장음표시 사용
51쪽
De epistola ad Gaudentium Nolanum Episcopum.
Vacante Ecclesia Capuana, ejusdem visitationem juxta morem sui temporis mamdavit Gregorius Gaudentio Nolano Episcopo per epistolam it. lib. IO. in Μauri- na , 13. lib. 4. in vulgari editione . Nimirum ne bona vacantis Ecclesiae a quoquam diriperentur, Μetropolitani, aut Primatis sollicitudo Episcopum designabat, cujus solertia omnia custodirentur, imo & electio Successoris celebraretur. Huci spectat canon 22. Concilii Chalcedonensis , canon 3 s. Synodi sextae , quibus addi Possimi can. 4s. 46. 47. Φ8. Cau. 12. qu. a. Ex laudata Gregorii epistola depromtus est canon is . dist, 6 r. , cujus postrema verba in aliquibus exemplaribus corrupta sunt, ideoque ita restitui debent: Sedulo, ac devote debeant deservire. In prioribus verbis non consonant omnes Gregorii codices; alicubi enim pro nomine hem
Capuani Episcopi legitur Sixtus , alicubi Fuscus.
De epistola ad Godiscalcum Ducem Campaniae.
Gn.6ν. Elegans est Gregorii sententia , quae legitur in can. 67. Cau. Q. qu. 3. ad coer- μμ 33- cendos effrenes iracundiae impetus maxime accommodata. Ea legitur in principios μ' i' epistolae ad Godiscalcum Campaniae xa. lib. 8. in vulgari, & D. lib. io. in Maurina editione. Ira percitus Godiscalcus alii appellant Gudiscalcum , alii Guidiscalcum adversus Abbatem monasterii Sancti Archangeli, ejusdem monasterii januas effringi jusserat, irruensque armata militum selectorum manu, quidquid militibus libuisset, eripiendum voluit. De hoc gravi iracundiae motu conquestus est apud ipsum Ducem Gregorius, adserens iram ratione esse temperandam, quemacl- modum legitur in dicto canone 6 ., cujus postrema verba ita ex editione Maurinorum erunt legenda: Nam commotionis tempore justum putat ira, quod fecerit.
De epistolis ad Iohannem Episcopum Velli tranum.
c.,.M. Duplex memoratur apud Gratianum epistola Gregorii ad Iohannem Episeopum eou. ν. Uellitranum est Velletri Urbs Campaniae non procul a Roma, cujus Episcopa-q.. r. ius hodie junctus est Ostiensi . Prior epistola est in editione Μaurina I 4. lib. a. , in vulgari xx. lib. 2. , ex qua excerptus est canon *4. Cau. 7. qu. I. Ibi Gregorius metropolitico etiam jure Iohanni mandat, ut injuria belli cautam praebent interea Episcopalem Sedem in alium Diceceseos locum transserat . Variam varii codices exhibent lectionem; ubi enim Gratianus legit: In loco quondam Arenata .... transmigrari, quatenus ab hostilitatis .... illic consuetu inem solemnium festi, ve disponas, in aliis codicibus habetur: in locum, qui Harena a dicitur .... trans migrare, quatenus ei ab hostilitatis .... illis eonsuetudinum solemnium festa disponas a Omitto ea, quae jam in his postremis verbis Romani Correctores animadverterunt: eo enim omnia collineant, ut indicetur, in loco Harenata constituendam opportune esse Ecclesiam Cathedralem, ad quam populus solemnibus diebus ecclesiasticis
52쪽
Confluere teneretur juxta veteres canones, videlicet canonem a x. Concilii Agathensis, can. 13. Concilii Arvernensi , can. as. Concilii Aurelianensis I., & can. s. Concilii Aurelianensis IV. Altera epiliola, ex qua depromtus est canon 49. cau. 16. M. I. , habetur in . Can. 9. lib. a. epiitola 3 s. in vulgari, epistola so. in Maurina editione . lascriptio episto- au. Q. Iae non eadem est in omnibus codicibus; in aliquibus enim Iohannes dicitur Epi- i 'scopus P ellitranus, in quibusdam Veliternus, in uno MS. SIuillacinus, uti observaverunt Μonachi Μaurini. Non videtur recedendum a vul Sari lectione unius, vel alterius codicis caussa, ubi praesertim nulla melior ratio iubet t. Extat fere integra epit tota in dicto canone 49. , ubi Romani Correctores pro voce Trevereoram recte adposuerunt Iriumlabernensium. Μonachi Μaurini freti auctoritate codicum ΜSS. I ezunt trium tabernarum; & quidem optime congruit emendatio cum epistolae integrae Contextu ; nam tres tabernae erant olim Urbs Latii Episcopalis, cujus vestigia supersunt in via Appia non procul ab Urbe Velleirensii, de qua etiam mentio fit in Actibus Apostolorum cap. ult. ibi; occurrersnt nobis inise ait Appii foram,ta tres tabernas. Illud adjici poteli, Monachos Maurinos in AISS. Codicibus quibusdam pro voce illa commoti legisse commoniti.
