장음표시 사용
31쪽
certam constitutam quo fuisse Gorgia aetate; attamon illum ut summa utebatur arto rhetorica, ori simit mihi vid0tur ita exornasso hoc dicendi genus, ut clarissimum duro et discipulis et posteris Xemplum; num ipse de oration sun obri pra0cepta dederit ignoramus; nam omnia de hoc onore prae copta multo posterioris aetatis sunt, id quod in priorOlibolli parte vidimus. Exemplar persecta orationis odi sueum e paucis traditis verbis apparset Sed haec hae tonus. Ad gravissimum atqu0 illustrissimum illor una tompol uni Do Periclis
virum et oratorem accedamus, ad PeliClem, quo Cum una PIC oratione.
tandus est Thucydides. Primam, de qua nos certiores facti sumus, laudationem funebrem habuit P0riclos in bolli Samii a. 440, qua vehementi SSime Commovisse eum Atheniensium animos Plutarchus Pericles 28 nobis narrat simul tu asserens duo fragmenta se Stesimbroto et Ion hausta: sed ipsum dicentsem faciam Plutarchum: c. 28 ταφάς τε τον αποθανοντων
1 Forschungon et Geschielite de Alterium I p. 219 sqq. 2 Quaestionem illam num scripserit orationes Pericles silentio praeterire mihi licere puto, cum permulti docti de ea disputaverint antiquorumque testimonia i Cie de orat. II. 93 Brut 2P Quintil. itistit. Orat. III, 1, 12; sed nilleponendi Platon haedi'. 25 d.; lutarchus Pericl. 8 recensuerint exponit diligentissime Spenge l. c. p. 62 63
eum neque seripsisse neque edidisse orationes maxime ex Platone et ex Plutarcho apparere coiisentaneum autem est dicta viri tanta claritatis et magnitudinis in hominum memoria remansisse et vigui SSe.
3 Itaque ea imitatus est auctor epitaphii Demostheni adscripti 343 v. p. 7 h. l.
32쪽
δε μνησὶν ἐννέα τους π9ωτους καὶ δυνατωτατους γωνωνελόντος iam usum ac tractationem redolere mihi videntur quam cantilenam rhetoricam, comparationem cum viris fortissimis olli Troiani dico, postseriore oratore libentissime usurpaverunt, volui socrates, Pseudodemosthenes, Hyperides i). Ex huc Samin oratione puto restitisse se floruisse in posterorum memoria sententiam illam pulcherrimam, quam bis p proseri
τ εα ε ἐνιαυτου quem locum sic probavit Herodotus ut eum in suo libro adhiberet δ); - tum bello confecto aptior fuit cum in memoriam audientibus revocaret, quantum misissent, quam bello ineunte solamen quidem victoriae reportata et gloriae occisorum Superstitibus manebat. Ex his disp0rsis locis haud multum de ordine partium colligi potest praedicationem et consolationem e Stesimbroto coniciam et X Ione Aristoteles qu0d asteri, in lam0ntationis loco fuisse puto. Priusquam autem alteram Periclis orationem inspiciamus, paucis complecti conabor num re vera habu0rit Pericl0s orationem praemisso brevi conspectu quaeStionis, utrum Thucydidos ad verbum expresserit Periclis allocutionses an omnino a finxserit. Pleriqu0 viri docti singulis opinionibus paulum pro Suo quiSque nim mutatis ac variati consentiunt Thucydidem respexisse quidem Periclis irationes
Werhes et . Meyer l. c. recte iudicasse arbitror Herodotum hanc locutionem, quam audivisset, imitatum esseri in Oratione sententia per se ipsa intellegebatur Herodotus eam autem interpretatur, quia haudita accommodata est illi loco. Cf. Wilamowitz, Hermes 12, p. 365 Die Thucydideslegende . 4 Exempli causa appellentur estermann l. e. p. 29; Blas l. C. p. 233 E. Meyer l. c. p. 380 J Bruns d. liter. orti ait d. Gri echen)de ericle cap. Chaille l. c. Rahis l. c. p. 5. Alii ut O. reine de orationibus quae in priore parte histor. huc insunt. Halle 8TT).
