장음표시 사용
351쪽
Adflicitur, Culpa sua perit. Adde, ista daca a Chysostomo vehementius , more Oratorum , ad excutiendam populi socordiam. Vide Berti Lib. XLII. ca'. a. O io. VII. Gregorius Nissenus orat. de infant. Nee 16 initio quidem insans ) Prorsus in animum moestimn isit. Et Theodoretus Lib. V. haerere . fab. cap. 18. Qtioratim infantes baptigamus, qui Peccatum nondum
gustarunt ' Ergo. . Η. Dist. ant. NVmenus , et Theodoretus negant , par mulos admisisse peccatum actuale, Con . originale, nex. 'ssenus enim in Psalmos caP. 36. aperte dicit: So cies hominis peccatum ere, quod uno Cum humana omditur natura , quoniam in peccatis concepit mae mater
mea. Theodor fias Vero in ca . V. Epis. ad Rom. Dicuitaqtie dioinus Apostolus , quod Ciam Adam Peccapisset, et mortalis faetus esset, Utrumque ad genus Peroenis, μdest peccatum, et mora, Ad omnes mstra Pcr asit, in quo omnes peccas erunt. Non Cnim Propter Primi Parentis catum , sed Propter SMUm MΠM VNiSque mortis dε crestim suscipit ; etiam parvuli, qui actualis peccati rei nota aurat propter suum peceatUm mPriuntur, quia Adae pe catum fit naseendo uti leuique Proprium , ut explicat
Obie. VIII. Clemens Alexandrinus Lib. III. Strom. Dicant ergo , inquit, nobis , tibi fornicatus est infansnattis ρ oel quando sub Adae cecidit execrationem qui mihil est operatus y Deinde Ioca Scripturae , quae peccatum originale probant, alio sensu explicat, dicens: Et quando dixit mota : in Aeccatis conceptus sum : dicit quidem prophetice mutrem Suam , sed moa fuit mater oloentium ; et si in Peccatis fuiι conceptus , non
est ipse in peccato, neque Mero USe peccastim et . Ergo. U. I. Adeo obscurus est iste locus Clementis, ut
Bellarminus de amiss. grat. Lib. IV. cap. 9. putet , in eo non sententiam contineri Clementis , sed objectionem stilii Cassiani , contra quem ibi disputat , quae tamen fellamini responsio contextui non cohaeret. Si dicamns eum Vossis , et aliis. Clementem nota satis percepisse doctrinam de originali peccato , nihil nutat callioIicaveritas ; quid enim unus adeo obscure loquens praevale re poterit adversus Scripturas , et Perpetuam omnium s Pa-
352쪽
35- Thoo g. Instit. Lib. V. Pars IV. p. XI.
Patrum . 'ci totius Ecesesiae catholicae traditiovem I Sed his omissiff. H. Arist. ant. EX Clemente insans non cecidit sub Adae execrationem , non est in peccato in sensu haereticorum . quos ibi consutat, conc. In sensu eatholicorum,
tim. Disputat enim ibi Clemens contra Ititium Cassiarium e grege Encratitarum , qui dicebant, Duptias esse a malo Deo institutas ; ipsamque generationem peccatum esse, ad eumque sensum detorquebant vecta Psalmi L
in peccatis concute me mater mea; ipsam denique naturam humanam esSe Secundum corpus malam , Deoque execrabilem see dum animam vero esse contaminatam
procalis in altera vita , quam fingebant , oommissis. oc igitur negat Clemens , aitque a.' infantem nihil umquam suisse operatum: a.' quod ait David in peco
eis conrepit me mater mea, reserendum esse ad Hepam,
quae mater fuit cunctorum viventium ; quia ab illa primum commissum est peccatum , quod ab Adamo postea perpetratum , uniVersum gerrus humanum insecit. Ceterum quod Clemens peccatum originale agnoverit, ex eo patet . quod Lib. I. Paedagogi caρ. 6. vocat baptismum remnermionem , et Ia crum, Per quod Peccata abstemguntur ; non ignorabat autem , haptismum ex Apostoli- ea traditione etiam parvulis ministrari. Objie. IX. Origenes Clementis discipulus in Commenistario in Epist. ad Rom. ait verba Apostoli : yer rinum hominem peccatum immisit in mundiam , ita esse intentigenda , ut per mundum signi licentur hominos mund ni , atque carnales, qui praevaricationem Adae imitu tur. Ergo negat originale peccatum, quod praecipue ex hoe Apostoli loco probatur.
