장음표시 사용
191쪽
CVm sint generationis nostrae duo principia,
semen, & menstruus sanguis, ab utroque yel ab alterutro, os ipsum produci nςcessum est. Vtrumque.ad compqsitionem ossis concurrit,diuerso tempore. Nam os clam alijs partibus spermaticis ex spermate concrescit, delinea um accrescit sanguinis assiuxu: .aprqpter materia ossis duplex esse potest, una generationis,altera nutristi tis. Materia ex qua generatur semen est, quod duabus constat partibus: alia est tenuior dc aeria,altera crassior & terrestrior, ex qua gene ratur & conflatur os durissimum & siccissimum. Empedocles' iis materiam longius repetit ab elementis: dum Osti ex octo elementorum partiubuscqnflari prodidit, duabus terrae, yn fluidi, hoe est aquar&vna luminis, id est, aeris liqua tuorque Vulcani, hoc est, igne ; dc ideo esse alba & sicc , alba propter ignis ubertate', sicca propter terram,sηce'im duo abundant ele menta : Zmpedoclis opinionem tribus vers bus expressam recitat Aristoteles libro primo de anima.
teria exposuit, dum ossa ex medulla & terrasmul permixtis nasci scribit. Excusandus tamen verbis Macrobi j quod in rebus Anatomic,i parum e cerditatus fuerit. Diuinus Hippocrat supra cςtEros materia ossis melius expressit quippenqn t tum
192쪽
auram de crassiam seminis partem requirit,prael xea vult essis pinguem, ne os concretum & forma, tum, temporis progrestu exarescens friabile reddatur,quod animantium ossa declarant quae friabilia sunt , quia pingui illo humore destituuntur.
Materia nutritionis ex qua ossa genita nutriuntur , alimentum est naturale, quod ex Aristotele duplex existit: alterum nutriendi, alterum augendi. Nutriendi quoque materia duplex existit, remota, & proxima. Remota est sanguinis pars crassior, terrestris seu melancholica, per venas in offa influens, quae in epiphysibus tanquam ventriculis excoquitur atque praeparatur, probat hoc medullaris succus qui in principijs ossium cruen tus apparet. Materia proxima est medulla in ossium cauitatibus contenta, quam ossium alimentum esse statuit Galenus cum Hippocrate,quam uis enim omnes partes s anguine nutriantur Ad partem tamen appulsus alteratione quadam illius natura dc colore induit & acquirit,atque quo mugis distatuanguis ad parem nutriendam, eb longior est illius praeparatio, quae fit in cauitatibus
rectis, aut anfractuosis. Quare cum sanguis ab ossium natura multum dissideat, in ipsorum cauitates repositus sensim elaboratur excoquitur ;vt iii ossis substantiam conuertatur, proptereR natura magnis ac durissimis ossibus maiores cauitates dedit, minoribus ossibus ac spongiosis cauernulas; in quibus sticcus medullaris, siue sanguinea medulla continetur. Efficies ossium causia authore Pol1bosue Hippocrate, libro de natu r
193쪽
ta pueri spiritus est semini implantatus, quae sequuntur absurda, arguunt libria non esse Hippo cratis,nem pe per inspirationem & expirationem sesim ingreditur & egreditur ,Vt omnes animalis
partes si iit. Rectius alibi Hippocrates libro de principijs scripsi calidu naturale & immortale,id
est animam vegetantem, qua semen animatum est, ossa indurare: Aristoteles libro secundo degeneratione animalium, capit. . tradit ossa calore interiore confici exarescente humWre . quare ab igne resolui nequeunt. G lenus ad ossis procreationem caloris facultate opul esse scribit, qua torreantur, ac prorsus arefiant: sequutus in
hoc Hippocratem, qui ossium generationem per exustione fieri decernit, de quavistalidum illud,
