장음표시 사용
251쪽
Demand. Iulia. Cap. 8. Quaest. 9.
que olim erat in usu. Coeletu, quetit hodie post Constantini legem, a nitio,sitne mixti imperij, an vero simplicis iurisdictionis, dubitari potest ideo,quia de hac re tres co- stat esse nostrorum Interpretii senistentias, Prima existimantium, non
esse mixti imperij,sed simplicis ius risdictionis. Fuis hae opinion in
Πν.c p.; usi. Qui videtur ea ratione probari, quia, si esset mixti imperij,non pollet a magistratibus municipalibus expediri, quippe, qui facere non possunt ea,que magis imperi j sunt,qua iurisdiistionis d. ea qua a 6. Tadmunicit. Atqui ab ijs expediri potest l. vir. C. quia sit. Non est igitur mixti imperij. Secunda fuit opinio distinguentium, aut bonoru possessio simpliciter agnoscitur coram magistratu competente, & tunc nihil est, hoe est ut ipse interpretor neque est imperij, neq; iurisdictionis, quia, cum magistratus nihil agat,sed simpliciter exhibeat sui pr sentiam , Consequens videtur,ut, neque dici possit iusdicere, neque imperia xercere:Aut vero is cui delata est bonorum possessio, vult eam sibi a magistratu decerni, & tunc est etiahodie mixti imperii, ut erat olim, quia nihil in hac speeie mutatum
. Primo,no polle in posteriore ca-
su datione bonorum possessionis ab omni magistratu expediri, sed
tantum ab eo,qui mixtu habet it Io perium. t ua Ang.iu ael. I. nam. 6. ver equitur fi.de Iur M.
Secundo inserunt, filium emancipatu , que Pater cum insertione causet ex hqredauit,si petat bonora possessionem gratia litis ordinadaec quod aiunt etiam hodie necta rium esse st non debere eam petere ab omni magistratu,sed tantum ab eo, qui mixtum habet imperium .
is 4 S.υι to esto n. . st. de o μου. Verum haec distinctio, ut est c mentitia,ita & merito suit a pleri Dra que recentioribus improbata, tur
Primum enim supponit, magistratum simpliciter exhibetem sui praesentiam in iis actibus, qui sine iesius aut horitate fieri nequeunt, nihil agere, idest, neque iurisdictionem, neque imperium exercere, Quod tamen perspicue falsum et 3 est, t& contra principia eorumde. qui talem distinctionem tradide
runt: Nam legis actiones,ut ad ptiones,emaci pationes. manuminuones egulariter solam requirunt praesentiam magistratus, cum expediantur de plano, & sine causae cognitione, ut Hx-- in hoc cap. q. .num. 27. Et tamen in ijs non potest magistratus dici nihil agere, quia secundum eos exercet mixistum imperium, cuius esse tradunt legis actiones, ut retulimur in sucat.PAEB.7.num. a. Et in his term nu consideras Seb. Sap. in dicit. l. r. . t ρ. Me Iurisae secundum vero nos exercet iurisdictionem volun
252쪽
tariam, cuius haud dubie sunt legis actiones t. a. T de . 'M. O leg.
