장음표시 사용
141쪽
praesim praeelara fecisset, ct aliquot post annos Fabius
Maximus id oppidum recepisset, rogaretque eum Liuius, ut meminisset, opera sua se Tarentum recepisseri suiῶni, inquit, meminerim i unquam enisn recepisem, nisi ruperinaeisses. Ic. e. VIII. Falsa inteluctio. Quaesitus non nemo suasis utitur tibi in adulterio deprehensus 3 tardus , inquit. IC. Le. Quaestio erat de crimine, respondens minus se intelligere simulabat, de quo quaereretur, de respondit de homine. IX. Falsa responsio Opimius, qui adolescens male audiuerat, ad Aegilium, qui mollis videbatur, nec tamen eradi uuid tu, Aegilia mea, quando ad me venis eum tua ebluo lana Cui hic Non pol, inquit, audeo. Nam me adfamosas vetuit mater accedere in C. de orat. II. 68. X. Abscondita ridiculi suspicis Catulus oratori cuidam malo, roganti, videreturne misericordiam mouisses Acmagnam quidem, inquit, neminem enimputo esse tam Hirum, ut non miseranda tua visa sit oratis. Id. l. c. 69 XI. Orositas levitas. Socrates eolapho pereum sapetulante iuuene Video, inquit, mihi inposerum eum
XII. Sassiosiustitiae reprehensio sieulus, eui Seipio
Praetor patronum dabat hospitem hominem nobilem, sed stultissuntini suaeso, inquit, Praetor, aduersario meo da istum patronum, deinde mihi neminem dederis,
XIII. Coniecturalis explanatio, itum Scaurus aceti. saret Rutilium ambitus, postquam ipse consul erat factus, ille repulsam tuleratis in eius tabulis ostenderet litteras A. F. P. R. idque diceret esse Actum fide P. Rutilii Rutilius autem Antefactum, pos relatum C. Caninius Eques Rom. cum Rufo adesset, exclamat neutrum illis litteris deelarari; suid ergo inquit Scaurus. Aemilius
142쪽
XV. Familiaris reprehensi ve admonitio patrono malo, quum voeem indicendo obtudisset, suasit Granius, in mulsum fiigidum biberet, mistae domum redisset: Perdam, inquit, vocem, si idfecero melius est, inquit,
quam reum. CIC. de orat. II, To. XVI. Dictum consentaneum, id est, rei vel personae eonueniens Scaurus bonorum possessionem contraria. bulas amis Bestiae caussam itaque , patronus agebat. Funus, qlium duceretur, aceusator Memmiusci Vide,
inquit, eaure , moreum opitur, Apote esse possessor.
CIC. I c. XVII. Arrροσδοκηλ eontra exspectatisnem responsio Scipio, quum ei M. Flaccus P. Mucium iudieem tit-lisset, Sero, inquit, iniquus es. Qitum esset admurmuratum Ab inquit, A C. non ego mihi illum iniquum
XVIII. Votum rei impossibilis M. Lepidiis, quum ceteris in campo exercentibus, in herba ipse recubuisseti
lumio est , inquit, laborare. Id. LXXI. XIX. Lenta retarda reθουν. Exemplum est apud
Ca C. de oratII, ILAtque hi quidem sunt praecipui loci ac sontes urbanaeae loeosae dictionis, ostensi. a. iiendum tamen, ne ioci fiant illiberales. Tales sunt I. cum iniuria eonjuncti II. profani, veluti si seripturae Ioeia abutaris, Ili eum imitatione gestuum ch deprauatione oris eoniuncti,av. obsceni, V. partim ingeniosi hsola stultitia mouentes risum, VI. Episidia Uloqiiuti- ones nilliliis sensus Sie virum grauem non decetioeus P cvt. prol. v. 1 seqv.
Hos, quos videtis sare bete aptiuos duos, ut, qui assant, Uant bis ambo, non sedent, Hos uos mihi tesessis, me verum loqui Risum enim haee mouent, non quia ingeniosa, sed quia millius sensus sunt. Il. Deprauatio insitarum, quam sinrusque voeant Galli. v. g. illa MOLIERII Bem
143쪽
Bex bene respondere, dignus, dignus es intrare is nais fro docto eorpore In scena haec plausum referunt, invita eluili minime. Unda &PLAVTa illa Iudierasunt in Pseud. II. a. PS. SM qui stibi nomen H. Harpax PS. apagete Harpax, haudplaces, me quidem hercle haud bis intro, ne quid harpaxfra
Vbi quidem harpax aere est dictio ludiera. Et om
Summano ob dism rem me omnisSummarium, cant.
