Ioannis Antonii Belloni i.c. Taurinensis ... De mandata iurisdictione. Disputatio

발행: 1616년

분량: 452페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

121쪽

idis

Ioannis Antonij Belloni

etiam cis priuatis 3 . F. de Iudu.Lquin etiam σκῶ arbio.secundum ea, qua dicemus in quast. 6. quia

x 4 l in causis, & muneribus publicis, quale est iudicandi munus ιρ-'

s VM MARIUM.s Caecus iudex dari non potes ,Sed MAE

a Sensentia debet ex fripto recitari,

3 Iudex,qua debeat 3nspicere, cum te .ses examinat. . Argumentum a muto or surdo adeas eum valet, rassit,ut nu. II. 6 Drilaratur Lexcus 6 AEde dic.

7 Declaratur L/.s.casum T de passi La Caecus non pares creari magi uratus sed iudex dari potest,ct cur. u. t .s Maiestas requiritur in magistrat ro Magistratuum insignia.

r I Maιestas etiam ex corporis digni iste deducitur. ra Caecus quasacere possi/. II Cous,cur rudicio excellat. as Testium examinatio potes alijs committi.

An coecus iudex dari possit. Quaestio Tertia. T vero de nonnullis dubitatur,nu iudices dari possint, & Primo de coeco rna frequentius receptum

est, eum initio quidem dari iudice

non possi datum vero prius,quam luminibus caperetur iudicem permanere, iudicandiq; munere posse iungi,licet ei coecitatis vitium accia derit.t ua enim censuerunt gl. in LI.S. casum in verb.fungitur, or ibi

Primo Li. g. casum T de ρο Lubi Vlpianus de coeco loquens,sci metius est, inquit, ut retinere qui

dicamus iam acceptum magi ratum pse,aspirare autem ad nouum pennius prohiberi, idq; multis comprobatur exemplis.

Secundo mouentur, quia iudex dari nequit, qui, quae pertinent ad iudicantis orietum, explicare non potest,ut diximus in q. praeced. n. s. Sed coecus est huiusmodi, scilicet, quia ad iudicantis ossicium pertinet sententiam ex scripto recitares 'Lia vlLC.defens. experireret. de in examinatione testium inspicere, quo vultu,quo pallore,qua animi trepidatione dicta proferantur 3 t ιρ .f. I.ff. de testib. cap.stes . in prin. . q. . quae sine dubio facere non potest coecua. Non poterit igitur dari iudex. Tertio mouentur, quia valet a gumentu a muto di surdo ad coecuo ' Lun. C. qui morbine excasSed illi iudices dari non possunt i cum prator δ a Gnatura si . de Iudic. Nee igitur dari poterit coecus. His tamen non obstantibus, verius est,quod alij tradiderunt, etiainitio recte, & utiliter iudicem d

122쪽

UlpIanus, Caera r. inquit, taricantis

6 aoscis fiuitur, t nec distinguit,

utrum cicus esset, cum iudex datus est, an vero postea factus sit. Secundo probatur ael. I.f. casum, Triposeu quam perperam veteres ad comprobandam suam sententiar adduxerunt: nam ibi Vlpianus, t

euamuis autem caecus pro alio populare non passu, inquit, ramen O natarium ordinem retinet, ct --

dicandi ossicio fungitur ; numquid ergo, o metiaraia terere posit, de paulo post, Sed me s ea, is reti

nere quidem dicamus acceptum ma

gi uratum pesse : asstrare autem a noxum paenitus preMeri: quibus verbis si quis ea diligenter pe pendat non obscure significat, cet- cum etiam initio posse dari iudicrinam,cum loquitur de ordine senatorio, vel de magistratu, utitur ve ,retinendi,cum veto de munere

iudicandi simpliciter ait,coecum illa sungi posse, qua diuersitate i quendi nobis significat, distinctionem retentionis iam accepti, & s sceptionis noui muneris, pertinere quidem ad dignitatem senatoriam,& ad magistratum, sed non ad munus iudicandi: quia ccecus ad n uum magistratum assii mi, senatomve de nouo creari non potest, ius dex vero dari potest, tui in sterie

ossupra relatu. Cuius diuersitatis haec est ratio, quia in senatore, vel magistratu non suistit animi iudi eiu . sed requiritur etiam maiestas;

praetoris, L si familia ν. Taee lari . maiestatem imperij, m. Κῶ iust.

