De Controversiis Paschalibus secundo P. Chr. N. Saeculo exortis

발행: 1869년

분량: 80페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

11쪽

Ρriusquam ad ipsam controversiae paschalis historiam per-Serutandam aggrediamur, opus est, ut in notionem vocabulimini accuratius inquiramus. Quomodo enim seriptores veteres de hac controversia referentes bene intelligemus, notionis,

quam vocabulo illi tribuerint, ignari Vocabulum non apud veteris testamenti scriptores sensu trietiore significabat sollemne illud, quod quarto decimo primi mensis die quotannis celebrabatur in memoriam populi ab angelo perdif0reservati et ex Aegyptiorum servitute liberati. Nomen autem habebat, quia angelus Domini tum Israelitarum domos praeterierat n*z e0rumque primogenitis pepercerat Exod 2, 27). Hoc sollemne excipiebant septem qui dicebantur dies Zymorum. Si igitur trietiorem voeabulorum significationem respicimus, bene distinguendum est inter illum diem paschalem et hosce gymorum. Ita legimus Lov. 23, 5 sq. a adire nos 'p b re et a z Ur et u 2 in novo testa

Itemque apud JosEPHUM, Anti III, 10, 5 Πέμπτη δε καὶ δεκατη

12쪽

quod discipuli l. l. paravisse dicuntur' Cum igitur hoc vocabulum e vetere in novum testamentum transierit et ad res institutionesque novi foederis significandas adhibita sit, nemo mirabitur, quod hic quoque voeabulum illud utramque servaverit notionem. Saorificium paschale novi testamenti est Christus, qui pro h0minum peccatis ipse se in cruce immolavit. Coena paschalis novi festamenti est coena dominica a Domino nostro ante vitae exitum discipulis tradita. Hac enim coena agnus paSchalis novi festamenti . . corpus et sanguis Servatoris fidelibus edenda praebentur. Quare ecclesiae patres vocabulo πασχα utuntur ad utramque rem Signincandam. I. Jam aulus apostolus Christum verum pascha appellaverat I 0r. 5, ), quem permulti iique antiquissimi secuti

sunt ecclesiae scriptores. Qua de re, eum satis sit nota, non est cur multa disseramus. Id autem animadvertamus neceSSeest, ecclesiae patres, cum Christum verum agnum paschalem intelligerent, etiam eum diem vel eos dies, quos in memoriam passionis Christi celebrarent, paschales dies vel paselia nominasse. Si TERΤULLIANUS', de baptiSmo, e 19 ,,PRScha - , cum e passio Domini adimpleta est de oratione, e . 18:,, die paschae, quo communis et quasi publiea jejunii religio

13쪽

περι ω λὶμερῶν του πασχα πῶς παραγγελλ0υσι et α). Ιασχα ergo sensu christiano est ChristuS, Verus no Ster agnus paschalis; deinde dies memoria passionis dicati. 2. Ab altera parte vocabulum παπα significar indieavi coenam paschalem novi festamenti, h. e. oenam domini eam. Quod si cui parum rectum videatur, in Eusebii libro περὶ ni του πασχα ρτῆς certissima inveniet argumenta, quibus hae nostra

sententia probatur. Sed jam Hiigeniald bene vidit', παπα apud

MARCIONEM esse eo enam dominicam. Nam ex Epiphanii orbis' και sit λεγε et o ἐμελλε μυσδὶ ρι0ν ἐπιτελειν, τ0υτ προων0μαζε εγων Θέλω μεθ' υμων φαγεῖν et πασχα licebit colligere, Marcionem dixisse, et πασχα de quo Dominus Luc. 22, 7 sqq. loqueretur,eSS τ μ υστ ρι0ν, . . eueharistiam, quam Dominus sum instituisset . Marcioni igitur coena dominica et πασχα christianumerat. Eundem autem loquendi usum apud EUSEBIUM invenimus,

qui in libro modo laudas christianorum pascha paschali Iudaico praeter ceteras etiam hane ob causam praeferendum esse dicit, qui Judaei semel tantum quotannis pascha administrent, christiani autem singulis diebus dominicis suum novi testamenti pascha celebrantes semper corpore salutari satientur Semperque sanguinem agni accipiant niμεις οἱ τῆς καινλὶς διαθ κηὶς ' καστλὶς

