장음표시 사용
21쪽
Ludi post sunsera apparati iam antiquissimi sunt; nam Homerus iis magnum spatium dat -); prior tempore ludi gymnici suisso videntur; sed mox ludi musici accesserunt, cum iam Hesiodus talis certaminis in funser Amphidamantis mentionem fecerit; HeS εργα και γ μεραι v. 646-662 de his certaminibus musicis V Schmid δ optim dissseruit sex quo opusculo afferre mihi liceat grammaticos quidem Homeri semporibus ea facta SSe
stituentem facerent; sed omitto has quaestiones id certum mihi vid0tur certamina illa musica quoque fontem fuisse posterioris orationis ), nil paululum declinare ad ludos in orationibus ipsis comm semoratos haud alienum sit. Sauppe β enim ludos post funera publica militum ad tertium demum Saeculum constitutos esse putat ob eamque causam Menexenum Platoni, orationes funebres Lysiae et Demosth0nis nominibus traditasti abrogat, quae contiones, cum momorent ludo S. OSterioris aetatis sint. At quarto saeculo ludorum mentio fit et in
Isocratis Euagora set in Platonis l0gibus l2, 47); non autem infitior haec ut illa, qua astur Herodotus 6, 38 Et Thucydides b, l), certamina in singulos illustres viros conditaeSSe et illum αγιδνα Dii νικον καὶ π Ωκον Herodoti l , 67)non Atheniensium esse sed Phocaeensium. Neque Vero minus
1 CL Schol. ind. Isthm. p. 349, et quae Rohde l. c. I l sqq.)d hae re profert. 2 6258 sq. 630 co 5 sq. cf. Rolide l. c. I, 19 sq. Quod certamen in Hesychii ε τ' Εὐρυγυη γων lexie legimus . TO F Ευου-
γυη γῶνα πέτα plo ν certamen omnicum puto et ipsum testimonio esse ad antiquissima et sabulosa tempora relatum esse morem Home
rum certe respicit hilostrat heroic. 3, 4.3 W. Selimidi ur esch. d. grioch Dithyr. p. 7Sqq. 4 Gellius no et Attic. 10, 8 6 commemorat certamina mustea ab Artemisia proposita de hac re postea. 5 Nachr. . . Geselischan . issenschaston, Gottingen 1864. p. 99 sq. Ausgem Schriste p. 373 sqq. eodem loco de die epitaphiorum egit. 2.
22쪽
- 20 mihi verisimile videtur quarto saeculo ut iam prius in privato, ita in publico lanoro antiquum morem PnOVatum eSSe nullum enim Obstat testimonium ); praecedentia tostinionia hanc opinionem confirmant: nam aderant ludi in mortuorum honorem dati nondum constituti erant in milites tortuos quo tempor Periclos laudationem habuit no mirum hoc: holli semporibus instituta oratio est quod infra demonstra
bimus), olli tompor habita illa Thucydidis non fuit occasio
hi dorum edendorum hos additos esse ut in neo. Cum D di quotannis celebraretur dies festus, quem Ἐπιταφια vocabant
Graeci et cum incertum, quando anniversarius dies conditus sit tum quando ludi ac sessserint r). Thucydidis quidem tempore illa pompa modo habita Si , καὶ ι παντb του πολεμου, o ποτε ξυμβαίη αυτοῖς ' ἐχρίοντο τῶ νομω; huc. II, 34.7); lino verba per se ipsa clara δ sunt itaqu0 disem sestum prius Occa Sion modo actum paulatim transisso in diem anni-vsersarium puto diem sestum certum autem et ludos Platonis temporibus in usum receptos esse e senexeno p. 249 B)Cognovimus. Habemus in nostra patria illius dio sest similo quiddam, quod memoria dignum si Fridoricus Guilolinus Borussorum re diem constituit in memoriam eorum, quibullis pro sermanorum libertat gestis mortem obierant; quidius hodie celebratur nomino Germanico Toten SOnntag recordation originis paene oblitterata ε); sic Epitaphia illa Graecorum Ciceronis tempor florsebant Cic. orat g 5l ex occasione ipsa iam diu in usum atque certum ordinem tranS-1 CL U. v. Wilamowitg-Mollendors, Aristoteles . the p. 249 not. 13l Hyperidis epithaphius non contra adhiberi potest quia non
2 Nee Diodori Siculi memoria 11, 33). quae sequetur p. 22),
commoveor, ut sententiam mutem Diodorus meo iudicio totam institutionem pompae significat, ut Aristoteles 'Aθην. πολ C. 58.
