Scotus academicus : seu Universa doctoris subtilis theologica dogmata

31쪽

PR ELUDIA AD TRACT. ME GRATIA. dolorum os baptigari, sed nihil e Adam trahere Originali pegeati, suo regenerationis 'Vaero expietur; unde sit OnSequens, ut in eis 16rma baptismati in remissionem peeentorum non Vera, Sed alS intelligatur, anathem Sit. Quoniam non aliter intelligendum est, quod ait Apostolus : Per inum hominem peccatum intravit in mundum, effer peccatum mors et ita in omnes homines mors petransiit, in quo omne peccaverunt nisi quemadmodum celesia Catholi est ubique di-1usa Semper intelleXit propter hane enim regulam fidei etiam parvuli, qui nihil edeatorum in semetipSo adhue Ommittere potuerunt, ideo

in peeentorum remissionem Veraeiter baptiguntur, ut in ei regeneratione mundetur, quod generatione traxerunt. CAPUT III. - Quo gratia Dei non solum Deceat dimittit, sectetiam adjuvat ne committantur. - Item laeuit, ut quieumque dixerit gratiam Dei in qua justificamur per Jesum ChriStum Dominum 11OStrum, ad Solum remiSSionem pecentorum Valere, quae jamjam commissa Sunt, non etiam ad adjutorium, ut non committantur,innathema it. CAPUT IV. - Quo per gratiam Dei sciamus qui facere lebeamus, et diligore ut faciamus. - Item qui S qui diXerit, eamdem gratiam Dei, sti JoSum Christum Dominum noStrum, propter Oetantum no adjuVaro ad non peeeandum, quia per ipSam nobi reVelatur et aperitur intelligentia mundatorum, ut Selamu quid appetere, si ii Vitare debeamuS, non autem per illam nobi prae Stari, ut quod faciendum cognoVerimus, etiam Reere diligRmHS atque aleamuS,

anathema sit. Cum enim dieat Apostolus: Scientia in Vat, charisas ero indisi at Valde impium St, ut redamus, ad eam quae inflat, nos habero gratiam ChriSti, ad eam quae aedifieat non habereri eum sit donum Dei, et Seire quid adere debeamuS, et diligere ut aetamus ut aedificante haritate Seientia non possit inflare Sicut autem de Deo seriptum est, Sal. 3. Qui docet hominem scientiam ita etiam Seriptum est, Joan. . Charitas eae Deo est. CAPUT V. - uo gratia Dei praestet, ut te impleatur, non gratia sicut ait Pelagius facile, quasi in gratia Dei issicilius possit impleri. Item placuit ut quicumque dixerit, ideo nobi gratiam justificationis dari, ut quod agere per liberum jubemur arbitrium, agiliu poSSimu implere per gratiam, tamquam etSi gratia non daretur, non quidem faeile, Sed tamen possimus etiam Sine illa implere divina mandata, anathema Sit de fruetibus enim mandatorum Dominus loquebatur, ubi non ait Sino me isellius potestis neero: sed ait Joan. 13. Sine me nihil potestis facere.

CAPUT VI. - .uo juxta sententiam Joannis Evangelistae nemo Sit, qui esse possit Sine peccato. Item placuit, quod ait S. OaD. Ap0Stolu 1. ., dixerimus, quia peccatum non habemus, Os ipsos -- ducimus, et eritas in nobis non est, qui Squi Si aeeipiendum putaverit, ut dicat, propter humilitatem Oportere diei no habere peccatum, non quin Verita eSt. nathe in Sit Sequitur enim Apostolus, et adjungit ibidem: Si nutem coofessi fuerimus peccata nostra, uelis est, et justus, qui emittat uoΘis recrata, et unctet nos )nni iniquitate. Ubi satis apparet hoc non tantum humiliter, Sed etiam Verne iter diei poterat enim Apostolus dicere: Si dixerimuS, quia non hRbemUS

32쪽

2ii R F LUDI AD TRACT. ME GRATIA.pedeatum, nos ipSOS X tollimus et humilitas in nobis non est Seleum ait Nos ipsos ecipimus, et erit is is nobis non est, Sati ostendit

oum qui se di X serit non habere pede atum non Verum loqui, Sed ni Sum. CAPUT UII. - Quo unicuique etiam Justo dicere oporteat Dimitte nobis obita nostra. - Item laeuit, ut quieumque diXerit in