est iu ν. quae maiestas non solum ex insignibus,& ornamentis deduci-xo tur, de quibus t in Li. t. s.casum, is G .stu se laιὲ Brisau. I. Sel.anisDq.c. I .ctI6. sed etiam ex digni

mp. 6. Quaest. 3. 7 I

Plin. lib. t. Epist. ad Iunium Mauricum scribens, eu, inquit, αγυ-ries Meratis, mutio sanguine, mulo rubere se usa , es ingenua totius corporis ρu ritudo, o quidam Senatorius decor, qua ego nequaquam Mitror negligenda. Et ideo, quia talis maiestas in coeco deficit, nil mirum si magistratus , senatorve creari nequeat. At in iudice delegato, non requiritur haec maiestas, sed suffcit animi iudicium, quod etiam in coecis reperitur; Quam obia rem, t&authoritatem praebere, Letiamsi tuter io. Ede ausb.tutor de adoptare, vel arrogare, Letiam cincus φ.ff. de adopt. δά testari .hac con

qui testac. Q. & id genus alia, in quibus animi iudicium desideratur, facere possiant. Quinimo in coecis potissimum iudicium excetilii , quippe quorum mens non diis strahitur specierum varietate, sed tota haeret in earum rerum, de quibus cogitant , contemplatione d ra fixa, tvr scribit g in ι r. Leasum. nu. t. f. de pastuc Qua ratione motus Democritus, cum putaret impediri animi aciem aspectu oculorum dicitur oculis se privasse; ut refert Cico. r. sui. quam Nil mirum igitur si ei iam coeci iudices delesar ri possint. t Ita Duari se Donin. in supra allegaris locis. Hine intelligimus non obesse contraria,nam ad Primum responsio, patet ex ijs, quae diximus, scilicet, quia, Leoum, nostram, non veterum confirmat sententiam, νι odimus in a.sun amemo.

123쪽

a Ioannis Antonij Belloni

Ad secundum vero respondeo; Imo nihil in iudice desiderari, qS

non etiam caecus,vel per se, vel per alium explicare possit: nam, quod attinet ad sententiae recitationem, praeter id, quod multi sunt casus, in quibus sententia sine scripto pr festi potest, uti videre es in Axib. nisi Mesres, C.deseM. experiri recit. necessario etiam fatendum est, eam

Is per alium fieri posse, t quod se re-

scripsit, & contrariae sententiae sectatores fatentur,quando iudex postea,quam datus est,in caecitatis vitium incidit, ut Rara. in αι caremo ibi Balae Angel. ct alis, reprobata opinione glo. qua ibi in vereb. faviatur, contrarium sentiebat: si enim potest in hac specie, cur non, & in illa, qua dicimus iam caecum datuesse iudice Quod vero de testium examinatione dicitur, non ossicit, quia certum est,talem examinationem posse per alios expediri, cum non sit actus iurisdictionalis, ideoque possit etiam a delegato ad una

I 6 causam alteri comitti, tui tradant omnes quos retiannin in s. cap. q. . num. ao .cti specie restondet Donet. d. bb. I 7. comm. cap. a .

Ad Tertium denique respondeo aliam esse rationem surdi, & muti, aliam coret; nam ad iudicium explicandum auribus, & lingua opus est, non oculis, quia causae distulso auribus percipitur, sententia voce promulgatur, nec in ijs vllum sibi I vindicant locum oculi. t Ira Don.

SUMMARIUM.R Minor as. Eanis sedi actὲ iuriae a Principe delegari potes. a Princeps danda minori magi atum

censetur decernere,ut omnia gerat.