Quod enim diximus eas neque esse imper ij, neq; iuris dici ionis in Lysast. nu. t. lntelligitur de iurisdictione contentiosa, siue de ea, quieopem iure magistratus, non vero de voluntaria, id est, de ea, quet in volentes tantum exercetur, & nominati m lege, vel S. C. vel constitutione tribuitur. Agit igitur magistratus, quia iurisdictionem exercet, & tribuit vim ijs actionibus, qu sola priuatorum voluntate no possent expediri, Quamobre dixi. tur a nostris pretbere aut horitatem eo sensu, quo tutor dicitur aut horitate prsbere,cum presens approbat negotium, quod a pupillo geritur Lobligari ρ.q. tator isside auis
Secundo supponit, esse in arbi trio illius qui debet agnoscere bonorum pollegionem, vel e m simpliciter agnoscere, vel petere, uxdecernatur, Quod & ipsum falsum
norum posseisio, qui ius tribuit, so- eret decerni, sed de plano dar
tur, uti mox latius ofendemus, C6sequens est, v t multo minus decelani possit hodie. Et, si dixeris, posse peti, ut decernatur, non stricte, & propriZ loqv do, sed large sumεdo verbum, decernatur,pro,detur quod tame ab eorum mente alienum est, cu cer tum sit, eos arbitrari, in dandis bonorum possessionibus, quet ius tribu ut, suisse olim necessariam cause cognitionem,& decretum uti referemus infra nu. I. hoc etia falsum .esse intelligimus ex eo quia,cu PO
Iitio bonoru possessionis Confladistiniana Iege sit blata sit t. vl . s. a esitari Gri cur t. furio. Consequens est, vi censeatur etia sublata datio,
quippe, qui sine petitione fieri ne
io, quod vulgo dicitur, hodie sulatum esse decretum in dandis bonorum possessionibus, t mmderas sud Dee in ael. I. num. i I. ct Hi
sublata sit datio, qui regulariter
crat in omni bonorum possessione necessaria:.Nam, s loqueremur de vero decreto, quod certis casibus erat neces Iarium ob iuris am, biguitatem , fecundum ea, Pa H-cemus infra ηumero s, magis est,
ut id hodie non sit sublatum, 1 ut rectὶ scriZserunt Roncheg ad S, H
Masin.is dictauit. num. 38. O si . C. qui iam. Et in his tantum termianis uera est vinis Andr. Bais. is rub, C. qui iam, num to a. A υ. lib. a. Parad. cap. t 3. num. a. uno casu excepto, cu scilicet tractatur
de bonorum possessione delata surioso : nam illa dabatur olim cum 8 decreto t L r. q. si quis ex liberis issi ad Tertu Hodie veto simpliciter agnoscitur ad exemplum alia. rum omnium bonorum possessionum, qui vocatur edictales. Et ita 39 accipienda sunt i is d. t. sit. 6. minitaque C. de curat. furio. illa verom, qua olea ex decreto dabatur.
253쪽
quae signifieant hodie non dari exoc rcto: nam intelliguntur de bonorum possessione delata furioso, ita qua tamquam facta edictali, nee petitioni locus est , nec decreto, nec simplici dationi, tametsi sortassis velit curator, eam sibi dari, quia cum sublata petitione noua fuerit Constantini lege introducta obseruatio aec uti. C. qui a . d LMI. S. nos uar; C. de curatfur. id est, forma, Cons)quens est, ut ea non possit arbitrio priuatorum commuao tari. t quidam decedens σ. Μεθλ iscipit. Iatia uias , in prin. ff. de a . tui.o- ιοhιs terminis eo siderat Seb, Zan d. l. t. πιν. o A. de Iurud.
Tertio false .quoq; sunt illationes, quas ex superiore distinctilane deduxerunt: Nam, quod attinet adai primam,i etiamsi daremus, eum, cui desertur bonorum possessio. posse adhuc hodie petere, eam sibi
decerni, non tamen ex hoc sequeretur,talem dationem non posse a Duum uiris expediri, quia, quod dicimus inagistratus municipales n6
posse facere ea, quae sunt magis imper ij, quam iurisdictionis, procedit , nisi specialiter aliud cauili sit,
aut constitutione, aut edicto praetoris. Quamobrem, licet iubere caueri praetoria stipulatione, vel mitistere in possessonem sit magis im-Perij, quam iurisdictionis I inbere
caueri 4 ff. de Iurisd. potest tamen a magistratibus municipalibus in causa damni infecti expediri, propterea, quod, ut id faciant , edicto praetoris expressum est l. I . l. dies cautioni f. daas K de damn. infer. Cum igitur etiam Constantini le- e cautum sit, ut bonorum posses-o possit apud,duumviros agnosciae.Lυθ.C.qui adm Consequens est, ut possit, no obstante, quod sit mixti imper ij: Nam magistratus municipales, non solum ea, quae imperiu
sunt,facere possunt, si nominatim eis iniungantur, sed etiam ea, quae specialiter lege, vel S.C. vel coniti
tutione tribuuntur, ut legis acti nes Liat. C. de vinae Asert. cst dixi. min in haec g. q. u. 7.