De epistola ad Clerum, & Nobiles Cives Neapolitanos.
Vacante Neapolitana Ecclesia, Clerus, & Populus suffragia ita diviserat, ut vix Constaret, quis rite electus esset ex duobus Diaconis Iohanne, & Petro . In his caussarum adsunctis ad Clerum, & Nobiles Neapolitanos scripsit Gregorius epit lam, quae in ulgari editione est o. lib. 8., in Maurina 6 a. lib. io. Ipsam in- etegram descripsit Gratianus, quinque sejunctis fragmentis. Initium epistolae legitur
in Can. 17. eau. 8. qu. r. , poli cujus postrema verba , ita sequitur et Prius enim ζαι.
quam scripta ad nos vestra recuνrere t legunt alii discurrerent γ Johannem Diaeonum Δη- 4- ., quae habentur in can. 4. dist. 28. , di statim subsequuntur verba eanonis 1 dist. 3ς. ibi: Petrus item Diaconus, quem a vobis electum adseritis Uc. Huic san dis. in eanoni aliam sententiam Gratianus affinxisse videtur, quam quae Gregorii esset . Ait Gregorius, eo tempore debuisse talem in Episcopatu constitui, qui de extrinseca etiam subjectorum utilitate , F cautela sciret esse sollicitur, quae sane intelligenda erant in conspectu hostium barbarorum; tunc enim pene ruente Orientalium imperio , inter gravissimas anguitias pressi ab exteris Itali Populi consueverant ad Episcopos suos, tamquam ad parentes optimos confugere , quamobrem opportunius tempus esse non poterat, quo prudentissimus quisque Episcopus eligeretur . At Gratianus rei historicae parum gnarus ita canonem interpretatus est, quasi pro suas licitate esset quis ab Episcopatu adipiscendo repellendus, ne ejus occasione res Ecclesiae dilapidarentur. Pergit Gregorius inquiens: Nam de eo insuper ad no/ pe venisse cognoscite, quod solidos dederit ad usuras θρα, quae habentur in can. 4. dith. ε .,' 'ubi tamen leviuscula quaedam observari possunt; etenim pro illis verbis : aIis 'eligere, ω ab huius vos persona ... esse patuerit . . . ut vitam, moresque illius G. vulgares Codices exhibent: alium eligitet, θ' ab hujusmodi τοι persona ... esse m-
tuerit . . . ut de vita , moribusque sust Uc. Demum epistola concluditur verbis eon. . s.
53쪽
44 Pars sectinis. Caput Lm. tianus aliquantisper corruperit, ut fragmentum magis perspicuum redderet, ita restituam . Studii praeterea vestri si, etiam alium, qui aptus si, providere, ut s forte huic ordini hic non videatuν idoneus, si, in quem se vestra declinare post elegis . Nam graue Cleri illius erit opprobrium, ut, s hic sonasse adprobatus non fuerit, alium D dicant, qui eligi debeat, non habere.
De epistola ad Milites Neapolitanos .
Pluries jam tradidi, Gregorium Pontificem promovendae Imperatorum, ac Civium Imperatoribus subditorum utilitati istudiosiissi ine pro ossicio prospexisse. Hujus rei inter cetera argumentum praebet epistola 3 i. lib. a. in Μaurina , & 24. lib. 1 a. in vulgari editione . Ibi monentur Neapolitisi Milites, ut Constantio Tribuno Civitatis obtemperent, caussa publicae utilitatis. Integra epistola refertur mcan. 7. cau. 23. qu. 1., dummodo ea adjiciantur , vel emendentur, quae minus apposite in principio Gratianus descripsit, his verbis: Summa militiae laus inter alia hona merita haec es, obedientiam Sanctae Reipublicae utilitatibus exhibere, quodque su utiliteν imperatum fuerit, obtemperare, scut ii nunc devotionem vestram fecisse s DG mus Uc. Animadvertunt Μaurini Μonachi , epistolam eandem in plerisque ΜSS.Codicibus desiderari; proindeque non omnino certa est illius auctoritas, aut omnino indubium, quodcumque ex illa deduceres argumentum.
De epistola ad Paschasium Episcopum Neapolitanum.
Quanta esse debeat Episcopi solertia, ut populi a Fide Christiana aberrantes ad eandem revocentur, aut trahantur , innuit Gregorius in epistola ad Paschasium Episcopum Neapolitanum in Maurina editione I a. lib. I 3., in vulgari x s. lib. I a. Eam integram retulit Gratianus tu can. 3. dist. 4s., in quo tamen ubi legitur, Judaei squidem Neapoli con sentes . . . licuit observare. Quod s . . . operam dare . ad fidem illi . . . . ut eos ex eorum codicibus G. Monachi Maurini legendum voluerunt: Judaei squidem Neapolim habitantes . . lieuit observare , vel colere. Quods .... operam a bibere . . . . ad Idem illis . . . . ut eis ex eorum codicibus elio.