3 Magi alibin petendis certa ala uis

tui bis desinit a.

num. . Sed contra, u. 7.

6 Declaraturi quidams . .de re tuae.

9 Psulare potes, qui plenam attigis

pubertatem .

δ o Anno 18. potes quis dari iudex, ct e dubio se partes consentiant.

. I . Inuuis vero tart:bus non potes,num. Iσ. Meι pleraque contrasenserint, num. II. II Minor ao. annis non cogitur iud

care .

I a Deriaratur Leum lege .s.ss de arb. I 3 Excusatio non est necessaria ijs, qui ηοη possunt esse tutores. Iae Maior annis a o. iadex dari nen po- is inuitis partibus. Sed contra

num a s.

I9 Minor a r. annis nos admittitur ad munera publica. Deriata,vt -- mero a I.

ast Minor a s. annis cur non positi esse arbiter. o nu. ry. ct a 9. a I Deriaratur, or emendatur Sueto. in

An minor a s. annis Iudex dari possit. Quaestio Quarta. Ecundo de minore a S .an. nis dubitari solet, an iudex dari possit. Dubitationem autem lac it .ffui dum y7. F.de νδ iadcubi Vlp anus itauidam eo visebant, inquit, an v serat sententia a minore t gintiquinque annis isdice data. Et aquis imum est. tueri sententiam as eo dictam nisi minor decem, octo annis M.

124쪽

'. Crete, simari ratum mi rge. ris, dicendum est iurisdictionem eius nos improbari; D, si forte ex consensu iudex minor datus sit, mentis bus ji. qui in eum consentiebam, recti mὶ dicitur valere sentemiam. Promie, si minor praetor, vel consulius dixerit, sententiamυὶ protulerit. valebit Princeps enim, qui ei magia ratum dedit, omnia gerere dere uis: nam, quia variam luto verba interpretationem receperunt, ideo

perplexa, atque dissicilis reddita est quaestio proposita,de qua, quid statuendu sit, si quaeramus, puto multum referre, utrum loquamur dedatione iudicis, quae fit a principe, an vero de ea, quae fit a magistratu; nam si de illa, verius est, valere dationem, etiam si minor plenam noattigerit pubertate, nec partes com I senlerint,t cap. cum vicesimum t.

men mo de Me i a intelligit totam ιquiaeam ; Idem scripsit Donesta b.

ceps possit ei magistratum, veluti consulatum, & praeturam indulgere, quo casu censetur ei concedere potetiatem omnia gerendi,quet spex ctant ad iusdicentis ossicium, t a. quidam s7. vers. proinde, se fria

id fieri nequeat, quippe, quibus certa magistratibus petendis, atque gerendis aetas, eaque maior fuit defi-3 nita, t l. a. Male minor. l. ad remp. 8.ff. de mun. se hon. se scribuns Cisae.

iudie. Unde Ovid. Iib. q. Fasto. Iura dabat populoseMonfinitaque

cenis

Legibus G aras, unde petatur honos.& Latin. Pacati in Laudatio.Theod. non in ampi imis, inquit, dignit tibus, sed in praeturis quoque, O ad titatibus capescendis aras oectata in petitorum, nec qui uam annos comitiali lege praescriptos feni iis honoribus occupauit. Cur non poterit unius causet cognitionem non

expectato consensu partium dei gare Cceterum, si non a Principe, sed a Magistratu causa delegetur, reseri, utrum is, cui fit delegatio, sit

minor i8. annis, an vero huius m diaetatem attigerit: nam ante I 8. annum constat minorem iudicem

4 dari non posse claec quidam 17. S

de re iudie. O scribunt Cui ac in d. l.