Quod vero attinet secunda, supponit, bonorum possessionem gratia litis ordinandae etiam hodie necessariam esse emancipato ex haeredato, quod a veritate alienum est,
at tui facile est ex eo intelligere, quia huiusmodi bonorum postesso, quet dicitur agnosci gratia litis ordinana 3 dae t in I. shumius vi Idiue
admodum r. l. Papiniantis r. f. i. ff. de in . tes. l. a. C. eod. secundum veram recentiorum sententiam nihil aliud est, quam eadem ipsa bonorum possessio, quam quis ab intestato est agniturus,' ides, nora possesso no vnde liberi absta utrix t ut arbitratus est Anto. Gu. tib. a. variaria.c. sed P unde liberi, si is, qui proponit querelam,ab int stato veniat ex primo capite, vel,
as unde legitimi, si ex secundo: t Naea solet ab ijs ago osci, qui querela sunt proposituri ad hoc, ut super ea litis contestatio fieri possit,quia quemadmodum is, qui petitionem
haereditatis, vel possessoriam hqrq ditatis petitionem vult proponere, debet prius adire hqreditatem, vel agnoscere bonorum possessionem, ne alias a iudicio repellatur, tamquam non habens ius in bonisas deiuncti: ια. is pars haria petat.
Li. s. depus haer. petit. Ita etiam, qui vult proponere querelam i officiosi testamenti, quae, iuxta v ram recenriorum sententiam in sea 7 continet petitionem ii reditatist Isilium to . in prin. versse quemadmodum fecundum lectionem Floreris. debon. p . contraiab. L qui de in D. a o. verssui vero is de im
254쪽
prius, aut adire haereditatem, aut agnoscere bonorum possessionem, eam scilicet, quam ab intestato esset agniturus, si nullum sui det co
no habens ius in bonis desuncti repellatur a querela. Haec igitur aditio hi reditatis, vel agnitio bonorupossessionis dicitur fieti gratia litis ordinandae, quia fit ad hunc tantum finem, ut super actione inofficiosi litis contes alio se i possit, Quod, ut de bonorum possessione est apud omnes recentiores in co- 18 sessio, t vii videre est apud Vigcis
nu. ao .ct ιbι Ma n. . 17. ita Se de haereditatis aditione recte dicitura; t a Cinae.- ρυfhumus 6. S. vis. E. de Ino . tes. de probat l. quemadmoda r. ff. eo .vbi Ulpianus, Euemadmodum praeparas litem quis videatur,ut ρ ιι transmitrere actio. nem, videamin, inquit, ct ponam in in potestate eum sese. ut nepi bonoxum possessa ei nece aria , or aditio harerit ιιs superuacuasi ι nam illa P verba. 's' aditio hareitatissuper. uacuam, non obscure significant,
in ij qui non sunt in potestate, haereditatis aditionem non esse ad litem ordinandam, & prs parandam superuacuam, & 'consequenter li-' tem ab eis ordinari posse, vel apnita bonorum possessione, vel adita haereditate,scilicet, si tales sint, quibus ab intellato haereditas deserti possit, ut sunt filij, quibus matris haereditas desertur ex S. C. Orphi
Hinc infertur, huiusmodi bono xum possessionem non fuisse olim necffssariam omnibus, qui quereli3 I erant proposituri t sed ijs tantum,
quibus ab intestato solum bonorupossessionis remedium csipetebat. Itaq; suis haeredibus a patre exhqredatis nec suit olim, nec est hodie 3 a necessaria ' d. l. quemadmodum 7. C. de In . tes'. quia, nec ab intestato bonorum postessio, unde liberi necestaria est, cum iure ciuili sint haeredes ipso iure Ii uis i . ff.δεμ- is cir leg. S. i. IV. de haered. quae ab int. des Pollunt sane, si velint,pN- parare querelam per bonoria posissessionis agnitionem ae L quemadm dum: quia ab intestato pos Iuni et is agnoscere bonorum possessionem. unde liberi L s. g. l, eros Ussis.
