장음표시 사용
41쪽
hi renuneiatum es de obitu Tulliae, filiae tuae, sine quam, PRO EO AC DEBUI, grauiter molesequeruli. NERO SAttie. I. Patre usus es diligente, indulgente, o VT erant tempora, diti. Elegantes admodum sint hae similesque parentheses, ct hineve teribus familiarissimae. VII Coniugationum tempora exparticipiis verbo substantivo omposita pereleganter diuelluntur, o qua dam inter utraque inseruntur. CIC Epis ads Fratr. I, r. Non dubitabam, quin hane episeolam multi nuntii, famaque denique ipsa ESSE Uua celeritate SUPERAT UR A. Reseribe silperatura esset, ct multum peribit elegantiae: DEMA Finib. ΙLI6. Nullaqtιaeis
si D E CR E in asenatu EST. VIII. Nee minor es orationis elegantia, siduo verba,
quorum alterumab altero aegitur, eodem modoseiungantur ΙC. de Fin. II, tot suae sis laus, quae PORSI Te maeem P ET ILI DE Μ. - . II, eto. Sed quum in beneflciis eoiloeandis aut mores SPEC TARI, aut fortuna SUI EA . IX. Comparativiosuperlatis elegantis eperiodum
concludunt v. c. NANVT. Dista 2o. Solent essse, quae minus exspectantur,L AETIORA CIC MNat Deor. I, 2o. Hunc Deum rite beatum dixerimus iussum vero LABORIOSISSIMUM. X. Eleganter quoquep remum is oratione locumst evant casus obliqui a voce NINU, P LIN. Epis Irigo. Ego videor habere multos amicos fedhuius gen ris, euius ' tu quaeris,d res exigit,prope neminem.
XI. Adiectius subsantiuis flue praeponas, flueto povos, perinde es. Pronomina tamen possessiua MEUS TUUS, SUUS, NOSTER, VESTER,
substantiliis suis plerumque postponiintur. Sin addatur praepositio cum suo casu, perinde erit, siue praeponas siue postponas, dummodo praepositionem euna casu suo inseras inter adiectivum substantivum. Sic semper dicunt Latini Amisi tui, rerum tuarum, sententiam meam. Ast promiscue dicunt et amor erga me
42쪽
tuus, tuorum erga me meritori . Vid. cIC. Epis ad XII. Plura unius eommatis pronomina site eoniunguntur. v. e. Si QUAE TIBI NOSTRAE Hadis es memoria. XIIl. D in adiectivum o subsantiuum .iliquid interis poneresolere Latinos, iam pueris notum es. Prouidendum tamen, ne interpositio illa sensum turbet, aut adfectationis aliquid redoleat.'Eleganter ait NI PO S. Ateib. IX suem quirim adeo sua cepit humanitate. Ast si dixeris: deosua qκidem quem humanitate cepit: nulla amplius erit orationis venustas. XIV. Coniunctiones, SI, NISI, VTVoeiuni aut alteri eleganter postponuntur. CG MN. N E P. Milt.
I. Id ocissent. Elegans inprimis est NIHIL UT, Litterae tuae ita conscriptaesunt NIHIL VI iis esse pum elegantius.
XU. Si aliena verba recensentur, non utendum es
formulis ITA DIXIT, IN HAEC VERBA ERUPIT. c. sed verbis INQUIT, ADT, quae
semper post verba nonnulla ipsi inseruntur orationi. CUM MEL NE P. Att. IV. Cui quumpersuadere tentaret: noli, oro te, I Ν2ULT Pomponius , adversus eos me velle ducere, cum quibus ne covtra te arma δεν rem, Italiam reliqui. Et cap. XXI. Hos e senisse iidit, in cubitum nixus quantam, NOUIT, eu-xam diligentiamque in valetudine mea tuenda ἔ o tempore adbibuerim, quum vos testes habeam, nihil opus est pluribus verbis commemorare. Loeum id habet, si verba directe recenseantur. Nam si oblique omnia per accusatiuo ct infinitiuos proferuntur, sine Verbo inquit. A C. Annal. 4. Pars multo maximo imminentes dominos variis, timoribus disserebant, rucem Agrippam ignominia accensum, neque aetate, neque rerum expertinentia tantae moli parem. berium Neronem maturae aetatis, spectatum bello, sed uetereo insita Claudiaegenti superbii multaque indicia saeuitiae, uamquamprmanta erumpere.