& quidem sine dubio, si partes non consentiant: sed , si consentiant,

res in controuersiam reuocatur :nam plerique censent dationem vas iere, t visis. in ae quidam,in verb. minor, ct ibi Bart. in princi Angel.

num. I. in . nam. I. Donia. d. M. 17. comment. cap. aq. ita accipientes , versici est se forte d. l. quidam: dum Vlpianus, ct si frie, inquit,

ex consensu iudex minor datus sit, mentibus iis, qui in eum consentie Ont, rectis imὸ dicitur, valere sen- testiam Non enim ut ipsi ce

6 sent haec verba i sunt accipienda de eo, qui peruenit ad plenam pubertatem , ut pote, de quo iam supra suerat locutus Vlpianus, sed de minore decem, & octo annis, ut species sit diuersa. Sed est verius, quod alij tradiderunt, ne partibus quidem con

125쪽

Ioannis Antonu Belloni

ent illibus, eum indicem dari pos-

est in hac parte ἔ rure ciuili diuersa, , sed statuit id ipsum, quod antea laerat legibus definitum, scilicet,qui ε Vlpianus t initia aeti quidam, scripserat, ita demum sententiam a minore dictam valete, si non sit minor decem, & octo annis, secundum quam definitionem accipiendum est etiam, quod postea subi j- eit in versici se si forte . Nec enim verum est, hoc posito Q peruacuam induci eorum , quae iam dicta su

rant, repetitionem,quia verius est;

Imo species esse diuersas, tametsi de eodem accipiantur, qui decem,

et octo annis non sit minor, uti moxiae o ostendemus.

Quod, si decimum octauum a tigeri; annum,aut ut requirit S. P.

stenderiti quo casu dicitur ad plenam peruenisse pubertatem, & ita stabile, ae firmum habere consiliri ut etiam pro alijs postulare possit,s t Li.9.pueritiam, εδερυλν S. vis.

p. quibus ex cause .non lici trais

ditur quidem simpliciter eum iudi- Io cem dari δε iudicare posse, futi vi

ff. de iurisae re probat Primo ae L quidam . in illis verbis. O qui si

mum est. tueri serientiam ab eo aerictam,nisi minor decem, se octo annis sit. Secundo I. cum tege εσ.inprimss. de arώ. ubi Callistratus ait, lege

Iulia cautum esse, ne mInre a a. a

nis iuriore cogatur: tauod etiam

scri serαηι Castri in ae l. quidam.

telligimus eum iudicem dari posse, quia alioquin frustra prohiberetur a cogi, si iudex esse non posset, t

e. de iuristact. O recte, quicquid in contrarium scripseris Eduar. -- ωα ibid. foco 3. Quemadmodum frustra se excusat a tutela, vel cura, a qui tutor, aut curator esse nequisit

L ius i q. fi de excusa. μι. S. Item maioris eoael Sese r6. ff. de tui. cur. l. I. c. de confιut. Tertio aeca cum vicesimum, ibi in eum, qui amnum i 8. transcendγsset. Sed, quoniam haec datio fieri potest, vel consentientibus, ve inuitis partibus, ideo videndum est, Quomodo se hoc accipiendum. Et, si quidem partibus consentientibus fiat, non est dubitandum, quin valeat datio δε ' d. ccum vicesimum i. dea c. orporiiud. deleg d. l. quidam y .versi O si foriλ. ε δε re iussi.oscribunt ImM. iis dict.l quidam, num. 3. cst ibi

iuri ceterunt, si inuitis partibus I fiat, censent quidem t Bart. d. quidam, in priri. O ibi Angelou. 1. .num. i. o ab plerique simili modo dationem valere . idque significare Vlpianum , istrio Ha. Lquidam, illis verbis, s aquissimum erit tueri sententiam ab eo dictam, nisi minor decem . se octo anaria Ν, quippe, quae non videntur accipienda de eo, qui partibus consentientibus sententiam dixit, utpote de quo postea loquuntur illa verba, etsi serae G cofensa iudex minor da

126쪽

De mand . Iuri M. Cap. 6. Quaest . .

ritu quae sine dubio significant

talem consensum in specie initio proposita non interuenisse, sed necessario videntur accipieda de eo, qui partibus inuitis iudex datus pronuntiauit; Sed est verius. dari inuitis partibus non posse, illis vero consen a6 tientibus posse, ut censuerunt Ima in dict. l. quidam num. s. erui