33쪽
disposuisse atque X Ornavisse, cum ad legendum, non ad
dicendum opus Azriboret. Nam n0ta illa, quase Thucydides de hac re initio opseris xposuit I, 22); his dilucidum esse ego quoque
. iudie Thucydid0m sententias qua Silam moresque Oratorum, qUOS induxit, respexisse interdum tiam ordinem ac templi vero habita contionis servasse, sed plerumque Suo Consilio eo quo loco, qui aptus ei visus esset, oratio nos interposuisse Polorant
viri dixisse has oration0s, non debebant. Orationem, quam Thucydid0 Periclom in anni 3 in honorum defunctorum primi belli Peloponnosiaci anni dicunt se in inducit curto non fictam esse mihi persuasum habeo, quamquam hanc opinionem oppugnat Di0nysius Halicarnasseus περὶ Θουκυθιδου gQ sq.):
pauciores fuisse huius anni mortuoS, quam quo tanta pompa Athenienses prosecuti sint. t ne obliviScamur Periclem, ut erat prudentissimus, quantum bellum coepiSSet, quam grave et longinquum futurum esset, deliberantem sane libenter facultato populi incitandi atqu0 adhortandi arripuisse nec mirum, quod in perpaucos viro verba fecit: erant nimprimi illius belli inseuntis mortu ipso id significare Thucydidus vid0tur narran II, 34,8): επι 'ουν τοις π 9ωτοις τοῖσδε Ιερικλῆς ο Ξανθιππου ρεθνὶ λεγειν et primi cuiusque selli mortui maxime Sensus populi excitare et per-moVere Solent; nam eorum RSu principium iactura set maeroris est Itaqu0 Periclem laudationem illo anno pronuntiavisse pro certo habeo; sed eandem quam Thucydides profert, eum habuisse nego; Si enim maiore e parte, ut
commode se clarat utiller-Stri ibini ), lamentatio, et liceat mihi addor laudatio funebris in Atheniensium liberam se publicam et civitatum a Thucydid ex eventu scripta grandibus lineis designare vult, quanta aucto-
p. 450, Wilamowitz Hermes 11 p. 295 omnino fictas censent contiones esse contra eighofer Thucydides u sein eschichtswer p. 773, cui inclinat Casmau. p. 60 l. ), ad verbum Thucydidem omnes orationes reddidisse existinant.1 Thucydid. Orsuli P. 6.
34쪽
ritato ac dignitat civitas fruita sit, ut audi sentium animi omagis commoverentur ruinis tantae rei publica0. Hac docausa hucydidi ob oculos versatam esse oration om Samiam Eduardo Moyse in concedere nequeo niter erat causa, altorum consilium bello soliciter confecto laudis mortuorum, consolationis superstitum cauSa, priorem, bello ineunte, adhortandi ut inflammandi animos ad futuros labores causa post ortorsem dixit Poriolos epitaphium. Optimo sensit hoc Thucydidea orationis consilium se Menander rhetor l. o.)animadverten καὶ cetro 00 λὶνου τὸ ποσον φυλάξατο δια του πολέμου γην χρειαν et scholiastar artis rhetoricase, uno Dionysi Halic fertur, cum orationem generis demonstrativio doliborativi osso doceat. Sed ipsam laudationem percur
II. 35. Di prooemii Pericle dicit se non ut priores oratores posteriores item faciunt admirari posse auctorem legis, qua, ut ratione Occi Si celebrentur, praescribatur, quin, ne unius viri loquentia multorum virtutum prasedicatio periclitetur, o melius viri fortes honorentur; nam suci losiori, ut seritis et benevolis minus, nimium laudari imporitis ac malovolis videantur interf0cti; sed se iugi ob odioni ompro viribus dicturum osse atque initium caper a gloria II, 36 l 4 mniorum. Indigena eo sui SSe -τνην γαρ ἄγραν οἱ αυτοὶ αει οἰκουντες - Orator Verbum αυτόχθονες sugit, quod posteriores Conterere Solebant.), - liberam torram os filiis ueliquisse qui liberam eam conservaSSent ViVOS
3 ,τόποι orationis unobris collecti et compositi sunt a Theodoro C. Burges sisΕpidpictio literaturo hicngo I902 p. 146 sqq. cf. Chailleti C. P. 24 1., qui sententius quoque similes diligenter collocavit.
