Quaest. pag. 44 : . Sicut Graecis ρἰεος et rete et implicitam tortu atraque orationem notat, unde χρι ωδις λογου sic nostris scirpi non juncos tantum et vitilia, sed inextricabiles et obtortos sermone designant in.
307쪽
tentias sapietitiae, in Congressibus sapientuin et Conviviis , ad doctrinae ostentationem pariter, ac lii laritatem excitandam compositas, tum Etiam Collecta ex antiquis quibusque scriptoribus permulta penigmatum exempla, enarrarunt in
tor Veteres maxime Athonicus si , Iul. Pollux αὶ, A. Gellius δ), Macrobius sis ; inter recentiores Lil. Greg. Gy
duo. Pontanus 8), et alii plures, quos recenset Nic. RouS-nertis in I Enignia tographia; tum Casau bonus in Animadvers. ad Athenaeum si, et Conr. Rit tersitusius, qui urnigmata veterum poetarum Graecorum Latinorumque Collegit, ad calcom Phaedri, Lugd. Bat. I 598, in-8. Quamquam Vero , ut ex his scriptoribus patet, aenigmatum variorum exem Plasparsa per historicorum, Philosophorum, rhetorum, Poetariam monum Enta magno Humero sunt, pauci tamen e Graecis
reperii sunt, qui griphis et aenigmatibus excogitandis, et singulari libro prodendis sedarent. Cleobulum, Lyndior uni tyrannum, et philosophum, cantica et griphos ad tria millia rei suum Scripsisse, Pariterque Eum teti , Cleobuli filiam, quam vulgo de patris nomine Cleobulinam adpellant, aenigmata noxam tris condidisso, memorant Diogenes Laert. io Ai lienaeus si i), Plutarchus 12 . Alios nonnullos, ut Diot imum Olympium , Clearchum , Theodectem , Dromeam Coum ,
6) Epistol. Quaest. lib. III, OPp. P. 44. Antiq. Leet. lib. XXVIII, Cap. 4. 8ὶ In Dialogo , qui inscribitur aenigmata. 9ὶ Ad lib. X, cap. IS. 36, 27, 18 seqq. io) Lib. I in Cleobulo. ii) Lib. X, caP. IS. ra In Conviv. sept. Sap. vol. VI, opp. edit. Reish. p. 56ν.
308쪽
Aristonymuni Psilocitharistam , et Cleonem , Minuiuium cognomine, laudat Athenaeus si . E Latinis veteribus solus hodie eorum, qui penigmata carminibus inclusa et collecta prodiderint, superest noster Syinpositis, et qui prioterea similis genii libelli, a nonnullis antiquis scripti, reperiuntur, ii neques mera continuisse aenigmata videntur, neque etiam ad nostram aetatem servati sunt. Α Cicerone, quem inultis sacete et iocose dictis celebratum esse constat, Iscia
larem quemdam libellum scriptum esse, testatur Quintilianus sa), ex eoque hos duos versus adducit :
Fundum Varro vocat, quem possim mittere sui da, Ni tamen exciderit, qua cava standa Patet.
E quibus quidem , carmina eum exhibuisse, sed non omnino aenigmata , intelligimus. Apuleius librum Lussicrorum et Griphorum reliquit, ut ipse memorat 3 , sed qui
aetatem Non tulerunt. Gniphorum unicum Carmen exStat Ausonii, qui conjungi Symposio meretur. Auctorem aeni-gm tum , quae proponimus, Plerique Sin ostam nominant, quorum Consuetudinem nos quidem deserere' noluimus,
etsi Symphosium potius scribendum esse, facile e codicibus displis, ac primis editionibus Dertonii et Pithoei probari possit, qui eam scripturam in titulo lihelli pariter, ac versu primo Prologi servant. Inde Sigebertus Gemhlac. et Anonymus Mellicensis de Script . Eccles. eum corruptius V Carunt Sophrosium, alii Smmphorium, b horosium, Symphonium. Sub Caelii Firmori S phosii nomine duo cammina, unum de Diore, altorum de Fortuna P. Pithoeus edidit inter Epigr. vet. pag. 28 et 29 edit. PariS. nosque ipsi repetivimus et illustravimus inter Lyrica, nulla. IV et V,
IJ Lib. X. cap. IO. Recentiores Graecos , aenigmatum auctores, Vide
apud Fabrie. Bibl. Gr. vol. X, p. 539. αὶ Lib. VIII, cap. 6, n. 73. 3 Apolog. pag. a 76, ut Florid. p. 346, edit. Et menti.