Gleg cm Non refragatur Vlpiani locus in dict. l. qui am, ut pote, in quo non agitur de iudice dato inuitis parti-x7 bus, sed initio 1 tractat ire de eo, qui datus est illis non contradicentiabus fortassis ob id , quod iudicis

aetatem ignorabant, quo casu licet ipso iure sententia non valeat, tamen ex bono, de aequo sustinetur .

quod significat Vlpianus illis verbis, Et aquissimum est tueνι senten. riam ab eo dictam: tueri enim diciacitur praetor ea, quae sustinentur ex bono, & aequo, i icet iure deficiant L ρ.in prinu. PU.mod Uuffam. si usus uetus p. ff. V r. quead.co. t 3.in M. ff.quod i M. Postea vero loquit ut Vlpianus de iudice dato partibus aetatem non ignorantibus, & expressE consentientibus, quo casu valet sententia etiam ipso iure, Idque significat, dum ait. Et si fune ex consensu iudex minor datus M, scientibus iis, qui in eum censentiebaut , rectissimὸ dicitur valere sententiam : Itaque neutro casu loquitur de iudice dato inuitis partibus , tametsi species diuersas

Proponat , ut explicanst Eduard. adu. Gou. in dict. a. ff. de Iurisaeso. a. or Donesi. dict. lib. II. commen. cap. 2 a Hinc intelligimus minorem Io. annis nec inuitum, nec inuitis partibus iudieem dari posse ; volentem vero in volentes, aut saltem non nolentes posse iudicandi munus exercere, validamque sentenistiam proferre, secundam ea, qua dia

Sed haee quidem de eo di cuntur, qui . minor est annis ro. Quod, si maior sit, sed minor a I. partibus quidem consentientibus dubium non est,quin iudex dari possit, cum possit etiam intra vicesimum annu, vii supra Hximus. Geterum inis uitis partibus negant plerique eum x3 iudicem dari posse, t τι Guard. ada. cos. is dict. a. ff. de Iurisae fri

moti Primo, quia minores II. annis ad munera publica, quae patrimors nijnon siint, admitti non opo reeit Ladremp. r. ff. demun. or hon. Sed iudicandi munus, & publicum est. quippe γδ. T de Iud e. or dirimis

sonale non patrimoniale l. vis Simdicandi fide mun. o bon. Non debent igitur ad id minores admitti ina arguunt Harmen.li. I. Iuris epit.

xit. Eduarae ct Deneae in supra aiatigatis locis. Secundo, quia ratio, propter, quam minor a s. annis non potest esse arbiter, habet locum etiam in iudice : nam ideo arbiter esse nequit, quia, si sit minor Io. annis, no potest cogi iudicare,si vero, sit ma tor , potest quidem cogi, sed, si temere susceperit arbitrium, causa cognita succurritur ei per in int ao frum restitutionem 'Lcum in princi ct S. r. fide arbitr. Atqui haec ratio locum habet etiam in iudice , ut ais Donezdict. . I. GR. a . Debet igitur, & in eo locum

habere dispositio. ut scilicet, quemadmo

127쪽

ν 6 Ioannis Antonij Belloni

admodum minor no pol est esse a biter, ita etiam non possit esse tu

Tertio moti sunt authoritate Sueto. in Augusto cap. 32. ubi Iu

aeces, inquit, a tricesimo aetatis anno alugit,ides, faunquennIo maturaus ,

quam solebant: nam ex his verbis videtur clarissime constare, iudices ante Augustum non consueuisse sumi, nisi aetatis trigintaquinque annorum . & Augustum contra rati nem iuris antiqui cepisse eos eligere, quinquennio maturius, idest ana I notrigesimo, t ut prater Eduar. σ

s. num. II. Non igitur intra et s.

annum.

Quarto moti sunt, quia absurdum videtur alienarum rerum potestatem maxime iudiciariam ei tribuere, cui rerum suarum ad mi. nisi ratio non conceditur L sim . deleg. tui. Atqui minori ay. annis non conceditur ob consilij imbecillitatem rerum suarum adminia stratio I. r. ff. de minor. Non de-

het igitur ei permitti iudicandi po

testas.

