Sancti Aurelii Augustini ... opera omnia multis sermonibus ineditis aucta et locupleta

341쪽

IPISTOLA C IlI. 331rendos, ut separentur mali . Tantum iit ab imitatione, a Consen Sione , a Vitae a morum similitudine reprobi sejungantur, Simul crescentes, Simul in tribulatione permixti, simul intra retia Congregati usque ad tempus messis . ventilationis, et littoris. De persecutione autem

quidquid ad expellend0s et aedibus perturbandos Maxi-imianistas a vestris per judices actum est, quomodo de- senSurus es, nisi hoc prudentiores vestros corrigendi animo, non nocendi moderato terrore fecisse : si qui autem humanum modum excesserunt, sicut in his, quae Salvium Membressitanum esse perpeSSum Civitas ipSa teStatur non prae SCribere aeteri tanquam palea cum frumentis in una sacramentorum Communione constitutis,

yitae autem dissimilitudine separatis XVII. Quae cum ita sint amplector istam defensio-nem tuam. Ista quippe erit, si Verax erit, et veritate Vincetur, si ista non erit. Amplector, inquam, defensio

nem tuam , sed han eSSe Cerni et meam. Cur non ergo

in unitate are e dominicae simul frumentum esse laboremus, Simul paleam toleramus y Cur non obsecro te, quae

Cau Sa, Cui bono, ob quam utilitatem , dic mihi iugitur unitas, ut Agni unici sanguine populi comparati adversus invicem studiis contrariis inflammentur, et dividan tur VeS, qua Si nostrae inter nos, patrisfamilias illius, qui servo dixi Pasce oves mea S , n non, ISCe Vest uasa et de quibus dictum est, it Sit unus grex, et unuso pastor δ, o qui clamat in Evangelio scin hoc scient omnes, Iut Discipuli mei estis, si veram dilectionem habueritis in vobis si is et Sinite CreSCere utraque usqn que ad messem , ne sorte cum vultis colligere Zizania , eradicetis simul et triticum β. Fugitur unitas, ut litic

342쪽

maritus, illuc uxor conveniat dicat ille, Mecum tene Unitatem, quia ego Sum vir tuus; respondeat illa. Ibi morior, ubi est pater meus ut in uno lecto dividant Claristum, quos detestamur si dividant lectum Fugitu unitas. Ut propinqui. Ut Civis et amici , et hospites, et quicumque Sihi lium an necessitudine colligati. utri lue Cliristiani in conviviis ineundis, in matrimoniis tradendis et accipiendis in eniendo a vendendo in pactis et placitis in salutationibus in Consensionibus, in collocutionibus, in omnibus suis rebus negotiisqueCOn Cordes sint et ad Dei altare discordes. Qui enim quantam libet aliundo concopiam . illic debui en sui ire

discordiam et secundum praeceptum Domini . Illi reconciliari fratribus suis et tunc iserre in Unu altariS,

alibi concordes, hi discordant.

XJlll. Fugitur unitas, ut o ad UerSUS eStrorUm nolo enim vestras dicere improbitates quaeramu pu-hscas leges et adversus ipsas leges armentur Circumcelliones, quas eo ipso surore Contemnant quo in VOS ea Scum surerent excitarunt. Fugitur unita S ut Contra OS-SeSSOPUS SUOS rusticana erigatur audacia , et fugitivi servi contra apostolicam disciplinam, non solum a domi uis

alienentur, Verum etiam dominis Commint ni Ur ne SO-lum Comminentur sed et violentissimis i aggressionibus depraedentur auctoribus et ducibus et in ipso scelere Principibus agonisticis consessoribus vestris, qui ad Dei laudes ornant honorem vestrum . qui ad Dei laudes fundunt Sanguinem alienum, ut vos propter hominum invidiam collectis vestris, atque discursis promittatis praedas eis a quibus ablatae sunt reddituros. Ne tamen o hoc velitis ut valeatis implere, ne illorum audaciam . quam sibi putaverunt vestri presbutori necesSariam, nimium O-