te . nur ext. S. sunt autem In R. debo .psi. sed minus necessario. Simili quoq; ratione filijsa matre praeteritis nec fuit olim, nee est hodie necessaria bonorum possessio gra-33 tia litis ordinandae t quia cum possint ab intestato, vel adire haeredi. tatem, vel agnoscere bonoru possessionem, unde legitimi cr. g. vlt. st .vnd. legit. Cosequens est, ut hoc etiam alternatiue facere possint ad praeparandam in ossiciosi testamenti querelam. At cmancipatis, quia ab intestato necessaria erat bon rum pos Iessio, unde liberi, utpote cum iure ciuili non vocarentur adi reditatem l. a. si .indlua sata patrono 6. f. r.ff.de Mn.pes f. ye ripari Inst. de haereae qua ab inc desiuit etiam necessaria bonorum posa sessio ad ordinandam querelam tZLquemadmodum. . ff. de in res. Vnde, cum hodie non sit amplius eis necessaria bonorum possessio unde liberi, cum possint etiam ii re ciuili adire hireditatem S. nuia
lam. ιέ. de haereae ab int.ven. coss.9. consequens est,ut nec sit necessaas ria i bonorum possessio litis ordinande gratia. Quo fit, ut hodie v eo
255쪽
rum sit,ad ordinandam litem nulli
praecise necessariam esse supradiis
3 6 ctam bonoru possessionem, i quia,
quicunq; vocantur ad querelam, habent ab intestato, non solum re medium praetorium, sed etiam etiauite. Itaq; fateor debere etiam h die, vel adiri haereditatem ab iis scilicet, qui non ipso iure sunt ab vitestato haeredes vel agnosci b horum potassionem,sed nego,d bere hanc agnosci praecise, quia id
tantum obtinebat olim in hiijs emancipatis,qui sola praetoris indulgentia ab intestato vocabantur. Nee est, quod aliquis obiiciat, Imo. videri praecise necessariam hanc bonorum possessionem eo, quod ante, quam rescindatur testamentum , non videtur haereditas posse ab extisredato adiri, cum aditio supponat ii reditatis delationε3 t cis. Di barer ι . in min. t. si 'irextraneus. a t. is partem t adiu. 6s.c ventre 8 s.ff. de ara' bared. quae cessat in casu nostro, scilicet, quia ex haeredato non desertur haereditas, aut ex testamento, aut ab intestato, non ex testamento, quia in eo non fuit institutus, neque ab intestato , quia quandiu manet te
stamentum quod in proposito manere dicitur, quandiu non est rescisum ι .specta. ry. S. Pamuis K. de inUffieu. non potest ab intesta-as to deferri hqreditas i Inec D. r.S. IPa diu. sta in piarium. 6ν. c
hanc bonorum possessionε, re olim sitisse aecessariam omnibus quer Iam propositurisdametsi iure ei uil ἔcognitis,& esse necessariam hodie, Qvja respondeo, Imo non esse ne-M cessatiam, i uti conssat ex G.γε- admodumi Nec obesse, quod haereditas non possit adiri prius, quam rescindatur testamentum, quoniaid procedit,si loquamur de ea adiistione, quae ius tribuit, id elf,quae facit hqredem. Coelertim, ii de ea, quae fit solum ad ordinandam lite, ne scilicet acto amquam is, cuius non interest, a querela repellatur, magis est, ut etiam ante rescisum
testamentum fieri possit. At loquia enim,si ob id, quod hireditas de prssenti no potest acquiri propter
testamentum,quod nondum est rescissiam, necessario deberet ad lit Eordinandam agnosci bonorum possessio ,etiam ab ijs, qui ab intestato potant esse hetredes, deberet etianecessario agnosci a filio in potestate constituto,quem pater exhqredauit,quia nec is ante, quam testamentum rescindatur ,h res est,
eum exlitredatione sublatum sit
trem Ede veniri in hos mitti adeo, ut propter id non impediatur institutus, quominus adeat, e adeun
i do fiat haeres t I. Papinianus P. s.si
conditioni Lmater deceris 39. vers. Irater ea,et ver ec enim Leum 'iar .f.vit. F demo . L insub vii ne 3 t. ff. de vult Atqui necessario agnosci non debet, imo nec debet adiri haereditas, cum ad litem ordinandam sufficiat, eum remino O staculo testamenti futurum ipso itire li redem d. L emadmodum. r.