35쪽
autem potentissimam et tutissimam civitatem praestare Resbollis elicissimo gosta prasiterit orator inter Sciente loquenS II, 36, 4.t0mpus sibi aptius videri ob apud cives et apud hostes ex
Ea clara urbis laudis dispositio, quam hoc modo II, 37 42. peragit Periclos Athenienses sibi non ab altora civitate exemplar repetiSse ipsos exempla esse aliis liberam sempublicam vocari omnesque cives eius administrandae participes aequa lege frui liberales et optimos eorum inter sese mores eo magistratu colere, leges et latas et animo innatas sacras ducere, ludis publicis tristitiam fugare, aditum ad urbem omnibus permittere, re militari praestare adversariis, educatione meliore quam Lacedaemonios uti, potente eSSecopiis terrestribus t maritimis. Vitia vero Atheniensium orator in virtutes vertit orumque levitati magis favet quam ad-Versariorum Severitati. Tum praedicat studium philosophiae sthonorem non opibus sed industriae habitum haec quoque propriarathseniensium eos inutilem existimare rerum publicarum neglegentem civem deliberare et consilia capere de nugotiis ineundis, beneficiis non acceptis sed redditis firmos conciliare amicos. Quos quasi hymnos quosdam Pericles sic complectitur:
ξυνελων τε λεγω τήν τε πασαν πολιν της Ἐλλάδος παίδευσιν II 41, 1. ειναι ' Et Athenienses, virtutum documenta cum possideant summam inter Graecos auctoritatem et potentiam, non desiderar poetarum laudeS.
Pro hac urbis laude brevis sequitur ipSorum mortuorum II, 42-43, 4. laus rerum scriptor hunc fecit ordinem - in urbis
1 E ericlis sit Platonis orationibus ut postea videbimus Her-rnogenis de laude Athenarum praecepta fluunt Hermog. προγυυνάσματα v. Spengel Rhet Graec. I p. 3 I4: ἐρεῖς γαρ καὶ περι γενους ἄτι
36쪽
praedicatione continori gloriam occisorum pro tanta patria eos fortissime pugnare, lib0ntissimo mori cleboro. Ilopolit laudoin virtutum, fieri sortitudinem militum, qua commoti sedecus vitare quam vitam servaro maluerint. Quos non tam sentatur orator, sed beatos eos praedicat, qui illustr0m a civibus honorem, immortalem apud posteros amant i asso uti sint non solum in sua patria sed ubique; nam totum mundum II 43, 4. Virorum sortissimorum Sepulcrum esse; unde admonitionis initium sumit imitontur illorum virtutes superstites Ibi Periclis ipsius aliqua verbas interlucere mihi videntur quae Sunt: τ ευδαιμον το ελευθερον, το νελευθερον τὸ υη υχον
Int se hanc communem et postseriorem Singulorum parentum II 44, 1. admonitionem Thucydid08 sibi non ignotam sesso lamentationis partem του τοκέας . . .. υκ λοφυρομαι μαλλον ν
II, 44-46. παραμυθήσομαι attingens interponit consolationem haud ita distincte separata sequente adhortatione Solatii causa parentibus ante oculos ponit orator pulcherrimam illos mortem obiisse, sese consolari eos debere aut aliorum filiorum spe aut apterna intersectorium gloria animadvertendum est nullam consolationem repeti ab anima immortalitate δ). Porseverat in admonitione filiis ut fratribus laborandum esse, ut adaequent gloriam occisorum, difficillimum quidem factu laudibus
mortuorumin orationum modo scriptarum talem dispositionem esse arbitror; nam in illa una laudatione, quae vere habita tradita est, Hyperidis epitaphium dico laus mortuorum ac ducis principatum tenet. 1 Cf. Simonides i. c. p. 7 h. l. v. 4-5 ἐνταφιον ὁ τοιουτον Ουτ ευρως - οὐθ' ὁ πανδαματωρ ἀμαυρωGει χρονος. 2 Iis speciem veritatis Thucydides fortasse augere voluit; nam haud ita congruunt ad praecedentem Atheniensium levitatis laudem spirantque curam erielis reconditam. 3 Cf. Cassiau l. c. p. 51 sq. Sybel quoquo Christi. Antilio I p. 59 eam rem documento esse dicit illo tempore nondum evanuisse Homoricam opinionem Vitam post mortem tristem utque Obscuram esse, qua de causa Pericles eius mentionem non secerit. s. olide l. c. II p. 203sq. Lehrs, Oput Aula. p. 329sq. Meuss, Vorstellungen vom
37쪽
mortuis quam vivis lib0ntius attributis i). Pauca mulieribus dici posse; magnae iis laudi esse pro sua natura non indigne ferro dolorem, famam vitare ). Tum ad epilogum transit logi s satisfecisse pompa iam honoratos esse mortuos, eorum liberos educandos civitatem curaturam Desse id quod solatium quoque includit); ultima verba usum et quasi formulam cf. p. 42 h. l. olent; sunt enim δενυν δε II, 46, 2.