43쪽
XVI. In ordine ereolloeatione vocum quam maxime etiam cauendis μοιοτελευται seu iliter eadentia, quae vixfert subtile Romanorum aurium iudicium. Sic statim aures offenderent haees: Non aliquo timore, sespartim dolore. Ast e gantius C IC TR O pro MarceLlo I Diuturni, inquit, Flentii, quo eram his temporibus usus, non timore aliquo , se spartim dolore, partim
verecundia em hodiernus dies attulit. Si ergo trans- ponas quaedam vocabula, facile μοιοτέλευτα cavebis Sic κακοφροί offendent, quae sequuntur : Neque verodisiunctisma terras etliuspotuisse peragrari cuiusquam passibus, quam tuis eursibus. Elegantius C IC ERGpν Mareel es Nee vero disiunctissimas terras citius cuiusquam potuisseperagrari passibus, quam tuis non dicam cursibus, sed victoriis illustrataesunt. Mireris ergo, eeelesiae patre., ct maxime AUGUSTINUM, maximas in hisce ομοιοτελευτοι quaesiuisse delicias. XVII. Denique de id cauendum in ordine colloea. tione verborum, ne imprudenti tibi versus De prosae Orationis uascantur. Sane nee ipse CICERO sibi ab hoe orationis nactio satis cauere potuit. En enim hexametrum, qui illi in orationepro Archia Lobrepsit: In quo me non inscio mediocriter esse Versatum Et Libro III de oratore, ubi ipse hoe vitium incessit, totum distichon imprudens inseruit et Aemihi quidem ueteres illi maius quiddam animo Complexi, plus multo etiam vidisse, videntur, suom quantum nos rum ingeniorum
XX. Haec depositione atque ordine vo- Regulae δε cabulorum sussiciant. Non minor in addi- ad iove tione vocum quarundam sita est elegantia,uq - de tali ipsa quoque paucaseasque perspicuas dabimus Regulas x
x Regulae potiores hae fere sunt. I. Initio
44쪽
I. Initio perfodi saepe ponitur EGO , quod alias omittipossit, o tunc ei additur VERO IC. Epis. σου m. IV, 6. Ego vero Serui , vellem in meo grauissimo eos adfuisses. Neque tamen promiscue illud vero ineulcandum, sed fere ubi eum asseveratione quadam respondemus. Ita Seruius scripserat Cieeroni, qui si
iste adfuissem, non tibi defuissem cte.
II. Quoties de nobis ipsis loquimur, modestiae eaunia addimus QUID E M. Pi AVT Epidic. I, 2. v. 8. Iam istoeprobior es, meo quidem animo, cum in amore temperes. III. Superlativis eleganter adduntuu adverbia QVAM, LONGE MULTO, V. e. Longe audacissimus, muLto iucundissima , quam occultissime traiecto amni LIV. Hist. XXI. 27. IV. Elegonter quoque iisdem superlativis additur QVISQVE. v. c. I C. pro Archia M. Trabimur omnes laudis sudio, e optimus quisque maxime gloria
V. Comparativis quoque non e elegantia ad es abis latius IVST , SOLIT , DICTO, SPE, O PINIO ME. v. c. Adrem ius attentior, solito ma. ior, dicto citius, spe melior. VI. Verbis qua m vel opinionem denotant, Laistini eleganter addunt OR vel FVTVRVM ESSE, sequente vel sta, vel UT eum praesent vel imper ecto coniunctivi. NE P. prooem. I. Non dubito, fore plerosque, Attice, qui hocgenusscripturae leue, Tnonsatis dignumsummorum virorum personis iudicent. Eodem modo dieitur inperofore, ut ingratiam tecum redeat. Nunquam ratassumfore futurum ut tantae opes tam celeriter conciderent. VII. Eamdem prae se elegantiam ferunt formidae, ACCIDI Υ, FIT, FACTUM EST, VTVR V M ES , quae verbis additae euentum vel consequentiam indieant. Sufficeret sane, si diceres. ει-
45쪽
CICERO : Pataresne unquam accidere posse, ut mih; cerba dest senes Ita TRO S Alcib. III. Id quum ad. pararetur, priusquam classis exiret, ACCIDIT, sevua nocte omnes Hermae deiicerentu=: Eodem exemplodieesci suum in eo esset, ut oppido potiretur, FACTUM EST, nescio quo cosu, utpars muri corrue reι. Item : Nisi Agnum receptui dederis, RV rv-RvM EST pi ofecto, utremfamamqueperdas.