Quinto videtur hoc ipsum dict.

l. quidam s7. T dere Iussi comproiadi a barimam ' exceptio denotat regulam in contrarium, &eam confirmat in casibus non exceptis t. r. in prιnc. vers. huius T de os eius, Sed in Hαl quidam,excipiuntur in minore as. annis duo casus, Unus, quando datus est cum consensu partium, vel ijs aetatem ignorantibus sententiam dixit, secundum ea, qua diximus supra numero r .alter vero quando creatus est magistratus

a principe , quibus casibus iudex esse potest. Et go in alijs omnibus casibus denotatur, & confirmatur regula in contrarium,ut scilicet iudex esse non possit. Ita Eduar. ad Gou. in aeca.sside Iuri . Sexto, & vltimo videtur hanc parte coprobare locus Harmeno' lv. i. Iuris epit. tit. q. quem probant Eduard.in loca relato,ct Donet dict.sib. II. comm. cap. a . nam ibi ex Presse ait, minorem a s .annis iudicem eme non possie, quia iudicandi munus publicum est,ideoque ad id

minor admitti non debet. Uerum his non obstantibus ego puto veriorem esse sentetiam ex stimantium, maiorem a o. annis,licet minor sit a s. iudicem etiam inuitum, & inuitis partibus dari pota a 3 se: t Fuit hae sententia Bart. in M.

Primo t. eum lege .s in prisc. Q de arbitr. ubi Callii ratus scribit lege Iulia cautum eme, ne minor 2 o. annis iudicare cogatur. Ergo v Iuli maiorem a o. annis cogi posse ,

Secundo moveor eodem loco Suet.in Aug. cap. 3 a. nam, cundia veram,& emendatam lectionem . Iudices,inquit, a vicesimo aetatis aniano allegit, ides, quinquennio matώ-rius, qua solebant: Et sane, a vice- a s fimo, legendii esse, t Tuomodo legis

vero, a tricesimo, ut legunt ij, quos

simo quinto, ut legit Petri Fab. in dict. t. a. ff. deret. Iur. intelligimus ex Hinc cum lege; nam lex Iulia iudici

128쪽

De mand. Iurissi. Cap. 6. Quaest . .

diciorum fuit ab Augusto lata:Vnde,cum ea lege factum sit,ut ab anno uicesimo minor cogi posset iudicare , intelligimus, ita se rem habere, ut, cum ante Augusti tempora non solerent in album iudicum referri, nisi maiores a F.annis, Augustus lege Iulia promulgata esse. cerit , ut quinquennio maturius, idest, anno uicesimo referrentur,& eo modo cui possent iudicare.

Tertio confirmat hanc interpretationem S. P. in cap. eum vicesimu

i. De o odit.iud.deleiubi, Cum vicesimum annsi peregerit, inquit, dura palusi in aetate huiusmori δε- legatus : Coet Dum con tuto infra aetatem eandem n partes scienter consentirem in eum, qui annum decimum octauum transcendisset facta delega ιio ab alia,quam a principea6 non teneret: nam, i cum partium consensum in eo requirat, qui imira uicesimum annum constitutus est, non obscure significat, talem consensum non esse necessarium, quoties causa committitur ei. qui uicesimum annu peregit: Cui S. P. declarationi standum est, qui quid Doeli. Gib. I .co .cv. a 4

O aby censuerint quippe, quae mirum in modum consentit cum dispositione iuris ciui ijss seeundam ea, qua supra diximus , o in oreis

animaduenerunt Imac in Hu.lquiadam, in prisc.ct num. . est ibi Alex. num. 1. excepto eo,quod iure ciuili lassicit, quem attigisse plenam pubertatem, ut iudex ex consensu partium dari possit, d. l. quidam, cum alioquin iure pontifieio debeat is ,

in quem partes consentiunt I 8. an num transcendisse, Si praeterea iure ciuili ualet sententia, si non ipso iure, saltem tuitione praetoria . licet , partes scienter non consenserint, d. quidam, est nos essendimus supra cuius tamen eontraria uidetur iure

Pontificio 'definitum : Nisi diea.

mus loqui S. P. de ualiditate dele, pationis, sed non negare, quin ex bono, id aequo sententia lata sustia neri debeat, si partibus aetate ignirantibus lata sit.