Capita ergo orationis facile discerni et colligi possunt: Ι. exordium, II laudatio III admonitio et consolatio, IV peroratio Pericles cur lamentationem reliquerit, iam dixi. Admonitioni, cum artissime cum consolatione coniuncta Sit, Suum caput non attribuam recondita quidem adhortation tota laudatio Athenarum persus est ut tantam rem publicam servent cives luator pars contionis quia ad Athenarum laudem pertinet, eum a Thucydide ita profectam esse censeo hic cetera Cnpita Celeritate quadam absolvit itaque quamquam nullum locum omnino neglexisse praeterition quidqui tangit questum Thucydid0m vidimus, tamen eius Opus exemplar popularis orationis funebris fuisse, cum sui propositi gratia exornasset et commutasset partes, quas et Periclis vera ratio sit Gorgia declam uti in Cluserant, nego. Rerum Scriptoris non Oratoris ad populum loquentis ut dispositio ita oratio sest. Auctoritatem disciplinamque contionis, quae taberi poterat. praescriberet Solonis fortasse logem in animo habet acerbitate quadam dicens
II, 45 I , .ror γαρ υκ ντα ἀπας εἴωθεν παινειν , e qua illud idemortuis nil nisi bene .
Fortasse hoc respexit Thucydides ad suumque iudicium mutavit. 3 Liberis ut civitas consulserot iam Solon constituit Diog. Laert. I, 55); mem Ortitur lex quoqui aput Ais hine udv. Ctesiph. 54 es. M uelismuth, Hollon Alteriumskunde II, 1 p. 12l: Boec . Siaatshaustiat d. Ath. I. 342
38쪽
Do Platonis ut non commutationes interdum facta sint ut in hoc dicondi
antep0n ei, quae Lysiae datur, orationi 3 Quia auctorem Lysianae orationis imitatum esse Menexenum, nec Menex uno dialogo Platonem sespicere et intendere ad Lysiae contionem perSua Sum
mihi abso i); nam in Phaedri libro Platon a porto pronuntiat
Lysiae nomen, nec Si in Gorgiam invehitur, alterius nominopum togit. Initio operis nobilo epitaphiorum auctore pr0ssertor hinum Dionemque quasi de re manifesta Menexenum indu sens loquentem 234 B): of μαι μέντοι Ἱρχινον λ υίωνααιρεθήσεσθαι . Archinum clarissimum rei publica administrandae virum fuisse arteque dicendi exc0lluisse constat r); ius epitaphium tam illustrem fuisse, ut Isocrates ad Panegyricum componendum eo uteretur, Photius i. c. tradidit; sed nihil amplius de hoc opere neque de Dione notum habemus. Redeat ergo sermo ad Platonis opusculum. Iure annon dialogus Platoni abrogetur, quam brevissime comprehendam nam Satis sup0rque de hac re viri docti disputaverunt Platonem auctorem negaverunt nonnullo modo indico, Schleiermachser, Ast Zellor, Sucho w, teinhari Ueberweg, Soligarschmidi, WilamowitZ ') nota eorum opera nec hic Opus est longius duciis disserere genuinum Platoni opus aestimant dialogum octior, Vestormann Kruoger, talibaum, lassi Hirgel, Dieis aliiqu0; quorum vestigia Sequor maxime adducta antiquorum testimoniis
I Cf. Spengel, Συναγ. p. 14 Sqq. 2 Dionys Halic de huc iudicio c. 23 et auctor artis rhet. quae eius fertur; - hi Naucratem quoque nominat de hoc v. Schinnereri. c. p. 37 nihil certi coniectura αυοκρατη loco Ναυσικρατης Plui. Cimon c. 19 difficilior mihi videtur etiamsi eam probemus, haud ita multum lueremur. - de Archino es. seudoplut vit. X. Orat. 832 d;
dignam fuisse, cuius mentionem lato in opere fecisset, acerrime negat ut Aspasia ericlis amica haud ita contempta mulier suit; cf.