Oratione Domini ea ideo die oro Sanetos, Dimitte uobis ebito osses, ut non pro seipsis hoc dieaut, quia non est ei jam necessaria Stai titio, Sed pro aliis qui Sunt in Suo populo euentores et ideo non die ero unumquemque Sanctorum: Dimitte mihi ebita mea sed Dimitte nobis debita vostra, ut hoc pro alii potiuS, quam pro Seu tus petere intelligatur, anathema Sit Sanetu enim, et Justu erat Apostolus Jacobus, eum dicebat In multis enim offericlinius omnes. Nam

quare additum est. Uri , NiSi ut ista Sententia conveniret et Psalmo

ubi logitur Non intres in judicium cum se Co tuo, quia non ius Vicabitur in conspecto tuo D is nisens Et in Oratione sapientissimi n-lomonis : Non est homo, qui non eri t. Et in libro Job. I. M manu ni hominis iuncti, ut esui Dinis homo infirmitatem μι- Ende otiam Daniel, sanetu et justus eum in oratione pluraliter disteret, peccavimus, iniquitatem fecimus, etc. quae ibi Verae iter, et humiliter

confitetur, ne putaretur, Hemadmodum quidam Sontiunt, hae non de Suis, Sed de populi Sui potius diXisse eeeatis, postea dixit Cum orarem, et cori ferer pec citia mea et Peccata opuli mei Domino Deo nostro. Noluit dicere peccata nostra, Sed populi ut dixit et Sua quin futuros istos, qui tam malo intolligunt, tamquam Propheta pro idit CAPIT VIII. - Quod a Sanctis veracito dicitur: Dimiti nobigctebita nostra. Item laeuit, ut qui eumque Verba ipsa Domini eae irationis, ubi dicimus, Dimitte uobis ebites vostra, ita volunt a Sanetis diei, ut lium iliter, non Veraciter lio dieatur, anathema Sit Qui enim ferat Orant 'm, et non li Ominibus, Sed ipsi Domino mentientem, qui

labiis sibi diei dimitti vello, et ordo dieit, quod sibi dimittantur,

debita non habere Sunt insuper alii Canones 4 editi pro eonstituenda Ceelesiastica di-Seiplina, de quibu omnibu non levis S controVersia apud Auetor . PETES : se quonis in Africiano Concilio se arist Respondeo Haronium ad nn. 416. Xistimare tantum priore Supra recensitoSoet Canonos esse Concilii Mileuitani secundi reliquos oro di VerSO-rum esse Conciliorum Africanorum: deo ut unum idea CorPUS Xdi Vel Si memhriS SSe Ompaetum et u eaput, edeS, et reliqua membra Sunt e diVersis membris uompaginata Terum probabilius dicendum arbitror praefretos Cariones oditos uisso a Concilio Cartha ginensi plenario quae eontroversia ut pro modulo noStr dirimatur

Selendum St, quatuor habitas fuisse in Afri ea Synodos ire Pelagii, set Coelesti serror 's duas seilicet sub Innoeentio primo Romano Ontifico uti it limni, et Carthouinens , Provineiules ambas et alterast0tidem sub illius successor Zosimo, primam quidem CarthagineuSem Anno II eui aderant pise0pi Provineis Zugitante, cujus metropoli SQ rni ni illa 'O alteram deinde pleniorem ducontorum. Ol Septemdecim

33쪽

mini Augustinus, Epist. i. his verbis: Quod scripti m est ad Popam L manes urbis Innocentium de Conmilio Carthaginemsis Pro in eice etsi Concilio Numidicie et aliquoris rei uentius a quinque Episcopis, et Vtio ipse ad Africanos i scripsit. Item quod simo eos Pano Concilio scriptum est ejusque rescriptum ad unirersos totius o bis scopos missum quod posteriori plenario totius Africo Concilio controissum errorem breviter constituimus. OBSERVANDUM insuper duo elebrata uisse Coneilia Mileui in Numidia Unum quidem, renno 402. initio Ponti fleatus Innoeentii Areadio et IIonorio Augustis V. Consulibus alterum anno l9. ultimo Innocentii Vitae anno, Consulibus Theodosio, et Honorio Arendi filiis, quo pariter tempore celebrabatur Synodus Carthaginensis Provincialis, ad quam sol eonvenerant Pr onsulares Provineise, aut pauci etiam Vicinarum Pro inciarum Episcopi. Censet autem Laronius praelatam Cationum olloetionem diVidendam in tres partes, et primam, De St, praefationem dedit primo Mileuitano Concilio, Seeundam, quae continetoet anathematismo ininseresim Pelagii, MileVitano Seeundo tertiam, quae reliqua omnia omplectitur, Varii Conditiis 1 riennis tribuit. Inuntiqua autem eollectione Conciliorum adseripti fuere praefati Catione SConcilio Mileuitano primo. - Verum quisquis hiate collectioni nomen

imposuit Concilii Mileuitani, neque rerum, neque erSOΠRrum nequentiarum ei reum stantiarum aut rationem, ut notitiam habuit. Tum

quia Couellium Mileuitanum primum elebratum ui anno Christi 402. initio Ponti estius Innoeontii quo tempore nodum Oborta erat haereSiSPelagii, quae Solum Vulgari ne propagari coepit ire annum 413, ut observat S. Pri per in Chronie ad illum annum: Hae t pestate inquit Pelouius Deito reo a uo uinis sui contra ratiam Christi, celestio et ulis no adjutoribus, exeris, multosque in suum frahit errorem. Et bene diXit hoc anno quia anno Superiori, ut optima ratione probat