Ei log. Non est igitur bonorum possessio ijs necessaria, qui ab in stato possunt esse hqredes, licet obtestamenti validitatem i, reditas de praesenti aequiri nequeat. Deinde vero non video probabilem diuersit
256쪽
uersitatis rationem,cur ad litem ordinandam si, sticiat agnitio bono. rum possiessionis,non etiam aditio haereditatis et,qui ab intestato po- teli utroq; modo succedere. Nam, si hered tis aditio no iusticit ob id, quod ii reditas non desertur, quandiu manet testamentum,eaq; ratione no potcst acquiri, nec etiadebet sufficere agnitio bonorum possessionis,quia nec ipsa potest a- 3 gnosci, nisi deseratur i l. cum quiarim. 3σ.S.quod dicitur, vers. Iraq;Tde a. 'hered. a.*squis itas miseriis ff. de bon postfecit . & deserri non intelligitur ante,quam rum-tatur testamentum, siue de ea de-itione loquamur, quae ratione t flamenti lit,sive de ea, quae ab intestato: nam ratione testamenti, nec secundum tabulas defertur, nec c5tratabulas,non secundum tabulas, quoniam lige datur solis institutis Q lcron primis bon.'ffeci tab.f. fuat autem Inst.de bon possnec contratabulas, quoniam hec non da- y tur ex haeredatis f t. inprint. non patavit tin prin. ιβ post mortemro .f. exbaredati iis de bon. p . eonis ratab. Ab intestato vero non desertur, quia, quandiu manet test mentum,non potest esse ab intesta
6 to luccessioni locus t L i. g. r. iff.si
Ede acer. haereae Atqui susticit agnitio bonorum possessionis, licet nodum deseratur. Debet igitur etiam sussicere aditio haereditatis. Et,si dixeris, Imo diuersam esse rationem aditionis haereditatis. &agnitionis bonorum possessionis,
quoniam haec suspendi potest, illas vero non item N qui in aluna. 6. in pris. Ede aeq. hared. ct tradunt omnes in L r C.qui a . Respodeo. Uprocedere,si loquamur de ea aditione haereditatis, vel agnitione honorum possessionis, quae ius tri. buit,idest, quae ncit haeredem, aut
bonorum possessorem. CCeterum,s de ea, quae fit solum ad litem ordinandam, magis esse, ut nihil sit inter haereditatem. 8e bonor si pose sessionem discriminis: nam,quem admodum ad ordinandam querelam sufficit agnoscere bonotu pons sessionem sine re. tvr se in L f izy.C. de in s. te apud Vlp. ti αα s.in ct scribit Culac in d. l. po humus s.f.vo. T. Arnos test. Ita Gliam susticit adire haereditatem sine effectu: Satis enim est ex haer dato dicere, se velle esse hqredem, vel bonorum possessorem ab int stato, sed,quia testamentum obstat ideo se petere, ut illud declaretur inofficiosum, ad hoc, ut censeatur illud agere. quod est necessiarium antecedens ad ordinadam ex causa inoffetosi testamenti querelam, nempe adire haereditate, vel aῖn stere bonorum possiessionem, licet fine re, propter obstaculum testamenti, quod nondum est rescisum. Ex quibus apparet. verissimum ein se, quod supra diximus, bonorum possessionem litis ordinandae gratia non esse hodie, aut emancipato.aut alij cuipiam necessariam, ut
veteres in secunda illatione supponebant.