Aestimenta Summamo. Denuo est ludierum. Vnde miror, A VASSOREM A se ludicra p. 3oexl-simare, PLAUTUM eiusmodi ludiero dicendi genere nunquam esse usum. P LAE TU IS enim dialogi non seruant dictionis familiaris ideam, sed oratione eonseripti sint ii stograndiore, adeo ut a poemate minus distent, quam conticorum fabula. Vid GA EAE T. III, 38, Tm simam T. Drat. p. 3I9. edit Hardain. Idem de C ICERO Nigdialogis sentiendum est, tanto quippe artificio scriptis, ut probabile haut sit, hoc modo inter se colloquutas esse eas, quas inducit, personas Simpliciores tamen sunt eius Cato Maior o Laelius, quos ego Xenophonteos vocare soleo, quum reliqui Platonis ubertatem imiten
Dictio XENOPHONTI melle duleior est, a.deo, ut apis Attica diceretur. Vid. MENAG. ad Laert. p,io3. Atqui dulcis ix simplex stilus quam maxime conitent dialogis.
M LUCIANV s. quantum ab obseuroatmie adsectato dicendi
144쪽
dieendi genere abbormierit, vel solus eius docet dialo. λεφιφαινης Tomo Lip. p. 8 9. Et hine ipse,si quis alius perspicuitatem ac elegantem simplicitatena sectatur, adeoque stillam διαλογικον praeclare exprimit. Q TERENTII stilus eastus, tirus, tersus a plane
urbanus est. Iocatur etiam, sed multo, quain P L ΑΝ-T V S liberalius Mores praeterea atque adfectus hominum aceuratissime exprimit, vi mea quidem sen-rσntia nullus ex antiquitate exstet auctor, qui tanaliarissili suavitatem felicius expresseruli Sunt equidem, qui ompositionem aeeuratiorem in ER AsMo desiderant sed hi nimis delicati videntur. Festiuus sane est, urbanus, ct tersus, ae ridendo, ut ait HOR A T. inst. I, 2.
- quid Apulchrum, quid repe, quis utile, asta
Plenius ae melin Chrasin ycrantore, dicit.
LIX. De stilo ORATORIO tanto bre S Mi
ssius agendum : quanto minus ille a reliquis' με. Omnibus dicendi formis abstinet. Omnia ibbi permittunt oratores modo magnifice, modo mediocriter dicunt. Iam Aliaticam copiam, iam Rhodiam Atticamque frugalita tem amant Modo idem moratam in exordiis, modQ perspicuam in narrationibus, modo
grauem in tractatione, modo in confutatione concitatam exprimunt. Figuris praeterea tuntur omnibus, quae vel ad dignitatem orationi conciliandam, vel ad ciendos adsectus sunt comparatae. Vt paucis dicam, non lacere tantum, verum etiam admirationi es-e cupiunt oratores c)e Conferri praecipue meretur CI EFFERV visit illiusque exercit II, 7. LX. Ah
145쪽
13 PLCAP. II. DE FUNDAM LX. Ab oratorio stilo non multum discrepat POLITICVS silue CIVILIS, nisi
quod is Atticam breuitatem nec non acumen grauitatem magis amare videtur. d Elucet praecipue ciuilis ista dicendi ratio ex frationibus magnorum atque excellentium virorum, quales passim historiis suis inseruerunt L IULUS, i ACITUS, VI a G, aliique annalium scriptores e
d Talis est oratio Alexandri M. vere ciuilis apud invinis LVMQV. M. Et ego pecuniam, quam gloriam, maLlem, si Parmenio essem. Nunc Alexander, de paupertate seeurus sum, , me non mercatorem, memini,
esse, sed regem. ihil quidem biabeo venale, sed fortunamitique meam non emis Captiuos, splacet, reddi, bonesitis dono dabimus , quam pretio remittemus. e Disputant quidam, an deceat integras orationes in se. rere historiae. Negant R. PATRICIUS&IO. CL ER. Art. Critie. III, 3. . iue p. 487 ast adfirmat GER. IO. MI S. de Art. His XX o XXL cui pro . eul dubio elegantia harum orationum imposuit. Nam nulla ratio est, qua possit homini veritatis amanti persuaderi, in hae re licere historicis mentiri Et certis. sinum tamen est , Romulum nunquam eoncionatum esse iis verbis, quae ei tribuit initio operis DIONY- SIV H ALIC ARNAssEVS. Ceter*m ilhid verissimum est, vel ideo aestimandas esse eiusmodi ora. tiones, quod veram dictionis civilis ideam nobis ob oculos ponunt.