ρί0 εμ φορουμεθα, ἀεὶ eto αιματος τ0 πρ0βατ0 μεταλαμβάν0μεν e. ). Quae verba evidenter docens, o πάσχα Eusebio idem fuisse quod eucharistiam singulis diebus dominicis a fidelibus celebratam. Idem c0mprobatur his qua paulo post leguntur verbis: εκά-

14쪽

ti obdomadibus christiani pascha celebrabant qua mysteria

Quaro Eusebius eodem modo quo arcton contendit, et πάσχα, do quo Christus Luc. 22, 5 loquatur επιθυμία πεθυμ σα τουτοτο πάσχα φαγειν μεθ' μων προ του με παθειν), non fuisse pascha Judaicum, sed salutare novi foederis sacramentum: et σωτήρι0ν μυστλὶριον τῆς καιν/ῆς διαθ Mὶς c. 9.). os Eusebium simili modo etiam AUGUSTIΝUA, SIDORUS ELUS1ΕΝSIs, alii coenam dominicam pascha appellaverunt

Apparet igitur, το πάσχα christianum omnibus numeris paschati Judaico respondere. IJ Judaui sic etiam christiani agnum paschalem habent, qui pro populi peccatis immolatus est;

utrisque coena est, in qua hujus agni carnem fideles edere solent. Quare cum christiani eodem modo quo Judaei sollemne anniver- Sarium instituerent, quod paschalis loco esses, hoc aliter fieri non potuit, nisi ut redemptionis per Christum nobis paratae recordarentur coenamque dominicam ab eodem olim institutam administrarent. Quod revera factum esse, et in orientalibus ecclesiis et in Occidentalibus, accuratior controversiae paschalis investigatio nos docebit.

Apud Eusebium nobis refertur, V1olopas episcopi Romani et OLTORATI episcopi Ephesini temporibus inter ecclesias

vid. HIL GENFELD, Paδohaδtreit p. 204 nos.' otiam coloborrimum illud THOMAE AQUΙΝΑΤΙ carmen de Venerabili sacramento in sest corporis Christi , ubi haec exstant verba: In hac mensa novi regis Novum pascha novae legis

Phas vetus terminat.

H. E. V, 2, 25. De antiquissimis Romanorum pontificum catalogis nuperrime LIPs1Us sagacissime disputavit vid. Die a veraeichni8δ de Euδρ-

15쪽

ehristianas magnam de paschate celebrando exortam esse oontentionem. Sed jam antea etiam inter ΑΝΙΟΕΤUM Romanum et ΡοLYCARPU Smyrnensem de observando die paschali paeo tamen ecclesia servata disputatum fuisse, e Irenaei epistola ad Victorem data scimus fragmento, quod e EL1ΤΟΝΙs de paschato libro Eusebius asservavit comperimus, elisonis quoque aetate anno fere p. Chr. n. 70 Laodicea de paschatebius, der non thm ablunyisten Chroni/ten riti8o unier/ hi, tot,

1868. Qua commentatione demonstravit p. 12 28), catalogum, quem Eusebius in historia ecclosiastica adhibuerit, aetatis a Petro usque ad Urbanum testem prae cetoris fide dignum habendum esse eumque ita restituit p. 19): Petrus XXV h. . per XXV annos episcopatu fungebatur), Linus XII, nunclutus XII, lumen VIIII, Evarestus III,

Alexander X Xystus X, el0sphorus XI, Hyginus IIII, ius XV, Anicetus XI Sotor VIII, Eleutherus XV Victor X, Zephyrinus XVIII,

Callistus V Urbanus VIII. Cum autem Urbanus anno . Chr. 11. 230m0rtuus sit p. 10), per hos annos singuli episcopatu functi esse dicuntur: Petrus XXV a. 39-61 p. Chr. n. Linus XII, a. 61-76. Anenclotus XII, a. 76-88.

Hyginus IIII, a. 136-140.