Laronius ad annum Christi l 2. Coelestius diseipulus Pelagii a Paulino Diaeon de apitibus haeresi Pelagianae OStulatuS, Carthagine Syn ali sententia damnatus fuerat. Non potuit ergo Pelagian haer ladaninari in Congilio primo Milevitan0, quae nonnisi post integrum decennium coepit publicari. Et e eonsequenti, alterius Coneilii essem iam est et priore Carione hujus collectioni S quibus capita haeresis Pelagiam artieulatim damnantur. Insuper Concilium Milo Vitanum, e quo ad Eo manum Pontificem Innocentium de terest Pelagiana, tune Oriente, Patres seripsere, uit Provinetale Numidiae, eique praesedit Silvanus illius Pro inei: Primas. Hune enim Coneilii Praesidem Epistola Patrum devitai riui ad Innocentium in ronte gerit his verbis: Domino beatissimo, meritoque venerabili, et in Christo honorando Papa Innocontio, Silvanus ValentinuS, Ole. Et responsio Innoeontii ad Concilium Ini dentius Silvano Seni. Valentino,

et aeteris, qui in Milexitana Synodo interfuerunt. Tuisse Provinetale Numidiae, et non plenarium si iese, seribunt Patres ipsi ad aleem Epistolae Suae: se ad sane litatem tuam de Cone ili Numidis seriptudireXimus imitantes Carthaginensis Eeelesiae Carthaginensis Provineioe

Coepi Scopo noStrOS, quo ad Sedem Apostolica in quam benius illustras, de hae ausa Seripsisse comperimus. At Miluvitanum primum non fuit

P Vinciale, Sed universale irieso, et proesidem habuit non Silvanum,

34쪽

PRAE LUDIA AD IRACT DE GRATIA.sed urelium, ut habet privsatio, quare primum MileVitanum non est illud Coneilium, in quo de seres Pelagiana traetatum fuit. - Deinde. Capit XXVII. illius ollationis Mileuitanae, decernuntur quidem piseopi, qui eum Aurelio Epi Scop Seniore euneta agant nomine Omnium et sunt De Provincies Carthaginis, VincentiuS, FortunatianUS, Clarus. De Proetustio Numidice, Alipius AugustinHS ReStitutus. De Provincia uia incena, Donatianus PrimaS, CreSe OtiiuS, OeunduS, Emilianus Dolmocincto Mauritani Sittifensis, SeverianuS, StatiuS, Donatus. De P ovi nem Tripolitana, Plautius. Nomina Vero Patrum MileVitanorum,

qui Seripserunt ad Innocentium, ex eorum EpiStola Sunt lisee Silvanus Valentinus, Aurelius, Donatus, RestitutuS, LueianuS, Alipius Augustinus, Phu entius, SeVerHS, FortunatuS, POSSidiuS, NOVAnuS, SecunduS, Ma Xentius, Leo, auStininnus, CreSeoniuS, Maleus, Littorius, Fortunatus, Donatus, PonticanuS, Saturninia S, ChriStoniuS, HonoriuS, Lu- eius, Adoodatus, ProeeSSiuS, CreSeon tu SeeunduS, FeliX, Staticus, Rufinianus, FauStinianus, Servus TarentiuS, LupilliuS, Sabinius, Faustinus, CreSeoniuS, Vietor GenantiuS, POSSidoniuS, AntoninuS, Innocentius, PraesidiuS, CreScentiuS, Felix, Antonius, Victor, HonoratuS, DonatuS, PetruS, PraeSidiuS, CreSeoniuS, LampadiuS, Delphinus. Quare Patres Milouitani, qui Seripserunt ad Innoeentium, non urit illi, quibuSArendi V. et Honorio V. Consulibu commiSSpe uerunt Si tamen eommissae uerunt res Coneilii: non enim inter eo Sunt Aurelius, PrimuS, non VineentiuS, FortunatiuS, et ClarUS, On JoeunduS, et EmilianuS, non ea erianus, et Plautius quomodo igitur illud, et istud unum itidem Concilium esse possunt Fateor equidem, quod hae collectio habet saltem praefationem, et aliquot capita Saltem eorum Canonum, quae di- seiplinam deleSiasticam poetant primae Synodi Mileuitanae ut ad illud non pertinent Canones Supra Scripti contra haereSim Pelagianam, quae nonnisi diu OS diSSeminari e oepit. - Nee Veritatem penitius et oeulatius deteXisse Videntur qui praefato Viginti Septem CanoneS, aut saltem et priores, in MileVitanam SecundRm Synodum refundunt. Quod utique eonStat primo e Canone nono, et u Verba Sunt Item