Huic autem sententiae contraria non obstant: nam ad Primum re spondeo, maiorem illam non esse generalem, nec pertinere ad om.

a 7 nia munera personalia, sed i ad ea

tantum , quae continent Rei p. aut bonorum administrationem: Cuiusmodi sunt decurionatus, tutela, cura. Se id genus alia muneramam, quia talis administratio non nisi cumagno periculo committitur adolescentibus i. i. in D. T de minor. ideo fit, ut neque tutores, aut cura tores creari l. vli. C. deleg.μι. S. Itenuatior Inst. de exc.tui. neque decuriones fieri possint Lnon tantum I DT dedecur. Sunt enim decuriones ueluti suae curiae senatores I omnes 3 3. C.de decur.tib. io .late BrisDib. . electiantiq.cap. ιδ. qui rem p.ad . ministrant. At iudicanti munus nec reip. nec bonorum cotinet administratione, ideoque potest etiaminoribus fine periculo committi, quia, si peccauerit minor, appelli tione corrigetur eius sententia, dept terea cogebatur olim ex formula praescripta iudicare. Ita respon

Ad secundum uero respondeo, Imo respectu aetatis . aliam esse rationem iudicis, aliam arbitri: nam, is i iudex cum partium consensu etiaminor aci. annis dari potest, dict. quidam s .ff.de re Iussi arbiter u ro eius aetatis ex compromisso sumi non potest dist. Gum lege .6. iurisc. T de arbitri Denique post

129쪽

18 Ioannis Antonij Besloni

o. annum coeti potest iudicare mi. nor, si iudex datus sit, non etiamdiarbiter ex compromisso sumptus, dict. Dum lege. Cuius diuersitatis duplex affertur ratio,Vna,quia d tio iudicis fit authoritate publica, qua iudicandi potestas tribui r teli, Arbiter vero sumitur a priua. iis, qui talem potestatem dare ne. queunt; Et ideo, quia, quicquid geritur authoritate coprormis,non nisi vim contractus habet, fit, ut norecte colaratur in eum, qui ex proprio contractu non potest ad id . quod recipit, implendum adstrinisgi, ob restitutionis in integrum M. nescium, quod ei solet indulgeri,siquid in caute, de temere faciendum iso susceperit. t Ita mol. is dict.Lqui.

Fabaa dictaei. ff. de reg.iis. H. uere de minore tantum cum flartium c ense dato loquatur dict. Ita. 3ν -- cap. a.. Altera vem, quae affertur, ratio est, quia maius ad arbitro,quam a Iudice damnum afferri potesticu ab hoc appellare li,ceat,ab illo vero non itemgr. αδε arbit. ideoq; cautius videtur age dum in illo, quam in hoc deligedo, δε-ndum regulam L t. sin quis non ab aliquo vers. nam vel magis K das o Carb.edict. t Ita Imal. in δι quida . Ad Tettium responsio patet ex ijs,quae diximus seupra num a s. ubi demostrauimus Suetonij locum ente corruptum, & secundum veram,& emendatam lectionem nostram. non aduersariorum probare se

tentiam.