Pius XV a. 140-155. Anicetus I a. 155 166. Soter VIII, a. 166-174. Eloutherus V, a. 174-189. Victor X a. 189-199. Zephyrinus XVIII, a. 199-217. Callistus V a. 217-222. Urbanus VIII, a. 222-230. Euseb. H. E. V, 24, 16 sq. H. E. IV, 26, 3 Ἐπι Σερουλλίου Ιαυλο αν λυπάτου ii Ἀσιας, g Σάγαρις κα/0 9 μαρτυρ σεν, γενετο citrum πολλλ εν αοδικεία περ του

πάσχα εμπεσοντος κατα καιρον ἐν Γλειναι ταῖς ἱμεραις.

16쪽

certatum esse Verumtamen neque quid Ρolycarpus cum Anicet odisseruerit satis notum est, neque qua de re Laodiceae litigatum si nobis refertur. Quare controversiae paschalis causam et naturam investigantes ante omnia accuratius inquiramus necesse est in magnam illam contentionem Victoris et olycratis aetate exortum.

Asiae minoris ecclesias quarto decimo luna dies jejunium, quod paSelia antecedebat, solvisse, reliquas autem ecclesias nullo alionis resurrectionis die . . di dominio illud fecisse. Nam

quod ΜΑΤER' monuit, quem LECHLER' et RoΕscΗ secuti Sunt, verbis ως δεον ἐκ παντος κατὰ ταυτην - τὰ των ἀσιτέων ἐπι- λυσεις ποιεισθαι ' non id posse colligi, Asianos quarto decimo

die jejunium solvisse, sed id tantum, eos ad hunc diem jejunii finem computasse ita ut sexto decimo die semper jejunii finem facerent , hoc parum Eusebi verbis probatur. Etenim ad quartum decimum diem etiam Asianorum adversarii jejunii' h. e. quarto docimo primi mensis die Hebraeorum enim annHS a nova luna initium cepit.

17쪽

- 13 finem computaverunt, ita ut hac re Asiani minime ab iis dis r-rent. Et si haec fuisset Eusebii sententia, id quoque ei dicundum erat, quonam die Asiani soliti essen jejunium solvere. Nam de ipso die, quo solvendum esset jejunium, quae Sti erat. Κατά autem praepositio . nec saepe adhibetur de tempore, quo quid factum sit', quam significationem fiam nostro loco ei tribuendam esse, ex iis quae modo exposui apparebit. Certum igitur est, Asianas ecclesias quarto decimo lunae die, reliquas autem dolosius die dominio jejunium solvisse. Jam vero quid jejuni soluto fecerint quaeritur et quomodo illum diem utrique celebraverint. De hoc quaerentibus Eusebius

id tantum nobis respondet, Asianorum adversario de ereviSSe,

et πάσχα ν στει λὶν φυλαττωμεθα τὰς ἐπιλυσεις. Occidentales igitur die dominica sacramentum resurrectionis Domini agebant, . . resurrectionis Domini reuordati coenam dominio tam administrabant'. Hoc eorum πάσχα erat, quod di dominica quotannis celebrabant. Sed Asiani quid ad iobant Dubitari non potest, quin et ipsi coenam dominicam administraverint. Ex adversariorum enim decreto illo: ώς οῦν ii δ' ἐν ἄλλ, ποτὸ ζ κυοιακῆς

attuli locos, in quibus μυστ ρι0ν coenam dominicam significare nemo, credo, negabit omnino autem ecclosias catholicas pascha suum elebrantes non solum administrasse oo unam dominicam, sed etiam ejus administrationem summam celebrationis habuisse ex iis, quae ibidem ex Eusebio attuli, apparet.

18쪽

Il hoc officitur, utramque partem eandem coenam dominicam celebrasse, neque ab iis certatum esse, nisi de die, quo hoc laetendum esset. Sin autem quis dicat, nullo modo Asianos sacramentum resurrectionis celebrare potuisse , eum quarto

ducimo die pascha suum habuerint, quo quidem die Dominus aut ultimam coenam gerit aut cruci affixus sit, minime autem