lacuit e diutius universi Episcopi qm ad Concilium conore si sunt, tenerentur, ternos judices e sinotissis Provinciis elisi, et electi sunt e Provincis Carthastinensi, incentius, Fortuna lituus, et Clarus He Pro incia Numidice alipius, uoustinus, et estitutus Provinci I, i-zariceno cum sancto serie Donation Primate Cresconius, Iocundus, et inmiticinus de Maurifanio Sitifensi S erianus, sic ficus, et Doristus si Provineses Tripolitana, Plausius qui eae more iam unus is sest, qui uries eum sancto sene Aurelio universa costuoseant, a quo Detiit universum Concilium, ut cunet is sive Vestis, quia confectia jam sunt, seu Distolis ipse susscribat, et si scripserunt. Aurelius Episcoνυ ὐ- eleri Carthaginensis ut consentit, et proelecto si scripsit, simi liter et orereri subscripserunt. Constat, inquam, hune Canonem noni Me i Secunda MileVitan Synodo conseri conditum; hae enim Synodus fuit Proviue inlis Numidiae, hi nutum a non ut constat est Cone ilii Nationalis plenarii, ex quin tu Provincii Asriere colloeti.

Insuper, Concilio Mileuitan Seeundo n0n interluit Aurelius Episeopus Carthaginensis, qui tune Carthagine Syn0dum Provineinlem celebrabnt, quo Seripsit ad Innoeentium Romanum Pontifieoni huic nutem y-

35쪽

nodo, in qua conditUS Si praefatu Cnnon interluit, et prae1uit. Denique, Coneilio Mileuitano secundo prae Sedit Silvanus, qui litteras eum aeteris Episcopis umidis Seripsit ad Innouentium Silvanus quidem in o Canone ne nominatur quidem Sed Aurelio Episeopo Carthaginensi Serihendarum, et Subseribendarum Epistolarum datur 1acultas quid ergo Cone ilium Stud habet commune eum Seeundo MileVitano Sed neque et priore ab eodem Concilio eonstitutos SSeverisimile est tum quies habemus littera hujus Coneilii ad Pontificem Innoeentium, in quibus de Canonibus a se constitutis nulla fit mentio, nulla approhati poStulatur, re Silenti non praetereunda, Si faeta fuisset tum quia Patres ejus Synodi communibus Epistolis, necnon et quatuor Episcopi ut poeuliaribus litteris ad Innocentivan Summum Pontifieom direetis OStulant, ut Pelagianismum publiee

damnet nondum ergo publice erat damnatUS, nondum HIIS RSSertoreSuniversim ab Ecelesiae corpore erant Separati, Sed ut feret a Romano

Ponti fleo Mileuitani Patres postulant; tum qui S. ProSper in L sponsione ad Capitula Gallorum, cap. . do ii Cationibus loquenS,nit Cum ducentis quatuordecim Sacerdotibus, quorum constitutionem contra inimicos uratiae Dei totus muricius cimplexus est cerae professione quemadmoreum eorum habet Sermo Dieamu gratium Dei, et . Et contra Collatorem Erravertini 214. cicer otes, qui in Epistola, quam suis Constitutionibu proetulerunt, itia Apostoli in edis . In fistitem Osimum sunt allocuti Constituimus, etc. Si Canone contra Pelagium, quo Constitutiones appellat, deereti Sunt tempore ZoSimi, et a 214. piseopis, certe in Seeundo Mileuitano deeroti non uere Mileui innum ei liuo se eundum habitum eSt Sub Innoeentio, non Sub OZimo, eique interfuerunt EpiSeopi O 214. Sed SeXaginta tantum, ut ipsi in Epistola sua ad Innoeentium, editi Singulorum nominibu profitentur. Rursum armine de ingratis idem Auetor de his Canonibus loquenS. qui, ut ante dixerat, Romae probati erant, Subjidit: Condites sunt, et scripta mane ut, quin e cataractis Eteo fontis uacere, Huctute metallo, Et te centenis Procerum sunt uita instuis.

Dueento et quatuordecim Patre per Syneedoche teresentenos dicere potuit; at Seringinta nequaquRm.