Deinde vero, licet adhue hodie
censeretur necessaria, non tamen
esset verum, eam apud magistratu municipalem non posse agnosci, quia, cum ex lege Cotiliamini possit apud eum agnosci bonoru ponsessio. unde liberi LUA C. qui admConsequens est, ut possit etialiaee, uae litis ordinandae gratia tribuiicitur,quippe, quae re vera in persona emancipati est eadem ipsa unde liberi bonorum possessio,ut sea in supra nu. 24. Quamobrem verior est Tertia sententia existimantium, Ius praebendae
257쪽
bendae aut horitatis in agnoscenda honorum possessione ita hodie ense mixti imperij, ut erat olim datio ερ bonorum possessionis; t Ita enim
Iuris. quia, cum praesentia magi stratus tuerit Constantiniana lege subrogata in locum antiqui dati nis, ut non obscure ii ruficant in LL vis.S.nos itaq; C.de curat. r. illa verba,o ab ea introducta obseruatio. Patro antιquase est petiti ne. Consequens est, ut debeat ea dem,quam illa, habere vim, deq; censeri iure.
Hinc secunda succedit quaestio, An datio bonorum possessionis copetat iure magistratus,an vero specialiter sit tributa. Et Interpretes quidem frequentes censuerunt ea, so tribui specialiter. t Da enim censae
re veterum omnium, quos retulisus
supra num. 3. dum aiunt eam esse mixti imperi r nam apud eos ea in confesso ea. ρ βοι mixti imperintribui spectabieri Mouentur autem ea ratione, quam sepe commem rauimus, quia iure magistratus ea tantum competere dicuntur, quae competunt omnibus magistratibus Li.inprimis deus eiis, secundum communem inteructum, quem retulimus in c. c. r. nu. t. Sed datio honorum postessionis non competit omnibus magistratibus,quia,cusit magis imperi j, quam iurisdictionis; vidiximus supra n-3. Consequens est, ut non possit a duumvis r ris expediris Lea qua a 6.ffad municip. ct scribuni Calac adiit. C. qui
petit igitur iure magistratus sed tribuitur specialiter. Sanh hodie fatentur eompeter
iure magistratus, quia ex lege Constantini potest etiam apud duumviros, idest, magistratus municipasa Ies agnosci Lvo.C.qur a . t Iras. in L c. I. in verb. bonosem posset --m.ctibi Bart. . . T de IuriscPur 'inc cognitis q. f. utposse onu. . ver ub lietis rae uirain. Sed est verius,quod alij tradiderunt,dationem bonorum possessionis indistincte eompetere iure m I 3 gistratus.' Ita enim censuerunt AL
eod. Quae sententia probatur, Prim quia, quae descendunt ex edicto praetoris, haud dubie competunt iure magistrat .vidiximus m hoc c. q. ων. rs. Sed datio bonorupossessionis venit ex edicto prit ris,a quo scilicet bonoru possessio-s4 nes introductae sunt i tis. In f. debon pus inpranaei S sed eaν,9septi
a M. Copetit igitur iure magistrat L Secundo, quia effectus non potest alio iure competere, quam c petat causa, ψ ostendim- in haec.
q.σ.nu. I. Sed iurisdictio pretioris, quς est causa bonorum possessionisae, sed eas I f.de bonistus competit iure magistratus, ut disimin in
hoc ipso c.q. r.num. a a. Ergo debet etiam eodem iure copetere bon
rum possessio quae est iurisdictio.