343쪽

EPISTOLA Iil. 333gamilii Olfendere. Jactant enim piae CodeIitia Circa Os merita Sila demonstrantes, et enumerarites ante istam

legem 48), qua gaudetis vobis redditam libertatem

quod loca et basilicas per eos presbyteri VeStri Vastatis nostris fugatisque tenuerunt, ut si in eos voluerilis esse severi beneficiis eorum appareati ingrati. XIX. Fugitur unitas ut quicumque apud nos ferre detrectaverint disciplinam , ad illos fugiant defendendi, ut vobis offerantur rebaptigandi, Sicut iste de agro sub

diaconus Rusticianus , cujus causa haec ad te scribere magno sum dolore a timore CompulSuS, propter re Probos et perverso mores eXCommuni CatuS a preSLVter SUO,

naultorum etiam in illa regione debitor factus . et Contra ecclesiasticum Vigorem , et contra Conditore suos, aliud praesidium non quaesivit, nisi ut abs te iterum plagaretur, et ab ipsis quasi mundissimus amaretur. Jam talem dia-

nicatum, decessor i tuus rebaptigavit, et Vestrum diaconum secit, qui non post multos dies , eorumdem perditorum sicut desideravit commixtus auda Ciae, et in nocturna aggressione . in medio latrocinio atque incendi suo subvenieritis multitudinis concursu , peremptu est Ιsi sunt fructus divisionis hujus , cluam sanare non Vulti , sic fugiendo unitatem , quemadmodum fuerat ipsa divisio fugiendari quae per se ipsam foeda est, et damnabilis Deo etsi propter ipsam haec et alia tam horrenda et De sanda non fierent. XX. Agnoscamus ergo frater , pacem Christi, pariterque teneamus, et quantum Deus donat simul boni esse studeamus , et Simul malo salva unitate, quanta possumus disciplina emendemus, et propter ipsam unitatem, quanta p0SSumus patientia toleremus : ne , Sicut

Fo te proculeianu S. - Matth. III, 29.

344쪽

334 ALGIISTINI AEPISCOPI Cliristus admonuit cum volumus ante tempus Colli gere Zi Zania. quae beatus Cyprianus non extra , sed in Ecclesia videri cernique testatus est, eradicemus simul et triticum. Neque enim revera vos habetis propria quaedam privilegia sanctitatis , ut nos polluant mali nostri, et vos non polluant mali vestri ut vos antiqua Contaminet, quam nescimus, timiditas traditorum , et Vos non contaminet praesens, quam Videtis audacia perditorum.

Agnoscamus arcam illam, quae praefiguravit Ecclesiam simul illic munda animalia simus, nec in ea nobiSCum etiam immunda portari usque in finem diluvii recusemus . Simul in arca fuerunt, sed non simul Domino in

odorem sacrificii de immundi obtulit Noe . Nec ideo

tamen a mundi aliquibus arca ante tempus propter immunda deserta est Corvus tantum deseruit et se ante

tempus ab cillius arcae communione separavit : sed dehinis immundis, non de septenis mundis fuit: hujus separationis immunditiam detestemur. Nam quicumque talibus moribus laudabiles sunt, facit eos sola separatio ista damnabiles invia sitius malus ipse se justum dicit,

exitum autem Suum non abluit quamvis insolenter elatus et ipse suo tumore Caecatus audeat dicere , quod Propheta praevidens detestatus est, si Noli me langere, quo niam mundu Sum uisquis ergo ante tempus

velut propter qu0rumdam immunditiam , congregationem hujus deserit unitatis , tanquam arcam in diluvio munda atque immunda portantem, ostendit se potius hoc esse, quod fugit. Hoc voluit Dominus, ut et in hac civitate plebs tua per OS CujuSdam.

345쪽

Venerabili ac desiderabili et toto sinu charitatis amplectendo episcopo AUGUSTINO , SEVERUS. Severus Mile vitantis antistes metae imam delectationem fructumque eae Augustini lection capere e pro sitetur, summis laudibus Usum sterens, ac demum provocans ad rescribendum.

I. uigo gratias, frater Augustine , cujus donum est quidquid in nobis honorum gaudiorum est Fateor, hene mihi tecum est; multum te lego mirum dicam , sed Verum plane, quam mihi absen Solet Sse praesentia, tam praesens facta est absentia tui. Nullae se nobis interponunt turbulentae actione temporalium rerum. Igo quantum p OSSum, etsi non tantum p 0SSum quantum volo :quid ego dicam, quantum Volo IN OSti optime quam avarus sim tui nec tamen urna Ur , quia non tantum ago quantum Volo, quoniam TUI SUS non minu ago quantum

poSSum Deo ergo gratias, frater dulcissime, bene mihi tecum St, gaude tecum arcitu Conjunctus, et ut ita dicam, unissime quantum potest adhaerens tibi, redundantiam uberum tuorum SuSCipien Vires Comparo, Si possim idoneus effici ad ea concutienda et exprimenda ut quidquid secretius et interius Clausum CuStodiunt, remotis 2llibus quas adhuc lactenti Sugendas inserunt, ipsa mihi viscera , si possibile est, dignentur effundere.