De epistolis directis per Itbricum.
De epistolis ad Antoninum Subdiaconum in Dalmatia.
. Quod munus obibat Anthemius, ut supra traditum est, in Campania Subdiaconus, illud ipsum obibat Antoninus Subdia nus in Dalmatia. Horum opera ute-hatur Pontifex Maximus non tam ad tuendas Ecclesiae facultates in Provinciis sitas, quam veluti Deleuatorum extra ordinem, qui aut modata Psatilicum exequeren-
54쪽
De Gregorio Magηθ. 4 Itur, aut, Prout res incideret , Pontifices eosdem redderem certiores . Tres ad eundem Antoninum Gratianus retulit Gregorianas epistolas, quae Salonitanam potissimum Ecclesiam, & Natalem ipsius Ecclesiae Episcopum respiciunt. Prior epiliola est numero 16. lib. a. indict. 1 o. in vulgari, & ao. lib. a. in Μaurina edi- cis. 8.tione, cujus argumentum hoc est. Natalis Salonitanus cognatis suis sacra Eccle. dis. M. sae vasia concesserat, contradicente Honorato Rrchidiacono, ad cujus curam illa
Potissimum pertinebant. Quod aegre ferens Natalis Honoratum ab Archidiaconatuclejecit sub specie promotionis ad Ordinem Presbyterii. Conquestus Honoratus statim fuit apud Gregorium, qui propterea de ea re ad Antoninum scripsit. Verba epistolae sunt in can. 8. dist. 74., qui sane cum integra sere epistola plurimum Congruunt cum epistola altera a Gregorio scripta ad eundem Natalem, ex qua legitur apud Gratianum canon do. cau. T. qu. I.
Altera epistola , in vulgari oditione 9. lib. a. indict. Q. , scripta est occasione iniquae sententiae ab eodem Natali Salonitano Prolatae in caussa Florentini Epi- e.. ι tauritanae Civitatis Episcopi . Eum damnaverat Natalis, non servatis solemnitati- H.
hus ex sacrorum canonum disciplina praestitutis, nimirum nullo celebrato Sacerdo- D. 3. tum Concilio. , imo , quod gravius erat, nulla praehabita criminum objectorum probatione. Voluit Gregorius eam sententiam revocari , caussamque in Concilio retractari. Epistolae fragmentum legitur in can. 64. Cau. 11. qu. 3. Epitauritan
autem Civitas, cujus Episcopum insequebatur Natalis, eadem est , quam hodie adpellant Ragulam Urbem maritimam in Dalmatia. Vita functo eodem Natali Episcopo Salonitano, Gregorius Antonino mandavit, α, ut curaret in.Ecclesia vacante quantocius successorem Episcopum eligi per Clari, Populique suffragia . Epistola Gregorii est in vulgari editione 22. lib. 2. indict. xx., D. 2.ia Maurina 22. lib. 3. , atque ex ea depromtus est canon I. Cau. 8. qu. 2. , ubi
pro illis verbis te admonente animadvertunt Maurini Monachi ex MSS. Codicibus legendum potius esse te imminente, una etiam Observantes apud Gregorium ver-hum imminere promiscue usurpari, ac Verbum insare, vetere, & similia.
. DC epistola ad Episcopos Epiri.
In vulgari editione lib. s. epistoIa 7., ia Μaurina lib. 6. epistola 8. hanc exhi- - 'hex inscriptionem : Gregorius Theodoro legunt aliqui, Theodorico, vel Theoderico Demetrio , Philippo , Zenoni, ij AIcillono Episcopis Epiri. Hi certiorem Grego.
xium fecerant de electione , ac consecratione Andreae Episcopi Neapolitani, siquidem Nicopolis erat Urbs Epiri Μetropolitana. Qua in re observandum est, duasqn Illyrico tunc Provincias fuisse Epiri nomine designatas, novam , & veterem. Epirus nova , quae hodie Albania superior est, Metropolim habebat Dyrrachium. Epirus vetus , quae a nonnullis Albania inferior dicitur, reccntioribus vero Chiis mera, S Larta Metropolim habebat Nicopolim ad sinum Ambracium. De hac Epiro vetere intelligenda est Gregorii epistola , quamobrem jure Monachi Μaurini emendarunt vulgatos codices in ea parte, in qua exhibent Andream Nicomedianae Civitatis Episcopum; voluerunt enim legendum non IVicomedianae , sed N eo politanae; quae emendatio validis argumentis confirmatur apud Petrum da Μarcata lib. s. de coa Id. Sacerd. & Imper. cap. a1. num. Io. Exinde etiam liquet ,
55쪽
emendandum similiter esse canonem xx. dist. xoo. ex ea epistola depromtum. Quae vero in eo canone memorantur privilegia Episcopi Nicopolitani, quae se confir masse instar suorum Praedecessorum Gregorius profitetur, eo perii Rent, ut Nic politanus Episcopus Vicarius esset in Epiro Sedis Apostolicae. , quemadmodum Nin sua Provincia erat Episcopus Thessalonicensis, aliique numero plurimi in diversia Ecclesiis. Insigne vero privilegii illius, de Vicariatus Apostolici erat pallium, quod, ut liquet ex eodem canone, ad eundem Episcopum directum fuit.