nis effectus. Neque obstat contrarium, quia respondeo illegando maiorem: nature magistratus competere dicuntur etia ea, quae magistratibus m nicipalibus denegantur, dummodo nominatim non sint tributa lege, vel S. C. vel constitutione, τι
ostendiminis eadem ' Iinu. E. Vn- .de, cum datio bonorum possessi nis non sit iributa pretiori lege, vel S.C. vel constitatione ed descendat
258쪽
dat ex edicto, Consequens est, ut non censeatur tributa specialiter. Et hoc non obstante, quod a magistratibus municipalibus expediri non potueri Imo nec ab omnibus
masistratibus populi Romani , sed
a solo praetore urbano,& a prstidi s bus prouinciarum,' ut recte docueram Cui c. add. l. cum quidam r4.
Nec est contrarium, quod legi tur apud Valerium Maximum tib. Caium Calphurnium Pis 6 nem praefectum urbis i cuiusdam adolescentis bonorum dedisse possessionem, ut etiam geri potuisse fa
quia respondeo, locum 'esse men- dosum, t & loco illorum vel tu, Praefecti urbis, legendum, Praetorismrbani, quia, cum veteres ita scriberent, P R. VI B. significantes, aut prςsectum urbi, aut pretorem urbanum, stpe notarij decepti, da notat explicite describunt, alietupro altero posuerunt. Itaq; prss ctum urbis dixerunt pro p tore urbano in dicto loco Valery,le contra pretorem pro pr secto in Lsi
Superest Tertia quaestio, an scilicet datio bonorum possessionis mandari possit. Dubitationem autem fecit L cognitio Α .f. ut posse os. de eget .vbi Macer, ut posse a
bonarum detur, inquit, mandaris res. Sed interpretes frequentes censuerunt,multum referre, utrum loquamur de ea bonorum possessi ny, quae non tribuit ius, sed datur interim,an vero de ea. quae ius tribuit. Nam, illam, latentur omnes, posse saltem, quoad cognitionem,& pronuntiationem demandari, secundum ea, qua de missione in pesssionem referemus ex eorum Ient etiain hoc c.q ra. Hanc vero non item. 8 t Ita enim censetierunt gLin d. gnitio φ. S.utpossessio,er ιιι Bari or γ.nu. t. veri timitatur, ff. de .
dentur accipitas, qui simplicite cribunt dationem borarum tesses onis non posse delegari, ut is in I. r. inorb. bonoram h essionem, se in
Primo, quia Maceris d. s. ut pos 9 seisio, non loquitur t de bonorum possessione. quq ius tribuit, sed de
illa,quet datur interim, quom a ait mandari posse, ut possesso bonorum
detur,non vero, ut detur bonorum
Possessio, ut hcc genera loquendi multum inter se distant,cum bonorum possessio reseratur ad pistoria successionem,que est iuris, ii com t ex tis. F. de bon. ρ . se abs ad
eis Meessionis materiam pertinen
259쪽
Secundo mouentur, quia, que plenam causet cognitionem , & decretum requirunt, non possunt d legari I necquicquam ρ ς.ubi decrorum F.de Q. proc. O leg. fecundum
communem inreluctum. quem rei ι-- in hoc c. q. . num. . Sed datio
honorum possiessionis, qui tribuitius,'requirit plenam causae cogni-
in ci cognitio . Gur possessio. ct ibi
V nde & decretalis nuncupata fuit.