3 Rahis , Zur Charaliteri stili de altischon Standrede an don Iruber de gelassenen rieger Progr. Rastetiburg 18TI nixus Kruegeri maxime sententia Histor philol. Stud. I p. 68; 644 232)iudieat et quotannis et si opus fuerit, diem celebratum esse in Pace igitur quotannis, in bello saepius; sed Thucydidis verba ad belli tem
4 uuam notitiam debeo professori . hummel.
23쪽
lata. Quo mense ea egerint Graeci ut hoc addam, dissonsio inter doctos est: stuppei enim Sibi persuasum habui menso, qui a Graeci appellabatur Μαι ιακτηριωi', funera illa esse apparata nam hucydides bis tradidit ἐν mχειμωνι Sed tu tempore non quotanniS, Sed Si pus erat, pompa habebatur eaque hiente, dum bellum requioscebat. Itaque qua causas A. Momm Son recenti editione libri, quem do diebus sestis theniensium scrip Sit profert, qui mel SQ, cui Πυανοψι ἄν nomen St, pitaphia celebrata esse opinatur, meliores esse duco maxime commota inscriptionibus adhibitis, in quibus Thesea una cum Epithaphiis Ominantur. Sermo autem, unde des sexit, redeat ad nostram huius diei festi
partem, ad ipsam orationem funebrem; haec quando lege D legis orati-
1uneribus addita sit, certum est belli temporibus eam accessisse certum videtur et verisimile est bellis cum Persis gestis honorem constitutum esSe etiam dubius est auctor legis.
Iam Soloni institutio adscribitur et quod Thucydides, qui quidem
Sepulturae sollemni legem Significat, non orationis legem, patrium dicit morem - τα πατρα autem ad Solonem
referri solent, unde haec opinio nata est . - et quod Di0g0 nos Lasert de Solonis legibus sepulturae et mortuorum honorandorum loquitur. At ex ipsius Thucydidis verbis primis
apparet orationem posteriorem caerem Oniae partem fuisse, id
I L. c. p. 215, ubi contra Curtii et Mommseni sententias pugnat.
2 August ommsen Feste de Stadi then, Leipeti 1898, p. 298 sqq.
3 Plut Publ. 9 λέγεται ὁ κH των Ελληνικων ἐπιταφίων ἐκεινος γενεσθαι πρεσβυτερος, ειγε μὴ και Σόλωνός εστιν. ως Ἀναξιμενης ορητωρ στορηκεν, et Sehol ad Thuc. II, 35, 1. 4 Diog. Laert autem qui testis advocatur I, 55). nulla voce orationem funebrem indicat. - sum posterioris aetatis in fabulosam antiquitatem reiecit Philostratus Her. 12 I narrans Menestheum pronuntiasse laudationem funebrem in Aiacem mortuum. Quo autem argument permotus Ioa Tgetpes Hist Chil. II v. 718-723 Althalidem, Mercuri filium laudet epithaphiorum auctorem, Omnino obscurum St: erniche Pauly-Wissowa . . . ith. Opinionem ortam e SSe existimat ex eo, quod Althalides in Iasonis expeditione praeconis munere functus esset sons fabulae investigari non potest.
24쪽
δῆμος ἐκόσμηύε του τάφους των ἐν φ εὐοικα πολέμι' τελευτησάντων, καὶ τον γονα τον ἐπιτάφιον τοτε πρωτον ἐποίνησε, καὶ νόμον θηκε λέγειν ἐγκωμιον τοῖς λημοσι '
Arist. 2l pompam, quam Aristides in honorem militum ad
Plataeas Occisorum constituit, narrat quo testimonio adductus Vestermanus Aristidem logis orationis habendae auctorem arbitratur esse; sed caeremonias illas diversas a soll0mnibus Atheniensium funeribus esse cense neque in iis inesse laudationis fun0bris Atheniensis fundamentum; nec qui Cimonem et diem festum quasi renova SSe et rationem instituisse iudicant, opinionem satis firmis rationibus sulcire OSSunt, quam vi Sagaciter atque acute M. Heuuvetterationem intercedere inter Aeschyli tragoediam, quae in-
Scribitur , Eλευσινιοι , et Cimoni renOVationem pompae et
institutionem orationis nixus lutarchi Thesei vita d0monstrare conetur δ). Sed mitto Omne ha opiniones; nam praesertim cum Thucydides diligentissime caeremoniam II, 34)deScribens auctorem legis tempuSque, quo lata Sit, aut taceat aut ignoret, confiteri cogimur nos nihil certi scire summa
modo haec certa, ut iam commemoraVi: O virorum, qui
bello occiderant, publice sepeliendorum regione illa, quae ab AtheniensibuS Αεραὶ ιεικός - appellabatur, iam Solonis tem-1 V. not. 2 ad p. 20 h. l. 2 L. c. p. 24 sq. et Comment de ubi Atheniensium honoribus ac praemiis Lipsiae 1830 p. 60 sqq. 3 A. Heauvetto Les leusiniens 'Eschyle et institution dudiscour funebre si Athenes Molanges ei 1898 p. 159 sq.) Cimonem auctorem defendit etiam C. F. Neber, ober die tandrede desierikles bet Thucydides Progr. Darm stadi 1827), quem oppugna sestermann l. c. 4 CL ausanias I, 29 4 sq.