39쪽
cauSa actam AS censent, alii iniit uiitate quadani artis rhetoricae r); plerique irrisionis. causa ScripsisS dialogum iudicant, quam quidem in ea parte, quae Sermonem complectitur, dominari nemo negare polost. At difficultatem sexplicandi umqua in omnino tolli posse infitior assentiens is, quae imprimi Bruns D literar Porti ait d. Griech. p. 56 60)0 Dieis l. o declarant rationes quasdam ad aequaleSpertinentes in puScul in0SSe, qua perSpicere nequeamuS quoddam urti vitium constar in eo quod, cum alii dialogi intui pretatione o commentari non ogeant, iis pus Sit ad M0nexonum pinno intellegendum. Fortasse dialogum repen-
1 Aristot Rhet. I, 9, 1367 ωσπερ γαρ ὁ Σωκράτλης λεγεν, ου χαλεπ0ν Αθην Hoυς εν Ἀθηναιοις πωνεῖν ' . . . et Rhet III, 14, 4l5; Cicero Orat. Q5l, de quo loco postea agendum est Dion Halic de Demosth. c. 2 et 24 sq. Diog. Laert. III, 56; seudodionys. nrt rhet. c. 6, I auctor libelli περὶ ψους p. 4 et 51 III. d. Vahlen).2 Hi latonem exemplar dare perfectae rationis voluisse Xi Stimant, ut estormann Stalibuum, Bruns Norden, Dieis l. σ).3 F. Hermunn, Buresch, en illan . . Die Tendera des lat. MeneX. Hermes 25 .. est ludus et iocus Berndi, de ironia Monexo ni Platonici dissert. Mitiaster 188l) Roch, Die Tenden d Platon MenoX. Progr. Gor 1882); eiekert Krit Betrachi lib. Ρl. I. Progr. Straubingi SIS T9 - hic opusculum mulierculae scriptitantis dialogum appellati aliique de sermone orationem praeeunte s. Hirgol, D. Dialog ID IT not. I idemquo de Menoxeni persona I p. 126 et A. Croiset Sur e Monexen do laton Molanges serro l902 p. 59 sq.); sed
Omnia, quae de MeneXeno scripta Sunt, afferre nequeo. Ominare modo Volo Spinosiorem Sententiam, quam ei thes Progr. Biele sold 885 86 .D. laton Schris M. in Lichto de Ergisthungslelire latos profert magistrum populi eo libello sese praebere voluisse Platonem. Deverticulum p in elidum mihi videtur ingredi CassiauX; nam l. c. p. 83 Sq. hun collaborate ur auonyme , inquit, se nou Semble avoiraltero Oeuvre de inton, et te Menexene, dans son elat etvel De nous preSente que 'une maniore incomplete amelioratio que oulait realiser te philosophe.
40쪽
tina cogitatiori permotus Plato adui bravit, ortasse si acta diurna Atheniensiuin habere nius, cauSan et tempora cognoscoremus. ad Lysiam in spectar Plato item negavi Platonem taeduisse rhetorum iactantium se ex tempore dicere ubere, otiamsi diligentissimo exercitationes et oratione ira09nravi SSent, eumque ab his concitatum Stendere voluisse talem contionem unumquemque qua se causa Aspasiam inducto Sine ulla contentione et praeparatione fundere posse maluerim
irrisionem esS mihi persuadere nequeo jXemplar non er-
fucta atque absoluta laudationis dare voluit, Sed exemplum
Orationi raui temporis. quod difficillimum opus dictitarunt illi sophistam et quod tam dacii, conglutinari posset id
modo concedo ironiam irioris partis in claudem aerum gestarum irrepsisse rh temporibus summa audacia neglectis fortaSSe autem guStum aequalium fovit. At partes con Solationis atque adhortationis, ut haec praecipiam, plenae sevoritatis et pulchritudinis et digna Platon sunt. Si qui omnem Platonica immortalitatis anima significationem OpΡΟ-nunt deeSSe responderi potest latonem O Opere non Sua egiSS Sed descendisse ad popularem contionem, cui illae philo- Sophi sententiae aliena essent. Ea hac forma populo probata
est, id quod Cicero testatur or. 444 ibi sein populari orati0ne, qua mos est Athenis laudari in contione. 00s. qui sint cinproeliis interfecti quae sic probata est, ut eam quotanniS, ut Scis, Suo die recitari necesse sit ' quae verba, num Cicero certisSimus testis est maxime obstant opinioni eorum, qui integrum libellum cirrisionis causa scriptum AESSe CenSent nam thenienses, etiamsi non Platonis aequales SSent, non iam animadvertisse illusionem magis mirum est; eXemplar
aetatiS qua exculta florebat ratio huius 40neris, Plat0nis laudationem Mucebant Qua ratione Menex nus pendeat Thucydide atque Isocrate sex Herodoto itiam in laude