Ad Quartum respondeo id procedere, si concedatur administratio,secus vero,si iudicadi potestasinam hic facilius, quam illa committitur adolescentibus, ut ostendimas

supra num ara

Ad Quintum respondeo legem

3 i. illam loqui de minore sto. annis, tvt patet ex eo, quod ait aequissima esse sententiam ab eo dictam tueri, & eo modo significat. ipso iure non valere sententiam, quod dici non posset, si maior esset annis io. quippe qui per legem Iuliam coisi potest iudicare. Unde intelismus, mendose legi, An valeret senιentia a minore vigintiquinque annis iudice data, cum legendumst,a minore 2 . annis, ut rectὸ amisma enit Pere. Fab.indi αἱ a. ff. d. rei iuri Facilis enim est, de frequens in authorum libris numer rum error, propter scribedi notas, vitima Cisac. aelib. II. obscap. t a.

scripsis Petri Fab. in dict. La. ff. de

Ad Sextum denique resp5deo, 31 Harmen in hoc erraue,t quoniam simpliciter scripsit,minorem 2 .annis non posse esse iudicem, quod perspicue falsum est, uti constat ex . quidam 17. T de re Iud. d. cum lege . .in prisc.ff. de an. ct ex dis ,

s V M M A R I V M. et Imperiti iuris poterant olim dari iu

dices .

s Magistratin habebant suos assessores .

. MagiItratin nihil sine ransibo asses. s. um sinebant. s Deriarasar La.ssi quos quiriq; iuris.

130쪽

Demand . Iurisd. Cap. 6. Quaest. s. 79

δ t Centumuiri in quatuor consilia Haisio ab omnibus de eadem re cogno sebatur nu. a. 3 Sententia contraria, separes a cenis tumuiris poterant proferri. s uereia es iudictum centumuirale. o Petitia haereditatis iudicium cetum. virale.aσ Iudices dati habebant suos assessores 1 Iudices dati de iure consulebant ma.

sistratin. 13 Imperiti iuris non possunt delegari.

as Ordinari, po seunt esse iuris imperiti,

as Delegati pejunt habere suos assessore .

6 Delegati qualitates, quaenam esse de

beant

ar Imperiri iuris possunt habere causa

rum experimentum.

a P Discretio es mater omnium viram

An iuris imperiti iudices dari possint. Quaestio Quinta. Et tio de iuris imperitis, &ignaris, num iudices dari possint, ideo dubitari s let, quia iudicadi munus no videtur ab alio, quam a iurispe rito poisse exerceri: Qui enim fieri potest,ut secundum ius nisi sortuito pronuntiet is, qui iuris notitiam non habet qui discernere non potest, quid aequum sit, quid iniquum i cum in hoc genere etiam a prudentibus ipsis plerunque subauilioritate iuris scientiae perniciose erretur, ut Celsus Adolescsis di. cere solebat L eruum p r.S.I equitur sLis verb. Q Sed magis cst,ut iuris peritia n6suerit in ordinarijs iudicijs in iudia ce dato necessaria,t ut scribis Horo. Ill. quaest. 28. nam, cum nectitaria non fuerit in magistratibus, &ijs, quibus iurisdictio ma labatur: CO. sequens est, ut multo minus fuerit necessaria in iudicibus datis , quippe,qui no nisi ex iure sibi in sormula praescripto iudicare poterant, ut,

Non suisse aute necessariam in magistratibus,& ijs,quibus iurisdictio mandabatur, intelligimus ex eo, quia consules, praetores,procons les, praesides, & id genus alij magistratus, plerunque viri militares ex nobilioribus familijs orti, & ignaria legum ac iuris creabantur t L certit s.C.de Iudici os ibunt Cora b.

eap. t . Vnde Cic.pro Planc. P pulus Roman-,inquit, Migit magis tin, quasi rej.wllicos,in quibus, si qua praeterea ess ars , crispatia

tur , sin minus virtute eorum .ct n. nocentia contentus s. uotus enim

quisque disertur quotus msique iuris petitin es Et eiusdem qualitatis homines a senatu dabantur pr consulibus in prouincias proiecturis, ut ab eis mandatam iurisdicti nem susciperet,& exercerent. Nec fuit hoc inconueniens: nam, cum iuris scientiam non solum per nosmet ipsos habere, sed etiam cons tendo peritiores adsequi possimus in bonoru I fide bon. post. nil fuit impedimento, quominus etiam ab huiun

SEARCH

MENU NAVIGATION