Si haeresis Pelagiana onstituti Canonibus, priu Mileri, quam Romae damnata uisset, falso de illa Prosper eodem libro diXisset: Pestem subeuntem prima recidit Sedes oma Eetri, qua Pastoralis honoris Facta caput uncto, quidquid non possidet armis Religione tenet. Coelestinus primus . . Epistola ad piseopos Gallia ruin, Seri-ben contra Pelagianos, en p. 10. nit Illuci etiam quoia intres Cartha vinensis Unodi uecreta constitutum est, quasi Proprium Postoli in Sedis amplectimur, quod 'ilicet tertio capitulo Hesinitum /st quicumque si erit oratiam Dei, ut justinea nur, etc. Refertque ad Verbum anonem o collectioni Mileuitanae, et subdit Et iterum . Capitulo, ut si quis si eri oratiam Dei Per Iesum Christum Dropter hoc

36쪽

30 DR I LUDI AD TRACT DE GRATIA. tantuis uos a jurare, etc. Et reser quartum an em illius eoileetinuis; et tandem quintum, Semperque Carthaginermi nomine, nunquam Mi- levitani. Cum vero colestinus Pontinentum inierit anno Christi 23.

verisimile u0n est quod ignor erit Verum Auctorem Canonum, quo Seitabat, si vo mustituti fuiSSent Sub OSimo, Sive Sub Innocentio, n-Xime quod habebat geSta utriuSque Pontificis, et utriusqu0 Concilii in ne eausa, eaque in eadem hae EpiStola, o eorunt autheuileis propriis illorum Orbis, O fel Obnt. Cone ludamus hune locum omnium antiquorum Codieum testimonio. In Epitoni Ceel ire Africa se, quam Adrianus primus sedit Carolo Magno . et Cnnone contra Pelagium nitentur ne nota si et ea pitu, ure Sequuntur, in Carthaginen Si Concilio sub anathemate stuo tuta sulit . In Orpor CanOnutii delesis Alrieans , quod lectumos Carthagine in Concilio Asries plenario, post consulatum Honorii XII. o Thoodosii XIII habentur ad Verbum in Concilio Carthaginsensi anni pro dedentis, non in aliquo Mileuitano ibi tamen reseruntur eum d e rotis suis omnia Cone ilia, quae in Afri en habita fuerunt, tempore

Aurelii Episeopi Carthaginensis. In eollectione vulgata totidem Verbis leguntur in Concilio tries plenari0, Honorio VII. et Theodosio VIII. Coss. Photius in Bibliotheea hane Synodum Carthaginensem legisse

dieit eum his Canonibus, eontra Pelagium et C leStium LiniuS, Tomo se eundo Coociliorum, asserit illo ad idem Constitium referri. in vetuSto quodam odie Monasterii Sanet Bavonismandavi, et in Codie impresso Mogunti se nn 1652. UXtu Xemplar VetuSti SSimum Monastorii intoniensis. Si quis ergo hi consideratis, propter illam unam ollectionem, Cnnone contra Pelagium, MileVitano S, et non Carthaginense appellare pergat, hunc ego diXerim humanam fidem pensi non habere. VIII CANONES CONCILII RAUSICAX II CELEBRAT ANNO 5 29. QUIBUS MAXIME QUAE ME HRATIA FIDE TENENDA SINT STATUUNTUR. Praefatio. - Cum ad dedi eationem Basilieae, quum illustrissimus Praefoetus, o Patrictu Filiu noster Liberius in Arausistana fidelissim devotion conStruXit, 'e propitiante, et ipso invitanto on UeniSSemuS, et de rebuS, quae in Ceel iustieam regulam pertinent inter nos uisso spirituali oborta colla i , pervenit ad nOS, SSe aliquOS, qui de gratia et libero arbitrio Ininu eauto, et non Speundum id iCatholies regulam, Sentire Velint. Unde id nobis Secundum auetoritatem et admonitionem edis Apostolicae justiani et rationabile visum est, ut pauea capitula ab ApoStolle nobi Sede transmissa, vi ab antiquis Patribus do orti Seriptur rum Voluminibu QOlleeta Sunt, ne docendo eos, qui liter quam oporteat Sentiunt, ab omnibu observanda proferre, et manibu noStri Subseribere deberema quibus luetis, qui hucuSque non leui oportebat, do gratia O liboro rbitrio ei edidit, nil ore quae fido Catholicae eonVeniunt, animum Suum in linare non disserat.1. Si quis per os Ionsa in praevaricationi Adae non totum, idest, secundum eorpus tinnimam, in deterius diei hominem commutatum,

sed ni in libertat illses durante, 0rpus tantummodo eorruptioni credit obnoXium . Pelagii errore deeeptus, adversatur Seripturo di-