sit moderatu,quia tamen in densiore naateria diu moratur, vires easdem habet quas intensissimus callar,ut urere videatur. Idem Galanus libro primo de naturalib. facultatib. cap 6. causam ossis essectricem accuratius exponit; dum ait naturam in prima parrium generatione similares partes creare , utendo facultate generatrice de altera trice, quibus famulantur elementares qualitates, excalefaciens, refrigerans, humectans & exsiccans; ex quarum permixtione nascitur & exsurgit particularis quaedam facultas, quae partibus creandis seorsim destinatur, ut est ossifica, netui fica, venefica. Caeterum haec omnia lieet appareant diuersa Min idem tamen recidunt, remque
eandem significant. Certum est & indubitatum genitorem spiritum semini insitum olla cum alijs
194쪽
partibus delineare ; sipiritus autem calidus caelesti
igne perfusius est : ergo calidum naturale &in mortale ex Hippocrate causa essiciens esse potest. Galenus libris de iacultatib.naturali demonstrare voluit facultatum magisterio nostium corpus gubernari, ac proinde spirit'n α calorem
seminis meliori formae mancipari,nempe formatrici facultati, quibus etiam seminalis humoris qualitates elementares subseruiunt :& dum illa facultas formatrix in generatione huius vel illius partis similaris occupatur, varijs nominibus indigetari potest, ad doctrinae facilitatem, ut eiu- ciens causa proxima designetur. Veteres quanda Deam ossium formatricem constituerunt, quae Offlago dicebatur, ut legitur apud Arnobium. Forma ossium duplex est, una essentialis, a itera accidentalis. Essentialis est, quae dat esse osita bus,ex opinione Aristotelis dicunt esse animam, quae facit ut os & caro sint id quodsunt. Archangelus incolominus in praelect. Anatomicis ser-mam ossium essentialem statuit,propriam eorum animam vegetantem calido innato insidentem Fallopius vult esse soliditatem, quae in tota substantia sibi similis sit. Apud Galenum partium similatium serma essentialiaemperamentum est; similite ossis iarma substantialis erit temperies frigida sicca: etsi Empedocli & Alberto magno ossa calida sint, de qua controuersia consulendus Laurentius in Anatomicis quaest. Quare siccitas& frigiditas formam ossis essentialem expri iunt
195쪽
Forma accidentalis ossium est varia, pro ratio ne figurae cuiusque ossis. Finis ossium vel communis est omnibus ossibus, vel particularis: hicque Mel quibusdam os sibit, simul, vel singulis seorsim. Communis οὐ sum finis, quem Galenus usum appellat, duplex
est, primus ut ant omnium partiunt fundamenta ad erigendum corpus uniuersum, Secundus admotum , progressionem, ct inflexionem totius corporis, vel alicuius partis, ne serpentum more diuinum animal reperet. Particularis 'sus os tum multorum simul, multiplex existit. Primus est partes principales ab iniuriis externis tueri,ut cauuariae octo osia simul: cerebrum ab externis incursionibus defendunt: sic costar & ossa sterni Da. lutis viscerum causa simul coniuncta sunt. Secundus est ut tutum transitum quibusdam partibus praebe nt,ut vertebrae sipinae omnes simul, spinali medullae transitum& munimentum largiuntur. Tertius vilis est ut articulos laxos constringant,sislάntque, ut patellae duae cum Se-moideis otii culis.Particularis cuiusque ossis ivhis seorsim di cetur silo loco & ordine. ι λ.
Ex ossibus vero quaedam grandia& ampliter Concaua sun si c medu i ,
la plena, quaedam parua ac solida, re sine medulla, neque caui quicquam, quod sensu diginosci queat, in se habent.
196쪽
COUituta diuidenda rei essentia ratio in unum bubstantia per
diffinitionem , ex rei notione omnibus
hominibH confessa procedentem , iam circumscripta est diuisionis principium: recte ob id diffinitioni subdit diuisione. Cum enim os res non si simplex se 'o' cies infima, sed multas habeat ex disse rent φθeciei alia enim sunt ossa cranis alias on lorum, alia partium catera,rum ordine optimora plane Hippocra- iso. tico iam ossium differentias . non omnes' qui em sed praecipuas , leuiter attingite hominis.