De epistola ad Episcopos per Elladiam.
Com. it . Non Omnes codices omnino consonant in inscriptione epistolae 36. lib. 4. viil-sau. . 8aris, & s8. lib. s. Maurinae editionis . Maurini Μonachi maluerunt legendum ' esse : Gregorius univeos Episcopis per Helladiam Provinciam constitutis. In codicibus Gratiani legitur per Helladem, in aliquibus per Heledam. Exhibent alii eodices myArchelaidam: alii: Episcopis Adreuada , vel Arellada constitutis . Sane nemo non videt ibi Helladis Episcopos erudiri, sive Achclae: Hellas enim proprie Ach M. est Corintho proxima, quam memoravit S. Paullus initio epistolae a. ad Corinth. Qualis fuerit hujus epistolae caussa, palam facit canon 1a7. cau. 3. D. I. , ubi duo leviuscula menda corrigenda erunt; ubi enim legit Gratianus, ex quo, ut praedixi, innuitur Sc., ω cum primo contra Sanctam iri. legendum est juxta optimos codices ' eκ quo, ut praedixi, mala innuitur lyc., ω cum prima contra Sanctam eje. Eadem propemodum verba scripserat Gregorius in memorata superius epistola ad Epi. scopos Epiri, eadem etiam in epistola ad Episcopos Galliae, ex qua depromtus est canon a. dist. 48. , ex quibus liquet, pluribus in Provinciis simoniae vitio Episcopos Gregoriani temporis infectos fuisse.
De epistolis ad Iohannem Episcopum Primae Iustinianeae.
Quae Urbs in Albania vocatur Locrida, alias Achridus, nuncupata fuit aliqua . do Iustinianea prima ; Iustinianea , quod in ea natus fuerit Iustinianus; prima, ut distingueretur tum ab Ulpiano Maesiae superioris, quae dicta est Iustinianea secumda , tum ab aliis Urbibus ideo eodem nomine donatis, quod ab ipso Iustiniano
fuerint restauratae. Illa igitur paullatim pluribus ornari, augerique privilegiis coepit, ut liquet ex Novella it. Constitutione, donec Metropolis facta Praevalitanae Provi ciae, illud praeterea obtinuit, ut ejus Urbis Antistes Primas, & Vicarius Sedis Apostolicae existeret. Ad eam Episcopalem Sedem evectus fuerat Iohannes, ad quem Gregorius gratulatus epistolam scripsit 8. lib. 4. in vulgari editione, & in Μaurina as. lib. E., cujus priora verba haec sunt: Manifestum bonitatis esse liquet indicium, in o. unius electione convenire consensum. 9uia igitur suscepta lyc. Hic ea sequuntur, quae conbio. legimus apud Gratianum in can. p. diit. 63. eisdem omnino verbis ; post ea au- .i t. a oo. tem statim legi debent verba canonis Io. dist. 1 oo. Ex his sane Observare merito possumus , Pontifices Maximos saeculo sexto pallium consuevisse concedere iis, qui Romanae sedis Vicarii in divertis singuli Provinciis constituerentur, quemadmodum
etiam constat ex epistola Gregorii superius memorata ad Miscopos Epiri.
56쪽
De Gνegorio Magno. Ana est xd eundem Iohannem epistola, ad quam referendus est eanon 44. Cau. cis. i.