paullo accuratior, dictione vero elaborata, Iaaissior,&Vt DEMETR. ΡHALEREus de m-qrint. n. CCXLIV monet ex tenuia venusto mixtus
146쪽
mixtus. Vbique etiam elucere debet τοκον gyid est, genus dicendi moratum. Neque tamen uno eodemque filo contexendae omnes epistolae Iocosae enim& familiares quotidianis conscribuntur verbis P, hortatoriae, expostulatoriae, hujus generis aliae concitatum. hcommes Halitiae & petitoriae mediocrem ciuiles denique aut ad viros magnos exaratae grauem stilum exigunt
Existimauit ho ARTEMON , qui ARISTOTELI epistolas exseripsit , Verum illum refellitDEΜETRAPHA L. GHoquut. n. CCXXXI Dia- Iogus vim , inquit, imitatur ex tempore loquentes: Disola aut/m scribitur, o alteri veluti dono mittitur. t Esthaee dicendi idea adeo necessaria, ut, si absit, epistola esse desinat. Hine qui de rebit grauillimis subtiliter displuant, scribunt quidem, verum non epistolas, sed tractatus vel distartationes, quibus, χαίρειν praemissiim est, ut alis ΕΜ ET RAPHA L. n. CCXXXVI. o CCXL. Hi ne facile patet, longissime ab epistolico dicendi charactere abesse SENECAE epistolas in quibus nulliun morati stili vestigium oe. currit. Vnde, ne quidem epistolas has esse, sed lo. coseommunesis variarum disputationum hapsodias, nonnulli arbitrantur. Vid. Μ O R, O F. Pobbis. L
h Hane legem ipse sibi dixit CICERO Epis ad fam
Par. n. 2. Vnde ii epistolis familiaribus non probatur nimia atque anxia scribendi cura. Certe non temere iudicauit SCI OPPIUS epistolas AN UT II, quamuis purasae elegantes, vix ea esse gratia, ut hominem nisi valde otiosum ad iteratam lectionem inuitent. Quod non aliunde esse duxerim, quam a superinstitiosa scribe itura, quae tanta fuit in WANVTIO, Ia ut
147쪽
v saepe menses aliquot uni epistolae impenderitimo Rrio F. Pobbis. I, 1. 23.s7. p. 3'.
Exemplo esse possunt Cic. Epistolae ad Appium P chrum, in primis Famia III. .
Tales sunt pleraeque epistola CICERONI ad
viros grauiores scriptae. Praeclare quoque hoe dicendi genus exprimunt, AN T. ΜVRETVS, AON. WALE ARIVS , IAN. NI C. ERYTHAEVS,
Has epistolas paullo elatiores esse iubet D ΕΜΕ. R. PHAL. de Hoquut. n. CCXLIII. Nos non elatiores, sed grauiores eeteris esse volumus. Exemplo praeivit CICERO in pisola ad uiuium Fratrem La quam ego reginam omnium CICERO- Nari epistolarum adpellare soleo. Tam graui enim oratione proconsulis describit ossicium, ut fieri id non potuisset grauius Eiusdem gesseris sunt Epistolae. ita DARI ALEXANDRO . tribule CVRT IV I.
LXII. Superest stilus PORTICUS, qui
tametsi huc non pertineat vel ideo tamen non plane videtur praetereundus, ut ab eius tumore indoluta oratione nobis tanto facili us caueamus. Maxime autem stilus poeticus non modo verbis, epithetis, hyphra1ibus, xconstructionibus, connexioni bus sed & toto orationis habitu D apros discrepat oratione.
D Primo enim poetae voeabulis utuntur, quae reliqui scriptores ignorant. Vid supra n XV D inde plura voeabula omponunt veluti in unum conflant '. Vid ibiae. λ Epitheta poetis placenta etiam stiosa, e Turdis iam cibus, o R. od Iu dulci mellisflauoque liquore LV
148쪽
e a T. de rer nat. Lib. I. II translatais quidem au- daeissima: v. e. Ambitiosa olus, iis quae intertexto auro, fila trahit. CLAUDIAN. confMon. IV. v. so. Turbo anhelus. MIL. ITA L. l. Attonitus ignis, quo videlicet eaeuola urebat manum, ARTIALIA Epigr. VIII, 29 Plura ehismodi translata epitheta suppeditabit, o RHo PII idea texiet poetici, inserta eius
rambica. CLAUDIAN Consul Honor. IV,
E SEPTEΜGEΜΙΝ iactantior ubera pulseri
Talia etiam sunt Bellerophonteae habenae cet AVB. Cons Probini Cornipedes equi. ID. snsul. IV. Honor Amphitroyoniades Hercules STAT. v. 67os Ternox Herculea. Ibid. v. HIoa. IV. Obseura v. c. Geticumplectrum, pro Orphico Arcadiusgalerus pro pi-Ieo Mercurii, Centaurica semina, pro equis, Danaeius volucer pro Perseo, Bisibonius ensis, pro aeuto, quia Mars Bisthone templum habebat. Talia eomplura apud STATIVM, quo non temere alius est poeta tumidior.