Alia xxxvii. quae autem os erat, nune a11. - Scripta sorte circa

346쪽

Viscera in tuum naihi ut refundati H Cupio : Vi Scera tua. Viscera pinguia sagina coelesti, et condita onini dulcedine spiritalici viscera tua, Viscera pura , Viscera SimpliCi

nisi quod duplici sunt vinculo redimita gemine charita

tis viscera tua , viscera perfusa lumine Veritatis, et re

fulgentia Veritatem. Horum me manationi vel resultationi Subjici . tuo nox mea in lumine tuo deficiat, ut in diei claritate simul ambulare possimus vere artificiosa apis Dei construens favos divini nectaris plenos, manantes misericordiam et Veritatem , per quos discurrens deliciatur anima mea , et vitas pastu quidquid in seminus invenit, aut imbecillum sentit, resarcire et suffulcire molitur. Di I. 6 Benedicitur Dominus per praeaeonium Oris tui, et fidele ministerium : quod Sic Concinere et respondere

facis canenti tibi Domino, ut quidquid de ejus plenitudine ad nos usque redundat, jucundius efficiatur et gratius per tuum elegantem famuhatum, et Succinctam munditiam, etsi dele ac Caslum simplexque ministerium riuod ita resplendere sacis per argutias tuas et vigilantiam tuam, ut perstringat Oculo , et in se rapiat nisi tu idem in nuas Dominum , ut quidquid in tu delectabile lucet, re serentes nos ad illum pSiu SAESse agnoScamu S, de cujus honitate tam bonus es, et de cujus puritate et Simplicitate et pulchritudine purus , implex et pulcher es : et

illi agentes gratias de bono tuo dono suo dignetur nos tibi adjungere , Vel quoquo modo Subjungere, ut plenius subjiciamur illi, cujus te ductu ac moderatione talem gaudemus, ut et tibi Contingat gaudere de nobis : quod non dissido ore , si tuis me orationibus adjuves, cujus imitatione nonnihil jam profeci, ut talis esse desiderem. Vides quid sacias, quod sic bonus es, quam DS rapiaSin amorem proximi, qui nobis primus ad dilectionem Dei et ultimus gradus est, it quasi limes , quo sibi uter-

347쪽

ΕPISTOLA TIX. 337que annectitur Dei et proximi in quo nos, ut dixi, quasi limite stantes nil oriani Calore tangimur , et amborum flagramus amore. Sed quant una nos iste ignis exusserit

et purgaverit proximi, tantum nos in in illum puriorem Dei ire compellit. In quo jam nullus nobis amandi modus imp0nitur , quando ipse hi modus est Sine modo amare.

Non ego verendum est ne plus amemuS Dominum nOStrum, sed ne minus, timendum.

III uiae Epistola superio , quae tibi me quasi ab stersa tristitia elicitate actionum, de liberali otio quod tecum mihi agere licuit in hoc rure posito iam ita licere potuit laetiorem offert, antequam Sane Venerabilis episcopus nos visitare dignaretur , quaSi meta illorum gaudiorum Scripta est, et quod Vere mirer, eodem die venit quo scripta est. Quid hoc est, quaeS anima mea nisi sorte quod nos delectat tamen etsi honestum est, non tamen Satis utile, quia in parte est y Interim licet universo hanc ipsam partem , id nos ips0S, quantum pro peccatis noStris nobis cedit materia , id est nos ipsi cedimus, nobis elimatiores et compaginabiliores, si tamen admittis hoc verbum aptare moliamur. Habes Epistolam non pro tua magnitudine, Sed pro mea parvitate longiorem, qua te provocaVerim , Ut jam non pro mea parvitate , sed pro tua magnitudine mihi Epistola init latur. Quae tamen quantacumque erit, mihi longa non erit, cui totum tempus breve est ad te legendum. Rescribe mihi quando, aut ubi occurrere debeam, propter illam causam qua me jussisti occurrere. Quod si est integra, et non forte aliud melius placuit, tun occurram :Sin minuS, Og te, nolo me a CurSu revoce meo. Illa enim Sola ViSa est, quam praeponerem mihi. Fratres omnes qui nobis in Domino conservi sunt, et desidero multum, et saluto. DCXLVI. Iu

348쪽

Domino beatissimo atqhi dulcissimo, Venerabili nimiumque desiderabili ratri et consacerdoti EvERo, et qui tecum sunt fratribus, ΑΓGΠsΤINC et qui mecum sunt fratres in Domino

salutem.