. qu. 7. a Gratiano , aut quovis alio Scriptore, qui Gratiano auctor fuerit, om- Gu. inno depravatus. Ea est epistola 3 t. lib. ta. in Maurina, & 34. lib. io. in vul- qti. 78ari editione . Ibi Gregorius expositis Paulli Docleatini Episcopi criminibus , . de quibus nimirum accusatus fuerat Paullus, imo etiam depositus, subrogato in ejus locum Nemesione, proposuit, quid Iohanni Primae Iustinianeae Episcopo agendum superesset. Erat Doclea Urbs Episcopalis Illyrici ad Lacum Scodritanum, atque olim suberat Scodritano Episcopo , donec Iustinianus, ut nuper tradebam, patriam suam ad dignitatem Μetropolis evehi voluit ; ex eo enim tempore Docleatinus Episcopus Episcopo Primae Iustinianeae subjectus est. Caussam igitur Paulli Do-eleatini dirimendam voluit Gregorius abs Iohanne, vel jure ordinario , tanquam Metropolita; vel etiam extra ordinem tanquam Sedis Apostolicae Vicario. Eodem tempore Gregorius etiam ad Constantium Episcopum Scodritanum scripsit , ut operam suam jungeret eum Iohanne ad rei ejusdem, be caussae executionem commodius obtinendam. Haec in Constantium epistola est 3 s. lib. x o. in vulgari, &3 o. in lib. xi in Maurina editione. Iamvero Gratiani fragmentum ad integram Gregorii epistolam exigamus. Ita scribit Gregorius: Dilectissimus itaque latis praesentium Neemeson ad nos veniens indisfuit , stat ει gestorum exemplaris , quae huc detulit, continebant, Paullum Docleatinae Civitatis Episcopum inter alia mala in eoν-porale erimen lapsum, a suis fuisse Clericis accusatum, atque habita cognitione , ita , quod sne dolare dicere non postumus, claruisse , atque insuper, postquam convictus est, etiam eum libellum, in quo ea, de quibus accusatuι suerat, vera esse confessus es, o tulisse. UM de re sententia illo episcopali deposto, ejus Ioco se cum Fraternitatis v μα- consereses esse uiscipum ordinatum. Sed nune eundem Paullum cum auxilio De esursim radicum venientem Episcopium more praedonis ingrestum , ablatisque visenteν rebus Ecclesae ab eo se projectum , ω ad summam is iam, ac necem pene perductum. Et quoniam tantae nequitiae pravitas nec dissimulanda, nec leviter attendenda est. Fra- semitas oestra haec omnia diligenter curet addiscere, EP s ita se, ut edocti sumus, veritas habet, praedictum Paullum distrissa saciat executione compelli, ut quaecumque ab sularis, omni mora, vel excusatione restante restituat; s vero nibu Ecclesae, sed μι- proprium dixerit abstulisse , quamvis grme , edi iniquum fuerit, tit non a vobis , vel Metropolitano ejus hoc peteret, sed temeraris ausu manu praesumeret agere; verumt mnen Auid prepri- islit, sub Fraternitatis vestrae debet examinatione constare, s me-vum es . Sed V iuud diligenter quaerendum est, s quid male de rebus dilapidavit Eeries , ut eae eo , quod nunc ob Ist , hoc reformare , M satisfacere modis omnibus
De epistolis ad Iohannem Episcopum Corinthi.
Post dejectionem Anastasii Corint ut Epistopi, quem malam , ω execrandae pro ratis pastorem Gregorius vocat, succelsit in Episcopali Sede Iohannes, quem Prin eis merea idem Pontifex monet, ut non solum vestigia Decessoris sui non sequatur , ποῦ.
sed Iapsam in ea Ecclesia disciplinam pro viribus restituat, praesertim vero sim Oniam, ac simoniacos omnes detestetur. Gregorii epistola est s s. lib. a. in vulgari Cm de s r. lib. s. in. inurina editione. Ex ea depromtus est. canon 3. dist. roo. , ad
57쪽
quem sane resurendus est canon si6. cau. i. qu. h.' Reseri Sanctus Pontifer, olim in sacris ordinibus conferendis simoniae vitium admissumi fuisse , a quo propte rea in posteruin recedendum monet. Hac de re addit, se jam nonnulla constituisse. in Concilio Romano fasso ante corpus I . Petri Apostolorum Principis, quod forte quispiam reseret ad acta Concilii Romani in collectionibus Conciliorum adjecta epitholis Gregorianis, in quibus cap. s. haec leguntur. Antiquam Patrum rex Iam sequens nihil unquam de ordinationibus accipiendum esse constituo, neque ex .datioηe pauit, neque ex tra itione chartarum, neque ex ea, quam nova per ambitionem sinulatio invenit appelIatione pastelli. De hujusmodi pallello fit etiam mentio in can. γ. Cau. t. qu. 3. , Sc nomine Grectorii in cap..i. de simonia; item in can. x s.cau. I. qu. 3. Verum an ea acta Concilii Romani, ex quibus is canon eruitur, vere tribuenda sint Gregorio, admodum dubitant eruditi , quorum plurimi illa tamquam apochrypha rejiciunt , adfirmantque Ionge recentiore aetate inductam fuisse consuetudinem illam detestabilem, ac propterea sacris canonibus improbatam , ut in sacris ordinationibus nihil quidpiam daretur pro ipsa ordinatione, sed praetextu prandioli, quod Paltum, vel pallellum vocabant. Igitur verba Gregorii ad alios canones erunt exigenda, de ad aliud Concilium Romanum, cujus acta deperierint. Verba Gratiani in dicto canone 3. ita erunt emendanda: μι it aurem Fraternitas vestra, quia prius pallium, nis dato commodo non dabatur. 2 d qumam . incongruum erat, fasto Concilio ante corpus B. Petri Apostolorum Prinripis tam de hue, εuam de ordinationibus aliquid accipere sub distrina interdιctione vesuimus. Oportet ergo, ut neque per commodum , neque per gratiam, aut qM IIum supplicationem aliquos adfarros Ordines consentiatis, vel permittatis adduci . Μonachi Maurini omittunt has duas voces vel permittatis. Mens autem Gregorii in his verbis haec erat. Nimirum demonstrabat, ecclesiasticam disciplinam valde corrumpi per simoniacas ordinationes Episcopis sane , de Clericis omnibus indignas. Hujus rei argumentum depromsit ex recenti constitutione Concilii Romani, qua cautum fuerat, ut ne pro pallio quidem quidpiam dandum esset, aut recipiendum, licet olim aliquid ejus caussa donari consuevisset. Sane pallium non inter sacra Omnino ornamenta tuoc recensebatur, sed Clarissimorum Principum erat insigne, ab Imperatoribus primum Romanis Pontificibus datum , deinde a Romanis Pontificibus Episcopis quibusdam majoribus, qui speciali privilegio dignitatis suae illustria quaedam insignia mere n.