VIII suasio QVID vel CV eleganter auge. turformula veteribu requentissima VI E UT, QUOD, v. e. uuibussubtractis, quides, quod delectare nos post 'IX. Nominibus propriis obscurae famae eontemtus Gussis additur QUID A M. Si apud N Elo T. Patis. IV. es Argilius quidam. Et in Cimon I. Callias
quidani. In Dione VIII. Callicrates quidam ct paullo post cap. X. L co quidam. In TimGeonte. V. Huic quidam Lamesius, homo petulans o ingratus, vadimoniis quum vellet imponereo
X. Coniunctionibus SP ΝISI saepe praemitti
tur QVOD NE P. Lumen. VIII suodsi quis illartim veteranorum legat facto, paria horam cognoseat. Et in H-vib. I. suod nisdomi ciuium suorum insidia δε-hilitatus esset, Romauos videtur superare potuisse. XI. Similis pleonasmus es in sequentibus GD QUOD, pro quod, TNE prone. NE P. Datam. IV. Existimans, id quod occidit, facilius se imprudentem parua manu oppressurum. CICERO pio Lig. Igm Romaenest. XII. Empbaseos caussa adiectivis aeque ae substantsesis eleganter additur IS VE. v. c. Frtium babeo eumque unicum. CICERO: Pansa, isque consul, nonertibuit declamare. Neque tamen usurpandum promi-seue, sed ubi substituere possis quisem: XIII. Verbo saepe iungitii participium, tamquam
consequenti antecedens Nil prosem suum RELAT V M legerint. Relatum est antecedensa egerint eonsequens. Suffecisset alterutrum, sed utrumque iuniatur
46쪽
iungitur elegantius. Eodem exemplo dieitur Permanus traditum accepimus. XIV. Interrogationibus eleganter additur: QVAESO, OBSECRO, AΜABO, aut si ex ira procedunt, ' MALUM. TERENT Heaut. I. . v. 3I. aes, quid de te tantum meruis PLAVT. Ca . I. I. v. 3. Muid tu, malum, me sequere φXXI Quemadmodum vero additio ele- Mevingantiam conciliat orationi ita Qquarun de earunt clam vocum abiectio vel omissio mirifice 66 eamdem ornat mos, missis rarioribus elli 'm'psibus, quas studiose colligeruut SANCTIVS&ΡERIZONIVS y nitidiores tantum &χ-ptimas hic more nostro recensebimus et)m Multae apud veteres oecurrunt ellipses, quae excusanis dae potius quam laudandae videntur. Et has sane nimium ineulea S ANCTIVS. Lib. IV. Min. c. I. seq. Quis enim eum O RATIO diceret Ventum erat ad Hesae, scilicet aedem Non quidem exeniplo istaearent nee abstinent IC Fam Epis. XIV, a. ilV, His L 33 er i. sed haec excusantur potius Graecismo, quam laudantur. a Potiores de vocum syllabarumve desectu regulae hae fere sunt.