Trans. ant. De Origene enim nos non multum
oportet esse sollicitos , utpote qui sine dubio Pelagianis praelusit. Unde quamvis multa ejus testimonia Theologi conperant pro peccato originali , ut est illud
Lib. IV. coni. Cess. In Adamo omnes moriuntur, et dammati sunt in similitudinem praeparicationis Adami, neolam de uno quopiam , quam de toto siti mauo cenere Scri- tura dioina loquitur ; tamen etsi demus , eum erraSSein hac parte , nihil nobis auctoritas ejus incommoda-xel. Ceterum non negabat, uassi homines m PeoCa-
353쪽
De rerum Creatione. 3s. is , quae animae admiserant antequam detruderentur ita corpora , atque eoru n Peccatorum remissionem ablui baptismo. Ob quem errori in a nobis supra refutatum . non idem omnitio seniicbat , quod Pelagiani. objic. X. Omne peccatum est voluntarium; et hoc, ut satetur Augustiraris , adeo Verum est , ut nullo modo sit peccatum , si Voluntarium non sit: hinc peccatum
ab ipso Augustino desiniinr.: dictum , vel factum , pia
concuyitum contra legem aeternam Dei. Atqui animae receiis creatae non est Voluntarium peccatum Adae, Deci ipsi ullo modo notum ; alioquin ejus peccatum esset actuale. Ergo illam contrahere peccatum OriginaIe, Eo trarium est rationi, ac Proinde sal sum. 3 . Dist. maj. Omne Peccatum est Voluntarium eo modo , quo peccatum est, conc. Alio modo, neg. Omne igitur peccatum voluntarium est, dispari tamen ratione ;Peccatum enim ac uale , et Personale voluntarium, imis et ii herum est , voluntate actuali, et personali ' originale vero peccatum Volutitarium est , et liberum volu tate originali, ipsius scilicet hominis , a quo natura humatia habet oryginem. Instit. I. Bepugnat VoIuntarium voluntate originali; voluntarium enim est a principio interiori cognoscente singula. Atqui voluntas Adae est aliena , et ignota animae insantis post tot saecula nati, aut nascituri. Ergo F. Neg. Subs. et Dist. maj. Voluntarium est a principio interno coguoscente singula , si est voluntarium actuati , et perasnale , Conc. Si est voluntarium habituale , et Orsinale , neg. Quemadmodum enim non repu- nat , multa Vitia non solum corporea , ut morbi, P
agra, phti sis ; sed etians spiritalia, ut superbia, iracundia etc. a parentibus in filios traduci, ita etiam nota repugnat, ab Adamo in universum genus humanum traductum esse hoc Vitium originale , quo ipse se volunta xie maculaVit , atque in seipso tamquam in radice naturam humanam vitiavit , atque corrupit. Inst. a.' Haec vitia , quae a parentibus in filios tr ducuntur , non sunt in iis peccata , nisi cum in aetate adulta voluntarie iis servire incipiunt , alioquin incidemus in prop. LII. a Summis ΡΡ. Pio V. et Greg. XIV in
354쪽
33, Theoror. Insili. Lib. y . Pars IV. cap. XI.