tur. Erat illud, non quale eth in praesentia ex lana consextum, & brevibus fasciolis compositum, sed ampla chlamys aureis taeniis ornata undique, & ad pompae solemnitatem elaborata . Hinc minime absurdum esse. potuit, in concessione . pallii quidpiam ab accipiente quasi in compensationem pretii dari consuevisse aliquando : at vero cum pallium occasione ordinationis Episcopalis dari coepit, ne a quod pro pallio dabatur , dari videretur pro sacra ordinatione , opportunum fuit definire , pallium etiam gratis concedendum fore . Atque hinc forte contingere potuit , ut pallia in aliam formam redigerentur, quemadmodum recentiore aetate cernuntur. Sed de hac re alibi commodius. sic γι Alia ad eundem Iohannem Corinthium est epistola. sa. lib. 4. in veteri, s lib. s. in Maurina editione; in qua eadem propemodum caussa tractatur, nimirum M de Anastasio Iohannis Decessore. Cum enim illi gravissima crimina, praesertim si- ' moniae , objicerentur , Gregorius ipse caussam dirimendam mandaverat Secundino
Episcopo, ac deinde huius gesta in hac parte laudaxu ia hac ipsa epistola Grin
58쪽
De Gregoris Magno. 49gorius idem, una niggerens quid abs Iohanne Corinthio agendum esset cum Paullo Diacono, qui ad Episcopi sui Anastasi accusationem rite quidem processerat, sed Praevaricatus fuerat spe praemii, quod accusatus Episcopus ipsi spoponderat; item quid agendum cum Euphemio, & Thoma etiam accusatoribus, qui ab Anastasio
ipso sacris Ordinibus initiati fuerant, pactione inita, ut ab accusatione recedere nr. Reseruntur haec in can. 6. & 7. cau. a. qu. 3. , qui quoniam Paullo aliter, quam in integris epistolae exemplaribus leguntur, ita sunt rectius describendi. Ait Gregorius e I auitam itaque Diaconum latorem praesentium, quamvis culpa sua vehementeν confundat, atque redarguat, quod deceptus promissione ab accusatione nuper depositi quondam Episcopi sui desiterit, θ' eupiditatis studio silere contra animam suam potius, quam
prodere vera consenserit, tamen quia pios plas nos esse emvenit, quam districtos, hanc. ei culpam ignoscimus . Et paullo postea : Euphemium vero , atque Thomam in ordine, locoque tantummodo, unde ad ordines sacros promoti fuerunt, volumus revocari, set cun-stis diebus vitae suae eorundem Deorum continentiam , idest annua vitae subsidia Aut consueverunt ante , percipiant. Sunt hac ratione ad optimos codices relli tuti canon 6. N 7. superius memorati. Attamen animadvertendum adhuc superest , incan. 6. g. Omnis igitur Gratianum ea retulisse, quae apud Gregorium non haben- tur, quaeque alibi idem Gratianus reseri nomine Fabiani, aut Sixti, in can. 4.cau. a. qu. S., & can. r. cau. 3. qu. c., de quibus jam actum est suo loco.
De epistola ad Iohannem Larissatum.