25쪽
lego addita est quam legem et morem Atticum . . Athoni0nsem suisS0 ut o prooemii Orationum funebrium maximeque e se Monexunt Platonis parte, qua formam tabo dialogi atque iuniosthenis verbi sor. 20 l4l , ,π96ωτον μεν μονοι
λόγους πιτας ίους , ita e eiS, quae de caeremoniis aliarum civitatuni Graecarum traduntur, ubi nihil similo
occurriti), apparet. Re Stat, ut de Oratori perSODR Ruca De oratoris referamus; nam de PS procedente Ompa thucydidi narratio
tus Demosth. r. 8, 285 lat. Menex. 234 B; Di d. Sic it, 33), a populo creatus, id quod apparet se nonnullis orationibus ipsis, lat. Mensex. 234 B 0 235 C. Pseudo-1 Silentio sententiam illam praetereo Hier Wol ad Demosth. Epit. p. 1389 8 R. morem orationis ex Aegypto originem traXi Sse, citi opinioni confirmandae adhibetur Diodorus Sie. I, 2 diversissimum consilium erat apud Graecos laus honos fuit, apud Aegyptios iudicium. Cf. Herodoto, 5 de Spartiaturum regum funeribus; similis esset mos, quem tradidit Pausan. 3, 4, 1 orationum de Leonida habiturum, nisi posterioris temporis esset. Cf. olide l. c. II, p. 349, not. 4;Ρhit Lyc. I 52bi nominat non orationes et c. 27 existimat magnum honorem ii s e i ii Dii meis nominum militum in sepulcris. f. quaesuriera lutarchus descripsit Pyrrhus 1 Philopoemen . t Timoleon 39. Diod. Sic. 1l, 38 se felonis legibus et funere ludi, ut
heroici honoreS, Saepe reperiuntur, Oratio Sollemni nuSquam.
2 Cf. Wilamowitz, Aristot. . Athen I p. 249.
26쪽
μενοι πολλακις εἰρηκασιν cf. Plut Demosth. 2l: ho εδῆμος . . . Dem0Stheni τὸν ἐπὶ τοι ανοὐάσι παινον ἰυ απέδωκεν ). POSteriore autem tempore Olem archi ipsius suisse aut habere orationem aut recitare inde Ciceronis notitia r. Ibi Menander rhetor l. c. nos certiores facit dicens: - τους ἐπιταφίους ut 0υς γα ειπεν πολέμα9χος, ἐπειδὴ καὶ τουτ' ὁ τλὶς τι ιῆς ταυτης ἀποδido ται πα9ὰ πηναίοις, τοιουτους o σοφιστγὶς συνέταξεν ). Unde Himserius
sophista exercitationem μελ II inscrip Sit πολεμιαρχικός . Novam legem edidit Polemons rhetor, cuius declamationibus
verba praepoSita Sunt .,νόμου ντος Αθήν λ σι του ἄριστα -οθανόντος ἐν πολέus' τόν πατέρα λέγειν τὸν ἐπιτάφι0ν ὁ Καλλιμάχου καὶ Κυναιγειρου πατxi δικάζονται . Quam fictionem rhetoris artis ostentandae causa esse ita clarum videtur, ut Supervacanea omni disputatio sit. Sed iam satis superque de forma communi, Origine, institutione egerimus progrediamur ad ipsa orationes inspiciendas earumque dispoSitionem investigandam atque Xa-
cum Ut Orgia civ1 AthenienSi non IutSSet, re vera non habita Sit nam quanticumque AthenienSe eum aestini averunt, illos
1 Sed diu pro nova oratione moris fuisse, ut Platonis Menexenus repeteretur, Cicero l. e. nos docet. 2 Polemonis decl. d. Hinck v. utiner Brestauer philol. b-handi. 1902, I, p. 47, qui in dissertatione de Polemonis vita et scriptis legem in rhetorum scholis inventam esse recte dicit.