in Bajo damnatam : omne scelus ejus est Conditionis, ni suum auctore m, et Posteros eo modo in ere possit, qtis infecit prima transgressio. Ergo a pari quodcumque vi tium ab Adamo transsusum nou potest in posteris ejus esse pecc tum. . cons. et parit. Batio discriminis in eo est , quod proximorum parentum vitia non ipsam naturam humanam insieiunt, sed illam j qm ori itiali labe vitia tam . reddunt ad unum , aut aliud actuale peccatum procliviorem : cum ergo actuale Peccatum esse non possit , nisi voluntarium, et liberum actuari, et Personoli v Juntate . sequitur, ea vitia non esse in pueris peccata , donec iis voluntarie in adulta aetate consentiant. Contra vero peceatum Adae ipsam naturam vitiavit, et habitu aversam reddidit ab universa lege naturae , et Dei, ut elarius explicabimus insta , ubi agemus de modo, quo peccatum originale traducitus. Inst. 3. ' Hoe facile persuaderi posset . si anima traduceretur a parentibus λ sed cum liaec innocens a Deo ereetur ; seri non potest, ut corpori insusa habitualem,
et veram noxam contrahut, cum nondum Propriorum a-etuum sit capax. ideo Augustinus in quaestione de origine animae semper fluctuaVit; quia scilicet videbat, eam cum doctrina de Peccato originali ita connexam , ni si animae de novo in sin ulis crearentur homini-hus , peecatum originale explicari non posset. Hujus damnationis , inquit Eρist. CLX V. al. XXVIII. ad Hieron. , in ParMulis Causam requim i quia negiae animarum, si nooiae fiant singulis siugialae , oideo esse ullum in illa aetate peccatum , nec a Deo damnari aliquam credo , quam Widet nullum hal re peccatum. Vide totam Epistolam ad Hieron. nec non Eρist. CXC. al. CLUILad optatum, Libros de Anima , et de origine Auimae. Ergo ηρ. ως. ant. I. ' Quia non est negandum, quod fides certum est, quia quomodo id fiat, nescimus. Unde ipse Augustinus Lib. III. de Peccat. mer. ca l. 4. Ego tautem, inquit. nisi regi llere istoriam argumenta non να- Dam, pideo tamen inhaerendum esse iis, quae in scri ris sunt apertissima. Quia etiam , posito dogmate
355쪽
De sentim meastino. hodie opud Theologos certo de creatione an narum In singulis , explicari potest iraductio peccati oristinis is , Ea Tatione', quam suppeditat ipse Augostintis et nos ausius expli bimus suo loco; quia scilicet anima Corpori infusa tamqtiam in Dase Ditiato corriam itiar Lib. in . Tnt Iulian. cσP. 4. non quidem actuali voluntate seu hubi tinti vitio , quo concupiscentiis carnis fit sub dita. Nee dubitavit A usi inus, quo pacto anima recens omata, et lusu Sa corpora habituale Vitium contraheret ;. sed quomodo id non esset contrarium iustitiae Dei , qui animam infundit corpori , tibi certe peccatum contrahit ; unde ait lac. est. Profecto aut inrumqtie pigratum ex homine trahitur, aut alterum in alteris tamqtiam in pase Mitiato Corrumpitur , Mhi Occulta να- Mi ia dioinae letis includitur. Inst. 4. ' Ergo saltem originale peccatum eonciliari non potest cum Iustitia Dei , qui animas recens ore aias inlundit corporibus , in quibus peccato, et deterrimis Peccati poenis subjiciuntur. Ergo ete. Η: ant. Cia1n Deus ab aeterno constituerit.