309쪽
toni. II Poet. Inin. quae eumdem ac Anigmata auctorem
habere probabile est, quum et Coelium Smmphositim libello Enigmatuin inscripserit Pithoeus, haud dubie ex veteri codice. Integrum itaque nomen auctoris fortasse fuerit Coelius Firmianus Symphorius . nos tamen , id quod certius est sequuti, Caelium tantum Sm ostiam inscribere voluimus auctoritate codicis Pithoeant. Ipsum Symposii nomen iis sa culis , quibus ait signanda nostri auCtoris aetas est, non inusitatum fuisse, jampridem ego Fabricio auctore duobus exemplis, saeculo quarto obviis, probavi in Praefat. ad Lactantii Phoenicem t. II P. M. p. 344. ED. Alio loco,
nempe t. II, p. 38a seq. ED. morem sequiorum temporum nomina propria ex adpellativis diversi generis formandi, ut in hoc Symposit sactum est, aliorum nominum propriorum exemplis demonstravi. Ex Africa, et sortasse Siccae, Numidiae civitate, ortum fuisse Symposium , concedam iis, qui ita volent statuere, quum in Versibus ejus, priesertim in Prologo, Africismos observare sibi visi sint eruditi, et nonnulli scriptores, patria Siccenses, ut Caelius Firmianus
Lactantius, et Caelius Aurelianus, medicus, idem preten men gerant. Satis antiquum auctorem, nec ad inferiorem barbaramque aetatem rejiciendum, Inulta declarant, quum ipsa ejus oratio , quas satis casta et elegans, et a naevis Corruptioris Latinitatis pura est, saepe etiam optimorum Poetarum lectionem resipit si , tum testimonia antiquiorum Scriptorum, qui eum laudant, ut milhelmi, qui saeculo VII vixit, Sigeberti Gemblacensis , et aliorum, tum deniquenmigmata nonnulla , antiquitatis Plane spirantia genium, et res ritusque notantia, qui antiquioribus tantum saeculis inter Romanos usitati fuerunt. Tale est aenigma I de gra
phio, LVII de clavo caligari, in VII de Speculari, LXIX de clepsydra, LXXXVI de strigili, LXXXVII de balneo.
1) Sie Horatium respicit Prologi vs. t 6 . aenigm XIII, t ; Virgilium ibidem, et Pluribus locis. Diuilige
310쪽
Quamquam Vero aetas eius scriptoris certo definiri nequit, id tamen facile mihi persuadeo, saeculo quarto non inserio rem esse. Quae subinde singulares dictiones et formulae, et qui lapsus prosodici occurrunt, non sunt ea ejusmodi, ut auctorem ad deterioris aevi stri bliginem dejicere debeant, quin potius idiotismis, quibus nec alii scriptores ea
rent , aCCenseri, saepe etiam meliorum scriptorum Exemplo et auctoritate defendi queant. Occasionem concinnandi hujus aenigmatum libelli auctor nactus est in Saturnalium conviviorum celebratione, quibus quum saepe interesset, Vi deretque in magna concertatione ebriorum hominum , ρο- nentium invicem et solventium quaestiones, multos multa meditari diu , multa frivola expedire et loqui, ipse ut Par tior ad ejusmodi certamen veniret, et ne solus tacuisse Videretur. hosce versus aenigmaticos extemporali opera se secisse scribit in Prologo. Hujus in introitu ipse suum auctoris nomen profitetur, atque haec quasi deliramenta sua Sexti alicujus, quem adpellat, exemplo excusat:
Haec quoque Sympositis i e carmine lusit ineptor Sie tu, Sexte, doces, sic te deliro magistro
Verba Hinc quoque haud dubie significant plura alia Μmposium lusisse carmina, atque hunc aenigmatum libellum post alia editum subjunctumque. Nam eadem formula antiquiores poetai libros suos continuare solent, ut Virgilius libri III Georg. initio : a re quoque, magna Pales, et te, memorande , canemus, Pastor ab Amphryso .; et Columella lib. X : α Ηortorum quoque te cultus , Silvine, docebo ν. Sextum, quem auctor adloquitur, pronum est Suspicari, fuisse aliquem scriptorem superioris aevi, qui Saturnali rum hilaritati scriptum aliquod ioculare, griphos, aut alia problemata ludicra, adcommodaverit, et cujus tamquam magistri sui exemplo vel praecepto suum ipse aenigmatum Scribendorum propositum commendare velit. Sed in tam obscura Sexti ejus inemoria, quam auctor ipse nulla nota