37쪽

URA LUDI AD TRACT DE GRATIA. 31eenti Inima tia peccaverit ipsa morietur. Et x est is quoniam cui betis vos fersos ad obediendum servi estis sus, cui subditi obeditis,

et a quo quis superatur, ejus et 8 Mus a lui itur. 2. Si quis Soli Adae praevarientionem Suam et non u propagiuirit nomisso, aut certe mortent tantum Orpori quod Ceu pee-eati Si), non nutem et Oeeatum, quod Or OS animae, Por unum hominem in omne genus humanum transisSe testatur lvjustitiam Deo

dabit eontra diesens postolo dicentici Per unum hominem eccessum intravi in munitum, et per peccaestim mors, et ites in miles homines mors pertrausiit, in quo omnes PeccaΓeri f. 3. Si quis invoeatione humana gratiam Dei diei poSSe inferri, non autem ipsam gratiam faeere, ut invocetur nobis, contradieit IS ai: e Prophetie, Vel Apostolo idem die enti Inventus sum a non quoererititibus me Palam apparui his, qui me inferro baus. l. Si quis, ut a pesteato purgemur, Voluntatem OStrum Deum expectare contondit: non autem ut etiam purgari Velimus per . Spiritu infusionem et operationem in nobis fiori eo litetur , rosistit ipsi Spiritui saneto per Salomonein distenti Proin Iratur, esuritos ete. Et ApoStolo praedicariti Deus est, qui operatur in uobis et elle et per* ro bova coluntate. 5. Si quis Sie ut augmonium ita etiam initium fidei, ipsumque credulitatis in tum, quo in eum redii nus qui justificat impium, ta generationem baptis uanti pervenimus non per gratiae donum id est per inspirationem Spiritus sancti corrigentem Voluntatem OStram. ab infidelitat ad fid0m, ab impio isto ad pietatem. Sed naturaliter ObiSinesse dieit Apostoliet dogmatibus adVorsarius approbatur, S. Paulo

dicente: Considimus quia qui coepit in obis bonum opus, per istus e in ieis Domini nosti hsu Christi set illud: obis a tum est

Pro Christo, ori solum, ut in eum credatis, sed etiam ut puro illo pa-

-- et Gratio salvi facti estis peridem, non eae obis, Dei eo

donum est. Qui enim fidem, qua in Deum redim HS dicunt 8S DR-turalem, Omne eOS, qui ab Eeelesia Christi alieni sunt, quodammodo fidoles esse definiunt. 6. Si quis in gratia Dei, erodentibus, Volentibus, desiderantibuS, eonantibus, laborantibus, Vigilantibus. StudentibUS, petentibUS. Pulsantibus nobis misericordiam diei conferri divinitus non autem, ut credamuS, Velimus, Vel liae omnia Sicut portet agere Val Oamu PerinfuSionem, et i Spirationem S. Spiritus in nobis fieri eonfitetur, et aut humilitati, aut obedientii humanae subjungit gratis redjutorium, nec ut obedientes, et humiles simuS, pSius gratiae donum SS COD-

i. Si qui per naturae vigorem bonum aliquod quod ad Salui mpertinet Vitae aeternae, cogitare, ut X pedit aut eligere, SiVe Salutari. ideSt, Evangelieae praedicationi consentire o e eonfirmat. Sque illuminatione et in Spiratione Spiritus . qui dat omnibus Suavitatem consentiendo et redendo veritati . seroti eo nititur spiritu, non intelligens vocem Dei in Evanguli dieentis: i)ie uini potestis facere. Et illud Apostoli: Non quod idonei sumus offore aliquid at his quasi eae uobis, seu sul lentis ostres ex Deo est.

38쪽

32 PRAELIUDIA AD IRACT. ME GRATIA.8. Si quis alio misericordia, alio vero per liberum arbitrium, quod

in omnibus, qui de prCeVarientione primi homini nati Sunt, eo stat esse vitiatum, ad gratiam bapti Smi poSSO Venire contendit, a recta fide probatur alienus. Hi enim non Innium therum arbitrium per pedestium primi homini a SSerit infirmatum, aut eorte ita illaesum putat, ut tamen quidam Valeant Sine reVelatione Dei mysterium Saluti aeternae per emetipso conquirere. Quod quam Sit Ontrarium, ipse Dominus probat, qui non aliquoS, Sed neminem ad Se Venire OSSe testatur.

nisi quem Pater attraxerit, Sicut et Petro dieit Aeatus es Simon arbonia, quia caro, et sanguis ori et eicivit tibi, sed Pater meus, qui in coelis est Et poStolu : Nemo potest reicere, Dominus Iesus, nisi in

tristi aucto. 9. Divini est muneri eum et recte cogitamuS, et pede noStro a1alsitate et injustitia continemuS: quotie enim ona agimus, Deus in nobi S atque nobiSeum, ut peremur, Peratur. 10. Adjutorium Dei etiam renati ae saneti Semper Si implorandum, ut ad finem bonum perVenire, Vel in ODO OSSint opere per

11. Nemo quidquam Domino reet VOVerit, nisi ab illo aeeoperit, stetit legitur Quoci ci maiiu tua accepimus, Hamus tibi. 12. alse nos amat DeuS, quale futuri Sumu ipSius dono, non