27쪽
p0test Cassauci). Gorgiam ad annum 42 primo legati munere sungentem Athona advenisse constat ). Huic rei quod obstat Philostrati testimonium de eo paululum digredi mihi liceat Philostratus cnim tradit Vit Soph. I, 9): hi αλεχθε diivb0 1idq
μεν καὶ 2 λκιβιαδην ἐω ντε, Θουκυdid1ὶν ὁ καὶ IIερικλίω iox γγηράσοντε , et Suidas Periclem Gorgia discipulis assignans Philostratum sequitur. Quas opiniones Spenge Optime refutavit Xponens Philostratum considerate Scrip SiSSe of αι nec Platonem, si re vera Pericles Gorgiae discipulus fuisset, hoc omnibus locis sit sentio praetermissurum fuisse. Quibus
argumentis hae addi possunt Philostratus Alcibiadem et Critiam illius aetatis iuniores appellat opponit duo SenioreSet quid mirum, quod una cum Thucydide nominat Periclem ΘΑ fortasso sericlis in Thucydideo per insertas orationeSa Periclo ipso eadem forma scriptas et habitas, non aut fictas aut redditas Thucydidis ingenio et arte iudicabat. Cum autem ut in omni Thucydidis die sendi senere, ita in ratione funebri, quam Periclum dicentem fecit, aliqua Gorgianae artis vestigia reperiri possint ) his adductus Philostratus Gorgiam
Periclis magistrum existimavit ex eadem Sententia muti aSSeputo haec Phil0strati verba ΙΙ, 2bi): λέγεται ὁ καὶ σπασία
I L. c. p. 34 sq. nam contendit Lysiam scripsisse orationes funebre neminem negare ac Vero ScripsisSe nemo negat publice eum habuisse, quas Scripsisset orationes. Omnino non :Oncedi Potest.
2 Thuc. III, 86; lat. Hipp. mai. 282 B. Diod. Sic. 12, 3;
Pausan 6 17 8 cf. H. E. Foss: commentationis de Gorgia Leontino particula malle 1828, p. 9 sqq. 3 L. Spengeli Συναγωγ η τεχνων sive artium scriptores Stutigari
28쪽
id quod in ud ni agni momenti si quin exercitationi modo ins0rvii hau laudatio. Nimium spatii fortasse rorups)ospori conficiendo ut contundens intur annos 27 0 380 contionem compositam esse Verisimilo mihi vid0tur olli P0loponnesiaci temporibus Gorgiam multis tum liabitis orationibus incitatum esse ad suum duclamationum i fortasse aemulantem Pericli, cuius Oratio recons in theniensium memoria haereret, ut brevi OS annum 42 consonui iudationem scriptam eamque recitatam ess . dum Gorgias Athenis versatus sit; nam alia in urbe mori liuio vero Athenisensi
tionum orationi insuisse iam his praemissis intellegi potest.
1 Camav l. c. omnia, quae Philostratus de Gorgia tradidit, vera existimat et confirmat p. 34 sq.).2 Di erus Die Ans ange der laetor. unstprosa Jahrb. s. l. Philol. 7. Suppl. 902 p. 25 sq.); cf. Suse mihi, Gorgia u. . it. Prosa Ν. . f. l. hil. d. 11 p. 93), qui inter annos 426-20 ponit
compositionem Blas l. e. cum his teneo Athenis compositam et recitatam esse rationem Isocratem adaequare studuisse magistri laudem inprimis exposuit Schee l. c. p. 40 Sq.3 Talem esse demonstraverunt etiam Iuss,interSueh. . GeSch. d. grioch. rosa, Hermes 22 p. 575 Chaille l. e. p. 7 sq. Eureschi. c. p. 72 Schinnerer l. c. p. 28.