ut disposito corpori insundatur anima , non debuit ob Aciae culpam oreationis ordinem suspendere. Praepar catho homInrum dispositae a saectilis creationis ordinem
ttireare non Potiat, inquit Prosper Rev. ad Obieci. ineem. IV. Permittit enim, ut universalis provisor malum . ex quo majus bonum eruit, et eui praestantis
simum remedium redemtionis opposuit. Caeterum ocer
tam jias itiam dicit Augustinus ; quia licet iustitiae Dei
rationem aliqua In re intelligere tion valeamus t tamen quin Iustessime Deus agat dubitare non possumus. Inst. 5,' Si Deus ipse immittit animam in corpus, in quo certe macula in , Vel Deus ipse est peccati auctor Vel damnandae cum Manichaeis nuptiae , ex quibus lan tum producitur malum. Atqui salsum consequens. Ergo. N. Neg. seq. m . Neutrum sequitur ex doctrina de Originala Peccato. Deus enim naturam creavit bonam. quae se psa maculavit; ejus autem culpa universalem creationis ordinem suspeNdere non debuit. Non ex crea tone Der se pilium, quod poluntario motu natura col-
ς L, A Wim de ricioso per se sam natura Deus
356쪽
364 TheoIor. Institi Lib. V. Pars IV. cap. XI.
institutionem suae creationis exequitur, inquit Gelasius
Inst. 6.' Non peccat ille qui condidit, non peccatille qui genuit , non peccat iste, qui nascitur ; per quas ergo rimas peccatum ingredituri Ergo. s. Cum Augustino Lib. II. de nuPt. cap. 27. et Lib. III. coni. Iulian. cn'. 24. Quid quaerit latentem rimam . cum habent apertissimam januam ' per unum hominem , ait APostolus : Per unius debitum , ait Αρ stolus : per inobedientiam unius hominis , tae Apostolus: quid quaerit amylius ' quid quaerit o 'relius y Per peccatum itaque Adae vitiata natura , rille , qui nascitur , non peccat, Sed habituale peccatum contrahit. Inst. 7.' Nemo dat, quod non habet. Atqui parentea Laptietati originale peccatum Don habent. Ergo saltem illorum filii illud non contrahunt. U. Dist. min. Non habent originale peccatum, sed Lationi adhuc vitiatam naturam , quae n ipsis peccatum non est propter baptismi gratiam , Conc. Secus, neς. Naturam ipitur, quam ab Adamo vitiatam acceperunt , vitiatam quoque filiis communicant : sed in ipsis quidem haec corrupta natura , peccatum non habet ; quia in haptismo deletum est : in parvulis peccatum habet; quia nondum est baptismo deletum. Explicat id Augustinus exemplo Oleae , cujus semen non OIeam , Sed oleastrum producit , aliisque similibus, Dosque clarius explicabimus inserius. AES. V. De peceati originalis natura.
Adν. I. Etsi certissimum est originale peccatum , incerta tamen ejus natura est; sicut multa Corto NoVimus , quorum naturam ignoramus. Inter haereticos Il-bricus Luttieranus Lib. de Iust. Orig. putat, illud esse substantiam quandam malam, ita ut ipsa animae su stantia per diaboli fraudem de hona in maIam mutata Sit. Ceteri vero Lutherani , et Calvinistae Volunt , non
aliud esse formaliter , nisi ipsam concupiscentiam, quae
357쪽
eum in haptizatis remaneat, hinc inserunt, non deleri sed tegi per baptismum originale Peccatum. II. Inter Catholicos quatuor sententiae sunt. Aiaberitis Pighius , et catharinux tenent , originale peccatum esse extrinsecus petitam denomination m ab actuali Adae peccato. 2. ' Recentiores Scholastici post Anselmum
Lib. de conc. mrg. ωρ. 2. docent, esse privationem austitiae originalis madequale acceptae pro gratia sanctificante ; 3.' Gregorius Ariminensis in D. Dist. XXX I. 2. art. I. , Henricus Ganda Vensis Ibid. q. 1 asti. 2. oeninus , Eurus , Theologique omnes ex Augusti
niana Schola assirmant , originale peccatum materialiter quidem esse ipsam concupiscentiam , quam Ariminensis morbidam qualitatem appellat ; forma liter vero esse concupiseentiae ipsius reatum: quo nomine non intelligunt obligationem Subeundae Poenae, sed dominatum in animam , ejusque voluntatem , propter quem dominatum anima rea est poenae. 4.' Thom istae cum Goneto, Conte sonio, Gottio. aliisque docent, mat Vialiter esse ConcuDisce tiam, formaliter Vero privationem justitiae originalis sive sanctificantis gratiae : quae sententia non mullum' re- Cedit a doctrina Augustinianorum , et fortasse nonnisi verbis di tert ; ideo enim inest animae reatus sive concupiscentiae dominatus, quia deest illi gratia sanctificans