13. Arbitrium voluntati in primo homine infirmatum, nisi per gratiam baptiSmi, non poteSt reparari: quod amiSSum, nisi a quo potuit dari, non potest reddi, unde ipS Veritas dieit: Si os Filius liberti Nerit, tunc vere liberi eritis.14. Nullus miser de quaeumque miseria liberatur, nisi qui Dei misericordia proeVsenitur, Sicut dieit Salmi Sta : Cito anticipes nos miserico uia tua, Domine. Et illud: Deus meus, misericor is sus prinΓeniet me. 15. Ab eo, quod ormavit Deu mutatus e St Adam, Sed in prius per iniquitatem Suam ab eo, quod Operata Si iniquitas, mutntur fidelis, Sed in melius per gratiam Dei illa ergo mutati fuit prsevarieatoris primici hinc seeundum Sal). mutatio dextero Excelsi. 16. Nemo e eo quod Videtur habere, glorietur tamquam non acceperit, aut ideo Se putet neeepiSSe, qui littera extrinSeeuS, Vel ut legeretur apparuit, Vel ut nudiretur insonuit. Nam Si eut Apostolus dieit: Si per legem justitia, eruo Christus ratis mortuus est. Porro autem si non resis mortuus est, ascendens in altum captivam rei ilcaptivitatem, editiona hominibtis. Inde habet quieumque habet qui- Squi nutem indo Se habere negat, aut Vere non habet, aut id quod

habet, auferetur b O.

17. Fortitudinor Gentilium mundana eupiditas, fortitudinem autem Cliristianorum ut haritas adit, quae dissuSa Si in ordibu noStris, non per Voluntati arbitrium, quod St a nobiS, Sed per Spiritum Sanetum, qui datu est nobi S nulli meriti gratiam praevenientibus.18. Debetur mereos boni operibu Si fiant, Sed gratia, quae non debetur, i Deedit, ut fiant. I9. Natura humana otiamsi in illa integritate, in qua eSt, condita

39쪽

PR FLUDIA AD TRACT DE GRATIA. 33Unde eum Sine gratia Dei, Salutem mon loSSit iuStodire. UR Recepit, quomodo Sine gratia Dei poterit reparare, quam perdidit 3 20. Multa Deus taei in homine bona quae non aei homo : nulla vero aei homo bona. quae non Deu praestet, ut aetat homo. 21. Sicut eis, qui Vol sentes in lege justificari a gratia Xeiderunt,

verissimo dieit Apostolus : Si eae leue justitia est, ergo Christus oratis

mortuus est: Sic et his qui gratiam ommendat et percipit fides Chri Sti putant esse naturam. VeriSSime dieitur : Si ex natura justitia, ergo Christu gratis mortuus St. Jam hi enim erat lex, et non justificabit jam hi erat natura et non justifieabat ideo Christus non grati mortUUS est ut et e per ipSum impleretur, qui dixit: Non veni egeo solvere, sed ad plere et natura per Adam perdita per

illum repararetur qui diXit. Denisse se quoerere et sal Gre quod perierat.

22. Nemo habet de Suo nisi mendae tum et peeeatum : Si quid autem habet homo veritatis atque justitiae, ab illo fonte Si quem debemu Sitire in hae remo, ut ex eo, quasi gutti quibusdam iri Orati non esse inmu in via. 23. Suam Voluntatem homines ne iunt, non Dei quando id agunt quod Deo displicet quando autem ita aciunt quod volunt ut divinae SerViant Voluntati quamVi Volente agunt quod agunt illiu tamen voluntaS St, R HO praeparatur, et jubetur Uost Volunt. 24. Ita Sunt in Vite palmites ut it nihil conterant. Sed inde ae-eipiant unde ViVant: Si quippe Vitis est in palmitibuS, ut vitale alimentum Submini Stret eis non Sumat ab eiS: Re per hoc, et manentem in se habere Christum et munere in Christo diSeipuli prodest et non Christo. Nam praeeiSo palmite, potest de UiVn radi eo alius pullulare: qui autem praecisus St. non poteS Sine radice Vivere. 25. Prorsus donum Dei est diligere Deum, ipse ut diligeretur dedit. qui non dilectus diligit displieentos, amati sumus ut seret in nobiSunde inderemus. Diffundit enim charitatem in cordibus nostris Spiritus Patri et Filii, quem cum Patre amamus et Filio. At si Seeundum Supra Scripta Sanctarum Seripturarum Sententi RS, vel antiquorum Patrum definitiones hoe Deo propitiante et praedi- eare debemuS. et Credere quod per euentum primi hominis it inclinatum et attenuatum uerit liberum arbitrium ut nullUS OSten aut diligere Deum leui portuit aut redere in Deum. Ut perRri propter Deum, quod bonum St. OSSit, niSi grati eum et miSeri-eordia divina praevenerit. Unde Abel justo, et Noli et Abraham, et ISane et neoti, Omnique antiquorum Sanctorum multitudini illam pri et aram fidem quam in pSorum laudem praedient Apostolus PauluS. non per bonum naturae, quod prius in Adam datum uerat, Sed per gratiam Dei credimus fuisse collatam. Quam gratiam etiam post adventum Domini, omnibuS qui baptigari deSiderunt, non in libero arbitrio habere, sed in Christi novimus simul et eredimu largitate On-1erri, Seeundum illud quod jam supra dictum est, et praedicat Apostolus Paulus: obis donatum est pro Christo, non solum ut is id edestis, seu ut Pro illo patiamini. Et illud: Gratio misi faeti estissidem et hoc non eae vobis, Dei enim onum est. Et quod do seipsonit ApoSt. Misericordioni consecutus sunt, ut delis essem. Non dixit