29쪽
Fragmentum autem, quod a Xim Planud Schol ad Hermogenem p. 4l Servavit, tali lationem mortuorum continet, quae incipit verbis Gorgianae artis pleniS: τί γα απῆν τοῖς ανδρασι τουτοις. ων δε ανὁρασι προσειναι τί δὲ καὶ προσῆν ων ου ει π9οσεῖναι tum Suum Orator Studium contionis quam dignissime componenda declarat communis equitur praedicatio: ουτοι γα εκεκτληντο ενθεον μεν τλην αὐετλύν, ανθρωπινον δὲ τὸ ν λυτον singulae deinceps defunctorum virtutes laudantur consilio et re viro Se Se praebuerunt, misericorde in miseros vindices in malos, audaces et placidos Suo tempore, temperantiae Plen OS, Superbo in SuperbOS, modestos in modestos sortes in sortes, validos inter validos; rursus laudibus, ne dicam hymni esseruntur: .sat αρτυ9ια δὲ τουτων 90παtα ἐστησαντο των πολεuίων, Λιος μενα γαλματα in τουτων αναθηsi ατα - . τ λ. deinde religio in deos, pieta in parentes, aequitas in cives, fides in amicos praedicantur animadvertendum est solum animi virtutes significari. Initium autem consolationis videor mihi persentiscere in ultimis, quae traduntur, VerbiS: τοιγα9οὐν αυτων ποθος ου συναπεθανεν, αλλ' θανατος υκ εν θανάτοις σωμασι θ υ ζωντων , et Onu lamentationis Suppressae resonat in sententia illa δε ποθος υ συναπεθανεν . ne
sunt reliquiae Gorgiae laudationis ); possumus e Philostrati
verbis enucleare parte rerum gestarum laudis et admonitionis, praedicationem mortuorum XOrdiumque On Solationis e choliastae fragmento. Quos in mortuos d0clamatio ficta sit, erui non potest communis laus omnium, qui prioribus sellis interfecti erunt, esse videtur e Philostrati argumentis concludi potest in mortuos bellorum cum Persi gestorum compositameSSe Orationem, ut recordatione illarum pugnarum averteret orator animos audientium a bello inter ipSOS Graecos exorto,
quo spectant illima es Philostrati sententiae . quam opiniol CL Simonidis v. 3: coud ὁ τύφος .... p. 7 h. l. Sim. rg. 4M. 2 Nam singula quaedam brevissima Gorgiae fragmenta utrum orationis funebris sint necne, dubium est eaque breviora sunt, quam ut ex iis quidquam novi afferri possit.
30쪽
verba re vera ad Gorgiase, iton ad Lysia orationem redire magna veritatis sp0cie defendit Wilamowit i); ac Diei quoque l. c. p. 52 annot l dubium ducit, num rationem ri, quae Lysia fertur, Aristot dies respiciat, cum similibus locis genus epitaphiorum abundet refutatque coniecturam quam secit Babingtoni recepit Sauppe, εν auία . Recte ilamowitg, cuius sententia probata nulla mutation opus est, mihi videtur e Sere Summam Sic comprehendens , .laudat Aristoteles eum epitaphium, qui Solus aut princeps hac appellation simplicem Aristotelis Spectat vocem εν ω επιταφίφ dignuS St, quem cum alii multi tum Lysias personatus imitatione dum Superare Volunt corruperunt, epitaphium Gorgiae . Quasi fastigium liberae se potentis rei publica pugnam Salaminiam orator in Athenisensium memoriam revocare et Significare vult. Si quaerat quispiam, cur tantum laboris ac temporis consumamus in Gorgia fragmentis . inquirendis, respondendum est permultum valuisse illo et posteriore tempore eius auctoritatem etiamsi quanti eam Suse mihi ), qui creatorem orationis solutae eum de larat tanti non aestimo. assentiori In dissertatiuncula, quae adnexa est commentationi de tertio libro Aristotelis artis rhet. quam scripsit Dieis, Abhdig. d. Beri Ahad. I 889, p. 35 sq. es Wilamowitz Aristot u Athen p. 350 i contra Scholi SitZ -Ber. d. iineli Ahad. 1889.JI disputantem de coniectura ἐν Λαμία cf. Sauppe, Oti Gel. Ang 1863, p. 73 sq. 2 Pseudolys epit. D60 ωστ'. αξιον si ἐπὶ τωὁ τα τ&φω Toτε
3 De singulis sententiis et figuris iam diligentissime ut super- vaeaneum putem hane renovare quaestionem, egerunt Blas l. , Norde l. oe, Scheel . , rerui l. e. p. 257-265 Chaille l. c. p. 24 Sq. Casma p. 29 sq. is, cur abroget si agmentum a Schol. lnn SerVatum Gorgiae, intellegere nequeo.