I. ALIQUIS, ALIQUANDO, ALICUBI; prioresfigabas ALI amittunt pos coniunctiones SI, NE, NISI, 4VVΜ. NUM, QUO, QUANTO. CIC pro Areb. I. SI VID in me est ingeniti P LIN. Epis. I. io. Ita ΝD urbs nos, a Lberalibus sudiis omit, niιne maxime floret. CIC Epis ad Fam X, 14. Disolas decerpito, NE VAM DO/uidemanet. Similia sunt: SIC UBI hosis futu
47쪽
II. Totum pronomen ALI QUIS abiicitur, si s quatur relativum, QUI SAEL VST XXII CaiiLFuere ea tempe state, qui dicerent. Sie eleganter dixeris. Est quod te velim. Es, de quo tecum confabuler. III. Frequenter etiam omittuntur subsantiva L OCVS, TEMPUS OCCASIO v. e. ones, ubi pedem ponat. Erat quandoserio piusmodi agebantur. CIC. Cati Lio Habes, biosentes illam praeclaram patientiam tuam. IV. Νihil quo uestequentius est omissione eoniunctis nam VT NE, v. c. aevenias haec eurae tibise preeor caue exsimes. Malus homosi oportet.
μὴδε. XXII Denique, quum nihil sit, CICE--ἡMa tia RONE iudice, taediosius, quam si stilus sem.
istismi per sit idem eae quoque regulae,quae ad mu-grommo lationem variationemque grammaticam Vel omnium propositionum vel vocum quarundam pertinent, non erunt nobis praetermittendae.
a Variasio vel grammattea est vel rethorica Vtramque; ast non eadem methodo inculeant ERAS MVS ROTERO D. de copia verborum orerum, MICR A ELIVS de Copia Herb. , qui instar omnisim est AUG.BVCHNERVS de commutata ratione dicendi. LUCI 689. Ia. Nobis, quum in fundamentis grammati- eis versemur, eum variatione rhetorie nihil hie est negotii. b Variatio grammatica duorum generum Sst. In enim in uniuersum ad omnes pertinet propositiones, adeo, ut quemadmodum ex una cera plures imagines, ita ex
eadem sententia plures fingi possint periodi Hel quihusdam tantum formulis, locutionibus est propria. Et ad primam quidem quod attinet, ad illam reserendae sunt regulae sequentes r Sim
48쪽
I. Simplici aes variatisper phrases okquutis.
nes noumas. Ait T E ME T. Andr. I. r. v. so imgenium somnium hominuma labore proeliae ad tibidianem. Hanc sententiam per phrases synonymas ita variabis i Ea es mortalium omnium indoles, ut a labore aduoluptatem ruant. Ita comparata somnium homianum natura, ut labor edae voluptatis Herebris, o quisisque libidini quam reifamiliari operam dare malit A.
II. Talis etiam es variatiopereasus, ut imatiare adsuefieri oportes adolescentes, ne meras pro elegantiore stilo proferant enuntiationes logicas. Ait NEPOS.
ALib. I. Moe NATUR A incere quid posse videtur experta Ingenitivo dixeris: Inhoe, NATvRAE quantavissit, quantaque e cacia, fatisperspectum es. In dativo NATURAE e cere quid liceat, vel huius exempla compertum es. In accusativoci Ih hoem Α- M, emere qui possit, experiri voluisse arbi tror. Denique ablativo In boe, a NATURA esset qui possit, es intestectum. III. Adiemiuum eleganter insubstantivum, o hoe in
illadeommutatur. Esto propofitio: Tratfatis eloquens, liheralis prudens iuris ciuilis aeque ac adimilitaris. Hane ita ommutat NEPOS in Cimon re Habebae enim uti eloquentiae, summam liberalitatem, magnam prudentiam eum iuris civilis tum rei militaris. Ita si propositio esset haec: Inuidi obsiterunt eius virtuti, variatio posset peti ex NE P. Hannib L Multorum obtreis effatis deuicit unius virtutem sic perinde erit, siue dieac Tanta in me exstant beneficia tua, siue tanta es tuorum in me beneficiorum uisitudo. I Saepe nomen mutari poterit in verbum, vel eonintra maxime si superlativi vel comparativi adsint e. g.