qua habitu convertatur ad Deum. IIII. Ne tamen in obscuro laboremus, observandum est, concupiscentiam quadruplici sensu intelligi posse t ' pro actibus inordinatis, qui contra rationem insurgunt: a.' pro habituali appetitu sensibili rerum naturae CODgruentIum , servato'hattoriis ordine : 3,' pro habituali propensione ad Voluptates sensibiles contra rationis ordinem : 4.' pro vitio omnium animae virium et mculiatum seu habituali propensioue ad quodcumque malum. Porio 'Ie- - dixerit, concupiscentiam , Ubus prioribus modis Intellectam , peccatum originale consum tuere : non primo : quia actus illi sunt essectus originalis culpae : non secundo ; quia appetitus ille bonus est: non tertio 3 quia cupiditas ina vitiosa rerum sensilium , Pars quaedam est mali, sed non totum malum sola constituit. Itaque cum coi upiscentiam hic Domi HBbimus , eam quarto iactum scnsu intelligimus , quo
358쪽
3M Theologica. Instit. Lib. V. ParsIV. cap. n.
sensu eam intellexit Apostolus Gal. V. I9. qui pus quam dixit , carnem concupiscere BdVersum spiritum , enumerans opera Carnis , Omne genus Peccatorum recenset. Atque ita illam saepe intelligit Avetistinus , et
IV. Denique illud etiam animadvertendum est, Veteres quosdam Scholasticos concupiscentiam putasse qualitatem quandam, ab anima reipsa distinctam, sive ut ajunt possiorem entitatem : quae opinio multis ratiot . bus explodenda est. Nos itaque Concupiscentiam dicimus vitium quoddam, morbum, atque languorem, ut aepe loquitur Augustinus. Nunc singula expendamus.
Peccatum originati non est substantia mala , in asseris Librious. Est Mei dogma. Prob. Omnis substantia bona est, quia a Deo est, ita ut nullum possit esse ens , nul Ia substantia , nisi bona,imeque diabolus quoad substantiam bonus sit. Ergo pe Catum originale non est substantia, sed potius desectio ab ipsa substantia , quae Deus est. Adde, hunc errorem incidere in Μanichaeorum haeresim, qui ideo statuebant Principium quoddam malum, quia peccatum non in dem sectu , sed in substantia mala ponebant: ex quo Seque batur , agnoscendam esse primam aliquam stabstantiam malam , quae peccati prima causa seret. Ergo. Didiuntur Objecta. Objic. I. Habitus vitiosi mali sunt. Atqui non diaalinguuntur reipsa a substantia animae. Ergo ipsa nimae substantia, habitibus illis depravaea , mala est.
359쪽
De rerum creatione. asset U. Dist. mai. Nati sunt , quatenus per iIIos substa tia animae deficit a recto ordine , conc. ΜaIi sunt propter aliquid 'ositipum, et substantiale , neg. Malitia ex-go , quae in vitiosis est habitibus , non substantia, sed desectio a suhstantia dici debet.
Objic. II. Homo per peccatum ex filio Dei sactus est filius diaboli ; ideoque ad impios dieebat Christus es os ex patre diabolo estis δε- . . VILL. 44. Ipsa igitur
ejus substantia per peccatum mutata est. Dist. ant. Factus est filius diaboli per imitati nem, conc. Per substantiam , neg. Imitatio autem illa, per quam homo , qui ad imaginem Dei factus est , similis fit diabolo , non est aliqua substantia , sed substantiae ipsius desectus. Caeterum ipsa substantia diaboli
rast. Imago Dei in homine substantia est. Atqui peccatum destruit in homine imaginem Dei, et diaboli ima ginem inducit. Ergo. M. Dist. min. Peccatum destruit in homine imaginem Dei quoad accidentia , sive dona supernaturalia , et rectum ordinem , conC. Destruit imaginem substantiaram , qriae sita est in ipsa natura animae rationalis, nex. Idem dieas de imagine diaboli , quae per peccatum inducitur, Imago enim illa accidentalrs est, quatenus ipsam animae substantiam , quae histia remanet, privat recto Ordine , quem habebat.