resurrexerit, Sane, respondeo, re Surrectioni sacramentum

hoc die administrare non poterant. Sed hoc neque ego Oniendi neque verbis Eusebii inest. Cujus sex orbis nihil aliud finditur, nisi Asianos eodem quo adversarios modo ipsorum die paschali coenam dominicam celebrasse quam coenam occidentales, quippe qui eam resurrectionis di haberent, aeramentum resurrectionis nominaverunt, hoc nomine indicantes, quam ineptum esset, an eoenam alio atque resurrectionis di administrare. - Die autem quarto decimo Asianos hanc eoenam celebrasse, negari non potest. Nam sicut Occidentales di domini ea jejunio soluto sacram coenam instituebant, ita Asianos quarto decimo die jejunio soluto hanc coenam obiisse jam analogia probatur. Rem autem profecto ita se habere, folycratis pistola ad Violorem data confirmatur, quae tota versatur in commendanda quarti decim diei observatione. Nusquam do alio nisi se hoe die loquitur. Hunc diem, ait folycrates, a Joanne apostolo aliisque viris sanctis esse observatum eundem se ipsum semper observaturum. Hi igitur dies revera erat Asianorum dies paschalis, quo jejuni s0luto

Sudrum oenam celebrabant Eusob. H. E. V 24. Idom confirmatur verbis EP1PΗΑN1 diserte dicentis, Asianos quarto secimo die coonam dominicam administrasse, haer. 50 1 ετεροι 'λεξ αυτων το αυτ ν μιαν illos αν ἄγοντες καὶ τὴν νr ν μιαν ἐυερανν/ G τευ Hrες καὶ α μυστήρ α ἐπιτελουντες te. Quo loco τα μυστί oti praeeil ue Ooliam dominicam significare quis est qui negaverit

19쪽

CRΑΤΕ - sicut modo Ommemoravimus nusquam de aliodi loquitur, diserte etiam dicit, uno diem solum se suosque observare. Quam enim aliam sententiam tribuamus his verbis ejus l. l. V 24, 2) , 'κεις ιν αρραδιουρὶ θz0ν 70μεν Ἱμεραν,μri τε προστιμεντε ριῆτε ς αιρ0υμ ενοι ' Cum quartum decimum dio ita diligonfer observarent Asiani, at neque adjicerent neque detraherent quidquam, larum esse mihi videtur, eos hunc solum observasse. Quomodo enim dicere poterat olycrates, nihil se adjicere, si revera quidquam leuissent Eos autem hunc diem solum celebrasse, EPIPHAΝIUs quoque diserte festatur, qui quarto decimanis suae aetatis cum alia sum hoc

ἀκριβειαν =ηυρηκέναι . . L Idem de Audianis, qui quarto decimanorum ritum sequebantur, hae profert, haer. 70, 2:lμια γαρ Ἱμερα παρ' κεινοις pietειται, παρ' μιν δε υ μια ἀλλα ξ, εβδομὰς πλ/ηρεστάτq. Certum igitur est, Asianos nullum ' nisi hunc unum diem celebrasso quartum decimum. Quare reetebam II SELER' monuit, eos diem resurrectionis non sollemniter egisse. Et post eum Ε1ΤZEL , HILGΕΝFELDA, STEIΤZ

tiam transiit, de qua vid infra.

20쪽

DER 'ΕΑNDER', SCΗWEGLEli LINDΝΕR', ΗΑssΕ'' et d Audianis quidem etiam IIII sh ΝΡΕLD' et ALLON' sed illi omnino argumenta non attulerunt, hi autem Hilgon id os allon tantummodo infirma. Namque o solum nituntur, quod in constitutionibus apostolicis, quibus Audiani utebantur, praescriptum fuerit et ν γρυπνίαν φερειν χεσαζόντων των ζυμων Epiph haer. 70, 10). Quam γρυπνιαν eam vigiliam intelligunt, quae resurrectionis diem antecesserit unde apertum esse dicunt, udianos

resurrectioni memoriam septimo decimo die celebrasse. Contra jam 1 1ΤZEL ' demonstravit, illas Audianorum constitutiones non merum quarto decimanorum ritum continere, sed promiSeue ZIeol. Jahrbb. 857, p. 244. - glaolr.f. i88enδol. Ieol. 1858, p. 302.

Do robus Christianorum ante Const. M. comm. p. 12.

SEARCH

MENU NAVIGATION