omnibuspar, coplerisque mellar, Ast elegantius, E P. Demip. I. Antefertur huic nemo, pauci pares pu
V. Superlativisaepe incomparaticos mutantur e g. In virtutibus aeque a vitiis Di excesienti mus. Pro
49쪽
Multo elegantior haee fit variatio, si istud Uihil ali quoties κατ ο αφορκ repetatur. I C. Epis ad diam. IX. 4. ihil est enim, ibi crede, virtute .rmosus, mihi pulchrius, ibi amabilius. Loco es
in eadem formicia eleganter nonnunquam adhibetur excoeitari potes venustius v. a. Nihil hoc puero excogitaripotes venustius. VI. Saepe etiam varia tio optime proce it per partici
pia, quae dici non potest, quantum ornent orationem. Participia vero ponuntur, partim , ubi oceurrit relatiuum VI, partim, ubi in Germanica lingua sunt particulae addem ala eta, menn meli, partim, quando duoeominata per coniunctionem copulativam ET coniunguntur. De singulis dabimus regulas.. I Quoties occurrit pronomen, QVI, toties omis. illo, ponitur participium eiusdem significationis di temporis PM A SD R. Fab. I. 4. v. 34. Mulus quum sutor, inopia deperiutus, medicin τι ignoto facere coepisset loco. Hie inopia deperditus idem est, ae qtii
inopiaperierat. Ita o recte dicit C IC. Catil. II. 1 G tilinam . furentem audacia, scelus anbelautem, semPot mei ri molientem. II Si oceiirrunt particulae ais, ba, idem meis,
videndum, utrum duo adsint nominatiui, an unicus. Si duo prius comma mutatur in duo ablativos eonsequentiam designantes e g. suurn amici hortarentur,
ut Graeciam iu)yam redigeretpotesatem Darius elassem quingenturum nuuium comparauit. Duo hie adsunt nominatiui , amici Darius. Hine N E PUS Milatia d. IV prius comma mutat in dito ablativos Daritis aestem, hortantibus amicis, ut Grauiam in 'ram redigeretpotesarem , classem quingentarum nauium comparauis. Sed absurde diceres Christo cruci a xo,savuGnem effudit. Unicus enim hic adest nominativus. Reis
este vero tarso eruci adfixo, solis defecit lumen. III Si uriteus ades nominativus, prius comina itidem potes inparticipium commutari, sed ita, ut illudin
eo easeu ponatur, quem a sumit nomen vel vers 1ι eom-watisposterioris e g. suum cirisus eruci a si eretur,
50쪽
manus eiussanguinesisiabant. Ille manus est substanti uum, quod quum genitivum tegat, participium neces.sario in casu genitivo ponitur, hoc modo Chri eruein i manu ungui sitarunt suum hae de re eoingit , mirum mihi videtur. Hic videtur postulat domuum. Ergo participium in dativo ponendum, dicenis dumque Cogitanti mihi hae de re permirum videtur.
Postquam eumfatis excruciaverant, denique necarunt. Necare postulat accusativum, ergo dieendum: Excruciatum denique necarunt.
IV Si duo commata per ereopulantiar, vel prilis vel posterius in participium comitilitatur, omisi ET e. g. N E P. Milt. i. Ex his delecti Delphos deliberatum
mi sunt. Id est. Ex bis quidam delectio Delphos dri
liberatum mi sunt. Eodem exemplo dixeris quem retractuis ex itinereparens necari iussit S ALLVS T. Catia XXXIX. Muneribus ornatum a se demisis. δε- quum milites, in urbem rediit. VII. Gerandia eleganter inparticipium is D in om mutanturi e g. Ni P. Militari III. Miltiades hortatus spontis euistodem ne afortuna datam occasion/m liberandas Graeciae dimitterent. Vbi liberandaeGraeciae
ponitur pro liberandi Graeciam. Sed hae de variatione generali. Sunt praetera variationes quaedam, quae ad has vel illas formulas perti nent, e quibus paucas veluti exempli caluta deliba
I. Initio hue pertinent variae descriptiones super. latiui, quales sunt quae sequuntur. CIC. Epis. I. s. Cum A. Caecina mihi tanta familiaritas consuetudoque semperfuit, rnusia maior essepossit. NE P. Miltio LEt antiquitategeneris ogkris maiorum e seu modesta unus omnium maxime soruit. IDEM Tm oleon L.
Namque huic uni contigit quod nesi an sti, uti
Item , rogo, ut qui maxime o summa contentione solent. TERENT Andr Aen. Adolescentula forma or uultu, Sosia, adeo modesto, adeo venusto vinibusupra AC. Germ. IX. Acipula sorte que, s