Pecciatum originiae non erae formaliter im- concupiscentiam , dogma fiat est. Prob. I. Coneupiscentia remanet in baptitatis. Atqui in iis non remonet peccatum Nam a. - Apostolus Rom. VI. 4. et z. confert destructionem peccati , et renovationem animae , quae fit in Baptismo , cum morte , ee resurrectione Christi: Consepulti, inquit , sumus cum illo per baptismum in mortem : ut quomodo Christus Rurrexit a mortuis Per gloriam Patris , ita et nos in
novitate pilae ambulemus . . . : qui mortui sumus Pe --
is , quomodo adhuc ripemus in illo Et Rom. VIII. I.
360쪽
3 8 NeoIog. Institui. Lib. V. Pars. IV. cap. XI.
Nihil ergo nia ac damnasionis est eis, qui sunt in Chri sto Iesu. a.' Ioannes D. I. caρ. t. 7. Sanguis, inquit, Iesu Christi Hlii ejus emundat nos ab omni Pec MO .
Ergo concupiscentia non est forinaliter ipsum originale peccatum. Quod et confirmatur apertius ex illo, c. L. I S. Concupiscentia cum ConcePerit, Parit Peceatum. Non est ergo ipsa per Se Pe Catum. Prob. II. Augustinus Lib. I. de t. et con . eaP. 23. Concupiscentia non est Peccatum in regeneratis, ando illi ad illicita OPera non consentit&r . . . Sic autem Uocatur Peccatum , quita Peccato fama est , cunciam in regeneralis non sit ima Peccatum ; Sicut Do a tirlingua locutio , quam facit lingua, et manus Oocatur scriptura , quam facit manus. Itemque Sic MOcatur Pe Catum ., quia PecCatum , . Si Cicerit, facit; siciat pocatur
frigus Pigrum , nou qu0d o Pigris fiat , sed quod pia
gros facius. Quibus apertissimis Augustini sententiis victus Calvinus Lib. III. Instit. ca'. III. S. Io. Inter illum Augustinum , et nos , inquit , hoc discriminis ομderi yotest interesse, quod ipse quidem cum fideles cou- cedat , quamdiu in corpore mortali habitant , sic illigatos feneri concuyiscentia ,.ut non Possint non concu-yiscere , eum tamen morbum Pe Catum care non αudet , sed . . . tunc demum feri Peccatum docet. . . .
quando primae, ast 'etitioni cedit poliantias ; nos aute ut illud ipsum pro peccato habemus. Prob. III. ex omnium CathoIicorum consensu . et desinitione Concilii Trid. quod:Sos. V. cian. 5. Si quis , inquit, per Iesu Christi Domini nostri gratiam , quae imbaytismate confertur , reatum originalis peccati remitti rimat ῆ aut etiam asperit , non tolli totum id , quod peram , et Prostriam Peccati rationem habet ; sed illud dicit tantiam radi , aut non imputrari.: anathema Sit . . . Manere autem in bal triatis concupiscentiam , . et fomiatem , haec Sancta Srnodus fatetur , et sentiti Prae Curastia agonem relicta sit, nocere nonaconsentientibias , Seis
Miriliter per Christi Iesu gratiam rei'ugnantibus , non 'GLι. . . Hanc concuyiscentiam, quam aliquando APoststus Peccatum appellat, Sancta Synodus declarat, Eccle-Fiam catholicam numquom intellexisse Peccatum amet isiri , quod Mere, σι proprie in renalis Pecculum βit, seu