40쪽

34 DR ELUDIA AD TRACT DE GRATIA. quia eram, sed ut essem. Et illud: Quid tabes, quod non accepisti Et illud: Omne clatum ouum, et omne ouum perfectum desursum est, escendens a Patre luminu-. Et illud: Nemo habet quidqurambo i, nisi iuuit illi damni fuerit desuper. Innumerabilia Sunt aneta

ruin Seripturarum te Stimonia, qui P0SSint ad Probandam rutiam proferri, o breVitati Studio praetermiSSa Sunt, quia et reVera ubi pauennon sumetunt, plura non proderunt. Hoc etiam Secundum fidem Cath0lierem credidimus, quod accepta per bapti Smum gratia, Omne baptigati, Christo nuXiliante et cooperante, quae ad Salutem pertinent, possint et debeant, si fideliter laborare Voluerint, adimplere. Aliquos vero ad malum diVina poteState pri deStinato eSSe, non solum non redimuS, Sed etiam Si Sunt, qui nutum malum eredere velint, euin omni detestatione illi anathema dieimus Hoe etiam salubriter profitemur, et credimuS et OStea per Dei miserieordiam adjuvamur sed ipSo nobi nulli praecedentibu honi meritis ot fidem. et amorem ui prius inSpirat, ut et baptiSini aeramenta fideliter requiramuS et OS baptiSmum, eum pSiu adjutorio, ea quae ibi sunt plaeit implere possimuS. Unde manifeSti SSi me redendum est, quodo illius latronis quem Dominu ud ParadiSi patriam revoca Vit, et Coi noli Centurionis, ad quem AngeluS' Domini missu est, et Zaelisei, qui ipsum Dominum SuSeipere meruit, illa tam admirabilis fides non fuit e natura, Sed diVinae largitati donum, etc. Ita Concilium. Advortendum autem hie, eonti OVerSiam non loVom moveri apud DoetoreS, et celeSia StieO AnnaliStas, a quo Summo Pontifide electi 1userint supradicti Canones, et ad Synodum Arausicanam directi Ploriquo nim Xistimant eum SuareZ, Prolog. 6. De Gratia, a P. 1. OS fuisse concinnatOS, et miSSOS a Leone, oujus Vigore et diligentia ontritam uiSSe Pelagianam haereSim, et pene eXtinetam affirmat S. ProSper in Dimidio temp. cap. 6 Baroniti ad nn Christi 462. sensuit Synodum illam, non Sub Leone Papa, Sed Sub Hilario ejus SueeeSSorofuisse eelebratam. Verum in Appe Hilice, Tom. 10. QVOenta priori Sententia, eontendit eam Synodum et obrutam uiSS Sub Romano Ponti-1ie Felie IV. Ann Christi 526. Quam utique Sententiam plurimi recentiore Sequuntur.

Advertendum in Super plerOSque XiStimare praefato Canone eX doetrina . Augustini passim deeorpto et Oneepto a S. I OSpero, eviu opora Summi Pontisiue maXime ad UerSu Semi-Pelagiano plurimum usi Sunt. Certum tamen Si CanoneS, non ex uniuS . Aug. Octrina uisse eoneinnatos, Sed et collectos ab antiquis Patribus de sanctarum Scripturarum voluminibus, ut legitur in praefatione, Vel ut ei teonetuSio sunt uesinitiones antiquorum strum. Quibus ona inuitur Patre non onSutSS hane SSe peculiarem . Aug. Sententiam, Sed et illi eum aeteris antiqui Patribus ommunem quod utique eonfirmat Bonifacius I. Epistola ad Caesarium Arelatensem, qua Synodum ArnuSiennam Confirmat, ea potiSSimum parte, qua fidem no non habere definierat, nisi e prseeodenti ruti per Christum, Sicut doctrinam a mulsis Patrimus traditam, et consentaneam Catholicis Patrum e lis. SELECTA EX DECRETi CONCILII SENONENSIS ViX rRSSari δε-ti US, ac propagari Luthurana pestis coeperni, eum Cardinalis a Presto Archi m. Sen0nensis, o Galliae Caneellarius, Parisii Couellium con-