Urbs mediterranea Thessiliae est Larissa, olim Μetropolis ad Penaeum fluvium in Pelasgiotide regiuncula inter Pierium montem ad Boream, & Pelasgi cum simum Caη.y2. . ad Austrum, quae hodie est sub dominatione Turearum . Huic Civitati tempore -- Magni Gregorii praeerat Iohannes Episcopus, ad quem epistolam Sanctus Ponti-
. sex scripsit, quae in Maurina editione est . lib. 3. , in vulgari T. lib. a. Epistolae Can. 13. . argumentum ut percipiatur, Operae pretium erit primum expendere disciplinam ,' s . quae in Episcoporum, judiciis, & accusationibus saeculo sexto vigebat ex Novellis Com g '. stitutionibus Iustiniani, praesertim vero ex Nov. 83. Ibi constitutum fuit, ut si in . civilibus negotiis conveniretur Episcopus, caussa coram Archiepiscopo dirimeretur, , ne si ad alia judicia pertraheretur, a sacro cogeretur ministerio vacare; at si din, ficultates quaedam suborirentur, aut propter caussae naturam , aut alia quaedam adjuncta , quibus coram Archiepiscopo caussa finiri non posset , ad civiles judices, pergeretur juxta Romani juris regulas pronunciaturos: si vero criminalis esset comi troversia , ut illa coram competentibus judicibus, quales erant in Provinciis Prinsides, agitaretur, exceptis delictis ecclesiasticis, ut vocant, quae Synodorum co- . mitioni reservata semper fuerunt. His igitur legibus disciplina judiciorum clericalium consistebat, dum memoratus Larissae Episcopus Iohannes adversus Hadria num Thebanae Civitatis Episcopum sententiam damnationis pronunciavit. Porro
. Thebana Ecclesia sertur olim Larissaeo Episcopo, tanquam Μetropolitae subjecta, . licet tamen auctoritate Pelagii II., qui Gregorium praecessit , ab ejusdem jurisdi-i ctione subducta fuerit, larte autem subjecta Primae Iustinianeae Episcopo, qui nuper metropolitica jura, curante Iustiniano Imperatore, obtinuerat. Nihilo tamen, minus Iohannes Larissaeus eam exemtionam parvi pendens Thebani Episcopi cauo
59쪽
sam ipse discusserat, reumque agnitum damnaverat, eamque jurisdictionem eo amdentius explicavit, quo gravior erat auctoritas, qua innitebatur, nimirum Μain vicit Imperatoris. Hadrianus Thebanus Episcopus a duobus primum improbis Thebanae Ecclesiae Diaconis apud Imperatorem Mauritium fuerat de criminibus accusatus. Imperator, ut arbitror, ignarus Thebanum Episcopum nuper a Larissaei Episcopi jurisdictione exemtum fuisse auctoritate Pelagii II. , ratus antiqua Metropoleos jura Larissaeo Episcopo inesse, caussam Hadriani in eo, quod erat civilis negotii admixtum, Larissaeo Episcopo dirimendam mandavit , in eo vero, quod ad crimina objecta pertinebat, sibi reservavit, juxta memoratam Iustiniani Constitutionem . Hac Imperiali delegatione fretus Iohannes Larissaeus praecipitato judicio Hadrianum damnavit, quin solertius in caussae ipsius adjuncta incubuisset , quod sane si perfecisset, animadvertisset Hadrianum nocini si ex privato memoratorum Diaconorum odio fuisse accusatum, Se callida quadam suggestione ad aulam Imperatoris , & caussam, & Episcopum fuisse delatum. Post eam Episcopi Larissaei sententiam provocavit Hadrianus ad Imperatorem, qui novam caussae cognitionem demandavit Honorato Sedis Apostolicae Diacono , & Sebastiano viro laico, quem Gloriosum Antigraphum Gregorius vocat; qui judices, caussa cognita, eundem Hadrianum absolverunt. Nondum absoluta res fuit, sed calliditate hominum invidorum rursus factum est , ut caussa coram Iohanne Primae Iuttinianeae Archiepiscopo Principali interveniente jussione retractaretur, quemadmodum ipsemet Gregorius ait; quod ego arbitror ex eo prosectum , quia nonnulli objecerint
judicialia gesta eo usque fuisse prorsus invalida, quod ex errore primum Thebani Episcopi caussa a Larissaeo Episcopo discussa fuerat, quae erat ab Episcopo Primae Iustinianeae discutienda . Itaque deducta cauta ad Episcopum Primae Iustinianeae damnatus est Hadrianus, atque ab Episcopali Sede depositus, qui propterea
aliam sibi ineundam superesse viam non agnovit, quam ut ad Gregorium Pontificem confugeret, quemadmodum revera confugit. Eum Gregorius benignissime excipiens in propriae dignitatis ordinem revocandum esse decrevit. Hic subsisto ;jam enim exinde facilis redditur interpretatio canonis sa. cau. 16. qu. I., CUjus Priora verba usque ad illa neque canonice condemnatum , recte consonant cum initio Gregorianae epistolae . Quae vero in epistola Gregorii subjiciuntur, atque a Gratiano omittuntur, spectant integram facti seriem, de qua conqueritur Sanctus Ponti Momnia fraudibus, & calliditatibus invidorum, ac perfidorum hominum fuisse peracta . Post quae ita prosequitur : Sed de Johanne Primae Justinian Urbis Antistite, as de nequissimo ejus, damnandoque judicio alias sumus , juvante Domino, tractaturi . Hadrianum c., quemadmodum apud Gratianum in dicto canone sa. usque ad verba illa: Decernimus justone percipere. Post quae statim subsequuntur, quae hahentur in can. x Cau. 2 s. qu. I. hoc modo et Hac enim consona Sanctis Patribustac., post quae rursus adsuenda sunt, quae habentur in vers. Res autem ultimo in memorato canone sa. usquci in finem. L
De epistolis ad Maximum Salonitanum.