igitur delegari. Uerum his non obstantibus puto verius quod alij tradiderunt,dationem bonorum possessionis indi6 stincte possie demandari. t Fuer ν
rau. c. pr. Deniti fuerunt eiusdem sententιa.quι censent huiusmodι ι- rionem inadata generali iurastictione transferri. O A M. Gos. M. I. de Iurisaeis. I ct M. a. nu. a t asinquos referamin in p. cap. f. t. de cu- ,- tamen rei veritate diremis ibi. Probatur autem hςc sententia. Primo aeceo uio S. viri essia de OG e . non solum , quia εs t Macer ibi generaliter,& indistincte loquitur,dum ait, mandari posse,ut possessio bonorum detur, sed etiam,quia fieri non potest, ut intelligatur de possessione, quae nota tribuit ius: nam possessio, de qua lo
=uitur initio dicendo, Vt ρ, ei
onoram detur, debet esse dauersa ab ijs possessionibus, de quibus i quitur ij exemplis subsequctibus, quoniam ea subijcit per disiunctiuuam,ves,&, aut, quae ponitur inter diuersa. Atqui in exemplis subse
260쪽
quae non tribuit ius, dum ait, aut
ventru nomine in possessione muliermittatur. Dcbet igitur ab hac essed uersa possessio, si sub illis verbis
tmetur, ut possessio bonorsi ritur, di consequenter debent hec verba intelligi de ea possessione, quae ius tribuit, ut scilicet ea mandari pos- sit . t Elma in his terminis consid/νant Ias in aec cognitio φ. b. utris
Nec est facienda vis in eo, quod Macer non dicat,mandari polle, ut bonorum possessio,sed, ut possesso
bonorum detur,quia nouum non est
y t praetoriam successionem possensionem bonorum appellari,ut con- ι ex L filium σο. ff. de accr. haered.& cotra, possessionem corporis bonorum possiessionem, ut in I. ρ--xor 6 I. g. de ara'. hared. I. bac autem s. g. non defendι ff. quih ex eius intus eat. I. cum proponas 9. C. de se
auth. iuri poss. Quamobrem illud discrime bonorum possessionis, &possessionis bonorum, ut commentitium merito su ita recentioribus 68 improbatum, i ut a Dec. in I. r. in prima lea. num. l a ct in tertia nu. a. q. C. qui a . Iac. de Nigriin o. cognitia .A. vi possessio num. r. ff. de . elin, Alcia. bb. 3.Parerg. cap. 3.
sed a subiecta materia distinctios; est deducenda t uti rectὲ docueνδε
Rice. in d. rub. In in de ben pess. num. 3. vix enim est, quin, aut ex prae
dentibus verbis, aut ex subse,
quentibus, aut ex personis , de quibus agitur, colligere possimus, utrum de praetoria successione, an vero de corporali possessione sit, qui 'proponitur, locus accipiendus.
Minus est, quod aliquis eau tur, licet illa verba, τιρε sessio b
noram detur. accipiata tur cle bono
rum posscssione, quae ius tribuit. non tamen rea esse intelligenda, ut
ipsa datio realis madari possit, sed, ut possit mandari cognitio, di pronuntiatio, ita, ut delegatus cognoscat quidem , virum danda sit binorum possessio,&danda pronuntiet, sed non det realiter, quasi illa verba, ut deiur, ita sint intelligen- o da, id est danda pronuntietur, t τι explicant gl. in d. l. cognitio 4. S. vi possessio, in verb. detur. ct ibi Ang. Iac.de Nigr.nu. I. vers. sed Lancta. quia respondeo hoc esse verba cauillari: nam Macer perspicue scribit, posse mandari, ut possessio b norum detur non vero, ut danda pronuntietur, & longe aliud est, pronuntiare dandum, aliud dare, quia illud ad sententiam, hoc ad
executione in resertur. Quamob-
ι rem supradicta ε xpositio i non im
hata. Deinde vero, cum ibi tractetur de datione bonorum possensionis, quae ius tribuit, uti supra diximus, non est, quod delegatus e snoscat, utrum danda sit bonorum possess io, aut dandam pronuntiet,
quia huiusmodi bonorum possesso etia inspecto iure vetere de plano & sine causae cognitione datur, viri mox Diti ostende , ideoque nec mandari potest, ut cognoscatur,an sit danda, & danda pronum nrtur . Magis igitur est,ut ipsa rea.