I. EPISTOLA me , quam pervexit cliarissimus filius Icondiaconus noster Tim0lheus, jam parata erat prosecturo, quando silii ri0Stri Quodvultdeus et Gaudentius ad nos venerunt cum litteris tuis. Inde factum est ut conti nuo proficiscens, n0n afferret IesponSionem meam, quOniam post illorum adventum quantulumcumque apud nos immoratus est , et prosectyrus per hora Singulas videbatur. Sed etsi per elim respondissem, adhuc debitorsorem. Naia et iup quod videor respondisse debitorsum non dico charit alis, quam tanto magis debemus. quanto amplius impenderimus, cujus nos perpetuo de Litores ostendit Apostolus dicens, si Nemini quidquam, debeatis nisi ut invicem diligatis P, sed ipsius Epis-t0lae tuae quando enim Susticiam tuae suavitali, tantaeque aviditati animi tui, quam mihi lecta nuntiavit Rem quidem milii in te notissimam insinuavit; verum tam ephisi non mihi rei novae insinuatrix, nova tamen rescriptorum exactrix fuit.

Alias xxxv qu. autem I IO erat, nunc I 3. - Seripla post Superiorem. Rom. XIII, 8.

349쪽

LPISTOLA G . 339 II. Miraris sortasse cur me hujus debiti persolutorem imparem dicam , cum tu de me tam multum sentias, qui me tanquam anima mea OVeris, Sed hoc ipsum est, quod mihi in agnam dissiculiatem secit respondendi litteris tuis, quia et quantus mihi videaris parco dicere propter verecundiam tuam, et utique minus dicendo, cum tu ium tantam laudem contuleris, quid nisi debitor remanebo Quod non curarem , si ea quae de me ad me locutus es, non ex Charitate SinCerissima dicta scirem, sed adulatione inimica amicitiae. Hoc quippe modo nec debitor sierem, quia talia rependere non deberem sed quanto magis novi quam fideli animo loqueris, tanto magis video quanto debit graVer.

III. Vide autem qVid mihi contigit, ut ni quodammodo ipse Laudaverim, qui me a te id liter laudatum dixerim. Sed quid aliud dicerem , quain id quod de te

admonui , quem nosti. Ecce mihi novam seci quaestio nem quam tu non prop0Suisti, et eam 'rtassis Spectas ut solvam cita mihi parum erat quod debitor eram , nisi etiam me ampliore debit ipse Cumularem quanquam h0c facile sit ostendere, et si non stendam facile tibi videre, et vera insideliter dici p0sse, et non vera fideliter. Qui enim sic credit ut loquitur, etsi non vera loquitur, scies ter l0qRitu qui autem non credit quae loqui tur, etsi era loquitur, insideliter loquitur. Numquid

ergo dubito, quod ea de me credas, quae scripsisti Quae cum in me non agnosco, potuisti fideliter de me nou veradice e. IV. Sed nolo te vel benevolentia sic fassi cui bene volentiae debit0 sum, quia et tam fideliter , et tam beneVole ea, quae Vera Sunt, 'SSum de te dicere , nisi, ut supra dixi , Verecundiae tuae parcerem. Ego autem

350쪽

meae, velut a me ipso lauder, Sic habeo. Quod cernis quam molestum Sit . etiam Vera Si dicantur. Quanto potius quia etiam cum Si altera anima mea , imo una sit anima tua et mea , sic in me salteris putando mihi adesse quae desunt, quomodo et de se ipse unus homo falli potest y Quod non tantum ideo nolo, ne quem diligo, tu fallaris; verum etiam ne milius Ore , Ut sim quod jam me esse credis nec in eo sum tibi debitor , ut eadem irogressu benevolentiae credam et loquar de te bona, quae adhuc et tu tibi deesse cognoscis, sed ut animo tam quidem benevolo ea tantum dicam bona tua, dona Dei , de quibus in te certus sum. Quod non ideo non facio ne fallar in eis , sed ne tu a me laudatus, ipse te laudasse videaris et propter illam justitiae regulam , qua mihi fieri nolo. Quod si fieri debet, eligo esse

debitor, quandiu puto non esse faciendum : si autem fieri non debet, nec debitor Sum.

V. Sed novi quod mihi ad haec respondere p0ssis, Ita ista loqueris quasi prolixam Epistolam tuam de laudibus

meis desideraverim. Absit ut hoc de te credam : sed Epistola tua nolo dicere quam veri S, Vel quam non VeriS, plena tamen haudibus meis, hoc de me ut reprehenderem, etiam te nolente, flagitavit. Nam si quid aliud volebas ut scriberem , largitorem me desiderabas, non redditorem. Porro justitiae ordo sic habet, ut debitum prius reddamus tum deinde cui reddimus, Si hoc placet, si quid et donemus Uuanquam etiam talia qualia desiderasti ut scriberem, si diligentius praecepta dominica O-gitemus, reddimus potius quam dona mus , si nemini

quidquam debendum est, nisi ut invicem diligamus ipsa quippe dilectio exigit debitum , ut fraternae charitati

servienteS, eum , qui Se adjuvari recte est, in quo p0S- sumus, adjuvemus. Sed mi frater et tu credo quod no-