Dalmatiam universam turbaverat caussa vixi mi Salonitani erat olim Salona
Dalmatiae Urbs Princeps, ex cujus ruderibus deinde crevit Spalatum ) ; nimirum
60쪽
De Gregoνio Magno . Icum vacasset Salonitana Ecclesia nihil non molitus est Μaximus, ut eandem quocumque modo occuparet. In primis data, promissave pecunia, nonnullorum Episcoporum suffragia mercatus est, deinde quos sibi refragantes accepit, vi facta, & irruens armis dejecit. Spreta hinc canonica electio, neglecta Pontificis Maximi auctoritas , omnia su eque eversa. Eo tandem devenit Maximus, quo promotioni suae quandam conciliaret auctoritatem , ut fingeret imperatoris Diploma, quo sibi concessum jure fuisse Episcopatum apertissime declararetur. Bonis omnibus displicuit tantus ambitus, praesertim Gregorio Papae, qui perditum hominem, impium sicarium, de impudentem falsarium ab Altaris communione pronunciata sententia removit. Factus hinc fuit audentior Maximus, nam Gregorii sententia spreta sa-m a ossicia publice obiit de more, imo & ipsam epistolam Papae, in qua sententia damnationis continebatur, publice scindendam voluit. Tandem vero Fenitcntia motus vetera crimina expiavit, quem propterea Gregorius ex indulgentia singulari ad communionem ecclesiasticam restituit, imo etiam concessa Episcopi dignitate , sacro pallio decoravit juxta suorum Praedecetarum morem . Re ita expli- Gn. v. cara facile Percipitur canon s. dist. 12., qui sane parum congruere videtur pro- dili- 3. posito Gratiani . Excerptus ille est ex epistola 81. lib. s. in Maurina, & 8a. , lib. 7. in vulgari editione , in qua benigne Gregorius Maximum poenitentem alloquitur his verbis: Postquam ergo Fraternitas tua Apsolicae Sedis communionem se reis parasse cognstvit, personam ad Nos transmittat, quae paulum tibi deserendum eae more percipiat. Nam quemadmodum illicita perpetrari non patimur, se quae sint consuetudinis, non negamM. In hac porro epistola Gregorius Aiaximum utpote conversum ad cathoricam unitatem jam Salonitanum usscopum salutavit. Non ita se Gregorius gessit in alia epistola, quam antea ad Μaximum scripserat, quo tempore ex ambitu omnia turbabat. Ea est epistola a s. lib. s. in vul. Can ragari, & lib. 6. in Μaurina editione. Illius inscriptio haec est, Gregorius Maximo ς - 6. reptori Ecclesiae Salonitanae; vel ut alii codices exhibent e Gregorius Maximo in Salona, qui Episcopatum arripuit. Ibidem Gregorius viximum commonefacit, ut ab ambitu suo recedat, debitam Praelatis obedientiam exhibeat, necnon Romam, siquod suffragium, vel jus habeat, pergat ostensurus . Hinc depromtus est canon et . Cau. 6. qu. f., cujus priora verba ita legenda sunt: Nam quod postulas, ut siIue personam dirigere debeamus, qua praesente de his quae dicuntur, possit esse probatio e . Eundem Μaximum Salonitanae Eecissae Praesumtorem appellat Gregorius in epi- Gn. r. stola ao. lib. 3. in vulgari, & lib. 4. in Μaurina editione, ubi Gregorius eundem ς-μ s. Μaximum ab ossicio Sacerdotis amovet, quousque constitisset de Imperiali Diplo- 'mate, quod se obtinuisse Μaximus Metat, quemadmodum superius animadverti . Ex hac epistola excerptus est canon x. cau. s. qu. cujus sententia ex praecedemtibus epistolae verbis clarior adparebit, ibi: Additur inauditum nefas, quod per i terdictionem quoque nosram , quae sub excommunicatione tua, ordinantiumque te facta est, os Presbteris, Diaconibus , ceteroque Claro, manu militari ad medium diceris deductus. Quam rem Nos consecrationem dicere nullo modo possumus, quia ab excommunicatis es