. a magnitudine scilice ac gura, si umptas. ibus addipossunt abessensia dura,most crassa senui,dens, -ra in Ab omnibus figurarum disseren lib. dedi rise,ad quas etiam cauum lidum, alte
rum, leue, galeno refertμr. Nam me--
197쪽
19o GALE Nussint istua limentum, hae portiones: disse rentias quoque faciunt ab essentia um-ptas, uti sium coniunctio per αρθρον
vel Tmphysin , disserentiae acit a situ
connexione. Et hae omnes disserentiae et ei sibus totis , vel ipsorum partibus quibu iam adpuntem item τὰ semper, et ei per quasdam aetates temperamenta , Ut ossa brematis σ fontis ad concursum obelaeae cumflephaniae afututara in pueris sunt cartilaginos etli epseph ses ipsae in adultis vero haec in ossa
durantur. Forro ossa grandia cauitates magnas medustae ossa ipsa nutrituraeplena hortita punt offemoris,libi perona, brachium,radius, cubiturigena is erior, genae superioris os maximum. Inter ma guea, quaedam oe cauitatis σmedullae sunt expertiqui ossa cranr se te om0plaradondyli lumborum, o acrum, os
ilium . moti os calcis. Parva etero ossa
198쪽
id etiam medulla, sunt ossa faciei re liqua , boidei, osse carpocto,stonob
ali', ossa coccogis , ragalus, Oboides, scaphoides, o satria innominata, dentes : se moidea digitorum maioribus araiculis intus appres , his tamen nauer nuti adyunt medulla seu succo albo medullam imitanti, etiam usu ea enim usa nutrit) plena , quae quidem cauernuia etiam praedictis maioribus insunt, non modo in ambitu medustapas sedprae'
cipue in ipsorum tum extremis in articulorum usum extuberantibus. borum media sunt quaedam , non
nihil scilicet cauata, civi mideri potest , ut cumque medullata ossa me tacarpy, ped', digitorum manus, pedis, de quibus loco suo audies. Hagostium disserentias scrupulosius perse 'qui, obscuritatem Oroni o fundat magis, quam lucem aliquam asserat. Ob id tacitas volui,praesertim quod debarum
199쪽
GALE Nus plurimi , sermonisprogressu diceturi vide foraminibiu quorundam crany o 'sita pono lorum disserentias quasdam
facienti . Tunc enim facilius intest gemur delius memoria haerebam.
GAlenus tres ossium ditirentias proponit,
quarum prima est a magnitudine,ut alia sint parua,alia magna. Secunda sumitur a cauitatibus siue substantia caua&selida, ut alia snt ossa concaua alia solida. Tertia est disserentia, quod alia medullam habeant, alia vero careant. Contra Fallopius comment. ad hunc locum existimat Galenum duntaxat ossium magnorum & paruorum definitionem tradidisse , ut demonstraret magnitudinem non esse metiendam secundum tres dimensiones. Os enim Galeno magnum dicitur quod non solum quantitate magnum est, sed ampliter concauum ac medulla plenum, qualia fiant ossa femorum , tibiae humeri. Erit autem os paruum quod solidii a est , dc sine medulla, sic ossa scapularum& coxendicis licet Videantur magna, erunt tamen p.rua : quae Ve'ro quantitate parua fiunt, si cauitatem & medullam habent, parua non erunt, sed mediocria: atque
200쪽
atque hoc pacto Galenus deflandi potest . calumni js Vesalij, qui obhcit parua ossa excavata
esse,&medullam continere. Respondet Fallo pius parua quidem esse , qua ntitate, sed cum caeterae conditiones desint, absque medulla dc cauitate,potius mediocria dici debere. Quamuis subatile hoc Fallopii commentum ad verba & mentem Galeni aliquatenus accedat, ut legenti texistum apparebit: cumque Galenus adiungat grandioribus ossibus datas futile epiphyses, quae cauitates occluderent , & medullam conseruarent:& alibi dixerit ossa parua omni cauitate dc medulla destitui Non est tamen recedendum a Syl- vij sententia, videlicet hoc loco ossium tres disserentias proponi : quamuis continuata serie de coniunctim magnum cauum & medullosum describantur, quoniam parallelli modo tres illas disserentias opposuit.Adde quod magnum id appellant Anatomici, quod triplici constat dimensione , authore Galeno, libro tertio administrat. Analom. Quod attinet ad obiectionem Ue alij, parua etiam ossa cauitatem se medullam habere, etsi secus scripserit Galenus, libro undecimo de usu pari.cap.i8. Responde Galenum alibi contrarium ostendisse, libro tertio de naturalib. facult. capit. 13.qualis carnibus sanguis talis ossibus me dulla, scilicet in his quae parua fiunt, sinusique expertia , cauernulis eorum inspersa: in magnis v earo & excavatis simul collecta. Vt igitur contra dictio illa tollatur, notandum medullam generi