h Phrases poetae non a vulgo petunt, sed ipsi sibi fingunt prolubitu CLAVDIAN. Consul Hon VL- - Certis ubi legibus aduena Nerens
Asnat. i. e. ubi fluxus, refluxus maris est. IDEM consul. Mallei. - suis iaculantur in auras, Corporaque aedificant celeri crescentia nexu. Loquitur de funambulis. Talia etiam sunt momere purpuream animam. pro e vulnere mori, venenatis grauida sagittis pbaretra , pro pharetra sagittis referta.
Colla triumphat Uri proeuleare , pro victoriam ad I Istrum
149쪽
Istrum reportare. STAT Thebaid. X. 6 ς. 'Lminis radiis ata cupressus combibit ingesis e sirpae uertice flammas, id est, cupressus fulmine combusta
es. Qitis ita in prosa oratione loqueretura plura huius generis dederunt A C. ASEN. in Palaes II, la. R. ROBORTELL de arti . dicendi, eap. depoetinerm disp. I, 1 o D E DAEAE E N N. in obseruat. Poet. Antu CIDIIC LXXXVIII. editis, a ΜΟRH iam iterum eum praefatione sua in lucem exire iussis Milon. ID IDCXCI. 8.t In constructionibus maxime poetae amant I Graecismos. incnominatiuum saepe ponunt Dr vocativo v. c. ME N. Herc.fur. 893.
Stantes, SACRIFICUS, Omas Ditecta tege populo.
Saepe re genitivum pro ablativo, ΗΟ R. Carm. I, 22. Integerwtae, scelerisqueptirus, pro integer vita scele- Teque purus. Saepe omittunt praepositionem secundum, ri: ore plane Graeeanico VIR G. Aen. III, v. 693. accelera Graius Talia etiam sunt, nuda genu, pernixpedes, tremit artus Saepe etiam adiecthiuis apud poeta in locum adverbii sueeedit. VIR G. Eclog Iuv. 63. breue rabens hacinthus. HOR. Carm. I, M. DuLee ridentem Lalagen amabo PRUDENT II Mmn. Matutiv. 33. unc nunc seuerum vivitur. HOR. us I, i. v. IOI. Insanire putas solennia me. Saepe Graechrum more construunt. v. c. Desine quaerela-τιιμ aecet nobis, caussaperire, eassida resionise bonus calamos inflare. Rettulit Aiax esse Iouis prone s. Plura congessit BUCHN. de Commut rat dicendi I, 39. Deinde poetae II. plane negligunt leges, quas supra de verborum ordine dedimus. Inprimis Lyrteis solemne est, omnia miscere, ceu vel ex HORATIO patet.
Esse eonnexiones poetis proprias vel ex solis adparet eorum comparationibus ct similitudinibus. Ea plerumque connectunt adiectivis relativi QUALIS, TALIS,
150쪽
sualis , ubi bibernam Deiam Xanthique enta Deserit ac Delum maternam inuisit Apollo e e. - . - haud illosegnior ibat
Diuersae nimirum poetic oratoribus sunt inuenistiones . diuersa argumentorum dispositio . diuersa eloquutio, diuersa etiam schemata. Vt de ultimis dicam, non facile, e apud oratorem reperies S EIU G A DO MEN, qualis illa ovi DII Heroid Ep. Li. 25. Demophoon, ventis overba ove: adedisti Mela queror reditu verba earer e e.
non facile etiam oratoribus plaeebit ἐπανάλεψις talis, qualis illa o IDI est Fast. IV, 36;. sui bibit inde furit, procul hinc discedite, queis es Cura bonae mentis, qui bibit inde, furit. Plane poetica haec similiaque sunt, ct hine in prosa vix inueniunt locum, plura de stilo poetico dabit GER.
LXIII. lerisque dicendi characteribus er
hactenus descriptis commune est η μύτης, id est, genus quoddam orationis AC a V Μ atque ARGUTVΜ, in in quo palmam reliquis praeripere videntur SENECA, PLΙ-NIVS TACITUS, CURTIUS. Ne ergo & hujus stili obscura nobis sit ratio: n)sciendum est, omne acumen vel in verbis o vel in propontionibus, pyvel in ipsis entnymematibus yesse positum.
m Dubitarunt nonnulli, an acutum illud orationis nus laudem aliquam mereatur. Aiunt emim, ad corrum. pendam bonae dictionis indolem inuentum primum esae stilum argutum. quidem post tempora 1 CE-I RONI 1,